Από τις Εκδόσεις Ενάλιος || Εκδόσεις Ωκεανός
Σόλωνος 136, Αθήνα, 10677
Τηλ. 2103829339 || Φαξ 2103829659
www.enalios.gr||www.oceanosbooks.gr

<p>The post Η Ποδηλάτισσα του Πράτερ first appeared on Allgood.gr.</p>

Επικεφαλής του Δικηγορικού γραφείου Kyros Law Offices

Η δικηγορική ομάδα Kyros Law Offices έχει μεγάλη εξειδίκευση και εμπειρία σε ζητήματα Χρηματοοικονομικού και Τραπεζικού Δικαίου, Κεφαλαιαγοράς, Εμπορικού, Εταιρικού και Διοικητικού δικαίου.
Έχει αναλάβει αρκετές ομαδικές αγωγές σε θέματα Τραπεζικού Δικαίου.
Η πιο πρόσφατη υπόθεση αφορά το κούρεμα των καταθέσεων-ομολόγων και λοιπών αξιόγραφων στην Λαϊκή τράπεζα και στην τράπεζα Κύπρου στην Κύπρο, εξαιτίας της αποφάσεως της Κυπριακής Κυβέρνησης του Μαρτίου 2013. Η Kyros Law Offices αποφάσισε να προχωρήσει στην κατάθεση ομαδικής προσφυγής σε Διεθνή Διαιτησία κατά της Κύπρου υπό την αιγίδα της World Bank στο ICSID (Διεθνές Κέντρο Επιλύσεων Επενδυτικών Διαφορών) που εδρεύει στην Washington, στις ΗΠΑ.

<p>The post Χρήμα Τράπεζες και Δάνεια στην Αρχαία Ελλάδα first appeared on Allgood.gr.</p>

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ εκδόσεις ”ΦΑΟΣ”

Στο βιβλίο των 205 σελίδων ο κύριος Καλαντζής  μέσα από την εμπειρία του [ 1970- 2005 ]

παρουσιάζει με ένα μοναδικό και παραστατικό τρόπο πολλά θέματα της ασφαλιστικής αγοράς.

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερ εντύπωση ειναι το εξής .

Στις τελευταίες 40 σελίδες βάζει διάφορες ασκήσεις και δίνει και την απάντηση

Τον ευχαριστώ εκ μέρους όλων των Επαγγελματιών Ενεργών Ασφαλιστών  για την προσπάθειά του αυτή να μεταδόσει με απλό αλλά συγχρόνως με παραστατικό τρόπο ,αναλύσεις διαφόρων ασφαλιστικών θεμάτων

Το βιβλίο μπορείτε να το προμηθευτείτε από τον ίδιο  στο τηλέφωνο  6932343894

Κλείνοντας να τον ευχαριστήσω προσωπικά για τη δωρεά του βιβλίου του και τη

προσωπική του αφιέρωση

Αγαπητέ Βασίλη το κρατώ στη βιβλιοθήκη μου για να σε θυμάμαι  , να έχεις την υγεία σου να προσφέρεις στο κλάδο

Με εκτίμηση

Βασίλης Μουντάκης

Ενεργός Ασφαλιστής

<p>The post Βιβλίο ”ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ ” first appeared on Allgood.gr.</p>

Ο αγαπητός φίλος και συνάδελφος Κώστας Μπερτσιάς πέρα από την αγάπη του για τις ασφάλειες ,

μας αποκαλύπτει και άλλα χαρίσματα , συγγραφέας άλλων 2 βιβλίων ασφαλιστικού περιεχομένου

Έζησε κοντά  40 χρόνια δίπλα στο Δημήτρη Κοντομηνά με ότι συνεπάγεται .

Αυτό το βιβλίο περιγράφει τα όνειρα και τις αναμνήσεις του με πολύ γλαφυρό και παραστατικό τρόπο μέσα σε 18 διηγήματα,

Το 1972 ξεκίνησαν τα έργα στη περιοχή και όλοι οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν για πάντα

τα πατρογονικά τους εδάφη.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί εγκώμιο προς ένα κόσμο που η λίμνη εξαφάνισε ολοσχερώς χωρίς όμως να τον σβήσει από τις μνήμες

Όσοι τον γνωρίζουν και έχουν συνεργαστεί μαζί του έχουν να πουν τα καλύτερα,

Το ίδιο θα πω και εγώ.

