Στο χιούμορ , στο χαρακτήρα , στην απλότητα στη λεβεντιά ,αυτός ήθελε να μάθω και λύρα , αλλά που μυαλό , τα παιδικά μου χρόνια κυνηγούσαμε τη μπάλα και καμιά ξανθιά τουρίστρια στις  όμορφες  παραλίες του Ρεθύμνου .

Θυμάμαι ένα Πάσχα  μάλλον το 1982 που κάναμε όλοι μαζί  στον αδερφό του πατέρα μου και αυτός Κώστας Μουντάκης  όπου η φωτογραφία  και αυτός πολύ χωρατατζής , κάνανε συχνά παρέα πίνανε τρώγανε και γελούσανε .

Στη φωτογραφία  εγώ ο μικρότερος της παρέας εκεί από κοντά μαζί με τα ξαδέρφια μου , όλα μεγαλύτερα , το Γιώργο Μουντάκη , την  Ελένη Μουντάκη , το Κωστή Βολτυράκη  μητέρα του ήταν η Μουντάκη Μαρία ή Μουντομαρία ,αριστερά ο αδερφός του πατέρα μου Κώστας Μουντάκης  και δεξιότερα με το τσιγάρο , ήταν φανατικός καπνιστής ο ΜΟΥΝΤΟΚΩΣΤΑΣ

Όλοι τους    μεγαλύτεροι από μένα ,

Εκεί λοιπόν μου λέει ο Μουντόκωστας

”ΕΣΥ ΜΙΚΡΕ ΘΑ ΜΑΘΕΙΣ ΛΥΡΑ, πρέπει επιτέλους ένας Μουντάκης να μάθει και να συνεχίσει τη παράδοση , ο γιός  μου δε θέλει( σπούδασε κλασική μουσική ,πιάνο , κιθάρα  κ.α

Να έρθεις μόλις κλείσουν τα σχολεία στο σπίτι μου στο Σταυρωμένο , θα κάνουμε ιδιαίτερα και όταν μάθεις θα σου χαρίσω τη πρώτη μου λύρα

Θα μιλήσω στο πατέρα σου να σε αφήνει να έρχεσαι ,ήμουν κάπου 14 ετών.

Εντάξει του λέω , αν και παίζω και μπάλα και μ αρέσει πολύ , ήθελα και εγώ όπως όλα τα παιδιά να γίνω ποδοσφαιριστής.

Λοιπόν κλείσαμε  μου  λέει ” θα έρχεσαι 2 φορές τη βδομάδα στο σπίτι μου στο Σταυρωμένο ,,να κάνουμε ιδιαίτερα , να σου μάθω να παίζεις λύρα ”

Τελικά  πήγα 3 φορές  μου μίλαγε πολύ ώρα μου έλεγε για το Καζαντζάκη  , για τα έργα του το καπετάν Μιχάλη , μου έλεγε για τη ”αρχέγονη  Δωρικής μας ράτσα ”   τη καταγωγή μας ,τη ράτσα μας όπως έλεγε χαρακτηριστικά 

Ήταν πολύ περήφανος και το έλεγε με πάθος , για τη καταγωγή μας , οι Μούντηδες είμαστε από τα Σφακιά , συγκεκριμένα από το Καλλικράτη Σφακίων .

Ενδιάμεσα μου έδειχνε πως να κρατώ τη λύρα , πως να βάζω τα δακτύλια στις χορδές , να τ ακουμπώ με τα νύχια , πως να κρατώ το δοξάρι .

Ξεκινήσαμε με το ”πότε θα κάνει ξαστεριά …”, μου έλεγε για νότες κτλ αλλά το μυαλό μου δεν ήταν στη λύρα αλλά στη θάλασσα , το σπίτι του ήταν μια ανάσα από το κύμα).

Αυτός μου μίλαγε για μουσική , για νότες και εγώ πέρα βρέχει , το παιδικό μυαλό στη μπάλα , στη θάλασσα στο παιχνίδι στη ξεγνοιασιά .

