«Απόψε η Ελλάδα δεν παίζει μόνο με τη Γερμανία. Παίζει με την ψυχή της!»

Το ταλέντο τους.

Η πίστη τους.

Η αγωνιστικότητά τους.

Η ελληνική ψυχή.

ΕΛΛΑΔΑ, ΠΑΜΕ ΔΥΝΑΤΑ!

ΜΙΑ ΦΑΝΕΛΑ. ΜΙΑ ΨΥΧΗ. ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ.

Απόψε ας ακουστεί η Ελλάδα παντού!

Δεν ήταν απλώς ένα δυνατό σύνθημα.

Ήταν αυτό που τελικά είδαμε μέσα στο γήπεδο.

Γερμανία 0 – 1 Ελλάδα.

Η Εθνική μας πήγε στη Γερμανία απέναντι σε έναν τεράστιο αντίπαλο και δεν μπήκε στο γήπεδο με φόβο.

Μπήκε με πίστη.

Με συγκέντρωση.

Με πάθος.

Και κυρίως με την πεποίθηση ότι μπορεί να σταθεί απέναντι σε οποιονδήποτε.

🔥 ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΗΤΑΝ Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ

Εκεί άλλαξε η εικόνα.

Η Ελλάδα όχι μόνο άντεξε την πίεση. Άρχισε να βγάζει περισσότερη αυτοπεποίθηση, να δημιουργεί ευκαιρίες και να ψάχνει το γκολ.

Δεν περίμενε απλώς ένα λάθος της Γερμανίας.

Πήγε να πάρει το παιχνίδι.

Και στο 74ο λεπτό ήρθε η στιγμή.

Ο Δημήτρης Κουρμπέλης έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και το 0-1 έγινε πραγματικότητα.

Μια στιγμή.

Ένα γκολ.

Μια ολόκληρη χώρα να πανηγυρίζει.

Και μια ομάδα που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε αποδείξει ότι η πίστη της δεν ήταν θεωρία.

Ήταν πράξη.

🇬🇷 ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΝΙΚΗ ΤΥΧΗΣ. ΗΤΑΝ ΝΙΚΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο από όσα αφήνει πίσω της αυτή η βραδιά.

Η Ελλάδα δεν κέρδισε επειδή κλείστηκε και περίμενε να τελειώσει το παιχνίδι.

Είχε ευκαιρίες.

Είχε προσωπικότητα.

Είχε αγωνιστικότητα.

Και στο δεύτερο ημίχρονο είχε στιγμές για να πετύχει ακόμη περισσότερα γκολ.

Αυτό δείχνει κάτι πολύ σημαντικό:

Η νέα Εθνική δεν θέλει απλώς να επιβιώνει απέναντι στους μεγάλους. Θέλει να τους κοιτάζει στα μάτια.

Και απόψε το έκανε.

💙🤍 Η ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ ΕΝΩΣΕ ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΧΩΡΑ

Στην Ελλάδα.

Στη Γερμανία.

Στις εξέδρες.

Στα σπίτια.

Στα καφενεία.

Στις παρέες.

Χιλιάδες Έλληνες έζησαν την ίδια στιγμή.

Για λίγο δεν υπήρχαν αποστάσεις.

Δεν υπήρχαν σύνορα.

Υπήρχε μόνο η γαλανόλευκη.

Και εκείνη η γνώριμη συγκίνηση που νιώθεις όταν βλέπεις την Ελλάδα να σηκώνεται όρθια απέναντι σε έναν μεγάλο αντίπαλο.

Για τους Έλληνες της Γερμανίας ήταν ακόμη πιο ξεχωριστό.

Η πατρίδα τους ήταν εκεί.

Στην εξέδρα.

Στο γήπεδο.

Στη φωνή τους.

🔥 ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΗ

Πριν από το παιχνίδι, ο Γιούργκεν Κλοπ μίλησε με ιδιαίτερα θετικά λόγια για τη νέα γενιά του ελληνικού ποδοσφαίρου και αναφέρθηκε σε αυτή ως πιθανή «χρυσή γενιά», ενώ ξεχώρισε και τον Κώστα Τσιμίκα.

Απόψε οι διεθνείς μας δεν χρειάστηκε να απαντήσουν με δηλώσεις.

Απάντησαν στο γήπεδο.

Με τη δουλειά τους.

Με την αγωνιστικότητά τους.

Με το αποτέλεσμα.

Δεν είναι μόνο το 0-1.

Είναι ο τρόπος με τον οποίο ήρθε.

Είναι η εικόνα μιας ομάδας που πίστεψε ότι μπορεί.

Και όταν ένας άνθρωπος ή μια ομάδα πραγματικά πιστεύει στις δυνατότητές της, αντιμετωπίζει διαφορετικά ακόμη και τις μεγαλύτερες δυσκολίες.

Αυτό μας δίδαξε απόψε η Εθνική.

Να μη φοβάσαι το όνομα του αντιπάλου.

Να σέβεσαι, αλλά να μη φοβάσαι.

Να δουλεύεις.

Να επιμένεις.

Να περιμένεις τη στιγμή σου.

Και όταν αυτή έρθει, να είσαι έτοιμος.

🇬🇷 ΑΠΟΨΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ

Όχι μόνο επειδή κέρδισε τη Γερμανία.

Αλλά επειδή μας θύμισε κάτι που πολλές φορές ξεχνάμε:

Το μέγεθος δεν βρίσκεται πάντα στα ονόματα, στα χρήματα ή στη φανέλα του αντιπάλου.

Βρίσκεται στην καρδιά αυτού που μπαίνει μέσα στο γήπεδο και αποφασίζει να δώσει τα πάντα.

Απόψε οι Έλληνες διεθνείς το έκαναν.

Και μας χάρισαν μια βραδιά που θα θυμόμαστε.

🇬🇷 ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΙΣΤΗΣ.

🇬🇷 ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΑΘΟΥΣ.

🇬🇷 ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Και κάπου εκεί, ανάμεσα στο πρώτο σφύριγμα και στο τελευταίο, η ελληνική ψυχή απέκτησε σκορ:

🇩🇪 0 — 1 🇬🇷

Περηφάνια για αυτή την Εθνική.
Περηφάνια για αυτά τα παιδιά.

🇬🇷💙🤍 Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ.

<p>The post ΑΛΩΣΕ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ! Η ΕΛΛΑΔΑ 0-1….ΔΕΝ ΦΟΒΗΘΗΚΕ — ΠΙΣΤΕΨΕ ΣΤΟ ΘΑΥΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ! first appeared on Allgood.gr.</p>

Και κάποιες φορές, λίγα λεπτά μιας τηλεφωνικής συνομιλίας μπορούν να σε κάνουν να σωπάσεις για ώρα μετά.

Ο Γιάννης πέρασε μια πολύ δύσκολη περιπέτεια υγείας. Έδωσε τη δική του μάχη. Και σήμερα, μέσα από τη φωνή του, άκουσα κάτι που έχει μεγαλύτερη αξία από οποιαδήποτε μεγάλη κουβέντα:

«Χαιρετισμούς σε όλους. Είμαι καλά. Μένω μόνιμα πλέον στη Θεσσαλονίκη και σας ευχαριστώ για όλα.»

Τόσο απλά.

Τόσο ανθρώπινα.

Με τη σύζυγό του μιλήσαμε αρκετή ώρα. Είπαμε πολλά. Πολύ περισσότερα από όσα μπορούν να χωρέσουν σε μια ανάρτηση.

Μου εμπιστεύτηκε πράγματα που έζησαν.
Πράγματα που αντιμετώπισαν.
Πράγματα που συνέβησαν σε νοσηλευτικό ίδρυμα της Αθήνας αλλά και στη Θεσσαλονίκη.

Λεπτομέρειες που δεν είναι απλώς μια ιστορία υγείας. Είναι μια ανθρώπινη δοκιμασία.

Δεν θα τα γράψω σήμερα.

Όχι γιατί δεν είναι σημαντικά.

Αλλά γιατί κάποια πράγματα, όταν σου τα εμπιστεύεται ένας άνθρωπος μέσα από τη δυσκολότερη στιγμή της ζωής του, δεν τα κάνεις δημοσίευση. Τα κρατάς πρώτα μέσα σου.

Όλα αυτά θα ειπωθούν στην ώρα τους.

Και όταν ειπωθούν, θα έχουν σημασία όχι μόνο για τον Γιάννη και την οικογένειά του, αλλά ίσως και για πολλούς ανθρώπους που αύριο μπορεί να βρεθούν στην ίδια θέση.

Γιάννη, το σημαντικό είναι ένα:
ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.

Και τους χαιρετισμούς σου…

θα τους μεταφέρω εκεί που πρέπει. ❤️

<p>The post Γιάννης Περιστέρης -«Χαιρετισμούς σε όλους… είμαι καλά» first appeared on Allgood.gr.</p>

<p>The post Σεβασμός στον Ασθενή -Όταν ο ασφαλισμένος είναι στο κρεβάτι του πόνου, δεν είναι «ύποπτος», που πρέπει να ανακριθεί ξανά και ξανά.. first appeared on Allgood.gr.</p>

Έχω το θάρρος να πειράζω τον φίλο και συνάδελφό μου Κώστα Λάμπρου, γιατί τον γνωρίζω πάνω από 30 χρόνια.

Και επειδή τον γνωρίζω καλά, μπορώ να πω χωρίς δεύτερη σκέψη ότι είναι από τους κορυφαίους επαγγελματίες της ασφαλιστικής αγοράς.

Τον θαυμάζω για την αντοχή του, τις γνώσεις του, τον χαρακτήρα του, την ανθρωπιά του, τις αξίες του και — πάνω απ’ όλα — για το μοναδικό του χιούμορ.

Κώστα, ο Θεός να σου δίνει δύναμη και υγεία!

Τώρα… διαβάστε το άρθρο και μην κλάψετε από τα γέλια! 😂

Γιατί ο Κώστας καταφέρνει να περιγράφει με απίστευτο χιούμορ μια κατάσταση που, όταν τη ζήσει ένας ασφαλισμένος, μόνο για γέλια δεν είναι.

Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό ενδιαφέρον.

Πίσω από τις «σουβλιές», τα τρίκλινα, τα μονόκλινα, τις… «ανακρίσεις», τα μπλοκάκια και τα «είστε γιατρός;» υπάρχει ένα πολύ σοβαρό ερώτημα:

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΟ;

Γιατί την ώρα που είμαστε καλά, το ασφαλιστήριο είναι ένα χαρτί.

Την ώρα όμως που θα βρεθούμε σε ένα νοσοκομείο, μέσα στη νύχτα, με αγωνία, πόνο και φόβο, τότε το χαρτί πρέπει να γίνει πραγματική φροντίδα, αξιοπρέπεια και ασφάλεια.

Και τότε αρχίζουν τα δύσκολα…

Γι’ αυτό, πέρα από το γέλιο, διαβάστε και προβληματιστείτε.

Γιατί κάποια στιγμή μπορεί να βρεθούμε όλοι στη θέση του Κώστα.

Και τότε θα πρέπει να βάλουμε στη ζυγαριά κάτι πολύ απλό:

Τι στερηθήκαμε όλα αυτά τα χρόνια για να πληρώνουμε τα ασφάλιστρά μας…

και

τι περιμένουμε να πάρουμε όταν πραγματικά τα χρειαστούμε.

Καλή ανάγνωση!Διαβάζοντας τον Κώστα Λάμπρου, αναρωτιέσαι: Κελί 33 ή μονόκλινο στην κλινική; 😂

Και Κώστα…

την επόμενη φορά, βάλε από πριν το… ριγέ! 😂😂😂

Το άρθρο του Κώστα δημοσιεύθηκε στο Nextdeal στις 17 Σεπτεμβρίου 2026 και καταλήγει σε έναν ουσιαστικό προβληματισμό για την ποιότητα της φροντίδας και την απόσταση ανάμεσα σε αυτό που περιμένει ο ασφαλισμένος και σε αυτό που τελικά βιώνει.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Κώστα Λάμπρου στο Nextdeal

Κώστας Λάμπρου: Την επόμενη φορά θα φορέσω «..ριγέ..»!!

Ρε Κώστα… 😂

Αυτό το «αλουμινένιο νερό» που ζήτησες, μήπως τελικά δεν το δικαιολογεί η εταιρεία σου; 🤣

Ας έπαιρνες νερό Καματερού…

Να γινόσουν σιδερένιος και να μην είχες ανάγκη ούτε μονόκλινα ούτε τρίκλινα! 😂😂😂

Πάντως, φίλε μου, μόνο εσύ θα μπορούσες να κάνεις ολόκληρη περιπέτεια νοσηλείας… κωμωδία!

Να είσαι πάντα γερός και δυνατός! ❤️

Βασίλειος Μουντάκης

2,435

ΤΑ ΓΕΡΙΚΑ ΑΛΟΓΑ ΤΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ;

Ενεργός Ασφαλιστής

1,876

ΒΟΜΒΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ: ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ;

<p>The post Διαβάζοντας τον Κώστα Λάμπρου, αναρωτιέσαι: Κελί 33 ή μονόκλινο στην κλινική; 😂 first appeared on Allgood.gr.</p>

Ξεκίνησα 19 ετών ως ασφαλιστής.

