Ο Ερμής είναι ο μικρότερος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος με συνθήκες αφιλόξενες στην παρουσία της ζωής αφού δεν διαθέτει ατμόσφαιρα και στην επιφάνεια του αναπτύσσονται θερμοκρασίες από περίπου 280 ως 430 βαθμούς Κελσίου ενώ στις περιοχές που δεν φτάνει το ηλιακό φως οι θερμοκρασίες φτάνουν τους μείον 180 βαθμούς Κελσίου.

Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «The Planetary Science» του ομώνυμου επιστημονικού Ινστιτούτου στην Αριζόνα ομάδα πλανητολόγων παρουσιάζει ένα πραγματικά αναπάντεχο όσο και εντυπωσιακό εύρημα. Ανακάλυψαν αλμυρούς παγετώνες κοντά στον βόρειο πόλο του Ερμή κάτι που σημαίνει ότι υπάρχουν δυνητικά αξιοσημείωτες πιθανότητες ο πλανήτης να μπορεί να φιλοξενήσει ζωή.

«Το εύρημα μας συμπληρώνει άλλες πρόσφατες έρευνες που δείχνουν ότι ο Πλούτωνας έχει παγετώνες αζώτου κάτι που δείχνει ότι το φαινόμενο των παγετώνων εκτείνεται από τα πιο θερμά έως τα ψυχρότερα όρια εντός του ηλιακού μας συστήματος» λέει Άλεξ Ροντρίγκεζ, επικεφαλής της μελέτης.

Αυτοί οι παγετώνες, που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια στους κρατήρες Raditladi και Eminescu του Ερμή, δεν είναι ακριβώς όπως τα τυπικά παγόβουνα που σκεφτόμαστε στη Γη. Αντίθετα, είναι ροές χλωριούχου νάτριου (αλάτι) που παγίδευαν πτητικές ενώσεις βαθιά κάτω από την επιφάνεια του Ερμή. Με όρους γεωλογίας, τα πτητικά είναι χημικές ουσίες που εξατμίζονται εύκολα σε έναν πλανήτη – όπως το νερό, το διοξείδιο του άνθρακα και το άζωτο.

Τα περίεργα αλατόβουνα του Ερμή αποκαλύφθηκαν από κρούσεις αστεροειδών, που εξέθεσαν αυτό το υλικό που ήταν παγιδευμένο κάτω από την επιφάνεια. Για αυτό οι επιστήμονες τα ανακάλυψαν σε κρατήρες. Η ύπαρξη παγετώνων στον Ερμή είναι από μόνη της εκπληκτικό εύρημα λόγω της εγγύτητάς του με τον Ήλιο. Ο πλανήτης είναι 2,5 φορές πιο κοντά στο άστρο μας από ό,τι η Γη. Σε αυτή τη μικρή απόσταση, τα πράγματα είναι πολύ πιο ζεστά. Ωστόσο, αυτές οι ροές αλατιού θα μπορούσαν να έχουν διατηρήσει τα πτητικά τους για «πάνω από ένα δισεκατομμύριο χρόνια», σύμφωνα με τους ερευνητές.

Οι κατοικήσιμες ζώνες

Αν και αυτές οι γεωλογικές δομές του Ερμή δεν είναι ανάλογες με τα τυπικά παγόβουνα ή τους αρκτικούς παγετώνες, παρόμοια αλμυρά περιβάλλοντα υπάρχουν στη Γη, έτσι οι γεωλόγοι έχουν μια καλή ιδέα για το πώς είναι αυτά τα περιβάλλοντα και αν μπορεί να εμφανιστεί ζωή εκεί. «Ειδικές ενώσεις αλάτων στη Γη δημιουργούν κατοικήσιμες κόγχες ακόμη και σε μερικά από τα πιο σκληρά περιβάλλοντα όπου εμφανίζονται όπως η άνυδρη έρημος Ατακάμα στη Χιλή. Αυτή η γραμμή σκέψης μας οδηγεί να αναλογιστούμε την πιθανότητα ύπαρξης υπόγειων περιοχών στον Ερμή που μπορεί να είναι πιο φιλόξενες από την σκληρή επιφάνειά του» λέει ο Ροντρίγκεζ.