Ο Μουντοκωστας το πήρε χαμπάρι και μου λέει ..

.” δε πειράζει να κάνεις αυτό που θέλεις , να το κάνεις με κέφι , με ψυχή με πάθος ,θα το βρεις το δρόμο σου , είσαι έξυπνος μόνο να προσέχεις , τις μηχανές , τις γυναίκες και τις κακές παρέες

Όταν έμαθε ότι πήγα στο πολεμικό Ναυτικό, το 1985  και σταμάτησα τη μπάλα στεναχωρήθηκε , όταν με συνάντησε μου λέει και εγώ πήγα στη Χωροφυλακή αλλά έφυγα

,δούλεψα για χρόνια στα λιπάσματα το πρωί και το βράδυ  τραγουδούσα και έπαιζα λύρα σε ταβέρνες .

Δε είναι η δική μας ράτσα να φορά στολές και καπέλα και να κοιμάσαι με τις αρβύλες

Αυτά του τα λόγια με σημάδεψαν στη ζωή μου .

Με τη πρώτη ευκαιρία το 1988 πήγα μόνος στην ΕΛΛΗΝΟΒΡΕΤΑΝΝΙΚΗ και ζήτησα να γίνω ασφαλιστής , ήθελα να φύγω από το Πολ. Ναυτικό , όπως και έγινε λίγα χρόνια αργότερα.

Τον συνάντησα λίγους μήνες πριν πεθάνει τέλος του 1990 στο Σύνταγμα , του λέω έγινα ασφαλιστής και πάω πολύ καλά .

Μου λέει σ αρέσει? Ναι του λέω μ αρέσει πολύ .Μπράβο μου λέει έκανες το πρώτο βήμα ,σύντομα θα κάνεις και το δεύτερο.

Μόνο να είσαι προσεκτικός και έντιμος , μη παρασυρθείς  και μας ντροπιάσεις ,  να θυμάσαι τις αξίες της ράτσας μας  ,εδώ  είναι  Αθήνα , υπάρχουν πολλοί πειρασμοί  , πρόσεχε γιατί θα τσακωθούμε .

Μείνε ήσυχος του λέω, σου δίνω το λόγο μου .

Τελικά 31 Γενάρη του 1991 πρωί πρωί  ήμουν στο αυτοκίνητο , πήγαινα στην υπηρεσία μου , Αντιτορπιλικό Κανάρης , άκουσα στο ραδιόφωνο.

”Πέθανε ο Κώστας Μουντάκης ” ήταν αιφνίδιος ο θάνατός του για μένα , αν και ήξερα ότι είχε χρόνια μικροπροβλήματα υγείας

Κόντευα να χάσω τον έλεγχο του αυτοκινήτου , έπρεπε να πάω στο καράβι είχε ξεσπάσει ο πόλεμος στο Περσικό κόλπο , έγιναν ανακλήσεις στις άδειες και σε 3 ώρες έπρεπε να αποπλεύσουμε από το Ναύσταθμο Σαλαμίνας.

Δε μπόρεσα να πάω στη κηδεία του , δεν τον αποχαιρέτησα ποτέ ,αυτό μου έμεινε βάρος.

Στο ταξίδι αυτό το έβαλα στόχο , να κάνω το επόμενο βήμα , να τολμήσω να φύγω από το Ναυτικό .

Το κατάφερα 2,5 χρόνια αργότερα.

Κάθε φορά που επισκέπτομαι το χωριό μου την Αλφά , αφήνω και ένα λουλούδι στο τάφο του με μια υπόσχεση να κρατώ και να τηρώ τις αξίες της οικογένειας  , με αυτές τις αξίες πορεύομαι σε κάθε μου βήμα στη προσωπική και την επαγγελματική μου ζωή

Το πατρικό μου σπίτι είναι δίπλα στο πατρικό του  , εκεί διέμενε η αδερφή του η Σμαράγδη  μια άγια γυναίκα .

Με αγαπούσε σα παιδί της μιας και τα δικά της παιδιά ζούσαν στην Αθήνα [ Η Άννα , η Βασιλική και η Κωνσταντίνα ), μικρός πήγαινα πολύ συχνά .

