Πρεμιέρα σήμερα για έξι συνολικά ταινίες στις κινηματογραφικές αίθουσες αναμένεται να τραβήξουν το ενδιαφέρον του κοινού.

Η επανεμφάνιση, έπειτα από οχτώ χρόνια, του καταξιωμένου Μάικλ Μαν με το βιογραφικό του δράμα «Ferrari» είναι γεγονός, όπως και η τελευταία ταινία του διάσημου Ελληνοαμερικάνου σκηνοθέτη Μάικλ Πέιν «Τα Παιδιά του Χειμώνα». Δύο ταινίες που αναμένεται να τραβήξουν δικαιολογημένα το ενδιαφέρον του κοινού, από τις έξι συνολικά που κάνουν απόψε πρεμιέρα.

Ferrari

(“Ferrari”) Δραματική βιογραφική περιπέτεια, αμερικάνικης παραγωγής του 2023, σε σκηνοθεσία Μάικλ Μαν, με τους Άνταμ Ντράιβερ, Πενέλοπε Κρουζ, Πάτρικ Ντέμπσι, Σέιλιν Γούντλεϊ, Γκαμπριέλ Λεόνε κα.

Ο Μάικλ Μαν, από τους ελάχιστους εναπομείναντες σκηνοθέτες που, χωρίς να διεκδικεί δάφνες «δημιουργού» ή ενός οραματιστή του σινεμά, παραμένει ένας από τους σημαντικότερους μάστορες του χώρου, θυμίζοντας εν πολλοίς στους παλαιότερους τον συνεπώνυμό του Άντονι Μαν ή τον Μάικλ Κέρτιζ. Δύσκολα θα βρεις ταινία του, που θα περάσει αδιάφορη ή θα είναι μέτρια, ακόμη και αν δεν είναι σε φόρμα, όπως εδώ, παρότι έχει για «οδηγό» έναν Ντράιβερ.

Μετά από οχτώ χρόνων απουσίας, ο 80άρης πια Μάικλ Μαν, καταπιάνεται με τη βιογραφία του θρυλικού Έντσο Φεράρι, ενός ιδιοφυούς κατασκευαστή σπορ αυτοκινήτων και οδηγού αγώνων, αλλά και δύσκολου ανθρώπου. Αποφεύγοντας την καταγραφή της πολυκύμαντης ζωής του Φεράρι, που θα πλατείαζε και θα έπεφτε εύκολα στη λούμπα μιας συμβατικής βιογραφίας, ο Μαν θα εστιάσει το στόρι και το ενδιαφέρον του, σε μια καθοριστική χρονιά γι’ αυτόν, το 1967, αναδεικνύοντας τον χαρακτήρα ενός εσωστρεφή και πολύπλοκου άνδρα.

Είναι η χρονιά που η εταιρεία του βρίσκεται στα πρόθυρα χρεοκοπίας, καθώς ξοδεύει περισσότερα χρήματα απ’ όσα κερδίζει, αλλά και περισσότερο γερασμένος απ’ όσο πραγματικά είναι λόγω του θανάτου του γιου του, καθώς και του γάμου του που πάει από το κακό στο χειρότερο. Και δεν φτάνουν αυτά, αλλά πρέπει να αναγνωρίσει και τον γιο που έχει αποκτήσει με την εκτός γάμου ερωμένη του.

Ο Μαν, που γνωρίζει όσο λίγοι, να διατηρεί στα ύψη την αδρεναλίνη στις ταινίες του (θυμηθείτε μόνο τις ταινίες «Ένταση», «Η Διαδρομή», «Miami Vice» ή «Ο Τελευταίος των Μοϊκανών») δείχνει κάπως την ηλικία του. Καταφέρνει να αποδώσει την εποχή, αν και λίγο περισσότερο ιλουστρασιόν απ’ όσο πρέπει για την Ιταλία της εποχής εκείνης, να διατηρεί μεγάλο μέρος τού απαράμιλλου στυλ του, να στρέφεται στη δραματικότητα των σχέσεων, στην απόγνωση του ήρωά του και ορισμένες φορές να ανεβάζει τις στροφές στα κόκκινα, όταν τα τετράτροχα θηρία βγάζουν όλους τους ίππους τους στο δρόμο.

Το πυκνό σενάριο, δίνει τις στέρεες βάσεις για ένα συναρπαστικό πορτρέτο, ο Μαν ανεβοκατεβάζει ταχύτητες, θέλοντας να φτιάξει ρυθμό, να συνδέσει τα γεγονότα με τα ηθικά διλήμματα και τις ψυχικές δοκιμασίες των πρωταγωνιστών του, κάτι που καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό, ακόμη και όταν ο σκηνοθετικός συμπλέκτης δείχνει να μην υπακούει πλήρως και να δημιουργεί προβλήματα στο σωστό κράτημα της ταινίας.

Και αυτό διότι σκηνοθεσία και σενάριο δεν εμβαθύνουν πάντα στους χαρακτήρες, ακόμη και ο Φεράρι μοιάζει ορισμένες φορές ανεξερεύνητος, η εικόνα μοιάζει πιο ισχυρή από την ουσία, σαν να βάζει σε ένα μυώδες εξωτικό αυτοκίνητο έναν συμβατικό απλώς καλό κινητήρα.

Επίσης, το κομμάτι της ταινίας που αναφέρεται στη σχέση του Φεράρι με τις δυο γυναίκες της ζωής του, μπορεί να έχει το ενδιαφέρον του, αλλά δείχνει να μην κολλάει ιδιαίτερα, καθώς η ταχύτητα και η γλυκιά επαφή με τον θάνατο, είναι αυτό που διακρίνει τον ήρωα και όχι ο προορισμός για συμβίωση ή την αγάπη. Υπάρχει, όμως και το τελικό κομμάτι της ταινίας, που διαδραματίζεται στον απόηχο του φημισμένου αγώνα Mille Miglia, που θα κρίνει την ζωή του Έντσο και την τύχη της αυτοκινητοβιομηχανίας του και ο Μαν ξαναβρίσκει τον παλιό καλό εαυτό του, μεταδίδοντας το πάθος και την ένταση, τα γνώριμα χαρακτηριστικά του κινηματογράφου του, καθώς συνδέει με ξεχωριστή μαεστρία το σοκαριστικό ατύχημα στην κούρσα με την τελική αναμέτρηση ανάμεσα στον Φεράρι και τη γυναίκα του Λάουρα.

Αν ο Άνταμ Ντράιβερ, αποδεικνυόταν και καλύτερος οδηγός στον ρόλο του (αχ και να μπορούσε ο Μαν να είχε τον Ντάνιελ Ντέι-Λιούις) και έβρισκε τη χημεία του με την πολύ καλή Πενέλοπε Κρουζ, η ταινία θα αποκτούσε και τον ηλεκτρισμό, τον οποίο είχε ανάγκη το βαρυφορτωμένο στόρι.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Το καλοκαίρι του 1967, ο πρώην οδηγός αγώνων αυτοκινήτων Έντσο Φεράρι βρίσκεται σε κρίση. Με την εταιρεία του στα πρόθυρα της πτώχευσης και τον γάμο του να βιώνει την τραυματική απώλεια του ενός γιου, ο Φεράρι εναποθέτει την ελπίδα για τη σωτηρία τους σε έναν αγώνα δρόμου 1000 μιλίων στην Ιταλία, τον εμβληματικό Mille Miglia.

