• Θεσμική αναβάθμιση και κατοχύρωση του ρόλου των διαμεσολαβητών
• Ενημέρωση για τις νέες νομοθετικές ρυθμίσεις και τις επιπτώσεις τους στην αγορά
• Ψηφιακός μετασχηματισμός και τεχνολογία στην ασφάλιση
• Εκπαίδευση, δεοντολογία και επαγγελματική εξέλιξη
• Σχέσεις με τις ασφαλιστικές εταιρείες και την εποπτική αρχή
• Ανάγκη ενιαίας φωνής και κοινής στρατηγικής εκπροσώπησης

<p>The post Η 7η Εθνική Συνδιάσκεψη Εκλεγμένων Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών στα Επιμελητήρια — Μια διοργάνωση με βαρύτητα θεσμική first appeared on Allgood.gr.</p>

Ημερομηνία: 5 Οκτωβρίου 2025                               Συγγραφέας: Φραγκούλης Κώστας

1. Εισαγωγή

Η πρόσφατη θέσπιση του Ετήσιου Δείκτη Αναπροσαρμογής (ΕΔΑ) στην Ελλάδα επιχειρεί να φέρει διαφάνεια και προβλεψιμότητα στις αυξήσεις των ασφαλίστρων υγείας. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου δείκτη δεν μπορεί να αξιολογηθεί μεμονωμένα. Εξαρτάται άμεσα από τη δομή, τη ρύθμιση και τους μηχανισμούς ελέγχου του κόστους του υποκείμενου συστήματος παροχής υγειονομικής περίθαλψης. Ένα απλό ερώτημα προκύπτει, «μπορεί ο ΕΔΑ από μόνος του, χωρίς τον έλεγχο της πηγής του κόστους (δηλαδή των νοσοκομείων), να εξασφαλίσει δικαιοσύνη, βιωσιμότητα και διαφάνεια;»

Η παρούσα ανάλυση εξετάζει το ερώτημα αυτό, συγκρίνοντας το ελληνικό σύστημα με εκείνα τεσσάρων άλλων χωρών της ΕΕ: της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ολλανδίας και της Ιρλανδίας. Η έρευνα εστιάζει στους πυλώνες που διαμορφώνουν το κόστος της υγείας: την ιδιοκτησία των νοσοκομείων, τους μηχανισμούς τιμολόγησης και ελέγχου (όπως τα DRGs), και τον ρόλο των καταναλωτών στη διαμόρφωση των πολιτικών.

2. Θεμελιώδεις Προσεγγίσεις: Community Rating vs. Risk Rating

Πριν την ανάλυση των συστημάτων διαμόρφωσης των τιμών των χωρών, είναι κρίσιμο να κατανοήσουμε δύο αντίθετες φιλοσοφίες τιμολόγησης στην ιδιωτική ασφάλιση υγείας.

• Risk Rating (Τιμολόγηση βάσει Κινδύνου): Αυτή είναι η παραδοσιακή προσέγγιση, όπου το ασφάλιστρο βασίζεται στον ατομικό κίνδυνο του ασφαλισμένου. Παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, το ιατρικό ιστορικό και ο τρόπος ζωής καθορίζουν το κόστος. Αυτό το μοντέλο ακολουθούν η Ελλάδα, η Γερμανία και η Γαλλία. Το αποτέλεσμα είναι χαμηλότερα ασφάλιστρα για νέους και υγιείς, αλλά πολύ υψηλότερα, συχνά απαγορευτικά, για τους ηλικιωμένους ή τα άτομα με προϋπάρχουσες παθήσεις.
• Community Rating (Αλληλέγγυα Τιμολόγηση): Αυτή η προσέγγιση, που υιοθετείται από την Ιρλανδία και την Ολλανδία, βασίζεται στην αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης. Όλοι οι ασφαλισμένοι σε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα πληρώνουν το ίδιο ασφάλιστρο, ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο ή την κατάσταση της υγείας τους. Στην πράξη, οι νεότεροι και υγιέστεροι επιδοτούν το κόστος περίθαλψης των ηλικιωμένων και των ασθενέστερων. Αυτό το σύστημα αποτρέπει τις ασφαλιστικές εταιρείες από το να επιλέγουν μόνο “καλούς” κινδύνους (cherry-picking) και εξασφαλίζει την πρόσβαση στην ασφάλιση για όλους.

3. Συγκριτική Ανάλυση Συστημάτων Υγείας

Η παρακάτω ανάλυση εξετάζει κάθε χώρα ξεχωριστά, εστιάζοντας στους παράγοντες που διαμορφώνουν το κόστος.

3.1 Γερμανία

Το γερμανικό σύστημα είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο ρυθμισμένα στην Ευρώπη, συνδυάζοντας δημόσια και ιδιωτική ασφάλιση.

Συμπέρασμα: Η Γερμανία ελέγχει αυστηρά το κόστος στην πηγή του μέσω ενός καθολικού συστήματος DRG και κεντρικών διαπραγματεύσεων τιμών, περιορίζοντας την ελευθερία των παρόχων να ορίζουν τις χρεώσεις τους.

3.2 Γαλλία

Το γαλλικό σύστημα είναι επίσης μικτό, με σημαντική παρουσία του ιδιωτικού τομέα, αλλά με αυστηρό κρατικό έλεγχο στις τιμές.

Συμπέρασμα: Όπως και η Γερμανία, η Γαλλία χρησιμοποιεί ένα καθολικό σύστημα DRG για να ελέγξει το κόστος, αλλά ο καθορισμός των τιμών είναι ακόμη πιο συγκεντρωτικός, καθώς γίνεται απευθείας από το κράτος.

3.3 Ολλανδία

Η Ολλανδία παρουσιάζει ένα μοναδικό μοντέλο που βασίζεται στον “διαχειριζόμενο ανταγωνισμό” (managed competition) και την αρχή της αλληλέγγυας τιμολόγησης (community rating).

Συμπέρασμα: Η Ολλανδία συνδυάζει την κοινωνική αλληλεγγύη (community rating) με τον ανταγωνισμό μεταξύ παρόχων και ασφαλιστών. Ο έλεγχος του κόστους επιτυγχάνεται μέσω διαπραγματεύσεων σε ένα περιβάλλον όπου όλοι οι πάροχοι είναι μη-κερδοσκοπικοί.

3.4 Ιρλανδία

Η Ιρλανδία, όπως και η Ολλανδία, βασίζεται στο community rating, αλλά σε ένα διαφορετικό πλαίσιο παροχής υπηρεσιών.

Συμπέρασμα: Η Ιρλανδία εστιάζει στη ρύθμιση της ασφαλιστικής αγοράς (community rating) για να διασφαλίσει την πρόσβαση, αλλά έχει λιγότερο αυστηρούς μηχανισμούς ελέγχου στο κόστος των παρόχων σε σύγκριση με τη Γερμανία ή τη Γαλλία.

3.5 Ελλάδα

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια μεταβατική φάση, προσπαθώντας να υιοθετήσει μηχανισμούς που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες σε άλλες χώρες.

Συμπέρασμα: Το ελληνικό σύστημα χαρακτηρίζεται από έλλειψη ελέγχου στην πηγή του κόστους (ιδιωτικά νοσοκομεία), καθυστερημένη και προβληματική εφαρμογή των DRGs, και πλήρη απουσία της φωνής των καταναλωτών από τη διαδικασία.

4. Συμπεράσματα: Μπορεί ο ΕΔΑ να λειτουργήσει σε κενό;

Η συγκριτική ανάλυση καθιστά σαφές ότι οι μηχανισμοί αναπροσαρμογής των ασφαλίστρων δεν λειτουργούν σε κενό. Είναι η κορυφή ενός παγόβουνου, του οποίου η βάση είναι η δομή και η ρύθμιση του συστήματος παροχής υγείας.

Το τελικό ερώτημα παραμένει: Μπορεί ο ΕΔΑ από μόνος του να εξασφαλίσει δικαιοσύνη, βιωσιμότητα και διαφάνεια;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι. Ο ΕΔΑ, ως ένας δείκτης που απλώς καταγράφει τις μεταβολές του κόστους εκ των υστέρων, δεν μπορεί να ελέγξει τις δυνάμεις που προκαλούν αυτές τις μεταβολές. Χωρίς ισχυρούς μηχανισμούς ελέγχου στην πηγή του κόστους, ο ΕΔΑ κινδυνεύει να νομιμοποιήσει τις αυξήσεις αντί να τις περιορίσει. Θα καταγράφει απλώς τον “πυρετό” του συστήματος, χωρίς να θεραπεύει την “ασθένεια” που τον προκαλεί.

Για να είναι ο ΕΔΑ ένα πραγματικό εργαλείο δικαιοσύνης και βιωσιμότητας, πρέπει να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο μεταρρυθμίσεων που θα περιλαμβάνει τις παρακάτω προτάσεις με βάση την παραπάνω έρευνα στις 4 χώρες της ΕΕ.

5. Προτάσεις προς την Πολιτεία για την επίλυση του Προβλήματος

5.1. Έλεγχος Κόστους στην Πηγή

Τι χρειάζεται:

• Επανασχεδιασμός και στήριξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας: Διαφορετικά Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) στην παρεχόμενη υπηρεσία υγείας του Έλληνα δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ.
• Ρύθμιση των χρεώσεων ιδιωτικών νοσοκομείων: Καθορισμός μέγιστων τιμών ή εύρους τιμών.
• Υποχρεωτική δημοσίευση τιμολογίων: Πλήρης διαφάνεια στις χρεώσεις. Ένα κοινό τιμολόγιο για όλους τους παρόχους (Δημόσιου και Ιδιώτες).
• Κυρώσεις για υπερχρεώσεις: Πρόστιμα, αποβολή από συμβάσεις, ποινικές κυρώσεις σε ακραίες περιπτώσεις.
• Εφαρμογή DRGs (Diagnosis-Related Groups): Γενίκευση στον ιδιωτικό τομέα, όπως ήδη ισχύει στα δημόσια νοσοκομεία.
• Ελάφρυνση των ασφαλισμένων: κατάργηση του φόρου και του ΦΠΑ στις ιδιωτικές υπηρεσίες υγείας.

Τι κάνει η πολιτεία: ΤΙΠΟΤΑ. Καμία στήριξη, καμία ρύθμιση, καμία κύρωση, καμία διαφάνεια, καμία ελάφρυνση.

5.2. Προστασία Ασφαλισμένων

Τι χρειάζεται:

• Διατήρηση της δικαστικής προστασίας: Οι ασφαλισμένοι πρέπει να μπορούν να αμφισβητούν καταχρηστικές αυξήσεις. Στις υπόλοιπες χώρες η δικαστική προστασία υπάρχει. Στην χώρα μας μετά τον ΕΔΑ καταργείται.
• Δυνατότητα αλλαγής εταιρείας: Ακόμα και για όσους έχουν προβλήματα υγείας (π.χ. με risk adjustment).
• Αποζημίωση για όσους εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν ισόβια συμβόλαια: Επιστροφή μέρους των ασφαλίστρων που κατέβαλαν.
• Υποχρεωτική αιτιολόγηση αυξήσεων: Οι ασφαλιστικές πρέπει να αιτιολογούν αναλυτικά κάθε αύξηση.