Σε αυτό το σπίτι το πατρικό του έζησαν μεγάλες στιγμές η αδερφή του μαζί με τον άντρα της το Μανώλη Βασσάλο , ένα λεβέντης άντρας με το άσπρο άλογο

Τους έβλεπα καθημερινά , πρωί και βράδυ , μέχρι που ξενιτεύτηκα και εγώ στο μεγάλο χωριό , την Αθήνα .

Ως ελάχιστο φόρο τιμής και μνήμης δημιούργησα την  ΟΜΑΔΑ ΜΟΥΝΤΑΚΗΣ ΣΤΟ FACEBOOK  ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΗ

Παρακάτω επιλέγω να ακούσουμε μαζί τρία από τα πολύ  αγαπημένα μου τραγούδια

 Μεσοπελαργα αρμενιζω Αποχαιρετισμος -Κώστας Μουντάκης

Βοσκαρουδάκι Αμούστακο – Κώστας Μουντάκης

Αχι και σαραντάρισα – Κώστας Μουντάκης

 Ήταν το μικρότερο από τα επτά παιδιά του Νίκου και της Καλλιόπης Μουντάκη. Η μητέρα του ήταν από το γένος των Καλλιγιάννηδων. Η  καταγωγή της οικογένειάς Μουντάκης είναι από τον Καλλικράτη Σφακίων. Ο προπάππους του, Μανούσος υπήρξε πρωτοπαλίκαρο του Χατζημιχάλη Νταλιάνη και σκοτώθηκε πολεμώντας τους Τούρκους στο Φραγκοκάστελλο στην Επανάσταση του 1827.

Η δισκογραφία του

• 1966: Η Κρήτη τραγουδάει
• 1966: Κρήτη μου Λεβεντομάνα
• 1967: Κρητικός γάμος
• 1970: Η μάχη της Κρήτης – Κρητικά νακλιά
• 1971: Οι μεγάλες επιτυχίες του Κώστα Μουντάκη
• 1972: Ο Κώστας Μουντάκης στα καινούργια του τραγούδια
• 1973: Ελληνικά δημοτικά τραγούδια
• 1974: Ξεφάντωμα
• 1976: Αναφορά στον Καζαντζάκη
• 1976: Original cretan mysic (Instrumental)
• 1977: Ο μεγάλος Κρητικός
• 1978: Οι μερακλήδες
• 1981: Ο Πρωτομάστορας
• 1982: Πρωτομάστορες
• 1983: Η Κρητική αναγέννηση
• 1984: Έτσι τραγουδάει η Κρήτη 1
• 1985: Έτσι τραγουδάει η Κρήτη 2
• 1988: Στον Ψηλορείτη θ΄ανέβω
• 1991: Αφιέρωμα στον μεγάλο Κρητικό
• 1992: Αφιέρωμα στον μεγάλο δάσκαλο’
• 1994: Για πάντα
• 1995: Αφιέρωμα
• 1996: Τα ραδιοφωνικά
• 1999: Cretan folk song and dances
• 2002: Σπάνιες ζωντανές ηχογραφίσεις
• 2006: Ριζίτικα

Βασίλης Μουντάκης

Ενεργός Ασφαλιστής

Ειναι ενα γραφικο χωριo κοντα στο Πέραμα με 350 κατοικους περιπου,πολυ κοντα στα χωρια Χανι,Αγγελιανα,Μαργαριτες…

.Στο δημοτικο διαμερισμα του χωριου μας ανηκουν κ τα χωρια σκορδιλο και καλλεργο δυο μικρα χωρια περιπου 50-κ 10 κατοικων αντίστοιχα !!Το χωριο μας αποτελειται απο 10 εκκλησιες, δημοτικο σχολειο,νηπιαγωγειο,βρεφονηπιακο σταθμο,γηπεδο,παιδικη χαρα,Πολιτιστικο συλλογο(οπου πραγματοπ…οιουνται διαφορες δραστηριοτητες οπως π.χ χορωδια)……Ως προστατη του χωριου εχουμε τον Αγιο Χαραλαμπο οπου καθε χρονο τον γιορταζουμε στις 10 Φεβρουαριου,συνηθως εχουμε πανηγυρι εκεινη τη μερα!!

