Κύριε Μουντάκη χαίρεται και σας ευχαριστούμε πολύ για την αποδοχή !

-Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα χωριό της Κρήτης ,

την ΑΛΦΑ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ ,

Όμορφα και ξέγνοιαστα παιδικά χρόνια , μεταξύ αγροτικών εργασιών ,

σχολείο , θάλασσα ,παιδικές αλητείες ,μηχανές και φυσικά ποδόσφαιρο ,

Εργάζομαι από μικρό παιδί .

Τα πρώτα ” μεροκάματα ” , τα ξεκίνησα από το δημοτικό ακόμα ,

στην περίφημη κρητική ταβέρνα του θείου μου , “ΚΑΡΠΟΥΖΗΣ” !

Εργαζόμουν τα Σαββατοκύριακα και τα καλοκαίρια ως βοηθός σερβιτόρου .

Το μαγαζί ήταν χωρητικότητας 1.000 ατόμων και οργάνωνε συχνά εκδηλώσεις γάμων , βαπτίσεων κ.α. .

Τελειώνοντας το λύκειο το 1985 , πέρασα στην σχολή ΣΜΥΝ του Πολεμικού Ναυτικού

και για αυτόν τον λόγο μετακόμισα στην Αθήνα και συγκεκριμένα στον δήμο Νέας Φιλαδελφείας .

Τις Ασφάλειες τις ξεκίνησα τυχαία στα τέλη του 1988 , ενώ υπηρετούσα στο αντιτορπιλικό ” Αιγαίον ” ,

όταν ένας Υπαξιωματικός μου πρότεινε να με ασφαλίσει , όνόματι Άλκης Τσιλιώτης

( ήθελα πολύ να αγοράσω ένα αυτοκίνητο , διότι τότε κυκλοφορούσα με μια μεταχειρισμένη  μηχανή ) .

Αμέσως μου απαντάει ότι , ”  δεν κάνεις για ασφαλιστής “

Τον ρώτησα για ποιο λόγο αλλά η απάντησή του δεν με κάλυψε ,

Έτσι λοιπόν , έβαλα στόχο να γίνω και εγώ ασφαλιστής και να πετύχω !

–Πήρα λοιπόν την απόφαση και πήγα στα κεντρικά της ΕΛΛΗΝΟΒΡΕΤΑΝΙΚΗΣ ,

στην οδό Μεσογείων 2-4 πύργος Αθηνών Β΄ ένα βραδάκι του Οκτώβρη .

Λέω στον φύλακα , ότι επιθυμώ να ανέβω στην εταιρεία , για να γίνω ασφαλιστής .

Μου αναφέρει ότι είχαν συνάντηση οι περιφερειακοί διευθυντές , με τον πρόεδρο της εταιρείας .

Στην ερώτησή μου για το όνομα του προέδρου , μου απαντάει ότι τον λένε ΔΟΥΚΑ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟ .

Και μόνο με το άκουσμα του ονόματος ένοιωσα ένα δέος

και έτσι του ζητώ επίμονα να δω τον πρόεδρο , διότι θέλω να γίνω ασφαλιστής .

Τελικά μας αφήνει να περάσουμε μαζί με την σύντροφό μου Έφη ,

λέγοντας ότι πιθανότατα θα μας σταματήσει η γραμματεία της εταιρείας .

Όντως στον 8 όροφο , η κυρία Φωτεινή , αφού τρομάζει αρχικά ,

βλέποντάς μας τέτοια ώρα με μπουφάν και κράνος στα χέρια ,

την καθησυχάζω λέγοντάς της ότι θέλω να δω τον πρόεδρο ,

για να τον ρωτήσω αν κάνω για ασφαλιστής .

Αφού χαμογέλασε ,

ειδοποίησε και βγήκε από τη συνάντηση ένας κύριος με γραβάτα και κουστούμι ,

ο οποίος μας συστήθηκε ότι είναι ο κύριος Μιχάλης Φραγκάκος 

και ότι είναι περιφερειακός διευθυντής Πειραιά .

Του αναφέρω ότι λέγομαι Βασίλης Μουντάκης ,

ότι είμαι Υπαξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και ότι κατάγομαι από την Κρήτη .

Πολύ ωραία μου απαντάει , εγώ είμαι συνταξιούχος αξιωματικός της πυροσβεστικής ,

είμαι από την Μάνη και θα τα πάμε μια χαρά .

