Θέμα της «Στρατηγική για την Γήρανση του Πληθυσμού: Ελλάδα 2050».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2024 και ώρα 11.00 π.μ. στην αίθουσα της Βιβλιοθήκης του ΚΕΠΕ (Αμερικής 11, 1ος όροφος).

Η διάλεξη εντάσσεται στο πλαίσιο της σειράς ερευνητικών σεμιναρίων του ΚΕΠΕ και είναι ανοικτή στο ευρύ κοινό.

Μιλτιάδης Νεκτάριος,

 Καθηγητής της ασφαλιστικής επιστήμης, Πανεπιστήμιο Πειραιώς

· Επικεφαλής ερευνητικής ομάδας για εκπόνηση «Στρατηγικής για την Γήρανση του Πληθυσμού» (2000 – σήμερα)

. Είναι ο δημιουργός και πρώτος
διευθυντής του Εργαστηρίου Διαχείρισης Κινδύνων και Ασφάλισης (LabRMI) του Τμήματος.
Απόφοιτος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ) και κάτοχος
διδακτορικού διπλώματος του TEMPLE University (Philadelphia USA), έχει ειδικευθεί στην
ιδιωτική και κοινωνική ασφάλιση και στη δημόσια οικονομική.

Διετέλεσε διευθύνων
σύμβουλος στη Χρηματιστηριακή Β. Ελλάδος (1991-93) και στην Εθνική Ασφαλιστική (1993-
99), Διοικητής του ΙΚΑ (1999-2004) καθώς και Πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών
Εταιριών Ελλάδος (1993-96) και της ΑΕΔΑΚ Ασφαλιστικών Οργανισμών (2000-2004). Πρ.
Μέλος της επιτροπής για την μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος (2015). Είναι
συγγραφέας αρκετών βιβλίων και τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα καλύπτουν τις περιοχές
των εφαρμογών της θεωρίας διαχείρισης των κινδύνων, της σύγκλισης ασφαλιστικών και
χρηματοοικονομικών αγορών, της κοινωνικής ασφάλισης για συντάξεις και των συστημάτων
υπηρεσιών υγείας. Μελέτες του έχουν δημοσιευθεί από την Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank)
και επιστημονικά περιοδικά υψηλού κύρους όπως τα εξής:

European Journal of Operational
Research, The Geneva Papers on Risk and Insurance – Issues and Practice, Risk Management
and Insurance Review, Asia-Pacific Journal of Risk and Insurance, Journal of Insurance
Regulation, International Journal of Social Economics, The Journal of Risk Finance, Cost
Effectiveness and Resource Allocation, Journal of Hospital Administration, και άλλα.
Ενδεικτικές δημοσιεύσεις
“Public Pensions and Labor Force Participation: The Case of Greece”, by Milton
Nektarios, GENEVA PAPERS ON RISK AND INSURANCE , 2008, Vol, 32, pp.553-569.

“ Analyzing the Efficiency of the Greek Life Insurance Industry”, by Maria Rosa Borges,
Milton Nektarios, and Carlos Pestana Barros, EUROPEAN RESEARCH STUDIES
JOURNAL, 2008, Vol. XIpp. 35-52.
“Evaluating the Cost Efficiency of Greek Insurance Companies by Using a Latent Frontier
Model”, by Carlos Pestana Barros, Guglielmo Maria Caporale, and Milton Nektarios, Brunel
University , Economics Department, Working Paper-12, 2008.
“The European Social Pension: A Theoretical Exercise”, by Milton Nektarios, EUROPEAN
PAPERS ON THE NEW WELFARE, 2009, No. 11, pp.8-15.
“Deregulation and Productivity of the Greek Life Insurance Market”, by Milton Nektarios and
Carlos Pestana Barros, INTERNATIONAL JOURNAL OF APPLIED BUSINESS AND
ECONOMICS, 2009, Vol. 4(1-2), pp. 53-68.
“A Luenberger Index for the Greek Life Insurance Industry”, by Carlos Pestana Barros, Milton
Nektarios, and Nicolas Peypoch, EUROPEAN RESEARCH STUDIES JOURNAL, 2009,
Vol. XII(4), pp.3-18.
“A Malmquist Index for the Greek Insurance Industry”, by Milton Nektarios and Carlos
Pestana Barros, GENEVA PAPERS ON RISK AND INSURANCE, 2010, Vol. 35, pp.309-
324.
“A Growth Theory for the Insurance Industry”, by Milton Nektarios, RISK MANAGEMENT
AND INSURANCE REVIEW, 2010, Vol.13(1), pp.45-60.
“Deregulation, Insurance Supervision and Guaranty Funds”, by Milton Nektarios, GENEVA
PAPERS ON RISK AND INSURANCE,2010, Vol. 35(3), pp.452-469.
“Efficiency in the Greek Insurance Industry”, by Carlos Pestana Barros, Milton Nektarios, and
AlbertAssaf, EUROPEAN JOURNAL OF OPERATIONAL RESEARCH, 2010, No. 205,
pp.431-436.
“A Catastrophe Insurance System for the European Union”, by Milton Nektarios, ASIAPACIFIC JOURNAL OF RISK AND INSURANCE, 2011,Vol.5(2), Article 6.
“Greece: The NDC Paradigm as a Framework for a Sustainable Pension System”, by Milton
Nektarios, in Nonfinancial Defined Contribution Pension Schemes in a Changing Pension
World, edited by R. Holzmann, E. Palmer and D. Robalino. (WorldBank, Washington D.C.,
2012), Volume 1, Chapter 8.
“Proposal for a National Earthquake Insurance Program for Greece”, by Aglaia Petseti and
Milton Nektarios, GENEVA PAPERS ON RISK AND INSURANCE, 2012, Vol. 37(2),
pp.377-400.

