Ένα κοσμικό ποτάμι αερίου υδρογόνου ρέει στο Διάστημα από το εσωτερικό του Μέγα και του Μικρού Νέφους του Μαγγελάνου, δύο γειτονικών νάνων γαλαξιών. Το ποτάμι αυτό έχει μάλιστα κατεύθυνση το δικό μας γαλαξία . Το περιεχόμενο αυτού του ποταμού, που ονομάζεται Ρεύμα του Μαγγελάνου, έχει προβληματίσει τους αστρονόμους για δεκαετίες. Για πρώτη φορά μια ομάδα ερευνητών ανακάλυψε ότι μέσα σε αυτό το κοσμικό ποτάμι βρίσκονται και άστρα. Η ανακάλυψη όχι μόνο θα βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα την εξέλιξη των δύο γαλαξιών από τους οποίους προέρχεται αυτό το κοσμικό ποτάμι αλλά και την κατανομή της ύλης στο δικό μας γαλαξία.

Την ανακάλυψη έκαναν αστρονόμοι, από το Κέντρο Αστροφυσικής Χάρβαρντ Σμιθσόνιαν (CfA) εντόπισαν τα άστρα χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Magellan Baade στο Παρατηρητήριο Las Campanas στη Χιλή. Με τη βοήθεια ενός λεπτομερούς χάρτη του γαλαξία μας που δημιουργήθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Gaia του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος.

Οι ερευνητές κατέγραψαν 200 άστρα που βρίσκονται στις παρυφές του γαλαξία μας σε μια περιοχή προς την κατεύθυνση των δύο Νεφών του Μαγγελάνου. Ανέλυσαν το φάσμα του φωτός που προέρχονταν από αυτά τα αστέρια και διαπίστωσαν ότι η χημική σύνθεση ορισμένων άστρων ταίριαζε με εκείνη των Νεφών του Μαγγελάνου. Οι μετρήσεις πρότειναν επίσης ότι αυτά τα άστρα απέχουν μεταξύ 150.000 και 400.000 ετών φωτός από τη Γη, περίπου την αναμενόμενη απόσταση του Ρεύματος του Μαγγελάνου.

Οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι το αέριο που αποτελεί το Ρεύμα του Μαγγελάνου αποσχίστηκε από τους δύο γαλαξίες από τη βαρυτική έλξη του δικού μας γαλαξία. Οι νέες παρατηρήσεις μπορεί να αποκαλύψουν περισσότερα για τη φύση του ρεύματος και να βοηθήσουν τους επιστήμονες που προσπαθούν να καταλάβουν πώς αλληλεπιδρά με το γαλαξία μας. Στον οποίο φαίνεται να… εκβάλει.

«Με αυτά τα αποτελέσματα και άλλα παρόμοια, ελπίζουμε να κατανοήσουμε πολύ καλύτερα τον σχηματισμό του Μαγγελανικού Ρεύματος και των Νεφών του Μαγγελάνου, καθώς και τις προηγούμενες και μελλοντικές τους αλληλεπιδράσεις με τον γαλαξία μας» λέει ο Τσάρλι Κονρόι, καθηγητής Αστρονομίας στο CfA εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

Naftemporiki.gr

Έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει μια ομάδα νεκρών άστρων που είναι γνωστά ως «πάλσαρ αράχνες» τα οποία καταστρέφουν τα άστρα που βρίσκονται κοντά τους. Ερευνητική ομάδα πραγματοποίησε επισταμένες παρατηρήσεις στο σφαιρωτό σμήνος Ωμέγα Κενταύρου που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 17 χιλιάδων ετών φωτός από τη Γη σε μια προσπάθεια να εντοπίσει  πάλσαρ αράχνες και να μελετήσει τη συμπεριφορά τους.

Σφαιρωτό σμήνος ή σφαιρωτό αστρικό σμήνος ονομάζεται στην αστρονομία μία πυκνή συγκέντρωση άστρων με σφαιρικό ή σχεδόν σφαιρικό σχήμα, που περιφέρεται γύρω από το κέντρο ενός γαλαξία ως δορυφόρος του. Έχουν εντοπιστεί περίπου 160 σφαιρικά σμήνη στον γαλαξία μας και πιστεύεται ότι υπάχουν μερικές δεκάδες ακόμη που περιμένουν τους αστρονόμους να τα εντοπίσουν. Κατά μέσο όρο ένα σφαιρικό σμήνος περιέχει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ως περίπου ένα εκατ. άστρα. Οι σπειροειδείς γαλαξίες σαν τον δικό μας διαθέτουν συνήθως μερικές εκατοντάδες σφαιρική σμήνη ενώ οι ελλειπτικοί γαλαξίες μερικές χιλιάδες.

Ένα πάλσαρ είναι ο περιστρεφόμενος πυκνός πυρήνας που παραμένει αφού ένα τεράστιο άστρο καταρρεύσει για να σχηματίσει ένα αστέρι νετρονίων. Τα ταχέως περιστρεφόμενα αστέρια νετρονίων μπορούν να παράγουν δέσμες ακτινοβολίας. Όπως μια περιστρεφόμενη δέσμη φάρου, η ακτινοβολία μπορεί να παρατηρηθεί ως μια ισχυρή, παλλόμενη πηγή ακτινοβολίας ή πάλσαρ. Μερικά πάλσαρ περιστρέφονται δεκάδες έως εκατοντάδες φορές το δευτερόλεπτο, και αυτά είναι γνωστά ως «πάλσαρ χιλιοστών του δευτερολέπτου».

