Ημερομηνία: 5 Οκτωβρίου 2025                               Συγγραφέας: Φραγκούλης Κώστας

1. Εισαγωγή

Η πρόσφατη θέσπιση του Ετήσιου Δείκτη Αναπροσαρμογής (ΕΔΑ) στην Ελλάδα επιχειρεί να φέρει διαφάνεια και προβλεψιμότητα στις αυξήσεις των ασφαλίστρων υγείας. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου δείκτη δεν μπορεί να αξιολογηθεί μεμονωμένα. Εξαρτάται άμεσα από τη δομή, τη ρύθμιση και τους μηχανισμούς ελέγχου του κόστους του υποκείμενου συστήματος παροχής υγειονομικής περίθαλψης. Ένα απλό ερώτημα προκύπτει, «μπορεί ο ΕΔΑ από μόνος του, χωρίς τον έλεγχο της πηγής του κόστους (δηλαδή των νοσοκομείων), να εξασφαλίσει δικαιοσύνη, βιωσιμότητα και διαφάνεια;»

Η παρούσα ανάλυση εξετάζει το ερώτημα αυτό, συγκρίνοντας το ελληνικό σύστημα με εκείνα τεσσάρων άλλων χωρών της ΕΕ: της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ολλανδίας και της Ιρλανδίας. Η έρευνα εστιάζει στους πυλώνες που διαμορφώνουν το κόστος της υγείας: την ιδιοκτησία των νοσοκομείων, τους μηχανισμούς τιμολόγησης και ελέγχου (όπως τα DRGs), και τον ρόλο των καταναλωτών στη διαμόρφωση των πολιτικών.

2. Θεμελιώδεις Προσεγγίσεις: Community Rating vs. Risk Rating

Πριν την ανάλυση των συστημάτων διαμόρφωσης των τιμών των χωρών, είναι κρίσιμο να κατανοήσουμε δύο αντίθετες φιλοσοφίες τιμολόγησης στην ιδιωτική ασφάλιση υγείας.

• Risk Rating (Τιμολόγηση βάσει Κινδύνου): Αυτή είναι η παραδοσιακή προσέγγιση, όπου το ασφάλιστρο βασίζεται στον ατομικό κίνδυνο του ασφαλισμένου. Παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, το ιατρικό ιστορικό και ο τρόπος ζωής καθορίζουν το κόστος. Αυτό το μοντέλο ακολουθούν η Ελλάδα, η Γερμανία και η Γαλλία. Το αποτέλεσμα είναι χαμηλότερα ασφάλιστρα για νέους και υγιείς, αλλά πολύ υψηλότερα, συχνά απαγορευτικά, για τους ηλικιωμένους ή τα άτομα με προϋπάρχουσες παθήσεις.
• Community Rating (Αλληλέγγυα Τιμολόγηση): Αυτή η προσέγγιση, που υιοθετείται από την Ιρλανδία και την Ολλανδία, βασίζεται στην αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης. Όλοι οι ασφαλισμένοι σε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα πληρώνουν το ίδιο ασφάλιστρο, ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο ή την κατάσταση της υγείας τους. Στην πράξη, οι νεότεροι και υγιέστεροι επιδοτούν το κόστος περίθαλψης των ηλικιωμένων και των ασθενέστερων. Αυτό το σύστημα αποτρέπει τις ασφαλιστικές εταιρείες από το να επιλέγουν μόνο “καλούς” κινδύνους (cherry-picking) και εξασφαλίζει την πρόσβαση στην ασφάλιση για όλους.

3. Συγκριτική Ανάλυση Συστημάτων Υγείας

Η παρακάτω ανάλυση εξετάζει κάθε χώρα ξεχωριστά, εστιάζοντας στους παράγοντες που διαμορφώνουν το κόστος.

3.1 Γερμανία

Το γερμανικό σύστημα είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο ρυθμισμένα στην Ευρώπη, συνδυάζοντας δημόσια και ιδιωτική ασφάλιση.

Συμπέρασμα: Η Γερμανία ελέγχει αυστηρά το κόστος στην πηγή του μέσω ενός καθολικού συστήματος DRG και κεντρικών διαπραγματεύσεων τιμών, περιορίζοντας την ελευθερία των παρόχων να ορίζουν τις χρεώσεις τους.

