πολιτισμός – Allgood.gr

Αθήνα: Από το μεγαλείο των νεοκλασικών στη γκριζάδα των ”κουτιών ” φωτοτυπημένων πολυκατοικιών

Βασίλειος Μουντάκης — Wed, 25 Jun 2025 08:56:06 +0000

Την ώρα που μεγαλουπόλεις του κόσμου επενδύουν στον πολιτιστικό τους χαρακτήρα, αναστηλώνοντας την ιστορία τους, στην Αθήνα συντελείται ένα πολιτιστικό έγκλημα με σχέδιο και ανοχή: ιστορικά, νεοκλασικά και μοντέρνα κτίρια του 19ου και 20ού αιώνα γκρεμίζονται με ταχύτητα, για να δώσουν τη θέση τους σε άψυχες πολυκατοικίες «φωτοτυπίες».

Στο Κουκάκι ,στον Άλιμο, στο Παγκράτι, στο Μετς, στα Πατήσια,στο Παλιό Φάληρο ,στη Κυψέλη κ.α παρατηρείται τα τελευταία χρόνια έξαρση κατεδαφίσεων ιστορικών οικιών.

Η πρόφαση είναι συνήθως η «στατική επάρκεια».

Η πραγματικότητα όμως είναι πιο απλή: συντελεστής δόμησης + υψηλή ζήτηση + αδιαφορία των αρχών = οικοδομικό κέρδος.

Ένας πολιτισμός που κατεδαφίζεται

Η MONUMENTA, στην εκτενή της έρευνα (2013–2015), κατέγραψε 10.600 κτίρια ιστορικής περιόδου σε γειτονιές του κέντρου. Πάνω από 2.500 εξ αυτών χαρακτηρίζονται αρχιτεκτονικά πολύτιμα, ενώ πάνω από 1.500 είναι ήδη εγκαταλελειμμένα ή ημιερειπωμένα.

Χωρίς χαρακτηρισμό ως διατηρητέα, μπορούν να κατεδαφιστούν σχεδόν χωρίς έλεγχο.

Και πράγματι, αυτό συμβαίνει. Είτε με συνοπτικές πολεοδομικές διαδικασίες, είτε με νομότυπα (αλλά «πειραγμένα») πορίσματα μηχανικών για στατική ακαταλληλότητα, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: γκρέμισμα.

-Φωτοτυπίες στο τοπίο, αντιγραφή στην ψυχή της πόλης

Η έκφραση που χρησιμοποιήθηκε στο άρθρο του Alimos Online δεν θα μπορούσε να είναι πιο εύστοχη: «Φωτοτυπίες κτίρια». Ανώνυμες, επίπεδες πολυκατοικίες με το ίδιο σχέδιο, την ίδια αισθητική, τον ίδιο σκοπό: τη μέγιστη εκμετάλλευση τετραγωνικών.

Καμία αρχιτεκτονική ταυτότητα. Καμία αισθητική πρόβλεψη. Καμία σκέψη για το πώς θα μοιάζει η Αθήνα σε 20 χρόνια.

Όταν οι αρχές κάνουν τα στραβά μάτια

Οι υπηρεσίες που υποτίθεται ότι προστατεύουν την κληρονομιά μας, τις περισσότερες φορές κωλυσιεργούν ή συναινούν σιωπηλά. Ο χαρακτηρισμός ενός κτιρίου ως διατηρητέου είναι μια πολύπλοκη, πολυετής διαδικασία. Το κέρδος όμως τρέχει και δεν περιμένει.

Συχνά οι επενδυτές κατεδαφίζουν και μετά «ζητούν συγγνώμη». Ακόμα και καταγγελίες από κατοίκους, ΜΚΟ και αρχιτεκτονικές ενώσεις πέφτουν στο κενό. Η ανοχή είναι εκκωφαντική.

Από την αντιπαροχή στο Airbnb και την «τσιμεντοποίηση» του μέλλοντος

Το φαινόμενο δεν είναι καινούριο – ξεκίνησε με την αντιπαροχή της δεκαετίας του ’50. Όμως σήμερα λαμβάνει μια νέα διάσταση: η ζήτηση για νεόδμητα διαμερίσματα, πολλές φορές για βραχυχρόνια μίσθωση ή για ξένο κεφάλαιο, σαρώνει ό,τι έχει απομείνει

Η Αθήνα χάνει όχι μόνο την ομορφιά της, αλλά και τη μνήμη της.

Μπορούμε να σταματήσουμε αυτή την επιδημία;

Ναι, αρκεί να το θελήσουμε:

Να ενεργοποιηθούν ξανά προγράμματα επιδότησης ανακαίνισης ιστορικών κτιρίων.

Να δοθούν φορολογικά κίνητρα σε ιδιοκτήτες για διατήρηση και μη κατεδάφιση.

Να υπάρξει ουσιαστική επίβλεψη και παρέμβαση από τα αρμόδια Υπουργεία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Να δοθεί φωνή στους πολίτες, τους συλλόγους, τις ΜΚΟ που αγωνίζονται καθημερινά.

Η μάχη για την Αθήνα δεν είναι μόνο πολεοδομική. Είναι πολιτιστική, κοινωνική και πολιτική. Είναι η μάχη για να κρατήσουμε ζωντανή την ψυχή της πόλης.

Αν δεν αντιδράσουμε τώρα, οι «φωτοτυπίες κουτιά πολυκατοικιών» θα γίνουν ο κανόνας. Και τότε θα είναι αργά – όχι μόνο για την αρχιτεκτονική μας, αλλά για την ίδια την ιστορία μας.

Βασίλης Μουντάκης

Ενεργός Ασφαλιστής

Y.γ Η φωτογραφία είναι απο το αρχείο του Αντωνίου Γιώργου

Μιμνέρμου 12, Αθήνα – Συνάντηση του Bauhaus με το Αθηναϊκό Art Deco
Στην ήσυχη οδό Μιμνέρμου, πίσω από το σφυγμό του Παγκρατίου, δεσπόζει μια από τις πιο εμβληματικές πολυκατοικίες του Μεσοπολέμου. Το κτίριο στον αριθμό 12, έργο του αρχιτέκτονα Σωτήριου Μαγιάση, ανεγέρθηκε το 1934 και αποτελεί σήμερα χαρακτηρισμένο διατηρητέο κτίσμα, αντιπροσωπευτικό του αθηναϊκού μοντερνισμού της εποχής

Μπορούμε να αντιδράσουμε?

Ναι, αρκεί να το θελήσουμε:

Να ενεργοποιηθούν ξανά προγράμματα επιδότησης ανακαίνισης ιστορικών κτιρίων.

Να δοθούν φορολογικά κίνητρα σε ιδιοκτήτες για διατήρηση και μη κατεδάφιση.

Να υπάρξει ουσιαστική επίβλεψη και παρέμβαση από τα αρμόδια Υπουργεία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Να δοθεί φωνή στους πολίτες, τους συλλόγους, τις ΜΚΟ που αγωνίζονται καθημερινά.

Η εικόνα μιας πόλης είναι οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτήν και οι πράξεις τους. Όταν λοιπόν προχωράμε σε μια τέτοια απόφαση, δεν θα πρέπει να είναι βιαστική και χωρίς οργάνωση. Δεν θα πρέπει να είναι άλλη μια βιαστική φωτοτυπία.

Αντικαθιστούμε το ωραίο με το πρακτικό, αλλά και το πρακτικό μπορεί να είναι καλαίσθητο και με άποψη. Ξεκινάμε ένα έργο έχοντας προβλέψει τους πιθανούς κινδύνους και σχεδιάσει την προστασία τους. Ακόμα όμως κι αν κάποια αβλεψία προκαλέσει ζημιά σε γειτονικά κτίρια ή σταθμευμένα οχήματα θα πρέπει να έχουμε εξΑΣΦΑΛΙΣΕΙ την ευθύνη μας.

Σχεδιάζουμε σωστά το έργο και την ευθύνη μας από όποιο δυσάρεστο απρόοπτο και προχωράμε στο να κάνουμε πράξη την απόφασή μας με σεβασμό στον άνθρωπο, στο περιβάλλον και στην πόλη μας.

Και κάτι επαγγελματικά (πολύ σοβαρό): Ποιος είναι υπεύθυνος αν πέσει ένα παλιό κτίριο;

Ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί, αν ανησυχεί ή αν αδιαφορεί κανείς για την αισθητική αλλοίωση της Αθήνας, υπάρχει μια αντικειμενική, νομικά δεσμευτική πραγματικότητα:

Ο ιδιοκτήτης ενός κτιρίου –ακόμη και αν αυτό είναι παλιό, εγκαταλελειμμένο ή «περιμένει» την κατεδάφιση– φέρει πλήρη αστική ευθύνη για ό,τι συμβεί.

