Ονομάστηκε «Conan the Bacterium» για την εξαιρετική ικανότητά του να αντέχει δόσεις ακτινοβολίας χιλιάδες φορές υψηλότερες από ό,τι θα σκότωνε έναν άνθρωπο και κάθε άλλο οργανισμό.

Το μυστικό του βακτηρίου Deinococcus radiodurans είναι η παρουσία ενός συνόλου απλών μεταβολιτών οι οποίοι συνδυάζονται με μαγγάνιο για να σχηματίσουν ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό. Χημικοί στα αμερικανικά πανεπιστήμια Northwestern και στο Uniformed Services ανακάλυψαν πώς λειτουργεί αυτό το αντιοξειδωτικό.

Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences» οι ερευνητές κάνουν αναφορά σε ένα συνθετικό αντιοξειδωτικό που ονομάζεται MDP που δημιουργήθηκε με έμπνευση από την ανθεκτικότητα του Deinococcus radiodurans. Τα συστατικά του MDP (ιόντα μαγγανίου, φωσφορικό άλας και ένα μικρό πεπτίδιο) σχηματίζουν ένα τριμερές σύμπλεγμα που είναι πολύ πιο ισχυρό προστατευτικό από τη βλάβη από την ακτινοβολία από το μαγγάνιο σε συνδυασμό με οποιοδήποτε από τα άλλα μεμονωμένα συστατικά μόνο.

Αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει σε νέα συνθετικά αντιοξειδωτικά ειδικά προσαρμοσμένα στις ανθρώπινες ανάγκες. Οι εφαρμογές περιλαμβάνουν την προστασία των αστροναυτών από την έντονη κοσμική ακτινοβολία κατά τη διάρκεια αποστολών στο βαθύ Διάστημα, την προετοιμασία για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης με ακτινοβολία και την παραγωγή εμβολίων αδρανοποιημένων από την ακτινοβολία.

Naftemporiki.gr

Ένας πύραυλος που αναπτύχθηκε από την κινεζική εταιρεία LandSpace Technology εκτοξεύτηκε με επιτυχία μεταφέροντας τρεις δοκιμαστικούς κινεζικούς δορυφόρους σε τροχιά. Η είδηση είναι σημαντική επειδή ο πύραυλος αυτός χρησιμοποιεί ως καύσιμο μεθάνιο και υγρό οξυγόνο. Η επιτυχία της εκτόξευσης μπορεί να ενισχύσει την εμπιστοσύνη της διαστημικής βιομηχανίας στο μεθάνιο ως πιθανό καύσιμο πυραύλων, το οποίο θεωρείται ικανό να συμβάλει στη μείωση του κόστους και στην υποστήριξη των επαναχρησιμοποιήσιμων πυραύλων με καθαρότερο και πιο αποτελεσματικό τρόπο.

Έχουν ιδρυθεί στην Κίνα πολλές ιδιωτικές νεοφυής εταιρείες κατασκευής πυραύλων εξαιτίας της άνθησης της διαστημικής βιομηχανίας τόσο σε επιστημονικό αλλά και εμπορικό επίπεδο. Ένας στόχος που έχει θέσει η κινεζική διαστημική βιομηχανία με την σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης φυσικά είναι η δημιουργία ενός μεγάλου στόχους τηλεπικοινωνιακών δορυφόρων στα πρότυπα του στόλου Starlink της Space X, της διαστημικής εταιρείας του Έλον Μασκ. Αντίστοιχους στόλους αναπτύσσουν η Blue Origin, η διαστημική εταιρεία του αφεντικού της Amazon Τζεφ Μπέζος και η βρετανική εταιρεία OneWeb.

Ο πύραυλος Zhuque-2 Y-3 εκτοξεύτηκε από το Κέντρο Εκτόξευσης Δορυφόρου Jiuquan στην περιοχή της Εσωτερικής Μογγολίας της Κίνας και είχαν προηγηθεί δύο δοκιμαστικές εκτοξεύσεις. Η LandSpace ανέφερε ότι οι τρεις δορυφόροι έφτασαν σε ύψος 460 χιλιομέτρων και τέθηκαν σε τροχιά γύρω από τη Γη. Ο Zhuque-2 είναι σχεδιασμένος να μεταφέρει ωφέλιμα φορτία συνολικού βάρους 1,5 μετρικών τόνων σε τροχιά 500 χιλιομέτρων.

Ο Zhuque-2 Y-3 μετέφερε δύο δοκιμαστικούς δορυφόρους βάρους 50 κιλών που αναπτύχθηκαν από την κινεζική startup Spacety, ένας εκ των οποίων έχει υιοθετήσει τεχνολογίες από μια εταιρεία που ονομάζεται Hongqing στην οποία η LandSpace έχει μετοχικό μερίδιο και οι δορυφόροι που αναπτύσσει είναι σχεδιασμένοι για να αποτελούν μέρος τηλεπικοινωνιακών στόλων.