Κύριος με τα όλα του , ανθρώπινος ,ζεστός , επικοινωνιακός , απλός , προσιτός , ευγενής , ανοικτόμυαλος ,εργατικός γελαστός, έντιμος , με ήθος και φιλότιμο. Άρχοντας

Διοικεί με σταθερά βήματα τη Μινέττα Ασφαλιστική .Από τους λίγους διοικούντες που γνωρίζουν καλά  , εκτιμούν και σέβονται τον ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ.

Ο Κώστας Μπερτσιάς είναι γέννημα και θρέμμα της ορεινής Δωρίδας.

Έζησε για 18 χρόνια στο Λουτσοβιώτικο κάμπο, δίπλα ακριβώς στη σύνοδο του Μόρνου,

Αναγκάστηκε να γίνει μετανάστης στην Αθήνα , όταν ξεκίνησαν τα έργα της λίμνης του Μόρνου.

Είναι ενεργός blogger με τον ιστότοπο  ”ΟΡΕΙΝΟΣ”

Το βιβλίο αυτό μου το έστειλε ο Κώστας με την αφιέρωσή του  πριν ακριβώς 2 χρόνια 13 Δεκεμβρίου 2021

Να ‘σαι γερός και δυνατός  φίλε Κώστα να συνεχίσεις να γράφεις , να λες δημόσια την άποψή σου και προπαντός να στηρίζεις με πάθος τους ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ  ΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ

Βασίλης Μουντάκης

Ενεργός Ασφαλιστής

‘

<p>The post Θαμμένα όνειρα ζωντανές αναμνήσεις first appeared on Allgood.gr.</p>

window.setTimeout(function() {
!function(f,b,e,v,n,t,s)
{if(f.fbq)return;n=f.fbq=function(){n.callMethod?
n.callMethod.apply(n,arguments):n.queue.push(arguments)};
if(!f._fbq)f._fbq=n;n.push=n;n.loaded=!0;n.version=’2.0′;
n.queue=[];t=b.createElement(e);t.async=!0;
t.src=v;s=b.getElementsByTagName(e)[0];
s.parentNode.insertBefore(t,s)}(window, document,’script’,
‘https://connect.facebook.net/en_US/fbevents.js’);
fbq(‘init’, ‘316067372320470’);
fbq(‘track’, ‘PageView’);
}, 3000);

<p>The post «Winona»: Βιβλίο για τα 20 χρόνια φιλίας του Ρόμπερτ Ριτς με τη Γουινόνα Ράιντερ first appeared on Allgood.gr.</p>

Στις πρώτες 63 υπογραφές των γυναικών συγγραφέων, πολύ σύντομα,
όταν το νέο για “τη Φωνή της” κυκλοφόρησε, προστέθηκαν κι άλλες,
γύρω στις 200, γράφοντας το όνομά τους στο μέιλ που διακινούσε η μία
με την άλλη.
Υπέγραψα κι εγώ τότε. Συμμετείχα και στις πρώτες δράσεις, όπως σ’
αυτή την κινητοποίηση έξω από το Εφετείο και λίγες μέρες αργότερα σε
μια άλλη διαδήλωση κατά της βίας. Όμως έλλειψα καιρό από την Αθήνα,
κάτι συνέβη και δεν έπαιρνα τα μέιλ, τις έχασα. Όταν τις ξαναβρήκα,
είχαν ήδη ετοιμάσει το βιβλίο η Φωνή της και είχε γίνει η έκδοση από τον
Καστανιώτη.
Στην αρχή, δίσταζα να το πάρω το βιβλίο στα χέρια μου. Γυρόφερνα τον
πάγκο, άκουγα τις εισηγήσεις και τα αποσπάσματα σε κείνη την πρώτη
παρουσίαση που πήγα καθυστερημένη, μέσα στη μικρή αίθουσα αφού
είχα ψάξει να ανακαλύψω το παλιό κτίριο και αφού είχα ανεβεί τις
μαύρες απότομες σκάλες. Ένα αντισυμβατικό μέρος είχαν διαλέξει για
να κάνουν την παρουσίαση κι εγώ είχα αναβάλει ένα ταξίδι για να την
παρακολουθήσω…
Το αγόρασα στο τέλος όμως το βιβλίο και το πήρα μαζί μου στο ταξίδι.
Μόνο που δεν το άνοιξα. Το άφησα στο κομοδίνο και έκανα άλλες
δουλειές. Όταν γύρισα πίσω, στην ησυχία του διαμερίσματος και
άδειασα τη βαλίτσα, τότε δεν υπήρχαν πια δικαιολογίες.
Γροθιά στο στομάχι και “τα δάχτυλα εις τον τύπον των ήλων”. Και πάλι
λίγα λέω. Όμως δεν ήθελα πια να το αφήσω από τα χέρια μου και όλο γι
αυτό ήθελα να μιλάω.