Και συμβαίνουν:

Πτώσεις σοβάδων ή κεραμιδιών.
Κατολισθήσεις τοίχων.
Ζημιές σε παρακείμενα κτίρια.
Τραυματισμοί περαστικών.

Ιδιαίτερα σε περιοχές σεισμικής επικινδυνότητας, όπως η Αττική, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο σοβαρά.

Όσα κτίρια έχουν κατασκευαστεί πριν το 1960 ΔΕΝ μπορούν να ασφαλιστούν για σεισμό, με βάση τις πολιτικές των περισσότερων ασφαλιστικών εταιρειών.

Αλλά μπορούν –και πρέπει– να καλυφθούν για αστική ευθύνη ιδιοκτήτη και νομική προστασία, ώστε να μην βρεθεί ο πολίτης ή ο οικογενειάρχης αντιμέτωπος με ποινικές ή αστικές ευθύνες. Και οι νέες κατασκευές;

Οι νεόδμητες πολυκατοικίες, που ξεπηδούν σαν «φωτοτυπίες», έχουν διαφορετικό τεχνικό υπόβαθρο, όμως κι εκεί προκύπτουν ερωτήματα:

Γίνεται σωστή μελέτη για την ασφάλεια και τη στατικότητα;
Υπάρχει κάλυψη για φυσικές καταστροφές ή απώλειες περιουσίας των ενοίκων;
Οι εργολάβοι και διαχειριστές ασφαλίζουν την οικοδομή επαρκώς;
Οι ιδιοκτήτες (που συχνά επενδύουν δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ) γνωρίζουν τι δικαιούνται και τι πρέπει να καλύψουν;

Η Ασφάλιση είναι μέρος της λύσης

Ούτε η πολυκατοικία, ούτε το νεοκλασικό, ούτε το Airbnb είναι πρόβλημα από μόνα τους. Το πρόβλημα ξεκινά όταν δεν υπάρχει γνώση, φροντίδα και προστασία.

Η ασφάλιση περιουσίας, αστικής ευθύνης και νομικής προστασίας είναι βασικός άξονας ευθύνης για κάθε ιδιοκτήτη – είτε διατηρεί ιστορικό ακίνητο, είτε χτίζει σύγχρονο.

Η ασφάλεια δεν είναι εμπόδιο στην ανάπτυξη. Είναι προϋπόθεση για να έχει διάρκεια και υπευθυνότητα.

The post Αθήνα: Από το μεγαλείο των νεοκλασικών στη γκριζάδα των ”κουτιών ” φωτοτυπημένων πολυκατοικιών first appeared on Allgood.gr.

Νέα Φιλαδέλφεια: Η εξοχή της Αθήνας

Συντακτική Ομάδα Allgood.gr — Wed, 08 May 2024 07:07:33 +0000

Νέα Φιλαδέλφεια: Η Ελένη Ψυχούλη γράφει 16 λόγους που αξίζει να την επισκεφτείς.

ΗΝέα Φιλαδέλφεια δεν είναι άλλη μια γειτονιά της Αθήνας, αλλά μια πόλη ξέχωρη –μη σου πω και μια χώρα– που σε τίποτα δεν μοιάζει με την υπόλοιπη πρωτεύουσα. Με δρόμους που, σαν ακτίνες φωτεινού ήλιου, ξεκινούν από την πλατεία της, η Ν. Φιλαδέλφεια χτίστηκε κάπου ανάμεσα στο ’23 και το ’27 από την Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων, στα πρότυπα μιας αγγλικής κηπούπολης. Και αυτή την ιδιαιτερότητα τη νιώθεις σε κάθε σου βήμα ανάμεσα σε μαγικούς κήπους, πρασιές, ένα δροσερό, τροφαντό, υγιές πράσινο, λεμονιές, μπουκαμβίλιες, που σαν κάδρο-φωτοστέφανο ευτυχίας, πλαισιώνει κάθε δραστηριότητα της γειτονιάς.

Μετά τους σεισμούς του 1999 ο οικισμός χαρακτηρίστηκε παραδοσιακός, με αποτέλεσμα να μην αντιλαμβάνεσαι πλέον ποιο είναι το νεόδμητο και ποιο το παλιό προσφυγικό με τη χαρακτηριστική κεραμοσκεπή. Οι προσφυγικές πολυκατοικίες του Άρη Κωνσταντινίδη, τα μπαουχάους απομεινάρια των κλωστηρίων Τεγόπουλου και της εριουργίας Μπριτάννια, τα σπίτια εκλεκτικιστικού στιλ, μοναδικές αρχιτεκτονικές της δεκαετίας του ’50 και του ’60, κήποι και πάλι λουλούδια όπου και να γυρίσεις, μέχρις εκεί που αρχίζει η ζωή των καφέ της Δεκελείας.
Και πάνω απ’ όλα το Άλσος, 500 στρέμματα πεύκα και μια λίμνη τοπίου ευρωπαϊκού – κάποτε εδώ φύτεψε το 1914 το πρώτο δέντρο η βασίλισσα Σοφία.
Εδώ η παλιά Αθήνα έσπευδε ενθουσιώδης να εορτάσει την Πρωτομαγιά με πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Ο νυν Φιλαδελφιώτης πασών των ηλικιών εδώ σουλατσάρει και παίρνει καθημερινά τον αέρα του, εδώ αθλείται, εδώ κάνει τζόκινγκ, άσχετα αν μετά θα επιδοθεί σε γενναίες ατασθαλίες με πολίτικες νοστιμιές, παγωτό καϊμάκι και Άδανα κεμπάπ. Ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον Ιονικό, η γειτονιά το «εν σώματι υγιεί» το έχει στο κύτταρό της, πουθενά αλλού δεν θα δεις τόσους δρομείς, τόσους αθλούμενους, τόσους φροντίζοντες την καλή τους φόρμα. Στο καινούργιο γήπεδο της ΑΕΚ, τιμή, αξιοθέατο και καμάρι, μπορεί να σε διχάσει η αισθητική του μεταλλικού αετού στην είσοδο, αλλά όπως και να ’χει θα σε εντυπωσιάσει και μετά θα συγκινηθείς κιόλας γιατί σαν να ηχούν εντός σου χιλιάδες ιαχές ενός συλλόγου ιστορικού, θρησκεία, μνήμη, παλιές και καινούργιες πατρίδες αδελφωμένες στο ίδιο λάβαρο.
Προσφυγική γειτονιά που τίποτα δεν θα σου θυμίσει από τη μιζέρια του ξεριζωμού, μόνο πολιτισμό, φανατικά πολίτικη κουζίνα, αισθητική, ομορφιά, νοστιμιά και εγκαρδιότητα. Γενναιόδωρη σαν μεγάλη μερίδα κεμπάπ με τα όλα της, η Φιλαδέλφεια ξέρει να ζει χαλαρά και συ έχεις κάθε λόγο να δανειστείς τις καλοκαιρινές δροσιές και τους παραδεισένιους κήπους της που κρύβουν αυτούσια τη γεύση της Λωξάντρας.

Το σουβλάκι και το κεμπάπ (που εδώ είναι θρησκεία)

Η Νέα Φιλαδέλφεια το κεμπάπ το έχει στο μικρασιάτικο αίμα της. Το σουβλατζίδικο στη Ν. Φιλαδέλφεια, δεν είναι αυτό το απλό που ξέρουν οι γειτονιές της Αθήνας. Εδώ, οι αλυσίδες της υπόλοιπης πόλης δεν φτουράνε, για την ακρίβεια, κλείνουν μόλις ανοίξουν. Το φιλαδελφιώτικο κεμπάπ έχει τη δική του ιστορία και την εμπιστεύεσαι γιατί έχει γράψει χιλιόμετρα στα κάρβουνα.

Ο Ανδρέας είναι ο τελευταίος από τους παλιούς της γειτονιάς, από αυτούς που επιμένουν να φτιάχνουν μόνοι το σουβλάκι τους. Το μισό μαγαζί, με την ψησταριά, τις σούβλες, το ταμείο με τα εικονίσματα και τις μνήμες των προγόνων σε παραπέμπει στην παλιά Ελλάδα του ελληνικού σινεμά, τα λευκά τραπεζάκια στην κλειστή βεράντα και στην πλατεία, σε προσγειώνουν στο πάντα νόστιμο Σήμερα! Κοκορέτσι, κοντοσούβλι, εξοχικό και κλέφτικο, εξαίρετο μπιφτέκι σερβίρισμα παλιάς κοπής και αγαπημένο, με τις πίτες, την ψητή πιπεριά, την ντομάτα, το κρεμμύδι και τον μαϊντανό.