Από τα πολύ παλιά χρόνια η αλφόπετρα χρησιμοποιήθηκε από τους τεχνίτες – καλλιτέχνες της περιοχής, που με μοναδικά μεσάτο σφυρί και τη σμύλα. απέδιδαν πελέκια για σπίτια, καμπύλες για πόρτες, γωνιές και σταυρούς για τάφους, οικόσημα, σήματα, αγάλματα, σκαλίσματα διακόσμησης και τόσα άλλα καλλιτεχνήματα, που ήταν δυνατό να βάλει στο νου του ο κάθε καλλιτέχνης.

Μια άλλη παράδοση ισχυρίζεται πως λεγότανε έτσι επειδή ο τεχνίτης μπορούσε εύκολα να αλφαδιάζει με την πέτρα αυτή στις οικοδομές του. Στη συνέχεια από την «αλφά-πέτρα» πήρε και το όνομα του το μικρό χωριό που ιδρύθηκε κοντά στα λατομεία της πέτρας αυτής, δηλ. η Αλφα.

  Η ΑΛΦΑ το χωριό του Μουντόκωστα

Ωστόσο η αλφόπετρα ήταν και παραμένει ένα θαυμάσιο λατομικό προϊόν. Όσον αφορά την ύπαρξη και λειτουργία της βιοτεχνικής μονάδας κοντά στο ωραίο χωριό της Αλφάς, είναι μια αλήθεια. Οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος είναι δυνατό να βρει στη μονάδα αυτή, προϊόντα χρήσιμα για να στολίσει το σπίτι του. Είναι όμως βέβαιο πως και ο όποιος απαιτητικός τεχνίτης, θα βρει εκεί υλικά για να διακοσμήσει κάθε του έργου, να ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό εργοδότη του.

 Μεσοπελαργα αρμενιζω Αποχαιρετισμος -Κώστας Μουντάκης

Βοσκαρουδάκι Αμούστακο – Κώστας Μουντάκης

Αχι και σαραντάρισα – Κώστας Μουντάκης

Μυλωνάδες και μαζώχτρες – Κώστας Μουντάκης

Ο πραματευτής – Κώστας Μουντάκης

Ο αργαλειός – Κώστας Μουντάκης

Ο θάνατος του λυράρη -Κώστας Μουντάκης

 ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ-Κώστας Μουντάκης 

Στης Γραμβούσας τ’ ακρωτήρι -Κώστας Μουντάκης 

Το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου-Κώστας Μουντάκης

Kρητικόπουλο και ο Αγάς – Κώστας Μουντάκης

O Kρητικός Τραγουδιστής – Κώστας Μουντάκης

Αναφορά στον Καζαντζάκη-Κώστας Μουντάκης

Η  ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ ΓΡΆΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟ κΏΣΤΑ ΜΟΥΝΤΑΚΗ

Ο Κώστας Μουντάκης (Αλφά Ρεθύμνης, 10 Φεβρουαρίου 1926 – Αθήνα, 31 Ιανουαρίου 1991) ήταν Έλληνας μουσικός. Θεωρείται μαζί με τους Νίκο Ξυλούρη, Θανάση Σκορδαλό και Λεωνίδα Κλάδο ως ένας από τους πιο αντιπροσωπευτικούς λυράρηδες της Κρήτης.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1926 στο χωριό Αλφά του Ρεθύμνου (σήμερα υπάγεται στο δήμο Μυλοποτάμου του νομού Ρεθύμνης). Ήταν το μικρότερο από τα επτά παιδιά του μουσικού και χορευτή Νίκου Μουντάκη και της Καλλιόπης ενώ η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τον Καλλικράτη Σφακίων^[1]. Λίγο καιρό μετά τη γέννησή του έμεινε ορφανός από πατέρα. Λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο ενώ φοιτούσε στο ημιγυμνάσιο και να εργαστεί ως πλανόδιος μικροπωλητής^[2]. Μεγαλώνοντας σε μουσικό περιβάλλον, ήρθε από νωρίς σε επαφή με την κρητική μουσική παράδοση και αναδείχτηκε από την εφηβική του ηλικία σε ικανό λυράρη^[2].