Τα Παιδιά του Χειμώνα

(“The Holdovers”) Δραματική ταινία, αμερικάνικης παραγωγής του 2023, σε σκηνοθεσία Αλεξάντερ Πέιν, με τους Πολ Τζιαμάτι, Ντομινίκ Σέσα, Ντα Βάιν Τζόι Ράντολφ κα.

Ιδιαίτερα συμβατική, για τον Ελληνοαμερικάνο σκηνοθέτη Αλεξάντερ Πέιν, αλλά αρκετά καλογυρισμένη δραματική ταινία χαρακτήρων, με καλόκαρδο και θετικό προσανατολισμό, χιούμορ και συναισθηματικές εντάσεις και ολίγον μελοδραματισμό.

Ο Πέιν, των «Nebraska» και «Πλαγίως», παραμερίζει τις θεματικές που τον ελκύουν, για μια ταινία που απευθύνεται στο ευρύτερο κοινό, πατώντας στο στέρεο, αλλά με αρκετά κλισέ, σενάριο του Ντέιβιντ Χέμινγκσον. Ένα σενάριο, που βασίζεται σε μία ιστορία απ’ αυτές που έχουμε δει αρκετές φορές στη μεγάλη οθόνη, προκειμένου να μιλήσει για το πόσο απαραίτητο είναι να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μας, να κατανοήσουμε τον άλλο, να μοιραστούμε και να κάνουμε θυσίες για να ακολουθήσουμε τα όνειρά μας.

Ένας ιδιότροπος και αυστηρός καθηγητής, τη δεκαετία του ’70, σε ένα αμερικάνικο κολέγιο κύρους υποχρεώνεται να παραμείνει κατά τη διάρκεια των χριστουγεννιάτικων διακοπών στο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Θα παραμείνει, για να προσέχει τους λίγους σπουδαστές, οι οποίοι δεν έχουν πού αλλού να πάνε. Τελικά, θα ξεμείνει μόνο με έναν ατίθασο και μετεξεταστέο σπουδαστή, που για τους γονείς του μοιάζει σαν βάρος αλλά και τη μαύρη μαγείρισσα, που έχασε το παιδί της στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Ο Πέιν, φτάνοντας στα όρια του διδακτισμού, της πολιτικής ορθότητας, των συνταγών του είδους και του μελοδραματισμού, χωρίς, όμως, να τα ξεπεράσει ή να γίνει ενοχλητικός, θα βρει την ευκαιρία να θίξει ζητήματα για τα κολέγια «κύρους» που υποκλίνονται στο χρήμα, τα προβλήματα των «καλών οικογενειών», την αποξένωση, τα θύματα του πολέμου στο Βιετνάμ, τους καθηγητές που πρέπει πρωτίστως να ανακαλύψουν τον παιδαγωγικό χαρακτήρα τους, αλλά και την ανθρωπιά τους.

Όλα δοσμένα με τρυφερότητα και μια γλυκύτητα, που, όμως και πάλι, δεν ενοχλεί καθώς ο Πέιν γνωρίζει να κρατά το μέτρο, να πυρακτώνει τα συναισθήματα εκεί που πρέπει, να μεταδίδει τα μηνύματα που θέλει. Και ταυτόχρονα δουλεύοντας ικανοποιητικά το βάθος των χαρακτήρων, κρατώντας έναν ρυθμό και μια αφηγηματική δομή που μπορεί να μην είναι κάτι το ιδιαίτερο, αλλά είναι αρκετά πάνω από τον μέσο όρο για να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή μέχρι τέλους.

Ο Πολ Τζιαμάτι, παραμένει ένας αξιόπιστος ερμηνευτής, στον ρόλο του στρυφνού καθηγητή, ενώ ο πρωτοεμφανιζόμενος νεαρός Σάσε, βγάζει επαρκώς τα στοιχεία του χαρακτήρα του και αφήνει υποσχέσεις.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ένας στριμμένος καθηγητής σε ένα αμερικανικό κολέγιο, ο Πολ Χάναμ, υποχρεώνεται να παραμείνει στην πανεπιστημιούπολη κατά τη διάρκεια των χριστουγεννιάτικων διακοπών του, για να προσέχει λίγους σπουδαστές του, οι οποίοι δεν έχουν πουθενά αλλού να πάνε. Τελικά, αναπτύσσει μια απίθανη σχέση με έναν από αυτούς -έναν κατεστραμμένο, ιδιοφυή ταραχοποιό- και την αρχιμαγείρισσα του κολεγίου, η οποία έχασε μόλις τον γιο της στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Τι Συνέβη Μετά

(“What Happens Later”) Αισθηματική κομεντί, αμερικάνικης παραγωγής του 2023, σε σκηνοθεσία Μεγκ Ράιαν, με τους Μεγκ Ράιαν, Ντέιβιντ Ντουκόβνι κα.

Η επιστροφή της Μεγκ Ράιαν στη σκηνοθεσία, έπειτα από οχτώ χρόνια του απογοητευτικού «Ithaca», με μία ρομαντική κομεντί, στην οποία πρωταγωνιστεί μαζί με τον συμπαθή Ντέιβιντ Ντουκόβνι, αφήνει και πάλι μία γεύση γλυκανάλατου και χλιαρού, μία ακόμη προσπάθεια αναβίωσης των αισθηματικών δραμεντί με τις οποίες έχτισε την καριέρα της τη δεκαετία του ’90 («Έχετε Μήνυμα στον Υπολογιστή σας»).

Απ’ τα πρώτα πλάνα καταλαβαίνεις τι πρόκειται να δεις στο φιλμ, που εκτός από την γεμάτη κλισέ σκηνοθεσία έχει και ένα, ορισμένες φορές, πληκτικό σενάριο.

Δύο πρώην σύντροφοι, ξαναβρίσκονται χρόνια μετά τον χωρισμό τους, εγκλωβισμένοι σε ένα αεροδρόμιο, λόγω κακοκαιρίας. Περιμένοντας μοναχοί τους στο άδειο αεροδρόμιο, για μια βραδιά, θα αναπολήσουν το παρελθόν τους και θα τους μπουν ιδέες για το πώς θα είχε εξελιχθεί η ζωή τους αν δεν χώριζαν.

Η Μεγκ Ράιαν, έχοντας μπροστά της όλες τις συνταγές του είδους, φαίνεται να τις μπερδεύει, να εμβαθύνει εκεί που δεν πρέπει και να ξεπετά τα ουσιώδη. Η ταινία, πάσχει από τα στερεότυπα του είδους, τα οποία ανακυκλώνει χωρίς φειδώ, ενώ και το χιούμορ είναι πιο πλαστικό και από το παραφορτωμένο με επεμβάσεις πρόσωπό της. Κάθε σκηνή θυμίζει κάτι από παλαιότερες ρομαντικές κομεντί, ενώ οι ερμηνευτικές μανιέρες δίνουν και παίρνουν.

