Η Γαλλία βυθίζεται στην αβεβαιότητα με την αναμενόμενη καταψήφιση της κυβέρνησης του Φρανσουά Μπαϊρού, το απόγευμα, στην Εθνοσυνέλευση.

Εκτός κι αν γίνει κάποιο «θαύμα», η λίστα του Εμανουέλ Μακρόν θα εμπλουτιστεί με άλλον έναν «πρώην»  πρωθυπουργό- τον τέταρτο από το 2022, που ο Γάλλος πρόεδρος επανεξελέγη στο Μέγαρο των Ηλυσίων.

Η συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Μπαϊρού θα ξεκινήσει στις 16.00 (ώρα Ελλάδας) και η ψηφοφορία αναμένεται να ολοκληρωθεί αργά το βράδυ.

Ο Γάλλος πρωθυπουργός ολοκλήρωσε χθες έναν κύκλο συνεντεύξεων στα μέσα ενημέρωσης, επικρίνοντας «τα κόμματα της αντιπολίτευσης που ενώνουν τις δυνάμεις τους για να ρίξουν την κυβέρνηση». Ο Μπαϊρού επέμεινε στην ανάγκη μείωσης των δαπανών του κράτους, το οποίο θέλει να είναι «λιτό» και ανέφερε για άλλη μια φορά τη δημιουργία μιας πιθανής νέας φορολογικής κλίμακας άνω των 500.000 ευρώ, με την ελπίδα να πείσει την αντιπολίτευση να αλλάξει γνώμη για το πρόγραμμα λιτότητας που προτείνει, με περικοπές σχεδόν 44 δισεκατομμυρίων ευρώ . Ένα σχέδιο που απορρίπτει όμως η γαλλική κοινωνία, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις.

«Η πολιτική κρίση στη Γαλλία έχει πλέον φτάσει στο αποκορύφωμά της», λένε στη Ναυτεμπορική Γάλλοι δημοσιογράφοι, την παραμονή της κρίσιμης ψηφοφορίας.

«Το διαφαινόμενο αδιέξοδο  δείχνει ότι στην πραγματικότητα η Γαλλία αντιμετωπίζει μια κρίση της Πέμπτης Δημοκρατίας, καθώς διαφαίνεται μια σαφής αδυναμία εφαρμογής πιθανών εναλλακτικών λύσεων», τονίζουν οι ίδιες πηγές και υπενθυμίζουν τα ονόματα των πρωθυπουργών που έχουν θυσιαστεί μέχρι τώρα από τον Μακρόν στη δεύτερη θητεία του: Ελιζαμπέθ Μπορν, Γκαμπριέλ Ατάλ, Μισέλ Μπαρνιέ και τώρα-πιθανότατα-ο Φρανσουά Μπαϊρού.

Οι βουλευτές των Πρασίνων, των Κομμουνιστών, της «Ανυπότακτης Γαλλίας» και του Σοσιαλιστικού κόμματος, θα ψηφίσουν μαζί με τους συναδέλφους τους του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού, υπέρ της πτώσης της κυβέρνησης.

Πολιτικό χάος

Το Παρίσι θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ημέρες πολιτικού χάους, καθώς έχουν ανακοινωθεί πανεθνικές διαμαρτυρίες την Τετάρτη από τα συνδικάτα και συλλογικότητες που θέλουν «να μπλοκάρουν τα πάντα» -«Bloquons tout»- όπως είναι το σύνθημα.

«Η Γαλλία οδεύει προς μία εθνική κρίση γιατί ο Μακρόν έγινε θύμα του εγωισμού του», όπως γράφει εύστοχα το γερμανικό Der Spiegel. «Ο Γάλλος πρόεδρος φέρει μεγάλο μερίδιο ευθύνης», προσθέτει το γερμανικό περιοδικό.

«Από το 2017, ο Μακρόν προσπάθησε να χτίσει ένα «μεγάλο κέντρο», συγκεντρώνοντας διάφορα μέλη του κοινοβουλευτικού φάσματος και της κοινωνίας των πολιτών με μικρή πολιτική εμπειρία. Αλλά με αυτόν τον τρόπο, διαστρέβλωσε το σύστημα της Πέμπτης Δημοκρατίας του στρατηγού Ντε Γκώλ. Ο Μακρόν προσπάθησε να κυβερνήσει με πρωθυπουργούς που ήταν λίγο περισσότερο από τα alter ego του, χωρίς κανέναν θεσμικό διάλογο», εξηγούν Γάλλοι δημοσιογράφοι και προσθέτουν: «Αυτό μπορεί να έδωσε στους Γάλλους μια ψευδαίσθηση σταθερότητας, αλλά δημιούργησε ένα κενό. Σήμερα, βρισκόμαστε με ένα τριπολικό σύστημα: το κέντρο δεν κατέχει πλέον την πλειοψηφία, η ριζοσπαστική αριστερά ηγείται της συμμαχίας της κεντρο-αριστεράς και η άκρα δεξιά είναι η πρώτη δύναμη στις δημοσκοπήσεις, ενόψει και των επόμενων εκλογών»

Οικονομική καταιγίδα

Εάν η Γαλλική Εθνοσυνέλευση καταψηφίσει  τον Φρανσουά Μπαϊρού, πολλοί φοβούνται μάλιστα ότι θα  ξεσπάσει καταιγίδα στις αγορές. «Ενα κύμα κερδοσκοπίας και αστάθειας θα μπορούσε να πυροδοτηθεί από το Παρίσι, κάτι που σίγουρα δεν είναι καθόλου απαραίτητο, την ώρα που ο πρόεδρος Τραμπ συνεχίζει να προκαλεί την Ευρώπη με δασμούς και τιμωρητικά μέτρα», τονίζουν οικονομικοί αναλυτές στη γαλλική πρωτεύουσα.