Τι κάνει η πολιτεία: ΤΙΠΟΤΑ. Οι ασφαλισμένοι παραμένουν απροστάτευτοι.

5.3. Εποπτεία και Διακυβέρνηση

Τι χρειάζεται:

• Ανεξάρτητη εποπτική αρχή: Με αρμοδιότητα ελέγχου τόσο των ασφαλιστικών όσο και των νοσοκομείων.
• Συμβουλευτική επιτροπή: Με εκπροσώπους όλων των εμπλεκόμενων (ασφαλιστικές, νοσοκομεία, ασφαλισμένοι, αναλογιστές, κράτος, διαμεσολαβητές).
• Ετήσια έκθεση αξιολόγησης: Για την αποτελεσματικότητα του Ε.Δ.Α. και την κατάσταση της αγοράς.

Τι κάνει η πολιτεία: Έχει αναθέσει τον υπολογισμό του Ε.Δ.Α. στην ΕΛ.ΣΤΑΤ., αλλά χωρίς ολοκληρωμένο πλαίσιο εποπτείας και διακυβέρνησης.

5.4. Κοινωνικός Διάλογος

Τι χρειάζεται:

• Διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους: Πριν από οποιαδήποτε νομοθετική ρύθμιση. Διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους δεν έγινε ποτέ.
• Διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων: Δημοσίευση όλων των μελετών, εκθέσεων και δεδομένων.

Τι κάνει η πολιτεία: Νομοθετεί μονομερώς, χωρίς ουσιαστικό διάλογο.

Χωρίς αυτά τα θεμελιώδη βήματα, ο ΕΔΑ θα παραμείνει ένας δείκτης που μετρά τις συνέπειες ενός αρρύθμιστου συστήματος, αντί να αποτελεί μέρος της λύσης.

5.5. Η Τελική Διαπίστωση

Η λύση δεν είναι η αυθαίρετη αύξηση των ασφαλίστρων.

Η λύση είναι ο έλεγχος του κόστους στην πηγή του, στις υπερχρεώσεις των ιδιωτικών νοσοκομείων.

Χωρίς αυτόν τον έλεγχο, ο Ε.Δ.Α. θα είναι απλώς ένα εργαλείο νομιμοποίησης της αδικίας, και όχι ένα εργαλείο προστασίας των ασφαλισμένων και βιωσιμότητας του συστήματος.

Γράφει ο Κώστας Φραγκούλης

Ασφαλιστικός Πράκτορας – Ταμίας Π.Ε.Κ.Α.Π

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΕΔΩ:Η Κοινή Υπουργική Απόφαση για τον Δείκτη Υγείας – Αναπροσαρμογής μακροχρόνιων ασφαλίσεων υγείας | Allgood.gr

6. Πηγές

[1] Commonwealth Fund. (2020). International Health Care System Profiles: Germany. https://www.commonwealthfund.org/international-health-policy-center/countries/germany [2] Cour des Comptes. (2023). Public and private acute hospitals, between competition and cooperation. https://www.ccomptes.fr/en/publications/public-and-private-acute-hospitals-between-competition-and-cooperation [3] Commonwealth Fund. (2020). International Health Care System Profiles: France. https://www.commonwealthfund.org/international-health-policy-center/countries/france [4] Commonwealth Fund. (2020). International Health Care System Profiles: Netherlands. https://www.commonwealthfund.org/international-health-policy-center/countries/netherlands [5] Health Insurance Authority. Community Rating. https://www.hia.ie/regulations/how-we-regulate/community-rating [6] Foundation for Research on Equal Opportunity (FREOPP). (2024). World Index of Healthcare Innovation: Greece. https://freopp.org/greece-25-in-the-2024-world-index-of-healthcare-innovation/ [7] European Union of Private Hospitals (UEHP). (2025). Greece’s 2026 DRG Transition for Private Hospitals: A Reform Fraught with Challenges. https://www.uehp.eu/corners/greeces-2026-drg-transition-for-private-hospitals-a-reform-fraught-with-challenges/

<p>The post Συγκριτική Ανάλυση: ΕΔΑ και Ευρωπαϊκοί Τρόποι Αναπροσαρμογής Ασφαλίστρων Υγείας first appeared on Allgood.gr.</p>

Όλοι αυτοί είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους. Αν ένας κρίκος αδυνατίσει ή σπάσει, η αλυσίδα διαλύεται, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον ασφαλισμένο, την κοινωνία ,τη πολιτεία , τη δημόσια υγεία ,κ την οικονομία.

Γι’ αυτό χρειάζεται διαφάνεια, αξιοπιστία και δέσμευση, ώστε να οικοδομηθεί εμπιστοσύνη και να επιβιώσει – και να αναπτυχθεί – ο κλάδος. Αν κάποιος προσπαθήσει να κερδίσει εις βάρος του άλλου, το παιχνίδι χάνεται και όλοι βγαίνουν χαμένοι.

Οι Πυλώνες της Αναγέννησης της Αγοράς

🔗 Όλοι κρίκοι – Όλοι υπεύθυνοι
Ασφαλισμένοι – Διαμεσολαβητές – Ασφαλιστικές Εταιρείες – Πάροχοι Υγείας – Εποπτικές Αρχές – Πολιτεία. Κανείς δεν περισσεύει, κανείς δεν υπερέχει.

🔗 Διαφάνεια = Εμπιστοσύνη
Χωρίς καθαρές διαδικασίες, δεν υπάρχει αξιοπιστία. Χωρίς αξιοπιστία, δεν υπάρχει αγορά.

🔗 Αξιοπιστία = Σταθερότητα
Η σταθερότητα χτίζεται με ξεκάθαρους όρους, τίμιες πρακτικές και συνέπεια από όλους.

🔗 Η Αλυσίδα Σπάει από τον Αδύναμο Κρίκο
Όποιος επιχειρεί να κερδίσει εις βάρος του άλλου, χάνει μαζί με όλους.

 Συμφωνία Κυρίων Τώρα
Όλοι οι κρίκοι σε ένα τραπέζι, μία συμφωνία – κανόνες που τηρούνται, δεοντολογία που σέβεται τον ασφαλισμένο.

🔗 Προστασία του Ασφαλισμένου = Προστασία Όλου του Κλάδου
Ο ασφαλισμένος στο κέντρο: χωρίς εκείνον δεν υπάρχει αγορά.

🔗 Μόνο με Διαφάνεια θα Ανθίσει η Αγορά
Καθαροί όροι, δίκαιες αποζημιώσεις, συνεργασία με σεβασμό.

Κάλεσμα Δράσης

Ας σταματήσουμε να βλέπουμε τον απέναντι ως αντίπαλο.
Ας καθίσουμε όλοι σε ένα τραπέζι.
Ας χτίσουμε μαζί μια αγορά που εμπιστεύεται, σέβεται και προστατεύει.

Η ασφαλιστική αγορά δεν ανήκει σε κανέναν – είναι όλων μας.
Μόνο αν όλοι είμαστε δυνατοί κρίκοι, θα παραμείνει ακέραιη η αλυσίδα.

Η ασφαλιστική αγορά της χώρας μας δεν χρειάζεται άλλα μεγάλα λόγια· χρειάζεται πράξεις, συνεργασία, διαφάνεια και συνέπεια. Αν χτίσουμε εμπιστοσύνη, θα προστατεύσουμε τον ασφαλισμένο, θα ενισχύσουμε τον κλάδο και θα κερδίσουμε όλοι. Μια «Συμφωνία Κυρίων» δεν είναι πολυτέλεια – είναι επιβίωση.

Η στιγμή είναι τώρα.

Βασίλης Μουντάκης

Ενεργός Ασφαλιστής

Μέλος επιτροπής Ασφαλιστικών πρακτόρων ΕΕΑ

Πρόεδρος Π.Ε.Κ.Α.Π

Η Κρίση στην Ασφαλιστική Αγορά: Η Διαφάνεια Χτίζει Εμπιστοσύνη

<p>The post Η Διαφάνεια και η Αξιοπιστία Χτίζoυν Εμπιστοσύνη και Επιβιώνει ο Κλάδος first appeared on Allgood.gr.</p>

Για να ανακοπεί η συνέχεια αυτής της κατάστασης κάθισαν προσφάτως στο ίδιο τραπέζι με πρωτοβουλία του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών ασφαλιστικές εταιρείες και ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές.

Ο σκοπός κοινός: να εξακριβωθεί η άνοδος των νοσηλίων, να εντοπιστούν οι ρίζες του προβλήματος, να στηριχθούν οι πολίτες, να κρατήσουν τα ασφαλιστήρια που έχουν και να έλθουν και άλλοι να ασφαλιστούν.

Διαπιστώθηκε ότι πρέπει να δοθεί μια μάχη από κοινού. Σε αυτή την προσπάθεια δεν μπορεί να θίγει η μία πλευρά την άλλη, να αποδίδονται ευθύνες και να αναπτύσσεται μια φιλολογία για υψηλές προμήθειες ασφαλιστικών διαμεσολαβητών, κάτι που αναφέρθηκε από Διευθύνοντα Σύμβουλο ασφαλιστικής κατά την συνάντηση που έγινε στο ΕΕΑ και καταδικάστηκε ακαριαία από το σύνολο των παρευρισκομένων.

Τώρα διαπιστώνεται ότι υπάρχουν δημοσιεύματα που θίγουν και πάλι το ίδιο θέμα και δημιουργούν λάθος εντυπώσεις.

Διότι ποιος γνωρίζει ότι στην Ελλάδα το δικαίωμα συμβολαίου ανέρχεται στο 30%-35% και όταν μιλούν για προμήθεια ασφαλιστικού διαμεσολαβητή αυτή διαμορφώνεται στο 60%-65% του συμβολαίου οπότε και καταλήγει τελικά λιγότερο από 18%.