Από την Ελληνοβρετανική, στην Alpha Ασφαλιστική και στη συνέχεια στην AXA.

part time

Χωρίς πλάτες.

Χωρίς κληρονομιά.

Χωρίς έτοιμο δρόμο.

Με δουλειά, επιμονή, αξίες και ανθρώπους δίπλα μου, κατάφερα να φτάσω στην κορυφή της ιεραρχίας.

Όμως, αν σήμερα αισθάνομαι πραγματικά περήφανος, δεν είναι για τη θέση που κατείχα.

Είναι για τους ανθρώπους που είχα την τιμή να συνεργαστώ μαζί τους.

Νιώθω τυχερός και βαθιά συγκινημένος γιατί, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι συνεργάτες μου ήταν και παραμένουν ακέραιοι χαρακτήρες, εξαιρετικοί επαγγελματίες και άνθρωποι με ήθος.

Και το πιο όμορφο;

Πολλοί από αυτούς διαπρέπουν ακόμη και σήμερα.

Και ίσως αυτό δεν είναι τυχαίο.

Γιατί αυτή η ομάδα είχε μπολιαστεί από τις αρχές ενός κορυφαίου στελέχους της Ελληνικής Ασφαλιστικής Αγοράς:

του Δούκα Παλαιολόγου.

Έναν άνθρωπο με αξίες, ήθος και βαθιά ανθρωπιστική αντίληψη.

Έναν άνθρωπο που πίστευε ότι πίσω από κάθε συμβόλαιο υπάρχει ένας άνθρωπος, πίσω από κάθε συνεργάτη υπάρχει μια οικογένεια και πίσω από κάθε επαγγελματική απόφαση υπάρχει μια ευθύνη.

Όσοι είχαν την τύχη να δουλέψουν μαζί του, ακόμη και σήμερα πίνουν νερό στο όνομά του.

Και εγώ αισθάνομαι ιδιαίτερα τυχερός που τον γνώρισα από πολύ νωρίς στην επαγγελματική μου πορεία και πήρα από εκείνον αρχές που προσπάθησα να κρατήσω σε όλη μου τη διαδρομή.

Γιατί τελικά η πραγματική επιτυχία ενός ανθρώπου δεν μετριέται από το πόσους ανθρώπους διοίκησε.

Μετριέται από το τι ανθρώπους άφησε πίσω του.

Στα 27 αυτά χρόνια, ουδέποτε υπέγραψα λύση σύμβασης συνεργάτη.

Και ουδέποτε επέτρεψα, όσο περνούσε από το χέρι μου, να λυθεί η συνεργασία ενός ανθρώπου επειδή κάποιος αποφάσισε ότι «έτσι πρέπει».

Γιατί για μένα ο Ασφαλιστής είναι συνάδελφος …συνεργάτης …φίλος..αδερφός  και οικογένειά μου

Και ο Ασφαλισμένος είναι  ”ΙΕΡΟΣ” και το ” αφεντικό” της δουλειάς μας.

Βασίλειος Μουντάκης24 Ιανουαρίου, 2024

0 2,786

Η 1ηΑΧΙΑ τιμά και βραβεύει το ”Πελάτη ” στη γιορτή της .Ο πελάτης είναι το ΄΄Αφεντικό ” στη δουλειά μας

Πέρασαν δεκάδες διευθυντές.

Προϊστάμενοι.

Διοικήσεις.

CEO.

Άλλοι ήρθαν και άλλοι έφυγαν.

Εμείς όμως μείναμε.

Μείναμε στην αγορά.

Μείναμε όρθιοι.

Μείναμε δίπλα στους ανθρώπους μας και στους ασφαλισμένους μας.

Και αυτό, για μένα, αξίζει περισσότερο από οποιονδήποτε τίτλο.

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Υπάρχει όμως ένα ακόμη μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που θέλω να πω.

Στους εκατοντάδες υπαλλήλους των ασφαλιστικών εταιρειών με τους οποίους συνεργάστηκα όλα αυτά τα χρόνια.

Με πολλούς από εσάς είχαμε άψογη συνεργασία και δημιουργήσαμε σχέσεις αμοιβαίου σεβασμού που άντεξαν στον χρόνο.

Και το λέω αυτό γνωρίζοντας πολύ καλά ότι δεν υπήρξα ποτέ εύκολος άνθρωπος στη συνεργασία.

Δεν συμβιβαζόμουν εύκολα.

Δεν έκανα πίσω στα αυτονόητα.

Διεκδικούσα ….

Διεκδικούσα για τους συνεργάτες μου.

Διεκδικούσα για τους πελάτες μας

Διεκδικούσα αυτό που θεωρούσα δίκαιο.

Μπορεί να διαφωνήσαμε έντονα. Μπορεί κάποιες φορές να συγκρουστήκαμε.

Όμως, όταν υπάρχει επαγγελματισμός και αμοιβαίος σεβασμός, οι διαφωνίες δεν καταστρέφουν τις σχέσεις — τις δυναμώνουν.

Γι’ αυτό και σας ευχαριστώ.

ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΙΚΡΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ…

Υπήρξαν, βέβαια, και εξαιρέσεις.

Τρεις άνθρωποι που, κατά την προσωπική μου εκτίμηση, είχαν καθοριστικό ρόλο στο να διαλυθεί μία από τις καλύτερες ομάδες που δημιουργήθηκαν ποτέ.

Δεν θα αναφέρω ονόματα….εξάλλου είναι γνωστά

Δεν χρειάζεται.

Η ιστορία έχει τον δικό της τρόπο να κρίνει ανθρώπους και επιλογές.

Η διάλυση εκείνης της ομάδας ήταν μία από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις της επαγγελματικής μου ζωής.

Και ακόμη περισσότερο με στενοχωρεί η μετέπειτα αποχώρηση της AXA από την ελληνική αγορά….γιατί απέτυχε με τις επιλογές της

Δεν κρατώ κακία.

Κρατώ όμως μνήμη.

Γιατί στη ζωή μπορείς να συγχωρείς πολλά.

Αυτό που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάς είναι ποιοι στάθηκαν δίπλα σου στα δύσκολα.

Και εγώ θυμάμαι.

Όχι για να κοιτάζω πίσω.

Αλλά για να ξέρω ακόμη καλύτερα με ποιους ανθρώπους αξίζει να προχωρήσω μπροστά.

ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Και θέλω να σας πω κάτι πιο προσωπικό.

Δεν σας θεωρώ απλώς συνεργάτες.

Με πολλούς από εσάς μοιραστήκαμε αγωνίες, δύσκολες στιγμές, χαρές, επιτυχίες, απογοητεύσεις και αμέτρητες ώρες δουλειάς.

Μαζί μεγαλώσαμε.

Μαζί αλλάξαμε.

Μαζί αντέξαμε.

Και μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια δημιουργήθηκαν σχέσεις που δεν χωράνε σε έναν επαγγελματικό τίτλο και δεν τελειώνουν επειδή αλλάζει μια εταιρεία ή ένας ρόλος.

Κάποιοι από εσάς είστε πλέον κομμάτι της ζωής μου.

Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο δώρο που μου έδωσε αυτή η διαδρομή.

Αν κάτι θα ήθελα να μείνει από τα 27 χρόνια μου στον χώρο, δεν είναι οι θέσεις, οι τίτλοι ή οι αριθμοί.

Είναι να μπορώ να κοιτάζω τον καθένα από εσάς στα μάτια και να λέω:

«Χαίρομαι που περπατήσαμε μαζί.»

Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη.

Σας ευχαριστώ για την αγάπη.

Σας ευχαριστώ για όλα όσα ζήσαμε.

Και κυρίως…

Σας ευχαριστώ που κάνατε αυτή τη διαδρομή να αξίζει.

Τα χρόνια πέρασαν.

Οι εποχές άλλαξαν.

Οι άνθρωποι στις διοικήσεις άλλαξαν.

Οι αξίες μας όμως δεν πρέπει να αλλάξουν ποτέ.

Γιατί είμαστε Ασφαλιστές.

Και η δουλειά μας δεν είναι να πουλάμε απλώς συμβόλαια.

Είναι να στεκόμαστε δίπλα στον άνθρωπο όταν μας χρειάζεται περισσότερο.

Ο Ασφαλιστής είναι  φίλος και αδερφός  και

Ο Ασφαλισμένος είναι το αφεντικό μας….είναι ιερός

Και αυτό δεν πρόκειται να το ξεχάσω ποτέ.

Τα καλύτερα είναι μπροστά μας.

Να έχουμε υγεία, δύναμη και καθαρό μυαλό.

Και να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που ξέρουμε καλύτερα:

Να είμαστε άνθρωποι για τους ανθρώπους.

Με όλη μου την εκτίμηση, τον σεβασμό και την αγάπη,

ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλους σας.

Την υγειά μας να έχουμε. Τα καλύτερα είναι μπροστά μας….

Συντακτική Ομάδα Allgood.gr2 Σεπτεμβρίου, 2025

2,343

Βασίλης Μουντάκης: «Κανείς δεν τα ξέρει όλα, κανείς δεν τα προλαβαίνει όλα – η δύναμη είναι στη συνεργασία»

Συντακτική Ομάδα Allgood.gr20 Ιανουαρίου, 2026

1,165

Βασίλης Μουντάκης στο OPEN: «Η ακρίβεια και η έλλειψη ελέγχων διαλύουν την αγορά και τα νοικοκυριά»

<p>The post ΜΟΥΝΤΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ …27 ΧΡΟΝΙΑ… ΜΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ. ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ». first appeared on Allgood.gr.</p>

Η παρέμβαση της Μιλένας Αποστολάκη ανοίγει ξανά τον φάκελο των αυξήσεων – Το μεγάλο ερώτημα για τα αποθέματα γήρανσης και την εποπτεία

Τα ισόβια συμβόλαια υγείας δεν είναι ένα απλό ασφαλιστικό προϊόν.

Για χιλιάδες ανθρώπους αποτελούν μια υπόσχεση: «θα έχεις κάλυψη υγείας και όταν μεγαλώσεις, όταν δηλαδή θα τη χρειάζεσαι περισσότερο».

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία του προβλήματος.

Τι συμβαίνει όταν το κόστος διατήρησης αυτής της κάλυψης αυξάνεται τόσο, ώστε ο ασφαλισμένος να αδυνατεί πλέον να την πληρώσει;

Η παρέμβαση της Μιλένας Αποστολάκη προς τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, επαναφέρει με ένταση το ζήτημα της λειτουργίας της αγοράς των μακροχρόνιων ασφαλίσεων υγείας, των παραγόντων που διαμορφώνουν τις αυξήσεις και της αποτελεσματικότητας της εποπτείας.

Και θέτει ένα ερώτημα που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗΡΑΝΣΗ;

Στην επιστολή της, η Αποστολάκη υποστηρίζει ότι στην Ελλάδα τα ισόβια συμβόλαια υγείας αναπτύχθηκαν χωρίς να ακολουθηθεί το μοντέλο σταθερών ισόβιων ασφαλίστρων που εφαρμόζεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Παράλληλα, θέτει στο τραπέζι την ιδέα ενός «αποθεματικού γήρανσης», το οποίο, σύμφωνα με την ίδια, θα μπορούσε να συμβάλει στη συγκράτηση των αυξήσεων σε βάθος χρόνου.

Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο ερώτημα:

Όταν πουλήθηκε ένα ισόβιο συμβόλαιο υγείας πριν από 20, 30 ή 35 χρόνια, πώς είχε υπολογιστεί το κόστος της μελλοντικής γήρανσης του ασφαλισμένου;

Και ακόμη:

Τι αποθέματα σχηματίστηκαν;
Πώς εξελίχθηκαν;
Πώς ελέγχθηκαν;
Και ποιος τελικά πληρώνει σήμερα το κόστος;

Αυτά δεν είναι ερωτήματα εναντίον της ασφαλιστικής αγοράς.

Είναι ερωτήματα διαφάνειας, εποπτείας και προστασίας του ασφαλισμένου.

Ο ΝΕΟΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΕΛΥΣΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ;

Από 1η Ιανουαρίου 2026 εφαρμόζεται στις μακροχρόνιες συμβάσεις υγείας ο νέος Ετήσιος Δείκτης Αναπροσαρμογής, με βάση την ελληνική νομοθεσία. Ο δείκτης δημοσιεύεται από την ΕΛΣΤΑΤ.

Για το 2024, η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε συνολικό δείκτη 6,24%, ενώ χωρίς την επίδραση της ηλικίας η μεταβολή ήταν 1,25%.

Και εδώ δημιουργείται ένα κρίσιμο ζήτημα.

Ο δείκτης αφορά το κόστος της υγείας.
Αλλά το ισόβιο συμβόλαιο έχει και το κόστος της ηλικίας.

Η ίδια η Αποστολάκη επισημαίνει ότι ο νέος δείκτης δεν αντιμετωπίζει, κατά την άποψή της, τις ηλικιακές αναπροσαρμογές που προβλέπονται στα ισόβια ασφαλιστήρια.

Άρα η συζήτηση δεν τελειώνει με έναν δείκτη.

Μόλις τώρα αρχίζει.

ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΜΕΝΟΙ;

Τα στοιχεία που επεξεργάστηκε η Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή για το 2026 έδειξαν μέση αύξηση 7,49% με βάση τον αριθμό των ασφαλισμένων και 8,20% με βάση την αξία των καθαρών ασφαλίστρων, ενώ το 56,13% των ασφαλισμένων εμφάνισε αύξηση άνω του 8%.

Αυτό σημαίνει ότι το θέμα δεν είναι θεωρητικό.

Είναι θέμα πραγματικού οικογενειακού προϋπολογισμού.

Και ακόμη περισσότερο για έναν άνθρωπο μεγαλύτερης ηλικίας που έχει πληρώσει επί δεκαετίες ένα συμβόλαιο και σήμερα βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα:

να πληρώσει ένα ασφάλιστρο που πλέον δυσκολεύεται να αντέξει ή να εγκαταλείψει την κάλυψη που έχει περισσότερο ανάγκη;

Εδώ η ασφαλιστική αγορά πρέπει να δώσει πειστικές απαντήσεις.

Όχι μόνο οι πολιτικοί.

Όχι μόνο η Πολιτεία.

Και η ίδια η ασφαλιστική αγορά.

ΜΗΠΩΣ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ;

Η EIOPA είναι η ευρωπαϊκή εποπτική αρχή για τις ασφαλίσεις και τις επαγγελματικές συντάξεις και αποτελεί μέρος του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας.

Γι’ αυτό το ζήτημα των ισόβιων ασφαλίσεων υγείας αξίζει να ανοίξει και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Όχι για να στοχοποιηθεί μια χώρα.

Όχι για να στοχοποιηθούν ασφαλιστικές εταιρείες.

Αλλά για να απαντηθούν θεσμικά ερωτήματα:

Υπάρχουν κοινά ευρωπαϊκά πρότυπα για τη διαχείριση του κινδύνου γήρανσης στα μακροχρόνια συμβόλαια υγείας;

Πώς αντιμετωπίζεται το θέμα των αποθεμάτων γήρανσης στα διαφορετικά κράτη-μέλη;

Ποια μοντέλα χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη για να αποφεύγονται απότομες και σωρευτικές επιβαρύνσεις;

Πώς προστατεύεται ο ασφαλισμένος που έχει ήδη περάσει μεγάλο μέρος της ζωής του μέσα σε ένα ασφαλιστήριο;

Και κυρίως:

ΜΠΟΡΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ;

ΓΙΑΤΙ ΕΔΩ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ

Η ιδιωτική ασφάλιση υγείας δεν μπορεί να λειτουργεί μόνο ως ένας ετήσιος λογαριασμός.

Ένα ισόβιο συμβόλαιο είναι μια μακροχρόνια σχέση.

Ο ασφαλισμένος δεν αγοράζει απλώς μια κάλυψη για σήμερα.

Αγοράζει την προσδοκία ότι η κάλυψη θα εξακολουθεί να είναι εκεί αύριο, στα 60, στα 70, στα 80 του χρόνια.

Γι’ αυτό η συζήτηση για τα ισόβια συμβόλαια δεν πρέπει να περιοριστεί στο:

«Πόσο θα αυξηθεί το ασφάλιστρο φέτος;»

Πρέπει να πάει πολύ βαθύτερα:

Πώς σχεδιάστηκε το προϊόν;
Πώς τιμολογήθηκε;
Πώς αποθεματοποιήθηκε;
Πώς εποπτεύτηκε;
Και τελικά ποιος αναλαμβάνει τον κίνδυνο όταν ο ασφαλισμένος γεράσει;

Η παρέμβαση της Μιλένας Αποστολάκη προς την Τράπεζα της Ελλάδος έφερε αυτά τα ερωτήματα ξανά στο προσκήνιο.

Τώρα η συζήτηση μπορεί να γίνει ακόμη μεγαλύτερη.

Από την Αθήνα στις Βρυξέλλες.

Γιατί η προστασία του ασφαλισμένου δεν μπορεί να τελειώνει στα σύνορα μιας χώρας.

Και γιατί το πραγματικό στοίχημα της ιδιωτικής ασφάλισης δεν είναι μόνο να πουλάει συμβόλαια.

Είναι να μπορεί να αποδεικνύει ότι η υπόσχεση της ασφάλισης αντέχει στον χρόνο.

Βασίλης Μουντάκης
Ενεργός Πολίτης – Ενεργός Ασφαλιστής
Πρόεδρος  Πανελλήνιας Ένωσης Καταναλωτών Ασφαλιστικών Προιόντων  Π.Ε.Κ.Α.Π.
Πρόεδρος Επιτροπής Καταναλωτών Ε.Ε.Α.

<p>The post ΙΣΟΒΙΑ ΥΓΕΙΑΣ: ΠΟΙΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΓΗΡΑΝΣΗΣ; Η παρέμβαση της Μιλένας Αποστολάκη ανοίγει τον φάκελο – Παρέμβαση στην Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων first appeared on Allgood.gr.</p>

48 οδηγοί.
3.150 μέτρα απαιτητικής διαδρομής.
Ένα χρονόμετρο.
Και πίσω από κάθε τιμόνι, άνθρωποι που δεν φοβούνται να πιέσουν τα όριά τους.

Η 14η Ανάβαση Αρχαίας Αιγείρας «Δημήτρης Μυλωνάς» είναι κάτι περισσότερο από ένας αγώνας. Είναι πάθος, προσπάθεια, συγκέντρωση, τεχνολογία και πάνω απ’ όλα αγάπη για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Σήμερα, η Αιγείρα έχει τον δικό της παλμό.
Τα χρονόμετρα ξεκινούν. Οι κινητήρες μιλούν. Και η κορυφή περιμένει τους καλύτερους χρόνους!

Καλή επιτυχία σε όλους τους αγωνιζόμενους! 🏁🇬🇷

Δείτε τις συμμετοχές της ΟΜΑΕ

🏁🔥 ΕΔΩ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ… ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΟ!

Στροφές που απαιτούν θάρρος. Κινητήρες που ουρλιάζουν. Οδηγοί που παλεύουν με τα όριά τους και κάθε εκατο

ΕΔΩ  ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αναβάσεων 2026 \\ 6ος γύρος
Οργάνωση: ΑΛΜΑ Αιγίου

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΓΩΝΑ – ΣΚΕΛΟΣ Β’

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΓΩΝΑ – ΣΚΕΛΟΣ Α’

ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ ΔΟΚΙΜΕΣ – ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ – ΣΚΕΛΟΣ Γ’

ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ ΔΟΚΙΜΕΣ – ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ – ΣΚΕΛΟΣ Β’

ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ ΔΟΚΙΜΕΣ – ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ – ΣΚΕΛΟΣ Α’

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Νο 3 (Αποτελέσματα)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Νο 2 (Συμμετοχές)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Νο 1 (Αναγγελία)

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΓΩΝΑ – ΣΚΕΛΟΣ Β’

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΓΩΝΑ – ΣΚΕΛΟΣ Α’

ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ ΔΟΚΙΜΕΣ – ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ – ΣΚΕΛΟΣ Γ’

ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ ΔΟΚΙΜΕΣ – ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ – ΣΚΕΛΟΣ Β’

ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ ΔΟΚΙΜΕΣ – ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ – ΣΚΕΛΟΣ Α’

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Νο 3 (Αποτελέσματα)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Νο 2 (Συμμετοχές)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Νο 1 (Αναγγελία)

Στην Ομάδα Α, ο Μηνάς Μπενής, με Skoda Fabia R5, ήταν ο μεγάλος νικητής, ολοκληρώνοντας τα δύο σκέλη με συνολικό χρόνο 4:15.98. Στη δεύτερη θέση τερμάτισε ο Βασίλης Μπάτζανος με Citroen Saxo και χρόνο 4:27.94, ενώ τρίτος ήταν ο Βαγγέλης Μπλάτζος με Peugeot 106 και χρόνο 4:29.38.

Ο Μπάτζανος κατέκτησε παράλληλα την πρώτη θέση στην Ομάδα Α έως 2 Λίτρα, με τον Μπλάτζο δεύτερο και τον Βίκτωρα Ρέκκα τρίτο.

Ομάδα Ν – Νικητής ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος

Στην Ομάδα Ν, ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος με Honda Civic κατέκτησε την πρώτη θέση με συνολικό χρόνο 4:31.48, έπειτα από μία δυνατή μάχη με τον Μάριο Βασιλείου.

Ο Μάριος Βασιλείου με Mitsubishi Lancer ολοκλήρωσε τον αγώνα στη δεύτερη θέση με 4:33.45, μόλις 1,97 δευτερόλεπτα πίσω, ενώ τρίτος ήταν ο Ιωακείμ Θέος με Honda Civic EP3 και χρόνο 4:37.21.

Ο Χαραλαμπόπουλος κατέκτησε ταυτόχρονα και την πρώτη θέση στην Ομάδα Ν έως 2 Λίτρα.

Ομάδα Ε – Μάχη μέχρι το τελευταίο δέκατο

Η συναρπαστικότερη ίσως μάχη του αγώνα δόθηκε στην Ομάδα Ε.

Ο Βαγγέλης Τσιούρης, οδηγώντας Renault Clio 2, κατάφερε να κατακτήσει την πρώτη θέση με συνολικό χρόνο 4:30.11, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον Ανδρέα Ντόφη με Citroen Saxo, ο οποίος ολοκλήρωσε σε 4:30.84.

Η τελική διαφορά των δύο οδηγών ήταν μόλις 0,73 δευτερόλεπτα, επιβεβαιώνοντας τον εξαιρετικά υψηλό συναγωνισμό της κατηγορίας. Τρίτος τερμάτισε ο Λεωνίδας Τσαγγαράς με Opel Astra F και χρόνο 4:33.77.

Ο Τσιούρης κατέκτησε παράλληλα και την πρώτη θέση στην Ομάδα Ε έως 2 Λίτρα.

Στη Formula Saloon, την πρώτη θέση κατέκτησε ο Γιώργος Κατσαρός με Ford Escort και συνολικό χρόνο 4:28.13.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Αργύρης Τσούλος με Mitsubishi Lancer και χρόνο 4:32.36, ενώ τρίτος ολοκλήρωσε ο Δαυίδ Μεριάνος με Ford Focus και χρόνο 4:43.88.

ΠΗΓΗ https://www.4troxoi.gr/agones/ellinikoi-agones

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ

• 

  Βασίλειος Μουντάκης25 Φεβρουαρίου, 2024

  0 1,267

  “Ανάβαση Αρχαίας Αιγείρας”9-10 Μαρτίου 2024

  Ύστερα από 13 σχεδόν χρόνια επανέρχεται η διοργάνωση της Αγωνιστικής Λέσχης Μηχανοκίνητου Αθλητισμού Αιγίου. Η 12η Ανάβαση Αρχαίας Αιγείρας 2024:…

• AUTO-MOTO

  Βασίλειος Μουντάκης11 Μαρτίου, 2024

  Το allgood βρέθηκε στον αγώνα :12η Ανάβαση Αρχαίας Αιγείρας

  https://allgood.gr/wp-content/uploads/2024/03/145edf7d-7b25-4923-991d-dae26398367e.mp4 Το https://allgood.gr/ Βρέθηκε στο συναρπαστικό αγώνα της 12ης Ανάβασης Αρχαίας Αιγείρας. Ο καιρός ήταν σύμμαχος οδηγών και θεατών και…

  Διαβάστε Περισσότερα

• ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

  Βασίλειος Μουντάκης12 Ιουλίου, 2025

  2,221

  Ακράτα Αχαΐας – Ο τόπος που σου «μιλάει» όλες τις εποχές

  Η Ακράτα δεν είναι απλώς ένας τουριστικός προορισμός· είναι ένα βίωμα, μια συναισθηματική εμπειρία για όσους την ανακαλύπτουν. Μόλις 1,5…

  Διαβάστε Περισσότερα

• ΑΝΤΡΑΣ

  Βασίλειος Μουντάκης1 Μαΐου, 2025

  777

  Camino de Santiago: Μία κορυφαία πνευματική και πολιτιστική εμπειρία

  Φημισμένο τον Μεσαίωνα, το Camino de Santiago είναι ένα προσκυνηματικό δίκτυο που εκτείνεται σε χιλιάδες χιλιόμετρα περνώντας από διάφορες χώρες…

  Διαβάστε Περισσότερα

• 

  Βασίλειος Μουντάκης12 Ιουλίου, 2025

  2,221

  Ακράτα Αχαΐας – Ο τόπος που σου «μιλάει» όλες τις εποχές

  Η Ακράτα δεν είναι απλώς ένας τουριστικός προορισμός· είναι ένα βίωμα, μια συναισθηματική εμπειρία για όσους την ανακαλύπτουν. Μόλις 1,5…

  Διαβάστε Περισσότερα

• LIFESTYLE

  Allgood.gr14 Ιουλίου, 2025

  1,942

  Μια μαγική βραδιά στην Ακράτα: Ο 702ος φιλικός αγώνας των Παλαιμάχων του Ολυμπιακού για καλό σκοπό!

