Το κλειδί της επιτυχίας για την ελληνική οικονομία εντοπίζεται στον συνδυασμό της δημοσιονομικής σοβαρότητας με μια φιλική προς την επιχειρηματικότητα πολιτική, όπως αναφέρει σε εκτενή συνέντευξη του στο γαλλικό περιοδικό L’EXPRESS ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κώστας Χατζηδάκης.

Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Κώστα Χατζηδάκη «Περάσαμε μια δραματική δεκαετία. Σήμερα, νομίζω ότι η Ελλάδα αποδεικνύεται μια καλή έκπληξη για την Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ελληνική οικονομία ανέκαμψε γρήγορα τα τελευταία τέσσερα χρόνια παρά τις διαδοχικές κρίσεις: πανδημία, τιμές ενέργειας και πόλεμος στην Ουκρανία», ενώ παράλληλα τόνισε ότι η Ελλάδα πέτυχε τη δημοσιονομική εξυγίανση χάρη σε έναν πρωτοφανή ρυθμό μείωσης του λόγου του χρέους προς το ΑΕΠ στη ζώνη του ευρώ και αποκατέστησε το πρωτογενές της πλεόνασμα ένα χρόνο νωρίτερα από το προγραμματισμένο.

«Πέρυσι, καταγράψαμε ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ τρεις φορές υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Οι άμεσες ξένες επενδύσεις έφτασαν σε επίπεδα ρεκόρ το 2022 και πλέον μεγάλες διεθνείς εταιρείες επενδύουν στην Ελλάδα, όπως η Microsoft, η Google, η Amazon, η Pfizer, η J.P. Morgan, η Cisco κ.ά.

Το ποσοστό των εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών αυξήθηκε από 38% σε 50% του ΑΕΠ μέσα σε τέσσερα χρόνια» σημειώνει ο Κωστής Χατζηδάκης επισημαίνοντας ότι το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε σημαντικά, οι περισσότεροι οίκοι αξιολόγησης έχουν αναβαθμίσει την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, το τραπεζικό σύστημα έχει εξυγιανθεί και οι καταθέσεις αυξήθηκαν από 150 σε 200 δισ. μεταξύ 2019 και 2023.

Ως προς τα μέτρα που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής ο Κωστής Χατζηδάκης ανέφερε ότι μειώθηκαν ο φορολογικός συντελεστής των επιχειρήσεων, ο φόρος στα μερίσματα και οι εργοδοτικές εισφορές σημειώνοντας εκ παραλλήλου ότι δημιουργήθηκε ένα ειδικό καθεστώς που αποσκοπεί στην προσέλκυση φορολογικών κατοίκων της αλλοδαπής, με απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος 50% για επτά χρόνια για όσους δημιουργούν θέσεις εργασίας στην Ελλάδα. «Στόχος μας είναι να πείσουμε τους συμπατριώτες μας που έφυγαν στο εξωτερικό πριν από αρκετά χρόνια -η γενιά του brain drain- να επιστρέψουν στη χώρα».

Αναφερόμενος εξάλλου στην εισαγωγή του αεροδρομίου της Αθήνας στο χρηματιστήριο ο Κωστής Χατζηδάκης τόνισε ότι η ενέργεια αυτή «κατέστησε δυνατή την ενίσχυση του ελληνικού χρηματιστηρίου με μια μεγάλη εταιρεία αλλά και την ενίσχυση του ίδιου του αεροδρομίου, το οποίο χρειάζεται επενδύσεις για να εκσυγχρονιστεί».

Ερωτηθείς στη συνέχεια ο υπουργός για την μείωση της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα απάντησε ότι η απώλεια εσόδων από τη μη καταβολή του ΦΠΑ, που έφτασε το 23% το 2018, το 2023 έπεσε στο 15% και ότι η κυβέρνηση έλαβε μέτρα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής σε έντεκα τομείς, συμπεριλαμβανομένων των αυτοαπασχολούμενων και του πετρελαϊκού τομέα.

Σημείωσε ακόμη πως σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία των Ελλήνων υποστηρίζει τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης, επισημαίνοντας πως για χρόνια, οι αυτοαπασχολούμενοι πλήρωναν στην Ελλάδα κατά μέσο όρο, λιγότερους φόρους από άλλους Έλληνες εργαζόμενους και ότι αυτό ήταν απαράδεκτο.