Δηλαδή όσο είναι και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Επίσης ποιος γνωρίζει για τους υψηλούς μισθούς των “Golden Boys” των ασφαλιστικών εταιρειών και όλες τις άλλες παροχές τους κατά πόσο επιβαρύνουν τα ασφαλιστικά συμβόλαια;

Πόσο μπορεί να αρέσουν σε κάποιους τέτοια ανώνυμα αποκαλυπτικά στοιχεία με συκοφαντικό εν τέλει χαρακτήρα; Ακόμα πόσο εκκωφαντική θα ήταν η παρουσίαση στοιχείων από τα νοσηλευτικά κέντρα για είσπραξη λιγότερων νοσηλίων από αυτά που εμφανίζονται καθιστώντας τις ασφαλιστικές εταιρείες μονομερώς υπεύθυνες για τις αυξήσεις των ασφαλίστρων;

Μπορεί να γνωρίζει κάποιος ότι οι αυξήσεις των νοσηλίων μπορεί να γίνεται με την συναίνεση ιδιωτικών νοσοκομείων και ασφαλιστικών εταιρειών; Όλα αυτά είναι ανώφελα μπροστά στο μεγάλο πρόβλημα που έχει ο καταναλωτής που επιβαρύνεται με διαρκείς αυξήσεις στα ασφαλιστικά προγράμματα Υγείας. Είναι ανώφελα για την πρόοδο του θεσμού της ιδιωτικής ασφάλισης.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό και αποδεκτό από όλες τις πλευρές ότι κανείς δεν πρόκειται να κερδίσει από μια σύγκρουση ασφαλιστικών εταιρειών και ασφαλιστικών διαμεσολαβητών. Οι απώλειες θα είναι μεγάλες και το όφελος ανύπαρκτο.

Ο μόνος κερδισμένος θα είναι το ολιγοπώλιο των νοσοκομείων και πιο χαμένος θα είναι ο πολίτης που δεν μπορεί να πληρώσει το ασφάλιστρο Υγείας. Η πολιτεία καλείται να βάλει τάξη στο χάος που δημιουργείται μέσα από κέντρα συμφερόντων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΠΗΓΕΣ:
https://radar.gr/article/undercover-578
https://www.theceo.gr/%cf%84%ce%b1%cf%8d%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b7-citi-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-alpha-bank-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%b8%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-7-%ce%b5%ce%ba/

<p>The post Ποιος δυναμιτίζει την προσπάθεια συγκράτησης των ασφαλίστρων Υγείας first appeared on Allgood.gr.</p>

Νέα «βόμβα» στην ασφαλιστική αγορά, όπου η μία ανατροπή διαδέχεται την άλλη: Την τελευταία 10ετία περισσότερα από 455.000 «παλαιά» συμβόλαια υγείας με «προνομιούχους» όρους για τους πελάτες «ακυρώθηκαν», ελέω «τρελών» αυξήσεων που άγγιζαν ακόμη και το 200% και υπεγράφησαν νέα με πιο «ευνοϊκούς» όρους για τις εταιρείες. Τώρα όπως όλα δείχνουν αλλάζουν εκ νέου τους «κανόνες του παιχνιδιού» υπέρ τους.

Κορυφαία εταιρεία του κλάδου ετοιμάζει εκπλήξεις στους πελάτες της, που κάθε άλλο παρά μπορούν να χαρακτηριστούν ευχάριστες. Πληροφορίες αναφέρουν πως η εν λόγω εταιρεία -η οποία συνιστά και «οδηγό» για τα τεκταινόμενα στην ασφαλιστική αγορά- προχωρά σε αλλαγή της διαδικασίας αποζημίωσης εξόδων νοσοκομειακής Περίθαλψης, έχοντας μάλιστα αποστείλει ήδη τη σχετική επιστολή στους πελάτες της.

Ανατροπή στις αποζημιώσεις για περίθαλψη

Κάτοχοι συγκεκριμένων προγραμμάτων υποχρεώνονται βάσει της εν λόγω επιστολής, από τον Ιούνιο και μετά να εξοφλούν πλήρως τα έξοδα νοσηλείας τους, εφόσον χρειαστεί να εισαχθούν και κατόπιν να υποβάλλουν τα σχετικά δικαιολογητικά προκειμένου αυτά να … αξιολογηθούν και στην συνέχεια να λάβουν στον τραπεζικό τους λογαριασμό το ποσό της αποζημίωσης.

Αυτή η νέα λογική που υιοθετεί η εν λόγω εταιρεία, έρχεται να ανατρέψει χρόνιες πρακτικές του ασφαλιστικού κλάδου, καθώς μέχρι και σήμερα γίνεται απευθείας εξόφληση από τις ίδιες τις εταιρείες των όποιων νοσοκομειακών δαπανών απαιτούνται για τους πελάτες τους.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η επιστολή που προωθεί η εταιρεία, η οποία έρχεται να ανατρέψει τα μέχρι σήμερα δεδομένα, «μετά τη νοσηλεία σας θα πρέπει να προσκομίσετε το έντυπο αναγγελίας αποζημίωσης καθώς και όλα τα απαραίτητα ιατρικά έγγραφα και εξοφλημένα παραστατικά εξόδων, δηλαδή αποδείξεις παροχής υπηρεσιών. Με βάσει τα προσκομισθέντα έγγραφα θα διενεργείται το συντομότερο δυνατόν ο έλεγχος και θα λαμβάνετε την αποζημίωσή σας, μέσω κατάθεσης στον τραπεζικό σας λογαριασμό».

Ξεκαθαρίζει με άλλα λόγια στους πελάτες της πως «εσείς πληρώνεται το όποιο κόστος της νοσηλείας σας και κατόπιν… βλέπουμε τι σας πληρώνουμε και πότε».

Κάτι φυσικά που επί της ουσίας αφήνει «γυμνούς» τους κατόχους των συγκεκριμένων ασφαλιστηρίων συμβολαίων, οι οποίοι αν δεν έχουν τα χρήματα να καλύψουν οι ίδιοι τα έξοδα της νοσηλείας τους θα πρέπει από τη μια να βρουν τρόπο να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα ποσά και από την άλλη να «περικόψουν» τις παροχές που ενδεχομένως θα μπορούσαν να απολαύσουν εάν η εταιρεία απλά πλήρωνε απευθείας η ίδια -όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα- και κάλυπτε τα κόστη για νοσηλεία.

Ο μεγαλύτερος φόβος βέβαια τώρα είναι εάν θα ακολουθήσουν και άλλες ασφαλιστικές εταιρείες το παράδειγμά της.

Νέος τιμολογιακός δείκτης για τα ασφάλιστρα

Την ίδια ώρα και με φόντο τις υπέρογκες αυξήσεις των προηγούμενων ετών, δρομολογούνται αλλαγές στη δομή και τον τρόπο υπολογισμού των ανατιμήσεων στα ασφάλιστρα των ισόβιων προγραμμάτων υγείας, με τη διαμόρφωση ενός νέου τιμολογιακού δείκτη. 

Ο δείκτης, που καταρτίζεται από την ΕΛΣΤΑΤ σε συνεργασία με το ΙΟΒΕ, θα βασίζεται στο συνολικό κόστος αποζημιώσεων από όλα τα ασφαλιστικά προγράμματα υγείας και όχι αποκλειστικά στα ισόβια συμβόλαια, τα οποία, λόγω της υψηλής ηλικίας των κατόχων τους, οδηγούσαν σε δυσανάλογες αυξήσεις ασφαλίστρων.

Η νέα μεθοδολογία αποσκοπεί στη μείωση των αυξήσεων, καθώς θα αντανακλά τον μέσο όρο των αποζημιώσεων στην ασφαλιστική αγορά και όχι μόνο το υψηλό κόστος περίθαλψης των ηλικιωμένων ασφαλισμένων.

Οι διαβουλεύσεις για την υιοθέτηση του δείκτη πραγματοποιούνται υπό την αιγίδα του υπουργείου Ανάπτυξης, σε συνεργασία με τις ασφαλιστικές εταιρείες, με στόχο τη διαμόρφωση ενός αντικειμενικού εργαλείου τιμολόγησης που θα λαμβάνει υπόψη τόσο τη συχνότητα των νοσηλειών όσο και την ηλικιακή κατανομή και τις αποζημιώσεις.

Μέχρι σήμερα, οι αυξήσεις βασίζονταν αποκλειστικά στα ισόβια προγράμματα που δεν διατίθενται πλέον στην αγορά, γεγονός που προκαλούσε στρεβλώσεις, καθώς το αυξημένο κόστος αποζημιώσεων επιβάρυνε δυσανάλογα έναν συνεχώς μειούμενο αριθμό ασφαλισμένων.

Ενδεικτικό είναι ότι τα ισόβια συμβόλαια μειώθηκαν από 711.000 το 2011 σε 255.000 το 2023, ωστόσο οι αποζημιώσεις αυξήθηκαν από 212 εκατ. ευρώ το 2022 σε 227 εκατ. ευρώ το 2023.

<p>The post «Βόμβα» για όσους έχουν συμβόλαια υγείας – Αλλάζουν τους όρους οι ασφαλιστικές first appeared on Allgood.gr.</p>

Ο Ευάγγελος Σπύρου δεν γράφει μόνο ιστορία· δείχνει τον ηθικό αυτουργό πίσω από την απογοήτευση όσων πίστεψαν σε έναν θεσμό που αλλάζει πρόσωπο. Του αξίζουν συγχαρητήρια για την ειλικρίνειά του, αλλά και για το ηχηρό μήνυμα που στέλνει σε όλους μας.
Το άρθρο είναι μια υπενθύμιση ότι η ηθική στην ασφάλιση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι το θεμέλιο της ύπαρξής της.

Διαβάστε Παρακάτω το Διήγημα:

Ήταν παραμονές Χριστουγέννων του έτους 197…

Ο νέος ασφαλιστής απογευματάκι με την τσάντα στο χέρι, κατέβηκε με το ασανσέρ στο κτίριο της οδού Σταδίου 10 και πήρε την οδό Σταδίου με τα πόδια να πάει σε ραντεβού για δουλειά στην πλατεία Ομονοίας, δίπλα στη στοά Ομονοίας, από Πειραιώς προς οδό Λυκούργου στο εστιατόριο «Ομόνοια»… Φώτα πολύχρωμα αναβόσβηναν στις βιτρίνες και οι πλούσιοι αγόραζαν ακριβά δώρα στα πολυτελείας καταστήματα. Από το μπαλκόνι του γραφείου του ο ασφαλιστής έβλεπε την πλατεία Κολοκοτρώνη, το ξενοδοχείο ATENEE που γυρίστηκαν σκηνές από την ταινία με τον Δημήτρη Χορν και την όμορφη ηθοποιό Υβόν Σανσόν στην ταινία «Μια Ζωή Την Έχουμε» και έβλεπε το άγαλμα του Χαρίλαου Τρικούπη.