  Μια σπουδαία ποδοσφαιρική γιορτή έζησε η Ακράτα, με αφορμή τον 702ο φιλικό αγώνα της ομάδας Παλαιμάχων του Ολυμπιακού, η οποία…

  Διαβάστε Περισσότερα

• FACEB
  Διαβάστε Περισσότερα
• FACEBOOK

  Βασίλειος Μουντάκης21 Αυγούστου, 2024

  665

  Η Ακράτα τίμησε τον δημοσιογράφο-συγγραφέα Μένιο Σακελλαρόπουλο

  Είχα τη τιμή και την ευκαιρία να παρευρεθώ στη τιμητική εκδήλωση για το ΄΄συγχωριανό μου” στην Άμπελο ,δημοσιογράφο Μένιο Σακελαρόπουλο…

  Διαβάστε Περισσότερα

• ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

  Βασίλειος Μουντάκης4 εβδομάδες ago

  2,346

  ΑΚΡΑΤΑ : Ένα πετράδι της Ελλάδας που αξίζει να ανακαλύψεις

  …προορισμών. Η ΑΝΩ ΑΚΡΑΤΑ Μόλις λίγα λεπτά από τη θάλασσα βρίσκεται η Άνω Ακράτα. Και εκεί χτυπάει μια διαφορετική καρδιά…

  Διαβάστε Περισσότερα

• ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

  Βασίλειος Μουντάκης10 Αυγούστου, 2026

  1,301

  Η ΣΕΛΙΑΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ — ΕΣΥ ΘΑ ΛΕΙΠΕΙΣ; Σάββατο 15 Αυγούστου, στις 21:30.

  Από την αρχαία Φελλόη μέχρι τη σημερινή πλατεία της Παναγίας. Η Σελιάνα δεν είναι απλώς ένας όμορφος προορισμός. Είναι ένας…

  Διαβάστε Περισσότερα

• ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

  Βασίλειος Μουντάκης28 Αυγούστου, 2025

  639

  «Λιμανάκι Κρυονερίου: Μην τσιμεντώσετε τη μνήμη μας»

  Γράφει ο Αθηναίος, γεννημένος στην Κρήτη, ταξιδευτής στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, που εδώ και 20 χρόνια ρίχνει…

  Διαβάστε Περισσότερα

• ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

  Συντακτική Ομάδα Allgood.gr3 Μαΐου, 2025

  957

  «Υπό διωγμόν» τα τροχόσπιτα

  Μετά το ελεύθερο κάμπινγκ που «ποινικοποιήθηκε» το 2012, τώρα και οι διακοπές με αυτοκινούμενο τροχόσπιτο (κάμπερ) υφίστανται σημαντικούς περιορισμούς. Το…

  Διαβάστε Περισσότερα

• ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

  Allgood.gr31 Δεκεμβρίου, 2023

  0 261

  Οι νέες τιμές στα διόδια – Πώς διαμορφώνονται από την Πρωτοχρονιά

  Από τα μεσάνυχτα της Κυριακής 31 Δεκεμβρίου 2023 προς την Δευτέρα 1 Ιανουαρίου 2024 θα ισχύουν οι νέες, αυξημένες τιμές…

  Διαβάστε Περισσότερα

• AUTO-MOTO

  Βασίλειος Μουντάκης25 Φεβρουαρίου, 2024

  0 1,267

  “Ανάβαση Αρχαίας Αιγείρας”9-10 Μαρτίου 2024

  Ύστερα από 13 σχεδόν χρόνια επανέρχεται η διοργάνωση της Αγωνιστικής Λέσχης Μηχανοκίνητου Αθλητισμού Αιγίου. Η 12η Ανάβαση Αρχαίας Αιγείρας 2024:…

  Διαβάστε Περισσότερα

<p>The post Η 14η Ανάβαση Αρχαίας Αιγείρας «Δημήτρης Μυλωνάς» first appeared on Allgood.gr.</p>

«Τα γέρικα άλογα τα σκοτώνουν όταν γεράσουν».

Σκληρή φράση.

Αλλά μήπως πρέπει να μας προβληματίσει το γεγονός ότι, σε αρκετές πλευρές της ασφαλιστικής αγοράς, αρχίζουμε να βλέπουμε κάτι που της μοιάζει επικίνδυνα;

Να θέλουμε τον άνθρωπο όταν είναι νέος, υγιής, παραγωγικός και οικονομικά “εύκολος”.

Και όταν μεγαλώσει;

Όταν αρχίσει να χρειάζεται περισσότερο την ασφάλιση;

Όταν μειωθεί το εισόδημά του;

Όταν αυξηθούν οι ανάγκες υγείας του;

Τότε αρχίζουν τα δύσκολα.

Και αυτό δεν αφορά μόνο τον ασφαλισμένο.

Αφορά ολόκληρη την ασφαλιστική αγορά.

ΠΡΩΤΑ Ο ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΣ

Ας ξεκινήσουμε από εκείνον για τον οποίο υποτίθεται ότι υπάρχει η ασφάλιση.

Ο άνθρωπος ασφαλίζεται στα 30, στα 35, στα 40.

Πληρώνει.

Χρόνια ολόκληρα.

Πληρώνει όταν είναι υγιής.

Πληρώνει όταν δεν χρειάζεται σχεδόν τίποτα.

Πληρώνει για να έχει δικαίωμα στην προστασία όταν πραγματικά τη χρειαστεί.

Και κάποια στιγμή γίνεται 60, 65, 70 ή 75.

Τότε, όμως, οι ανάγκες μεγαλώνουν.

Η υγεία κοστίζει περισσότερο.

Το εισόδημα συχνά δεν ακολουθεί.

Και ένα ασφαλιστήριο που κάποτε ήταν διαχειρίσιμο μπορεί να γίνει δυσβάστακτο.

Το αποτέλεσμα;

Ο άνθρωπος αναγκάζεται να μειώσει καλύψεις, να αυξήσει απαλλαγές ή ακόμη και να εγκαταλείψει την ιδιωτική ασφάλιση.

Το έχουμε ήδη επισημάνει: άνθρωποι που πλήρωναν επί δεκαετίες αισθάνονται ότι όταν έφτασαν στην ηλικία που χρειάζονται περισσότερο την προστασία τους, η σχέση με την ασφάλιση γίνεται πολύ πιο δύσκολη.

Και εδώ υπάρχει ένα ερώτημα που κανείς δεν πρέπει να φοβάται να θέσει:

Τι αξία έχει μια ασφάλιση που μπορείς να αγοράσεις εύκολα όταν είσαι νέος, αλλά δυσκολεύεσαι να κρατήσεις όταν μεγαλώσεις;

Δεν λέμε ότι οι αυξήσεις δεν έχουν οικονομικές αιτίες.

Υπάρχει αύξηση του κόστους υγείας.

Υπάρχουν νοσηλείες.

Υπάρχουν νέες θεραπείες.

Υπάρχει πληθωρισμός του κόστους.

Υπάρχει η σύγκρουση ασφαλιστικών και παρόχων υγείας για το πραγματικό κόστος των νοσηλειών.

Όλα αυτά είναι πραγματικά.

Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη:

ο ασφαλισμένος δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε ένα χαρτοφυλάκιο.

Είναι ο άνθρωπος που εμπιστεύτηκε την αγορά για χρόνια.

ΜΕΤΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ

Και εδώ το παράδοξο γίνεται ακόμη μεγαλύτερο.

Η αγορά μιλάει συνεχώς για ανάπτυξη.

Για ψηφιακό μετασχηματισμό.

Για τεχνητή νοημοσύνη.

Για bancassurance.

Για νέες πλατφόρμες.

Για νέα προϊόντα.

Όλα αυτά έχουν τη θέση τους.

Αλλά ποιος θα βρίσκεται απέναντι στον άνθρωπο;

Ποιος θα του εξηγήσει;

Ποιος θα τον συμβουλεύσει;

Ποιος θα τον στηρίξει όταν έρθει η ζημιά;

Ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο μετά την πώληση;

Ο άνθρωπος δεν εξαφανίζεται επειδή δημιουργήσαμε μια εφαρμογή.

Και όμως, ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής αισθάνεται όλο και περισσότερο ότι η αγορά τον θέλει κυρίως όταν παράγει.

Όταν φέρνει νέα παραγωγή.

Όταν ανοίγει νέες πόρτες.

Όταν μεγαλώνει το χαρτοφυλάκιο.

Όταν φέρνει αριθμούς.

Αλλά ο διαμεσολαβητής που έχει δουλέψει 20, 30 ή 40 χρόνια;

Πού είναι η θέση του;

Πόσο αξιοποιείται η εμπειρία του;

Πόσο προστατεύεται η παραγωγή που έχτισε;

Πόσο εύκολα αντικαθίσταται από ένα νέο μοντέλο διανομής;

Και κυρίως:

τι μήνυμα στέλνουμε στον 25χρονο που σκέφτεται σήμερα να μπει στο επάγγελμα;

ΤΑ «ΓΕΡΙΚΑ ΑΛΟΓΑ» ΤΗΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ

Εδώ πρέπει να είμαστε ειλικρινείς.

Ο παλιός ασφαλιστής δεν είναι βάρος.

Δεν είναι ξεπερασμένος.

Δεν είναι «παλιό μοντέλο».

Είναι κεφάλαιο γνώσης.

Έχει δει ζημιές.

Έχει δει κρίσεις.

Έχει δει ασφαλισμένους να αρρωσταίνουν.

Έχει δει οικογένειες να καταστρέφονται και οικογένειες να σώζονται επειδή υπήρχε ένα σωστό συμβόλαιο.

Έχει αντιμετωπίσει ασφαλιστικές εταιρείες, νοσοκομεία, πραγματογνώμονες, πελάτες και δύσκολες αποζημιώσεις.

Και όμως, πολλές φορές η αγορά συμπεριφέρεται σαν η εμπειρία να είναι κάτι που πρέπει να αντικατασταθεί και όχι κάτι που πρέπει να μεταφερθεί στην επόμενη γενιά.

Κι αυτό είναι λάθος.

Δεν χρειάζεται να σκοτώσουμε το παλιό άλογο.

Χρειάζεται να του δώσουμε χώρο να μάθει το νέο άλογο να τρέχει.

ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΑΛΟΓΑ;

Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Οι νέοι δεν μπαίνουν εύκολα στη διαμεσολάβηση.

Και δεν μπορούμε να τους κατηγορούμε.

Ένα επάγγελμα που απαιτεί γνώση, πιστοποιήσεις, διαρκή εκπαίδευση, έξοδα, χρόνο, προσωπική παρουσία και μεγάλη περίοδο μέχρι να χτιστεί χαρτοφυλάκιο, πρέπει να τους δίνει και ένα πραγματικό όραμα.

Το έχουμε γράψει και στο παρελθόν:

χωρίς νέο αίμα δεν υπάρχει επόμενη ημέρα.

Και το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν υπάρχουν νέοι άνθρωποι.

Το πρόβλημα είναι αν η αγορά μπορεί να τους κάνει να πιστέψουν ότι αξίζει να μπουν.

Γιατί αν ο νέος βλέπει μπροστά του έναν επαγγελματία που μετά από δεκαετίες δουλειάς αισθάνεται ότι η εμπειρία του δεν έχει αξία, γιατί να επενδύσει τη ζωή του σε αυτό το επάγγελμα;

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ

Υπάρχει και μια ακόμη κατηγορία που συχνά ξεχνάμε:

οι άνθρωποι που εργάζονται μέσα στις ίδιες τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις.

Η τεχνολογία αλλάζει τις δουλειές.

Οι οργανωτικές αλλαγές αλλάζουν τις ομάδες.

Οι συγχωνεύσεις αλλάζουν δομές.

Οι νέες απαιτήσεις αλλάζουν ρόλους.

Και εδώ χρειάζεται μια μεγάλη κουβέντα:

Θέλουμε ανθρώπους με εμπειρία ή μόνο ανθρώπους που κοστίζουν λιγότερο;

Γιατί η ασφαλιστική δεν είναι μόνο software.

Είναι underwriting.

Είναι αποζημίωση.

Είναι γνώση.

Είναι κρίση.

Είναι ανθρώπινη σχέση.

Είναι μνήμη.

Ένας άνθρωπος που έχει υπηρετήσει 20 ή 30 χρόνια μια αγορά δεν είναι απλώς ένας εργαζόμενος.

Είναι μέρος της ίδιας της θεσμικής μνήμης της.

ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ «ΕΧΘΡΟΣ»

Εμείς οι ίδιοι.

Οι ασφαλιστές.

Οι διαμεσολαβητές.

Οι ασφαλιστικές.

Οι κλινικές.

Οι θεσμικοί φορείς.

Οι ενώσεις.

Οι εργαζόμενοι.

Οι ασφαλισμένοι.

Όλοι.

Γιατί η ιδιωτική ασφάλιση δεν είναι υπόθεση ενός μόνο κρίκου.

Και όταν ένας κρίκος αδυνατίζει, αργά ή γρήγορα το πληρώνει ολόκληρη η αλυσίδα.

Η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδος θέτει ως πρωταρχικό στόχο της εποπτείας την προστασία των ληπτών ασφάλισης, των ασφαλισμένων και των δικαιούχων απαιτήσεων.