<p>The post Μιλτιάδης Νεκτάριος : Διάλεξη για τη γήρανση του πληθυσμού Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2024 και ώρα 11.00 first appeared on Allgood.gr.</p>

Αρχικά τον λόγο πήρε ο βουλευτής της ΝΔ και πρώην υπουργός Στέλιος Πέτσας τονίζοντας πως ο «ελέφαντας στο δωμάτιο είναι η κλιματική αλλαγή.

Ο καλύτερος τρόπος της κάλυψης του κόστους της είναι ο ασφαλιστικός κλάδος. Ο κ. Πέτσας είπε πως  είναι θετική η μείωση του ΕΝΦΙΑ για όσους ασφαλίζουν τα σπίτια τους έναντι φυσικών καταστροφών.

«Θέση μου είναι η επέκταση του μέτρου με καθολική υποχρεωτική ασφάλιση της κατοικίας έναντι των κινδύνων της κλιματικής αλλαγής.

Σήμερα μόνοι το 16% των σπιτιών είναι ασφαλισμένα». Ο κ. Πέτσας πρόσθεσε πως αυτό το μέτρο θα μείωνε το κόστος των ασφαλίστρων, θα δημιουργηθεί αποθεματικό στις ασφαλιστικές εταιρείες και επιπλέον το Δημόσιο θα απελευθέρωνε πόρους για την αντιμετώπιση των καταστροφών.

O καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Μιλτιάδης Νεκτάριος, έκανε μια συνολική αναφορά στα διαχρονικά ζητήματα του κλάδου, επισημαίνοντας ιδιαίτερα την Υγεία.

«Το 40% των δαπανών Υγείας βγαίνει κατευθείαν από τις τσέπες των νοικοκυριών. Το μερίδιο των ασφαλιστικών εταιρειών είναι μόλις 5%. Είναι ένα κενό που οι ασφαλιστικές πρέπει να καλύψουν».

Ο κ.  Διονύσης Νοδάρος, chief Sales Officer της NN Ελλάδας μίλησε για την ανάπτυξη του κλάδου των ασφαλίσεων την τελευταία τριετία. «Τα νέα είναι θετικά. Το 2023 η παραγωγή των ασφαλίστρων έφθασε τα 5,2% δισ. με ρυθμό ανάπτυξης 8.9%»,είπε ενώ επεσήμανε πως βασικός στόχος των εταιρειών πρέπει να είναι «η εμπειρία του πελάτη. Δηλαδή η καθημερινή επιβεβαίωση πως έκανε τη σωστή επιλογή να ασφαλιστεί». Ανέφερε ακόμα την ανάγκη οι εταιρείες να προωθήσουν τη διάδοση της ασφαλιστικής κουλτούρας.

Ο κ. Στάθης Τσαούσης, Chief Sales Officer της ERGO Insurance Ελλάδας, τόνισε πως «οι κύριοι λόγοι για τη χαμηλή ασφαλιστική κουλτούρα στην Ελλάδα είναι πολλαπλοί. Κάποιοι από αυτούς περιλαμβάνουν την ιστορική αντίληψη ότι ο δημόσιος τομέας καλύπτει επαρκώς τις ανάγκες υγείας και τις ζημίες από φυσικές καταστροφές, την έλλειψη ενημέρωσης και της απαραίτητης εκπαίδευσης σχετικά με τα οφέλη της ιδιωτικής ασφάλισης και τις επιπτώσεις από αυτό, την οικονομική δυσκολία πολλών πολιτών να ανταποκριθούν στην πληρωμή των ασφαλίστρων, την ανεπαρκή εμπιστοσύνη στην ασφαλιστική αγορά, καθώς και την εσφαλμένη αντίληψη ότι η ασφάλιση αποτελεί πολυτέλεια και όχι μια αναγκαιότητα και μία επένδυση για το μέλλον.

Αναφερόμενος στο σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές ο κ. Τσαούσης σημείωσε πώς ο σημερινός ασφαλιστικός διαμεσολαβητής είναι ένας ολοκληρωμένος σύμβουλος, ο οποίος διαχειρίζεται τους προσωπικούς, τους οικογενειακούς και φυσικά τους επαγγελματικούς μας ασφαλιστικούς κινδύνους και συμπληρώνει μαζί με τον προσωπικό γιατρό και τον προσωπικό δικηγόρο την ομάδα προστασίας του σύγχρονου ανθρώπου, είτε ως φυσικό πρόσωπο είτε ως επαγγελματία. Συνοψίζοντας, ο κ. Τσαούσης σημείωσε πως η ενίσχυση της ασφαλιστικής κουλτούρας είναι μια πρόκληση που απαιτεί συλλογική προσπάθεια και συνεργασία. Μόνο μέσω της ενημέρωσης, της εκπαίδευσης και της προώθησης της φερεγγυότητας στην ασφαλιστική αγορά μπορούμε να εξασφαλίσουμε ένα καλύτερο και πιο ασφαλές μέλλον για όλους μας.