Ο Δημήτρης Χόρν και η Υβόν Σανσόν στην ταινία “Μια ζωή την έχουμε”

Έρχονται Χριστούγεννα και νέο έτος 197… οι άνθρωποι ήθελαν να γιορτάσουν με τους δικούς τους αυτές τις μέρες. Η μισή Αθήνα σχεδόν θα αδειάσει και οι ξενιτεμένοι θα φύγουν, άλλοι για νησιά και άλλοι για τα χωριά τους. Θα έρθουν ξενάκια από τα καράβια και εργάτες από τη Γερμανία και τις φάμπρικες που δουλεύουν στα εργοστάσια που τους ρουφάνε τα νιάτα και τη ζωή. Μανάδες ασβεστώνουν τα σπίτια και τις αυλές, πατεράδες θα λογαριάσουν κάτι καλύτερο λόγω εορτών σε τρόφιμα και χρειαζούμενα, αδερφές θα περιμένουν να ανακοινώσουν το γαμπρό, αδέρφια θα κανονίσουν τραπέζια έξω σε κέντρα, νύφες θα ράψουν καινούρια φορέματα και όλοι θα πάνε σε κομμωτήρια και κουρεία να γιορτάσουν τις άγιες μέρες. Ο ασφαλιστής πήρε προκαταβολή από την εταιρεία -δεν του έφταναν οι προμήθειες- και υπολόγιζε κάποια δώρα από το ΜΙΝΙΟΝ, Κάλτσες ζεστές του πατέρα, μια γραβάτα του αδερφού του μεγάλου, μια ρόμπα προς το γκρι για την μάνα, ένα άσπρο πουκάμισο στον άλλο αδερφό, ένα πορτοφόλι, γλυκά, μια γυναικεία τσάντα και παντόφλες για τη μάνα…. Πέρσι είχε πάρει ένα μικρό ραδιο-μαγνητόφωνο για το σπίτι… Αν πάει καλά και σήμερα θα γελάσει η τσέπη του…

Ήταν ωραίο το ηλιοβασίλεμα, άναψαν ήλιοι στα τζάμια των κτηρίων της πλατείας Κολοκοτρώνη και πιο πολύ στο ξενοδοχείο ATENEΕ που γυρίστηκε το έργο «Μια Ζωή Την Έχουμε» με τον Δημήτρη Χόρν και την όμορφη ηθοποιό Υβόν Σανσόν. Το άγαλμα του Κολοκοτρώνη ακίνητο με τον γέρο του Μοριά να δείχνει κάπου, που δεν έβλεπαν οι περαστικοί που πήγαιναν και έρχονταν από Σύνταγμα ή Ομόνοια. Στο βουνό του Υμηττού οι πλαγιές έπαιρναν το γνωστό τριανταφυλλένιο χρώμα τους και ο ασφαλιστής, περνώντας την οδό Χρήστου Λαδά κοίταξε προς την πλατεία Καρύτση, όπου απέναντι από τις εφημερίδες ΤΑ ΝΕΑ και ΤΟ ΒΗΜΑ του Λαμπράκη, ήταν το εκκλησάκι του Αη-Γιώργη και έκανε το σταυρό του παρακαλώντας με τον νου του να πάει καλά η πώληση και να υπογράψει ο πελάτης την αίτηση για ασφάλιση. Ξανάφερε στο μυαλό του τη συζήτηση με τον κύριο Θωμά Σ. που είχε κάνει ασφάλεια Ζωής και ασφάλισης κατοικίας κάπου στο Παλαιό Φάληρο. Ένα βραδάκι είχε περάσει από το εστιατόριο και εκεί που έτρωγε, σαν εργένης που ήταν, έφερε η συζήτηση για ασφάλειες και πρότεινε στον συνέταιρο να κουβεντιάσει με τον ασφαλιστή να κάνει κι αυτός μια ασφάλεια. «Ο Νίκος είναι λίγο μεγάλος», μου είπε. «Νίκο, πόσο είσαι; 52;». «Πενήντα τρία» είπε εκείνος. «Είναι λίγο ακριβότερη λόγω ηλικίας, αλλά γίνεται» είπε ο  ασφαλιστής. Έτσι κλείστηκε το ραντεβού και ο ασφαλιστής πάει σιγά σιγά προς το μαγαζί…

Ο κύριος Νίκος ήταν ένας λιγομίλητος άνθρωπος, ευγενικός και εξυπηρετικός, φιλικός με τους πελάτες και αυστηρός με τα γκαρσόνια όπως παρατήρησε ο ασφαλιστής, όσες φορές έτρωγε στο εστιατόριο πριν κατέβει στην οδό Πειραιώς για να πάρει το λεωφορείο ΝΕΟΝ Αιγάλεω το 66 να γυρίσει στο σπίτι που έμενε στο Αιγάλεω δίπλα στο γήπεδο, στην οδό Μάκρης 94, σε ένα ημιυπόγειο. Ήταν μια γκαρσονιέρα που τον εξυπηρέτησε για να μείνει ένας φίλος του, ο Ροδόλφος, γεωπόνος, που υπηρετούσαν μαζί στα Γιάννενα, έφεδροι αξιωματικοί σε μονάδα 122 ΜΠΠ του Πυροβολικού. «Έλα» του είπε «μέχρι να βρεις σπίτι και δουλειά, εγώ έπιασα δουλειά εκτός Αθηνών στην Τιθορέα στον Παρνασσό και θα έρχομαι τα σαββατοκύριακα». Εκεί ο ασφαλιστής, είχε διαβάσει μια αγγελία στα ΝΕΑ που η Interamerican ζητούσε 2 άτομα για εργασία ασφαλιστή. Είχε κουραστεί να ψάχνει δουλειές, είχε πτυχίο Παντείου και σπούδασε στη Νομική Αθηνών, δουλεύοντας παράλληλα εδώ και εκεί. Και σε πόσες πόρτες δεν χτύπησε και περίμενε, αλλά τίποτα υποσχέσεις, υποσχέσεις και δουλειά τίποτα. Οι πιο πολλοί δεν θέλανε για γραφείο, αλλά για χειρωνακτικές δουλειές. Ψάχνοντας είχε πάει και στην Fulgor στα καλώδια, εκεί κοντά στο τρίτο νεκροταφείο. Ανέβηκε κάτι σκάλες, πήγε στο γραφείο που του είπαν είναι ο προσωπάρχης. Απελπισμένος και πεινασμένος ο ασφαλιστής του το έπαιξε αγράμματος και ζήτησε δουλειά εργάτης, ώστε άμεσα να βγάζει τα προς το ζην. Ο Διευθυντής προσωπικού τον προσέλαβε με ύφος και παρατήρησε ότι «Καλά ακόμα και το όνομά σου κάνεις λάθος;». Ο ασφαλιστής είχε γράψει επίτηδες το όνομά του με ένα γράμμα, Ευάγελος. «Άμα ήξερα, θα πήγαινα για δάσκαλος» του είπε. «Καλά, θα πας στη μηχανή 48». Φώναξε έναν εργάτη, τον Μήτσο από τη Σπερχειάδα και του είπε: «να τον βάλεις στη μηχανή 48», να εξελιχθεί. Μηχανή 48 ήταν αυτή που έβγαζε το μεγάλο χοντρό καλώδιο του ΟΤΕ που έσκαβαν στους δρόμους και το σκέπαζαν… Είχε υποδοχές για 48 μικρές πομπίνες, καλώδια, που όλα αυτά τα 48 τυλίγονταν σε ένα. Υπήρχε μια κατασκευή με κουμπιά, ένας πίνακας και όπως γύριζαν και τυλίγονταν ο Μήτσος παρατηρούσε μην ανάψει κόκκινο κάποιο κουμπί, δείγμα ότι κάτι δεν πήγε καλά. Σταματούσε τη λειτουργία, έβρισκαν το πρόβλημα στο περιτύλιγμα και συνέχιζαν. Το δύσκολο ήταν να φορτώσεις τις μικρές πομπίνες στην μεγάλη που ήθελε δύναμη. Είχε κατακουραστεί και έτσι έψαχνε αγγελίες για άλλη δουλειά. Του έτυχε και νυχτερινή βάρδια 11-7 και αφού δούλεψε 2-3 εβδομάδες πληρώθηκε, έβαλε τα ένσημα και έφυγε, όπου έπιασε δουλειά στο εργοστάσιο ΦΙΞ στη Συγγρού, βοηθός στο Λογιστήριο σε έναν ονόματι Μπάρκα, στο παιδί του οποίου έκανε αργότερα μάθημα «Έκθεση», παίρνοντας 400 δραχμές τον μήνα. «Άνοιξε του τα μάτια, γιατί έχει 8 στο εξάμηνο.» Ο ασφαλιστής τον βοήθησε και πέρασε το μάθημα. Εκεί μάζεψε τα πρώτα 100 ονόματα υποψήφιων πελατών που βρήκε στα τιμολόγια προμηθευτών, για την παράλληλη δουλειά του σαν ασφαλιστής στην INTERAMERICAN, Σταδίου 10, υποκατάστημα Δουρδουνά.

Ο ασφαλιστής είχε φτάσει στην πλατεία Κλαυθμώνος, όταν αφηρημένος σταμάτησε από το κορνάρισμα ενός αυτοκινήτου που έστριβε στην οδό Παπαρρηγοπούλου, εκεί στο παλιό παλάτι του Όθωνα, που είχε γραφείο ο Βασίλης Καλτσάς της Interamerican με καλούς ασφαλιστές όπως ο Π. Γεωργουλέας και η ΕΘΝΙΚΗ Ασφαλιστική τα γραφεία Ζόμπολα. Σταμάτησαν και οι σκέψεις και όλα όσα φέρνει το μυαλό κάποιες ώρες που δεν θα ήθελες… Στη γωνία, μια μαυροφορεμένη ζητιάνα άπλωσε το χέρι της για βοήθεια. Ποιος ξέρει την τύχη της και πόσους πεθαμένους να έκλαψε και πόσες κλωτσιές να της έδωσε η μαύρη μοίρα της. Θυμήθηκε τη γιαγιά Βασιλική, μάνα του πατέρα του, που μέρες γιορτινές θυμότανε τον πεθαμένο γιο της στον Εμφύλιο, τον Τασιούλα και τον καημό δεν κατάφερνε να τον μερέψει και έκλαιγε, έκλαιγε, βρύσες τα ματάκια της. Φόραγε πάντα μαύρα και με μαύρο μαντήλι κουβαλούσε τις αναμνήσεις… Μόλις οι άλλοι γλεντοκοπούσαν, αυτή έβγαζε τους λυγμούς της και τους λογισμούς που σαν τα πουλιά πετούν από κλαδί σε κλαδί, έτσι και αυτή από το ένα στο άλλο, από τον πόλεμο στην Αλβανία, από τον εμφύλιο, από τον αγώνα για ζωή.