Άρα το ερώτημα δεν είναι μόνο:

«Πόσα ασφάλιστρα γράψαμε φέτος;»

Το πραγματικό ερώτημα είναι:

«Τι ασφαλιστική αγορά χτίζουμε για τα επόμενα 20 χρόνια;»

ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΕΡΝΑΕΙ

Και εδώ υπάρχει μια ειρωνεία που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.

Η Ελλάδα γερνάει.

Το 2025 οι άνθρωποι ηλικίας 65 ετών και άνω αντιστοιχούν στο 23,7% του πληθυσμού.

Ο δείκτης γήρανσης έχει φτάσει το 185,4.

Δηλαδή για κάθε 100 παιδιά ηλικίας 0–14 ετών αντιστοιχούν περίπου 185 άτομα ηλικίας 65+.

Και ενώ η κοινωνία μας γερνάει…

εμείς δεν μπορούμε να σχεδιάζουμε μια ασφαλιστική αγορά που θα μπορεί να ασφαλίζει αξιοπρεπώς τους ανθρώπους όταν γεράσουν;

Αυτό δεν είναι μόνο επιχειρηματικό ζήτημα.

Είναι κοινωνικό ζήτημα.

Η ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ «ΜΙΑΣ ΧΡΗΣΗΣ»

Δεν μπορεί να λειτουργεί έτσι:

Σε θέλω νέο.

Σε θέλω υγιή.

Σε θέλω παραγωγικό.

Σε θέλω να πληρώνεις.

Και μετά:

«Τώρα που μεγάλωσες, το πρόβλημα είναι δικό σου».

Ούτε για τον ασφαλισμένο.

Ούτε για τον διαμεσολαβητή.

Ούτε για τον εργαζόμενο.

Ούτε για κανέναν.

Γιατί η ασφάλιση είναι μια σχέση που χτίζεται στον χρόνο.

Και ο χρόνος είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο της ασφαλιστικής αγοράς.

ΜΗΝ ΣΚΟΤΩΝΕΤΕ ΤΑ «ΓΕΡΙΚΑ ΑΛΟΓΑ»

Μην πετάτε τον ηλικιωμένο ασφαλισμένο επειδή έγινε ακριβός.

Μην πετάτε τον παλιό ασφαλιστή επειδή μεγάλωσε.

Μην απαξιώνετε τον έμπειρο εργαζόμενο επειδή θεωρείται ακριβός.

Μην αφήνετε τον νέο επαγγελματία χωρίς στήριξη επειδή δεν έφερε παραγωγή από τον πρώτο χρόνο.

Και μην αντικαθιστάτε την ανθρώπινη σχέση με την ψευδαίσθηση ότι όλα λύνονται με ένα app.

Η αγορά χρειάζεται καινούργια άλογα.

Αλλά χρειάζεται και τα παλιά.

Γιατί τα παλιά ξέρουν τον δρόμο.

Και τα νέα πρέπει να μάθουν να τον συνεχίσουν.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

Ίσως λοιπόν πρέπει να σταματήσουμε να ρωτάμε:

«Πόσο παραγωγικός είναι ένας άνθρωπος σήμερα;»

Και να αρχίσουμε να ρωτάμε:

«Τι αξία έχει για την αγορά ο άνθρωπος που στάθηκε δίπλα της επί δεκαετίες;»

Γιατί αν μια ασφαλιστική αγορά αγαπά τον άνθρωπο μόνο όσο παράγει…

αν αγαπά τον ασφαλισμένο μόνο όσο πληρώνει…

αν αγαπά τον διαμεσολαβητή μόνο όσο φέρνει νέα παραγωγή…

αν αγαπά τον εργαζόμενο μόνο όσο είναι φθηνός…

τότε κάποια στιγμή θα μείνει χωρίς ανθρώπους.

Και μια αγορά χωρίς ανθρώπους μπορεί να έχει:

τεχνολογία,

κεφάλαια,

πλατφόρμες,

AI,

bancassurance,

μεγάλους ισολογισμούς…

αλλά δεν θα έχει ψυχή.

Και χωρίς ψυχή, η ασφάλιση παύει να είναι αυτό που υποσχέθηκε στον άνθρωπο ότι θα είναι:

ένα δίχτυ προστασίας για τη δύσκολη στιγμή.

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΟΓΟ.

Χρειάζεται να φτιάξουμε μια αγορά όπου:

ο νέος θα θέλει να μπει,
ο έμπειρος θα θέλει να μείνει,
ο εργαζόμενος θα θέλει να προσφέρει,
ο διαμεσολαβητής θα θέλει να επενδύσει,
και ο ασφαλισμένος θα αισθάνεται ότι η ασφάλισή του αξίζει περισσότερο όσο περνούν τα χρόνια.

Αυτό θα ήταν πραγματική ανάπτυξη.

Όχι απλώς περισσότερα ασφάλιστρα.

Περισσότερη εμπιστοσύνη.

Γιατί τελικά…

ΤΑ ΓΕΡΙΚΑ ΑΛΟΓΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ.

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΝΟΥΝ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ.

ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΝΕΑ ΑΛΟΓΑ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΝ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ  ΜΕΡΙΚΑ  ΑΠΟ ΤΑ 5000 ΑΡΘΡΑ  ΜΑΣ….ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΑ ΛΙΝΚ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ  ΣΑΣ , ΠΕΛΑΤΕΣ  ΣΑΣ  ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ   ….ΣΤΕΙΛΤΕ  ΚΑΙ ΔΙΚΑ ΣΑΣ  ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΟΥΜΕ  

<p>The post ΤΑ ΓΕΡΙΚΑ ΑΛΟΓΑ ΤΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ; first appeared on Allgood.gr.</p>

Η αγορά του Real Estate είναι μεγάλη…είναι γεμάτη αγγελίες, πλατφόρμες, γραφεία και επαγγελματίες.

Αυτό που ίσως της λείπει δεν είναι άλλος ένας παίκτης. ..δεν σημαίνει ότι πρέπει να δημιουργήσουμε άλλο ένα μεσιτικό γραφείο.

Αυτό δεν είναι το όραμά μας….

Eμείς  θέλουμε  ένα διαφορετικό μοντέλο.

Ένα μοντέλο στο οποίο ο ασφαλιστής δεν βλέπει τον μεσίτη ως ανταγωνιστή. ..ίσα ίσα 

Ο μεσίτης δεν βλέπει τον ασφαλιστή ως κάποιον που «μπαίνει στα χωράφια του».

Ο λογιστής δεν είναι απλώς ο άνθρωπος των φορολογικών.

Ο πωλητής δεν είναι απλώς κάποιος που ψάχνει την επόμενη δουλειά.

Όλοι μπορούν να αποτελέσουν κρίκους μιας μεγαλύτερης αλυσίδας.

Το όραμά μας είναι να δημιουργήσουμε κάτι διαφορετικό:

Ένα πανελλαδικό δίκτυο συνεργασίας ανθρώπων που γνωρίζουν την αγορά, γνωρίζουν τους ανθρώπους και θέλουν να δουλέψουν μαζί με καθαρούς κανόνες.

Χωρίς αποκλεισμούς.

Χωρίς «ο ένας να τρώει τη δουλειά του άλλου».

Χωρίς λογική «όλα δικά μου».

Με συνεργασία.

Με διαφάνεια.

Με αμοιβαίο σεβασμό.

Με το πνεύμα  της Ομάδας και τη Δύναμη της Συνεργασίας .

Όλοι μπορούν να αποτελέσουν κρίκους μιας μεγαλύτερης αλυσίδας.

Και αυτό ακριβώς θέλουμε να δημιουργήσουμε με το 1spiti.gr

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ «ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΜΕΣΙΤΙΚΟ»

Αυτό πρέπει να είναι ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή.

Δεν ξεκινάμε για να δημιουργήσουμε ένα ακόμη μεσιτικό γραφείο.

Δεν ξεκινάμε για να μαζέψουμε ακίνητα και να τα ανεβάσουμε σε μια πλατφόρμα.

Δεν ξεκινάμε για να πάρουμε τη δουλειά από τους επαγγελματίες που ήδη δραστηριοποιούνται στην αγορά.

Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο συνεργασίας.

Ένα δίκτυο ανθρώπων σε ολόκληρη την Ελλάδα που μπορούν να δημιουργούν ευκαιρίες ο ένας για τον άλλον.

Γιατί πολλές φορές ο ένας έχει αυτό που χρειάζεται ο άλλος.

Ο ένας γνωρίζει τον ιδιοκτήτη.

Ο άλλος γνωρίζει τον αγοραστή.

Ο ένας έχει ένα ακίνητο.

Ο άλλος έχει έναν άνθρωπο που το ψάχνει.

Ο ένας γνωρίζει την τοπική αγορά.

Ο άλλος γνωρίζει τη χρηματοδότηση, τη φορολογία, την ασφάλιση ή την προστασία της περιουσίας.

Γιατί λοιπόν να ανταγωνίζονται;

Γιατί να μη συνεργαστούν;

ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ;

Γιατί γύρω από ένα ακίνητο υπάρχει πολύ περισσότερη δουλειά από μια αγγελία.

Υπάρχει ένας ιδιοκτήτης.

Ένας αγοραστής.

Ένας ενοικιαστής.

Μια οικογένεια.

Ένας επαγγελματίας.

Ένας άνθρωπος που θέλει να επενδύσει.

Και πίσω από κάθε απόφαση υπάρχουν ανάγκες, χρήματα, υποχρεώσεις και ευθύνες.

Άρα χρειάζεται κάτι περισσότερο από μια πλατφόρμα με φωτογραφίες.

Χρειάζεται δίκτυο ανθρώπων.

Και ακριβώς εκεί βρίσκεται η ιδέα του 1spiti.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ -ΑΠΟ ΤΟ «ΔΙΚΟ ΜΟΥ» ΣΤΟ «ΔΙΚΟ ΜΑΣ»

Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή που θέλουμε να φέρουμε.

Για χρόνια έχουμε μάθει να λειτουργούμε ο καθένας μόνος του.

«Δικό μου ακίνητο».

«Δικός μου πελάτης».

«Δική μου δουλειά».

«Δική μου προμήθεια».

Εμείς θέλουμε να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό:

Να δημιουργούμε περισσότερες δουλειές μέσα από τη συνεργασία.

Όχι να παίρνει ο ένας τη δουλειά του άλλου.

Αλλά να δημιουργούνται δουλειές που μόνοι μας ίσως δεν θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε.

Ο ασφαλιστής μπορεί να συναντήσει έναν άνθρωπο που θέλει να πουλήσει.

Ο μεσίτης μπορεί να γνωρίζει τον αγοραστή.

Ο λογιστής μπορεί να γνωρίζει μια οικογένεια που θέλει να επενδύσει ή να αλλάξει κατοικία.

Ένας επαγγελματίας σε μια μικρή πόλη μπορεί να γνωρίζει ένα ακίνητο που κανείς στην Αθήνα δεν γνωρίζει.

Αυτό είναι δίκτυο.

Και αυτό θέλουμε να αξιοποιήσουμε.

ΕΝΑΣ ΕΧΕΙ ΤΟ ΑΚΙΝΗΤΟ. ΑΛΛΟΣ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΑΓΟΡΑΣΤΗ.

Ας το κάνουμε απλό.

Ο ένας γνωρίζει κάποιον που θέλει να πουλήσει.

Ο άλλος γνωρίζει κάποιον που ψάχνει να αγοράσει.

Ο ένας έχει ένα ακίνητο στη Μάνδρα.

Ο άλλος έναν ενδιαφερόμενο στην Αθήνα.

Ο ένας έχει έναν πελάτη που θέλει να επενδύσει.

Ο άλλος γνωρίζει μια ευκαιρία.

Γιατί να χαθεί αυτή η ευκαιρία επειδή δεν γνωρίζονται μεταξύ τους;

Εμείς θέλουμε να δημιουργήσουμε τον μηχανισμό που θα τους φέρνει κοντά.

Και όταν η συνεργασία οδηγεί σε αποτέλεσμα, ο καθένας να έχει το δικό του ξεκάθαρο και συμφωνημένο όφελος.

Αυτό σημαίνει για εμάς συνεργασία.

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΝΕΝΟΣ

Θέλουμε να δημιουργήσουμε περισσότερη δουλειά για όλους.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο της προσπάθειας.

Δεν θέλουμε ο ασφαλιστής να σταματήσει να είναι ασφαλιστής.

Δεν θέλουμε ο λογιστής να γίνει μεσίτης.

Δεν θέλουμε ο επαγγελματίας πωλητής να εγκαταλείψει τη δουλειά του.

Δεν θέλουμε ο μεσίτης να χάσει την αυτονομία του.

Θέλουμε ο καθένας να κρατήσει την επαγγελματική του ταυτότητα και να αποκτήσει ένα ακόμη ισχυρό πεδίο συνεργασίας και δημιουργίας εισοδήματος.

ΓΙΑΤΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ;

Γιατί ο ασφαλιστής έχει κάτι που δεν αγοράζεται εύκολα:

Σχέση.

Έχει ανθρώπους που τον εμπιστεύονται.

Γνωρίζει οικογένειες.