Από την πλευρά του ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Πλάτων Τήνιος, παρατήρησε πως «η αγορά και το κράτος δεν έχουν συνειδητοποιήσει τους οικονομικούς κινδύνους που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο». 

Στο τέλος της συζήτησης ο συντονιστής της συζήτησης κ. Κωνσταντίνος Σπύρου,  δημοσιογράφος του Next Deal κατέληξε πως «παρά τα όποια προβλήματα αυτή τη στιγμή η ασφαλιστική αγορά δημιουργεί συνεχώς αξιόπιστα προϊόντα και καλύπτει τις ανάγκες των πολιτών»

ΠΗΓΗ www.moneyreview.

<p>The post Στ. Πέτσας: Να γίνει υποχρεωτική η ασφάλιση όλων των κατοικιών first appeared on Allgood.gr.</p>

Για την Ελλάδα, ο ΣΤΟΧΟΣ είναι η δημιουργία ενός βιώσιμου μέλλοντος για τις Νέες Γενιές, μέσω της υλοποίησης ενός πολυεπίπεδου και πολυπαραγοντικού προγράμματος αλλαγών, που θα συγκροτούν μία «αλλαγή υποδείγματος» στην οργάνωση και λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας της χώρας, με την ένταξη της Ελλάδας στις τεχνολογικά προηγμένες χώρες της Δύσης.

Ο χρονικός ορίζοντας των παρεμβάσεων είναι μέχρι το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας. Εάν δεν ξεκινήσουμε την «αλλαγή υποδείγματος» σύντομα, δεν θα αργήσουμε να ανακαλύψουμε ότι ξεκινήσαμε υπερβολικά αργά.

Η υλοποίηση των επτά (7) Μεγάλων Πολιτικών Προτεραιοτήτων θα υποστηριχτεί από το σύνολο των 140 επιμέρους Προτάσεων Πολιτικής που έχουν αναδειχθεί στα 20 Κεφάλαια που συγκροτούν την συνολική μελέτη (Μιλτιάδης Νεκτάριος, Στρατηγική για την Γήρανση του Πληθυσμού: Ελλάδα 2050, Εκδόσεις Παπαζήση, 2023).

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΣΧΕΤΙΚΑ 

1^η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ: ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ.
Σε μια γηράσκουσα χώρα, η πρώτη προτεραιότητα βρίσκεται στην δραστική αναβάθμιση του πνευματικού κεφαλαίου των πολιτών γενικά, και του εργατικού δυναμικού ιδιαίτερα. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την συνεχή άνοδο της παραγωγικότητας της οικονομίας και της ανάπτυξης.

Επανασχεδιασμός και εντατικοποίηση σπουδών στο Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο.

Δραστική αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, με βάση το μοντέλο της Κεντρικής Ευρώπης, και απορρόφηση τουλάχιστον του 50% των αποφοίτων υποχρεωτικής εκπαίδευσης ετησίως.

Εξωστρέφεια στην λειτουργία των Πανεπιστημίων, τόσο στην έρευνα όσο και στην οργάνωση διεθνών προγραμμάτων διδασκαλίας, με τελικό στόχο να καταστεί η Ελλάδα Εκπαιδευτικό Κέντρο της Ν.Α. Ευρώπης.

2^η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ: ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.

Η χώρα δεν μπορεί να επιβιώσει μακροπρόθεσμα με την υφιστάμενη δημόσια διοίκηση και το υφιστάμενο σύστημα δικαιοσύνης.

Δύο είναι οι κύριες παρεμβάσεις που χρειάζονται στο Κράτος: (α) ένα νέο σώμα Διοικητών Δημόσιων Οργανισμών καθώς και  Γενικών Διευθυντών, στο οποίο θα επιλέγονται από το ΑΣΕΠ, με διεθνείς διαγωνισμούς,  και άτομα εκτός δημόσιου τομέα καθώς και ομογενείς Έλληνες της διασποράς, και (β) η πλήρης ψηφιοποίηση της δημόσιας διοίκησης.

Το καθοριστικό στοιχείο της επανίδρυσης της Δημόσιας Διοίκησης θα είναι η πλήρης ψηφιοποίηση της δομής, της οργάνωσης και της λειτουργίας των Υπουργείων και των Δημόσιων Οργανισμών. Το μειονέκτημα της καθυστέρησης θα πρέπει να μετατραπεί σε πλεονέκτημα, με την υιοθέτηση των πιο εξελιγμένων τεχνολογιών διεθνώς. Προτείνεται η δημιουργία ενός ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΥ ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ για κάθε δημόσια υπηρεσία, με βάση το μοντέλο του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος (ΟΠΣ) Φορολογίας (1997-2001) και του ΟΠΣ του ΙΚΑ (2000-2004).

3^η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Τεχνολογίες  αιχμής της 4ης  Βιομηχανικής Επανάστασης.