Ως προς το ζήτημα του δημόσιου χρέους ο Κωστής Χατζηδάκης επισήμανε ότι στόχος είναι η μείωση του στο 140% του ΑΕΠ το 2027. «Έχουμε πάρει τα μαθήματα του παρελθόντος. Γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα ζούσε πάνω από τις δυνατότητές της και ότι σήμερα επενδυτές και αγορές παρακολουθούν στενά όσα αποφασίζονται στη Βουλή μας» δήλωσε ο έλληνας υπουργός. Τέλος σχολιάζοντας την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων φέτος στο Παρίσι, 20 χρόνια μετά τους αντίστοιχους Αθήνας, ο Κωστής Χατζηδάκης σημείωσε τα εξής:

«Διαφωνώ με την άποψη ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 ήταν η αιτία της δημοσιονομικής κρίσης της Ελλάδας. Το πρόβλημα ήταν πολύ μεγαλύτερο. Θυμόμαστε αυτούς τους Αγώνες, όχι μόνο για τα γήπεδα και τα κτίρια που έχουν απομείνει, αλλά και γιατί οι Έλληνες έχουν ιδιαίτερη σχέση με αυτό το γεγονός. Είναι μέρος της κληρονομιάς μας στον κόσμο. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που η Γαλλία διοργανώνει τους Αγώνες φέτος, στο Παρίσι. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί Έλληνες θα τους παρακολουθήσουν στην τηλεόραση, ή θα έρθουν εκεί».

To άρθρο Χατζηδάκης: Καταγράψαμε ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ 4 φορές υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο το 2023 δημοσιεύτηκε στο NewsIT .

<p>The post Χατζηδάκης: Καταγράψαμε ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ 4 φορές υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο το 2023 first appeared on Allgood.gr.</p>

---

Της Εβελίνας Μάστουρα,

Όπως γνωρίζουμε, η ελληνική έννομη τάξη, δεν δέχεται τη διατήρηση ουσιαστικού δεδικασμένου που ερείδεται σε ανακριβή πραγματικά ή νομικά δεδομένα. Κατ’ απόκλιση, συνεπώς, της αρχής της ασφάλειας δικαίου, καθιερώνεται η θέσπιση των ένδικων μέσων που αποβλέπουν στη διασφάλιση της αποτελεσματικής απονομής δικαιοσύνης. Σε αυτό το πλαίσιο, αντικείμενο της παρούσης ανάλυσης θα αποτελέσει το ένδικο μέσο της αναθεώρησης, όπως αυτό καθιερώνεται στον ΚΔδικ και ασκείται ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων. Αρχικά, ας σημειωθεί, ότι πρόκειται για ένα έκτακτο ένδικο μέσο, με την έννοια ότι ασκείται μόνο για τους περιοριστικά αναφερόμενους στον νόμο λόγους, που δεν αναπτύσσει ούτε ανασταλτικό (=η προθεσμία ασκήσεως ή και μόνη η άσκηση της αναθεώρησης δεν αναστέλλουν την εκτέλεση της προσβαλλομένης δικαστικής αποφάσεως, εκτός αν ασκηθεί αίτηση αναστολής), ούτε μεταβιβαστικό αποτέλεσμα (=η κρινόμενη υπόθεση δεν άγεται ενώπιον ιεραρχικά ανωτέρου δικαστηρίου).

Η δυνατότητα άσκησης αίτησης αναθεωρήσεως παρέχεται στα άρθρα 101-105 του ΚΔδικ. Κατά το άρθρο 101:
«Σε αναθεώρηση υπόκεινται μόνο τελεσίδικες ή ανέκκλητες αποφάσεις». Ως εκ τούτου καθίσταται σαφές, ότι η τελεσιδικία της βαλλόμενης με αίτηση αναθεώρησης απόφασης, μπορεί να οφείλεται στις ακόλουθες περιπτώσεις: α) να μην έχει ασκηθεί κατά αυτής έφεση ή/και β) να έχει ασκηθεί και η τελευταία να έχει απορριφθεί είτε ως απαράδεκτη είτε ως αβάσιμη.