Οι ρόδες κυλούσαν με τα αυτοκίνητα στην οδό Σταδίου κι ανθρώπους βιαστικούς. Τον περασμένο μήνα ο Διευθυντής στην συγκέντρωση ασφαλιστών, μίλησε για τους στόχους της εταιρείας του γραφείου και ενός ξεχωριστά. «Μπορούμε περισσότερα», είπε. «Όσοι δεν θα πιάσουν στόχους, η εταιρεία θα διακόψει τη σύμβαση… Όλοι μπορείτε». Ο Ἰγνάτιος έκανε σε μία εβδομάδα έξι αιτήσεις. Ο Τάσος θα πιάσει το μεγάλο ταξίδι της εταιρείας. Ο Γεράσιμος είναι η έκπληξη. Τα άκουγε αυτά ο ασφαλιστής και του άναβε η επιθυμία να διακριθεί. Έλεγε ο Διευθυντής ιστορίες για έναν Αμερικανό που κατέπληξε τους πάντες και ήταν ταξιτζής… «Όλοι έχουμε δυνάμεις κρυμμένες» έλεγε ο Αϊνστάιν. Ένας σοφός έλεγε ότι είναι αμαρτία να είστε φτωχοί. Ο Ωνάσης έλεγε ότι «η φτώχεια είναι επιλογή»… Όλο τέτοια έλεγαν, παροιμίες, γνωμικά, λόγια μεγάλων ανδρών και συγγραφέων όπως του Μακένζυ, που έλεγε ότι: «Αν σπαταλάς τον χρόνο σου, σπαταλάς τη ζωή σου!». Τα άκουγε ο ασφαλιστής και βασανιζότανε μέσα του… Δεν είχε λεφτά, δεν είχε πελάτες και γνωστούς. Είχε βάλει στόχο να πάρει το πτυχίο νομικής και τίποτα να μην τον σταματήσει. Έκανε δύο-τρια συμβόλαια τον μήνα για το ενοίκιο και φαΐ και πήγαινε στο πανεπιστήμιο… Δεν είχε μεγάλη παραγωγή. Πρόσφατα είχε πάρει γράμμα από το Αγρίνιο, από την μάνα του: «Παιδί μου Β., πως περνάς; Να διαβάζεις. Δύσκολα περνάμε, ο αδερφός σου διορίστηκε, ο πατέρας δεν αφήνει πολλά λεφτά, αλλά και πού να βρει; Μεροδούλι-μεροφάι.. Με πονάνε τα ρημάδια τα δόντια, δεν έχω να πάω να τα σφραγίσω.. Να ντύνεσαι και να μην ξενυχτάς… Ψάχνουμε δουλειά για την αδερφή σου… Πήγε Προσωρινά στο συμβολαιογραφείο του Σ…, έδωσε και εξετάσεις για να μπει στο Δημόσιο, αλλά τίποτα. Θέλουν μέσο. Παρακάλεσα και τον Παπασάικα, να πεις στον βουλευτή Κοντογεώργο, αλλά εκείνος κοιτάει να βάλει τον γιο του. Εμάς την φτωχολογιά θα διορίσει;  Αχ παιδί μου, Βαγγέλη, ο φτωχός καλύτερα να μη γεννιέται. Σου άναψα κερί στους Αγίους Αναργύρους να σε φυλάει εκεί στα ξένα….!». Της έγραψε την ίδια μέρα γράμμα: «Σεβαστή μου μητέρα, είμαι καλά. Το όμοιον επιθυμώ για όλους. Έχω δουλειά και λεφτά. Μη στείλετε πες στον μπαμπά, πληρώθηκα και είμαι εντάξει. Χριστούγεννα υπολογίζω να έρθω στο Αγρίνιο..».

Λεφτά δεν είχε ο ασφαλιστής. Διάβαζε να περάσει μαθήματα και οι προμήθειες ήταν λίγες. Να, απόψε αν κάνει το συμβόλαιο, θα γελάσει λίγο ο μήνας… Ο κυρ-Νίκος του είχε συστήσει ένα γκαρσόνι, έναν κρεοπώλη με κοτόπουλα, τον Μιχάλα στη Βαρβάκειο και κοντά Πειραιώς 7 στο ξενοδοχείο ΆΡΗΣ που πάνε φαγητά, του ξενοδοχοϋπαλλήλου του Αντώνη, που είναι βραδινός… Μετά τον κυρ-Νίκο θα πάει πάλι στο ξενοδοχείο ΝΕΑ ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ, που τον παιδεύει ο Θοδωρής, ο νυχτερινός στη ρεσεψιόν… Έτσι δούλευαν όλοι οι νέοι. Πελάτη τον πελάτη, σύσταση την σύσταση μέχρι να γνωριστούν και δεν είχαν και πολλές γνώσεις, ούτε βιβλία να διαβάσουν. Ο Μάκης Ρουχωτάς είχε μια καλή περιοδική έκδοση – εφημερίδα για ασφαλιστές την “Ασφαλιστική Αγορά” και βιβλία με θέματα για πωλήσεις όπως και ο Τάκης Δρακάτος που με το περιοδικό  “Ιδιωτική Ασφάλιση” έδιναν ιδέες που βοηθούσαν την καριέρα των ασφαλιστών. Ο ασφαλιστής τα διάβαζε και τα δύο και ωφελήθηκε πολύ.

Όταν έφτασε στο εστιατόριο, ο κυρ-Νίκος καθόταν στο γραφειάκι που γράφουν τις παραγγελίες που σερβίρουν τα γκαρσόνια και άκουγε μουσική, Τρίτο Πρόγραμμα, από ένα μικρό τρανζιστοράκι με υψωμένη κεραία, PHILIPS… Σήκωσε λίγο τα γυαλιά, έκλεισε το ραδιόφωνο, πήρε ένα τετράδιο-μπλοκ και είπε στον ασφαλιστή να κάτσουν σε ένα άδειο μεγάλο τραπέζι, στην άκρη να τα πουν. Είπαν διάφορα για την Κύπρο και τους Τούρκους, έβρισε τους πολιτικούς που δεν άφησαν να πάνε Έλληνες στρατιώτες να τους σφάξουν τους Τουρκαλάδες, είπαν για τους Αμερικανούς και τον Καραμανλή, για τον Μακάριο και τους Ρώσους, για τα πόδια που πονάνε από την ορθοστασία, για την Αθήνα που άλλαξε και αλλάζει… Ο ασφαλιστής ρώτησε για την οικογένεια και ο κυρ-Νίκος του είπε πως ήθελε να μη γίνει βάρος σε κανέναν και κυρίως στην κόρη του που μεγαλώνει και θα έχει υποχρεώσεις.

–    «Άνθρωποι είμαστε αλλιώς τα υπολογίζουμε, αλλιώς μας έρχονται κύριε Νίκο», είπε προσεκτικά ασφαλιστής. «Όλοι βάζουμε στοιχήματα με την τύχη, αλλά μερικοί χάνουν το στοίχημα και αφήνουν άλλους να πληρώσουν το χάσιμο. Κι αυτοί που μπήκαν στο νοσοκομείο μήπως και το περίμεναν; Άσε και τα χειρότερα! Γεμάτη η κοινωνία με…»

–    «Άσε», τον έκοψε ο κυρ-Νίκος, «Μην το πας παρακάτω. Δεν πρόκειται περί αυτού… Τώρα είναι τι θα κάνουμε κι ας μην κακομελετάμε. Έκανε τον σταυρό του, χτύπησε ξύλο στην πλάτη της ξύλινης καρέκλας και συνέχισε «Είδα κόσμο και κοσμάκι που την πλήρωσαν ακριβά την κακιά ώρα», είπε αυτός. «Τι ήμασταν τότε, παλικαράκια εικοσάχρονα, εικοσιπεντάχορνα, τριαντάχρονα. Τον γνώρισα τον θάνατο, Ασ’ τα αυτοί που μένουν κλαίνε. Δεν πρόκειται όμως περί αυτού. Αλλά τότε πόλεμος ήταν και σακατεύτηκαν πολλοί και αργότερα στον εμφύλιο. Δεν πρόκειται όμως περί αυτού. Τώρα, έλεγα και με τον Θωμά, άι! έχουμε τον τρόπο μας, τόσοι έκαναν ασφάλειες, να έχω και κάτι στα γεράματα, μια αποταμίευση όπως ακούω, μια σύνταξη όπως ακούω εδώ, κάτι Αμερικάνους και ξένους που έχουν κάτι παραπάνω. Αλλά αυτά τα αμερικανικά και τα «σου’πα, μου’πες» εγώ τα φοβάμαι.. Μην πιαστούμε κορόιδα… Τόσα γίνονται και μια ωραία πρωία, τα μαζέψει ο Πρόεδρος με την κλίκα του και πάει Βραζιλία κι άντε βρες τον… Με συγχωρείς, καλό παιδί φαίνεσαι, αλλά εσύ υπάλληλος είσαι, οι άλλοι είναι το θέμα. Αν μπω στο νοσοκομείο και μου κάνουν νούμερα, ναι αλλά και τα αυτά… Τι γίνεται;»

–    «Κύριε Νίκο, υπάρχουν νόμοι και κανόνες που λειτουργούν…»

–    «Τι νόμοι κι αστυνόμοι, μου λες αγόρι μου, το θέμα είναι μη σου τύχει. Τόσα έχουν γίνει και περί αυτού πρόκειται. Σου τραβάει μια αύξηση και άντε να κάνεις το κουμάντο, αν δεν έχεις λεφτά στην άκρη. Αν δεν έχεις, σε κόβουν… Δεν είδες το ΤΕΒΕ που κάθε τόσο το αυξάνουν; Μια ο πληθωρισμός, την άλλη η νέα κυβέρνηση, την άλλη δε βγαίνει το ασφαλιστικό, την άλλη σου αλλάζουν κλίμακες, την άλλη κάνουν αναπροσαρμογές και τι παίρνεις όταν γεράσεις; Τρίχες! Γι’ αυτό σου λέω, αυτά δε μου αρέσουν. Κι αν πτωχεύσετε εσείς, μην είδατε τον Παναή. Αυτό φοβάμαι μην πληρώνω μια ζωή, μη με τυλίξεις μια κόλλα χαρτί και μετά άντε να σε βρω. Εσύ ξέρεις τι γράφουν οι φυλλάδες. Εγώ δε ξέρω γράμματα»

–    «Στις ασφάλειες ζωής, το Υπουργείο Εμπορίου ελέγχει τη λειτουργία τους και δεν είσαι και μόνος. Χιλιάδες άλλοι έκαναν ασφάλειες για να έχει η οικογένειά τους μια βοήθεια. Η τύχη σου ενώνεται με χιλιάδες σαν και εσένα… Στις ασφαλίσεις ζωής είναι αλλιώς. Οι πολλοί δίνουν χρήματα για να πληρωθούν οι λίγοι που θα πάθουν. Δεν αρρωσταίνουν όλοι. Και οι μηχανισμοί λειτουργίας και προστασίας ελέγχονται. Άντε να υπογράψουμε, να έχεις και εσύ μια βοήθεια μαζί με το ΤΕΒΕ και η οικογένεια, ώστε να νιώθεις ότι έκανες το κάτι παραπάνω για αυτούς που παιδεύεσαι όλη μέρα να έχουν όλα τα καλά. Και αυτό που λένε κάποιοι ότι αν πάθουν αυτοί τσιμέντο να γίνουν όλα, δεν είναι σωστό. Το πώς νιώθουμε καθημερινά έχει αξία μεγάλη. Να νιώθεις ότι περνάνε ένα σωρό λεφτά από τα χέρια μας και πώς βγάζεις στην άκρη λίγα, με φροντίδα, για το απρόοπτο που δεν επιθυμεί κανένας, αλλά έρχεται. Αυτή είναι η ασφάλιση. Να έχεις πάντα κάτι διαθέσιμο ώστε ούτε εσύ, ούτε τα κοντινά σου πρόσωπα να ταλαιπωρηθούν… Δεν ξέρω αν θυμάσαι τι σου πρότεινα για προστασία δική σου και της οικογένειας. Να σου ξαναθυμίσω ότι σε περίπτωση που…

–    «Κύριε Νίκο γράψε μια μερίδα ψητό με ρύζι και φέτα» τους διέκοψε εκεί που μίλαγαν το ευγενικό γκαρσόνι με την άσπρη μπλούζα και μαύρο παπιγιόν.