Η κατάσταση δεν θα περιοριστεί βέβαια μόνο στη Γαλλία, καθώς  και οι άλλες δύο μεγαλύτερες χώρες της Ευρωζώνης- -η Γερμανία και η Ιταλία- αντιμετωπίζουν προβλήματα.

Τα δημόσια οικονομικά της Γαλλίας βρίσκονται σε χαώδη κατάσταση -το έλλειμμα ανέρχεται στο 5,7% του ΑΕΠ και το χρέος έχει φτάσει το 114%, αλλά και στη Γερμανία η απειλή της ύφεσης για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, σκιάζει όλες τις επιλογές. Το γερμανικό ΑΕΠ δεν αυξάνεται και αν όλα πάνε καλά, φέτος η ανάπτυξη θα είναι λίγο πάνω από το μηδέν.

Η Ιταλία έχει  επίσης χρέος 136,7% και πολύ χαμηλή πιστοληπτική αξιολόγηση (BBB+ από την Standard & Poor’s). Μια προσεκτική δημοσιονομική πολιτική επέτρεψε τη μείωση του ελλείμματος στο 3,6%, κάτι που έγινε δεκτό με ικανοποίηση από τις αγορές, Ωστόσο, ένα χρέος άνω των 3 τρισεκατομμυρίων ευρώ έχει κοστίσει  στο Ιταλικό δημόσιο 88 δισεκατομμύρια ευρώ φέτος, που αντιπροσωπεύει το 3,9% του ΑΕΠ.

Αποτέλεσμα της λιτότητας

Τι μας δείχνει αυτή η σειρά αριθμών; Ότι το «καμπανάκι» χτυπά και για τις τρεις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρωζώνης: Οι αυστηρές δημοσιονομικές πολιτικές έχουν καθυστερήσει την ανάπτυξη στη Γερμανία ή την έχουν συμπιέσει στην Ιταλία  και στη Γαλλία.

Η απόφαση του Μακρόν να αυξήσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 64 έτη- μια απόφαση που επιβλήθηκε με διάταγμα χωρίς κοινοβουλευτική ψήφο- έβλαψε οριστικά τη σχέση του Γάλλου προέδρου με την κοινή γνώμη. «Οι Γάλλοι το είδαν όχι μόνο ως μια οικονομική θυσία, αλλά και μια θεσμική υπέρβαση. Για αυτό διαλύθηκε και η σιωπηρή συμφωνία εμπιστοσύνης μεταξύ του λαού και του προέδρου, η οποία στη Γαλλία είχε πάντα μια σχεδόν ιερή αξία», εξηγούν δημοσιογραφικές πηγές στο Παρίσι.

Ο πρωθυπουργός Μπαϊρού πρότεινε ένα σχέδιο λιτότητας ύψους 44 δισεκατομμυρίων ευρώ για το 2026, όπου οι μισθοί και οι συντάξεις του δημόσιου τομέα δεν θα αναπροσαρμόζονται πλέον με βάση τον πληθωρισμό, θα περικοπούν οι τρέχουσες κοινωνικές δαπάνες και θα τεθούν νέοι φόροι σε ορισμένα εισοδηματικά κλιμάκια. Αυτό σημαίνει ότι εκατομμύρια οικογένειες θα έβλεπαν την αγοραστική τους δύναμη να μειώνεται σε μια εποχή που οι τιμές της ενέργειας και των τροφίμων παραμένουν υψηλές.

Κοινωνικές αντιδράσεις

Είναι μια συνταγή που κινδυνεύει να πυροδοτήσει περαιτέρω τις αντιδράσεις στους δρόμους. «Υπάρχει εκτεταμένη δυσαρέσκεια που δεν έγκειται πλέον αποκλειστικά στην άκρα δεξιά ή την άκρα αριστερά, αλλά επηρεάζει και τη μεσαία τάξη. Επί δεκαετίες, η Γαλλία έχει χτίσει το κοινωνικό της μοντέλο στην ιδέα ότι το κράτος σε προστατεύει. Σήμερα, αυτή η προστασία φαίνεται να διαβρώνεται και οι πολίτες αρνούνται να δεχτούν ότι είναι αυτοί που πληρώνουν το τίμημα για τις κακές τους επιλογές», τονίζουν στη Ναυτεμπορική, Γάλλοι δημοσιογράφοι.

Το ζήτημα είναι ότι μια Ευρώπη που είναι ήδη αδύναμη διεθνώς, δεν μπορεί να αντέξει μια Γαλλία σε κρίση. Ο άξονας με τη Γερμανία είναι μπλοκαρισμένος και στο ουκρανικό μέτωπο, το Παρίσι προτείνει έναν «συνασπισμό των προθύμων» με την ανάπτυξη στρατευμάτων: μια διχαστική γραμμή που πηγάζει επίσης από βιομηχανικά συμφέροντα που σχετίζονται με την άμυνα. Αλλά αν η Γαλλία δεν καταφέρει να βάλει σε τάξη τα του οίκου της, κινδυνεύει να σύρει ολόκληρη την ΕΕ σε μια σπείρα χάους.

Περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως πάσχουν από παχυσαρκία, με τα ποσοστά μεταξύ των παιδιών να έχουν τετραπλασιαστεί σε μια περίοδο 32 χρόνων.

Σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε από τη βρετανική ιατρική επιθεώρηση The Lancet και πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας έδειξε ότι από το 1990 ως το 2022 το ποσοστό παχυσαρκίας τετραπλασιάστηκε μεταξύ των παιδιών και των εφήβων ενώ διπλασιάστηκε μεταξύ των ενηλίκων,

Η ανάλυση των μετρήσεων βάρους και ύψους σε ένα δείγμα άνω των 220 εκατ. ανθρώπων από τουλάχιστον 190 χώρες καταγράφει τις δραματικές αλλαγές στον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ) του παγκόσμιου πληθυσμού, μεταξύ 1990-2022.

Σημειώνεται πως στους ενηλίκους η παχυσαρκία ορίζεται ως ΒΜΙ μεγαλύτερο ή ίσο με 30kg/m2.