Σε κάθε περίπτωση, τονίζεται ότι αποκλείονται από τη δυνατότητα αναθεώρησης, οι αμετάκλητες αποφάσεις. Ωστόσο, κατά πάγια νομολογία των διοικητικών δικαστηρίων, δεν αποκλείεται η άσκηση αναθεώρησης κατά τελεσίδικων αποφάσεων, κατά των οποίων ασκήθηκε και απορρίφθηκε αίτηση αναιρέσεως, καθώς η κατ’ αναίρεση κρίση στηρίζεται σε πραγματικά περιστατικά, όπως αυτά βεβαιώνονται στην τελεσίδικη απόφαση, την ανατροπή των οποίων επιδιώκει η ratio του θεσμού της αναθεώρησης. Εκ του αντιθέτου, αν η απόφαση δύναται να προσβληθεί με έφεση ή ανακοπή ερημοδικίας, παρέλκει η άσκηση αναθεώρησης. Το ίδιο ισχύει και όταν κάποιος λόγος αναθεωρήσεως συνιστά παραδεκτό λόγο εφέσεως.

Για την ενεργητική νομιμοποίηση των δικαιούμενων σε άσκηση αναθεώρησης προσώπων, το άρθρο 102 ορίζει τα εξής: «§1. Δικαίωμα να ασκήσουν αίτηση αναθεώρησης έχουν όσοι διατέλεσαν διάδικοι στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, εφόσον έχουν έννομο προς τούτο συμφέρον».

Εν συνεχεία στο άρθρο 102 παρ. 2, θεσπίζεται μια ρητή εξαίρεση από την «αρχή της άπαξ ασκήσεως των ένδικων μέσων», μιας θεμελιώδους αρχής που διαπνέει το σύστημα του ελληνικού διοικητικού δικονομικού δικαίου. Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, επιτρέπεται η άσκηση δεύτερης αιτήσεως αναθεωρήσεως από το ίδιο πρόσωπο ακόμη και κατά του ίδιου κεφαλαίου της αποφάσεως, εφόσον προκύψουν νέοι λόγοι αναθεωρήσεως.

Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το άρθρο 103, στο οποίο ορίζονται περιοριστικά οι λόγοι αναθεώρησης, χωρίς να γίνεται καταρχήν δυνατή η διεύρυνση τους μέσω ερμηνείας. Ο πρώτος λόγος αναθεωρήσεως, αφορά προσβαλλόμενη απόφαση που στηρίζεται σε ψευδή κατάθεση μάρτυρα ή ψευδή δήλωση διαδίκου ή σε ψευδή έκθεση πραγματογνώμονα ή σε πλαστά ή νοθευμένα έγγραφα, εφόσον το ψεύδος αποδεικνύεται από αμετάκλητη απόφαση ποινικού δικαστηρίου. Σε όλες τις περιπτώσεις, προκειμένου να καταφάσκεται το παραδεκτό του εξεταζόμενου λόγου αναθεωρήσεως, αρκεί η τέλεση της σχετικής αξιόποινης πράξης, πρέπει, δηλαδή, να πληρούται η αντικειμενική υπόσταση του εκάστοτε εγκλήματος (π.χ. ΠΚ 224, ΠΚ 225). Δεν απαιτείται, έτσι, η επιβολή κάποιας κυρώσεως κατά του αδικήσαντος, ούτε ενδιαφέρει αν ο τελευταίος έχει απαλλαγεί λόγω έλλειψης υπαιτιότητας, ικανότητας προς καταλογισμό ή λόγου άρσης του άδικου χαρακτήρα της πράξης.

Ακολούθως, δύναται να ασκηθεί αναθεώρηση, αν μετά την έκδοση της απόφασης περιήλθαν σε γνώση του διαδίκου που ζητά την αναθεώρηση κρίσιμα έγγραφα, τα οποία υπήρχαν πριν τη δίκη, αλλά αυτός αγνοούσε την ύπαρξή τους. Για να τεθεί σε εφαρμογή η διάταξη απαιτείται άγνοια του περιεχομένου του εγγράφου, ενώ η ίδια η κατοχή θεμελιώνει (αμάχητο, που de lege ferenda θα έπρεπε να είναι μαχητό) τεκμήριο γνώσης του περιεχομένου του επίμαχου εγγράφου. Πάρα ταύτα, δεχόμενοι τις επιρροές της σύγχρονης μεθοδολογίας του δικαίου, θα πρέπει να οδηγηθούμε σε μια «χαλάρωση» του κανόνα «singularia non sunt extendeda», προσεγγίζοντας τον κανόνα περισσότερο ως μια ερμηνευτική κατεύθυνση, παρά ως μια αυστηρή επιταγή, ανεπίδεκτη εξαιρέσεως.