Τον πρόλογο τον γράφει η Μαρία Γκασούκα, μέλος του δικτύου και η
πλέον αρμόδια αφού διδάσκει στο Πανεπιστήμιο το μάθημα που αφορά
τις σπουδές φύλου. Εκεί δίνονται στον αναγνώστη εύληπτες
πληροφορίες για τη γυναικεία παρουσία στη λογοτεχνία και την
αντιμετώπιση των έργων από την κριτική στους προηγούμενους αιώνες.
Αναφέρονται ονόματα δημιουργών όπως η Σαπφώ, η Κριστίν ντε Πιζάν,
η Βιρτζίνια Γούλφ, η Ούρσουλα Λε Γκεν, η Αντριέν Ριτς, η Τόνι Μόρισον
και η Μάγια Αγγέλου, ενώ η κ. Γκεσούκα διεκρινίζει και τον
(παρεξηγημένο) όρο “γυναικεία γραφή”: Κατά την άποψή μου, η
γυναικεία γραφή, με την ποικιλομορφία και τις ιδιαιτερότητές της, είναι
υπαρκτή και συνιστά μια διαφορετική προσέγγιση από και προς την
ανθρώπινη κατάσταση. Δεν αφηγείται απλώς εμπειρίες ή δεν αρκείται σε
μια αυτοβιογραφική περιγραφή. Άλλωστε, δεν περιορίζει πλέον τη
γυναικεία φωνή στο “εγώ”, Αποτελεί άποψη του “εγώ”, η οποία
χαρακτηρίζει, σφραγίζει και κυρίως σηματοδοτεί την υποκειμενική γραφή
των γυναικών” σελ. 18