Περίπου 1.500 ερευνητές συμμετείχαν στην έρευνα που πραγματοποίησε το NCD Risk Factor Collaboration (NCD-RisC – δίκτυο επιστημόνων υγείας που παρέχει ενημέρωση για τους κινδύνους των μη μεταδοτικών νόσων) σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).

Στην έρευνα διαπιστώνεται πως κατά την περίοδο αυτή τα ποσοστά παχυσαρκίας τετραπλασιάστηκαν μεταξύ των παιδιών και διπλασιάστηκαν μεταξύ των ενηλίκων.

Για τα κορίτσια, το ποσοστό παχυσαρκίας αυξήθηκε από το 1,7% του παγκόσμιου πληθυσμού το 1990 στο 6,9% το 2022.

Για τα αγόρια, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν από 2,1% σε 9,3%.

Για τις γυναίκες, το ποσοστό παχυσαρκίας αυξήθηκε από 8,8% σε 18,5% και στους άνδρες από 4,8% σε 14%.

Παράλληλα, το ποσοστό λιποβαρών ανθρώπων μειώθηκε τόσο μεταξύ των παιδιών όσο και των ενηλίκων, γεγονός που καθιστά την παχυσαρκία ως την πιο κοινή μορφή δυσθρεψίας, παγκοσμίως.

Συνολικά, 880 εκατ. ενήλικοι και 159 εκατ. παιδιά ήταν παχύσαρκοι το 2022, με την Τόνγκα, την αμερικανική Σαμόα και το Ναουρού να είναι τα έθνη με το υψηλότερο ποσοστό παχυσαρκίας, άνω του 60%.

Παχυσαρκία: Μορφή επιδημίας

Ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής Ματζίντ Εζάτι, χαρακτήρισε «εξαιρετικά ανησυχητική» την επιδημία παχυσαρκίας «που ήταν εμφανής μεταξύ των ενηλίκων σε μεγάλο μέρος του κόσμου το 1990 και πλέον αντικατοπτρίζεται στα παιδιά σχολικής ηλικίας και τους εφήβους».

«Παράλληλα, εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι πλήττονται από υποσιτισμό, ιδίως σε κάποια από τα φτωχότερα μέρη του κόσμου. Για να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία τις δύο μορφές δυσθρεψίας, τον υποσιτισμό και τον υπερσιτισμό, είναι ζωτικής σημασίας να καταστήσουμε διαθέσιμα και προσιτά τα υγιεινά, θρεπτικά τρόφιμα», προσθέτει ο ίδιος.

«Για να επανέλθουμε σε τροχιά επίτευξης των παγκόσμιων στόχων για τον περιορισμό της παχυσαρκίας θα χρειαστεί η συνεργασία κυβερνήσεων και κοινοτήτων, υποστηριζόμενη από τεκμηριωμένες πολιτικές του ΠΟΥ και των εθνικών οργανισμών δημόσιας υγείας», σημείωσε ο Δρ. Τέντρος Γκεμπρεγέσους, γενικός διευθυντής του ΠΟΥ.

ΠΗΓΗ: The Lancet

---

Της Όλγας Συμεωνίδου,

1975,1986,2001,2008,2019…και 2024 μετά από 5 συνολικά αναθεωρήσεις του ισχύοντος Συντάγματος βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμα ενδεχόμενη αναθεώρηση και η κοινή γνώμη, αλλά και ο ίδιος ο νομικός κόσμος έχει διχαστεί όσο ποτέ και αυτό γιατί φαίνεται τα αντίβαρα που θέτει το ίδιο το Σύνταγμα, να μην είναι αρκετά (!) για να διασφαλιστεί το κύρος του και θα δούμε εν συνεχεία τι εννοούμε με αυτό.

Θα γυρίσω 3 χρόνια πίσω και θα μνημονεύσω τα λόγια των τότε καθηγητών μου στις παραδόσεις του συνταγματικού δικαίου αναφορικά με τις διακρίσεις του Συντάγματος σε: α) τυπικό και ουσιαστικό, β) αυστηρό και ήπιο. Τυπικό Σύνταγμα είναι ο θεμελιώδης νόμος του κράτους, ο οποίος βρίσκεται πρώτος στην ιεραρχία της έννομης τάξης των κανόνων δικαίου και είναι πάντα γραπτός. Εν αντιθέσει, το ουσιαστικό Σύνταγμα είναι κάθε κανόνας δικαίου που ρυθμίζει την οργάνωση και την άσκηση της κρατικής εξουσίας. Σε ό,τι αφορά τώρα το αυστηρό Σύνταγμα, τέτοιο είναι ένα σύνταγμα, το οποίο δεν είναι τόσο «εύκαμπτο». Δεν δύναται καταρχήν να αναθεωρηθεί εύκολα και εάν, τελικά, επιτραπεί η αναθεώρησή του, αυτή γίνεται μέσω ειδικής διαδικασίας. Εξ αντιδιαστολής προκύπτει ο ορισμός του ήπιου συντάγματος, το οποίο είναι αυτό που αναθεωρείται με την κοινή νομοθετική διαδικασία, όπως προβλέπεται στο άρθρο 110 του Συντάγματος.

Το ελληνικό Σύνταγμα, με βάση τις διακρίσεις αυτές, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τυπικό, διότι είναι γραπτό και σχετικά αυστηρό. Το σχετικά αυστηρό τι σημαίνει όμως; Ουσιαστικά, με τα τωρινά δεδομένα, το Σύνταγμά μας μπορεί να αναθεωρηθεί, ωστόσο, θέτει ορισμένες διαδικαστικές εγγυήσεις, προκειμένου να παραμείνει άθιχτος και συμπαγής ο «σκληρός πυρήνας του». Μάλιστα στο άρθρο 110 παράγραφος 1 γίνεται απολύτως σαφές και με κατηγορηματικό τρόπο αυτό που μόλις αναφέραμε «Oι διατάξεις του Συντάγματος υπόκεινται σε αναθεώρηση, εκτός από εκείνες που καθορίζουν τη βάση και τη μορφή του πολιτεύματος, ως Προεδρευόμενης Kοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, καθώς και από τις διατάξεις των άρθρων 2 παράγραφος 1, 4 παράγραφοι 1, 4 και 7, 5 παράγραφοι 1 και 3, 13 παράγραφος 1 και 26».