Έτσι, λοιπόν, ανά την περίπτωση μπορεί να γίνει δεκτή η διασταλτική ή αναλογική εφαρμογή λόγων αναθεωρήσεων. Ως εκ τούτου, στην κατηγορία των νέων κρίσιμων εγγράφων θα υπαχθεί ο διάδικος που γνώριζε την ύπαρξη των εγγράφων και όχι το περιεχόμενό τους, ο διάδικος που γνώριζε από άλλα έγγραφα το κρίσιμο γεγονός, αλλά έλαβε ακριβή γνώση με το νέο έγγραφο, ο διάδικος που παρά τη γνώση του για την ύπαρξη του εγγράφου δεν το έλαβε στην κατοχή του από λόγους ανωτέρας βίας και τέλος ο διάδικος που έλαβε στην κατοχή του το νέο έγγραφο μετά την τελευταία συζήτηση, αλλά πριν την έκδοση της αποφάσεως. Τονίζεται, η σημασία της κρισιμότητας του εγγράφου, κατά τρόπο, ώστε να επηρεάζεται ο υπαγωγικός συλλογισμός του διατακτικού της αποφάσεως.

Ο τρίτος και τελευταίος λόγος αναθεώρησης θεμελιώνεται επί τη βάσει απόφασης πολιτικού, ποινικού ή διοικητικού δικαστηρίου, η οποία ανατράπηκε αμετακλήτως μετά την τελευταία συζήτηση και πάνω στην οποία η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται. Η συγκεκριμένη απόφαση-έρεισμα θα πρέπει να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την κρινόμενη διοικητική διαφορά. Αρκεί απλή συνεκτίμησή της για την έκδοση της προσβαλλομένης απόφασης, ενώ η διάταξη εφαρμόζεται ακόμη και αν η απόφαση-έρεισμα έχει εκδοθεί από αναρμόδιο δικαστήριο.

Η προθεσμία για την άσκηση αίτησης αναθεώρησης είναι εξήντα (60) ημερών και αρχίζει:

α) στις περιπτώσεις της ψευδούς κατάθεσης (και λοιπά) και της ανατροπής αμετάκλητης δικαστικής απόφασης, αφότου καταστεί αμετάκλητη η σχετική δικαστική απόφαση, ενώ

β) στην περίπτωση νέων κρίσιμων εγγράφων, αφότου τα κρίσιμα έγγραφα περιήλθαν στην κατοχή εκείνου που ζητά την αναθεώρηση.

Σε κάθε περίπτωση, αν τα ανωτέρω γεγονότα συντελέστηκαν πριν από την επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, η προθεσμία της αίτησης αναθεώρησης αρχίζει από την επίδοση της απόφασης.

---

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΠΗΓΗ

• Πάνος Λαζαράτος, Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο, Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 2018

---

 

<p>The post Αίτηση αναθεώρησης: Ένα ένδικο μέσο του διοικητικού δικονομικού δικαίου first appeared on Allgood.gr.</p>

Το βάρος ενός αυτοκινήτου παίζει σημαντικό ρόλο στην κατανάλωση καυσίμου και η μείωσή του θα φέρει – φυσικά – μειωμένα έξοδα σε κάθε ανεφοδιασμό. Ωστόσο, στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα ρυθμίζει σε μεγάλο βαθμό την εμβέλεια της αυτονομίας τους.

Πλέον, το μέσο βάρος ενός επιβατικού αυτοκινήτου σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ποδηλατών είναι 1.457 κιλά για νέα αυτοκίνητα που έχουν ταξινομηθεί από το 2020 και μετά στην Ευρώπη, μια αυξημένη η τιμή κατά 3% σε σχέση με τον μέσο όρο βάρους των αυτοκινήτων που είχαν ταξινομηθεί το 2019, ενώ σε σύγκριση με το 2001 είναι αυξημένο κατά 15%.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, της αυξανόμενης δημοτικότητας των SUV, τα οποία εκτοπίζουν μικρότερα αυτοκίνητα από την αγορά, καθώς και της ύπαρξης πολλών υβριδικών μοντέλων που φέρουν μεγαλύτερες μπαταρίες και ηλεκτροκινητήρα.

Έτσι με αυτά τα δεδομένα και με αυτή την αυξητική τάση του βάρους, οι αυτοκινητοβιομηχανίες προσπαθούν να εφαρμόσουν νέα δεδομένα στα υλικά τους προκειμένου να μειώσουν το συνολικό βάρος ενός αυτοκινήτου.