Ο συμπαθής και αρκετά πιο χαλαρός Ντουκόβνι δεν βρίσκει την απαραίτητη χημεία με την Μεγκ Ράιαν και το κακό είναι ότι δεν υπάρχουν ούτε δεύτεροι ρόλοι, να ξεκλέψουν λίγο τη ματιά, να βάλουν λίγο αλατοπίπερο, σε αυτή την άνοστη σούπα.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Δύο πρώην σύντροφοι, η Γουίλα και ο Μπιλ, ξαναβρίσκονται 25 χρόνια μετά τον χωρισμό τους, όταν αναγκάζονται να διανυκτερεύσουν στο αεροδρόμιο λόγω κακοκαιρίας. Και οι δύο θέλουν να γυρίσουν σπίτια τους, αλλά στη διάρκεια της νύχτας καταλήγουν να αναπολούν το παρελθόν τους και όλα αυτά που θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά.

Αποστολή στην Ελλάδα

(“The Bricklayer”) Περιπέτεια, αμερικάνικης παραγωγής του 2023, σε σκηνοθεσία Ρένι Χάρλιν, με τους Άαρον Έκχαρντ, Νίνα Ντόμπρεβ, Κλίφτον Κόλινς, Άκης Σακελλαρίου κα.

Δύο είναι οι λόγοι, απ’ ό,τι φαίνεται, που διανέμεται αυτή η απίστευτη «αμερικανιά»: Ο τραβηχτικός τίτλος για τους περίεργους και ότι μερικά γυρίσματα έγιναν στη Θεσσαλονίκη. Από τις πιο χοντροκομμένες δυναμικές περιπέτειες των τελευταίων χρόνων, στην οποία η κλωτσοπατινάδα και οι δεκάδες σκοτωμοί μοιάζουν με ανέκδοτο, ενώ οι πατριωτικές κορώνες βγάζουν μάτι.

Το σενάριο, που πρέπει, στην καλύτερη περίπτωση, να γράφτηκε στο γόνατο, θέλει έναν απατεώνα, με προφίλ επαναστάτη να εκβιάζει τη CIA, δολοφονώντας ξένους δημοσιογράφους και παρουσιάζοντας την αμερικάνικη υπηρεσία ως υπεύθυνη. Κυβερνήσεις απ’ όλο τον κόσμο κατηγορούν ευθέως τις ΗΠΑ γι’ αυτό και η CIA αναγκάζεται να επαναφέρει στην υπηρεσία τον αποσυρμένο πράκτορα Στιβ Βέιλ, που ζει ως κτίστης, για να έρθει αντιμέτωπος με το ισχυρό δίκτυο «αποσταθεροποίησης», αλλά και το ίδιο το παρελθόν του.

Ο Φιλανδός Ρένι Χάρλιν, που εδώ και δεκαετίες εργάζεται με επιτυχία, τουλάχιστον εμπορική στο Χόλιγουντ, κάνοντας κυρίως περιπέτειες («Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει 2», «Βαρομετρικό Χαμηλό», «Ένα Σκληρό Φιλί για Καληνύχτα») πρέπει μάλλον να ήταν λιγότερο στα γυρίσματα ακόμη και από τον Άκη Σακελλαρίου, που εμφανίζεται για λίγα λεπτά υποδυόμενος έναν Έλληνα υπουργό.

Υπερβολικά προχειρογυρισμένη ταινία, με φαιδρό σενάριο και ατάκες, οι οποίες μοιάζουν να έχουν βγει από τα περισσεύματα του Ράμπο 4,5 κλπ. Ακατανόητη υπόθεση, λαστιχένιοι χαρακτήρες, που δεν πείθουν ούτε λεπτό και ορισμένα κυνηγητά στη Θεσσαλονίκη, που ούτε αυτή κερδίζει τίποτα από αυτό το κατασκεύασμα.

Πραγματικά, μία ταινία – αρπαχτή, που υποβιβάζει τη νοημοσύνη των θεατών και διαστρεβλώνει την εικόνα των Ελλήνων και της Ελλάδας, που βρέθηκε απ’ ό,τι φαίνεται στο προσκήνιο, για λόγους οικονομίας της παραγωγής, αφού το ορίτζιναλ στόρι, που βασίζεται στο βιβλίο «The Bricklayer» του Νόα Μπόιντ, δεν έχει σχέση με τη χώρα μας.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ένας πρώην πράκτορας της CIA επιστρέφει στην ενεργό δράση και να ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη, όπου είχε δουλέψει κατά το παρελθόν, όταν ένας εγκληματίας απειλεί την υπηρεσία σκοτώνοντας δημοσιογράφους και ρίχνοντας την ευθύνη στην αμερικάνικη υπηρεσία.

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:

Μαύρος Κότσιφας, Μαύρο Βατόμουρο

(“Blackbird Blackbird Blackberry”) Αξιοπρόσεκτο φεμινιστικό δράμα από τη Γεωργία και την πρωτοεμφανιζόμενη Έλενε Ναβεριάνι, που έκανε πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών του Φεστιβάλ Καννών και κουβαλά αρκετές διακρίσεις σε φεστιβάλ, κυρίως λόγω της καθηλωτικής ερμηνείας της πρωταγωνίστριας Έκα Τσαβλεϊσβιλι.

Η Ετέρο, μία 48χρονη γυναίκα που ζει μόνη της σε ένα μικρό χωριό της Γεωργίας, αγαπά την ελευθερία της όσο και τα κέικ της. Για την επιλογή της αυτή, γίνεται στόχος κουτσομπολιών μεταξύ των συγχωριανών της, μέχρι που απροσδόκητα θα ερωτευθεί με πάθος έναν άντρα. Ωστόσο, διστάζει να προχωρήσει μαζί του αφού θέλει να συνεχίσει να ζει ανεξάρτητη.

Με ξεκάθαρο προσανατολισμό για την ανεξαρτησία των γυναικών και την αυτοδιάθεση και χρησιμοποιώντας μία φρέσκια, νατουραλιστική και τολμηρή κινηματογραφική γλώσσα, η Ναβεριάνι αξιοποιεί το καλογραμμένο και σαρκαστικό σενάριο, αν και όλα τα λεφτά είναι η ερμηνεία της Έκα Τσαβλεϊσβίλι. Δίπλα της οι Τεμίκο Τσιτσινάτζε, Άνκα Κχουρστίντζε κα.

Γάτες στο Μουσείο

(“Cats in the Museum”) Χαριτωμένη ταινία κινουμένων σχεδίων για όλη την οικογένεια, αν και τα ψηφιακά σκίτσα παραπέμπουν περισσότερο σε νηπιαγωγείο.

Το ρωσικής παραγωγής (2023) και σε σκηνοθεσία Βασίλι Ροβένσκι, animation έχει ξεκαρδιστικές στιγμές και καλές ιδέες, αλλά δεν τελικά δεν ξεφεύγει από το μέσο όρο.