Οι διατάξεις αυτές αποτελούν τον σκληρό πυρήνα του Συντάγματος, γιατί είναι βαρυσήμαντες και διαδραματίζουν νευραλγικό ρόλο, θα μπορούσαμε να πούμε, για την ενότητα και την εύρυθμη λειτουργία της έννομης τάξης. Δηλώνεται ρητά μέσα στο κείμενο του νόμου ότι δεν είναι δυνατή η τροποποίηση ή η κατάργηση των διατάξεων που καθορίζουν τη βάση και τη μορφή του πολιτεύματος –η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας ή η αντιπροσωπευτική αρχή ή η αρχή του κράτους δικαίου, ενδεικτικά, καθώς και των διατάξεων που αναφέρονται: α) στην προστασία της αξίας του ανθρώπου (α. 2 § 1 Συντ.), β) στην ισότητα των Ελλήνων (α.4 § 1 Συντ.), γ) στην πρόσβαση των Ελλήνων στις δημόσιες λειτουργίες (α. 4 § 4 Συντ.), δ) στην απαγόρευση απονομής και αναγνώρισης τίτλων ευγενείας (α. 4 § 7 Συντ.), ε) στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας και συμμετοχής στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική ζωή (α. 5 § 1 Συντ.), στ) στο απαραβίαστο της προσωπικής ελευθερίας (α. 5 § 3 Συντ.), ζ) στο απαραβίαστο ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης (α. 13 § 1 Συντ.) και η) στην αρχή διάκρισης των λειτουργιών (α. 26 Συντ.).

Συνεπώς, απαγορεύεται με βάση το ίδιο το γράμμα του νόμου, οι συγκεκριμένες διατάξεις να υπαχθούν σε συνταγματική αναθεώρηση. Η παράγραφος 1 του άρθρου 110 δεν μπορεί, δηλαδή, να τροποποιηθεί ή να καταργηθεί, καθώς πάνω σε αυτή θεμελιώνεται, αλλά και συγχρόνως οριοθετείται η αρμοδιότητα του ίδιου του αναθεωρητικού νομοθέτη. Θα λέγαμε ότι αποτελεί μια δικλείδα ασφαλείας που διαφυλάσσει τον αυστηρό χαρακτήρα του Συντάγματος, αλλά και την υπεροχή του σε σύγκριση με την κοινή νομοθεσία, όπως θα έπρεπε, δηλαδή, να συμβαίνει. Κάτι που είναι άξιο αναφοράς είναι πως τη λογική αυτή του σκληρού πυρήνα του Συντάγματος την υιοθετούν –εκτός από την ελληνική συνταγματική τάξη– και το γαλλικό, το γερμανικό, το ιταλικό, το τσέχικο αλλά και το πορτογαλικό Σύνταγμα.

Και εάν τελικά θέσουμε ως δεδομένη τη συνταγματική αναθεώρηση, πώς θα διενεργηθεί αυτή; Αρχικά, η αναθεώρηση ενός Συντάγματος αποτελεί στιγμή ύψιστης σημασίας για την οργάνωση και τη λειτουργία μιας χώρας. Ένας αναθεωρητικός νομοθέτης είναι επιφορτισμένος, μέσω νομικής δέσμευσης, που παρέχεται από το ίδιο το κείμενο του νόμου (άρθρο 110 παρ.1) με τις εξής αρμοδιότητες: α) τροποποίηση, β) μεταβολή, γ) προσθήκη, δ) αντικατάσταση, ε) κατάργηση του Συντάγματός μας. Η διαδικασία που θα ακολουθηθεί είναι πολύ συγκεκριμένη και πάντοτε μέσα στα όρια του άρθρου 110 Σ.

Ειδικότερα, όσον αφορά την πρώτη φάση: Αρχικά, πρέπει να γίνει η διαπίστωση ανάγκης αναθεώρησης –μετά από πρόταση 50 τουλάχιστον Βουλευτών– με απόφαση της ήδη υπάρχουσας Βουλής με την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των μελών της, όπως αναγράφεται και στο ίδιο το Σύνταγμα. Εδώ γίνεται λόγος για την προτείνουσα Βουλή με βάση το άρθρο 110 παρ.2. Σ. Στη συνέχεια, διεξάγεται συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής σχετικά με τις αναθεωρητέες διατάξεις. Η απόφαση της Βουλής για τον καθορισμό των αναθεωρητέων διατάξεων γίνεται μέσω 2 ψηφοφοριών που απέχουν μεταξύ τους τουλάχιστον ένα μήνα. Η απαιτούμενη πλειοψηφία είναι 180 Βουλευτές και στις δύο ψηφοφορίες για κάθε αναθεωρητέα διάταξη ξεχωριστά. Εντούτοις, η διαδικασία αναθεώρησης μπορεί να λειτουργήσει ακόμα και όταν η πλειοψηφία για κάθε διάταξη χωριστά είναι 151 Βουλευτές. Με την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας, λήγει η πρώτη φάση της αναθεώρησης κατ’ άρθρο 110 παράγραφοι 2 και 4 Σ.