Σήμερα οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν καινοτόμα υλικά (π.χ. πλαστικά, ανθρακονήματα κ.α.) που διακρίνονται για το χαμηλό τους βάρος, αλλά παράλληλα έχουν υψηλά επίπεδα αντοχής και ασφάλειας.

Παράλληλα χρησιμοποιούνται και άλλες λύσεις που περιλαμβάνουν την εγκατάλειψη ορισμένου εξοπλισμού και αξεσουάρ (π.χ. ρεζέρβα) την εξάλειψη της πίσω πόρτας και αντικατάστασή της με ένα ανοιγόμενο παράθυρο και καθίσματα που είναι κατασκευασμένα με νέα ελαφριά και ανθεκτικά υλικά. Επίσης, χρησιμοποιείται η κόλληση αντί για την συγκόλληση, ενώ επιλέγεται αλουμίνιο που είναι πιο ελαφρύ αντί για χάλυβα.

Το μεγάλο στοίχημα που αφορά την μείωση του βάρους των αυτοκινήτων αφορά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Το βάρος του κινητήρα ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου είναι μικρότερο από ό,τι στα οχήματα εσωτερικής καύσης, αλλά το συνολικό βάρος του συστήματος μετάδοσης κίνησης είναι μεγαλύτερο. Επιπλέον, υπάρχει και το βάρος των μπαταριών που είναι ιδιαίτερα βαριές. Αυτό είναι και ο κύριος λόγος που τοποθετούνται στο κάτω μέρος του σασί για να υπάρχει χαμηλό κέντρο βάρους και καλύτερη ποιότητα κύλισης.

Αυτό αποτελεί μια σπαζοκεφαλιά για τους σχεδιαστές, που προσπαθούν να συνδυάσουν μια σειρά από δεδομένα προκειμένου να έχουν περισσότερο διαθέσιμο χώρο στην καμπίνα, καλύτερη λειτουργικότητα, μεγαλύτερη ασφάλεια και φυσικά λιγότερο βάρος.

Επί του παρόντος, ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα αποτελεί το βάρος του οχήματος, το οποίο επηρεάζει, μεταξύ άλλων, την απόδοση και την κατανάλωση καυσίμου. Αυτό έχει ως συνέπεια την μείωση της κατανάλωσης καυσίμου που έχει ως συνέπεια και την αντίστοιχη μείωση των εκπομπών ρύπων.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ

To άρθρο Τα αυτοκίνητα που κυκλοφόρησαν το 2022 είναι πιο βαριά κατά μέσο όρο 15% σε σχέση με αυτά του 2001 δημοσιεύτηκε στο NewsIT .

<p>The post Τα αυτοκίνητα που κυκλοφόρησαν το 2022 είναι πιο βαριά κατά μέσο όρο 15% σε σχέση με αυτά του 2001 first appeared on Allgood.gr.</p>

Θεωρητικά η επιβράδυνση του πληθωρισμού τον Νοέμβριο σε ρυθμό 3% θα ήταν καλά νέα, εάν υπήρχε ουσιαστική αντανάκλαση και στην καθημερινή ζωή των νοικοκυριών, καθώς όχι μόνο οι πληθωριστικοί δείκτες αλλά και η πραγματικότητα αποδεικνύει το αντίθετο.

Η νέα άνοδος κατά 9% των τιμών στα τρόφιμα τον Νοέμβριο, σύμφωνα με την τελευταία ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ, έστω και αν ο ρυθμός παρουσιάζει ήπια επιβράδυνση, έρχεται να προστεθεί σε ένα «τρελό» ράλι ακρίβειας που ταλανίζει τα ελληνικά νοικοκυριά πάνω από ενάμιση χρόνο, κατ’ ελάχιστον.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, τα επίπεδα τιμών διατροφής της Ελλάδας για όλο το 2022 ήταν ανώτερα από το μέσο όρο της ΕΕ, ενώ το 2022 σε σχέση με το προηγούμενο έτος σήμαινε μία αύξηση του ετήσιου μέσου ρυθμού μεταβολής στα τρόφιμα της τάξης των 10,4 μονάδων, δηλαδή σε 12 μονάδες από 1,6 το 2021.

Είναι χαρακτηριστικές οι μετρήσεις του εναρμονισμένου δείκτη της Eurostat όπου για τα τρόφιμα παρουσιάζεται πως η τελευταία μονοψήφια άνοδος των τιμών ήταν τον… Μάρτιο 2022 όταν και αυξήθηκαν κατά 8,5%, ενώ έκτοτε οι ανατιμήσεις είναι σταθερά διψήφιες.