Γνωρίζει επαγγελματίες.

Γνωρίζει επιχειρήσεις.

Γνωρίζει περιουσίες.

Και πολλές φορές γνωρίζει τις ανάγκες τους πριν ακόμη αυτές γίνουν «αγγελία».

Για 38 χρόνια στην ασφαλιστική αγορά έχω δει αυτή τη σχέση από κοντά.

Ο ασφαλιστής μπαίνει στο σπίτι του ανθρώπου.

Γνωρίζει τη ζωή του.

Την οικογένειά του.

Την περιουσία του.

Τις ανάγκες και τις αγωνίες του.

Και κάπου εδώ γεννήθηκε η ιδέα:

Γιατί αυτή η σχέση εμπιστοσύνης να μη μπορεί να γίνει και γέφυρα προς το Real Estate;

ΓΙΑΤΙ ΜΕΣΙΤΕΣ;

Γιατί γνωρίζουν την αγορά.

Ξέρουν τις περιοχές.

Ξέρουν τις πραγματικές συνθήκες.

Ξέρουν τι ζητά ο αγοραστής και τι περιμένει ο πωλητής.

Έχουν εμπειρία στη διαπραγμάτευση και στη διαδικασία της αγοραπωλησίας.

Δεν θέλουμε να τους αντικαταστήσουμε.

Θέλουμε να τους δώσουμε περισσότερους ανθρώπους, περισσότερες συνεργασίες και περισσότερες ευκαιρίες.

ΓΙΑΤΙ ΛΟΓΙΣΤΕΣ;

Γιατί πίσω από κάθε ακίνητο υπάρχει και μια οικονομική απόφαση.

Φορολογία.

Τεκμήρια.

Μεταβιβάσεις.

Εισόδημα.

Επενδύσεις.

Οικογενειακός προγραμματισμός.

Ο λογιστής βρίσκεται καθημερινά δίπλα σε ανθρώπους που παίρνουν αποφάσεις για την περιουσία τους.

Και ένας καλός επαγγελματίας δεν χρειάζεται να κάνει τα πάντα μόνος του.

Χρειάζεται να ξέρει ποιον θα καλέσει όταν ο πελάτης του χρειάζεται κάτι έξω από το αντικείμενό του.

ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα πανελλαδικό δίκτυο συνεργατών του Real Estate.

Σε κάθε πόλη.

Σε κάθε περιοχή.

Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Ασφαλιστές.

Μεσίτες.

Πωλητές.

Λογιστές.

Επαγγελματίες που γνωρίζουν την τοπική αγορά.

Άνθρωποι που έχουν επαφή με την κοινωνία.

Άνθρωποι που έχουν διάθεση να συνεργαστούν.

Όχι απαραίτητα για να κάνουν όλοι την ίδια δουλειά.

Αλλά για να μπορούν όλοι να συμμετέχουν στη δημιουργία μιας δουλειάς.

ΚΑΙ ΕΔΩ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ

Δεν θέλουμε ένα δίκτυο όπου όλοι ανταγωνίζονται όλους.

Θέλουμε ένα δίκτυο όπου:

ο πελάτης του ενός μπορεί να γίνει ευκαιρία για τον άλλον.

Και ο πελάτης του άλλου μπορεί αύριο να γίνει ευκαιρία για τον πρώτο.

Με καθαρούς κανόνες.

Με διαφάνεια.

Με ξεκάθαρες συμφωνίες.

Με σεβασμό στη δουλειά του άλλου.

Με δίκαιη συνεργασία.

Με αμοιβαίο όφελος.

Και πάνω απ’ όλα:

χωρίς να χρειάζεται κανείς να «πατήσει» πάνω στον άλλον για να προχωρήσει.

Η ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ

Πιστεύουμε στην αξία της σωστής ανάθεσης.

Όταν ένας ιδιοκτήτης εμπιστεύεται έναν επαγγελματία, πρέπει να ξέρει ποιος έχει την ευθύνη να οργανώσει σωστά την πώληση ή την ενοικίαση.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο επαγγελματίας πρέπει να δουλεύει μόνος του.

Αποκλειστική ανάθεση μπορεί να σημαίνει οργανωμένη συνεργασία.

Ένας υπεύθυνος επαγγελματίας.

Ένα δίκτυο συνεργατών.

Πολλά σημεία επαφής με την αγορά.

Μία κοινή προσπάθεια.

Ένας στόχος:

να βρεθεί ο σωστός άνθρωπος για το σωστό ακίνητο.

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΟΥΜΕ ΑΚΙΝΗΤΑ.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ.

Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα του 1spiti.

Να δημιουργήσουμε ένα οικοσύστημα γύρω από το σπίτι.

Από τον άνθρωπο που θέλει να πουλήσει.

Μέχρι εκείνον που θέλει να αγοράσει.

Από τον ιδιοκτήτη που ψάχνει ενοικιαστή.

Μέχρι την οικογένεια που ψάχνει σπίτι.

Από τον ασφαλιστή.

Μέχρι τον μεσίτη.

Από τον λογιστή.

Μέχρι κάθε επαγγελματία που μπορεί να προσθέσει αξία.

Και όταν ολοκληρώνεται μια συναλλαγή, να μην υπάρχει η λογική:

«Ποιος πήρε τη δουλειά;»

Αλλά:

«Πόσοι συνεργάστηκαν για να γίνει σωστά;»

ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Δεν έχει σημασία αν βρίσκεσαι στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Κρήτη, στην Πελοπόννησο, στην Ήπειρο , στη Θράκη ,σε ένα νησί ή σε μια μικρή πόλη.

Η Ελλάδα δεν είναι μόνο οι μεγάλες αγορές ακινήτων.

Είναι χιλιάδες τοπικές κοινωνίες.

Και σε κάθε μία υπάρχει κάποιος που ξέρει.

Ξέρει ποιος πουλάει.

Ξέρει ποιος αγοράζει.

Ξέρει ποιος νοικιάζει.

Ξέρει ποιος ψάχνει.

Ξέρει ποιος χρειάζεται βοήθεια.

Αυτόν τον άνθρωπο ψάχνουμε.

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ «ΜΕΓΑΛΟΣ»

Δεν μας ενδιαφέρει το μέγεθος του γραφείου.

Δεν μας ενδιαφέρει αν έχεις δεκάδες υπαλλήλους.

Δεν μας ενδιαφέρει αν δραστηριοποιείσαι σε μια μεγάλη αγορά ή σε μια μικρή περιοχή.

Μας ενδιαφέρει κάτι πολύ απλούστερο:

Να είσαι επαγγελματίας.

Να σέβεσαι τον άνθρωπο.

Να σέβεσαι τη συμφωνία.

Να σέβεσαι τον συνεργάτη.

Να θέλεις να δημιουργήσεις και όχι απλώς να πάρεις.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Το 1spiti θέλει να γίνει κάτι περισσότερο από ένα όνομα στο Real Estate.

Θέλει να γίνει ένα δίκτυο ανθρώπων.

Ένα δίκτυο που θα μπορεί να λέει:

Κανείς μόνος του.

Όλοι μαζί μπορούμε.

Και το σημαντικότερο:

Καθαρές συνεργασίες.
Δυνατές συμμαχίες.
Δίκαιες ευκαιρίες.

Αυτό δεν είναι απλώς ένα ακόμη επιχειρηματικό σχέδιο.

Είναι μια διαφορετική φιλοσοφία για το πώς μπορεί να δουλέψει το Real Estate.

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΣΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Είσαι ασφαλιστής;

Πωλητής;

Μεσίτης;

Λογιστής;

Επαγγελματίας που γνωρίζει καλά την περιοχή του;

Έχεις ανθρώπους που σε εμπιστεύονται;

Έχεις επαφές, ακίνητα, αγοραστές, πωλητές ή γνώσεις που μπορούν να δημιουργήσουν αξία;

Τότε ίσως δεν χρειάζεται να ψάχνεις την επόμενη ευκαιρία μόνος σου.

Μπορεί να τη δημιουργήσουμε μαζί.

Δεν σου ζητάμε να αφήσεις αυτό που κάνεις.

Δεν σου ζητάμε να γίνεις κάτι που δεν είσαι.

Σου προτείνουμε να προσθέσεις έναν ακόμη δρόμο στη δουλειά σου.

Να γνωρίσεις ανθρώπους.

Να δημιουργήσεις συνεργασίες.

Να ανταλλάξεις ευκαιρίες.

Να αξιοποιήσεις το δίκτυό σου.

Να αποκτήσεις πρόσβαση σε ένα μεγαλύτερο δίκτυο.

Και να συμμετέχεις σε κάτι που θέλουμε να χτίσουμε από την αρχή με έναν κανόνα:

ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΤΑΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΑΣΤΕ ΣΩΣΤΑ.

ΤΟ 1SPITI ΞΕΚΙΝΑΕΙ.

Όχι ως «ένα ακόμη μεσιτικό».

Αλλά ως μια προσπάθεια να ενώσει ανθρώπους, γνώσεις, ανάγκες και ευκαιρίες.

Από την ασφάλιση στο Real Estate.

Από τον ασφαλιστή στον μεσίτη.

Από τον λογιστή στον πωλητή.

Από την τοπική κοινωνία σε ένα πανελλαδικό δίκτυο.

Από τον ανταγωνισμό στη συνεργασία.

Και από το «δικό μου» στο «μαζί».

Γιατί ένα σπίτι δεν είναι απλώς ένα ακίνητο.

Είναι περιουσία.

Είναι ασφάλεια.

Είναι οικογένεια.

Είναι ζωή.

Και γύρω από τη ζωή των ανθρώπων μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια ακόμη μεσιτική επιχείρηση.

1spiti

**Βρες σωστά.

Αγόρασε σωστά.

Ασφάλισε σωστά.

Προστάτεψε σωστά.**

Αν θέλεις να το χτίσουμε μαζί, η πόρτα είναι ανοιχτή.

ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ;

Αν είσαι ασφαλιστής, πωλητής, μεσίτης, λογιστής ή επαγγελματίας που θέλει να συμμετέχει σε μια νέα προσπάθεια στο Real Estate, θέλουμε να σε γνωρίσουμε.

Δεν σου ζητάμε να αλλάξεις επάγγελμα.

Δεν σου ζητάμε να αφήσεις τη δουλειά σου.

Δεν σου ζητάμε να γίνεις κάτι που δεν είσαι.

Σου προτείνουμε να συνεργαστούμε.

Να δούμε τι μπορείς να προσφέρεις.

Να δούμε τι μπορείς να πάρεις από το δίκτυο.

Να δημιουργήσουμε μαζί ευκαιρίες.

Με καθαρούς κανόνες.

Με αμοιβαίο σεβασμό.

Με επαγγελματισμό.

Με διάθεση να μοιραστούμε.

Γιατί τελικά:

η μεγαλύτερη περιουσία ενός επαγγελματία δεν είναι το γραφείο του.

Είναι οι άνθρωποί του.

Και εμείς θέλουμε να ενώσουμε αυτούς τους ανθρώπους.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΟΥ ΣΩΣΤΑ.

Κανείς δεν μπορεί μόνος του.
Όλοι μαζί μπορούμε περισσότερα.

Το επόμενο μεγάλο βήμα στο Real Estate δεν χρειάζεται να είναι ένας ακόμη μεσίτης.

Μπορεί να είναι μια ολόκληρη ομάδα.

Και αυτή την ομάδα θέλουμε να τη δημιουργήσουμε μαζί σου

Σ

<p>The post Ασφαλιστές, Μεσίτες, Δικηγόροι -Πωλητές, Λογιστές: Γιατί να δουλεύουμε μόνοι; first appeared on Allgood.gr.</p>

Από τα τιμολογημένα ασφάλιστρα και τα λουκέτα του αυτοκινήτου, μέχρι τα «χρυσά» συνταξιοδοτικά, τα υπερβολικά προγράμματα υγείας, τα μπόνους, τις μεταγραφές και τα Unit Linked. Μια αγορά που έζησε δεκαετίες ανάπτυξης πρέπει σήμερα να αντιμετωπίσει τον λογαριασμό των επιλογών της. Και αυτή τη φορά δεν πρέπει να τον πληρώσουν μόνο οι ασφαλισμένοι και οι έντιμοι επαγγελματίες.

Υπάρχει μια φράση του Θεόδωρου Πάγκαλου που έμεινε στην ιστορία:

«Μαζί τα φάγαμε».

Παραφράζοντάς την, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι στην ασφαλιστική αγορά, σε διαφορετικές εποχές και με διαφορετικούς πρωταγωνιστές, «μαζί φτιάξαμε το πρόβλημα».

Μόνο που εδώ υπάρχει μια σημαντική διαφορά.

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι  και  ο λογαριασμός δεν πληρώθηκε τότε. Έρχεται τώρα.

Και το μεγάλο ερώτημα είναι ποιοι θα τον πληρώσουν.

Γιατί υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια που πρέπει κάποια στιγμή να ειπωθεί χωρίς φόβο και χωρίς ωραιοποιήσεις:

Η σημερινή ασφαλιστική αγορά δεν δημιουργήθηκε μόνο από τις σωστές πρακτικές των προηγούμενων δεκαετιών. Κουβαλάει και τα λάθη, τις υπερβολές, τις στρεβλώσεις και τις παραλείψεις μιας ολόκληρης εποχής.

