Από το 1993, τα Ηνωμένα Έθνη οργανώνουν κάθε χρόνο μια εκστρατεία ευαισθητοποίησης αφιερωμένη στο πιο πολύτιμο αγαθό για την ανθρώπινη επιβίωση – το νερό. Στόχος, η ευαισθητοποίηση του κοινού για την περιορισμένη ακόμη πρόσβαση σε πόσιμο νερό  σε πολλές περιοχές του κόσμου.

Λόγω της παγκόσμιας αύξησης του πληθυσμού, της κλιματικής αλλαγής και της αύξησης των θερμοκρασιών, «το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού εκτίθεται σε εξαιρετικά υψηλό υδάτινο κίνδυνο κάθε χρόνο», εκτιμά το World Resources Institute στην ετήσια έκθεσή του, που δημοσιεύθηκε το 2023. Σύμφωνα με προβλέψεις του Ινστιτούτου, η ζήτηση νερού αναμένεται να αυξηθεί κατά 30% ακόμη έως το 2050.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, περίπου το 70% των αναλήψεων γλυκού νερού προορίζεται για τη γεωργία, ακολουθούμενο από τον βιομηχανικό τομέα (λίγο κάτω από το 20%) και τον οικιακό με 12%. Όμως, η κύρια αιτία της αύξησης της ζήτησης -η οποία συγκεντρώνεται στις πόλεις, ιδιαίτερα στις αναδυόμενες οικονομίες- οφείλεται στις βιομηχανικές και οικιακές χρήσεις. Ωστόσο, σχεδόν το 84% των μικροκαλλιεργητών σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος δραστηριοποιούνται σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από λειψυδρία και λιγότερο από το ένα τρίτο έχουν πρόσβαση στην άρδευση.

Πόλεμοι για το νερό

Σε αυτό το τεταμένο κλιματικό και δημογραφικό πλαίσιο, οι συγκρούσεις που σχετίζονται με το νερό αυξάνονται. Από 94 συγκρούσεις αυτού του τύπου μεταξύ 2000 και 2009, ο αριθμός αυτός αυξήθηκε σε 263 τα τελευταία 10 χρόνια, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη.

Με την αύξηση του κινδύνου έλλειψης νερού -εξηγεί η Οντρεϊ Αζουλάι, Γενική Διευθύντρια της UNESCO- οι κίνδυνοι τοπικών ή περιφερειακών συγκρούσεων αυξάνονται επίσης. Εάν θέλουμε να διατηρήσουμε την ειρήνη, πρέπει να δράσουμε γρήγορα όχι μόνο για τη διαφύλαξη των υδάτινων πόρων, αλλά και για την περιφερειακή και παγκόσμια συνεργασία σε αυτόν τον τομέα.

Συχνά ξεσπούν διαμάχες για τον έλεγχο του νερού σε περιόδους ξηρασίας: μεταξύ Αιγύπτου και Αιθιοπίας, Υεμένης και Σαουδικής Αραβίας ή ακόμα και Συρίας και Ιράκ. Ακόμη και κοντά στις πύλες της Ευρώπης, καθώς από την έκρηξη του πολέμου στην Ουκρανία, το Κίεβο και η Μόσχα αλληλοκατηγορούνται συχνά  για επιθέσεις σε εγκαταστάσεις νερού.

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν θέσει ως στόχο να διασφαλίσουν ότι όλοι οι άνθρωποι στη Γη να έχουν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό και βασικές εγκαταστάσεις υγιεινής έως το 2030. Αλλά αυτός ο στόχος φαντάζει απατηλός: Περίπου 3,5 δισεκατομμύρια γυναίκες, άνδρες και παιδιά δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν καθαρούς χώρους υγιεινής. «Με βάση τη σημερινή προοπτική, θα χάσουμε τους στόχους βιωσιμότητας για το νερό», προειδοποιούν τα στελέχη της UNESCO.«Λόγω της κλιματικής αλλαγής, μεταξύ άλλων, υπάρχει αυξανόμενη έλλειψη νερού, περισσότερες συγκρούσεις και υπάρχει κίνδυνος να υπάρξουν σκληροί πόλεμοι για το νερό στο μέλλον», λέει η Σόνια Κέπελ, επικεφαλής της Γραμματείας του ΟΗΕ για το νερό.

Υψηλότερος κίνδυνος μολυσματικών ασθενειών

Οι συνέπειες της λειψυδρίας εκδηλώνονται με πολλούς τρόπους, προειδοποιούν τα Ηνωμένα Έθνη. Από τη μία πλευρά, η έλλειψη καθαρού πόσιμου νερού στις περιοχές κρίσης σχετίζεται με αυξανόμενο κίνδυνο ασθενειών. «Η έλλειψη ή το μολυσμένο νερό μπορεί να είναι εξίσου επικίνδυνο για τα παιδιά με τις βόμβες και τις χειροβομβίδες», αναφέρουν οι ειδικοί.

Περιοχές πολέμου όπως η Λωρίδα της Γάζας, η Ουκρανία και το Σουδάν επηρεάζονται αυτήν τη στιγμή ιδιαίτερα. Σύμφωνα με τη UNICEF, περίπου 19 εκατομμύρια άνθρωποι μόνο εκεί, συμπεριλαμβανομένων 7,4 εκατομμυρίων παιδιών, δεν έχουν σήμερα ασφαλή πρόσβαση στο νερό. Το αποτέλεσμα: οι μολυσματικές ασθένειες εξαπλώνονται όλο και περισσότερο. Τα ύποπτα κρούσματα χολέρας στο Σουδάν έχουν υπερδιπλασιαστεί από τον Ιανουάριο.

