Άλλος ένας συνάδελφος βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση αφότου έπαθε ηλεκτροπληξία κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες κατά τη διάρκεια εργασιών εργολάβου του ΔΕΔΔΗΕ στην Σκιάθο. Ο εργαζόμενος μεταφέρθηκε στο κέντρο υγείας της Σκιάθου όπου με υπεράνθρωπες προσπάθειες τον κράτησαν στη ζωή και στη συνέχεια μεταφέρθηκε με αεροδιακομιδή στην Αθήνα όπου ακρωτηριάσαν το χέρι του, αφού είχε βαριάς μορφής εγκαύματα και νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση. Ευχόμαστε να διαφύγει τον κίνδυνο και να έχει ταχεία ανάρρωση.

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Δεν περνάει μια βδομάδα που δεν γινόμαστε μάρτυρες κάποιου περιστατικού. Η εντατικοποίηση για να προλάβουν να γίνουν οι εργασίες και η έλλειψη των απαραίτητων μέτρων προστασίας αποτελεί πλέον κανόνα στους χώρους δουλειάς. Τα μέτρα προστασίας διαρκώς πετσοκόβονται, η υγεία και η ασφάλεια «κοστίζουν» για την εργοδοσία, ειδικά όταν πρόκειται για συγκροτημένα μέτρα, όταν περιλαμβάνουν την τακτική συντήρηση μηχανημάτων, την ολοκληρωμένη εκπαίδευση του προσωπικού, την πρόληψη κάθε επαγγελματικού κινδύνου.

Οι εξελίξεις στον κλάδο μας τα τελευταία χρόνια με την πολιτική της «απελευθέρωσης» της ενέργειας που εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις, οδηγούν στην εκρηκτική αύξηση των εργατικών «ατυχημάτων». Αυτή είναι μια συνέπεια της «πράσινης μετάβασης» και του ενεργειακού μετασχηματισμού που πληρώνουν οι εργαζόμενοι. Την ώρα που τα κέρδη όλων των μεγάλων εταιρειών του κλάδου κυριολεκτικά ζαλίζουν!

Χαρακτηριστικά ο ΔΕΔΔΗΕ για να γίνει πιο «ανταγωνιστικός» προχώρησε στην περικοπή του εργασιακού «κόστους», με αποτέλεσμα, να μειωθούν κατά πολύ οι εργαζόμενοι με σταθερές σχέσεις εργασίας, την ώρα που οι ανάγκες έχουν αυξηθεί πολύ. Το 2009 ο ΔΕΔΔΗΕ είχε περίπου 9.000 «μόνιμους» εργαζόμενους ενώ σήμερα έχει φτάσει να απασχολεί περίπου τα δυο τρίτα! Οι νέοι συνάδελφοι δεν μπορούν να καλύψουν τα κενά, αλλά και πολύτιμη τεχνογνωσία χάνεται (λόγω κόστους) με αποτέλεσμα να πυκνώνουν τα τραγικά περιστατικά. Η κάλυψη της έλλειψης προσωπικού γίνεται κυρίως μέσω εργολαβιών, οι οποίες πλέον αποτελούν τη βασική μορφή για οποιοδήποτε εργασία στο δίκτυο (συντήρηση, κατασκευή, καταμέτρηση).

Είναι το κύριο μέσο για την πιο άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων, όπου καταστρατηγούνται ωράριο και μέρες εργασίας, δεν εφαρμόζεται Συλλογική Σύμβαση αλλά επικρατεί η ατομική, ενώ ταυτόχρονα, τα μέτρα υγείας και ασφάλειας είναι λειψά έως και ανύπαρκτα αφού μπαίνουν κι αυτά στο ζύγι του κέρδους. Έτσι οι εργολαβίες αναδεικνύονται σε κύριο μοχλό για μεγιστοποίηση της κερδοφορίας του ΔΕΔΔΗΕ και των εργολάβων.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ και των προηγούμενων κυβερνήσεων είναι μεγάλες, η πολιτική που υπηρετεί τα κέρδη των ομίλων οδηγεί σε αυτά τα εγκλήματα, αφού επί της ουσίας το κράτος μέσα από ένα τεράστιο πλέγμα αντεργατικών νόμων παρέχει «ασυλία» στην εργοδοσία, να επιβάλλει δουλειά ήλιο με ήλιο, απλήρωτες υπερωρίες κ.λπ. όταν υπάρχει δουλειά ή ανάγκη για γρήγορη επιδιόρθωση βλαβών Ακόμα, αφού μεθοδικά εδώ και χρόνια ξεδοντιάζουν τις αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες, υποβαθμίζουν το ΣΕΠΕ και σαν αποτέλεσμα αποδυναμώνονται οι έλεγχοι στους χώρους εργασίας.

Το Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας απαιτεί:

• Να διερευνηθούν άμεσα από τις αρμόδιες αρχές τα εργατικά δυστυχήματα  στο Ναύπλιο και στην Σκιάθο, να αποδοθούν ευθύνες.
• Να εξασφαλιστούν όλα τα απαραίτητα μέτρα υγείας και ασφάλειας για όλες τις εργασίες με ευθύνη της εργοδοσίας και του κράτους.
• Να σταματήσει το απαράδεκτο καθεστώς των εργολαβιών, να προσληφθεί επαρκές προσωπικό με μόνιμη και σταθερή εργασία με κατοχυρωμένα δικαιώματα στον ΔΕΔΔΗΕ, ΔΕΗ, ΑΔΜΗΕ  που να καλύπτει όλες τις ανάγκες των εργασιών στο ηλεκτρικό δίκτυο.

Οι εργαζόμενοι έχουν το αυτονόητο δικαίωμα να φεύγουν για δουλειά και να ξέρουν ότι θα επιστρέψουν σπίτι τους σώοι και αβλαβείς.

Το Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας καλεί όλους τους εργαζόμενους να μη δείξουν καμία ανοχή στην πολιτική που θυσιάζει τις ζωές μας στο βωμό του κέρδους, να οργανωθούν στο σωματείο και να διεκδικήσουν μια ζωή με δικαιώματα.

Δίνουμε δυναμική απάντηση με τη συμμετοχή μας στην απεργία στις 28 Φεβρουαρίου. Το ζήτημα της υγείας και της ασφάλειας δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Δεν θα συνηθίσουμε στην «κανονικότητα» τους όπου στα κέρδη τους δεν υπολογίζουν τις ζωές μας. Δεν θέλουμε άλλα Τέμπη.