–    Ο κύριος Νίκος σημείωσε την παραγγελία και συνέχισε τις αντιρρήσεις του για μισή ώρα ακόμα, ρώτησε, ξαναρώτησε, διαφωνούσε, συμφωνούσε και σε κάποια στιγμή σηκώθηκε, ήπιε μια γουλιά κόκκινο κρασί, έκλεισε το τρανζιστοράκι Philips και πλησιάζοντας τον ασφαλιστή που καθότανε πιεσμένος, με τα μάγουλα κοκκινισμένα από το πάθος και την ένταση να κλείσει τη συμφωνία του είπε: «Κοίταξε. Να το κάνουμε το συμβόλαιο αν είναι έτσι όπως μου τα είπες. Αλλά πρόσεξε κακομοίρη μου έτσι και με γελάσεις και δεν ισχύουν ότι συμφωνήσαμε, θα είσαι ο έκτος που θα σκοτώσω, μετά τους πέντε που σκότωσα στο βουνό, αντάρτης στην αντίσταση! Συμφωνείς; Δώσε το χέρι και προχώρα! Μη μου πεις τόσα σήμερα και αύριο τα αλλάξεις.. Εγώ στις δουλειές είμαι μπεσαλής. Μη μου τα γυρίσετε αύριο και με κρεμάσεις… Δεν παίζω, θα σε καθαρίσω!! Θέλω μπεσσαλίδικες δουλειές. Αλίμονο αν με γελάσεις και μ’ αρχίσεις τα «άλλοι φταίνε» και δεν ξέρω εγώ… Θα κάνεις καθαρές δουλειές… Πρόσεχε τι θα γράψεις στα χαρτιά… Εσένα Εμπιστεύομαι… Εσένα θα καθαρίσω. Αλήθεια σου λέω έκανα στην αντίσταση, αλλά δεν πρόκειται περί αυτού. Καλό παιδί φαίνεσαι, πρόσεξε καλύτερά να μην υπογράψω. Δε θέλω να μου τα αλλάξετε, γιατί πολύ θα πικραθώ και πολύ θα απογοητευτώ. Είπε και ο Θωμάς πως είσαι τίμιο παιδί, αλλά δε πρόκειται περί αυτού. Φέρε τα χαρτιά και έλα να πιούμε ένα κρασί για τα καλορίζικα». Στη συνέχεια έπιασε το στυλό και υπέγραψε….

Αναβόσβηναν οι ταμπέλες στα ξενοδοχεία και τα μαγαζιά, αργά προς τα μεσάνυχτα, όταν ασφαλιστής περπατούσε στην Ομόνοια παραμονές Χριστουγέννων του 197…. μετά το ραντεβού με τον κύριο Νίκο. Στην ασφαλιστική του τσάντα είχε την αίτηση για ασφάλεια ζωής με νοσοκομειακό του κυρίου Νίκου.

«Αν είναι ψέματα ή τα αλλάξεις, θα σε σκοτώσω. Θα σε σπάσω στο ξύλο, και περί αυτού πρόκειται αν με γελάσεις. Ταλαίπωρος είσαι και εσύ…» Αυτό το «αν», μαχαίρι στην καρδιά, που δεν το ‘χει ξανανιώσει έτσι ποτέ. Καλά δεν πίστευε ότι θα τον σκοτώσει, αλλά καταλάβαινε όμως το νόημα του τι του έλεγε. Δεν ήταν σήμερα αγριάνθρωπος ο κ. Νίκος, του είπε και ο Θωμάς ότι αστειεύεται, αλλά έπρεπε να καταλάβω πως είχε δίκιο.  Δε θέλει να τον γελάσεις, όταν δεν μπορεί να κάνει κάτι. Μπορεί να του πει αύριο, μετά από χρόνια ότι άλλοι αποφάσισαν; Αυτός υπέγραψε, οι άλλοι στα γραφεία δεν φαίνονται. Α, ρε, βάσανο και τούτο… Αγνό επαρχιωτάκι ήταν, φτωχόπαιδο, δεν ήξερε να χαρεί που πήρε την ασφάλεια, να τα παρατήσει, τι να κάνει, που δεν ήξερε κι αν θα συνεχίσει σαν πάρει το πτυχίο. Δεν είναι δουλειά αυτή… Άντε κανά δύο χρόνια και θα σταματήσει.

Η υπογραφή όμως μπήκε. Και η ευθύνη στα επόμενα 10-15-20 χρόνια μεγάλο βάρος αδελφέ μου. Να ήταν τουλάχιστον ένας αεριτζής, ένας «δε βαριέσαι έτσι είναι μπίζνες», ένας «ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν»! Να έχουν τέτοιους προβληματισμούς και οι άλλοι ασφαλιστές που υπογράφουν ισόβια συμβόλαια και εικοσαετή; Είναι ήρεμοι με την συνείδησή τους όλοι αυτοί που έπαιρναν κύπελλα και βραβεία στα συνέδρια;

Συνέχιζαν να αναβοσβήνουν οι χρωματιστές διαφημίσεις στα κτίρια γύρω και στις βιτρίνες τα λαμπάκια. Έτρεχαν βιαστικά αρκετοί άνθρωποι προς τον υπόγειο σιδηρόδρομο και αυτός πήρε την οδό Πειραιώς, προς τα στενά που είχε αφετηρία το Νέο Αιγάλεω λεωφορείο, βρήκε θέση (ήταν λίγοι επιβάτες) κάπου στη μέση, στο παράθυρο, και έβλεπε κόσμο, μαγαζιά, κτίρια και χριστουγεννιάτικα δεντράκια σε παράθυρα με ευχές: «Χρόνια πολλά, καλή χρονιά». Αγκομαχούσε το παλιό λεωφορείο στην Ιερά Οδό και πήγαινε αργά, ανοιγοκλείνοντας τις πόρτες να μπουν και να κατέβουν κάποιοι. Ο ασφαλιστής ακούμπησε το κεφάλι στο παράθυρο. Τον πήρε ο ύπνος και είδε όνειρο πως είχε πάρει το πτυχίο της νομικής και ήταν λέει δημοσιογράφος σε ένα δικαστήριο με κατηγορούμενη την ασφαλιστική εταιρεία και μηνυτή τον κύριο Νίκο. Ήταν εκεί για να γράψει άρθρο και άκουγε τον κύριο Νίκο, επειδή η εταιρεία δεν έδινε αποζημίωση επειδή λέει δεν είχε δηλώσει ελαφρύ επουλωμένο τραύμα που είχε από σφαίρα στο πλευρό στην αντίσταση. Αυτός έλεγε πως είχε γίνει καλά και δεν το θεωρούσε σπουδαίο, το είχε ξεχάσει 38 χρόνια πρίν… Βάδιζε καλά, έπαιξε ποδόσφαιρο, παντρεύτηκε και τι σημασία είχε; Δεν ένιωθε κάτι, και όταν τον ρώτησαν αν είναι υγιής, είπε, ήταν καλά… Σαράντα χρόνια μετά γιατί ο υπάλληλος αρνείται αποζημίωση; Είδε λέει στο βιβλιάριο Υγείας του ΤΕΒΕ ότι το ανέφερε σε γιατρό μήπως και έφταιγε που κατά καιρούς πόναγε στην αλλαγή του καιρού. Ο ασφαλιστής – δημοσιογράφος τώρα (έβλεπε στον ύπνο του) ήταν έτοιμος να γράψει σπουδαίο άρθρο, ώστε να εκδικηθεί τους υπαλλήλους που ψάχνουν «βελόνι στ’ άχυρα» για να υπερασπιστούν τις εταιρείες, μένοντας στο γράμμα του άρθρου του συμβολαίου και όχι «εν πνεύματι» που σημαίνει να δουν το θέμα «συνεκτιμώντας» και άλλες παραμέτρους. Πολλά ήθελε να γράψει. Για τους πελάτες που δεν δείχνουν ενδιαφέρον. Για την πολιτεία και το κράτος που δεν έχει σχολές ασφαλιστών και αποτελεσματική εποπτεία. Ήθελε να γράψει για κάποιες εταιρείες, όχι όλες, που εύκολα ασφαλίζουν και δύσκολα αποζημιώνουν. Για κάποιους δικηγόρους των εταιρειών (όχι όλους) που κάνουν το μαύρο άσπρο και με ηδονή αραδιάζουν επιχειρήματα του τύπου «άγνοια νόμου δεν συγχωρείται» και σαν πλημμύρες άγριες συμπαρασύρουν πνίγοντας στα νερά περιουσίες, εταιρείες, φτωχούς και πλούσιους και πρότερον έντιμους βίους και ανυπεράσπιστους και ανύποπτους πρώην «αγαπητούς πελάτες»…