Προύσης 5, 2102523720

Ο Δήμος, με ιστορία από το 1980 και από τον παππού στον εγγονό, φαίνεται πως έφερε το ντεκόρ και την αναπαλαίωση στα γούστα της νέας εποχής, Εδώ, ο Νεοφιλαδελφιώτης θα έρθει για τη σκεπαστή πίτα του με γύρο, τζατζίκι, πατάτα και όλα τα συμπαρομαρτούντα, το τραγανό τηγανητό κολοκυθάκι και την τραγανή φέτα σε φύλλο με μέλι και μαυροσούσαμο. Έχει και σούβλες με κοκορέτσι, κοντοσούβλι και τυλιχτά και κεμπάπ, μπριζολάκια, πανσετάκια και τα όλα μιας ψησταριάς.
Σάρδεων 4, 2102524240

Το Hamam, από τα μοντέρνα στην όψη, αυτά που προτιμούν οι παρέες των νεότερων για μια έξοδο που συνδυάζει το γιαουρτλού, το ντονέρ κεμπάπ από μοσχαρίσιο και αρνίσιο κιμά, το κεμπάπ Καισαρείας που ζυμώνεται με κασέρι και το σουτζούκι με φέτα με μια νέας κοπής σαλάτα με μανούρι, κοτομπέικον ή ένα βίγκαν τυλιχτό. Θα το ξεχώριζα για τους γύρους του, αλλά και τα ψητά «της βέργας», όπως το λουκούμι μοσχαράκι γάλακτος με τις πατάτες και τη σος μουστάρδα.
Βρυούλων & Π. Ιωακείμ 34, 2102517521

Το Twist East η γειτονιά το προτιμά για τα «τσεπάκια» του, την παραδοσιακή αρμένικη πίτα που γεμίζει με φελάφελ, κεμπάπ, μπριζολάκι, μελιτζανοσαλάτα και λοιπές σος, αλλά και για το κεμπάπ του.
Πλ. Πατριάρχου, Βρυούλων 1, 2102583741

Ο Μπαρμπαλιάς με παραδοσιακό, αφράτο κεμπάπ πάνω σε πίτες, με ψητή ολόκληρη ντομάτα και πιπεριά, το κρεμμύδι και τον μαϊντανό του, παστουρμαλί με σπιτίσιο φύλλο, καραμανλίδικος παστουρμάς, δίκανο κεμπάπ, σαγανάκι με σουτζούκι, κασερλί κεμπάπ, τυλιχτά, σουβλάκι και κεμπάπ και από μοσχάρι, λαχματζούν, τηγανητές πατάτες με αυγά, παστουρμά και σουτζούκι (ω, ναι!), όλα ψήνονται τη στιγμή της παραγγελίας. Κλείσιμο πολίτικο με κιουνεφέ, καζάν ντιπί και παγωτό εκμέκ!
Σμύρνης 23, 2102525444

Η νοσταλγική γοητεία του Cine Alsos

Οι μεγαλύτεροι, με έναν καημό στο μάτι, θα σου μιλήσουν για το σινέ του Άλσους, το Νινάκι, με το χαλικάκι κάτω, τα νυχτολούλουδα στους τοίχους και το φοβερό καλαμάκι που σε περίμενε έξω, μετά το χάπι εντ της ταινίας. Ωστόσο, δεν βλέπω τον λόγο να λυπηθείς, όταν η ιστορία του συνεχίζεται, ίσως χωρίς χαλικάκι αλλά με το ίδιο ντεκόρ και τα εντυπωσιακά, πανύψηλα δέντρα του άλσους να ορθώνονται σαν χολιγουντιανό σκηνικό πίσω από την οθόνη. Το Σινέ Άλσος για τον βέρο Νεοφιλαδελφιώτη Κώστα Χατζηδημητρίου είναι κάτι παραπάνω από το σπίτι του τα τελευταία 33 χρόνια. Με τα χέρια του έχει διαμορφώσει ένα Σινέ ο Παράδεισος, ολοκάθαρο, αστραφτερό, φροντισμένο και με ταινίες πρώτης προβολής, χωρίς να αλλοιώσει την ψυχή του παλιού σινεμά. Ταινίες με πίτσα, χοτ ντογκ και φρόζεν κοκτέιλς, με νάτσος και ποπ κορν στο τραπεζάκι πλάι σου.
Λ. Δεκελείας 152, 2102583133

Τα Αμπελάκια, εστιατόριον με πείρα από το 1930

Οικογενειακή ταβέρνα, εστιατόριο, καντίνα του κάθε εργένη, αποκούμπι της νοικοκυράς που δεν πρόλαβε να μαγειρέψει, αλλά και θέατρο και μνήμη των ξεχωριστών στιγμών κάθε οικογένειας στη Φιλαδέλφεια, τα Αμπελάκια θα σε κερδίσουν με την τεράστια σάλα τους και την πρόσφατη, καλαίσθητη ανακαίνιση, με τα παλιά βαρέλια και το ξύλινο πάτωμα. Εμένα, με εντυπωσίασαν τα γεμιστά που έτρωγε ο μοναχικός συνταξιούχος, σε ένα γωνιακό τραπέζι. Αυτή η ντομάτα, από την όψη της κιόλας, με έπεισε για το άρτιο της εκτέλεσης. Σαν το γεμιστό της γιαγιάς μου, που ήταν Πολίτισσα. Ανοιχτή, πεντακάθαρη κουζίνα, μπροστά η προθήκη με τα φαγητά. Μη φανταστείς τίποτα τεράστιο, όσα οφείλει να χωρά ένα καλομαγειρεμένο μενού της εποχής, ισορροπημένο, όπως το ήθελε η παλιά οικογένεια που ήξερε να τρώει νόστιμα αλλά και σωστά. Με το κρέας, το ψαράκι, το όσπριο, το λαδερό του, σε γενναιόδωρες μερίδες, ποιοτικό και οικονομικό.
Ένα εστιατόριο που έρχεται από παλιά και δεν λησμονεί: το ψητό μοσχαράκι νουά, τα σμυρνέικα σουτζουκάκια, το γιουβετσάκι, αλλά και την ορφανή μακαρονάδα με λεμονάτη σάλτσα από ψητό.
Πλ. Ελευθερίου Βενιζέλου 16, 2102511634

Ο θείος Φάνης και οι πίτες του

Ο πρωινός καφές στη Φιλαδέλφεια συνοδεύεται οπωσδήποτε με τυρόπιτα από τον Θείο Φάνη, τον πρωτομάστορα μιας οικογενειακής βιοτεχνίας, που ήρθε από τη Σμύρνη το ’22. Οι Μικρασιάτες έχουν παράδοση στο φύλλο και αυτή τη διαφορετικότητα τη νιώθεις από την πρώτη μπουκιά μιας τυρόπιτας ζυμωτής με 4 τυριά, μιας σφολιάτας με κιμά, την εξαιρετική φλογέρα, αλλά και το πεϊνιρλί του με τον κιμά
Όλες οι νοικοκυρές της συνοικίας από αυτόν αγοράζουν τη σφολιάτα και την κουρού για τις πίτες τους, και αν φτάσεις ως εδώ αξίζει να πάρεις κι εσύ το ωραίο φύλλο αφού κάλλιστα συντηρείται στην κατάψυξη.
Εθν. Αντιστάσεως 93, 2102583278

Δύο ζαχαροπλαστεία που από μόνα τους αξίζουν να σε φέρουν ως εδώ

Όταν ήμουν μικρή, όλη η παλιά Αθήνα, με τις μεγάλες ζέστες κατέβαινε για παγωτό στην πλατεία της Φιλαδέλφειας, στον Τίλλα και τον παλαιό Κανάκη, αφού η συνοικία φημιζόταν για τη δροσιά, αλλά και για το πολίτικο παγωτό της. Εκείνα τα χρόνια, εμένα με συγκινούσε πιο πολύ από τον ντοντουρμά το εντυπωσιακό σιντριβάνι της παλιάς πλατείας. Πια το σιντριβάνι δεν υπάρχει, ούτε η παλιά Αθήνα, όμως το παγωτό είναι το ίδιο, συγκινητικό, βαθιά νοσταλγικό, μια παράδοση που καβατζώνει έναν αιώνα ζωής, χωρίς καμιά έκπτωση, καμιά παραχώρηση. Απλά μοναδικό!