Και όποιος έχει ζήσει την αγορά από μέσα, τα γνωρίζει.

Από το κρατικά καθορισμένο ασφάλιστρο στην «απελευθέρωση»

Στον κλάδο αυτοκινήτου, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, τα ασφάλιστρα ήταν σε μεγάλο βαθμό τιμολογημένα και ρυθμιζόμενα.

Ήταν ένα μοντέλο που σήμερα μοιάζει σχεδόν με άλλη εποχή.

Με την απελευθέρωση της αγοράς ήρθε ο ανταγωνισμός.

Και ο ανταγωνισμός, όταν λειτουργεί σωστά, είναι ευλογία.

Όταν όμως δεν συνοδεύεται από αυστηρούς κανόνες, επαρκή εποπτεία, κεφαλαιακή επάρκεια και επαγγελματισμό, μπορεί να μετατραπεί σε παγίδα.

Στην ελληνική ασφαλιστική αγορά εμφανίστηκαν εταιρείες που προσέφεραν εξαιρετικά χαμηλά ασφάλιστρα, διεκδίκησαν γρήγορα μερίδια αγοράς και συγκέντρωσαν σημαντικό όγκο εργασιών.

Κάποιες δεν άντεξαν.

Άλλες οδηγήθηκαν σε ανάκληση άδειας, άλλες σε λουκέτο και άλλες σε διαδικασίες εκκαθάρισης.

Και κάπου εκεί δημιουργήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που κληρονόμησε η αγορά:

οι εκκρεμείς ζημιές και οι υποχρεώσεις δεν εξαφανίστηκαν μαζί με τις εταιρείες.

Έμειναν πίσω.

Και ένα σημαντικό μέρος του λογαριασμού μεταφέρθηκε τελικά στην ασφαλιστική αγορά και, μέσω των σχετικών μηχανισμών,[ επικουρικό κεφάλαιο ] στους ασφαλισμένους και στους συνεπείς επαγγελματίες.

Αυτό δεν είναι θεωρία.

Είναι η ιστορία που πρέπει να θυμόμαστε κάθε φορά που κάποιος πανηγυρίζει για το «φθηνότερο ασφάλιστρο».

Το φθηνό δεν είναι πάντα φθηνό.

Και η ασφάλιση δεν είναι προϊόν που αγοράζεις σήμερα και σε ενδιαφέρει μόνο η τιμή του.

Σε ενδιαφέρει ποιος θα είναι εκεί όταν έρθει η ζημιά.

Και μετά ήρθε η ζωή…

Αν στον κλάδο αυτοκινήτου είχαμε τις στρεβλώσεις του ανεξέλεγκτου ανταγωνισμού, στον κλάδο ζωής και υγείας ζήσαμε μια άλλη εποχή.

Μια εποχή υπερβολών.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στη δεκαετία του ’90 συγκεντρώθηκαν τεράστια ποσά σε συνταξιοδοτικά και αποταμιευτικά προγράμματα.

Ο πληθωρισμός ήταν υψηλός.

Οι αποδόσεις της εποχής ήταν εντελώς διαφορετικές από τις σημερινές.

Και μέσα σε αυτό το περιβάλλον δημιουργήθηκε μια κουλτούρα όπου οι ενδεικτικές μελλοντικές αποδόσεις έφταναν σε επίπεδα που σήμερα ακούγονται εξωπραγματικά.

Υπήρχαν ασφαλισμένοι που έβλεπαν στις προβολές τους ποσά δεκάδων εκατομμυρίων δραχμών και πίστευαν ότι είχαν εξασφαλίσει μια μικρή περιουσία για τα γεράματά τους.

Και ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει;

Όταν κάποιος σου παρουσιάζει ένα τέτοιο σενάριο, εύκολα αρχίζεις να κάνεις όνειρα για τη σύνταξη.

Το πρόβλημα ήταν ότι άλλο είναι η εγγυημένη παροχή/τεχνικό επιτόκιο και άλλο η ενδεικτική απόδοση.

Τα τεχνικά επιτόκια, οι εγγυήσεις, οι προϋποθέσεις και οι πραγματικές μακροχρόνιες αποδόσεις δεν είχαν πάντα την προσοχή που θα έπρεπε.

Και η ασφαλιστική εκπαίδευση;

Σε πολλές περιπτώσεις ήταν ανεπαρκής ,για το μέγεθος της ευθύνης που αναλάμβανε ο άνθρωπος που έβγαινε στην αγορά να πουλήσει ένα ασφαλιστήριο 20, 30 ή 40 ετών.

Το μεγάλο «πάρτι» της ασφαλιστικής αγοράς

Κάποια στιγμή η ασφαλιστική αγορά έγινε ένας από τους μεγαλύτερους ”εργοδότες ”πωλήσεων στην Ελλάδα.

Αγγελίες παντού.

«Ζητούνται ασφαλιστές».

Και η είσοδος στον χώρο ήταν, σε πολλές περιπτώσεις, εξαιρετικά εύκολη.

Ένα μικρό διάστημα εκπαίδευσης[άντε 1ή 2  βδομάδες  ]

Μερικές γνωριμίες.

Λίγοι συγγενείς.

Λίγοι φίλοι.

Και ξαφνικά…

«Έγινες ασφαλιστής».

Αν ήσουν επικοινωνιακός, ετοιμόλογος και μπορούσες να φέρεις παραγωγή, μπορούσες γρήγορα να ανέβεις.

Αν έφερνες και άλλους ανθρώπους στο δίκτυο, ακόμη καλύτερα.

Και αν είχες και ένα καλό πτυχίο ή ένα δυνατό βιογραφικό, μπορούσες να βρεθείς ακόμη ψηλότερα…μέχρι και Διευθυντής πωλήσεων

Δεν λέω ότι όλοι ήταν έτσι.

Κάθε άλλο.

Υπήρχαν και υπάρχουν εξαιρετικοί επαγγελματίες.

Υπήρχαν άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην ασφαλιστική διαμεσολάβηση και έγιναν πραγματικοί σύμβουλοι των πελατών τους.

Επαγγελματίας Ενεργός Ασφαλιστής: 21+ λόγοι να τον εμπιστευτείς 

Ο Ενεργός Ασφαλιστής δεν πουλάει συμβόλαια — σώζει ανθρώπους και περιουσίες…Διαβασε εδώ 

Ας το πούμε καθαρά:

Ο Ενεργός Ασφαλιστής
-Δεν κυνηγάει απλά παραγωγή,
-Δεν κρύβεται πίσω από όρους,
-Δεν μεταφέρει την ευθύνη στην εταιρεία.

 Στέκεται μπροστά. Δίπλα. Μέσα στο πρόβλημα.

Αλλά υπήρχε και η άλλη πλευρά.

Και αυτή πρέπει να ειπωθεί.

Κουστούμια, ταγέρ, μπόνους και… πρώτο τραπέζι πίστα

Για μια ολόκληρη περίοδο, η εικόνα της ασφαλιστικής αγοράς συνδέθηκε με την επιτυχία.

Μεγάλα γραφεία.

Πολυτέλεια.

Κουστούμια και ταγέρ.

Ακριβά ρολόγια.

Αυτοκίνητα.

Ταξίδια.

Συνέδρια.

Βραβεύσεις.

Μπόνους.

Και φυσικά…

πρώτο τραπέζι πίστα.

Δεν ήταν όλα αυτά κακά.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν η εικόνα της επιτυχίας γίνεται αυτοσκοπός και επισκιάζει την ουσία:

Τι ακριβώς πουλάμε στον άνθρωπο απέναντί μας;

Προστασία;

Ή ένα όνειρο;

Ο ανταγωνισμός των παροχών

Και μετά ήρθε η εποχή του «δώσε περισσότερα».

Οι εταιρείες ανταγωνίζονταν ποια θα προσφέρει περισσότερες παροχές.

Και ποιος ασφαλισμένος δεν θέλει περισσότερα;

Το ερώτημα όμως ήταν πάντα:

Πόσο κοστίζουν πραγματικά όλα αυτά;

Κάποτε φτάσαμε σε παροχές υγείας που σήμερα προκαλούν απορία.

Τοκετοί.

Νοσηλείες.

Ημέρες αποζημίωσης.

Κάρτες.

Προνόμια.

Απεριόριστες ή ισόβιες καλύψεις.

Προγράμματα με εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους.

Υπήρχαν συμβόλαια που σήμερα θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να τιμολογηθούν με τους ίδιους όρους.

Και κάπου εκεί δημιουργήθηκε μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση:

ότι η ασφαλιστική εταιρεία μπορεί να προσφέρει τα πάντα, για πάντα, σε όλους και σε χαμηλό κόστος.

Δεν μπορεί.

Καμία επιχείρηση δεν μπορεί να λειτουργεί έτσι για πάντα.

Και κάπου εδώ πρέπει να μιλήσουμε και για το άλλο μισό της εξίσωσης

Οι υπερβολικές παροχές των παλιών συμβολαίων δεν έμειναν χωρίς συνέπειες.

Όταν η αγορά έλεγε στον ασφαλισμένο «έχεις κάλυψη, πήγαινε στην ιδιωτική κλινική », δημιουργήθηκε ταυτόχρονα ένα τεράστιο οικονομικό πεδίο για ιδιωτικές κλινικές, νοσοκομεία, γιατρούς και παρόχους υγείας.

Και ένα μέρος της αγοράς υγείας προσαρμόστηκε σε αυτό το μοντέλο.

Όσο περισσότερες παροχές υπήρχαν, όσο περισσότερες πράξεις αποζημιώνονταν και όσο πιο γενναιόδωρα ήταν τα παλιά συμβόλαια, τόσο μεγαλύτερη γινόταν η κατανάλωση υπηρεσιών υγείας.

Δεν λέω ότι όλοι οι γιατροί ή όλες οι κλινικές λειτούργησαν με αυτόν τον τρόπο.

Λέω όμως κάτι που πλέον δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί:

το μοντέλο αυτό δημιούργησε κίνητρα που σε βάθος χρόνου επιβάρυναν δραματικά το κόστος της ιδιωτικής υγείας.

Και σήμερα η αγορά βρίσκεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες.

Το κόστος των νοσηλειών έχει εκτοξευθεί, οι ιατρικές αμοιβές, τα υλικά, οι διαγνωστικές και θεραπευτικές πράξεις έχουν αυξηθεί και οι ασφαλιστικές εταιρείες βρίσκονται μπροστά σε ένα εξαιρετικά δύσκολο δίλημμα:

Πώς θα συνεχίσουν να προσφέρουν πραγματική και βιώσιμη ασφαλιστική προστασία χωρίς να μετακυλίουν όλο το κόστος στον ασφαλισμένο;

Εδώ βρίσκεται σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της αγοράς.

Και αν δεν αντιμετωπιστεί συνολικά —με ασφαλιστικές εταιρείες, παρόχους υγείας, γιατρούς, διαμεσολαβητές, Πολιτεία και ασφαλισμένους στο ίδιο τραπέζι— η ασφυξία θα μεγαλώνει.

Γιατί δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ αόριστον ένα σύστημα όπου ο ασφαλισμένος πληρώνει ασφάλιστρο, η ασφαλιστική πληρώνει τη ζημιά και το κόστος της υγείας συνεχίζει να ανεβαίνει χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.

Κάποιος τελικά πληρώνει τον λογαριασμό.

Και σήμερα αυτός ο κάποιος είναι όλο και περισσότερο ο ασφαλισμένος.

«Πάρε την κάρτα…»

Και ύστερα ήρθαν οι περίφημες κάρτες.

Η κάρτα που σου έδινε πρόσβαση.

Η κάρτα που σου έδινε προνόμια…..”τη κάρτα  στο στόμα και τη πυτζάμα  στο χέρι ”

Η κάρτα που σε έκανε να αισθάνεσαι ότι έχεις «πιάσει στασίδι» στην ιδιωτική υγεία.

Και κάποιες φορές η λογική της αγοράς έφτανε στα όρια της υπερβολής.

Ένα σύστημα που θα έπρεπε να υπηρετεί την πρόληψη και την προστασία, κινδύνευε να δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο κατανάλωσης υπηρεσιών υγείας.

Και εδώ πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί:

Η ασφαλιστική αγορά δεν πρέπει να πληρώνει απλώς τη θεραπεία. Πρέπει να επενδύει στην πρόληψη.

Γιατί η πρόληψη δεν είναι κόστος.

Είναι επένδυση.

Όταν η υπερβολή έγινε κανονικότητα

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθαν προγράμματα με εξαιρετικά μεγάλες δεσμεύσεις.

Απεριόριστα.

Ισόβια.

Μη ακυρώσιμα.

Όροι που δημιουργούσαν τεράστιες προσδοκίες στους ασφαλισμένους.

Και μαζί ήρθαν τα κίνητρα πωλήσεων.

«Φέρε την παραγωγή σου εδώ».

Μεγαλύτερες προμήθειες.

Μπόνους.

Αυτοκίνητα.

Ταξίδια.

Μεταγραφές δικτύων.