Ήταν σκληρός ο δικηγόρος και για εταιρείες που δηλώνουν συνέχεια κέρδη και ποσοστά αυξήσεων, αλλά παραπονούνται ότι «δεν βγαίνουν» και κάνουν συνέχεια αλλαγές και αναπροσαρμογές. Ναι, σαν δημοσιογράφος θα έγραφε όσα ο δικηγόρος κατέθετε και δεν σταμάταγε παρόλο που ο δικαστής διακριτικά φώναζε «Συντομεύετε κύριε…», «Επί του θέματος, κύριε…». Ο κύριος Νίκος παρακολουθούσε τον δικηγόρο αλλά και τον ασφαλιστή-δημοσιογράφο και ελαφρό μειδίαμα χάραζε στα χείλη του. Τα πρώτα άσπρα μαλλιά ανυπόμονα ξεφύτρωσαν εδώ και εκεί στην κεφαλή του. Άκουγε τον δικηγόρο και το πάθος του για δικαιοσύνη, τον γύρισαν πίσω στα νιάτα του, που παλικαράκι μπήκε στην αντίσταση να πολεμήσει τον Γερμανό κατακτητή. Θυμάται που κάποιοι βγήκαν μπροστά για το δίκαιο. Σήμερα ο δικηγόρος μπήκε μπροστά για το δίκαιο του συνανθρώπου που αδικείται. Όπως αδικήθηκαν τόσοι και τόσοι στην κατοχή όταν μπήκε στη γραμμή για αντίσταση. Άνθρωποι τότε, άγνωστοι μεταξύ τους, πήγαν για άγνωστους συμπατριώτες να πολεμήσουν. Άλλοι κοίταζαν, άλλοι συνέπραξαν, άλλοι πρόδωσαν. Έτσι είναι οι κοινωνίες. Άλλοι ένιωσαν την ανατριχίλα του θανάτου, άλλοι αγκάλιασαν αγαπημένους για τελευταία φορά, άλλοι γεύτηκαν μικρούς και μεγάλους χωρισμούς και άλλοι γυρίζοντας έψαχναν αναμνήσεις μπαίνοντας στα ασήμαντα της καθημερινότητας. Οι άνθρωποι λίγα χρόνια μετά την κατοχή ξέχασαν τα ιδανικά τους και μπήκαν στην πλήξη μιας υλιστικής εποχής, όπως και ο Νίκος στο εστιατόριο, που μέτραγε πόσα πιάτα κρατούσαν οι σερβιτόροι, πόσα πιλάφι με κρέας, πόσα κοτόπουλο, πόσα πατάτες στο φούρνο, πόσα γεμιστά, πόσα σαλάτες, πόσα φέτες, πόσα καραφάκια κρασί. Πολλές φορές αποκοιμόταν στην καρέκλα και ξύπναγε από τη φωνή: «Ένα μουσακά, κύριε Νίκο»… «Επ, ξύπνα! Κουράστηκες σήμερα καημένε… Ξύπνησες και νωρίς». Ο δικηγόρος συνέχιζε την υπεράσπιση με πάθος και τελικά κέρδισε την δίκη και στον ύπνο του ο ασφαλιστής έβλεπε τον δημοσιογράφο να γράφει στο άρθρο του για την σπουδαιότητα της ασφάλισης, παρακινώντας τους ασφαλιστές να ξυπνήσουν από τον λήθαργο και να υπερασπιστούν την ασφάλιση και τα δικαιώματά τους. Ζητούσε να γράψει ο τυπογράφος με μαύρα έντονα γράμματα: «Ξύπνα ασφαλιστή, ξύπνα εποπτεία, ξυπνήστε όλοι και προστάτεψε τον θεσμό που αιώνες σώζει συνανθρώπους. Ξύπνα ασφαλιστή. Ξύπνα!»

Το λεωφορείο είχε φτάσει στο τέλος του δρομολογίου. Ο ασφαλιστής ακουμπισμένος στο τζάμι κοιμόταν. Ο οδηγός του λεωφορείου πλησίασε, ακούμπησε ελαφριά τον ώμο του λέγοντας:

–    «Νεαρέ, ξύπνα, τέρμα, εργατικές κατοικίες!» και του σταμάτησε το όνειρο. «Έλα νεαρέ, μην ξαναπάμε Ομόνοια».

Ευάγγελος Σπύρου
Δημοσιογράφος – πρώην ασφαλιστής

ΠΗΓΗ : https://www.nextdeal.gr/asfalistikes-eidiseis/idiotiki-asfalisi/143698/o-kyr-nikos-stin-omonoia-poy-tha-skotone-ton

<p>The post Ο κυρ-Νίκος στην Ομόνοια που θα σκότωνε τον ασφαλιστή αν… (Ασφαλιστικό Διήγημα) first appeared on Allgood.gr.</p>

Φανταστείτε μια τεράστια σκακιέρα, όπου από τη μία πλευρά στέκονται οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές και οι ασφαλισμένοι, παλεύοντας να παραμείνουν στο παιχνίδι. Από την άλλη πλευρά, οι ιδιωτικές κλινικές, οι ασφαλιστικές εταιρείες και κυβερνητικοί παράγοντες κινούν τα πιόνια στρατηγικά, ελέγχοντας τη ροή του παιχνιδιού.

Η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και τεταμένη, συμβολίζοντας την ανισορροπία ισχύος. Οι πολίτες και οι διαμεσολαβητές αγωνίζονται να ακουστούν, την ώρα που οι μεγάλες οικονομικές δυνάμεις διαμορφώνουν τους κανόνες του παιχνιδιού προς όφελός τους.

Αυτό ακριβώς αντικατοπτρίζει τη σημερινή κατάσταση: οι ασφαλισμένοι και οι διαμεσολαβητές βρίσκονται στη μέση μιας σύγκρουσης που διαμορφώνεται από δυνάμεις πολύ μεγαλύτερες από αυτούς.

Δυστυχώς, με αυτά που βλέπουμε, το Allgood απο το τότε που ιδρύθηκε δίνει ιδιαίτερη έμφαση και βάρος στην ασφαλιστική αγορά, χωρίς να αφήνει χώρο στην πραγματική καθημερινότητα.

Έχοντας στενή επαφή με 8.000+ ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές και δεκάδες χιλιάδες ασφαλισμένους, παρακολουθούμε επίσης στενά τις δράσεις σωματείων και ενώσεων ασφαλισμένων, όπως η ΕΚΠΟΙΖΩ, η ΠΕΚΑΠ, τα επιμελητήρια κ.λπ. Επιπλέον, μελετάμε προσεκτικά όσα γράφονται στον τύπο και στα social media.

Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να έχουμε άμεση εικόνα της κατάστασης και πολλές αποκλειστικές πληροφορίες, ειδήσεις και εκτιμήσεις.

Συμπεράσματα

Το συμπέρασμα που εξάγουμε από τα τελευταία γεγονότα και τον «πόλεμο» που έχει ξεσπάσει στην ασφαλιστική αγορά είναι ότι χαμένοι βγαίνουν όλοι: ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές, ασφαλιστικές εταιρείες, κλινικές, νοσοκομεία και η πολιτεία.

Η κατάσταση έχει φτάσει να απασχολεί τον πρωθυπουργό της χώρας, υπουργικά συμβούλια, υπουργούς, γενικούς γραμματείς κ.λπ.

Αλήθεια, θυμάστε τα τελευταία 40 χρόνια να έχει υπάρξει τόσο αρνητική δημοσιότητα για την ασφαλιστική αγορά;

Η ανελέητη, υπόγεια κόντρα μεταξύ ασφαλιστικών εταιρειών και κλινικών έχει οδηγήσει την ασφαλιστική αγορά σε αδιέξοδο, με διαιτητή την πολιτεία. Και το τραγικό είναι ότι, αντί να εστιάσουν στην ουσία του προβλήματος, ανέδειξαν ως «πρόβλημα» τους ασφαλισμένους – εκείνους που πλήρωναν στα νιάτα τους για να έχουν αξιοπρέπεια στα γηρατειά τους – και τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές, οι οποίοι, με ήθος, πάθος, φιλότιμο και σκληρή δουλειά, προσπαθούσαν εδώ και 40 χρόνια να πείσουν τους πολίτες να επενδύσουν στην ασφάλειά τους, χωρίς σταθερό μισθό, με συνεχή εκπαίδευση και καθημερινά βάρη.

Αυτό που μας προκαλεί εντύπωση είναι ότι, μέχρι σήμερα, δεν έχουμε ακούσει δημόσια τις απόψεις των αρμόδιων ασφαλιστικών εταιρειών και κλινικών, ενώ όλοι οι υπόλοιποι μιλούν σε καθημερινή βάση. Αντί για ουσιαστικές δηλώσεις, βλέπουμε υπαινιγμούς και διαρροές, που διαδίδουν ανυπόστατες και επικίνδυνες πληροφορίες περί «υψηλών προμηθειών», ρίχνοντας λάδι στη φωτιά.

Το συμβολικό σκηνικό της κρίσης

Αυτή η κατάσταση μπορεί να αποτυπωθεί γλαφυρά μέσα από μια συμβολική απεικόνιση:

Οι πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος

Στο απυρόβλητο οι κλινικές;
Στο απυρόβλητο ο φόρος ασφαλίστρων 15%;
Στο απυρόβλητο το ΦΠΑ 24% στις γενικές νοσηλείες;
Το δικαίωμα συμβολαίων;, οι χορηγίες και τα άλλα «προβλεπόμενα» έξοδα αποτελούν μόλις το 1/3 όσων οι ασφαλιστικές εταιρείες χρεώνουν.

Ο υπόγειος πόλεμος που δέχονται οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές, με πληρωμένα δημοσιεύματα που τους παρουσιάζουν ως το πρόβλημα, είναι άδικος. Στην πραγματικότητα, αυτοί οι άνθρωποι θα μπορούσαν να είναι η λύση.

Οι αμοιβές και οι προμήθειες που λαμβάνουν είναι στο 1/10 των αποζημιώσεων και στο 1/2 των φόρων που εισπράττει το κράτος από αυτούς.

Κάλεσμα για διάλογο

Πρέπει το πρόβλημα να χτυπηθεί στη ρίζα του.

Κλείνοντας, καλούμε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να προχωρήσουν σε έναν ειλικρινή διάλογο, που θα επιφέρει ισορροπία, αξιοπιστία, εμπιστοσύνη και διαφάνεια – τα απαραίτητα συστατικά για να χτιστεί η ασφαλιστική συνείδηση, η οποία σήμερα είναι πιο σημαντική από ποτέ.

Πριν, όμως, καθοριστεί αυτός ο διάλογος, θα πρέπει η Πολιτεία, τα αρμόδια υπουργεία και η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών να συζητήσουν πρώτα με τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές.

<p>The post Η Κρίση στην Ασφαλιστική Αγορά: Ποιος Πραγματικά Χάνει και Ποια Είναι η Λύση; first appeared on Allgood.gr.</p>

Αναφερόμενος στα ασφαλιστήρια συμβόλαια υγείας επιβεβαίωσε ότι τα τελευταία χρόνια το κόστος τους έχει αυξηθεί πάνω από 50% και επισήμανε τρεις βασικές παραμέτρους του ζητήματος.

Πρώτον, εξήγησε ότι ο νόμος 4738/2020 δίνει το δικαίωμα στις ασφαλιστικές εταιρείες να αυξάνουν τα ασφάλιστρά τους βάσει του τιμαρίθμου που ανακοινώνει ο ΙΟΒΕ, ενώ υπογράμμισε ότι θα έπρεπε να λαμβάνονται υπόψη τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Αρχής.

Δεύτερον, ο κ. Χατζηθεοδοσίου αναγνώρισε ότι το κόστος των νοσηλείων έχει αυξηθεί σε υπερβολικό βαθμό. Επισήμανε ότι δύο εταιρίες έχουν το 80% των ιδιωτικών νοσοκομείων, με αποτέλεσμα οι συνθήκες ολιγοπωλίου να οδηγούν σε έλεγχο των τιμών. Τόνισε μάλιστα ότι οι τιμές στα ιδιωτικά νοσήλεια στην χώρα μας είναι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη και μπορούν να συγκριθούν μόνο με αυτές της Ελβετίας, προσθέτοντας ότι δεν υπάρχουν πρωτόκολλα και τιμοκατάλογοι νοσηλείας.