Με τα πτητικά, τα οποία είναι απαραίτητα για τη ζωή, ειδικά το νερό παγιδευμένα κάτω από το έδαφος, ο Ερμής μπορεί να είναι σε θέση να διατηρήσει την υπόγεια ζωή προστατευμένη από την ηλιακή ακτινοβολία. Ακριβώς όπως τα πλανητικά συστήματα έχουν τις αποκαλούμενες «κατοικήσιμες ζώνες», περιοχές γύρω από το αστέρι τους όπου μπορεί να παραμείνει το νερό σε υγρή μορφή παράγοντας κρίσιμος για την παρουσία της ζωής, μπορεί και πλανήτες φαινομενικά αφιλόξενοι στη ζωή να έχουν μια παρόμοια δυνητικά κατοικήσιμη περιοχή κάτω από την επιφάνειά τους λένε οι ερευνητές.
Και αν ο Ερμής μπορεί να φιλοξενήσει ζωή, τότε εξωπλανήτες παρόμοιοι με τον Ερμή θα μπορούσαν να γίνουν πιο δελεαστικοί ως στόχοι για τους επιστήμονες που αναζητούν εξωγήινη ζωή.

Naftemporiki.gr

Τα κεχριμπάρια κρύβουν συχνά παλαιοντολογικούς θησαυρούς αφού παγιδεύονται στο εσωτερικό τους  διάφοροι μικροοργανισμοί, έντομα, φυτά και ιστοί ζώων. Το περιβάλλον του κεχριμπαριού διατηρεί αυτά τα απολιθώματα σε άριστη κατάσταση για απεριόριστο χρονικό διάστημα.
Έχουν εντοπισθεί σε κεχριμπάρια απολιθώματα ηλικίας δεκάδων ή και εκατοντάδων εκατ. ετών.

Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Current Biology» ερευνητική ομάδα παρουσιάζει την ανακάλυψη των απολιθωμάτων δύο κουνουπιών σε ένα κεχριμπάρι που βρέθηκε στο Λίβανο. Η ηλικία των κουνουπιών οποίων υπολογίστηκε στα 125 εκατ. έτη, ζούσαν δηλαδή στην Ιουράσια Περίοδο. Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτά τα κουνούπια ανήκουν σε ένα άγνωστο μέχρι σήμερα είδος κουνουπιών που έλαβε την ονομασία Libanoculex intermedius και ανήκουν σε μια επίσης άγνωστη και εξαφανισμένη σήμερα οικογένεια κουνουπιών που έλαβε την ονομασία Libanoculicinae.

Η ανακάλυψη είναι πολύ σημαντική γιατί αναμένεται να προσφέρει νέα στοιχεία για την εξέλιξη της ανατομίας και συμπεριφοράς των κουνουπιών. Οι επιστήμονες θεωρούν πώς όταν τα έντομα έκαναν την εμφάνιση τους στον πλανήτη τρέφονταν με τους χυμούς των φυτών. Η αιματοφαγία όπως αυτή που κάνουν τα κουνούπια αποτέλεσε εξελικτική διαδικασία με τους επιστήμονες να προσπαθούν να μάθουν πότε, πώς και γιατί εμφανίστηκε η αιματοφαγία στα έντομα.

Εκτός από τα γενικότερα στοιχεία για την αιματοφαγία των εντόμων το εύρημα είναι εξαιρετικά σημαντικό για τη μελέτη των κουνουπιών αφού τα απολιθώματα ανήκουν σε δύο αρσενικά κουνούπια.

Είναι γνωστό ότι εκείνα που τσιμπάνε για να τραφούν με αίμα είναι τα θηλυκά κουνούπια με τα αρσενικά να είναι φυτοφάγα. Τα αρσενικά κουνούπια που εντοπίστηκαν στο κεχριμπάρι διέθεταν τα όργανα και τους μηχανισμούς απορρόφησης αίματος ανοίγοντας ένα κεφάλαιο στην ιστοριών αυτών των εντόμων. Θα πρέπει τώρα οι επιστήμονες να ψάξουν να βρουν πότε και γιατί τα αρσενικά κουνούπια άλλαξαν ανατομία και συμπεριφορά με τις απαντήσεις να μπορούν ίσως να βοηθήσουν και στην ανάπτυξη νέων τρόπων αντιμετώπισης των επιθέσεων των κουνουπιών στους ανθρώπους οι οποίες συχνά συνοδεύονται από σοβαρές ασθένειες.

Naftemporiki.gr