Μετά τον πρόλογο,  οργανώνονται με αλφαβητική σειρά τα 53
διηγήματα του τόμου, δείχνοντας τη βία που υφίστανται οι γυναίκες σε
κάθε έκφανση της ζωής τους: στην οικογένεια  (“Δείπνο”, “Φανή”, “Να
είσαι θάλασσα”, “Μαριέττα”, “νυχτερινή συνεδρία”, “ο καθαρός
άνθρωπος”, “να προσέχεις”) στην επαγγελματική ζωή (“ο αμνός”), στις
διαπροσωπικές σχέσεις (“Κρύα κυρία”), στους ρόλους (“δείπνο”,
“Ελισάβετ Μαρτινέγκου”, “θηλυκές αντωνυμίες”, “το Μάτι”, “Θα μάθω κι
εγώ”), στον έρωτα (“Ερατώ”). Τη νιώθουμε να ασκείται από τον σύζυγο
(“η βέρα”, “βάλε τελεία”, “η ξένη”), τον πατέρα (“μια πάνινη κούκλα”,
“κόρη μητέρα”, “ήμαρτον”) τον πεθερό (“γράφουν και οι φόνισσες
παραμύθια …”, “εκδίκηση”), ή τη βρίσκουμε διάχυτη σε ολόκληρη την
κοινότητα (“Ελισάβετ Μαρτινέγκου”, “σύγκρια” κλπ). Το σκηνικό στήνεται
στην Ελλάδα κυρίως αλλά και σε άλλα μέρη της Ευρώπης, στην
Λατινική Αμερική ή στα βάθη της Αφρικής (“ο δερματοποιός”, “Στη
Σιουδαδ Χουαρες”, “Loida”), σε αστικές περιοχές ή σε επαρχίες. Ο
χρόνος είναι άλλοτε το παρελθόν, άλλοτε το παρόν και μερικές φορές
αόριστος.
Η βία παρουσιάζεται γυμνή, πολύ τρομακτική (“ο δερματοποιός”, “σαν
το φύσημα του αέρα στις καλαμιές”, “Kanun”), βιωμένη στερεοτυπικά
(“γυναίκα χωρίς όνομα”, “σύγκρια”, “Ντέρτι πινκ, ημιμόνιμο”) και κάποτε
μεταμφιεσμένη ή κρυμμένη σε μύθους πανάρχαιους, όπως στο
εξαιρετικό “η φωνή της”.
Οι συνέπειές της εμφανίζονται σε μερικά κείμενα αβάσταχτες (“κόρη,
μητέρα”), ενώ σε άλλα ο δράστης τιμωρείται χωρίς όμως να επέρχεται
κάθαρση. Οι τιμωροί είτε είναι η σύζυγος (“στο λόφο με τις
παπαρούνες”, “δεν έγινε και τίποτα”) είτε είναι η κόρη (“Φανή”) μόνο
από τη βία του βασανιστή τους γλιτώνουν. Έχουν στη συνέχεια να
λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη και στην κοινωνία. Ωστόσο μερικές
ιστορίες είναι αισιόδοξες και αυτό παρηγορεί τον αναγνώστη (“από το
δάσος”, “φύσα αγέρι”, “η Ρούλα που κυκλοφορεί”, “είμαι φύλλο”). Σε
άλλες πάλι γίνεται προσπάθεια να αναζητηθεί και να ειπωθεί ρητά η
αιτία, το υπόβαθρο των βίαιων συμπεριφορών (“Kanun”, “Loida”,
“γυναίκα χωρίς όνομα”). Τέλος υπάρχουν και οι αφηγήσεις που δείχνουν
τη γυναικεία συμμετοχή στη διαιώνιση της πατριαρχικής νοοτροπίας (“η
Φωνή της”, “Ντέρτι πίνκ, ημιμόνιμο”, “το παλιοκόριστο”).
Εντύπωση προκαλεί ότι οι 53 γυναίκες που ενώνουν τη φωνή τους κατά
της βίας εναντίον των γυναικών, παρόλο που γράφουν για την ίδια
θεματική, καταφέρνουν να μην επαναληφθούν ούτε να επικαλυφθούν οι
ιστορίες τους. Δείχνουν τόσα πρόσωπα της βίας όσα σχεδόν και οι
ιστορίες. Κι αν μπορούμε να βρούμε κάποια μοτίβα (π.χ. όταν ο
πατέρας παρενοχλεί την κόρη, τότε η άβουλη σύζυγος εξεγείρεται),
όμως οι παραλλαγές είναι τόσο ενδιαφέρουσες που απλώς φωτίζουν
καλύτερα τη συμπεριφορά. Επίσης δεν διακρίνουμε διδακτισμό ή