Για την επίτευξη του στόχου αυτού υπάρχουν δυο «αναγκαίες» και μια «ικανή» συνθήκη. Οι αναγκαίες προϋποθέσεις είναι η τόνωση των εξαγωγών με την συστηματική ενίσχυση του τομέα των “διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών, και η υποκατάσταση των εισαγωγών, σε επιλεγμένους τομείς της οικονομίας.

Η ικανή συνθήκη είναι η παραγωγική μεγέθυνση (M&A) των ελληνικών επιχειρήσεων. Η στρατηγική των συγχωνεύσεων πρέπει να ακολουθήσει τον κανόνα  1:10 δηλαδή, συγχώνευση 10 υφιστάμενων επιχειρήσεων σε 1 νέα.

Για την Αγροτική Οικονομία έχει εκπονηθεί ένα ριζοσπαστικό 5ετές Πλάνο Ανάπτυξης.

Για την ενίσχυση της θεσμικής αποταμίευσης στη χώρα, προτείνεται η πλήρης κεφαλαιοποίηση του συνόλου της Επικουρικής Ασφάλισης για συντάξεις.

Για την ανάπτυξη της Βιομηχανίας, προτείνεται η στρατηγική της ένταξης σε παγκόσμιες αλυσίδες παραγωγής αξίας (GVC – GlobalValueChains),   με ανάληψη υπεργολαβιών από τις ελληνικές επιχειρήσεις, οι οποίες θα έχουν αποκτήσει κρίσιμο μέγεθος μέσω των εξαγορών και συγχωνεύσεων.

Επικέντρωση στην ανάπτυξη συγκεκριμένων τομέων της οικονομίας, που η ανάπτυξή τους θα προωθήσει την παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας. Προτείνονται οκτώ (8) τομείς: Εφοδιαστική αλυσίδα, Παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ, ο κλάδος μετάλλων της βαριάς Βιομηχανίας, Τρόφιμα και Ποτά , Βιομηχανία Φαρμάκου, Κατασκευές, Αμυντική Βιομηχανία,  Τομέας Προηγμένων Τεχνολογιών.

4^η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ: ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ: Πολλαπλή Διασύνδεση.  ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ: «Επανίδρυση» και Αναζωογόνηση της Ελλάδας.
Η χώρα δεν έχει ούτε τις φυσικές, ούτε τις πνευματικές, ούτε τις οικονομικές δυνάμεις να προχωρήσει μόνη της στον 21ο Αιώνα. Χρειάζεται μια πολυεπίπεδη και πολυπαραγοντική στρατηγική διασύνδεσης με την Ελληνική Ομογένεια.

Προτείνεται η δημιουργία Ηλεκτρονικής Βάσης Δεδομένων, η οποία θα δίνει την δυνατότητα καταγραφής όλων των ομογενών.

Προτείνεται η δημιουργία Ηλεκτρονικής Βουλής των Ελλήνων Ομογενών. Στην ουσία θα πρόκειται για μια Συμβουλευτική Γερουσία.

Το πρόγραμμα «ΝόστιμονΉμαρ», θα παρέχει κίνητρα (α) για μετεγκατάσταση φυσικών προσώπων, και (β)  για μετεγκατάσταση/ίδρυση επιχειρήσεων από ομογενείς στην Ελλάδα.

Η πολλαπλή διασύνδεση με την Ομογένεια θα αναδείξει  την παγκόσμια κληρονομιά του Ελληνισμού στην Ανθρωπότητα του 21ου Αιώνα. Ο Οικουμενικός Ελληνισμός (Ελλάδα και Ομογενείς) μπορεί να δημιουργήσει μια νέα πνευματική βάση για την Νέα Αναγέννηση του Δυτικού Κόσμου.

5^η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ: ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ: Συμμαχία Νότου,
Ομοσπονδία.

Η παγκοσμιοποίηση της Pax Americana εξελίσσεται πλέον σε έναν  πολυπολικό κόσμο.Επομένως, το ζητούμενο για την Ελλάδα είναι, μεσοπρόθεσμα,  να συμμετάσχει στην ομάδα των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης  που θα διεκδικήσουν μια ηγετική θέση στο νέο παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων. Αυτό θα γίνει σε δύο διαδοχικά βήματα: (α) δημιουργία μίας αμυντικής ένωσης, και (β) δημιουργία Ομοσπονδίας.

Η Ελλάδα πρέπει να προσδέσει την τύχη της με την Γαλλία. Επιπλέον, θα πρέπει να προηγηθεί παντός άλλου στην διαμόρφωση της συμμαχίας των «Νοτίων» που προωθεί η Γαλλία, ως αντιστάθμισμα στις αντιδράσεις των «Βορείων» για την σχετική υπεροχή της Γαλλίας στην εξωτερική και αμυντική πολιτική.

ΑΜΥΝΑ: επένδυση  σε τεχνολογία, τεχνογνωσία και ανθρώπινες ικανότητες, Αυτό που προτείνει η μελέτη είναι η σχεδίαση και υλοποίηση ενός συντεταγμένου προγράμματος αλληλεξαρτώμενων δράσεων σε βάθος δεκαετίας. Ενίσχυση και διατήρηση σταθερής και βιώσιμης ανάπτυξης για την Εθνική Αμυντική Τεχνολογική και Βιομηχανική Βάση.