Το 1948 κατατάχτηκε στη χωροφυλακή υπηρετώντας στα Χανιά, στα Σφακιά και στην Αθήνα ενώ το διάστημα 1950 – 1952 είχε αποσπαστεί στο ιδιαίτερο γραφείο του Σοφοκλή Βενιζέλου. Παραιτείται και εργάζεται στο εργοστάσιο Λιπασμάτων της Δραπετσώνας για 16 χρόνια.

Παράλληλα προσπαθεί να προωθήσει την κρητική μουσική μέσω της ραδιοφωνίας που είχε τη μεγάλη δύναμη στην προβολή της παραδοσιακής μουσικής κάτω από την επίβλεψη του Σίμωνα Καρά. Περνάει από την κριτική επιτροπή του τότε Ε.Ι.Ρ. (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας) και μαζί με τον Βυζιργιάννη στο λαούτο αρχίζουν εκπομπές στο πρόγραμμα του Σίμωνα Καρά^[3], προβάλλοντάς την κρητική μουσική.

Σε συνεργασία με τον Στέλιο Κουτσουρέλη, πραγματοποιούν το 1955 την πρώτη ηχογράφηση δίσκου 78 στροφών με τα τραγούδια «Ο Ζητιάνος» και η «Ρεθυμνιωτοπούλα». Στα επόμενα χρόνια πραγματοποιεί πλήθος δισκογραφικών εκδόσεων, με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ως ο περισσότερο ηχογραφημένος λυράρης Κρητικής μουσικής. Δίσκοι και τραγούδια όπως: «Ένα ματσάκι γιασεμιά», «Αργαλειός», «Μυλωνάδες και μαζώχτρες», «Κρητικός γάμος», «Η Μάχη της Κρήτης- Κρητικά νακλιά», «Αναφορά στον Καζαντζάκη», είναι μόνο μερικά δείγματα της δουλειάς του.

Η φήμη του Μουντάκη εξαπλώθηκε σε όλη την Κρήτη και στους Έλληνες της διασποράς τους οποίους είχε επισκεφτεί πολλές φορές. Για πρώτη φορά πήγε στις ΗΠΑ το 1960 και το 1971 στον Καναδά, την Αυστραλία την Νότιο Αφρική και άλλες χώρες με παρουσία ομογενών.

Από το 1975 αναγκάζεται λόγω προβλημάτων υγείας να διακόψει την επαγγελματική του δραστηριότητα και παίζει μόνο σε επιλεγμένα γλέντια και εκδηλώσεις. Μέσα σε αυτό το διάστημα θεωρεί ως επιτακτική ανάγκη την παιδεία, δηλαδή τη μάθηση και τη διδασκαλία της κρητικής λύρας με την ίδρυση σχολών στις μεγαλύτερες πόλεις της Κρήτης. Επίσης συμπαραστέκεται στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών και γίνεται πολύτιμος συνεργάτης στα ερευνητικά προγράμματα εθνομουσικολογίας του Ινστιτούτου.

Η πρώτη σχολή λύρας ιδρύεται στο Ηράκλειο στο «Ωδείο Απόλλων», το 1979, μετά στο Ρέθυμνο (1980), τα Χανιά (1981), στον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου (1983) και τέλος ιδρύει το «Ελληνικό Ωδείο» στην Αθήνα το 1985. Ο Κώστας Μουντάκης παλιότερα είχε αρχίσει μαθήματα και στην «Παγκρήτιο Ένωση». Απεβίωσε στις 31 Ιανουαρίου 1991 στην Αθήνα.