ηθικολογία, κάτι που θα μείωνε το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, πουθενά,
ενώ αξιοποιούνται ποικίλοι αφηγηματικοί τρόποι (“Φανή”, “οι φωνές”, “το
ψαράκι στη γυάλα”, “ησύχασον!”, “το έθιμο”, “η άλλη όψη”).
Γενικά, όλες οι συμμετοχές διατηρούν την καλλιτεχνική αξία στο ίδιο
νομίζω επίπεδο με την ακτιβιστική ιδιότητα. Μερικά κείμενα τα ξεχώρισα,
μου άρεσαν ιδιαιτέρως, όλα όμως έχουν ποιότητα. Σ’ αυτό θα έπαιξε
ρόλο φαντάζομαι, η ομάδα που έκανε την επιμέλεια (Σίσσυ Δουτσίου,
Μαρία Κουρουτσίδου, Αλεξάνδρα Μήτσιαλη, Όλγα Μπακοπούλου,
Χίλντα Παπαδημητρίου, Κατερίνα Παπαντωνίου, Ελένη Πριοβόλου) και
οπωσδήποτε οι εκδόσεις Καστανιώτη με την εμπειρία τόσων χρόνων
στον χώρο. Όμως χωρίς την πρώτη ύλη, τίποτα δεν θα πετύχαινε. Η
δύναμη είναι στις γυναίκες συγγραφείς, που έγραψαν τις ιστορίες και
δώσανε φωνή, χρώμα και υπόσταση στη βία. Δείξανε πώς δαγκώνει,
βγάζει μαχαίρια, αυλακώνει κορμιά. Δυναμώσανε τις φωνές να γίνουνε
ουρλιαχτά μέσα στις λέξεις.
Το εγχείρημα, δοκιμασμένες γυναίκες συγγραφείς να γράψουν για τη βία
εναντίον των γυναικών, από τη σύλληψη ως την εκτέλεσή του ενέχει το
πλεονέκτημα του πλουραλισμού. Των πολλών οπτικών του θέματος
δηλαδή. Και θα είχε νομίζω μεγάλο ενδιάφερον να καλούνταν και οι
άντρες συγγραφείς να κάνουν κάτι ανάλογο. Πώς βιώνουν αυτοί τη βία
στις σχέσεις. Πώς κρίνουν – αν κρίνουν – τις γυναικοκτονίες. Πώς τις
ερμηνεύουν. Θα είχε ενδιαφέρον να εκθέσουν κι αυτοί τις οπτικές τους
για το θέμα και μετά να αντιπαραβάλλουμε τα αποτελέσματα. Γιατί στην
ιστορική φάση που βρισκόμαστε πια, το ζητούμενο δεν είναι ο
ανταγωνισμός των φύλων. Αυτό έχει συμβεί πολύ στους
προηγούμενους αιώνες. Θα ήταν λάθος να εξαντλήσουμε κι αυτή την
ευκαιρία κρατώντας και διαιωνίζοντας τον θυμό. Έχουμε πια τα
επιστημονικά εργαλεία να προσεγγίσουμε τις διαφορές και τις
ομοιότητες των φύλων ειρηνικά και να αγωνιστούμε για πραγματική
ισότητα, ισονομία, δικαιοσύνη. Όχι εξόντωση του άλλου.
Είναι στοίχημα. Όχι θεωρητικό. Πρακτικό. Και αυτό θέλω εδώ να το
τονίσω. Δεν ξέρω τι ιδέα έχει ο καθένας για το φεμινιστικό κίνημα. Τι
στερεότυπα κουβαλάμε όλοι και πόσο ο όρος έχει συνδεθεί με
συνειρμούς στη ζωή του καθενός και της καθεμιάς. Όμως εδώ πρόκειται
απλώς για γυναίκες που φωνάζουν και αντιστέκονται στη βία εναντίον
των γυναικών. Ζητούν, πρώτα-πρώτα να αναγνωριστεί ο όρος
γυναικοκτονία από το Δίκαιο της χώρας μας και να προστατευτούν οι
γυναίκες σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής τους. Δεν μάχονται εναντίον
κανενός. Μόνο εναντίον της βίας και όλων όσων την καλλιεργούν. Οι
άντρες-σύντροφοι είναι συμπαραστάτες. Τουλάχιστον στην επαφή που
είχα με τις γυναίκες του δικτύου, τους είδα να συμμετέχουν και να
στηρίζουν. Και αυτό προσωπικά με κάνει αισιόδοξη.

Επίσης αισιόδοξη με κάνει και η πορεία του βιβλίου η Φωνή της. Η
έκδοση είναι προσφορά των εκδόσεων Καστανιώτη, τα έσοδα θα
διατεθούν για το Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας [3]  και όλη η δράση –
κίνηση ευθύνης και γενναιότητας κατά τη γνώμη μου – φαίνεται πως
εξυπηρετεί αναγνωστική ανάγκη της κοινωνίας μας. Ήδη εξαντλήθηκε η
πρώτη έκδοση (2.400 τιράζ) και ο Καστανιώτης προχώρησε σε δεύτερη
(500). Η εμπειρία μας από τη συμμετοχή στο 24ο Αντιρατσιστικό
φεστιβάλ, όπου πουλιότανε το βιβλίο, είναι εδεικτική: Όλα τα αντίτυπα
που είχαμε, εξαντλήθηκαν από την πρώτη μέρα και τρέχαμε
Σαββατιάτικα να προμηθευτούμε κι άλλα, που όμως ούτε αυτά έφτασαν.
Έμειναν παραπονούμενοι επισκέπτες που το ζητούσαν και δεν το είχαμε
πια.
Δεν ξέρω αν ο κόσμος αγοράζει τη Φωνή της για να ενισχύσει το δίκτυο
ή για να συμμετέχει όπως μπορεί στην προσπάθεια περιορισμού της
βίας. Δεν ξέρω αν το διαβάζουν όσοι/ες/α το αγοράζουν. Μπορώ να
μιλήσω για όσα ξέρω και για τη δική μου βιωματική σχέση. Γι αυτό
γράφω αυτό το σημείωμα. Δεν μπορούσα παρά να το γράψω. Ως
ελάχιστη συμβολή.
Ελένη Γούλα

Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσουν όλοι. Σε μια πατριαρχική
κοινωνία υπάρχουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα έμφυλης
κακοποίησης. Θα αγγίξει τις γυναίκες που έχουν βιώσει κάτι από
τις ιστορίες του βιβλίου, θα μάθει στους άντρες πως να
απεγκλωβιστούν από τα πατριαρχικά πρότυπα, θα βοηθήσει τις
νέες γυναίκες να διαχωρίσουν τις μορφές βίας και να αντιδράσουν
άμεσα. Ας μην συνεχίσουμε να είμαστε συνένοχοι με την σιωπή
μας.

Γιαννίτση Παρασκευή
Συντονιστής Ασφαλιστικών πρακτόρων,
Υπεύθυνη δικτύου συνεργατών με εξειδίκευση
σε ασφαλιστικά προϊόντα Ζωής και Υγείας
ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΗΤΡΩΟΥ  204897
email pgiannitsi@gmail.com

<p>The post Ελένη Γούλα: Η φωνή της, Καστανιώτης, 2023 (Συλλογικό)   first appeared on Allgood.gr.</p>

<p>The post Βιβλίο για τον πρωτοπόρο μουσικό Άρθουρ Ράσελ first appeared on Allgood.gr.</p>

Η περίπτωση το Κώστα Μουντάκη, από τους στυλοβάτες της κρητικής μουσικής παράδοσης, ο οποίος άφησε ανεξίτηλο το ίχνος του μέσα από την προσωπική του τέχνη στη λύρα, καταγράφεται στο βιβλίο που υπογράφει ο γιος του Μάνος Μουντάκης «Το χρονικό της πορείας του Κώστα Μουντάκη» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος.

«Πορεία και πνεύμα ζωής συνυφασμένα με τον γενέθλιο τόπο, τις ιδιότυπες αρχές του, την αίσθηση, την αντίληψη, τον έρωτα, την ιστορία, την ελευθερία, τους αγώνες, τους ήρωες, τις αξίες και γενικά με τον χαρακτήρα της γενναίας κρητικής ψυχής και συνείδησης.

Ο Κώστας Μουντάκης, αυθεντικός και γνήσιος εκφραστής, με το από Θεού χάρισμα, αφομοίωσε τα στοιχεία της λαϊκής μας παράδοσης και προσδιόρισε με το διαχρονικό δημιουργικό συνθετικό του έργο την ιδιαιτερότητα της κρητικής μουσικής. Τεκμηρίωσε, διαμόρφωσε, ανέπτυξε, επέκτεινε, προσέθεσε και ανέδειξε μουσικούς δρόμους με ηχοχρώματα, που εν τέλει αποτελούν την πεμπτουσία και την ταυτότητα της μεγάλης κρητικής μουσικής μας παράδοσης.

Δημιούργησε με τη σφραγίδα της προσωπικής του αίσθησης, με το στίχο-μαντινάδα και με τη δεξιοτεχνία του στη λύρα συνθέσεις, με εντελώς προσωπικούς περίτεχνους και χαρακτηριστικούς μελωδικούς αυτοσχεδιασμούς. Στην πράξη δημιούργησε μιαν ολόκληρη σχολή, αυτό που λέμε και ξεχωρίζουμε μοναδικά ως: ‘‘ύφος Μουντάκη’’.

(…)

Η έκδοση αυτή με κείμενα, φωτογραφίες ντοκουμέντα, μαρτυρίες και αφηγήσεις από τις συζητήσεις χρόνων με το γιo του Μάνο Μουντάκη, θεματοφύλακα και αυθεντικό εκφραστή του πολυσήμαντου έργου του, έρχεται να αποκαλύψει ιδέες, σκέψεις, απόψεις, οράματα, προβληματισμούς και προθέσεις του κορυφαίου δημιουργού. Λόγος, ποίηση, μαντινάδες, ηχοχρώματα, επιρροές, επικοινωνία, μουσικές συνθέσεις, προβληματισμοί, σημειώσεις, συζητήσεις έρχονται πλέον στο φως. Με τα δεδομένα αυτά προωθείται η επιστημονική έρευνα και μελέτη ενός έργου που αποτελεί κιβωτό εθνικής αυτογνωσίας.»