Στη δεύτερη φάση, μιλάμε, πλέον, για την Αναθεωρητική Βουλή και την Επιτροπή Αναθεώρησης, η οποία συγκροτείται μετά από εντολή του Προέδρου της Δημοκρατίας και θα περατώσει το αναθεωρητικό έργο. Και εδώ καθιερώνονται συγκεκριμένες πλειοψηφίες και μάλιστα ισχύει ο κανόνας της εναλλαγής των πλειοψηφιών, εάν στην πρώτη φάση συγκεντρώθηκαν 151 Βουλευτές, στη δεύτερη αναθεωρητική απαιτούνται 180 και το αντίστροφο κατ’ άρθρο 110 παράγραφοι 3 και 4 Σ.

Συνάγεται με ευκολία ότι φορέας του αναθεωρητικού εγχειρήματος σε όλη τη διάρκεια είναι η Βουλή, η οποία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο. Πρόκειται για μια διαδικασία που περιχαρακώνει τόσο αυτό που ονομάσαμε πιο πάνω σκληρό πυρήνα του Συντάγματος όσο και τον βαθμό αυστηρότητας που το διαπνέει γενικότερα, καθότι η αναθεώρησή του τυποποιείται μέσω μιας διαδικασίας μακροσκελούς που περνά από μέσα από δύο διαδοχικές Βουλές, θέτοντας, μάλιστα, και χρονικό περιορισμό για την επόμενη συνταγματική αναθεώρηση, η οποία δεν επιτρέπεται να λάβει χώρα πριν περάσουν 5 έτη από την προηγούμενη σύμφωνα με το άρθρο 110 παρ.6 Συντ.

Εάν κάνουμε μια αναδρομή, θα διαπιστώσουμε πως η τελευταία αναθεώρηση ήταν αυτή του 2019, η οποία και ολοκληρώθηκε 25 Νοεμβρίου. Βρισκόμαστε χρονικά λίγο πριν την παρέλευση της πενταετίας και έχει γίνει ήδη γνωστό πως προγραμματίζεται μια επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση το 2025. Στο επίκεντρο αυτής βρίσκεται το γνωστό πλέον σε νομικούς και μη άρθρο 16. Και έτσι επιστρέφω στις πρώτες γραμμές που άνοιξαν το κείμενο αυτό, θέλοντας να κλείσω με τη διατύπωση ενός προβληματισμού. Πώς γίνεται, ενώ μιλάμε για ένα αυστηρό σχετικά Σύνταγμα, όπως το ελληνικό, το οποίο είναι οπλισμένο με τόσα διαδικαστικά όρια και διατυπωμένο με περίσσεια ακρίβεια και ευκρίνεια, αυτό να τίθεται αντιμέτωπο με έναν κυκεώνα κατάφωρης αντισυνταγματικότητας και αίολων επιχειρημάτων; Και πέρα από τον σκληρό πυρήνα του Συντάγματος, τί συμβαίνει με τις συνταγματικές αναθεωρήσεις; Παραθέτω το άρθρο 16 παρ.5 του Συντάγματος, σε μια προσπάθειά μου να αφουγκραστείτε και εσείς τις ανησυχίες μου.

«Η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση. Tα ιδρύματα αυτά τελούν υπό την εποπτεία του Kράτους, έχουν δικαίωμα να ενισχύονται οικονομικά από αυτό και λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους που αφορούν τους οργανισμούς τους. Συγχώνευση ή κατάτμηση ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μπορεί να γίνει και κατά παρέκκλιση από κάθε αντίθετη διάταξη, όπως νόμος ορίζει. Eιδικός νόμος ορίζει όσα αφορούν τους φοιτητικούς συλλόγους και τη συμμετοχή των σπουδαστών σ’ αυτούς. Nόμος ορίζει τις προϋποθέσεις και τους όρους χορήγησης άδειας για την ίδρυση και λειτουργία εκπαιδευτηρίων που δεν ανήκουν στο Kράτος, τα σχετικά με την εποπτεία που ασκείται πάνω σ’ αυτά, καθώς και την υπηρεσιακή κατάσταση του διδακτικού προσωπικού τους. H σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται».

Όταν το γράμμα του νόμου, δηλαδή η ίδια του η ερμηνεία είναι τόσο ακριβής, πώς μπορούμε να κάνουμε λόγο για Συνταγματική αναθεώρηση; Το Σύνταγμα εδώ δίνει επιτακτικές κατευθυντήριες γραμμές ήδη μέσα από τις λέξεις («απαγορεύεται», «παρέχεται αποκλειστικά»). Γίνεται λόγος, λοιπόν, για εξόφθαλμη συνταγματική παράκαμψη και σίγουρα στις περιπτώσεις αυτές μια συνταγματική αναθεώρηση δεν φαντάζει ιδιαίτερα ευοίωνη και δη ωφέλιμη.

---

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ

• Κώστας Χρυσόγονος, Συνταγματικό Δίκαιο, 3η Έκδοση, Εκδόσεις Σάκκουλα, 2022
• Κοντιάδης Ξενοφών, Αντισυνταγματική η λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, syntagmawatch.gr, διαθέσιμο εδώ
• Παναγιώτης Σοϊλεντάκης, Συνταγματική Αναθεώρηση, διαθέσιμο εδώ

---

Μερικές φορές είναι δύσκολο να καταλάβετε ή να αποδεχτείτε κάποια πράγματα για τη σχέση σας όταν υπάρχουν τόσα συναισθήματα στη μέση. Κι ενώ αυτό το test δεν θα σας αποκαλύψει κάτι που δεν γνωρίζετε, θα σας δώσει τη δυνατότητα να το επιβεβαιώσετε και, ίσως, να σας δώσει μια ιδέα για το ποια θα είναι τα επόμενά σας βήματα:

Test: Πόσο υγιής είναι η σχέση σας;

1. Σας αρέσει να περνάτε χρόνο μαζί, ακόμη κι αν κάνετε δουλειές;

Α. Ό,τι κι αν κάνουμε, είμαστε ευτυχισμένοι εφόσον είμαστε μαζί.

Β. Ναι, αλλά μερικές φορές εύχομαι να είχα περισσότερο χρόνο μόνος μου.