Ο Τίλλας
Απόγευμα και όλα τα τραπεζάκια του Τίλλα είναι γεμάτα κόσμο, αλλά και γλυκά. Το απογευματινό γλυκό στο ζαχαροπλαστείο είναι μια συνήθεια που έχουμε πια ξεχάσει, όχι όμως και η Ν. Φιλαδέλφεια που συνεχίζει, όπως και η Πόλη, να συνοδεύει τον απογευματινό της ελληνικό με εκμέκ με κρέμα μαστίχας, βυζαντινό σάμαλι και πολίτικο προφιτερόλ. Διόλου τυχαίο, ο ιδρυτής Ιωάννης Σεβαστόπουλος είχε ζαχαροπλαστείο στην Ταξίμ, πριν έρθει στη Ν. Φιλαδέλφεια το 1964. Σήμερα, η λεπτοκαμωμένη, τρισεύγενη εγγονή Αγγελική μόλις πήρε το τιμόνι ενός μαγαζιού που παραμένει κομμάτι ιστορίας, αναλλοίωτο στην όψη αλλά και τη νοστιμιά του. Τα ίδια αγνά υλικά φτιάχνουν το καζάν ντιπί, τα πολίτικα κρουασάν με καρύδι και σοκολάτα, το κεσκιούλ, το βυζαντινό σάμαλι, το εκμέκ κανταΐφι, το μαλεμπί, το ρυζόγαλο φούρνου, αλλά και τα μοναδικά παγωτά – ναι, υπάρχει ακόμη Σικάγο σ’ αυτή τη ζωή, όπως και εξαιρετικό καϊμάκι και σορμπέ φράουλα που σερβίρονται με χειροποίητο γκοφρετάκι. Ένα ταξίδι στην Πόλη του ’50, στην αιώνια γλυκιά Πόλη και ένας κήπος στα μετόπισθεν, σαν σκηνικό της Εδέμ, να σε κάνει να νιώσεις ουρί του παραδείσου.
Πλ. Πατριάρχου 10, 2102514077

Το Συντριβάνι
Μην μπερδευτείς με τη μοντέρνα κοψιά του που θυμίζει νιου έιτζ πατισερί. Ό,τι συμβαίνει στο εργαστήρι του Αντώνη Κανάκη έρχεται από το πιο βαθύ πολίτικο παρελθόν και φτιάχνεται με τα πιο αγνά υλικά. Το μαστιχωτό καϊμάκι και το σορμπέ με ολόφρεσκες φράουλες θα σε στοιχειώνουν για καιρό. Με τα κοκάκια, τα σουδάκια και τα μπαμπαδάκια θα επιστρέψεις στην παιδική σου ηλικία –πόσο έχει εξαφανιστεί το σωστό κοκ στις μέρες μας!–, το εκμέκ του ένα αριστούργημα. Αν νοσταλγείς την αυθεντική σεράνο, σοκολατίνα, αμυγδάλου, το εκλέρ και το ποντικάκι, καλώς ήρθες, σου έχουμε το real thing! Μαζί τους και όλα τα γλυκά ταψιού, το τσουρέκι και τα πολίτικα τσατάλια και λοιπά μπατόν σαλέ στην απόλυτη εκδοχή τους.
Μαραθώνος & Ειρήνης 4, 2102518152

Τα μεζεδοπωλεία

Η Νέα Φιλαδέλφεια αγαπά ιδιαίτερα τα μεζεδοπωλεία και αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο. Η προσφυγική παράδοση, τον μεζέ αλλά και τη μεζεδοκατάσταση που μοιράζει γέλια και χαρές πάνω από πολλά μικρά πιατάκια, την έφερε μαζί της από τις χαμένες πατρίδες. Και όλα τα μεζεδοτραπέζια της γειτονιάς τιμούν το γιαουρτλού, τα ντολμαδάκια, το λαχματζούν, το ιτσλί και το κεμπάπ ακόμη και όταν η ανανέωση σηκώνει τη δική της παντιέρα με καμιά ρόκα-παρμεζάνα.

Το Μικρασιάτικο
Πίσω από τη φρέσκια πρόσοψη, μαγειρεύει με την καρδιά του την παράδοση: χιουνκιάρ, σουτζουκάκια, μαντί και παστουρμαλί, Άδανα κεμπάπ, κους μπασέ φιλετάκια χοιρινά μαριναρισμένα στη σχάρα, ιτσλί και κεφτεδάκια, κοινώς από το τραπέζι των πειρασμών θα σηκωθείς σκασμένος, ιδιαίτερα μετά το εκμέκ παγωτό, το καζάν ντιπί και το κιουνεφέ. Υπάρχει και ψαράκι της σχάρας και απλά ψαρομεζεδάκια αν αντισταθείς και διαλέξεις πιο κομψά και συγκρατημένα.
Προύσης 12, 2102510007

Οι Μέλισσες
Aπό τα παλαιότερα και αγαπημένα της γειτονιάς, οι Μέλισσες είναι το κλασικό ραντεβού για τον μεζέ όπως μας τον έμαθαν τα πρώτα μεζεδοπωλεία, κλασικό. Όπως λέμε καπνιστή μελιτζανοσαλάτα, μπουγιουρντί με σουτζούκι και πλευρώτους στη σχάρα, αλλά και πιο μοντέρνο, αν σου λέει κάτι η σαλάτα με ψητό ταλαγάνι, καρύδια και μπαλσάμικο. Γενναιόδωρα και πληθωρικά πιάτα, μπόλικη πολίτικη παράδοση, πατάτες τηγανητές με τη φλούδα τους και σος φέτας, τηγανιές, νοσταλγικό μοσχαράκι με μανιτάρια και κρέμα γάλακτος, κοτόπουλο στο πήλινο και αρκετές ετικέτες από εμφιαλωμένα καλά τσίπουρα.
Τρυπιά 39, 2102520566

Bocas meze
Μεζεδοπωλείο ισπανοελληνικό, το πρώτο με σεφ αναγνωρισμένο, τον Μίλτο Αρμένη, που συνδυάζει τις δυο πατρίδες καταγωγής του. Μεζές πληθωρικός για πείνες επικές, βγαλμένες από τον ξυλόφουρνο, κάπου ανάμεσα στην αλέγκρα Κέρκυρα και τη χώρα των Βάσκων, σε ένα μαγαζί πολύχρωμο, πεντάμορφο και έξω καρδιά, με αισθητική που θα χαιρόταν η Φρίντα (Κάλο). Το κοντινό μποστάνι στους Αγ. Αναργύρους προμηθεύει ό,τι μπορεί από πρώτη ύλη, αυγά και βιολογικά λαχανικά. Γαρδούμπα από γαρίδα, γαύρος τηγανητός σε κρούστα από σουσάμι, σουτζουκάκια τόνου με κρέμα από πατάτα, ισπανική τορτίγια που αλλάζει γεύσεις, ισπανικό χοτ ντογκ με μοσχαράκι παστιτσάδο και κρέμα γραβιέρας, ένας νέος, πειραματικός και δημιουργικός μεζές – η γειτονιά σε νέα τροχιά.
Προύσης 13, 2102580908

Μίστερ Λουκιδέλης
Ένα κομμάτι αδιάλειπτης ελληνικής ιστορίας, που ξεκινά το 1924, όταν πρόσφυγες από την Αγιάσο, οι Λουκιδέληδες ανοίγουν εδώ την μπακαλοταβέρνα που θα αντέξει τέσσερις γενιές στα ίδια χέρια. Τρεις χώροι και μια κουζίνα, ξεκινάς από το χειμωνιάτικο υπόγειο, μουσειακό δείγμα παραδοσιακού κουτουκιού, με τα βαρέλια, τη στοά Καζαντζίδη –που υπήρξε φαν του μαγαζιού–, τα μεμοραμπίλια, φανέλες και συλλεκτικά παραφερνάλια του ομίλου της ΑΕΚ, όλοι οι παίχτες και τα στελέχη έχουν περάσει από εδώ, μαζί και ο Αυλωνίτης που γύρισε εδώ την «Κυρία Δήμαρχο» με τη Βασιλειάδου, εδώ παρουσιάστηκε και το «1968» του Τάσου Μπουλμέτη, που εξιστορεί τα κατορθώματα της ομάδας. Μόλις ανοίξει ο καιρός, το μαγαζί μετακομίζει στον πεζοδρόμιο της πλατείας, άρωμα γειτονιάς, με τις γάτες, τα πιτσιρίκια με τα ποδήλατα, και απέναντι μια καινούργια αίθουσα για τις μεγάλες κομπανίες.
Ο Στέλιος Λουκιδέλης είναι μορφή της συνοικίας, ο τύπος που όλοι γνωρίζουν προσωπικά, ένα κομμάτι της ζωής τους και ο άνθρωπος που κάθε χρονιά, γεμίζει ακόμη τα βαρέλια του με ρετσίνα. Γεύσεις καθαρές και απλές, αμελέτητα τραγανά στο τηγάνι, σαλιγκάρια στιφάδο, υπέροχα κεφτεδάκια με μπόλικο δυόσμο, μερακλίδικη χωριάτικη, τραγανή τυρόπιτα Μυκόνου με το τυρί να λιώνει σαν κρέμα, από τα πιο νόστιμα ντολμαδάκια με αμπελόφυλλο, σκοπελίτικη τυρόπιτα και ζουμερά, άψογα ψημένα όλων των λογιών τα κρεατικά παρέα με αληθινές πατάτες. Η ταβέρνα όπως την αγαπήσαμε, αθάνατη και τιμιότατη.
Γ. Παπανδρέου 79, Ν. Φιλαδέλφεια, 2102510659