Από τον πρόλογο του Γιώργου Σγουράκη

« (…) Στην Αθήνα της εποχής του 1950 μεσουρανούν μεγάλα ονόματα της κρητικής μουσικής όπως ο Σκορδαλός, ο Μουζουράκης, ο Τζιμάκης, ο Καραβίτης, ο Κουτσουρέλης κ.ά. Πολλοί οι λυράρηδες, οι λαουτιέρηδες και οι βιολιστές, αλλά λίγα τα κέντρα των 100–130 καθισμάτων που μπορούν να φιλοξενήσουν όργανα, διάσπαρτα μάλιστα σε όλη την Αττική.

Στην οδό Αιόλου, δίπλα από την εκκλησία της Αγίας Ειρήνης, στην Καπνικαρέα, υπήρχε το μικρό υπόγειο εστιατόριο Τα Χανιά του Ευτύχιου Μπασιά. Στο εστιατόριο αυτό ο Μουντάκης συνεργάστηκε με ονομαστούς Χανιώτες μουσικούς, όπως ο Γιώργος Μαριάνος, ο Κώστας Παπαδάκης ή Ναύτης και ο Βασίλης Κουτσαφτάκης ή Χαρχαλάκης, με λαουτιέρη και τραγουδιστή τον Στέλιο Κουτσουρέλη στη διάρκεια δύο – τριών χρόνων που ο Μπασιάς προκειμένου να έχει και έναν λυράρη, είχε κάλεσε τον εικοσιτετράχρονο τότε Μουντόκωστα να παίζει στο μαγαζί του.

Πλέον έχει βρει ένα μόνιμο στέκι κοντά στη Βουλή, το οποίο βολεύει πάρα πολύ τον Μουντάκη αλλά και τον Μπασιά. Σε αυτό το στέκι ο Μουντόκωστας έμεινε για δεκαοχτώ χειμώνες, με ελάχιστες εξαιρέσεις κάποιων χρόνων. Ένας αεικίνητος και φιλομαθής χαρακτήρας όπως ο Μουντόκωστας που έχει δίψα να τα γνωρίσει όλα και θέλει να είναι μέσα σε όλα, αλλά και να έχει άποψη για όλα, δε γίνεται να μείνει εκτός ραδιοφώνου. Έτσι, το 1951 πηγαίνει στο ΕΙΡ (στην οδό Ζαλοκώστα 3) για να δώσει εξετάσεις, ώστε να του παραχωρηθεί το δικαίωμα να μπορεί να παίζει λύρα και να τραγουδά στον ραδιοφωνικό σταθμό των Ενόπλων Δυνάμεων. Η επιτροπή απαρτίζεται από τα μεγαλύτερα ονόματα που διαθέτει η Ελλάδα στον χώρο της τέχνης – κλασικής, ελαφράς, βυζαντινής και παραδοσιακής – όπως ο Μανώλης Καλομοίρης, ο Σίμων Καράς, ο Μάριος Βάρβογλης, ο Ψαρούδας κ.ά.

Στα σκαλιά του σταθμού ο Μουντάκης συναντιέται με τον λυράρη Θανάση Σκορδαλό που βρίσκεται εκεί για τον ίδιο λόγο, συνοδευόμενος από έναν κοινό τους φίλο, τον Γιώργο Γκόγκα. Όταν τελείωσαν τις εξετάσεις τους, προτείνουν στον Γκόγκα – που έπαιζε υπέροχη λύρα, αλλά δεν τραγουδούσε – να πάει κι αυτός να εξεταστεί. Ο Γκόγκας κρίνεται ικανός για εμφανίσεις στο σταθμό, ενώ από τον Μουντάκη και τον Σκορδαλό ζητείται να επανέλθουν την επόμενη εβδομάδα λόγω διχογνωμίας που εξέφρασε η επιτροπή στο παίξιμο της λύρας και στο τραγούδι τους.

Αυτό κι αν είναι έκπληξη! Βέβαια, την επόμενη εβδομάδα η επιτροπή έκρινε ικανούς και τους δύο. (…)»

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μέχρι το 1952»

Πηγή .metronomos.gr

<p>The post Το χρονικό της πορείας, του Κώστα Μουντάκη first appeared on Allgood.gr.</p>