Όταν η είδηση για τον βάναυσο θάνατο του σκύλου εξαπλώθηκε, τα μέσα
ενημέρωσης και οι κοινωνικές πλατφόρμες ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων.
Αναπτύχθηκαν συγκρούσεις και ακόμη προτάθηκε ο αποκλεισμός μιας ολόκληρης
περιοχής. Και όμως, όταν μια ομάδα σκύλων αποδείχθηκε υπεύθυνη για τον θάνατο
μιας γυναίκας, η αντίδραση ήταν σχεδόν ανύπαρκτη.

Μήπως, λοιπόν, κάτι δεν πάει καλά στη συλλογική μας συνείδηση; Μήπως ο αέρας
που αναπνέουμε είναι τόσο βαρύς που δυσκολευόμαστε να διακρίνουμε την
πραγματική αξία της ζωής; Μήπως το νερό που πίνουμε περιέχει ουσίες που
αναισθητοποιούν τις αισθήσεις μας και τον συναισθησιακό μας κόσμο;
Η αδιαφορία μας απέναντι στην τραγική αυτή περίπτωση είναι ανησυχητική.
Σκεφτόμαστε μήπως ο εγκέφαλός μας χρειάζεται μια επανεκκίνηση, έναν τρόπο να
ξυπνήσουμε από αυτόν τον βαθύ ύπνο της αδιαφορίας; Μπορεί να είναι καιρός να
εξετάσουμε προσεκτικά την ποιότητα των στοιχείων που εισπνέουμε και πίνουμε
καθημερινά.
Είναι σαν να έχουμε εναποθέσει την ανθρώπινη αίσθηση και αξία στον αέρα και το
νερό, αφήνοντας τον εγκέφαλό μας να πλένεται αδιάκοπα σε ένα κύμα αδιαφορίας.
Ίσως, λοιπόν, πρέπει να αναρωτηθούμε αν όντως οι πράξεις μας αντικατοπτρίζουν τις
πραγματικές μας αξίες ή αν έχουμε χαθεί σε έναν ψηφιακό κόσμο όπου η
επανεκκίνηση του εγκεφάλου μας απαιτείται επειγόντως.
Καθώς συνεχίζουμε να αναπνέουμε τον αέρα, να πίνουμε το νερό, και να θεωρούμε
συνηθισμένα τα ασυνήθιστα, ας συνειδητοποιήσουμε ότι κάτι δεν πάει πραγματικά
καλά. Είναι καιρός να ξυπνήσουμε από αυτόν τον λήθαργο που έχει επικρατήσει στη
σκέψη μας και να αναλάβουμε την ευθύνη για τον κόσμο που δημιουργούμε.

Γεώργιος Α. Αντωνίου
Πιστοποιημένος Ασφαλιστικός Πράκτορας
Ισόβιο μέλος Limra International

<p>The post Όταν η Κοινή Λογική Κοιμάται first appeared on Allgood.gr.</p>