Τα πάλσαρ αράχνες είναι μια ειδική κατηγορία των πάλσαρ χιλιοστών του δευτερολέπτου και παίρνουν το όνομά τους για τη ζημιά που προκαλούν σε μικρότερα γειτονικά άστρα. Μέσω των ανέμων ενεργητικών σωματιδίων που ξεχύνονται από τα πάλσαρ αράχνες τα εξωτερικά στρώματα των αστεριών συντρόφων του πάλσαρ απομακρύνονται από αυτά.

Η κοσμική φωλιά των αραχνών

Χρησιμοποιώντας τα ραδιοτηλεσκόπια Parkes και MeerKAT ερευνητική ομάδα ανακάλυψε 18 πάλσαρ χιλιοστών του δευτερολέπτου στο σφαιρωτό σμήνος Ωμέγα Κενταύρου και στη συνέχεια χρησιμοποίησε το διαστημικό τηλεσκόπιο Chandra σε μια προσπάθεια να διαπιστώσει αν κάποια από αυτά είναι πάλσαρ αράχνες.

Οι ερευνητές εντόπισαν τελικά δέκα πάλσαρ αράχνες. Υπάρχουν δύο ειδών πάλσαρ αράχνης με βάση το μέγεθος του αστεριού που καταστρέφεται. Τα πάλσαρ αράχνης «Redback» καταστρέφουν άστρα που έχουν μάζα περίπου 10% της μάζας του Ήλιου. Το δεύτερο είδος ονομάζονται πάλσαρ αράχνης ονομάζονται «μαύρες χήρες» και καταστρέφουν άστρα με λιγότερο από το 5 τοις εκατό της μάζας του Ήλιου.

Η ομάδα διαπίστωσε ότι τα άστρα αράχνες Redback εκπέμπουν περισσότερο στο φάσμα των ακτίνων Χ από ότι οι μαύρες χήρες. Αυτό δίνει σαφείς αποδείξεις ότι η μάζα των άστρων στα οποία επιτίθενται τα άστρα αράχνες επηρεάζει την σχέση τους με τις ακτίνες Χ. Οι ακτίνες Χ που ανιχνεύθηκαν από το Chandra πιστεύεται ότι δημιουργούνται κυρίως όταν οι άνεμοι των σωματιδίων που ρέουν μακριά από τα πάλσαρ συγκρούονται με ανέμους ύλης που πνέουν μακριά από τα γειτονικά άστρα και παράγουν κύματα κρούσης, παρόμοια με αυτά που παράγονται από υπερηχητικά αεροσκάφη. Η εγγύτητα των γειτονικών άστρων με τα πάλσαρ  σημαίνει ότι οι ακτίνες Χ μπορούν να προκαλέσουν σημαντική ζημιά σε αυτά τα άστρα μαζί με τον άνεμο των πάλσαρ.

Naftemporiki.gr

Το Σύμπαν μπορεί να… στοιχειώνεται από περισσότερα συστήματα «βαμπίρ» τριπλών άστρων από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

Η νέα έρευνα εξετάζει την εξέλιξη ενός μυστηριώδους είδους άστρου που ονομάζεται άστρο τύπου-Be. Αυτά τα άστρα περιστρέφονται πολύ γρήγορα και διαθέτουν δακτυλίους ύλης φαινόμενο που δεν έχουν καταφέρει οι επιστήμονες να εξηγήσουν μέχρι στιγμής.
Αναλύοντας δεδομένα υψηλής ακρίβειας από τους δορυφόρους Gaia και Hipparcos, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Λιντς στη Βρετανία δείχνουν ότι τα περίεργα χαρακτηριστικά των άστρων Be θα μπορούσαν να εξηγηθούν από την επιρροή δύο επιπλέον άστρων που περιφέρονται γύρω από το κύριο αστέρι σε συστήματα τριών άστρων.

«Είναι το επόμενο καυτό θέμα», είπε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Τζόναθαν Τοντ για τα συστήματα τριών αστέρων που εντόπισαν ο ίδιος και οι συνάδελφοί του. Σύμφωνα με τα ευρήματα της ομάδας, αυτά τα συστήματα με περισσότερα από δύο άστρα μπορεί να είναι πιο κοινά στο Σύμπαν από ό,τι πιστεύαμε.
Αν και οποιοδήποτε σύστημα που περιλαμβάνει  περισσότερα από δύο κοσμικά αντικείμενα είναι θεμελιωδώς χαοτικό, αυτά τα συστήματα τείνουν να σχηματίζουν πιο σταθερές διευθετήσεις όταν δύο αντικείμενα κοντά το ένα κυκλώνονται από τυχόν πρόσθετα αντικείμενα σε πολύ μεγαλύτερη απόσταση. Σε τριπλά αστρικά συστήματα το πιο μακρινό άστρο φαίνεται να ωθεί τα δύο πιο εσωτερικά δύο αστέρια σε ολοένα και πιο κοντινή απόσταση μεταξύ τους.

Με τα εσωτερικά αστέρια να ωθούνται πιο κοντά, το άστρο Be θα κυνηγούσε το γειτονικό του άστρο επιτιθέμενο σε αυτό με την ορμή της ταχύτητας του και τη βοήθεια του δίσκου ύλης που διαθέτει. Τα νέα ευρήματα στηρίζουν έτσι την ιδέα ότι αυτά τα αστέρια είναι τελικά κοσμικοί βρικόλακες.

Naftemporiki.gr