Και ένα άχαστο μπαράκι με ιστορία

Κατακόκκινη διάθεση γαλλικού καμπαρέ ή μπαρόκ μπουντουάρ, βελούδινοι άλικοι καναπέδες, ένα κόζι πατάρι που σου βάζει πονηρές ιδέες στο μυαλό, αγαπημένες κούκλες του Μάπετ Σόου, το Β-KOUTI είναι το αγαπημένο στέκι του βέρου Φιλαδελφιώτη. Χαλαρό, χωρίς πόζα και ύφος, σέξι και παθιασμένο, αξίζει να το επισκεφτείς μόνο και μόνο για το μοναδικό σκηνικό του, αλλά θα λατρέψεις και τα κοκτέιλ του και τις swing νότες του με κάποιες σπάνιες ελληνικές εκτελέσεις.
Το πιο παλιό μπαρ της γειτονιάς παραμένει φανατικά επίκαιρο.
Βρυούλων 20, 2102527337

Πηγή : https://www.athensvoice.gr

The post Νέα Φιλαδέλφεια: Η εξοχή της Αθήνας first appeared on Allgood.gr.

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΘΕΑ

Συντακτική Ομάδα Allgood.gr — Wed, 27 Mar 2024 08:26:30 +0000

”ΚΑΛΛΙΘΕΑ : ΕΝΑ ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ”

στα πλαίσια των δράσεων ”ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ”

Το Κέντρο Έρευνας Νεότερης Ιστορίας (ΚΕΝΙ) του Παντείου Πανεπιστημίου σας προσκαλεί σε ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΕΡΙΠΑΤΟ και ΕΚΔΗΛΩΣΗ για την ιστορία της Καλλιθέας

ΣΑΒΒΑΤΟ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ 2024

10 Π.Μ.: ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ (Αφετηρία Πεζόδρομος Παντείου)

12:30 ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΙΝ/ΦΟ ”ΚΑΛΥΨΩ” ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ με τους :

Νικολίνα μυωφά (γεωγράφο, Χαροκόπειο Παν/μιο)

Κωνσταντίνα Κάλφα (Ιστορικό της αρχιτεκτονικής, ΑΣΚΤ)

Λάμπρο Μπαλτσιώτη (ιστορικό, Πάντειο Παν/μιο)

Ελένη Κυραμαργιού (ιστορικό, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών)

Κατερίνα Καντιώτου (ιστορικό, Πάντειο Πανεπιστήμιο)

την ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ-ΤΖΙΤΖΙΦΙΩΝ

The post ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΘΕΑ first appeared on Allgood.gr.

Η Ποδηλάτισσα του Πράτερ

Συντακτική Ομάδα Allgood.gr — Thu, 07 Mar 2024 10:49:55 +0000

Ακόμη ένα εξαιρετικό βιβλίο της Ελένης Κεκροπουλου της πολυγραφότατης συγγραφέως που μπορεί και αγκαλιάζει την ιστορία με την λογοτεχνική μοναδική της πένα . Μ.Κακαβογιαννη

Από τις Εκδόσεις Ενάλιος || Εκδόσεις Ωκεανός
Σόλωνος 136, Αθήνα, 10677
Τηλ. 2103829339 || Φαξ 2103829659
www.enalios.gr||www.oceanosbooks.gr

The post Η Ποδηλάτισσα του Πράτερ first appeared on Allgood.gr.

ΣΥΜΦΩΝΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Συντακτική Ομάδα Allgood.gr — Thu, 08 Feb 2024 11:02:12 +0000

Η Ifaistos Fireworks Productions και τα Κινηματοθέατρα ‘Λάμπρος Κωνσταντάρας – Ρένα Βλαχοπούλου’ παρουσιάζουν τους Αντώνη Κρόμπα και Λευτέρη Ελευθερίου σε μια μοναδική παράσταση με τίτλο ‘Σύμφωνο Επιβίωσης’. Τιμή εισιτηρίου: 15,00€. Προπώληση στο TicketServices.gr

……………………

Μιχάλης Σπυρής

24ωρη ενημέρωση: 2105911390

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ www.lamproskonstantaras.gr

The post ΣΥΜΦΩΝΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ first appeared on Allgood.gr.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΣΟΥΒΕΛΑΣ BEST OF STAND UP COMEDY

Συντακτική Ομάδα Allgood.gr — Wed, 07 Feb 2024 10:41:59 +0000

Η Ifaistos Fireworks.gr Productions και τα κινηματοθέατρα ‘Λάμπρος Κωνσταντάρας – Ρένα Βλαχοπούλου’ θα παρουσιάσουν εκ νέου, τον Αλέξανδρο Τσουβέλα, την Τρίτη 05 Μαρτίου 2024 σε μια μοναδική παράσταση! Εισιτήρια προπωλούνται στο TicketServices.gr

………………………….

Μιχάλης Σπυρής

24ωρη ενημέρωση: 2105911390

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ www.lamproskonstantaras.gr

The post ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΣΟΥΒΕΛΑΣ BEST OF STAND UP COMEDY first appeared on Allgood.gr.

Καλή χρονιά στους απανταχού Έλληνες

Βασίλειος Μουντάκης — Mon, 01 Jan 2024 08:50:35 +0000

Καλή χρονιά με Υγεία, χαρές δουλειές και τύχη σε όλους τους αναγνώστες ,

τους φίλους και συντελεστές του all good

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες την ονομαστική τους εορτή.

Χρόνια πολλά σε όλους τους συναδέλφους μου Ασφαλιστικούς Πράκτορες

Χρόνια πολλά στην Ασφαλιστική Αγορά

Χρόνια πολλά στους ασφαλισμένους μας

Χρόνια πολλά και στους Ανασφάλιστους

Χρόνια πολλά στη πατρίδα μας και σε όλους τους Έλληνες απανταχού της γης

Ζούμε στη πιο όμορφη χώρα και ευλογημένη του πλανήτη.

Ο μύθος λέει ότι αυτή τη χώρα την έφτιαξε ο Θεός και τη κράτησε για πάρτη του .

Αυτό το πλούτο που κουβαλάμε θέλουμε να αναδείξουμε και να προβάλουμε

Μέσα από τον ιστότοπο του All Good θα γράφουμε πράγματα για να γινόμαστε καλύτεροι ,για αυτό δίνουμε βήμα στο καθένα από εσάς To https://allgood.gr/ δεν είναι ένας , μπορεί να είναι ο καθένας …

Να γράψει για τη δουλειά του , για την επιστήμη του ,για τα ενδιαφέροντά του, τα χόμπι του , τη ζωή του, το τόπο του

Να αναδείξουμε διάφορα επαγγέλματα ,το πολιτισμό μας, την ιστορία μας, τα ήθη και τα έθιμά μας. τη μουσική μας .

Να αναδείξουμε τη πλούσια ιστορία μας ,τη γλώσσα μας

το τόπο που ζούμε ,τη πόλη, το χωριό μας το νησί μας

Έχουμε συνολικά 46 ενότητες για να χωρέσουν τα πάντα

Η γνώση πρέπει να μοιράζεται και να πολλαπλασιάζεται ,αν τη κρατάς για τον εαυτό σου χάνεται η αξία της

Δε θα σταθούμε τόσο πολύ στην είδηση ,αυτό το κάνουν εξάλλου και πολύ καλά μάλιστα χιλιάδες site.