6^ηΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ: ΕΝΡΓΟΣ ΚΑΙ ΥΓΙΗΣ  ΓΗΡΑΝΣΗ και ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ: Η νέα κανονικότητα.

Η αναπόφευκτη διαχρονική μείωση του εργατικού δυναμικού μπορεί να αντισταθμιστεί με τρείς τρόπους: τις πολιτικές ενεργού γήρανσης, τα προγράμματα υγιούς γήρανσης, και την μετανάστευση.

Υγιής, Ενεργός και Έξυπνη Γήρανση:  Ένα τρίπτυχο πολιτικής για το εργατικό δυναμικό στις γηράσκουσες κοινωνίες και οικονομίες.

Η «υγιής» γήρανση αφορά σε πολιτικές «πρόληψης» που βελτιώνουν και επιμηκύνουν την διάρκεια ζωής για όλους και όχι μόνο για τους ηλικιωμένους.

Η «ενεργός» γήρανση αποτελεί συνέχεια και αποτέλεσμα της προηγούμενης διαδικασίας: άτομα σε καλή υγεία παρατείνουν τον χρόνο εργασίας πολύ πέραν του τυπικού ορίου συνταξιοδότησης.

Η «έξυπνη» γήρανση αναφέρεται σε πολιτικές και πρακτικές που μειώνουν τα ψηφιακά και λοιπά χάσματα που νομοτελειακά προκύπτουν μεταξύ των γενεών.

Εθνική Πολιτική για την Μετανάστευση. Βασικοί Άξονες :(α) Η μετανάστευση είναι απαραίτητη για την λειτουργία της οικονομίας της χώρας, ιδιαίτερα στις θέσεις μη εξειδικευμένης εργασίας για τον αγροτικό τομέα, τον κατασκευαστικό τομέα, τον τομέα καθαριότητας, και το τομέα φροντίδας ηλικιωμένων. (β) Η μετανάστευση ατόμων υψηλής ειδίκευσης (BrainGain). Και (γ) Ανασχεδιασμός του εθνικού πλαισίου διαχείρισης των μεταναστών, με την ανάθεση της ευθύνης στις Περιφέρειες.

7^η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ: ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ  ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ.

Υπαγωγή της μακροχρόνιας φροντίδας στις ασφαλιστικές καλύψεις του ΕΟΠΥΥ.

Κλίμακες παροχών και Ιδιωτική συμμετοχή. Καθορισμός ποσοστού της παροχής που θα φέρει ο δικαιούχος, αφού ληφθούν υπόψη τα εισοδήματα καθώς και τα άλλα περιουσιακά του στοιχεία.

Χρηματοδότηση μακροχρόνιας φροντίδας. Διενέργεια αναλογιστικής μελέτης για την περίοδο μέχρι το 2070, με στόχο την εκτίμηση των απαιτούμενων πόρων καθώς και τις πηγές άντλησης αυτών. Οι επιπλέον δαπάνες καλύπτονται από την γενική φορολογία (και όχι με αύξηση εισφορών).

Αύξηση κλινών μακροχρόνιας φροντίδας και προγραμματισμός με βάση την Περιφέρεια.  Για να προσεγγιστεί το μέσο επίπεδο των χωρών του ΟΟΣΑ, πρέπει να 10πλασιστεί η ποσότητα των σχετικών κλινών.

ΤΕΛΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : ΑΛΛΑΓΗ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. 

Για να μετατραπεί η πρόκληση της Γήρανσης  σε ευκαιρία απαιτείται  μια συνολική αλλαγή στον τρόπο σκέψης και δράσης των σύγχρονων κοινωνιών.

Η γήρανση του πληθυσμού δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Όλες οι αναπτυγμένες χώρες του κόσμου έχουν ξεκινήσει  τα δικά τους προγράμματα διαχείρισης των συνεπειών της γήρανσης του πληθυσμού.

Η κρίσιμη μεταβλητή θα είναι η δυνατότητα των χωρών να αφομοιώσουν και να εφαρμόσουν τις τεχνολογίες της 4ης Β.Ε., γεγονός που θα έχει ως αποτέλεσμα να αυξηθεί σημαντικά η κοινωνική ανισότητα, τόσο εντός των χωρών, όσο και μεταξύ των χωρών.  Το παράδοξο του 21ου Αιώνα θα είναι ότι ενώ θα μειώνεται το εργατικό δυναμικό, στις τεχνολογικά προηγμένες χώρες και τομείς της οικονομίας, θα δημιουργηθούν οι συνθήκες για 4ήμερη εργασία εβδομαδιαίως.

Μέχρι τα μέσα του Αιώνα θα έχει διαπιστωθεί ποιες χώρες έκαναν σωστή διάγνωση και αντιμετώπιση των σχετικών ζητημάτων. Οι χώρες που θα αποτύχουν θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι το ιστορικό φαινόμενο της γήρανσης του πληθυσμού μπορεί να οδηγήσει στην ιστορική έκλειψη χωρών και κοινωνιών.