Κάτι το οποίο όντως και έγινε .

–Ξεκίνησα λοιπόν από την ΕΛΛΗΝΟΒΡΕΤΑΝΝΙΚΗ στα γραφεία του Πειραιά , ως ασφαλιστής

και το 1990 έγινα unit Manager .

Στα τέλη του 1992 προήχθη σε Agency manager

και ανέλαβα τη διεύθυνση του υποκαταστήματος Καλλιθέας , στην οδό Θησέως 15 .

Το 1999 έγινα περιφερειακός διευθυντής

και ανέλαβα την διεύθυνση του γραφείου στην λεωφόρο Συγγρού 106  Αθήνα .

Τη χρονιά εκείνη η Alpha Ασφαλιστική , εξαγόρασε την Ελληνοβρεταννική ,

Κατάφερα να δημιουργήσω αρκετά υποκαταστήματα στις περιοχές του

Περιστερίου , Αγίας Παρασκευής , Γλυφάδας , Χαλκίδας και Σαλαμίνας .

το 2007 η ΑΧΑ εξαγόρασε την Alpha Ασφαλιστική .

Το 2014 , είχα την χαρά και την τιμή να ηγούμαι μιας υπέροχης ομάδας ,

η οποία απαρτιζόταν από 96 συνεργάτες στην Περιφερειακή μου Διεύθυνση .

Εκείνη την χρονιά όμως, η αλλόκοτη συμπεριφορά και επιμονή της ΑΧΑ ,

να υπογράψουμε μια απαράδεκτη κατά την γνώμη μου σύμβαση ,

μας οδηγεί σε διαφορετικούς δρόμους ,

Έτσι τον Ιούνιο του 2015 ,

επιθυμώντας να συνεχίσω να εργάζομαι με τις ίδιες ΑΞΙΕΣ και ιδανικά ,

με τα οποία είχα μεγαλώσει ,

δημιουργώ την εταιρεία 1ΑΧΙΑ από την αρχή !

Παρά τα ερωτήματα πολλών , αν θα τα καταφέρω να παραμείνω στον ασφαλιστικό χώρο ,

με την βοήθεια του Θεού και τον συνεχή αγώνα μου , σήμερα βρίσκομαι εδώ και συνεχίζω !

–Οι άνθρωποι που σίγουρα με επηρέασαν είναι οι γονείς μου ,

ο θείος μου ο Μουντόκωστας , ο Δούκας Παλαιολόγος , ο Μιχάλης Φραγκάκος ,

ο Προκόπης Μάρτης και άλλοι !

Όταν είσαι ασφαλισμένος είσαι ελεύθερος , έχεις αξιοπρέπεια , σιγουριά ,ένα είδος εγγύησης !

Έχεις ανεξαρτησία , ηρεμία μυαλού , κοιμάσαι ήσυχος και για αυτούς τους λόγους μπορείς να αναπτυχθείς ρισκάροντας !

–Κοιτάξτε , το 2012 , ολοκλήρωσα την σχολή δημοσιογραφίας ,  όχι για να γίνω δημοσιογράφος ,

αλλά για να μπορώ να έχω άμεση και έμμεση πρόσβαση στην επικοινωνία και στην πληροφορία .

Το ρεπορτάζ και η έρευνα είναι στο DNA  μου .

Μου αρέσει το μότο  ” Ότι ακούς τίποτα και ότι βλέπεις τα μισά ” .

Είχα ένα από τα πρώτα ιντερνετικά ραδιόφωνα , τo mpd radio , από το 2008 έως το 2018 ,

Έχω την χαρά να έχω δημιουργήσει και να έχω την διαχείριση ,

σε περισσότερες από 10 ομάδες στο Facebook  και 4,4 blogs

Το τελευταίο δημιούργημά μου , είναι η ηλεκτρονική εφημερίδα  allgood.gr

και σύντομα έρχονται και άλλες εκπλήξεις , ( πρώτα ο Θεός να έχουμε την υγειά μας ) ,

-Όλα αυτά τα προλαβαίνω με σωστό προγραμματισμό , καλή διαχείριση του χρόνου και εργαζόμενος αρκετές ώρες .