Δεν ανταγωνιζόμαστε κανέναν , δε λογοδοτούμε σε κανέναν , δεν εξαρτόμαστε από κανέναν

Αυτό το κάνουμε με μεράκι στον ελεύθερο χρόνο μας , βοηθήστε μας να γίνουμε καλύτεροι και περισσότερο χρήσιμοι

Σας αποχαιρετώ με τη φράση του μέγιστου Καζαντζάκη

”’Δε φοβάμαι τίποτα , δεν ελπίζω τίποτα είμαι λεύθερος”

καθώς και το τραγούδι αφιερωμένο στο Καζαντζάκη

Αναφορά στον Καζαντζάκη. Κώστας & Μάνος Μουντάκης.

Βασίλης Μουντάκης

Ο δημιουργός

The post Καλή χρονιά στους απανταχού Έλληνες first appeared on Allgood.gr.

ΚΑΤΑΚ: Η ΓΕΝΝΑΙΑ ΦΑΛΑΙΝΑ

Συντακτική Ομάδα Allgood.gr — Mon, 18 Dec 2023 12:36:27 +0000

H τρυφερή, συγκινητική αλλά και αστεία υποθαλάσσια περιπέτεια ενηλικίωσης μιας μικρής Μπελούγκα φάλαινας που ανυπομονεί να μεγαλώσει. Ενώ όλοι οι συνομήλικοί του έχουν γίνει άσπρες φάλαινες, όπως προβλέπεται για την ηλικία τους, ο Κατάκ είναι ακόμα μικρός και γκρι. Για να αποδείξει πως έχει μεγαλώσει κι εκείνος αλλά και για να υλοποιήσει την τελευταία επιθυμία της πολυαγαπημένης του γιαγιάς ξεκινά ένα επικίνδυνο ταξίδι στο Μεγάλο Βορρά. Όσο απομακρύνεται από το σπίτι του, αποκτά τους πιο απροσδόκητους φίλους στα πιο απίθανα μέρη του ωκεανού και σύντομα καταλαβαίνει πως η διαφορετικότητά του είναι που τον κάνει μοναδικό και ενίοτε το να είσαι ο εαυτός σου είναι η πιο θαρραλέα εκδοχή σου.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Σκηνοθεσία: Christine Dallaire-Dupont
Σενάριο: Andrée Lambert
Ηθοποιοί: ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ ΟΙ:, Γιάννης Καραούλης, Πέτρος Κονόμου, Σκεύος Πολυκάρπου, Εύρος Βασιλείου, Λουίζα Μιχαηλίδου, Ανδρέας Τσέλεπος, Αθηνά Σάββα, Μιχάλης Καζάκας, Ιωάννα Παπαμιχαλοπούλου, Νάτια Χαραλάμπους
Διάρκεια: 82 λεπτά
Πρεμιέρα: Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2023
Χρονολογία παραγωγής: 2023
Είδος ταινίας: ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ
Χώρα παραγωγής: ΚΑΝΑΔΑ
Καταλληλότητα ταινίας: ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ: https://www.youtube.com/watch?v=M0CXGJNuD00

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ από Πέμπτη 21/12

Τιμές εισιτηρίων: 7,00€ & 5,00€ (παιδικό έως 10 ετών, φοιτητικό, άνεργοι,πολύτεκνοι, Α.Μ.Ε.Α. & άνω των 65 ετών).

Κάθε Δευτέρα & Τρίτη γενική είσοδος 5,00€ και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη ένα εισιτήριο των 7,00€ για 2 άτομα.

Από Παρασκευή έως και Κυριακή, για όλες τις μεταγλωττισμένες ταινίες, γενική είσοδος 5,00€.

Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη εκδίδονται ΜΟΝΟ εισιτήρια των 7,00€.

Μιχάλης Σπυρής

24ωρη ενημέρωση: 2105911390

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ www.lamproskonstantaras.gr

The post ΚΑΤΑΚ: Η ΓΕΝΝΑΙΑ ΦΑΛΑΙΝΑ first appeared on Allgood.gr.

AQUAMAN: ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Συντακτική Ομάδα Allgood.gr — Mon, 18 Dec 2023 12:34:00 +0000

Έχοντας αποτύχει να εξολοθρεύσει τον Aquaman την πρώτη φορά, ο Μπλακ Μάντα διψασμένος να πάρει εκδίκηση για τον θάνατο του πατέρα του, θα κάνει τα πάντα για να καταστρέψει επιτέλους τον Aquaman. Αυτή τη φορά, ο Μπλακ Μάντα είναι πιο ισχυρός από ποτέ έχοντας τιθασεύει τη δύναμη της μυθικής Μαύρης Τρίαινας, που εξαπολύει μία αρχαία και κακόβουλη δύναμη. Για να τον κατατροπώσει, ο Aquaman θα στραφεί στον φυλακισμένο αδελφό του Ορμ, τον πρώην βασιλιά της Ατλαντίδας, με στόχο να συνάψουν μία ανορθόδοξη συμμαχία.Μαζί, πρέπει να παραμερίσουν τις διαφορές τους για να προστατεύσουν το βασίλειο και να σώσουν την οικογένεια του Aquaman και τον κόσμο από τον αφανισμό.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Σκηνοθεσία: James Wan
Σενάριο: David Leslie Johnson-McGoldrick, James Wan & Jason Momoa
Ηθοποιοί: Dolph Lundgren, Randall Park, Jason Momoa, Ben Affleck, Temuera Morrison, Patrick Wilson, Vincent Regan, Amber Heard, Yahya Abdul-Mateen II, Nicole Kidman
Διάρκεια: 124 λεπτά
Πρεμιέρα: Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2023
Χρονολογία παραγωγής: 2023
Είδος ταινίας: ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ
Χώρα παραγωγής: ΗΠΑ

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ: https://www.youtube.com/watch?v=yuc1Dn2Vj5w

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ από Πέμπτη 21/12

Τιμές εισιτηρίων: 7,00€ & 5,00€ (παιδικό έως 10 ετών, φοιτητικό, άνεργοι,πολύτεκνοι, Α.Μ.Ε.Α. & άνω των 65 ετών).

Κάθε Δευτέρα & Τρίτη γενική είσοδος 5,00€ και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη ένα εισιτήριο των 7,00€ για 2 άτομα.

Από Παρασκευή έως και Κυριακή, για όλες τις μεταγλωττισμένες ταινίες, γενική είσοδος 5,00€.

Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη εκδίδονται ΜΟΝΟ εισιτήρια των 7,00€.

Μιχάλης Σπυρής

24ωρη ενημέρωση: 2105911390

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ www.lamproskonstantaras.gr

The post AQUAMAN: ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ first appeared on Allgood.gr.

Ελένη Γούλα: Η φωνή της, Καστανιώτης, 2023 (Συλλογικό)

Συντακτική Ομάδα Allgood.gr — Thu, 30 Nov 2023 11:10:46 +0000

Δεν γνώριζα καμιά τους. Δεν είχα ποτέ οργανωθεί σε φεμινιστική ομάδα,
ούτε σε άλλη συλλογικότητα. Εμφανίστηκα, δειλά και ντροπαλά, σε μια
από τις πρώτες δράσεις τους – χειμώνας του 2022 – έξω από το
Εφετείο, όπου θα εκδικαζόταν, (για να αναβληθεί για μια ακόμη φορά), η
υπόθεση Τοπαλούδη. Ήταν εκεί κρατώντας πανώ η Ελένη Πριοβόλου,
η Κατερίνα Παπαδημητρίου, η Όλγα Μπακοπούλου, η νεαρότατη
Αντωνία Απέργη, η Μαρία Γκασούκα και η Κατερίνα Γκιουλέκα. Ίσως
ξεχνάω κάποια.Είχα μάθει για την κίνησή τους, να γίνουν δηλαδή η Φωνή των γυναικών
που υφίστανται βία, λίγες μέρες νωρίτερα. Ήταν Φεβρουάριος του 2022,
εν μέσω πανδημίας. Την προηγούμενη χρονιά, το 2021 είχαμε τη μαύρη
λίστα των γυναικοκτονιών (επίσημη καταμέτρηση 18 γυναίκες νεκρές
σκοτωμένες επειδή ήταν γυναίκες), καμιά μας πουθενά δεν ένιωθε
ασφαλής και έτρεμε η ψυχή μας για τις κόρες και τους γιους μας. Μόλις
τον Ιούλιο η Γαρουφαλιά, είχε βρει τον θάνατο στη Φολέγανδρο
σπρωγμένη στα βράχια από τον 30χρονο φίλο της.
Αυτές οι γυναίκες που γνώρισα κείνο το πρωί στο Εφετείο είχαν
αποφασίσει να αντισταθούν στο φόβο και τη βία με το όπλο που
γνώριζαν να χρησιμοποιούν. Ήταν συγγραφείς, είχαν ασκηθεί στην
τέχνη του λόγου, και τόλμησαν να βγουν στα ΜΜΕ, να κρατήσουν πανώ
και να υπογράψουν το ιδρυτικό κείμενο της ομάδας: «Εμείς, γυναίκες
συγγραφείς, αντιστεκόμαστε σε κάθε μορφή βίας που συνδέεται με το
φύλο και επιθυμούμε να ενώσουμε τη φωνή μας με τη φωνή γυναικών
που κακοποιούνται, βιάζονται ή και θανατώνονται στο πλαίσιο της
πατριαρχίας, φαινόμενο μοναδικής ιστορικής αντοχής, το οποίο
αναπαράγεται και διαιωνίζεται και στη χώρα μας» [2]
Τι; Θα κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Τι; Θα γράφουμε για τον
εαυτό μας; Τι; θα φυλάμε τα έργα μας στο συρτάρι και θα ονειρευόμαστε
ότι κάποιος κάποτε θα μας ανακαλύψει. Όταν η κοινωνία στενάζει θα
γράφουμε μόνο για λουλούδια και θάλασσες; Είμαστε κάτι
ξεχαρβαλωμένες κιθάρες, σημείωνε ο Καρυωτάκης πριν εκατό χρόνια
και τώρα το βλέπουμε ότι πίσω από το α΄ πληθυντικό στοιβάζονται όλοι
όσοι γίνονται αντένες του καινούριου αγναντεύοντας τα χάη για να
“πέσουνε γρήγορα σπασμένες”.