Η προσέγγιση της ανάλυσης για την Ελλάδα είναι σχετικά αισιόδοξη, με την έννοια ότι αυτή η πρωτόγνωρη, αλλά αναμενόμενη, εξέλιξη μπορεί να αφυπνίσει και κινητοποιήσει την χώρα και, σε συνεργασία με την Ελληνική Ομογένεια, να οδηγήσει σε μία «επανίδρυση» και Νέα Αναγέννηση για την χώρα.

ΝΈΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ: Ελπίζεται ότι, με το κλείσιμο της περιόδου της Μεταπολίτευσης, το προ πολλού αναμενόμενο «νέο ξεκίνημα» της χώρας μπορεί να γίνει με αφορμή το ιστορικό φαινόμενο της γήρανσης του πληθυσμού.

Μιλτιάδης Νεκτάριος,

Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς

πηγή https://www.metarithmisi.gr/

Ο κύριος Μιλτιάδης Νεκτάριος,   Διετέλεσε Πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος (1993-96) και Πρόεδρος της ΑΕΔΑΚ Ασφαλιστικών Οργανισμών (2000-2004). Στην διετία 2021-2022 ήταν Επικεφαλής ερευνητικής ομάδας 35 καθηγητών και ερευνητών για την εκπόνηση «Στρατηγικής για την Γήρανση του Πληθυσμού» για την περίοδο μέχρι το 2050.

Πλήρες Βιογραφικό σημείωμα

Ο Μιλτιάδης Νεκτάριος είναι Ομότιμος Καθηγητής Ασφάλισης του Τμήματος Στατιστικής
και Ασφαλιστικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Είναι ο δημιουργός και πρώτος
διευθυντής του Εργαστηρίου Διαχείρισης Κινδύνων και Ασφάλισης (LabRMI) του Τμήματος.
Απόφοιτος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ) και κάτοχος
διδακτορικού διπλώματος του TEMPLE University (Philadelphia USA), έχει ειδικευθεί στην
ιδιωτική και κοινωνική ασφάλιση και στη δημόσια οικονομική. Διετέλεσε διευθύνων
σύμβουλος στη Χρηματιστηριακή Β. Ελλάδος (1991-93) και στην Εθνική Ασφαλιστική (1993-
99), Διοικητής του ΙΚΑ (1999-2004) καθώς και Πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών
Εταιριών Ελλάδος (1993-96) και της ΑΕΔΑΚ Ασφαλιστικών Οργανισμών (2000-2004). Πρ.
Μέλος της επιτροπής για την μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος (2015). Είναι
συγγραφέας αρκετών βιβλίων και τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα καλύπτουν τις περιοχές
των εφαρμογών της θεωρίας διαχείρισης των κινδύνων, της σύγκλισης ασφαλιστικών και
χρηματοοικονομικών αγορών, της κοινωνικής ασφάλισης για συντάξεις και των συστημάτων
υπηρεσιών υγείας. Μελέτες του έχουν δημοσιευθεί από την Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank)
και επιστημονικά περιοδικά υψηλού κύρους όπως τα εξής: European Journal of Operational
Research, The Geneva Papers on Risk and Insurance – Issues and Practice, Risk Management
and Insurance Review, Asia-Pacific Journal of Risk and Insurance, Journal of Insurance
Regulation, International Journal of Social Economics, The Journal of Risk Finance, Cost
Effectiveness and Resource Allocation, Journal of Hospital Administration, και άλλα.
Ενδεικτικές δημοσιεύσεις
“Public Pensions and Labor Force Participation: The Case of Greece”, by Milton
Nektarios, GENEVA PAPERS ON RISK AND INSURANCE , 2008, Vol, 32, pp.553-569.
“ Analyzing the Efficiency of the Greek Life Insurance Industry”, by Maria Rosa Borges,
Milton Nektarios, and Carlos Pestana Barros, EUROPEAN RESEARCH STUDIES
JOURNAL, 2008, Vol. XIpp. 35-52.
“Evaluating the Cost Efficiency of Greek Insurance Companies by Using a Latent Frontier
Model”, by Carlos Pestana Barros, Guglielmo Maria Caporale, and Milton Nektarios, Brunel
University , Economics Department, Working Paper-12, 2008.
“The European Social Pension: A Theoretical Exercise”, by Milton Nektarios, EUROPEAN
PAPERS ON THE NEW WELFARE, 2009, No. 11, pp.8-15.
“Deregulation and Productivity of the Greek Life Insurance Market”, by Milton Nektarios and
Carlos Pestana Barros, INTERNATIONAL JOURNAL OF APPLIED BUSINESS AND
ECONOMICS, 2009, Vol. 4(1-2), pp. 53-68.
“A Luenberger Index for the Greek Life Insurance Industry”, by Carlos Pestana Barros, Milton
Nektarios, and Nicolas Peypoch, EUROPEAN RESEARCH STUDIES JOURNAL, 2009,
Vol. XII(4), pp.3-18.
“A Malmquist Index for the Greek Insurance Industry”, by Milton Nektarios and Carlos
Pestana Barros, GENEVA PAPERS ON RISK AND INSURANCE, 2010, Vol. 35, pp.309-
324.
“A Growth Theory for the Insurance Industry”, by Milton Nektarios, RISK MANAGEMENT
AND INSURANCE REVIEW, 2010, Vol.13(1), pp.45-60.
“Deregulation, Insurance Supervision and Guaranty Funds”, by Milton Nektarios, GENEVA
PAPERS ON RISK AND INSURANCE,2010, Vol. 35(3), pp.452-469.
“Efficiency in the Greek Insurance Industry”, by Carlos Pestana Barros, Milton Nektarios, and
AlbertAssaf, EUROPEAN JOURNAL OF OPERATIONAL RESEARCH, 2010, No. 205,
pp.431-436.
“A Catastrophe Insurance System for the European Union”, by Milton Nektarios, ASIAPACIFIC JOURNAL OF RISK AND INSURANCE, 2011,Vol.5(2), Article 6.
“Greece: The NDC Paradigm as a Framework for a Sustainable Pension System”, by Milton
Nektarios, in Nonfinancial Defined Contribution Pension Schemes in a Changing Pension
World, edited by R. Holzmann, E. Palmer and D. Robalino. (WorldBank, Washington D.C.,
2012), Volume 1, Chapter 8.
“Proposal for a National Earthquake Insurance Program for Greece”, by Aglaia Petseti and
Milton Nektarios, GENEVA PAPERS ON RISK AND INSURANCE, 2012, Vol. 37(2)