Όμως το ποιο σημαντικό είναι ότι όσα κάνω με ευχαριστούν , διότι τα βλέπω ως χόμπι ,

Μπορώ να κάνω και πολλά περισσότερα ακόμη , αρκεί να μου αρέσουν ,

-Τα καταφέρνω μια χαρά , διότι γνωρίζω να ξεχωρίζω την επαγγελματική ζωή ,

από την οικογενειακή και την προσωπική .

Λειτουργώ όλο το εικοσιτετράωρο με σύστημα και φυσιολογική ροή .

Βάζω προτεραιότητες , μοιράζω ρόλους , καθοδηγώ τους ανθρώπους μου

και μπαίνω μπροστά για να δείξω με πράξεις και όχι με λόγια ,

Το θεωρώ χρέος μου και ιερό καθήκον .

Μου αρέσει να βοηθάω όπου χρειάζεται και μπορώ ,

ειδικά τον αδύναμο που βάλλεται από την αδικία το ψέμα και τους υποκριτές .

Η 1η ΑΞΙΑ ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2015 και σήμερα έχει απευθείας συνεργασία με 17 εταιρείες ,

Είμαι πολύ υπερήφανος για τους 75 εκπληκτικούς και δυναμικούς συνεργάτες μου και τα 4 γραφεία μας ,

Δε θα ήθελα να βγω ποτέ στη σύνταξη !

Επιθυμώ να εργάζομαι όσο ζω , ακόμη και αν πρόκειται να ζήσω μέχρι τα 100 !

Η εργασία για μένα είναι χαρά !

Έχει γράψει κάποιος το εξής :

” Όταν η δουλειά είναι χαρά η ζωή είναι ωραία και όταν η δουλειά είναι καθήκον η ζωή είναι σκλαβιά “

και εγώ προσωπικά θέλω να είμαι ελεύθερος .

Μου αρέσει πολύ αυτό που έχει γράψει ο Καζαντζάκης και τον οποίο διαβάζω από μικρός :

”  Δεν ελπίζω τίποτα , δε φοβάμαι τίποτα , είμαι λεύτερος “

Με τις αρχές και τις ΑΞΙΕΣ της οικογένειας και της χώρας μας .

Δεν χτύπησα πόρτες για να ευνοηθώ , δε βρήκα ποτέ τίποτε έτοιμο .

Μου αρέσει να εργάζομαι , να δημιουργώ , να αγωνίζομαι , να εμπνέω και να είμαι ανεξάρτητος και αδέσμευτος .

Επιδιώκω να ανοίγω νέα μονοπάτια , να έχω φίλους , να ζω έντονα τη κάθε στιγμή .

Θέλω να παθιάζομαι και να μοιράζομαι ότι έχω .

Έχω πολλά σχέδια για το μέλλον , αλλά θα μου επιτρέψετε να μην τα αποκαλύψω .

Να έχουμε όλοι μας την υγειά μας και να έχουμε τις κεραίες υψωμένες και τους δέκτες ανοικτούς .

Ο ασφαλιστικός κλάδος κατά την γνώμη μου , νοσεί βαριά τα τελευταία 20 χρόνια .

Παρά το ότι η δημόσια υγεία είναι σε τόσο πολύ χαμηλά επίπεδα

και έχουν συμβεί τόσες πολλές καταστροφές ,

τα τελευταία 50 χρόνια είναι ακόμη στο 2,5% του ΑΕΠ !

Για τον λόγο αυτό , δεν πρέπει κανείς ούτε να πανηγυρίζει , ούτε να γιορτάζει , το αντίθετο μάλιστα .

Επίσης , παρά το ότι η ασφάλιση των αυτοκινήτων είναι υποχρεωτική ,

δυστυχώς , το 10% των αυτοκινήτων κυκλοφορούν ακόμη και σήμερα  ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΑ .

Τέλος από το σύνολο των κατοικιών της χώρας μας , μόνον το 17%  είναι ασφαλισμένες ,

και από αυτές το 60% υποχρεωτικά , λόγω ενυπόθοικων δανείων από τράπεζες .

Ναι είμαι ερωτευμένος με τις ασφάλειες !

Και επίσης αγαπώ και θαυμάζω πολύ τον ” ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑ ΕΝΕΡΓΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ ” ,

Ο Έλληνας καταναλωτής χρειάζεται σήμερα περισσότερο από ποτέ ασφάλεια ζωής ,

υγείας , περιουσίας , αστικής ευθύνης και νομικής προστασίας .