Στις πρώτες 63 υπογραφές των γυναικών συγγραφέων, πολύ σύντομα,
όταν το νέο για “τη Φωνή της” κυκλοφόρησε, προστέθηκαν κι άλλες,
γύρω στις 200, γράφοντας το όνομά τους στο μέιλ που διακινούσε η μία
με την άλλη.
Υπέγραψα κι εγώ τότε. Συμμετείχα και στις πρώτες δράσεις, όπως σ’
αυτή την κινητοποίηση έξω από το Εφετείο και λίγες μέρες αργότερα σε
μια άλλη διαδήλωση κατά της βίας. Όμως έλλειψα καιρό από την Αθήνα,
κάτι συνέβη και δεν έπαιρνα τα μέιλ, τις έχασα. Όταν τις ξαναβρήκα,
είχαν ήδη ετοιμάσει το βιβλίο η Φωνή της και είχε γίνει η έκδοση από τον
Καστανιώτη.
Στην αρχή, δίσταζα να το πάρω το βιβλίο στα χέρια μου. Γυρόφερνα τον
πάγκο, άκουγα τις εισηγήσεις και τα αποσπάσματα σε κείνη την πρώτη
παρουσίαση που πήγα καθυστερημένη, μέσα στη μικρή αίθουσα αφού
είχα ψάξει να ανακαλύψω το παλιό κτίριο και αφού είχα ανεβεί τις
μαύρες απότομες σκάλες. Ένα αντισυμβατικό μέρος είχαν διαλέξει για
να κάνουν την παρουσίαση κι εγώ είχα αναβάλει ένα ταξίδι για να την
παρακολουθήσω…
Το αγόρασα στο τέλος όμως το βιβλίο και το πήρα μαζί μου στο ταξίδι.
Μόνο που δεν το άνοιξα. Το άφησα στο κομοδίνο και έκανα άλλες
δουλειές. Όταν γύρισα πίσω, στην ησυχία του διαμερίσματος και
άδειασα τη βαλίτσα, τότε δεν υπήρχαν πια δικαιολογίες.
Γροθιά στο στομάχι και “τα δάχτυλα εις τον τύπον των ήλων”. Και πάλι
λίγα λέω. Όμως δεν ήθελα πια να το αφήσω από τα χέρια μου και όλο γι
αυτό ήθελα να μιλάω.

Τον πρόλογο τον γράφει η Μαρία Γκασούκα, μέλος του δικτύου και η
πλέον αρμόδια αφού διδάσκει στο Πανεπιστήμιο το μάθημα που αφορά
τις σπουδές φύλου. Εκεί δίνονται στον αναγνώστη εύληπτες
πληροφορίες για τη γυναικεία παρουσία στη λογοτεχνία και την
αντιμετώπιση των έργων από την κριτική στους προηγούμενους αιώνες.
Αναφέρονται ονόματα δημιουργών όπως η Σαπφώ, η Κριστίν ντε Πιζάν,
η Βιρτζίνια Γούλφ, η Ούρσουλα Λε Γκεν, η Αντριέν Ριτς, η Τόνι Μόρισον
και η Μάγια Αγγέλου, ενώ η κ. Γκεσούκα διεκρινίζει και τον
(παρεξηγημένο) όρο “γυναικεία γραφή”: Κατά την άποψή μου, η
γυναικεία γραφή, με την ποικιλομορφία και τις ιδιαιτερότητές της, είναι
υπαρκτή και συνιστά μια διαφορετική προσέγγιση από και προς την
ανθρώπινη κατάσταση. Δεν αφηγείται απλώς εμπειρίες ή δεν αρκείται σε
μια αυτοβιογραφική περιγραφή. Άλλωστε, δεν περιορίζει πλέον τη
γυναικεία φωνή στο “εγώ”, Αποτελεί άποψη του “εγώ”, η οποία
χαρακτηρίζει, σφραγίζει και κυρίως σηματοδοτεί την υποκειμενική γραφή
των γυναικών” σελ. 18

Μετά τον πρόλογο, οργανώνονται με αλφαβητική σειρά τα 53
διηγήματα του τόμου, δείχνοντας τη βία που υφίστανται οι γυναίκες σε
κάθε έκφανση της ζωής τους: στην οικογένεια (“Δείπνο”, “Φανή”, “Να
είσαι θάλασσα”, “Μαριέττα”, “νυχτερινή συνεδρία”, “ο καθαρός
άνθρωπος”, “να προσέχεις”) στην επαγγελματική ζωή (“ο αμνός”), στις
διαπροσωπικές σχέσεις (“Κρύα κυρία”), στους ρόλους (“δείπνο”,
“Ελισάβετ Μαρτινέγκου”, “θηλυκές αντωνυμίες”, “το Μάτι”, “Θα μάθω κι
εγώ”), στον έρωτα (“Ερατώ”). Τη νιώθουμε να ασκείται από τον σύζυγο
(“η βέρα”, “βάλε τελεία”, “η ξένη”), τον πατέρα (“μια πάνινη κούκλα”,
“κόρη μητέρα”, “ήμαρτον”) τον πεθερό (“γράφουν και οι φόνισσες
παραμύθια …”, “εκδίκηση”), ή τη βρίσκουμε διάχυτη σε ολόκληρη την
κοινότητα (“Ελισάβετ Μαρτινέγκου”, “σύγκρια” κλπ). Το σκηνικό στήνεται
στην Ελλάδα κυρίως αλλά και σε άλλα μέρη της Ευρώπης, στην
Λατινική Αμερική ή στα βάθη της Αφρικής (“ο δερματοποιός”, “Στη
Σιουδαδ Χουαρες”, “Loida”), σε αστικές περιοχές ή σε επαρχίες. Ο
χρόνος είναι άλλοτε το παρελθόν, άλλοτε το παρόν και μερικές φορές
αόριστος.
Η βία παρουσιάζεται γυμνή, πολύ τρομακτική (“ο δερματοποιός”, “σαν
το φύσημα του αέρα στις καλαμιές”, “Kanun”), βιωμένη στερεοτυπικά
(“γυναίκα χωρίς όνομα”, “σύγκρια”, “Ντέρτι πινκ, ημιμόνιμο”) και κάποτε
μεταμφιεσμένη ή κρυμμένη σε μύθους πανάρχαιους, όπως στο
εξαιρετικό “η φωνή της”.
Οι συνέπειές της εμφανίζονται σε μερικά κείμενα αβάσταχτες (“κόρη,
μητέρα”), ενώ σε άλλα ο δράστης τιμωρείται χωρίς όμως να επέρχεται
κάθαρση. Οι τιμωροί είτε είναι η σύζυγος (“στο λόφο με τις
παπαρούνες”, “δεν έγινε και τίποτα”) είτε είναι η κόρη (“Φανή”) μόνο
από τη βία του βασανιστή τους γλιτώνουν. Έχουν στη συνέχεια να
λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη και στην κοινωνία. Ωστόσο μερικές
ιστορίες είναι αισιόδοξες και αυτό παρηγορεί τον αναγνώστη (“από το
δάσος”, “φύσα αγέρι”, “η Ρούλα που κυκλοφορεί”, “είμαι φύλλο”). Σε
άλλες πάλι γίνεται προσπάθεια να αναζητηθεί και να ειπωθεί ρητά η
αιτία, το υπόβαθρο των βίαιων συμπεριφορών (“Kanun”, “Loida”,
“γυναίκα χωρίς όνομα”). Τέλος υπάρχουν και οι αφηγήσεις που δείχνουν
τη γυναικεία συμμετοχή στη διαιώνιση της πατριαρχικής νοοτροπίας (“η
Φωνή της”, “Ντέρτι πίνκ, ημιμόνιμο”, “το παλιοκόριστο”).
Εντύπωση προκαλεί ότι οι 53 γυναίκες που ενώνουν τη φωνή τους κατά
της βίας εναντίον των γυναικών, παρόλο που γράφουν για την ίδια
θεματική, καταφέρνουν να μην επαναληφθούν ούτε να επικαλυφθούν οι
ιστορίες τους. Δείχνουν τόσα πρόσωπα της βίας όσα σχεδόν και οι
ιστορίες. Κι αν μπορούμε να βρούμε κάποια μοτίβα (π.χ. όταν ο
πατέρας παρενοχλεί την κόρη, τότε η άβουλη σύζυγος εξεγείρεται),
όμως οι παραλλαγές είναι τόσο ενδιαφέρουσες που απλώς φωτίζουν
καλύτερα τη συμπεριφορά. Επίσης δεν διακρίνουμε διδακτισμό ή