3.2 Γαλλία

Το γαλλικό σύστημα είναι επίσης μικτό, με σημαντική παρουσία του ιδιωτικού τομέα, αλλά με αυστηρό κρατικό έλεγχο στις τιμές.

Συμπέρασμα: Όπως και η Γερμανία, η Γαλλία χρησιμοποιεί ένα καθολικό σύστημα DRG για να ελέγξει το κόστος, αλλά ο καθορισμός των τιμών είναι ακόμη πιο συγκεντρωτικός, καθώς γίνεται απευθείας από το κράτος.

3.3 Ολλανδία

Η Ολλανδία παρουσιάζει ένα μοναδικό μοντέλο που βασίζεται στον “διαχειριζόμενο ανταγωνισμό” (managed competition) και την αρχή της αλληλέγγυας τιμολόγησης (community rating).

Συμπέρασμα: Η Ολλανδία συνδυάζει την κοινωνική αλληλεγγύη (community rating) με τον ανταγωνισμό μεταξύ παρόχων και ασφαλιστών. Ο έλεγχος του κόστους επιτυγχάνεται μέσω διαπραγματεύσεων σε ένα περιβάλλον όπου όλοι οι πάροχοι είναι μη-κερδοσκοπικοί.

3.4 Ιρλανδία

Η Ιρλανδία, όπως και η Ολλανδία, βασίζεται στο community rating, αλλά σε ένα διαφορετικό πλαίσιο παροχής υπηρεσιών.

Συμπέρασμα: Η Ιρλανδία εστιάζει στη ρύθμιση της ασφαλιστικής αγοράς (community rating) για να διασφαλίσει την πρόσβαση, αλλά έχει λιγότερο αυστηρούς μηχανισμούς ελέγχου στο κόστος των παρόχων σε σύγκριση με τη Γερμανία ή τη Γαλλία.

3.5 Ελλάδα

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια μεταβατική φάση, προσπαθώντας να υιοθετήσει μηχανισμούς που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες σε άλλες χώρες.

Συμπέρασμα: Το ελληνικό σύστημα χαρακτηρίζεται από έλλειψη ελέγχου στην πηγή του κόστους (ιδιωτικά νοσοκομεία), καθυστερημένη και προβληματική εφαρμογή των DRGs, και πλήρη απουσία της φωνής των καταναλωτών από τη διαδικασία.

4. Συμπεράσματα: Μπορεί ο ΕΔΑ να λειτουργήσει σε κενό;

Η συγκριτική ανάλυση καθιστά σαφές ότι οι μηχανισμοί αναπροσαρμογής των ασφαλίστρων δεν λειτουργούν σε κενό. Είναι η κορυφή ενός παγόβουνου, του οποίου η βάση είναι η δομή και η ρύθμιση του συστήματος παροχής υγείας.

Το τελικό ερώτημα παραμένει: Μπορεί ο ΕΔΑ από μόνος του να εξασφαλίσει δικαιοσύνη, βιωσιμότητα και διαφάνεια;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι. Ο ΕΔΑ, ως ένας δείκτης που απλώς καταγράφει τις μεταβολές του κόστους εκ των υστέρων, δεν μπορεί να ελέγξει τις δυνάμεις που προκαλούν αυτές τις μεταβολές. Χωρίς ισχυρούς μηχανισμούς ελέγχου στην πηγή του κόστους, ο ΕΔΑ κινδυνεύει να νομιμοποιήσει τις αυξήσεις αντί να τις περιορίσει. Θα καταγράφει απλώς τον “πυρετό” του συστήματος, χωρίς να θεραπεύει την “ασθένεια” που τον προκαλεί.

Για να είναι ο ΕΔΑ ένα πραγματικό εργαλείο δικαιοσύνης και βιωσιμότητας, πρέπει να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο μεταρρυθμίσεων που θα περιλαμβάνει τις παρακάτω προτάσεις με βάση την παραπάνω έρευνα στις 4 χώρες της ΕΕ.