Μια νεαρή κοκκινωπή γάτα που ονομάζεται Βίνσεντ, πιάνει φιλίες με τον Μορίς, το ποντίκι, σε μια όχι και τόσο ιδανική συνθήκη: μια μεγάλη πλημμύρα! Οι δυο τους θα καταφέρουν να ξεφύγουν μέσα σε ένα παλιό πιάνο, το οποίο όμως τελικά σώζεται από μια ομάδα ναυτικών και στέλνεται στο Ερμιτάζ, το θρυλικό μουσείο της Αγίας Πετρούπολης, όπου θα έρθουν αντιμέτωποι με νέες περιπέτειες.

Η ταινία προβάλλεται μεταγλωττισμένη στα ελληνικά, με τις φωνές των Βαγγέλη Χαλκιαδάκη, Κώστα Αποστολίδη, Κώστα Τερζάκη, Τάκη Σακελλαρίου, Μυρτώ Ναούμ κα.

Κατά κανόνα, όταν μιλάμε για πλατφόρμες streaming, η Wikipedia είναι η τελευταία που θα μπορούσε να έρθει στο μυαλό. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι μπορούν να παρακολουθήσουν ολόκληρες ταινίες στη μεγαλύτερη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια.

Κι όμως, στις σελίδες της υπάρχει πλήθος ταινιών χωρίς πνευματικά δικαιώματα και πολλές από αυτές είναι εξαιρετικές. Ας δούμε στη συνέχεια τις 10 καλύτερες, όπως τις κατέταξε το Collider.

10. Fear and Desire (1952)

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, που τη γύρισε σε ηλικία 24 ετών. Δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένο πόλεμο, αν και γυρίστηκε ενώ διεξαγόταν ο πόλεμος της Κορέας. Ακολουθεί διάφορους στρατιώτες που προσπαθούν να επιβιώσουν πίσω από τις εχθρικές γραμμές και έχει διάρκεια μόλις 61 λεπτά. Δείτε την εδώ.

9. The Terror (1963)

Πριν ο Τζακ Νίκολσον γίνει σταρ, είχε γυρίσει αρκετές ταινίες με τον μετρ του τρόμου Ρότζερ Κόρμαν. Στην «Εκδίκηση μιας νεκρής» (όπως είναι ο ελληνικός τίτλος) υποδύεται έναν στρατιώτη του Ναπολέοντα που μετά από μία μάχη βρίσκει καταφύγιο σε ένα κάστρο, που το στοιχειώνει το φάντασμα μιας δολοφονημένης κοπέλας. Μοιάζει με έργο του Έντγκαρ Άλαν Πόε (αλλά δεν είναι) και συμπρωταγωνιστεί ο θρυλικός «Φρανκενστάιν» Μπόρις Καρλόφ. Δείτε την εδώ.

8. Suddenly (1954)

Μία από τις καλύτερες ταινίες της κινηματογραφικής καριέρας του Φρανκ Σινάτρα, με τον ελληνικό τίτλο «Οι τρομοκράτες». Σε αυτό το φιλμ νουάρ υποδύεται έναν αδίστακτο δολοφόνο ο οποίος μαζί με τους συνεργάτες του εισβάλλει στο σπίτι μιας οικογένειας και τους κρατά όμηρους. Ο λόγος; Στη συγκεκριμένη πόλη θα κάνει στάση η αμαξοστοιχία του Προέδρου των ΗΠΑ και το σπίτι τους, στην κορυφή ενός λόφου με θέα στο σταθμό, είναι η τέλεια τοποθεσία για να τον δολοφονήσει. Δείτε την εδώ.

7. Carvival of Souls (1962)

Το «Καρναβάλι των Ψυχών» είναι μια κλασική ταινία ψυχολογικού τρόμου που εξακολουθεί να κρατάει το ενδιαφέρον του θεατή ακόμη και σήμερα. Ακολουθεί μια νεαρή γυναίκα που επιβιώνει από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα και έχει συνεχώς παραισθήσεις με έναν τρομαχτικό άνδρα. Παρά τον χαμηλό προϋπολογισμό και την ενίοτε υπερβολικές ερμηνείες, παρασύρει τον θεατή στο μυστήριό της μέχρι την α λα «Έκτη Αίσθηση» ανατροπή του φινάλε. Δείτε την εδώ.

6. The Last Man on Earth (1964)

Η πρώτη μεταφορά στην οθόνη του μυθιστορήματος του Ρίτσαρντ Μάθεσον «I Am Legend» (1954) που το 2007 έγινε ξανά ταινία με πρωταγωνιστή τον Γουίλ Σμιθ (μεσολάβησε άλλη μια μεταφορά, το «The Omega Man» του 1971). Σε έναν μετα-αποκαλυπτικό κόσμο όπου μια ασθένεια έχει μετατρέψει τους ανθρώπους σε βαμπιρικά όντα, ένας επιζών (ο μεγάλος Βίνσεντ Πράις) τους κυνηγάει και τους εξολοθρεύει την ημέρα, ενώ τη νύχτα κλειδώνεται στο σπίτι του. Δείτε την εδώ.

5. Detour (1945)

Ένα b-movie που όμως είναι… Α’ κατηγορίας και μάλιστα το 1992 μπήκε στο Εθνικό Αρχείο Ταινιών της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. Ένας πιανίστας αποφασίζει να κάνει ωτοστόπ από τη Νέα Υόρκη στο Λος Άντζελες για να βρει την τραγουδίστρια φιλενάδα του που έφυγε για να κάνει καριέρα στο Χόλιγουντ, και μπλέκει σε περιπέτειες που γίνονται όλο και χειρότερες, όλο και πιο επικίνδυνες. Ένα από τα καλύτερα φιλμ νουάρ που θα βρείτε στην Wikipedia, χωρίς ίχνος «λίπος» πάνω του, καθώς διαρκεί μόλις 68 λεπτά. Δείτε την εδώ.

4. A Star Is Born (1937)

Ο τίτλος «Ένα αστέρι γεννιέται» παραπέμπει σε μιούζικαλ, καθώς οι τρεις ταινίες που ακολούθησαν αυτή του 1937 (συμπεριλαμβανομένης και της πιο πρόσφατης με τον Μπράντλεϊ Κούπερ και τη Lady Gaga), έχουν ως επίκεντρο τη μουσική βιομηχανία. H πρώτη ταινία όμως αφορούσε τον κινηματογράφο και την ιστορία μιας νεαρής άσημης ηθοποιού (Τζάνετ Γκέινορ) και του καθιερωμένου σταρ (Φρέντερικ Μαρτς) που εκτοξεύει την καριέρα της. Δείτε την εδώ.