<p>The post Γήρανση και Ελλάδα 2050: Επτά (7) Πολιτικές Προτεραιότητες first appeared on Allgood.gr.</p>

Το ισοζύγιο των κινδύνων μεταξύ του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα καθορίζει και ερμηνεύει πλήρως την δομή των οικονομικών συστημάτων και τις προοπτικές ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας. Στο σοβιετικό μοντέλο, όλα τα ρίσκα είναι στο κράτος, ο ανταγωνισμός εξαφανίζεται, οι εργαζόμενοι αντί για μισθούς λαμβάνουν επιδόματα, και η οικονομία βρίσκεται σε μόνιμο τέλμα, μέχρι να καταρρεύσει πλήρως. Στις φιλελεύθερες κοινωνίες, τα ρίσκα μοιράζονται μεταξύ κράτους και πολιτών και διαμορφώνουν την δομή και την λειτουργία της οικονομίας, επικαθορίζουν το επίπεδο των μισθών, και δημιουργούν ή καταστρέφουν τα κίνητρα για ανάπτυξη των ατόμων, των επιχειρήσεων και της εθνικής οικονομίας.

Η Ελλάδα στην περίοδο της Μεταπολίτευσης αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα χώρας στην οποία το πολιτικό σύστημα συνειδητά κατέστρεψε τα κίνητρα των πολιτών στη διαχείριση των κινδύνων, με αποτέλεσμα την διαμόρφωση της πιο ακραίας  κουλτούρας για την «αποφυγή της οικονομικής αβεβαιότητας» σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο, όπως θα δείξουμε παρακάτω.

Αυτό έγινε σταδιακά μέσα από τις ανεξάντλητες  «πελατειακές ρυθμίσεις» των πολιτικών κομμάτων, με την δημιουργία θεσμών που μεταφέρουν όλα τα ρίσκα από τους πολίτες στο κράτος.

Τέτοιοι θεσμοί είναι αυτοί που σε πρώιμα στάδια της ζωής των ανθρώπων διδάσκουν ή επιβάλλουν την ισοπέδωση των κριτηρίων αξιολόγησης στη βασική εκπαίδευση και, αργότερα, στην πανεπιστημιακή και επαγγελματική εκπαίδευση.

Παρόμοιοι θεσμοί είναι αυτοί που επιβάλλουν την προστασία μεγάλης γκάμας επαγγελμάτων (βλ. τον τεράστιο κατάλογο επαγγελμάτων που επιχειρήθηκε, εις μάτην, να ανοίξουν μέσω των 3 Μνημονίων). Το εργασιακό καθεστώς στο ελληνικό δημόσιο δεν έχει παγκόσμιο προηγούμενο στη δημιουργία απίθανων δικαιωμάτων και εξάλειψη οποιασδήποτε υποχρέωσης ή ευθύνης του εργαζόμενου. Το σύστημα συντάξεων προσέφερε (μέχρι την κατάρρευσή του) συντάξεις που ήταν μεγαλύτερες από τους μισθούς και κατοχύρωνε  τις πρόωρες συντάξεις από την ηλικία των 50 ετών. Το σύστημα δημόσιων προμηθειών αφαιρεί εξ ορισμού όλα τα ρίσκα από τους αναδόχους και τα εναποθέτει στον κρατικό προϋπολογισμό (με την γνωστή φάμπρικα της «αναθεώρησης»). Ακόμα και οι ιδιώτες επιχειρηματίες επιδιώκουν να έχουν πελατειακή σχέση κυρίως με το δημόσιο.

Μόνο οι ιδιωτικές εξαγωγικές επιχειρήσεις αποτελούν κλασσική περίπτωση οικονομικών μονάδων που αναλαμβάνουν ρίσκα, καινοτομούν, και ανταγωνίζονται ευθέως στις διεθνείς αγορές.