Naftemporiki.gr

Συνολικά  6.718 δορυφόροι, κυρίως αμερικανικοί, περιφέρονται γύρω από τον πλανήτη μας.  Στη συντριπτική πλειονότητά τους χρησιμοποιούνται για τις τηλεπικοινωνίες, τόσο για στρατιωτικούς όσο και για πολιτικούς σκοπούς.

Οι μισοί ή 3.395 δορυφόροι  σε τροχιά γύρω από τη Γη, ανήκουν στην SpaceX -την εταιρεία του Έλον Μασκ.
Το  17% του συνόλου είναι επιστημονικοί δορυφόροι «παρατήρησης της γης». Βοηθούν στη βελτίωση της ακρίβειας των μετεωρολογικών ή γεωδαισιακών μετρήσεων, για παράδειγμα, καθιστούν δυνατή την παρακολούθηση των επιπτώσεων των δραστηριοτήτων μας στο περιβάλλον, αλλά και τη μελέτη φυσικών φαινομένων όπως ηφαιστειακές εκρήξεις ή τα ρήγματα που προκαλούν σεισμούς.

Υπάρχει όμως μία σημαντική απειλή για τους δορυφόρους αυτούς. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) εκτιμά ότι σχεδόν 700.000 διαστημικά «σκουπίδια»μεγαλύτερα από 1 εκατοστό  βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη μας, κινδυνεύοντας να συγκρουστούν με τους ενεργούς δορυφόρους ή να τους αναγκάσουν να κάνουν ελιγμούς (δαπανηρούς σε καύσιμα) για να τους αποφύγουν.

Ένα από τα «ιερά δισκοπότηρα» της επιστήμης είναι η προέλευση της ζωής στη Γη αλλά και γενικότερα τις συνθήκες που ευνοούν την εμφάνιση της ζωής. Έχουν αναπτυχθεί διάφορες θεωρίες για το πώς εμφανίστηκε η ζωή στον πλανήτη μας. Μια από τις πιο δημοφιλείς θεωρίες αναφέρει ότι η ζωή είναι γήινο προϊόν και υποδεικνύει τις υποθαλάσσιες «καμινάδες». Άλλη θεωρία αναφέρει ότι η ζωή αναπτύχθηκε σε μικρές γούρνες νερού που δημιουργήθηκαν σε ηφαιστειογενείς περιοχές. Πριν από ένα χρόνο μια μελέτη υπέδειξε τις αστραπές και τους κεραυνούς ως παράγοντες που συνέβαλαν στην εμφάνιση της ζωής.

Όμως η πλειοψηφία της επιστημονικής κοινότητας θεωρεί ως πιθανότερη πηγή προέλευσης της ζωής το Διάστημα και την μεταφορά της στη Γη και τους άλλους πλανήτες του Σύμπαντος με διαστημικά σώματα, κυρίως κομήτες, που πέφτουν πάνω στους πλανήτες διασκορπίζοντας τα δομικά υλικά της ζωής που κουβαλούν πάνω τους. Όποιος πλανήτης όπως η Γη διαθέτει τις κατάλληλες συνθήκες μπορεί να αποτελέσει ένα θερμοκήπιο ώστε αυτά τα υλικά να οργανωθούν και να εξελιχθούν σε κάποιες μορφές ζωής.

Διεθνής επιστημονική ομάδα με άρθρο της στο διαδικτυακό αρχείο επιστημονικών προδημοσιεύσεων arXiv υποστηρίζει ότι εντόπισε τα σημεία του Διαστήματος που δημιουργούνται τα δομικά υλικά τα ζωής τα οποία μεταφέρονται στη συνέχεια στους πλανήτες.

Προηγούμενες αντίστοιχες μελέτες έχουν υποδείξει ως «μαιευτήρια» της ζωής κοσμικά φαινόμενα και σημεία του Σύμπαντος που επικρατούν συνθήκες υψηλής ενέργειας η νέα μελέτη υποδεικνύει ως σημεία γέννησης των δομικών υλικών της ζωής όπως σύνθετα οργανικά μόρια απομακρυσμένες από κοσμικά σώματα και αντικείμενα περιοχές του διαστημικού κενού στο Σύμπαν όπου οι θερμοκρασίες είναι ιδιαίτερα χαμηλές και θεωρητικά μη ευνοϊκές για την παρουσία της ζωής.

Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτά μόρια σχηματίζονται σε κόκκους κοσμικής σκόνης η οποία αποτελεί στη συνέχεια δομικό στοιχεία νέων αστρικών συστημάτων και γίνονται τελικά μέρος των πλανητών που σχηματίζονται σε αυτά τα συστήματα. Έτσι όπως λένε οι ερευνητές η ζωή γεννιέται στο κρύο και σκοτεινό Διάστημα και βρίσκει τον τρόπο να εμφυτευθεί στους πλανήτες ενισχύοντας έτσι την θεωρία της διαστημικής καταγωγής της ζωής αλλά προτείνοντας ένα νέο μοντέλο διασποράς της με ταχυδρόμο όχι τους κομήτες αλλά την κοσμική σκόνη.

Naftemporiki.gr