Πρέπει να αποφασίσει ότι πρέπει να διαθέτει τουλάχιστον το 20% του εισοδήματος του

για την ασφαλιστική του κάλυψη .

Φυσικά νιώθω περισσότερο Ενεργός Ασφαλιστής ,

αλλά και ως manager μια χαρά τα πάω όλα αυτά τα χρόνια .

Τουλάχιστον αυτό δείχνουν τα αποτελέσματα έως σήμερα .

Πιστεύω απόλυτα ότι δεν μπορείς να γίνεις ποτέ καλός και ολοκληρωμένος Manager ,

αν δεν έχεις περάσει με επιτυχία από το στίβο του ασφαλιστή .

Οι διορισμένοι και βαπτισμένοι managers , φαίνονται από απόσταση και δε πηγαίνουν μακριά .

Εκτιμώ ότι πρέπει να έχεις πιάσει τσάντα και να έχεις λιώσει παπούτσια ,

για να μπορέσεις να νιώσεις και να εμπνεύσεις τον Ασφαλιστή .

Τόνοι θεωρίας είναι ίσοι με γραμμάρια πράξης ,

Εννοείται ότι χρειάζεται συμπόρευση , συσπείρωση κοινοί αγώνες και αλληλοκατανόηση .

Το έχω πει χιλιάδες φορές .

Η πολυδιάσπαση και ο κατακερματισμός δυνάμεων είναι έγκλημα .

Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε καθημερινά άλλωστε .

Ο Ασφαλιστής είναι ένα μοναδικό και ξεχωριστό επάγγελμα ,

Πρέπει να το γουστάρεις πολύ για να το κάνεις ,

Να μελετάς σε βάθος τις καλύψεις και τους όρους των συμβολαίων  .

Να αγαπάς τον άνθρωπο , να νιώθεις τον άλλον , να κατανοείς τη θέση του

και να ανακαλύπτεις τις πραγματικές του ανάγκες .

Δε φτάνει μόνον να τον ακούς , αλλά να τον προσέχεις και να τον αφουγκράζεσαι .

Να είσαι ανθρώπινος , έντιμος , ηθικός και πάνω από όλα ειλικρινής ,

Για τις ασφαλιστικές εταιρείες έχω να πω ότι ,

πρέπει να έχουν διαφάνεια και να εμπνέουν εμπιστοσύνη .

Να αποκαταστήσουν την καλή πίστη ,

η οποία χρειάζεται απόλυτα για να αναπτυχθεί η ασφαλιστική συνείδηση και ο κλάδος .

Όσον αφορά στην πολιτεία , πρέπει να δώσει σοβαρά φορολογικά κίνητρα σε όλα τα είδη ασφαλίσεων .

Να πάρει άμεσα πρωτοβουλίες , προκειμένου να αποκατασταθεί η τραυματισμένη εικόνα του κλάδου

και ιδιαίτερα στον τομέα της υγείας ,

Να καθιερωθούν ώρες μαθημάτων ασφαλιστικής συνείδησης στο δημοτικό σχολείο , στο γυμνάσιο και στο λύκειο .

Η λέξη  ΑΣΦΑΛΕΙΑ  να περάσει στη κοινωνία και στα παιδιά .

Αμέσως μετά την εξασφάλιση της τροφής και της στέγης ,

η άμεση ανάγκη που θα πρέπει να καλύψει ο άνθρωπος , είναι η ασφάλεια !

Εύχομαι σε όλους ευτυχία και καλή επιτυχία σε ότι κάνουν !

Aγαπητέ Κώστα σ ευχαριστώ πολύ που μου έδωσες την ευκαιρία να θυμηθώ τα νιάτα μου ,τα παιδικά μου χρόνια καθώς και τα πρώτα μου επαγγελματικά βήματα στο χώρο των ασφαλειών

ΥΓΕΙΑ – ΧΑΡΕΣ – ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΥΧΗ

Κύριε Βασίλη Μουντάκη , σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για την υπέροχη συνέντευξη που μας δώσατε

και σας ευχόμαστε να έχετε υγεία , δύναμη , πρόοδο , καθώς και την βοήθεια του Θεού ,

ώστε να καταφέρετε να εκπληρώσετε τα όνειρα σας !