3. Cyrano de Bergerac (1950)

Γεμάτη χιούμορ, ρομαντισμό, δράση και τραγωδία, η διαχρονική ιστορία του Συρανό ντε Μπερζεράκ, ενός επιδέξιου ποιητή και ξιφομάχου με μια ασυνήθιστα μεγάλη μύτη που τον κάνει να φοβάται να εκφράσει τα συναισθήματά του στη γυναίκα που αγαπά, έχει μεταφερθεί με πολλούς τρόπους στον κινηματογράφο και το θέατρο. Αυτή η εκδοχή του 1950 είναι μία από τις πιο δημοφιλής, κυρίως για τη βραβευμένη με Όσκαρ ερμηνεία του Χοσέ Φερέρ. Δείτε την εδώ.

2. The Man with the Golden Arm (1955)

Ένα χρόνο μετά τους «Τρομοκράτες» που αναφέραμε παραπάνω, ο Φρανκ Σινάτρα συμμετείχε σε ένα άλλο σπουδαίο φιλμ νουάρ, τον «Άνθρωπο με το χρυσό χέρι» του Ότο Πρέμινγκερ. Για την εποχή της, είναι συγκλονιστικό το πόσο ανοιχτά εξετάζει η ταινία τον εθισμό στα ναρκωτικά, με τον Σινάτρα να υποδύεται έναν άνδρα που ξεπερνά τον εθισμό του ενώ βρίσκεται στη φυλακή, για να διαπιστώσει ότι το να μείνει μακριά από τα ναρκωτικά γίνεται πιο δύσκολο μόλις αποφυλακιστεί. Η ερμηνεία του πρωταγωνιστή είναι εξαιρετική, όπως και εκείνη της Κιμ Νόβακ (από το «Vertigo» του Χίτσκοκ) σε δεύτερο ρόλο. Δείτε την εδώ.

1. Night of the Living Dead (1968)

Μπορεί τα σίκουελ της που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια να ήταν πιο σπλάτερ και εντυπωσιακά, αλλά η πρωτότυπη «Νύχτα των ζωντανών νεκρών» του Τζορτζ Ρομέρο παραμένει ένα αριστούργημα του είδους της. Πρόκειται για ένα κλασικό φιλμ τρόμου χαμηλού προϋπολογισμού, που ουσιαστικά ξεκίνησε το είδος των ταινιών ζόμπι, με μια μικρή ομάδα επιζώντων να ταμπουρώνεται σε ένα σπίτι για να αμυνθεί ενάντια σε ορδές νεκρών που βγήκαν από τους τάφους τους. Ένα λάθος στο μοντάζ (αφαίρεση του συμβόλου copyright από τον τίτλο) είχε ως αποτέλεσμα να μην κατοχυρωθούν σωστά τα πνευματικά δικαιώματα της ταινίας, αλλά αυτό συνέβαλε στο να βρει άφθονους μιμητές και αντιγραφείς, δημιουργώντας το είδος ταινιών (και σειρών, φυσικά) με ζόμπι όπως το ξέρουμε σήμερα. Δείτε την εδώ.

Από την Πέμπτη 18 έως και την Τετάρτη 24 Ιανουαρίου προβάλλονται οι εξής ταινίες:

Στην αίθουσα “Λάμπρος Κωνσταντάρας” συνεχίζεται η προβολή της δραματικής ελληνικής ταινίας της Εύας Νάθενα, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, με τίτλο: ΦΟΝΙΣΣΑ. Ώρα προβολής: 7:30 μ.μ. Το Σαββατοκύριακο 20 και 21 Γενάρη δεν θα προβληθεί η ταινία

.

Επίσης, συνεχίζεται η προβολή της χριστουγενιάτικης κωμωδίας των Παπαθανασίου-Ρέππα με τίτλο: ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ ΑΠΟ ΧΙΟΝΙ. Το Σάββατο 20 και την Κυριακή 21 Γενάρη. Ώρα προβολής: 7 μ.μ.

Επιπλέον, συνεχίζεται η προβολή της νέας ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ ΔΡΑΣΗΣ με τίτλο: Ο ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΣ με τον Τζέισον Στέιθαμ. Ώρα προβολής: 9:30 μ.μ.

Τέλος, προβάλλεται η νέα παιδική ταινία με τίτλο: ΤΡΕΙΣ ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΙ ΕΝΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙ, μεταγλωττισμένη. Το Σάββατο 20 και την Κυριακή 21 Γενάρη. Ώρα προβολής: 5 μ.μ.

Στην αίθουσα “Ρένα Βλαχοπούλου” συνεχίζεται η προβολή νέας ταινίας του Γιώργου Λάνθιμου με την ΕΜΜΑ ΣΤΟΟΥΝ με τίτλο: POOR THINGS. Ώρες προβολής: 6:30 μ.μ. και 9:15 μ.μ.

Τέλος, προβάλλεται η νέα παιδική ταινία, που έχει προταθεί για το BΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ANIMATION ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ με τίτλο: Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΤΟ ΡΟΜΠΟΤ. Το Σάββατο 20 και την Κυριακή 21 Γενάρη. Ώρα προβολής: 4:30 μ.μ.

Τιμές εισιτηρίων: 7,00€ & 5,00€ (παιδικό έως 10 ετών, φοιτητικό, άνεργοι,πολύτεκνοι, Α.Μ.Ε.Α. και άνω των 65 ετών). Κάθε Δευτέρα και Τρίτη γενική είσοδος 5,00€ και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη ένα εισιτήριο των 7,00€ για 2 άτομα. Από την Παρασκευή έως και την Κυριακή, για όλες τις μεταγλωττισμένες ταινίες, γενική είσοδος 5,00€. Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη εκδίδονται ΜΟΝΟ εισιτήρια των 7,00€.

Για τα προγράμματα των κινηματοθεάτρων καθώς και για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να ενημερώνεστε και μέσω της ιστοσελίδας μας στο INTERNET, πληκτρολογώντας www.lamproskonstantaras.gr ή καλώντας στο 6932982051.

Μιχάλης Σπυρής

Ύστερα από ένα πολύ απογοητευτικό 2023 όσον αφορά τις επιδόσεις των υπερηρώων στη μεγάλη οθόνη, το 2024 προβλέπεται πολύ πιο ήσυχο. Εκτός από την κούραση του κοινού που «βομβαρδίστηκε» με τέτοιες ταινίες τα τελευταία χρόνια, σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι απεργίες των σεναριογράφων και των ηθοποιών που ανάγκασαν τα στούντιο να μετακινήσουν πολλές πρεμιέρες από το 2024 στο 2025.

Έτσι, η άλλοτε υπερδραστήρια Marvel θα κυκλοφορήσει μόνο μία ταινία φέτος, το ίδιο και η μεγάλη της αντίπαλος, η DC (που ετοιμάζει επανεκκίνηση του κινηματογραφικού της σύμπαντος από το 2025). Η μόνη εταιρεία θα που θα διατηρήσει ψηλά την σημαία των υπερηρώων το 2024 θα είναι η Sony, με τρεις – ίσως και τέσσερις – ταινίες από τον κόσμο του Spider-Man.