5. Προτάσεις προς την Πολιτεία για την επίλυση του Προβλήματος

5.1. Έλεγχος Κόστους στην Πηγή

Τι χρειάζεται:

• Επανασχεδιασμός και στήριξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας: Διαφορετικά Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) στην παρεχόμενη υπηρεσία υγείας του Έλληνα δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ.
• Ρύθμιση των χρεώσεων ιδιωτικών νοσοκομείων: Καθορισμός μέγιστων τιμών ή εύρους τιμών.
• Υποχρεωτική δημοσίευση τιμολογίων: Πλήρης διαφάνεια στις χρεώσεις. Ένα κοινό τιμολόγιο για όλους τους παρόχους (Δημόσιου και Ιδιώτες).
• Κυρώσεις για υπερχρεώσεις: Πρόστιμα, αποβολή από συμβάσεις, ποινικές κυρώσεις σε ακραίες περιπτώσεις.
• Εφαρμογή DRGs (Diagnosis-Related Groups): Γενίκευση στον ιδιωτικό τομέα, όπως ήδη ισχύει στα δημόσια νοσοκομεία.
• Ελάφρυνση των ασφαλισμένων: κατάργηση του φόρου και του ΦΠΑ στις ιδιωτικές υπηρεσίες υγείας.

Τι κάνει η πολιτεία: ΤΙΠΟΤΑ. Καμία στήριξη, καμία ρύθμιση, καμία κύρωση, καμία διαφάνεια, καμία ελάφρυνση.

5.2. Προστασία Ασφαλισμένων

Τι χρειάζεται:

• Διατήρηση της δικαστικής προστασίας: Οι ασφαλισμένοι πρέπει να μπορούν να αμφισβητούν καταχρηστικές αυξήσεις. Στις υπόλοιπες χώρες η δικαστική προστασία υπάρχει. Στην χώρα μας μετά τον ΕΔΑ καταργείται.
• Δυνατότητα αλλαγής εταιρείας: Ακόμα και για όσους έχουν προβλήματα υγείας (π.χ. με risk adjustment).
• Αποζημίωση για όσους εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν ισόβια συμβόλαια: Επιστροφή μέρους των ασφαλίστρων που κατέβαλαν.
• Υποχρεωτική αιτιολόγηση αυξήσεων: Οι ασφαλιστικές πρέπει να αιτιολογούν αναλυτικά κάθε αύξηση.

Τι κάνει η πολιτεία: ΤΙΠΟΤΑ. Οι ασφαλισμένοι παραμένουν απροστάτευτοι.

5.3. Εποπτεία και Διακυβέρνηση

Τι χρειάζεται:

• Ανεξάρτητη εποπτική αρχή: Με αρμοδιότητα ελέγχου τόσο των ασφαλιστικών όσο και των νοσοκομείων.
• Συμβουλευτική επιτροπή: Με εκπροσώπους όλων των εμπλεκόμενων (ασφαλιστικές, νοσοκομεία, ασφαλισμένοι, αναλογιστές, κράτος, διαμεσολαβητές).
• Ετήσια έκθεση αξιολόγησης: Για την αποτελεσματικότητα του Ε.Δ.Α. και την κατάσταση της αγοράς.

Τι κάνει η πολιτεία: Έχει αναθέσει τον υπολογισμό του Ε.Δ.Α. στην ΕΛ.ΣΤΑΤ., αλλά χωρίς ολοκληρωμένο πλαίσιο εποπτείας και διακυβέρνησης.

5.4. Κοινωνικός Διάλογος

Τι χρειάζεται:

• Διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους: Πριν από οποιαδήποτε νομοθετική ρύθμιση. Διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους δεν έγινε ποτέ.
• Διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων: Δημοσίευση όλων των μελετών, εκθέσεων και δεδομένων.

Τι κάνει η πολιτεία: Νομοθετεί μονομερώς, χωρίς ουσιαστικό διάλογο.

Χωρίς αυτά τα θεμελιώδη βήματα, ο ΕΔΑ θα παραμείνει ένας δείκτης που μετρά τις συνέπειες ενός αρρύθμιστου συστήματος, αντί να αποτελεί μέρος της λύσης.