Καλογεράς Κώστας

Ασφαλιστικός Πράκτορας

Ειναι ενα γραφικο χωριo κοντα στο Πέραμα με 350 κατοικους περιπου,πολυ κοντα στα χωρια Χανι,Αγγελιανα,Μαργαριτες…

.Στο δημοτικο διαμερισμα του χωριου μας ανηκουν κ τα χωρια σκορδιλο και καλλεργο δυο μικρα χωρια περιπου 50-κ 10 κατοικων αντίστοιχα !!Το χωριο μας αποτελειται απο 10 εκκλησιες, δημοτικο σχολειο,νηπιαγωγειο,βρεφονηπιακο σταθμο,γηπεδο,παιδικη χαρα,Πολιτιστικο συλλογο(οπου πραγματοπ…οιουνται διαφορες δραστηριοτητες οπως π.χ χορωδια)……Ως προστατη του χωριου εχουμε τον Αγιο Χαραλαμπο οπου καθε χρονο τον γιορταζουμε στις 10 Φεβρουαριου,συνηθως εχουμε πανηγυρι εκεινη τη μερα!!

Από τα πολύ παλιά χρόνια η αλφόπετρα χρησιμοποιήθηκε από τους τεχνίτες – καλλιτέχνες της περιοχής, που με μοναδικά μεσάτο σφυρί και τη σμύλα. απέδιδαν πελέκια για σπίτια, καμπύλες για πόρτες, γωνιές και σταυρούς για τάφους, οικόσημα, σήματα, αγάλματα, σκαλίσματα διακόσμησης και τόσα άλλα καλλιτεχνήματα, που ήταν δυνατό να βάλει στο νου του ο κάθε καλλιτέχνης.

Μια άλλη παράδοση ισχυρίζεται πως λεγότανε έτσι επειδή ο τεχνίτης μπορούσε εύκολα να αλφαδιάζει με την πέτρα αυτή στις οικοδομές του. Στη συνέχεια από την «αλφά-πέτρα» πήρε και το όνομα του το μικρό χωριό που ιδρύθηκε κοντά στα λατομεία της πέτρας αυτής, δηλ. η Αλφα.

  Η ΑΛΦΑ το χωριό του Μουντόκωστα

Ωστόσο η αλφόπετρα ήταν και παραμένει ένα θαυμάσιο λατομικό προϊόν. Όσον αφορά την ύπαρξη και λειτουργία της βιοτεχνικής μονάδας κοντά στο ωραίο χωριό της Αλφάς, είναι μια αλήθεια. Οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος είναι δυνατό να βρει στη μονάδα αυτή, προϊόντα χρήσιμα για να στολίσει το σπίτι του. Είναι όμως βέβαιο πως και ο όποιος απαιτητικός τεχνίτης, θα βρει εκεί υλικά για να διακοσμήσει κάθε του έργου, να ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό εργοδότη του.

 Μεσοπελαργα αρμενιζω Αποχαιρετισμος -Κώστας Μουντάκης

Βοσκαρουδάκι Αμούστακο – Κώστας Μουντάκης

Αχι και σαραντάρισα – Κώστας Μουντάκης

Μυλωνάδες και μαζώχτρες – Κώστας Μουντάκης

Ο πραματευτής – Κώστας Μουντάκης

Ο αργαλειός – Κώστας Μουντάκης

Ο θάνατος του λυράρη -Κώστας Μουντάκης

 ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ-Κώστας Μουντάκης 

Στης Γραμβούσας τ’ ακρωτήρι -Κώστας Μουντάκης 

Το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου-Κώστας Μουντάκης

Kρητικόπουλο και ο Αγάς – Κώστας Μουντάκης

O Kρητικός Τραγουδιστής – Κώστας Μουντάκης

Αναφορά στον Καζαντζάκη-Κώστας Μουντάκης

Η  ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ ΓΡΆΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟ κΏΣΤΑ ΜΟΥΝΤΑΚΗ