Ακολουθούν οι ταινίες με υπερήρωες που θα κάνουν πρεμιέρα στους κινηματογράφους μέσα στο 2024, με χρονολογική σειρά:

Madame Web

Sony, 14 Φεβρουαρίου

Το σύμπαν του Spider-Man που έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια η Sony συνεχίζεται το 2024 με την ταινία «Madame Web», όπου η Ντακότα Τζόνσον θα υποδυθεί μια πολύ νεότερη εκδοχή του χαρακτήρα των κόμικς, ενός πανίσχυρου μέντιουμ που βοηθάει τον Spider-Man. O τελευταίος δεν θα εμφανιστεί στην ταινία, αλλά θα τον αντικαταστήσουν ούτε μία, ούτε δύο, αλλά τρεις γυναίκες. Η Julia Carptenter/Spider-Woman (Σίντνεϊ Σουίνι), η Mattie Franklin/Spider-Woman (Σελέστ Ο’ Κόνορ) και η Anya Corazón/ Spider-Girl (Ιζαμπέλα Μερσέντ).

Deadpool 3

Marvel, 26 Ιουλίου 2024

Από τις τρεις κινηματογραφικές κυκλοφορίες ανά έτος που συνήθιζε η Marvel, φέτος πέφτει σε μία και καλή: το ντεμπούτο του Deadpool στο κινηματογραφικό της σύμπαν, καθώς οι δύο προηγούμενες ταινίες με τον αθυρόστομο ήρωα είχαν γυριστεί στην Fox. Η συμμετοχή στην ταινία του Wolverine, που θα υποδυθεί ξανά ο Χιου Τζάκμαν, και η χημεία του με τον πρωταγωνιστή και φίλο του Ράιαν Ρέινολντς έχουν εκτοξεύσει το hype στα ύψη και όλα δείχνουν ότι αυτή η ταινία θα είναι το μεγάλο blockbuster του φετινού καλοκαιριού.

Kraven The Hunter

Sony, 30 Αυγούστου

H Sony εμπλουτίζει την πινακοθήκη των «κακών» από τα κόμικς του Spider-Man με τον Kraven The Hunter, που υποδύεται ο Άαρον Τέιλορ – Τζόνσον. Οι υπερδυνάμεις του συγκεκριμένου αντιήρωα έχουν να κάνουν με τον έλεγχο των ζώων και η ιστορία του θα είναι πολύ διαφορετική σε σχέση με τα κόμικς, όπως αφήνει να εννοηθεί το πρώτο τρέιλερ. Η καθυστέρηση στην έξοδο της ταινίας στις αίθουσες (από τις αρχές του 2023 που ήταν προγραμματισμένη, μεταφέρθηκε στις 6 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου και αργότερα στις 30 Αυγούστου 2024) ίσως να προβληματίσει κάποιους, αλλά αποκλείεται να δούμε κάτι χειρότερο από το «Mobius».

Joker: Folie à Deux

DC, 4 Οκτωβρίου

Το «Joker» του 2019 έγραψε ιστορία καθώς έγινε η πρώτη «ακατάλληλη» ταινία που ξεπέρασε σε εισπράξεις το 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Και το σίκουελ της μοιάζει ακόμα πιο τολμηρό, καθώς ο δημιουργός του (όπως και της πρώτης ταινίας) Τοντ Φίλιπς υπόσχεται ότι θα είναι… μιούζικαλ. Και μάλιστα φρόντισε στο πλευρό του Χοακίν Φίνιξ ως Arthur Fleck/Joker να βάλει τη Lady Gaga ως Harley Quinn, ρόλο που μέχρι τώρα στις ταινίες της DC είχε υποδυθεί η Μάργκοτ Ρόμπι. Είναι δυνατόν να επαναληφθεί η επιτυχία της πρώτης ταινίας; Θα το μάθουμε τον ερχόμενο Οκτώβριο.

Venom 3

Sony, 8 Νοεμβρίου

Στην επιτυχία του πρώτου «Venom» οφείλεται το ξεκίνημα του κινηματογραφικού σύμπαντος της Sony με ήρωες από τον κόσμο του Spider-Man. Πέρα από την επιστροφή του Τομ Χάρντι ως Eddie Brock/Venom ελάχιστα είναι γνωστά για το «Venom 3», αλλά όλοι αναμένουν τη συνέχιση του «φλερτ» με το σύμπαν της Marvel, ύστερα από την εμφάνιση του Spider-Man στο τέλος του «Venom: Let There Be Carnage» και του Venom στο τέλος του «Spider-Man: No Way Home» (σας θυμίζουμε την επίμαχη σκηνή στο παραπάνω βίντεο).

Spider-Man: Beyond The Spider-Verse

Sony, άγνωστη ημερομηνία

Η ταινία που θα ολοκληρώσει την τριλογία κινουμένων σχεδίων γύρω από τα ταξίδια του Miles Morales/Spider-Man στο Αραχνοσύμπαν, είχε προγραμματιστεί για τις 29 Μαρτίου αλλά η απεργία του σωματείου των ηθοποιών είχε ως αποτέλεσμα την απόσυρση της ημερομηνίας. Δεν έχει ανακοινωθεί κάτι νεότερο και δεν μπορεί να πει κανείς με σιγουριά αν το «Beyond The Spider-Verse» θα κάνει πρεμιέρα μέσα στο 2024 ή θα μετακινηθεί στο 2025.

Το 2023 ήταν μια σπουδαία χρονιά για τον κινηματογράφο τρόμου και το 2024 φαίνεται ακόμα καλύτερο, με νέες πρωτότυπες ιδέες αλλά και ενδιαφέροντα σίκουελ/πρίκουελ/ριμέικ. Ήδη η χρονιά μπήκε με τον καλύτερο τρόπο για τους φαν των ταινιών τρόμου, με το θρίλερ «Στοιχειωμένα νερά» (Night Swim) που προβάλλεται αυτές τις ημέρες στις αίθουσες, έχοντας συγκεντρώσει καλές κριτικές.

Ας ρίξουμε μια ματιά σε 10 ταινίες τρόμου που ανυπομονούμε να δούμε το 2024, ανά ημερομηνία κυκλοφορίας στους κινηματογράφους:

Baghead (8 Φεβρουαρίου)

Η Freya Allan της σειράς «The Witcher» πρωταγωνιστεί στο ρόλο μιας νεαρής γυναίκας που μαθαίνει ένα σκοτεινό οικογενειακό μυστικό κρυμμένο σε μια ετοιμόρροπη παμπ που κληρονομεί από τον πατέρα της (Peter Mullan). Το πλάσμα του τίτλου επικοινωνεί με νεκρούς και παίρνει τη μορφή τους. Με 2.000 δολάρια κάποιος μπορεί να περάσει δύο λεπτά με έναν νεκρό αγαπημένο του, αλλά αν παραβιαστεί το όριο των δύο λεπτών τα πράγματα αγριεύουν…

Imaginary (8 Μαρτίου)

Mια γυναίκα (DeWanda Wise) επιστρέφει στο σπίτι όπου μεγάλωσε και βρίσκει το παλιό της αγαπημένο παιχνίδι, ένα λούτρινο αρκουδάκι που είχε πολύ ιδιαίτερη σημασία για εκείνη όταν ήταν παιδί. Τώρα, όμως, καθώς η δική της θετή κόρη αρχίζει να αναπτύσσει σχέση με το αρκουδάκι, συνειδητοποιεί ότι όλα εκείνα τα πράγματα που φανταζόταν όταν ήταν μικρή ίσως να μην ήταν τόσο φανταστικά.