Ο ανταγωνισμός για τον ασφαλιστή έγινε πολλές φορές σχεδόν σημαντικότερος από τον ανταγωνισμό για τον ασφαλισμένο.

Και αυτό είναι μια από τις μεγάλες αλήθειες που πρέπει να συζητήσει η αγορά.

Και μετά ήρθαν τα Unit Linked

Και η αγορά άλλαξε ξανά.

Ήρθαν τα Unit Linked.

Προϊόντα με επενδυτικό χαρακτήρα.

Με διαφορετικό ρίσκο.

Με διαφορετικές απαιτήσεις ενημέρωσης και καταλληλότητας.

Κάποιοι τα αντιμετώπισαν ως τη φυσική εξέλιξη της αγοράς.

Κάποιοι τα χρησιμοποίησαν χωρίς να έχει προηγηθεί η απαιτούμενη ουσιαστική κατανόηση του επενδυτικού κινδύνου.

Και κάποιοι επαγγελματίες, βλέποντας ότι το μοντέλο της παραδοσιακής ασφάλισης άλλαζε, μετακινήθηκαν προς άλλες δραστηριότητες.

Η αγορά μεγάλωνε.

Αλλά μαζί της μεγάλωνε και η ανάγκη για πραγματική επαγγελματική γνώση.

Όσοι τα έζησαν, τα θυμούνται

Οι παλιοί ασφαλιστές τα έζησαν.

Οι νεότεροι τα έχουν ακούσει.

Και όσοι δεν τα γνωρίζουν, καλό είναι να τα μάθουν.

Όχι για να κατηγορήσουμε μια ολόκληρη γενιά.

Αλλά για να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη.

Γιατί η ασφαλιστική αγορά δεν χρειάζεται άλλο ένα αφήγημα αυτοθαυμασμού.

Χρειάζεται αυτοκριτική.

Τώρα ήρθε ο λογαριασμός

Και σήμερα;

Σήμερα βλέπουμε τον λογαριασμό.

Αύξηση του κόστους υγείας.

Νοσηλείες που κοστίζουν πολύ περισσότερο.

Ιατρικές πράξεις που ακριβαίνουν.

Φάρμακα.

Υλικά.

Αμοιβές.

Πληθωριστικές πιέσεις.

Γήρανση του πληθυσμού.

Μεγαλύτερες απαιτήσεις των ασφαλισμένων.

Κλιματική αλλαγή και φυσικές καταστροφές.

Κυβερνοκίνδυνοι.

Νέοι κίνδυνοι που πριν από 20 χρόνια σχεδόν δεν υπήρχαν.

Και μέσα σε όλα αυτά έχουμε παλιά συμβόλαια με όρους μιας άλλης εποχής.

Ο λογαριασμός κάποτε θα ερχόταν.

Και ήρθε.

Ποιος θα πληρώσει;

Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα.

Θα πληρώσει η ασφαλιστική εταιρεία;

Θα πληρώσει ο ασφαλισμένος;

Θα πληρώσει ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής;

Θα πληρώσει η κοινωνία;

Η απάντηση είναι ότι, αν δεν υπάρξει σοβαρός σχεδιασμός, θα πληρώσουν όλοι.

Αλλά υπάρχει ένας κίνδυνος που δεν πρέπει να κρυφτεί:

Να πληρώσουν περισσότερο εκείνοι που δεν δημιούργησαν το πρόβλημα.

Οι συνεπείς ασφαλισμένοι.

Οι έντιμοι επαγγελματίες.

Οι σοβαρές ασφαλιστικές επιχειρήσεις.

Εκείνοι που όλα αυτά τα χρόνια προσπάθησαν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Γιατί στην Ελλάδα έχουμε μάθει το:

«Μαζί τα φάγαμε».

Υπάρχει όμως και το άλλο:

«Μαζί πληρώνουμε».

Και αυτό είναι πολύ πιο άδικο όταν δεν έχουμε όλοι την ίδια ευθύνη.

Δεν φταίνε όλοι

Και εδώ θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρος.

Δεν ισοπεδώνω την ασφαλιστική αγορά.

Δεν βάζω όλους τους ασφαλιστές στο ίδιο σακί.

Δεν μηδενίζω τις ασφαλιστικές εταιρείες.

Δεν ξεχνώ τους χιλιάδες επαγγελματίες που δούλεψαν έντιμα και υπεύθυνα.

Υπήρξαν εξαιρετικοί ασφαλιστές.

Υπάρχουν εξαιρετικοί ασφαλιστές.

Και θα υπάρχουν.

Υπήρξαν εταιρείες που έβαλαν κανόνες, επένδυσαν στην εκπαίδευση και προσπάθησαν να δημιουργήσουν μια πραγματικά σύγχρονη αγορά.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κλείσουμε τα μάτια στα λάθη.

Μια αγορά ενηλικιώνεται όταν μπορεί να κοιτάξει τον καθρέφτη της.

Η  ευθύνη των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών

Ο ασφαλιστής του 2026 δεν μπορεί να είναι ο ασφαλιστής του 1990.

Δεν αρκεί να είναι καλός στις πωλήσεις.

Πρέπει να είναι επαγγελματίας.

Να γνωρίζει το προϊόν.

Να γνωρίζει τους όρους.

Να γνωρίζει τις εξαιρέσεις.

Να καταλαβαίνει τον κίνδυνο.

Να μπορεί να εξηγήσει στον πελάτη όχι μόνο τι καλύπτεται, αλλά και τι δεν καλύπτεται.

Να μην πουλάει όνειρα.

Να πουλάει προστασία.

Και πάνω απ’ όλα:

Να είναι δίπλα στον ασφαλισμένο όταν έρθει η δύσκολη στιγμή.

Γιατί εκεί κρίνεται ο ασφαλιστής.

Όχι στην πώληση.

Στη ζημιά.

Η μεγαλύτερη ευθύνη, όμως, βαραίνει τις ίδιες τις ασφαλιστικές εταιρείες

Και αυτό γιατί δεν ήταν απλοί παρατηρητές όσων συνέβησαν στην αγορά. Οι εταιρείες διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό το μοντέλο λειτουργίας της, επέλεγαν και εκπαίδευαν τους συνεργάτες τους, σχεδίαζαν και τιμολογούσαν τα ασφαλιστικά προγράμματα, αποφάσιζαν ποιες παροχές θα προσφέρουν, πώς θα τις προωθήσουν και πώς θα τις διαφημίσουν.

Οι ίδιες έδιναν τα κίνητρα, τα bonus και τις επιβραβεύσεις, οι ίδιες διαπραγματεύονταν και υπέγραφαν τις συμβάσεις με κλινικές, γιατρούς, συνεργάτες και παρόχους.

Επομένως, δεν μπορεί σήμερα η ευθύνη για τις στρεβλώσεις να μεταφέρεται κυρίως στον ασφαλιστικό διαμεσολαβητή ή στον ασφαλισμένο

. Όταν ένας ολόκληρος μηχανισμός σχεδιάζεται, εγκρίνεται, χρηματοδοτείται και προωθείται από τις εταιρείες, τότε η μεγαλύτερη ευθύνη για το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να ξεκινά από την κορυφή. Και αν θέλουμε πραγματικά να διορθώσουμε την αγορά, πρέπει πρώτα να έχουμε το θάρρος να το παραδεχτούμε.

Και η ευθύνη της Πολιτείας;Η μεγαλύτερη ευθύνη, όμως, βαραίνει τις ίδιες τις ασφαλιστικές εταιρείες.

Μεγάλη.

Πολύ μεγάλη.

Η εποπτεία δεν μπορεί να είναι απλώς κατασταλτική.

Πρέπει να είναι προληπτική.

Δεν γίνεται μια αγορά να αφήνεται να δημιουργεί τεράστιες στρεβλώσεις και μετά να αναζητούμε ποιος θα πληρώσει τη ζημιά.

Χρειάζονται:

κανόνες, εποπτεία, κεφαλαιακή επάρκεια, διαφάνεια, πραγματική επαγγελματική εκπαίδευση και προστασία του καταναλωτή.

Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται ένας κανόνας:

Η ασφαλιστική αγορά δεν μπορεί να λειτουργεί με πρώτο στόχο την πώληση και δεύτερο την προστασία.

Πρέπει να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Η μεγάλη αλήθεια

Με σχεδόν τέσσερις δεκαετίες στον χώρο, έχω δει την ασφαλιστική αγορά να αλλάζει πολλές φορές.

Έχω δει την εποχή των τιμολογημένων ασφαλίστρων.

Την απελευθέρωση.

Την άγρια ανάπτυξη.

Τις εταιρείες που ήρθαν και έφυγαν.

Τα μεγάλα δίκτυα.

Τα τεράστια γραφεία.

Τα μπόνους.

Τα ταξίδια.

Τις μεταγραφές.

Τα παλιά συνταξιοδοτικά.

Τα υψηλά επιτόκια.

Τα προγράμματα υγείας άλλων εποχών.

Τις κάρτες.

Τα Unit Linked.

Την ψηφιοποίηση.

Τις πλατφόρμες.

Τις τράπεζες.

Και σήμερα βλέπω κάτι ακόμη:

Μια αγορά που πρέπει επειγόντως να επαναπροσδιορίσει τι σημαίνει ασφαλιστική προστασία.

Γιατί η ασφάλιση δεν είναι e-shop.

Δεν είναι απλώς μια τιμή στην οθόνη.

Δεν είναι ένα PDF στο email.

Δεν είναι μια κάρτα.

Δεν είναι ένα μπόνους.

Δεν είναι ένα ταξίδι.

Και σίγουρα δεν είναι ένα παιχνίδι εντυπώσεων.

Η ασφάλιση είναι υπόσχεση.

Και η υπόσχεση κρίνεται όταν συμβεί το κακό.

Από εδώ και πέρα

Δεν χρειάζεται να ψάξουμε ενόχους στο παρελθόν.

Χρειάζεται να αναλάβουμε ευθύνη για το μέλλον.

Η ασφαλιστική αγορά χρειάζεται:

λιγότερη βιτρίνα και περισσότερη ουσία.

λιγότερη πώληση και περισσότερη συμβουλή.

λιγότερα μπόνους και περισσότερη εκπαίδευση.

λιγότερες υποσχέσεις και περισσότερη διαφάνεια.

λιγότερο «πόσο θα πουλήσουμε» και περισσότερο «τι θα πληρώσουμε όταν έρθει η ώρα».

Γιατί ο λογαριασμός έχει ήδη αρχίσει να έρχεται.

Και αυτή τη φορά δεν μπορούμε να κάνουμε ότι δεν τον βλέπουμε.

Το μήνυμα προς όλους

Οι ασφαλιστικές εταιρείες πρέπει να κοιτάξουν τα προϊόντα τους.

Οι διαμεσολαβητές πρέπει να κοιτάξουν τον τρόπο που συμβουλεύουν.

Η Πολιτεία πρέπει να κοιτάξει την εποπτεία.

Οι θεσμικοί φορείς πρέπει να κοιτάξουν την πραγματική εκπροσώπηση της αγοράς.

Και όλοι μαζί πρέπει να κοιτάξουμε τον άνθρωπο που βρίσκεται στο τέλος της αλυσίδας:

τον ασφαλισμένο.

Γιατί αν χαθεί η εμπιστοσύνη του ασφαλισμένου, δεν θα έχει χάσει απλώς ένας πελάτης.

Θα έχει χάσει η ίδια η ασφαλιστική αγορά.

Και τότε ο λογαριασμός θα είναι πολύ μεγαλύτερος.

Γιατί τελικά το πρόβλημα δεν είναι ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»

Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι:

κάποιοι δημιούργησαν τις στρεβλώσεις, κάποιοι τις ανέχθηκαν, κάποιοι δεν τις είδαν εγκαίρως και τώρα κινδυνεύουν να πληρώσουν τον λογαριασμό κυρίως εκείνοι που όλα αυτά τα χρόνια έκαναν σωστά τη δουλειά τους.

Και αυτό δεν είναι δικαιοσύνη.

Μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά.

Αλλά αυτή τη φορά έχουμε υποχρέωση να προστατεύσουμε τα χλωρά.

Γιατί πίσω από κάθε ασφαλιστήριο υπάρχει ένας άνθρωπος.
Μια οικογένεια.
Μια περιουσία.
Μια ζωή.

Και αυτή είναι η πραγματική δουλειά της ασφάλισης.

Να προστατεύει.

Βασίλης Μουντάκης
Ενεργός Πολίτης – Ενεργός Ασφαλιστής
Πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Καταναλωτών Ασφαλιστικών Προϊόντων (Π.Ε.Κ.Α.Π.)
Πρόεδρος Επιτροπής Καταναλωτών Ε.Ε.Α.
Ιδρυτής ομάδας «Ενεργοί Ασφαλιστές»
Ιδρυτής Allgood.gr

Μπορείς  να  διαβάσεις το άρθρο που σ ενδιαφέρει πατώντας πάνω στο  αντιστοιχο  link

—

<p>The post 4 δεκαετίες στην Ασφαλιστική Αγορά – Οι αλήθειες που δεν λέει κανείς first appeared on Allgood.gr.</p>