Ο Κώστας Μουντάκης (Αλφά Ρεθύμνης, 10 Φεβρουαρίου 1926 – Αθήνα, 31 Ιανουαρίου 1991) ήταν Έλληνας μουσικός. Θεωρείται μαζί με τους Νίκο Ξυλούρη, Θανάση Σκορδαλό και Λεωνίδα Κλάδο ως ένας από τους πιο αντιπροσωπευτικούς λυράρηδες της Κρήτης.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1926 στο χωριό Αλφά του Ρεθύμνου (σήμερα υπάγεται στο δήμο Μυλοποτάμου του νομού Ρεθύμνης). Ήταν το μικρότερο από τα επτά παιδιά του μουσικού και χορευτή Νίκου Μουντάκη και της Καλλιόπης ενώ η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τον Καλλικράτη Σφακίων^[1]. Λίγο καιρό μετά τη γέννησή του έμεινε ορφανός από πατέρα. Λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο ενώ φοιτούσε στο ημιγυμνάσιο και να εργαστεί ως πλανόδιος μικροπωλητής^[2]. Μεγαλώνοντας σε μουσικό περιβάλλον, ήρθε από νωρίς σε επαφή με την κρητική μουσική παράδοση και αναδείχτηκε από την εφηβική του ηλικία σε ικανό λυράρη^[2].

Το 1948 κατατάχτηκε στη χωροφυλακή υπηρετώντας στα Χανιά, στα Σφακιά και στην Αθήνα ενώ το διάστημα 1950 – 1952 είχε αποσπαστεί στο ιδιαίτερο γραφείο του Σοφοκλή Βενιζέλου. Παραιτείται και εργάζεται στο εργοστάσιο Λιπασμάτων της Δραπετσώνας για 16 χρόνια.

Παράλληλα προσπαθεί να προωθήσει την κρητική μουσική μέσω της ραδιοφωνίας που είχε τη μεγάλη δύναμη στην προβολή της παραδοσιακής μουσικής κάτω από την επίβλεψη του Σίμωνα Καρά. Περνάει από την κριτική επιτροπή του τότε Ε.Ι.Ρ. (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας) και μαζί με τον Βυζιργιάννη στο λαούτο αρχίζουν εκπομπές στο πρόγραμμα του Σίμωνα Καρά^[3], προβάλλοντάς την κρητική μουσική.

Σε συνεργασία με τον Στέλιο Κουτσουρέλη, πραγματοποιούν το 1955 την πρώτη ηχογράφηση δίσκου 78 στροφών με τα τραγούδια «Ο Ζητιάνος» και η «Ρεθυμνιωτοπούλα». Στα επόμενα χρόνια πραγματοποιεί πλήθος δισκογραφικών εκδόσεων, με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ως ο περισσότερο ηχογραφημένος λυράρης Κρητικής μουσικής. Δίσκοι και τραγούδια όπως: «Ένα ματσάκι γιασεμιά», «Αργαλειός», «Μυλωνάδες και μαζώχτρες», «Κρητικός γάμος», «Η Μάχη της Κρήτης- Κρητικά νακλιά», «Αναφορά στον Καζαντζάκη», είναι μόνο μερικά δείγματα της δουλειάς του.

Η φήμη του Μουντάκη εξαπλώθηκε σε όλη την Κρήτη και στους Έλληνες της διασποράς τους οποίους είχε επισκεφτεί πολλές φορές. Για πρώτη φορά πήγε στις ΗΠΑ το 1960 και το 1971 στον Καναδά, την Αυστραλία την Νότιο Αφρική και άλλες χώρες με παρουσία ομογενών.

Από το 1975 αναγκάζεται λόγω προβλημάτων υγείας να διακόψει την επαγγελματική του δραστηριότητα και παίζει μόνο σε επιλεγμένα γλέντια και εκδηλώσεις. Μέσα σε αυτό το διάστημα θεωρεί ως επιτακτική ανάγκη την παιδεία, δηλαδή τη μάθηση και τη διδασκαλία της κρητικής λύρας με την ίδρυση σχολών στις μεγαλύτερες πόλεις της Κρήτης. Επίσης συμπαραστέκεται στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών και γίνεται πολύτιμος συνεργάτης στα ερευνητικά προγράμματα εθνομουσικολογίας του Ινστιτούτου.

Η πρώτη σχολή λύρας ιδρύεται στο Ηράκλειο στο «Ωδείο Απόλλων», το 1979, μετά στο Ρέθυμνο (1980), τα Χανιά (1981), στον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου (1983) και τέλος ιδρύει το «Ελληνικό Ωδείο» στην Αθήνα το 1985. Ο Κώστας Μουντάκης παλιότερα είχε αρχίσει μαθήματα και στην «Παγκρήτιο Ένωση». Απεβίωσε στις 31 Ιανουαρίου 1991 στην Αθήνα.