Γίνεται πιο σπάνια η επαρκής και ποιοτική διατροφή

Οι σταθερά υψηλές και διαρκώς αυξανόμενες τιμές που πληρώνουν οι Έλληνες για την τροφή τους, έχουν ως αποτέλεσμα να καταγράφεται μία δυσάρεστη ανοδική τάση, στο ποσοστό των νοικοκυριών που δηλώνουν πως δεν είναι σε θέση να καλύψουν οικονομικά τις ανάγκες τους για ποιοτικό φαγητό.

Συγκεκριμένα, στο ερώτημα αν μπορούν να πληρώσουν ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή ένα χορτοφαγικό ισοδύναμο κάθε δεύτερη μέρα μεταξύ 2021 και 2022, αρνητικά απάντησε το 10%, θέτοντας μάλιστα την Ελλάδα στην 7η θέση μεταξύ των κρατών μελών. Σε ακόμα πιο δεινή θέση βρέθηκαν τα νοικοκυριά στην Ρουμανία (22,1%), Βουλγαρία (21,6%), Σλοβακία (15,8%), Ουγγαρία (13,9%), Γερμανία (11,4%), Λιθουανία (11%), με τον μέσο όρο της Ευρώπης των 27 να ανέρχεται σε 8,3%.

Στη Γαλλία, το ποσοστό των νοικοκυριών που δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τις ανωτέρω διατροφικές ανάγκες, αυξήθηκε κατά 3,2% μεταξύ 2021 και 2022, από 6,3% σε 9,5%, κάτι που συνιστά και την υψηλότερη απόλυτη αύξηση μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ. Η Σλοβακία και η Ρουμανία κατέγραψαν τη δεύτερη και τρίτη υψηλότερη αύξηση, καθώς τα μερίδια των νοικοκυριών τους που δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή ένα ισοδύναμο χορτοφαγικό κάθε δεύτερη μέρα αυξήθηκαν κατά 3,1 και 2,9 ποσοστιαίες μονάδες, αντίστοιχα.

Αξίζει να σημειωθεί, πως τα στοιχεία από την έρευνα της Eurostat αφορούν στα έτη 2021 και 2022 χωρίς απεικόνιση της κατάστασης μέσα στο 2023, όπου οι τιμές συνέχισαν να παίρνουν την ανιούσα σε τρομακτικό βαθμό, ενώ υπήρξε ευρύτερη σύσφιξη των οικονομικών συνθηκών, με υπόβαθρο και την αυστηροποίηση της νομισματικής πολιτικής.

Σημαντική διαφοροποίηση παρατηρείται και μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ όσον αφορά το ποσοστό των δαπανών των νοικοκυριών που χρησιμοποιούνται για υπηρεσίες τροφίμων (αγορά ειδών διατροφής, εστίαση, catering κλπ.). Η Ελλάδα, με στοιχεία 2021, βρίσκεται στη δεύτερη θέση (29,5 %), μετά από τη Ρουμανία (30%).

Τα χαμηλότερα ποσοστά το 2021 καταγράφηκαν στο Λουξεμβούργο (16,3 %) και στη Γερμανία (16,4 %).

Επιπλέον, η Ελλάδα και η Ιταλία ήταν τα μόνα κράτη μέλη όπου δαπανήθηκαν περισσότερα για μη αλκοολούχα ποτά παρά για αλκοολούχα ποτά. Το 2021, η Γερμανία είχε μερίδιο 18,1% της συνολικής καταναλωτικής δαπάνης των νοικοκυριών της ΕΕ για υπηρεσίες food & beverage και εστίασης. Η Γαλλία (16,9%), η Ιταλία (15,2%) και η Ισπανία (11,8%) ήταν τα μόνα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ που κατέγραψαν διψήφια ποσοστά στο σύνολο της ΕΕ. Ακολούθησε, σε κάποια απόσταση, η Πολωνία (5,3%).

To άρθρο Πληθωρισμός: Πάνω από το ευρωπαϊκό μέσο όρο οι τιμές των ειδών διατροφής στην Ελλάδα δημοσιεύτηκε στο NewsIT .

<p>The post Πληθωρισμός: Πάνω από το ευρωπαϊκό μέσο όρο οι τιμές των ειδών διατροφής στην Ελλάδα first appeared on Allgood.gr.</p>