5.5. Η Τελική Διαπίστωση

Η λύση δεν είναι η αυθαίρετη αύξηση των ασφαλίστρων.

Η λύση είναι ο έλεγχος του κόστους στην πηγή του, στις υπερχρεώσεις των ιδιωτικών νοσοκομείων.

Χωρίς αυτόν τον έλεγχο, ο Ε.Δ.Α. θα είναι απλώς ένα εργαλείο νομιμοποίησης της αδικίας, και όχι ένα εργαλείο προστασίας των ασφαλισμένων και βιωσιμότητας του συστήματος.

Γράφει ο Κώστας Φραγκούλης

Ασφαλιστικός Πράκτορας – Ταμίας Π.Ε.Κ.Α.Π

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΕΔΩ:Η Κοινή Υπουργική Απόφαση για τον Δείκτη Υγείας – Αναπροσαρμογής μακροχρόνιων ασφαλίσεων υγείας | Allgood.gr

6. Πηγές

[1] Commonwealth Fund. (2020). International Health Care System Profiles: Germany. https://www.commonwealthfund.org/international-health-policy-center/countries/germany [2] Cour des Comptes. (2023). Public and private acute hospitals, between competition and cooperation. https://www.ccomptes.fr/en/publications/public-and-private-acute-hospitals-between-competition-and-cooperation [3] Commonwealth Fund. (2020). International Health Care System Profiles: France. https://www.commonwealthfund.org/international-health-policy-center/countries/france [4] Commonwealth Fund. (2020). International Health Care System Profiles: Netherlands. https://www.commonwealthfund.org/international-health-policy-center/countries/netherlands [5] Health Insurance Authority. Community Rating. https://www.hia.ie/regulations/how-we-regulate/community-rating [6] Foundation for Research on Equal Opportunity (FREOPP). (2024). World Index of Healthcare Innovation: Greece. https://freopp.org/greece-25-in-the-2024-world-index-of-healthcare-innovation/ [7] European Union of Private Hospitals (UEHP). (2025). Greece’s 2026 DRG Transition for Private Hospitals: A Reform Fraught with Challenges. https://www.uehp.eu/corners/greeces-2026-drg-transition-for-private-hospitals-a-reform-fraught-with-challenges/

<p>The post Συγκριτική Ανάλυση: ΕΔΑ και Ευρωπαϊκοί Τρόποι Αναπροσαρμογής Ασφαλίστρων Υγείας first appeared on Allgood.gr.</p>

Για να ανακοπεί η συνέχεια αυτής της κατάστασης κάθισαν προσφάτως στο ίδιο τραπέζι με πρωτοβουλία του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών ασφαλιστικές εταιρείες και ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές.

Ο σκοπός κοινός: να εξακριβωθεί η άνοδος των νοσηλίων, να εντοπιστούν οι ρίζες του προβλήματος, να στηριχθούν οι πολίτες, να κρατήσουν τα ασφαλιστήρια που έχουν και να έλθουν και άλλοι να ασφαλιστούν.

Διαπιστώθηκε ότι πρέπει να δοθεί μια μάχη από κοινού. Σε αυτή την προσπάθεια δεν μπορεί να θίγει η μία πλευρά την άλλη, να αποδίδονται ευθύνες και να αναπτύσσεται μια φιλολογία για υψηλές προμήθειες ασφαλιστικών διαμεσολαβητών, κάτι που αναφέρθηκε από Διευθύνοντα Σύμβουλο ασφαλιστικής κατά την συνάντηση που έγινε στο ΕΕΑ και καταδικάστηκε ακαριαία από το σύνολο των παρευρισκομένων.

Τώρα διαπιστώνεται ότι υπάρχουν δημοσιεύματα που θίγουν και πάλι το ίδιο θέμα και δημιουργούν λάθος εντυπώσεις.

Διότι ποιος γνωρίζει ότι στην Ελλάδα το δικαίωμα συμβολαίου ανέρχεται στο 30%-35% και όταν μιλούν για προμήθεια ασφαλιστικού διαμεσολαβητή αυτή διαμορφώνεται στο 60%-65% του συμβολαίου οπότε και καταλήγει τελικά λιγότερο από 18%.