Το έργο και η συμβολή του Μουντάκη στην κρητική παραδοσιακή μουσική τυγχάνουν της καθολικής αναγνώρισης μουσικών και κριτικών (όπως ο μουσικός και τραγουδιστής Χρόνης Αηδονίδης, ο λογοτέχνης και κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος, ο καθηγητής μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Αμαργιανάκης^[4] κ.ά.) ενώ θεωρείται ως ένας από τους πιο εμπορικούς λυράρηδες^[5].

Η σύζυγος του Μουντάκη, Κική, απεβίωσε στην Αθήνα την 30ή επέτειο του θανάτου του λυράρη, στις 31 Ιανουαρίου 2021.^[6]

Η δισκογραφία του

• 1966: Η Κρήτη τραγουδάει
• 1966: Κρήτη μου Λεβεντομάνα
• 1967: Κρητικός γάμος
• 1970: Η μάχη της Κρήτης – Κρητικά νακλιά
• 1971: Οι μεγάλες επιτυχίες του Κώστα Μουντάκη
• 1972: Ο Κώστας Μουντάκης στα καινούργια του τραγούδια
• 1973: Ελληνικά δημοτικά τραγούδια
• 1974: Ξεφάντωμα
• 1976: Αναφορά στον Καζαντζάκη
• 1976: Original cretan mysic (Instrumental)
• 1977: Ο μεγάλος Κρητικός
• 1978: Οι μερακλήδες
• 1981: Ο Πρωτομάστορας
• 1982: Πρωτομάστορες
• 1983: Η Κρητική αναγέννηση
• 1984: Έτσι τραγουδάει η Κρήτη 1
• 1985: Έτσι τραγουδάει η Κρήτη 2
• 1988: Στον Ψηλορείτη θ΄ανέβω
• 1991: Αφιέρωμα στον μεγάλο Κρητικό
• 1992: Αφιέρωμα στον μεγάλο δάσκαλο’
• 1994: Για πάντα
• 1995: Αφιέρωμα
• 1996: Τα ραδιοφωνικά
• 1999: Cretan folk song and dances
• 2002: Σπάνιες ζωντανές ηχογραφίσεις
• 2006: Ριζίτικα

Από μικρός είχενε μανία με τη λύρα ο παππούς του είχενε μια λύρα που δεν είχεν ούτε χορδές κι ο Γιάννης τσή ʼβανε κάτι σύρματα πού ʼχενε βρει και την εκρέμανε σʼ ένα βουργιάλι σε μια χαρουπέ στη χαλέπα (εκεί έβλεπε τα πρόβατα). Έβλεπεν ο πατέρας του το βουργιάλι κι επονήρεψενε και μια στιγμή, στο χωριό, ακούει ο Γιάννης τη λύρα στο σπίτι (την έπαιζεν ο πατέρας του) κι ετρελάθηκε (από το φόβο ντου). Δεν του μάνισε αλλά δεν ήθελε να του πάρει λύρα.

Ενώ ήτονε φοβερά καλός μαθητής, δεν έδωκε στο Γυμνάσιο (τότε μπαίνανε μʼ εξετάσεις), γιατί ήθελε να μάθει λύρα. Όλο το καλοκαίρι έβλεπε πρόβατα ενούς χωριανού ντου κι έτσά εμάζεψενε λεφτά. υποσχέθηκε στον πατέρα του ότι θα δώσει στο Γυμνάσιο τον άλλο χρόνο έδωκε, πέρασε κι επήγε τρεις ημέρες. Μόνο, έκανε τον άρρωστο, πως πονούσε η κοιλιά ντου, και τόνε παίρνει η μάνα ντου να πάνε στο Ρέθεμνος στο γιατρό αυτός εβάστανε και τα λεφτά κι επήγε κι επήρε τη λύρα.

Πέθανε στις 27.12.1983 από την καρδιά ντου αφήνοντας δύο κόρες, την Ασπασία και την Ελευθερία

Πηγή : http://alfamilopotamou.blogspot.gr/2011/08/

Δημιουργός του  www.allgood.gr