Διεθνείς οργανισμοί έχουν ασχοληθεί με την συγκριτική ανάλυση της κουλτούρας των αναπτυγμένων κοινωνιών σχετικά με την στάση τους απέναντι στην διαχείριση των κινδύνων και της οικονομικής αβεβαιότητας.  Έχει διαπιστωθεί ότι οι κοινωνίες με τον μεγαλύτερο βαθμό «αποφυγής της οικονομικής αβεβαιότητας» είναι λιγότερο ανταγωνιστικές, υστερούν σε θέματα καινοτομίας, και αναπτύσσουν δυσκίνητους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς. Τα αντίθετα κοινωνικά χαρακτηριστικά έχουν οι κοινωνίες που έχουν μικρότερη αποστροφή στους οικονομικούς κινδύνους.

Ο πιο έγκυρος οργανισμός μελέτης της κοινωνικής συμπεριφοράς ως προς την οικονομική αβεβαιότητα ιδρύθηκε από τον Geert Hofstede, υψηλόβαθμο στέλεχος της ΙΒΜ, ο οποίος διενήργησε τις πρώτες διεθνείς συγκριτικές έρευνες στη δεκαετία του 1960-70 και σήμερα αποτελούν την βάση της μεθοδολογίας διαπολιτισμικής ψυχολογίας σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου.

Στις έρευνες αυτές, η Ελλάδα ήταν πρώτη στη δεκαετία του 1970 και παραμένει πρώτη μέχρι σήμερα σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο όσον αφορά την αποφυγή της οικονομικής αβεβαιότητας (δείκτης The Hofstede Centre Culture Compass). Το γεγονός αυτό ερμηνεύει γιατί η χώρα είναι ουραγός στην καινοτομία και στον αριθμό αδειών για πατέντες (δείκτης European Commission Innovation Union Scoreboard). Για τους ίδιους λόγους, η χώρα έχει ένα βαρύ γραφειοκρατικό σύστημα που εξουδετερώνει τους οικονομικούς κινδύνους για τις  ευρύτατες και πολυάριθμες ομάδες που καλύπτονται από το σύστημα αυτό (δείκτης World Bank Ease of Doing Business Ranking).

Τα διδάγματα για την Ελλάδα είναι ευκρινή. Το πρώτο είναι ότι το ισοζύγιο κινδύνων μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα που επιλέξαμε, κυρίως στην περίοδο της Μεταπολίτευσης, δημιούργησε μια εκτεταμένη κουλτούρα ραντιέρηδων, όπου ένα συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό του πληθυσμού εγκατέλειψε την προσπάθεια επιβίωσης και ανάπτυξης με ίδια μέσα (και αναλαμβάνοντας τους αναλογούντες οικονομικούς κινδύνους) και εναπόθεσε την ευημερία του στη στήριξη του κρατικού προϋπολογισμού. Η μεταβίβαση τέτοιου πρωτοφανούς όγκου οικονομικών κινδύνων στον κρατικό προϋπολογισμό, τόσο από τους πολίτες όσο και από τις επιχειρήσεις, οδήγησε σε τεράστια δημοσιονομικά ελλείματα και σε ακόμα μεγαλύτερο εξωτερικό δανεισμό, με αποτέλεσμα την ουσιαστική πτώχευση της χώρας στην προηγούμενη δεκαετία.

Το δεύτερο δίδαγμα από τα παραπάνω είναι ότι η χώρα πρέπει να υλοποιήσει έναν εκτεταμένο αναδασμό οικονομικών κινδύνων μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, με την πραγματοποίηση των μεγάλων μεταρρυθμίσεων που εκκρεμούν τα τελευταία τριάντα χρόνια στο σύστημα των συντάξεων, της υγείας, των κρατικών προμηθειών, των δημόσιων έργων, κλπ. Η προσαρμογή του πληθυσμού στα νέα δεδομένα έχει ήδη αρχίσει. Μελέτη της ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ δείχνει ότι το ποσοστό των νέων που επιθυμεί να απασχοληθεί στο δημόσιο έχει μειωθεί από 38% το 2009 σε 20% το 2020.

Το μεγαλύτερο δίδαγμα, όμως, είναι ότι για να αλλάξει η κουλτούρα διαχείρισης κινδύνων στη χώρα και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για σταθερή και βιώσιμη ανάπτυξη πρέπει να σχεδιαστεί από την αρχή ένα νέο σύστημα εκπαίδευσης, το οποίο θα διδάσκει στα παιδιά ότι δεν υπάρχει τρόπος στις ανθρώπινες κοινωνίες να αποστειρωθούν οι οικονομικοί κίνδυνοι και ότι όσες κοινωνίες το επιχείρησαν περιέπεσαν σε κατάσταση μόνιμου τέλματος.

Επομένως, τα σχολεία πρέπει να διδάσκουν την επιχειρηματικότητα και την ανάληψη κινδύνων, στη θεωρία και στην πράξη, με την υιοθέτηση και εφαρμογή των καλύτερων σχετικών διεθνών πρακτικών.  Εάν καταφέρουμε κάτι τέτοιο, αυτή θα είναι η μεγαλύτερη κληρονομία που θα αφήσουμε στις επόμενες γενιές.

Μιλτιάδης Νεκτάριος,

Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς

πηγή https://www.metarithmisi.gr/

<p>The post Κρατισμός και διαχείριση κινδύνων στην Ελλάδα first appeared on Allgood.gr.</p>