The First Omen (5 Απριλίου)

Σχεδόν 20 χρόνια μετά από την τελευταία προσθήκη στη σειρά ταινιών «Η Προφητεία», καταφθάνει αυτό το πρίκουελ που θα αφηγηθεί την ιστορία της γέννησης του Damien, του Αντίχριστου της βιβλικής προφητείας, γεγονός το τοποθετεί χρονικά πριν από τα γεγονότα της πρωτότυπης ταινίας του 1976. Η Nell Tiger Free που ήταν πολύ καλή στη σειρά τρόμου Servant, εδώ πρωταγωνιστεί στο πλευρό των Tawfeek Barhom, Sônia Braga, Ralph Ineson και Bill Nighy.

Horrorscope (10 Μαΐου)

Τα μέλη μιας παρέας νεαρών αρχίζουν να πεθαίνουν με τρόπους που ταιριάζουν με τα ωροσκόπια τους και οι εναπομείναντες φίλοι πρέπει να βρουν έναν τρόπο να σταματήσουν το μακελειό. Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Nicholas Adams θα μπορούσε να περιγραφεί απλά ως «Final Destination αλλά με ωροσκόπια». Πρωταγωνιστούν οι Harriet Slater (Pennyworth) και Jacob Batalon (Spider-Man: Homecoming).

A Quiet Place: Day One (28 Ιουνίου)

Μετά τις δύο πολύ ενδιαφέρουσες ταινίες που ακολουθούσαν την ίδια οικογένεια καθώς πάλευε να επιβιώσει σε έναν κόσμο γεμάτο από τέρατα με ευαισθησία στον ήχο (αναμένεται και μία τρίτη το 2025), αυτό το πρίκουελ θα δώσει απαντήσεις για το πώς ακριβώς αυτά τα πλάσματα βρέθηκαν στον κόσμο μας και θα περιγράψει εκτενώς το μακελειό των πρώτων εκείνων ημερών, μέχρι κάποιοι άνθρωποι να μάθουν να επιβιώνουν. Το ενδιαφέρον καστ περιλαμβάνει τους Lupita Nyong’o, Djimon Hounsou, Joseph Quinn, Alex Wolff, Denis O’Hare.

Speak No Evil (9 Αυγούστου)

Πρόκειται για το αμερικάνικο ριμέικ της δανέζικης ταινίας ψυχολογικού τρόμου που τάραξε τα νερά το 2022, προκαλώντας σοκ στον ανυποψίαστο θεατή. Σε εκείνη την ταινία (δείτε το τρέιλερ παραπάνω) μια οικογένεια Δανών γνωρίζεται με μια οικογένεια Ολλανδών σε τουριστικό θέρετρο της Ιταλίας, και αποφασίζει να δεχτεί την πρόσκληση των δεύτερων να τους φιλοξενήσουν στο σπίτι τους. Όταν όμως καταφθάσουν εκεί για ένα σαββατοκύριακο, ξεκινάει ο εφιάλτης τους. Στη νέα ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του James Watkins (The Woman In Black), θα πρωταγωνιστήσει ο πάντα καλός James McAvoy.

Alien: Romulus (16 Αυγούστου)

Μια νέα ταινία στο franchise του Alien καταφθάνει μετά από 7 χρόνια, και τα καλά νέα είναι ότι σκηνοθετείται από τον Ουρουγουανό Fede Alvarez, που έχει κάνει μεταξύ άλλων το ριμέικ του Evil Dead και το Don’t Breathe. Η ιστορία δεν έχει γίνει γνωστή, ωστόσο τοποθετείται χρονικά ανάμεσα στις πρώτες δύο ταινίες, ενώ πρωταγωνιστεί η Cailee Spaeny από την πρόσφατη ταινία Priscilla της Σοφίας Κόπολα.

Smile 2 (18 Οκτωβρίου)

Πάνω στην ώρα για το Halloween καταφθάνει το σίκουελ της καλύτερης ταινίας τρόμου του 2022, που κέρδισε κοινό και κριτικούς σε φεστιβάλ και κινηματογραφικές αίθουσες. Έχει να κάνει με μια κατάρα που εξαπλώνεται μέσω ψυχολογικών τραυμάτων και εκδηλώνεται με πλατιά, ανησυχητικά χαμόγελα πριν το θύμα αυτοκτονήσει μεταδίδοντας την κατάρα σε όποιον είναι μπροστά του. Και αυτή τη φορά γράφει και σκηνοθετεί ο Parker Finn, ενώ πρωταγωνιστεί η Naomi Scott (Aladdin).

The Wolf Man (25 Οκτωβρίου)

Η άλλη μεγάλη ταινία τρόμου του Halloween θα είναι αυτή η νέα εκδοχή του Λυκάνθρωπου των παλιών ταινιών της Universal Pictures. Το ενδιαφέρον είναι ότι ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Leigh Whannell πίσω στο 2020 κατάφερε να αναζωογονήσει ένα άλλο κλασικό τέρας της Universal, τον Αόρατο Άνθρωπο, με το πρωτότυπο και ευφάνταστο The Invisible Man και όλοι περιμένουν να δουν τι σκέφτηκε αυτή τη φορά. Πρωταγωνιστεί ο Christopher Abbott, υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα με τη σειρά Catch-22.

Nosferatu (25 Δεκεμβρίου)

Αυτά θα είναι Χριστούγεννα! Το αριστούργημα του γερμανικού εξπρεσιονισμού από το 1922, η πρώτη ταινία που έφερε στην οθόνη τον θρύλο του Κόμη Δράκουλα (έστω και με αλλαγμένα ονόματα), διασκευάζεται από τον πολύ ταλαντούχο Robert Eggers (The Witch, The Lighthouse, The Northman) με ένα δυνατό καστ που περιλαμβάνει τους Nicholas Hoult, Lily-Rose Depp, Willem Dafoe και τον Bill Skarsgård (ΙΤ) στο ρόλο του Count Orlok, ίσως του πιο τρομαχτικού βρυκόλακα που πέρασε ποτέ από την οθόνη.

Από πρωτοτυπία σίγουρα δεν… σκίζουν. Οι περισσότερες ταινίες που ακολουθούν είναι προσθήκες σε υπάρχοντα franchises, είτε ως σίκουελ είτε ως πρίκουελ είτε ως spinoff. Υπάρχει όμως ένας λόγος (και όχι μόνο) για τον οποίο ανυπομονούμε να δούμε μέσα στο 2024 , και αυτός είναι οι ερμηνείες κάποιων πρωταγωνιστών ή δευτεραγωνιστών τους. Κάποιοι θα δοκιμαστούν σε κάτι εντελώς καινούργιο, άλλοι θα βρεθούν σε γνώριμα υποκριτικά νερά, κάποιοι θα είναι σίγουρα ασφαλείς, άλλοι είναι ένα ερωτηματικό, σίγουρα όμως όλοι έχουν ήδη κερδίσει το ενδιαφέρον μας και ένα κινηματογραφικό ραντεβού μαζί τους στο 2024.