Γ. Έχω πιο σημαντικά πράγματα να κάνω.

2. Είναι ο σύντροφός σας αρεστός στην οικογένεια και τους φίλους σας;

Α. Ναι, μερικές φορές αισθάνομαι ότι αγαπούν τον σύντροφό μου περισσότερο από εμένα.

Β. Γενικά, ναι, με κάποιες αναποδιές εδώ και εκεί.

Γ. Όχι πραγματικά, νομίζω ότι κυρίως προσποιούνται για χάρη μου.

3. Εμπιστεύεστε ο ένας τον άλλον;

Α. Δεν έχουμε αμφισβητήσει ποτέ ο ένας τον άλλον ούτε για ένα δευτερόλεπτο.

Β. Σε λογικά πλαίσια, ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να κρύβουν οι άνθρωποι.

Γ. Όχι, φοβάμαι πάντα μήπως με απατήσουν.

4. Συζητάτε τα συναισθήματά σας χωρίς να φοβάστε αν θα κριθείτε ή θα γελοιοποιηθείτε;

Α. Ναι, ο σύντροφός μου γνωρίζει πόσο σημαντικό είναι να νιώθω ότι ότι τα συναισθήματά μου επικυρώνονται.

Β. Μερικές φορές συγκρατούμαι αν νομίζω ότι ο σύντροφός μου δεν είναι στην ίδια σελίδα.

Γ. Πρέπει να κρατάω πολλά από τα συναισθήματά μου για τον εαυτό μου.

5. Είστε ειλικρινής με τον σύντροφό σας;

Α. Ναι, είμαι ανοιχτό βιβλίο.

Β. Τις περισσότερες φορές, ναι, αλλά υπάρχουν ορισμένα πράγματα που πρέπει να κρατήσω για τον εαυτό μου.

Γ. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να λέει ψέματα ή να κρύβει πράγματα.

6. Αισθάνεστε ότι ο σύντροφός σας είναι ειλικρινής μαζί σας;

Α. Ποτέ δεν μου έχει δώσει λόγο να πιστεύω το αντίθετο.

Β. Μερικές φορές έχω την αίσθηση ότι κάτι μου κρύβει.

Γ. Ανακαλύπτω συνεχώς νέα ψέματα που μου έχει πει.

7. Αισθάνεστε ότι οι συναισθηματικές σας ανάγκες ικανοποιούνται;

Α. Μπορώ να φροντίζω τον εαυτό μου, αλλά ο σύντροφός μου είναι εκεί όταν τον χρειάζομαι.

Β. Ναι, αλλά μερικές φορές ο σύντροφός μου είναι περισσότερο απορροφημένος από τις δικές του ανησυχίες.

Γ. Βρίσκω τον εαυτό μου να αναζητά την υποστήριξη έξω από τη σχέση πολλές φορές.

8. Επιλύετε τις συγκρούσεις χωρίς να λέτε πράγματα που πληγώνουν τον άλλον;

Α. Δεν έχουμε πει ποτέ κάτι που να μην μπορούμε να πάρουμε πίσω.

Β. Τα πράγματα μπορεί να γίνουν αρκετά έντονα, αλλά συνήθως είμαστε σε θέση να επαναφέρουμε την ισορροπία.

Γ. Δεν είναι ασυνήθιστο ένας από εμάς να καταλήξει να κλαίει.

9. Είστε ο εαυτός σας χωρίς να φοβάστε την απόρριψη;

Α. Ναι, ο σύντροφός μου με αγαπάει γι’ αυτό που είμαι.

Β. Ναι, αν και κρατάω κάποια από τα πιο περίεργα χαρακτηριστικά μου κρυφά.

Γ. Έχω την τάση να αλλάζω τον εαυτό μου για να ταιριάζω στον σύντροφό μου.

10. Σέβεστε ο ένας τα όρια του άλλου;

Α. Ναι, κάνουμε πάντα ό,τι μπορούμε για να θέτουμε και να διατηρούμε σαφή όρια.

Β. Μερικές φορές τα όρια μπορεί να είναι λίγο θολά.

Γ. Έχουμε κάποια προβλήματα αλληλεξάρτησης, για να είμαι ειλικρινής.

11. Υποστηρίζετε εσείς και ο σύντροφός σας ο ένας τους στόχους και τα ενδιαφέροντα του άλλου;

Α. Απολύτως, μοιραζόμαστε ο ένας τις επιτυχίες του άλλου.

Β. Ναι, αλλά υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν θα καταλάβουμε ποτέ ο ένας για τον άλλον.

Γ. Έχω θυσιάσει πολλά για να διασφαλίσω ότι ο σύντροφός μου είναι ευτυχισμένος.

12. Έχετε σκεφτεί ποτέ να απατήσετε τον σύντροφό σας;

Α. Όχι, ο σύντροφός μου είναι ό,τι χρειάζομαι.

Β. Ναι, αλλά μόνο θεωρητικά, δεν θα το έκανα πράξη.

Γ. Έχω μπει στον πειρασμό κατά καιρούς.

Απαντήσεις

Περισσότερα Α

Οι υγιείς ρομαντικές σχέσεις δεν συμβαίνουν έτσι απλά, εσείς τη δημιουργήσατε με αμοιβαία φροντίδα και προσπάθεια.

Επικοινωνώντας ανοιχτά, επιδεικνύοντας εκτίμηση ο ένας για τον άλλον και όντας πρόθυμοι να προσαρμοστείτε στις αλλαγές και να δουλέψετε μαζί για να αντιμετωπίσετε τυχόν προκλήσεις, η σχέση σας έχει τις σωστές βάσεις για να αναπτυχθεί και να ευδοκιμήσει.

Περισσότερα Β

Όλες οι σχέσεις έχουν σκαμπανεβάσματα, αλλά για να κατέβετε από το «τρενάκι του τρόμου» και να πατήσετε σε σταθερό έδαφος πρέπει να συνεργαστείτε και να καταβάλλετε αμοιβαίες προσπάθειες ώστε να «συναντηθείτε» κάπου στην μέση.