Δηλαδή όσο είναι και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Επίσης ποιος γνωρίζει για τους υψηλούς μισθούς των “Golden Boys” των ασφαλιστικών εταιρειών και όλες τις άλλες παροχές τους κατά πόσο επιβαρύνουν τα ασφαλιστικά συμβόλαια;

Πόσο μπορεί να αρέσουν σε κάποιους τέτοια ανώνυμα αποκαλυπτικά στοιχεία με συκοφαντικό εν τέλει χαρακτήρα; Ακόμα πόσο εκκωφαντική θα ήταν η παρουσίαση στοιχείων από τα νοσηλευτικά κέντρα για είσπραξη λιγότερων νοσηλίων από αυτά που εμφανίζονται καθιστώντας τις ασφαλιστικές εταιρείες μονομερώς υπεύθυνες για τις αυξήσεις των ασφαλίστρων;

Μπορεί να γνωρίζει κάποιος ότι οι αυξήσεις των νοσηλίων μπορεί να γίνεται με την συναίνεση ιδιωτικών νοσοκομείων και ασφαλιστικών εταιρειών; Όλα αυτά είναι ανώφελα μπροστά στο μεγάλο πρόβλημα που έχει ο καταναλωτής που επιβαρύνεται με διαρκείς αυξήσεις στα ασφαλιστικά προγράμματα Υγείας. Είναι ανώφελα για την πρόοδο του θεσμού της ιδιωτικής ασφάλισης.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό και αποδεκτό από όλες τις πλευρές ότι κανείς δεν πρόκειται να κερδίσει από μια σύγκρουση ασφαλιστικών εταιρειών και ασφαλιστικών διαμεσολαβητών. Οι απώλειες θα είναι μεγάλες και το όφελος ανύπαρκτο.

Ο μόνος κερδισμένος θα είναι το ολιγοπώλιο των νοσοκομείων και πιο χαμένος θα είναι ο πολίτης που δεν μπορεί να πληρώσει το ασφάλιστρο Υγείας. Η πολιτεία καλείται να βάλει τάξη στο χάος που δημιουργείται μέσα από κέντρα συμφερόντων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΠΗΓΕΣ:
https://radar.gr/article/undercover-578
https://www.theceo.gr/%cf%84%ce%b1%cf%8d%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b7-citi-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-alpha-bank-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%b8%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-7-%ce%b5%ce%ba/

<p>The post Ποιος δυναμιτίζει την προσπάθεια συγκράτησης των ασφαλίστρων Υγείας first appeared on Allgood.gr.</p>

Η πρόεδρος της ΕΑΔΕ κυρία Δήμητρα Λύχρου μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό FM100 της Θεσσαλονίκης ανέδειξε σε όλη του την διάσταση το μείζον θέμα των ασφαλίστρων Υγείας. Επισήμανε το υψηλό επίπεδο που σήμερα έχουν διαμορφωθεί τα ασφάλιστρα των ισοβίων προγραμμάτων Υγείας μετά από τις αυξήσεις των τελευταίων ετών αφήνοντας να εννοηθεί  ότι η πρόσφατη τροπολογία την οποία χαρακτήρισε ως θετικό πρώτο βήμα μπορεί να συγκρατεί τις αυξήσεις αλλά αυτό δεν αναιρεί το πραγματικό γεγονός που είναι το ύψος που βρίσκονται σήμερα τα ασφάλιστρα στα συγκεκριμένα προγράμματα. Επίσης αναφέρθηκε και στις χρεώσεις των ιδιωτικών νοσοκομείων και πρότεινε…(ακούστε την συνέντευξη)

https://drive.google.com/file/d/1M_YJplvbHtKX9K4iSxr1AkDBzgN5GWAC/view?usp=sharing

Πηγή: [INSURANCE – EEA]

<p>The post Δ. Λύχρου- Τι είπε η πρόεδρος της ΕΑΔΕ για ασφάλιστρα Υγείας και χρεώσεις ιδιωτικών νοσοκομείων- Δήλωση σε ραδιόφωνο first appeared on Allgood.gr.</p>