ηθικολογία, κάτι που θα μείωνε το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, πουθενά,
ενώ αξιοποιούνται ποικίλοι αφηγηματικοί τρόποι (“Φανή”, “οι φωνές”, “το
ψαράκι στη γυάλα”, “ησύχασον!”, “το έθιμο”, “η άλλη όψη”).
Γενικά, όλες οι συμμετοχές διατηρούν την καλλιτεχνική αξία στο ίδιο
νομίζω επίπεδο με την ακτιβιστική ιδιότητα. Μερικά κείμενα τα ξεχώρισα,
μου άρεσαν ιδιαιτέρως, όλα όμως έχουν ποιότητα. Σ’ αυτό θα έπαιξε
ρόλο φαντάζομαι, η ομάδα που έκανε την επιμέλεια (Σίσσυ Δουτσίου,
Μαρία Κουρουτσίδου, Αλεξάνδρα Μήτσιαλη, Όλγα Μπακοπούλου,
Χίλντα Παπαδημητρίου, Κατερίνα Παπαντωνίου, Ελένη Πριοβόλου) και
οπωσδήποτε οι εκδόσεις Καστανιώτη με την εμπειρία τόσων χρόνων
στον χώρο. Όμως χωρίς την πρώτη ύλη, τίποτα δεν θα πετύχαινε. Η
δύναμη είναι στις γυναίκες συγγραφείς, που έγραψαν τις ιστορίες και
δώσανε φωνή, χρώμα και υπόσταση στη βία. Δείξανε πώς δαγκώνει,
βγάζει μαχαίρια, αυλακώνει κορμιά. Δυναμώσανε τις φωνές να γίνουνε
ουρλιαχτά μέσα στις λέξεις.
Το εγχείρημα, δοκιμασμένες γυναίκες συγγραφείς να γράψουν για τη βία
εναντίον των γυναικών, από τη σύλληψη ως την εκτέλεσή του ενέχει το
πλεονέκτημα του πλουραλισμού. Των πολλών οπτικών του θέματος
δηλαδή. Και θα είχε νομίζω μεγάλο ενδιάφερον να καλούνταν και οι
άντρες συγγραφείς να κάνουν κάτι ανάλογο. Πώς βιώνουν αυτοί τη βία
στις σχέσεις. Πώς κρίνουν – αν κρίνουν – τις γυναικοκτονίες. Πώς τις
ερμηνεύουν. Θα είχε ενδιαφέρον να εκθέσουν κι αυτοί τις οπτικές τους
για το θέμα και μετά να αντιπαραβάλλουμε τα αποτελέσματα. Γιατί στην
ιστορική φάση που βρισκόμαστε πια, το ζητούμενο δεν είναι ο
ανταγωνισμός των φύλων. Αυτό έχει συμβεί πολύ στους
προηγούμενους αιώνες. Θα ήταν λάθος να εξαντλήσουμε κι αυτή την
ευκαιρία κρατώντας και διαιωνίζοντας τον θυμό. Έχουμε πια τα
επιστημονικά εργαλεία να προσεγγίσουμε τις διαφορές και τις
ομοιότητες των φύλων ειρηνικά και να αγωνιστούμε για πραγματική
ισότητα, ισονομία, δικαιοσύνη. Όχι εξόντωση του άλλου.
Είναι στοίχημα. Όχι θεωρητικό. Πρακτικό. Και αυτό θέλω εδώ να το
τονίσω. Δεν ξέρω τι ιδέα έχει ο καθένας για το φεμινιστικό κίνημα. Τι
στερεότυπα κουβαλάμε όλοι και πόσο ο όρος έχει συνδεθεί με
συνειρμούς στη ζωή του καθενός και της καθεμιάς. Όμως εδώ πρόκειται
απλώς για γυναίκες που φωνάζουν και αντιστέκονται στη βία εναντίον
των γυναικών. Ζητούν, πρώτα-πρώτα να αναγνωριστεί ο όρος
γυναικοκτονία από το Δίκαιο της χώρας μας και να προστατευτούν οι
γυναίκες σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής τους. Δεν μάχονται εναντίον
κανενός. Μόνο εναντίον της βίας και όλων όσων την καλλιεργούν. Οι
άντρες-σύντροφοι είναι συμπαραστάτες. Τουλάχιστον στην επαφή που
είχα με τις γυναίκες του δικτύου, τους είδα να συμμετέχουν και να
στηρίζουν. Και αυτό προσωπικά με κάνει αισιόδοξη.

Επίσης αισιόδοξη με κάνει και η πορεία του βιβλίου η Φωνή της. Η
έκδοση είναι προσφορά των εκδόσεων Καστανιώτη, τα έσοδα θα
διατεθούν για το Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας [3] και όλη η δράση –
κίνηση ευθύνης και γενναιότητας κατά τη γνώμη μου – φαίνεται πως
εξυπηρετεί αναγνωστική ανάγκη της κοινωνίας μας. Ήδη εξαντλήθηκε η
πρώτη έκδοση (2.400 τιράζ) και ο Καστανιώτης προχώρησε σε δεύτερη
(500). Η εμπειρία μας από τη συμμετοχή στο 24ο Αντιρατσιστικό
φεστιβάλ, όπου πουλιότανε το βιβλίο, είναι εδεικτική: Όλα τα αντίτυπα
που είχαμε, εξαντλήθηκαν από την πρώτη μέρα και τρέχαμε
Σαββατιάτικα να προμηθευτούμε κι άλλα, που όμως ούτε αυτά έφτασαν.
Έμειναν παραπονούμενοι επισκέπτες που το ζητούσαν και δεν το είχαμε
πια.
Δεν ξέρω αν ο κόσμος αγοράζει τη Φωνή της για να ενισχύσει το δίκτυο
ή για να συμμετέχει όπως μπορεί στην προσπάθεια περιορισμού της
βίας. Δεν ξέρω αν το διαβάζουν όσοι/ες/α το αγοράζουν. Μπορώ να
μιλήσω για όσα ξέρω και για τη δική μου βιωματική σχέση. Γι αυτό
γράφω αυτό το σημείωμα. Δεν μπορούσα παρά να το γράψω. Ως
ελάχιστη συμβολή.
Ελένη Γούλα

Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσουν όλοι. Σε μια πατριαρχική
κοινωνία υπάρχουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα έμφυλης
κακοποίησης. Θα αγγίξει τις γυναίκες που έχουν βιώσει κάτι από
τις ιστορίες του βιβλίου, θα μάθει στους άντρες πως να
απεγκλωβιστούν από τα πατριαρχικά πρότυπα, θα βοηθήσει τις
νέες γυναίκες να διαχωρίσουν τις μορφές βίας και να αντιδράσουν
άμεσα. Ας μην συνεχίσουμε να είμαστε συνένοχοι με την σιωπή
μας.

Γιαννίτση Παρασκευή
Συντονιστής Ασφαλιστικών πρακτόρων,
Υπεύθυνη δικτύου συνεργατών με εξειδίκευση
σε ασφαλιστικά προϊόντα Ζωής και Υγείας
ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΗΤΡΩΟΥ 204897
email pgiannitsi@gmail.com

The post Ελένη Γούλα: Η φωνή της, Καστανιώτης, 2023 (Συλλογικό) first appeared on Allgood.gr.