Οι όμορφες σχέσεις θέλουν δουλειά, τόσο για να δημιουργηθούν όσο και για να διατηρηθούν, για αυτό θα πρέπει και οι δύο να είναι έτοιμοι να καταβάλλουν την ίδια προσπάθεια.

Περισσότερα Γ

Από τη μία, καμία σχέση δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς δουλειά και προσπάθεια, αλλά από την άλλη, δεν είναι όλες οι σχέσεις προορισμένες να διαρκέσουν.

Είναι φυσιολογικό να υπάρχουν στιγμές σε ένα ζευγάρι όπου ο ένας σύντροφος θα επικεντρώνεται στην ανάπτυξη περισσότερο από ό,τι ο άλλος.

Όταν όμως αυτή η αναντιστοιχία γίνει κανόνας, ίσως χρειαστεί να επανεξετάσετε κάποια πράγματα στη δυναμική της σχέση σας.

Μιλήστε με τον σύντροφό σας για το όραμά σας σχετικά με τις αλλαγές που επιθυμείτε και δείτε αν μπορείτε να βρείτε κοινά σημεία.

Αν αποφασίσετε ότι η τρέχουσα δυναμική δεν είναι κάτι που μπορείτε να αποδεχτείτε, τότε ήρθε η ώρα να αναγνωρίσετε ότι η αποδέσμευση μπορεί να είναι το υγιέστερο επόμενο βήμα.

* Αυτό το test δεν αποτελεί επιστημονικό εργαλείο και δεν έχει σκοπό να υποκαταστήσει τη γνώμη ή τις οδηγίες ενός πιστοποιημένου ψυχοθεραπευτή. Aπευθύνεται σε όσους αμφισβητούν τη δυναμική της σχέσης τους και θέλουν να μάθουν περισσότερα για τα χαρακτηριστικά των υγιών και ανθυγιεινών σχέσεων. Μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε καλύτερα τα συναισθήματά σας σχετικά με τη σχέση σας και να προσδιορίσετε αν θα ήταν χρήσιμο να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό, για να συζητήσετε τις ανησυχίες σας.

Ο χειμώνας φαίνεται ότι άρχισε σιγά σιγά να κάνει την εμφάνιση του με τα πρώτα χιόνια να πέφτουν στις πιο ορεινές περιοχές της Ελλάδας και να αναμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθεί ο φετινός χιονιάς. Είναι διαπιστωμένο ότι κάθε χιονονιφάδα είναι σε διαφορετική σε μέγεθος, δομή και σχήμα από τις άλλες. Ένα ερώτημα που προσπαθεί η επιστήμη να απαντήσει είναι το πόσο μεγάλη μπορεί να γίνει μια χιονονιφάδα.

Το 1887 ο κτηνοτρόφος Ματ Κόλεμαν εντόπισε τεράστιες νιφάδες χιονιού που είχαν πέσει σε ένα από τα βοσκοτόπια του στη δυτική Μοντάνα στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια μιας χιονοθύελλας και εντυπωσιάστηκε από το μέγεθος τους. Με πλάτος 38 εκατοστών και πάχος σχεδόν 20 εκατοστών αυτές οι τεράστιες νιφάδες κατέχουν σήμερα το ρεκόρ ως οι μεγαλύτερες νιφάδες χιονιού που έχουν καταγραφεί ποτέ, σύμφωνα με τα Ρεκόρ Γκίνες.

Το ερώτημα όμως παραμένει. Είναι δυνατόν να σχηματιστεί μια νιφάδα χιονιού να έχει το μέγεθος ενός πιάτου;  Ο Κένεθ Λίμπρεχτ, καθηγητής φυσικής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, το περίφημο Caltech, υποστηρίζει ότι τέτοιες νιφάδες… τέρατα δεν δημιουργούνται συχνά και εύκολα αλλά μπορούν να δημιουργηθούν, δεν είναι αδύνατο να υπάρξουν. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει μια κοινή παρανόηση για το τι κάνει μια νιφάδα χιονιού πραγματική νιφάδα χιονιού.

Όταν οι άνθρωποι μιλούν για νιφάδες χιονιού, αυτό που στην πραγματικότητα αναφέρουν είναι κρύσταλλοι χιονιού, οι οποίοι είναι μεμονωμένοι κρύσταλλοι πάγου μέσα στους οποίους τα μόρια του νερού ευθυγραμμίζονται σε ένα εξαγωνικό μοτίβο που τους κάνει να «εμφανίζουν αυτή τη χαρακτηριστική εξαπλή συμμετρία που όλοι γνωρίζουμε» λέει ο Λίμπρεχτ.

Οι νιφάδες χιονιού, από την άλλη πλευρά, μπορούν να περιλαμβάνουν τα πάντα, από έναν μεμονωμένο κρύσταλλο χιονιού έως εκατοντάδες ή ακόμα και χιλιάδες κρυστάλλους χιονιού που συνθλίβονται και κολλάνε μεταξύ τους στον αέρα καθώς πέφτουν στο έδαφος για να σχηματίσουν συστάδες ή συσσωματώματα.

«Σε κρύα μέρη βλέπεις συνέχεια, αυτές τις μεγάλες φυσαλίδες να πέφτουν από τον ουρανό. Δεν είναι κρύσταλλοι χιονιού οι άνθρωποι τους λένε νιφάδες χιονιού, αλλά μου αρέσει να τις αποκαλώ φουσκωτά γιατί αυτό είναι πιο ενδεικτικό πώς έχουν το σχήμα τους» αναφέρει ο Λίμπρεχτ. Έτσι, είναι πιθανό ότι οι τεράστιες νιφάδες που είδε ο Κόλμαν στο ράντσο βοοειδών του πριν από περισσότερο από έναν αιώνα ήταν απλώς ένα μάτσο κρυστάλλων πάγου που είχαν συγκρουστεί μεταξύ τους για να σχηματίσουν μια νιφάδα χιονιού.