Ειρηνοποιός δύναμη

Λόγω αυτών των δραματικών εξελίξεων, τα Ηνωμένα Έθνη ζητούν περισσότερη διεθνή συνεργασία στον αγώνα για τη διασφάλιση πόσιμου νερού – ειδικά σε περιπτώσεις διασυνοριακής χρήσης του νερού. Από τη σκοπιά του ΟΗΕ, μια τέτοια συνεργασία θα μπορούσε ακόμη και να εξουδετερώσει τις εντάσεις. «Έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, αλλά και παλιότερα, ότι η κοινή διαχείριση των υδάτων έπαιξε ρόλο ειρηνοποιού», λέει η Σόνια Κέπελ.

Για παράδειγμα, τα Βαλκανικά κράτη που συνορεύουν με τον ποταμό Σάβα – Σλοβενία, Κροατία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη και Σερβία – συνήψαν μια διεθνή συμφωνία λίγο μετά το τέλος του πολέμου το 2002, η οποία, μεταξύ άλλων, αφορούσε την ανταλλαγή δεδομένων για την ποιότητα και την ποσότητα του νερού. Η συμφωνία αυτή οδήγησε στην ενίσχυση της συνεργασίας και της ειρήνης της περιοχής.

<p>The post Παγκόσμια Ημέρα Νερού: Λειψυδρία για τον μισό παγκόσμιο πληθυσμό first appeared on Allgood.gr.</p>

Αυτό οδηγεί σε μια κατάσταση όπου οι
διευθυντικές θέσεις γίνονται αντικείμενο ανταλλαγής υπηρεσιών και προσωπικών
εξυπηρετήσεων, αντί να αποτελούν ανταμοιβή για επιτυχημένη επαγγελματική
απόδοση.
Το αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής είναι η δημιουργία ενός περιβάλλοντος εργασίας
που δεν βασίζεται σε αξιοκρατικές αρχές και ανταμείβει την ανικανότητα αντί της
επιτυχίας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αναξιοκρατία, αποθάρρυνση των
επιτυχημένων στελεχών και, τέλος, σε απώλεια ανταγωνιστικότητας και αποτυχίας
της επιχείρησης.
Για να αποφευχθεί αυτό το τραγικό αποτέλεσμα, είναι απαραίτητο να θεσπιστούν
διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια για την προαγωγή σε διευθυντικές θέσεις. Οι
εταιρείες πρέπει να εστιάζουν στην αξιολόγηση των ικανοτήτων, των επιδόσεων και
των ηγετικών ικανοτήτων των υποψηφίων, ανεξάρτητα από προσωπικές σχέσεις ή
πολιτικές συμπάθειες
Αυτή η προσέγγιση είναι πολύ σημαντική και μπορεί πράγματι να συμβάλει στην
αποτροπή του τραγικού αποτελέσματος που περιγράφεται

. Η θέσπιση διαφανών και
αντικειμενικών κριτηρίων για την προαγωγή σε διευθυντικές θέσεις εξασφαλίζει ότι
οι υποψήφιοι επιλέγονται με βάση τις ικανότητες, τις επιδόσεις και την ικανότητά
τους να ασκήσουν ηγετικό ρόλο, αντί να βασίζονται αποκλειστικά σε προσωπικές
σχέσεις ή πολιτικές συμπάθειες.
Με διαφανή κριτήρια, οι υποψήφιοι θα γνωρίζουν ποιες είναι οι προσδοκίες και οι
απαιτήσεις για την προαγωγή, ενθαρρύνοντας τους να αναπτύξουν τις κατάλληλες
ικανότητες και να επιδείξουν τις απαραίτητες επιδόσεις. Επιπλέον, η αντικειμενική
αξιολόγηση των υποψηφίων εξαλείφει τον κίνδυνο προτίμησης ή διακρίσεων βάσει
προσωπικών παραστάσεων ή συμπάθειας.
Η εστίαση στις ικανότητες, τις επιδόσεις και τις ηγετικές ικανότητες διασφαλίζει ότι
οι διευθυντικές θέσεις καλύπτονται από άτομα με τις κατάλληλες δεξιότητες για την
αποτελεσματική διοίκηση της εταιρείας ή του τμήματος. Αυτό οδηγεί σε καλύτερη
απόδοση, αποτελέσματα και επιτυχία για την εταιρεία στο σύνολό της.
Συνολικά, η θέσπιση διαφανών και αντικειμενικών κριτηρίων για την προαγωγή σε
διευθυντικές θέσεις είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση ότι οι υποψήφιοι

επιλέγονται βάσει των ικανοτήτων τους και όχι μόνο λόγω προσωπικών σχέσεων.
Αυτό είναι κρίσιμο για την επιτυχία και τη βιωσιμότητα της επιχείρησης σε
μακροπρόθεσμη βάση.

Αλέξανδρος Βοργίας

<p>The post Όταν Αποτυχημένοι Πωλητές Γίνονται Διευθυντές: Η Τραγική Πραγματικότητα και τα Αμφιλεγόμενα Κριτήρια first appeared on Allgood.gr.</p>