Το έργο και η συμβολή του Μουντάκη στην κρητική παραδοσιακή μουσική τυγχάνουν της καθολικής αναγνώρισης μουσικών και κριτικών (όπως ο μουσικός και τραγουδιστής Χρόνης Αηδονίδης, ο λογοτέχνης και κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος, ο καθηγητής μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Αμαργιανάκης^[4] κ.ά.) ενώ θεωρείται ως ένας από τους πιο εμπορικούς λυράρηδες^[5].

Η σύζυγος του Μουντάκη, Κική, απεβίωσε στην Αθήνα την 30ή επέτειο του θανάτου του λυράρη, στις 31 Ιανουαρίου 2021.^[6]

Η δισκογραφία του

• 1966: Η Κρήτη τραγουδάει
• 1966: Κρήτη μου Λεβεντομάνα
• 1967: Κρητικός γάμος
• 1970: Η μάχη της Κρήτης – Κρητικά νακλιά
• 1971: Οι μεγάλες επιτυχίες του Κώστα Μουντάκη
• 1972: Ο Κώστας Μουντάκης στα καινούργια του τραγούδια
• 1973: Ελληνικά δημοτικά τραγούδια
• 1974: Ξεφάντωμα
• 1976: Αναφορά στον Καζαντζάκη
• 1976: Original cretan mysic (Instrumental)
• 1977: Ο μεγάλος Κρητικός
• 1978: Οι μερακλήδες
• 1981: Ο Πρωτομάστορας
• 1982: Πρωτομάστορες
• 1983: Η Κρητική αναγέννηση
• 1984: Έτσι τραγουδάει η Κρήτη 1
• 1985: Έτσι τραγουδάει η Κρήτη 2
• 1988: Στον Ψηλορείτη θ΄ανέβω
• 1991: Αφιέρωμα στον μεγάλο Κρητικό
• 1992: Αφιέρωμα στον μεγάλο δάσκαλο’
• 1994: Για πάντα
• 1995: Αφιέρωμα
• 1996: Τα ραδιοφωνικά
• 1999: Cretan folk song and dances
• 2002: Σπάνιες ζωντανές ηχογραφίσεις
• 2006: Ριζίτικα

Από μικρός είχενε μανία με τη λύρα ο παππούς του είχενε μια λύρα που δεν είχεν ούτε χορδές κι ο Γιάννης τσή ʼβανε κάτι σύρματα πού ʼχενε βρει και την εκρέμανε σʼ ένα βουργιάλι σε μια χαρουπέ στη χαλέπα (εκεί έβλεπε τα πρόβατα). Έβλεπεν ο πατέρας του το βουργιάλι κι επονήρεψενε και μια στιγμή, στο χωριό, ακούει ο Γιάννης τη λύρα στο σπίτι (την έπαιζεν ο πατέρας του) κι ετρελάθηκε (από το φόβο ντου). Δεν του μάνισε αλλά δεν ήθελε να του πάρει λύρα.

Ενώ ήτονε φοβερά καλός μαθητής, δεν έδωκε στο Γυμνάσιο (τότε μπαίνανε μʼ εξετάσεις), γιατί ήθελε να μάθει λύρα. Όλο το καλοκαίρι έβλεπε πρόβατα ενούς χωριανού ντου κι έτσά εμάζεψενε λεφτά. υποσχέθηκε στον πατέρα του ότι θα δώσει στο Γυμνάσιο τον άλλο χρόνο έδωκε, πέρασε κι επήγε τρεις ημέρες. Μόνο, έκανε τον άρρωστο, πως πονούσε η κοιλιά ντου, και τόνε παίρνει η μάνα ντου να πάνε στο Ρέθεμνος στο γιατρό αυτός εβάστανε και τα λεφτά κι επήγε κι επήρε τη λύρα.

Πέθανε στις 27.12.1983 από την καρδιά ντου αφήνοντας δύο κόρες, την Ασπασία και την Ελευθερία

Πηγή : http://alfamilopotamou.blogspot.gr/2011/08/

Δημιουργός του  www.allgood.gr