Ωστόσο, το τυπικό μέγεθος ενός κρυστάλλου χιονιού είναι πολύ μικρότερο. Αφού πέρασε μεγάλο μέρος της καριέρας του μελετώντας και φωτογραφίζοντας κρυστάλλους χιονιού, συμπεριλαμβανομένης της συγγραφής πολλών βιβλίων και της δημιουργίας ενός ιστότοπου αφιερωμένου στο θέμα, ο Λίμπρεχτ είπε ότι ο μεγαλύτερος κρύσταλλος χιονιού που έχει εντοπίσει ποτέ στη φύση ήταν
περίπου 10 χιλιοστά μέγεθος τεράστιο για κρυστάλλους.

Ο Λίμπρεχτ πραγματοποιεί στο εργαστήριο του πειράματα δημιουργίας χιονιφάδων και υποστηρίζει ότι ιδανική θερμοκρασία για τη δημιουργία κρυστάλλων είναι οι μείον 15 βαθμοί Κελσίου και στη συνέχεια οι άνεμοι αν υπάρχουν αναλαμβάνουν την συνένωση κρυστάλλων με αποτέλεσμα να σχηματίζονται μεγάλες χιονονιφάδες αλλά οι άνεμοι που προκαλούν τη δημιουργία τους είναι υπεύθυνοι και για τη διάλυση αυτών των μεγάλων χιονιφάδων αφού οι κρύσταλλοι είναι πολύ εύθραυστοι και σπάνε τελικά από την επαφή τους με τους ανέμους.

Οπότε ο σχηματισμός πολύ μεγάλων χιονονιφάδων που να καταλήξουν στο έδαφος είναι μια εξαιρετικά δύσκολη ιστορία και όποιος έρθει σε επαφή με τέτοιες χιονονιφάδες καλό θα είναι να σπεύσει να τραβήξει γρήγορα μια φωτογραφία με το κινητό του τηλέφωνο για να την έχει για ενθύμιο ή γιατί όχι να δοκιμάσει να μάθει αν ήταν παρών σε κάποιο σχετικό ρεκόρ.

Naftemporiki.gr

Κομβικότερη θέση στον παγκόσμιο χάρτη των χωρών, που επιλέγουν οι digital nomads, για να εργαστούν εξ αποστάσεως, κατακτά σταδιακά η Ελλάδα.

Όπως αναφέρει και το ΣΕΠΕ, ανάμεσα σε 108 χώρες, που εξετάζει το Global Remote Work Index 2023 της εταιρείας NordLayer, η χώρα μας κατατάσσεται στην 32η θέση, ενώ σύμφωνα με αξιολόγηση του Nomads List, βρίσκεται στην 29η θέση παγκοσμίως.

Η Ελλάδα αναρριχάται μεταξύ των χωρών του κόσμου που προσελκύουν ψηφιακούς νομάδες, ενώ σε κάποιους τομείς, όπως η κυβερνοασφάλεια η χώρα μας φιγουράρει στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως.

Ειδικότερα, τα στοιχεία του Global Remote Work Index 2023 δείχνουν ότι οι digital nomads του πλανήτη θεωρούν την Ελλάδα ως την 6η καλύτερη χώρα στον κόσμο σε ό,τι αφορά στην κυβερνοσφάλεια, πεδίο που εξετάζουν πολύ ενδελεχώς οι ψηφιακοί νομάδες, όταν επιλέγουν τον ιδανικό προορισμό, για να ζήσουν και να εργαστούν.

Η Ευρώπη σκοράρει εξαιρετικά στην παγκόσμια λίστα των πιο δημοφιλών προορισμών του Global Remote Work Index 2023, καθώς καταλαμβάνει τις 14 από τις 15 πρώτες θέσεις της κατάταξης. Η Δανία κατακτά την πρώτη θέση ως ο πιο ελκυστικός προορισμός στον κόσμο για εξ αποστάσεως εργαζόμενους, ενώ ακολουθούν μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες: Ολλανδία, Γερμανία, Ισπανία, Σουηδία, Πορτογαλία, Εσθονία, Λιθουανία, Ιρλανδία, Σλοβακία, Φινλανδία, Βέλγιο και Ισλανδία.

Ενώ η Ελλάδα βρίσκεται πολύ ψηλά στη βαθμολογία του Global Remote Work Index 2023 όσον αφορά την ψηφιακή ασφάλεια, παραμένει σε πιο χαμηλές θέσεις στα άλλα τρία κριτήρια, που εξετάζει η εταιρεία NordLayer, που συνέταξε τον εν λόγω δείκτη, αλλά και οι ίδιοι οι ψηφιακοί νομάδες. Για παράδειγμα, η χώρα μας κατατάσσεται στην 35η θέση στο κριτήριο «κοινωνική ασφάλεια», είναι 42η ανάμεσα σε 108 χώρες στο πεδίο «οικονομική ασφάλεια», ενώ κατέχει την 46η θέση στις «ψηφιακές και φυσικές υποδομές».

Συνεπώς η Ελλάδα πετυχαίνει καλύτερες επιδόσεις από χώρες, όπως η Σλοβενία, η Νέα Ζηλανδία, η Κύπρος, η Ουγγαρία, η Σερβία, η Ρουμανία ή η Κίνα, που κατέχουν χαμηλότερες θέσεις στην κατάταξη των πιο ελκυστικών προορισμών για digital nomads.

Αντίθετα, η Ελλάδα έχει χειρότερες επιδόσεις από την Ιαπωνία, τη Σιγκαπούρη, την Ελβετία και τη Μάλτα, οι οποίες καταλαμβάνουν τις αμέσως υψηλότερες θέσεις της κατάταξης για το 2023, από την Ελλάδα.

Πηγή: newmoney.gr