Τρίτον, ο Πρόεδρος του Ε.Ε.Α. στάθηκε στο θέμα των παλαιών, ισόβιων-απεριόριστων συμβολαίων και την τακτική κάποιων εταιριών με σκοπό τη λύση τους. Όπως είπε, πριν από περίπου 10 χρόνια υπήρχαν 500.000 τέτοια συμβόλαια, που σήμερα λόγω των μεγάλων αυξήσεων έχουν μειωθεί στο μισό καθώς οι καταναλωτές δεν μπορούν να τα πληρώσουν και αναγκάζονται να προχωρήσουν στην ακύρωσή τους.

Σε αυτό το πλαίσιο ο κ. Χατζηθεοδοσίου υπογράμμισε την ανάγκη παρέμβασης της Πολιτείας τόσο στην κατεύθυνση της θέσπισης κανόνων για τον τρόπο που γίνονται οι αυξήσεις αλλά και για τον τρόπο που λειτουργεί η ιδιωτική ασφάλιση και η ιδιωτική υγεία, όσο και στην κατεύθυνση της εποπτείας.

<p>The post Γ. Χατζηθεοδοσίου στον ΣΚΑΪ για τις αυξήσεις στις ιδιωτικές ασφάλειες first appeared on Allgood.gr.</p>

 Δημοσιεύτηκε 23/12/2024

<p>The post Ανδρουλάκης :«Αναλαμβάνουμε πρωτοβουλία για τις εξοντωτικές αυξήσεις στα ασφάλιστρα των συμβολαίων υγείας» first appeared on Allgood.gr.</p>

Μίας βιομηχανίας ύψους 4,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Σύμπτωμα οργής

Η προσπάθεια υποβολής ασφαλιστικής απαίτησης στην UnitedHealthcare, μια από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρείες της χώρας, είναι μια «ταπεινωτική και φρικτή ταλαιπωρία», έγραψε ένας χρήστης σύμφωνα με την USA Today.

«Υποθέτω ότι ο δολοφόνος μπορεί να είναι ένας δυσαρεστημένος ασφαλιζόμενος».

Ένας άλλος χρήστης παραπονέθηκε: «Οι διευθύνοντες σύμβουλοι βγάζουν λεφτά απορρίπτοντας την περίθαλψη. Αισθάνομαι απαίσια για την οικογένειά του, αλλά δεν μπορώ να πω ότι εκπλήσσομαι».

Αν και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συχνά γεμίζουν με μίσος από μια δολοφονία υψηλού προφίλ και έχουν υπάρξει και στο παρελθόν περιπτώσεις βίας κατά ανθρώπων που ασχολούνται με την υγειονομική περίθαλψη, η αντίδραση αυτή τη φορά φάνηκε διαφορετική, είπαν οι ειδικοί.

Η δολοφονία στο κέντρο του Μανχάταν πυροδότησε ένα κύμα δημόσιας οργής για μια βιομηχανία που το κοινό γνωρίζει συχνά μόνο μέσα από απρόσωπες καθυστερήσεις και αρνήσεις στην αναγκαία υγειονομική περίθαλψη, δήλωσε ο Γουέντελ Πότερ, πρώην στέλεχος της CIGNA που έγινε πληροφοριοδότης κατά της ασφαλιστικής βιομηχανίας υγείας.

«Είναι δυστυχώς λάθος τοποθετημένος θυμός», συνέχισε.

«Το σύστημα είναι στημένο σε βάρος των Αμερικανών που χρειάζονται περίθαλψη, των ανθρώπων που έχουν ασφάλιση υγείας, και αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ρόλο που παίζει η Wall Street στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης».

Γιατί οι Αμερικάνοι είναι τόσο θυμωμένοι με την ασφάλιση υγείας;

Ο θάνατος του Τόμσον προκάλεσε επίσης ένα ξέσπασμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προς τους ασφαλιστικούς φορείς υγείας, παράπονα για τις απορριφθείσες απαιτήσεις και για την αντιληπτή απληστία του κλάδου.

Οι ερευνητές εξακολουθούν να εργάζονται για την ταυτοποίηση και τον εντοπισμό του δράστη που σκότωσε τον Τόμσον, καθώς και για τον προσδιορισμό του κινήτρου.

Οι αξιωματούχοι βρήκαν τρεις κάλυκες από σφαίρες που έγραφαν τις λέξεις «deny», «defend» και «depose», ανέφεραν πολλά ειδησεογραφικά πρακτορεία. Οι λέξεις παραπέμπουν στον τίτλο ενός βιβλίου που ασκεί κριτική στην ασφαλιστική βιομηχανία και δημοσιεύθηκε το 2010: «Delay Deny Defend: Why Insurance Companies Don’t Pay Claims and What You Can Do About It».

Πριν τεθεί σε ισχύ την περασμένη δεκαετία ο νόμος περί προσιτής περίθαλψης που υπέγραψε ο πρόεδρος Ομπάμα, οι ασφαλιστές υγείας συχνά αρνούνταν ή περιόριζαν την κάλυψη με βάση το ιατρικό ιστορικό ενός ατόμου και ακύρωναν αναδρομικά τα προγράμματα όταν ένα άτομο αρρώσταινε από μια δαπανηρή ασθένεια όπως ο καρκίνος.

Τέτοιες «ακυρώσεις» δεν επιτρέπονται τώρα, εκτός εάν ένα άτομο διαπράττει απάτη ή παραποιεί σκόπιμα τα γεγονότα.

Ο νόμος για την υγεία του 2010 επέβαλε στους ασφαλιστές να δαπανούν τουλάχιστον το 80% έως 85% των ασφαλίστρων για ιατρική περίθαλψη ή να επιστρέφουν στους πελάτες τους έκπτωση όταν δεν πληρούν αυτά τα όρια.

Επιβαρύνσεις για τους καταναλωτές.

Οι απορριπτόμενες αξιώσεις και το πρόβλημα εύρεσης παρόχου είναι μεταξύ των πιο κοινών, σύμφωνα με πληροφορίες, προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι Αμερικανοί που λένε ότι είχαν πρόβλημα με τη χρήση της ασφάλισης υγείας τους, σύμφωνα με δημοσκόπηση του 2023 από το KFF, μη κερδοσκοπικό οργανισμό πολιτικής υγείας.

Τα προβλήματα με την ασφάλιση υγείας μπορεί να είναι πολύπλοκα και συγκεχυμένα στην πλοήγηση, γεγονός που οδηγεί τους ανθρώπους να αναβάλλουν την παροχή περίθαλψης και «θα μπορούσε να οδηγήσει σε πολύ μακροπρόθεσμες και επιζήμιες επιπτώσεις στην υγεία», δήλωσε η Άσλεϊ Κίρζινγκερ, διευθύντρια μεθοδολογίας ερευνών στο KFF.

«Γνωρίζουμε ότι προκαλεί πολύ άγχος στους ανθρώπους», δήλωσε η ίδια.

Άλλοι λένε ότι ο κλάδος της ιδιωτικής ασφάλισης υγείας είναι συνάρτηση του σχεδιασμού του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης των Ηνωμένων Πολιτειών.

«Οι ασφαλιστές κατηγορούνται για πολλά πράγματα που στην πραγματικότητα αποφασίζονται σε πολύ υψηλότερο επίπεδο», δήλωσε ο Λόρεν Άντλερ, αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Πολιτικής Υγείας στο Ινστιτούτο Brookings.

«Ο τρόπος με τον οποίο οι ΗΠΑ δημιούργησαν το σύστημα υγείας, ορίζει τους ασφαλιστές να λαμβάνουν τις αντιδημοφιλείς αποφάσεις σχετικά με την άρνηση κάποιας περίθαλψης, την προηγούμενη έγκριση και την προσπάθεια ελέγχου του κόστους».

Ποιο είναι το ιστορικό της UnitedHealthcare

Η UnitedHealthcare δεν αναφέρει δημοσίως πόσο συχνά αρνείται απαιτήσεις.

Μπράιαν Τόμσον

Αλλά οι αγωγές και οι εκθέσεις του Κογκρέσου παρέχουν κάποιες ενδείξεις για τις επιχειρηματικές πρακτικές του ασφαλιστή

Τον Οκτώβριο, μια έκθεση της επιτροπής της Γερουσίας διαπίστωσε ότι το ποσοστό άρνησης της UnitedHealthcare για τη μετεγχειρητική περίθαλψη «εκτινάχθηκε από 10,9% το 2020, σε 16,3% το 2021, σε 22,7% το 2022».

Σχεδόν δώδεκα άτομα συνελήφθησαν τον Ιούλιο έξω από τα κεντρικά γραφεία της UnitedHealthcare στη Μινετόνκα της Μινεσότα, ενώ «διαμαρτύρονταν για τη συστημική πρακτική της εταιρείας να αρνείται να εγκρίνει και να πληρώνει για περίθαλψη», σύμφωνα με το People’s Action Institute.

Ο Μπράιαν Τόμσον ορίστηκε διευθύνων σύμβουλος της UnitedHealthcare τον Απρίλιο του 2021.

Μια αγωγή που κατατέθηκε το 2023 εναντίον της United Healthcare, της μητρικής της εταιρείας UnitedHealth Group και της θυγατρικής της NaviHealth ισχυρίστηκε ότι ο ασφαλιστικός γίγαντας χρησιμοποίησε τεχνητή νοημοσύνη για να αρνηθεί απαιτήσεις για ηλικιωμένους που ήταν εγγεγραμμένοι σε ιδιωτικά προγράμματα Medicare.

Η αγωγή ισχυρίστηκε ότι οι ηλικιωμένοι δεν είχαν πρόσβαση σε κέντρα ειδικευμένης νοσηλείας και αποκατάστασης και ότι ο ασφαλιστής χρησιμοποίησε τεχνητή νοημοσύνη για να κάνει «άκαμπτους και μη ρεαλιστικούς» προσδιορισμούς σχετικά με το τι χρειάζεται για να αναρρώσουν οι ασθενείς από σοβαρές ασθένειες.

Όταν κατατέθηκε η αγωγή, η UnitedHealth δήλωσε στην USA TODAY ότι το πρόγραμμα AI της NaviHealth δεν χρησιμοποιείται για να κάνει καθορισμούς κάλυψης.

Η υπόθεση βρίσκεται σε εξέλιξη.

ΠΗΓΗ: IN.GR

<p>The post Πώς η δολοφονία CEO ασφαλιστικής εταιρείας αποκάλυψε την οργή για το αμερικάνικο σύστημα υγείας first appeared on Allgood.gr.</p>