10. Ο Ράιαν Γκόσλινγκ στο «The Fall Guy»

Ρόλος: Colt Seavers

Πρεμιέρα: 3 Μαΐου 2023

Στην κινηματογραφική μεταφορά της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς της δεκαετίας του 1980, ο Ράιαν Γκόσλινγκ υποδύεται τον Colt Seavers, έναν κασκαντέρ που έχει αφήσει πίσω τα καλύτερά του χρόνια, και προσλαμβάνεται σε μια ταινία που σκηνοθετεί ένας παλιός του Έρωτας, η Jody (Έμιλι Μπλαντ). Όταν ο πρωταγωνιστής της ταινίας (Άαρον Τέιλορ – Τζόνσον) εξαφανίζεται, ο Seavers αναλαμβάνει να τον βρει και αποκαλύπτει μια εγκληματική συνωμοσία. Από το παραπάνω τρέιλερ είναι εμφανές ότι ο Γκόσλινγκ είναι ιδανικός για το μείγμα δράσης, κωμωδίας και ρομάντζου που θέλει να πετύχει το «The Fall Guy» και σίγουρα θα περάσουμε καλά μαζί του.

9. Η Άνα ντε Άρμας στο «Ballerina»

Ρόλος: Rooney

Πρεμιέρα: 7 Ιουνίου 2024

Μετά την υποψήφια για Όσκαρ ερμηνεία της ως Μέριλιν Μονρόε στο «Blonde», η Άνα ντε Άρμας θα δοκιμαστεί σε έναν καθαρά action ρόλο, που σίγουρα θα θυμίσει το ολιγόλεπτο αλλά εντυπωσιακό πέρασμά της από την τελευταία ταινία Τζέιμς Μποντ «No Time to Die». Στο «Ballerina», που είναι spinoff της σειράς ταινιών «John Wick» και τοποθετείται χρονικά ανάμεσα στην τρίτη και την τέταρτη ταινία, η ντε Άρμας υποδύεται τη Rooney, μια μπαλαρίνα – δολοφόνο που αναζητά εκδίκηση για τον θάνατο της οικογένειάς της.

8. Ο Χιου Τζάκμαν στο «Deadpool 3»

Ρόλος: Wolverine

Πρεμιέρα: 26 Ιουλίου 2024

Εντάξει, μετά από τις εννέα φορές που ο Χιου Τζάκμαν έχει υποδυθεί τον Wolverine τα τελευταία 23 χρόνια, η δέκατη εμφάνισή του στο ρόλο θα ήταν λογικό να μη δικαιολογεί τέτοιον ενθουσιασμό. Όμως αυτή τη φορά μιλάμε για ταινία «Deadpool», γνωστή για το πολλές φορές ακραίο χιούμορ της, ενώ ο Τζάκμαν θα εμφανιστεί στο πλευρό του κολλητού του Ράιαν Ρέινολντς με τον οποίο έχουν χαρίσει στους φαν απολαυστικές ιντερνετικές στιγμές. Αυτή τη φορά ο Wolverine θα είναι πιο διασκεδαστικός από ποτέ, και η πρώτη του εμφάνιση με τη χαρακτηριστική κίτρινη και μπλε στολή των X-Men από τα κόμικς, στην παραπάνω φωτογραφία, το επιβεβαιώνει.

7. Η Άνια Τέιλορ – Τζόι στο «Furiosa: A Mad Max Saga»

Ρόλος: Furiosa

Πρεμιέρα: 24 Μαΐου 2024

Η ταχύτατα ανερχόμενη τα τελευταία χρόνια Άνια Τέιλορ – Τζόι θα υποδυθεί το ρόλο που σύστησε στο κοινό η Σαρλίζ Θερόν μέσα από την ταινία «Mad Max: Ο Δρόμος της Οργής». Αυτό το πρίκουελ από τον ίδιο σκηνοθέτη, Τζορτζ Μίλερ, θα αφηγηθεί την ιστορία της Furiosa, που μοχθηροί στρατιώτες την αρπάζουν από το σπίτι της σε ένα δυστοπικό μέλλον. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε την πρωταγωνίστρια του «The Queen’s Gambit» σε έναν καθαρά action ρόλο και το τρέιλερ μας προετοιμάζει για τα καλύτερα.

6. Ο Ρόμπερτ Πάτινσον στο «Mickey 17»

Ρόλος: Mickey Barnes

Πρεμιέρα: 29 Μαρτίου 2024

Στην πολυαναμενόμενη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος «Mickey7» του Έντουαρντ Άστον (στον τίτλο της οποίας έχει προστεθεί για κάποιον λόγο ένας ακόμη αριθμός), ο Ρόμπερτ Πάτινσον υποδύεται τον Mickey Barnes, έναν αναλώσιμο διαστημικό ταξιδιώτη που στέλνεται να αποικίσει έναν παγωμένο πλανήτη. Κάθε φορά που πεθαίνει, το σώμα του κλωνοποιείται, με τις περισσότερες από τις αναμνήσεις του άθικτες. Ο Πάτινσον έχει αποδείξει στην καριέρα του μετά τις ταινίες «Twilight» ότι είναι ένας απίστευτα ευέλικτος ηθοποιός, και το γεγονός ότι σε αυτή την ταινία συνεργάζεται με τον σκηνοθέτη των οσκαρικών «Παράσιτων» Μπονγκ Τζουν Χο, ανεβάζει την προσμονή στα ύψη.

5. Ο Όστιν Μπάτλερ στο «Dune: Part Two»

Ρόλος: Feyd-Rautha Harkonnen

Πρεμιέρα: 1 Μαρτίου 2024

O Feyd-Rautha είναι ένας από τους αρκετούς χαρακτήρες του μυθιστορήματος «Dune» που απουσίαζαν από την πρώτη ταινία του Ντενί Βιλνέβ, και τώρα ήρθε η ώρα να τον δούμε στην οθόνη με τη μορφή ενός αγνώριστου Όστιν Μπάτλερ. Μετά την υποψήφια για Όσκαρ ερμηνεία του ως Έλβις Πρίσλεϊ, ο Μπάτλερ αλλάζει εντελώς λουκ για να υποδυθεί τον θανάσιμο αντίπαλο του Paul Atreides (Τιμοτέ Σαλαμέ), τον οποίο στην ταινία που σκηνοθέτησε ο Ντέιβιντ Λιντς το 1984 είχε υποδυθεί ο Sting.

4. Η Μαρίσα Αμπέλα στο «Back to Black»

Ρόλος: Amy Winehouse

Πρεμιέρα: 10 Μαΐου 2024

Η άγνωστη στο ευρύ κοινό Μαρίσα Αμπέλα θα υποδυθεί την πρόωρα χαμένη τραγουδίστρια Amy Winehouse στην ταινία που σκηνοθετεί η Σαμ Τέιλορ – Τζόνσον. Η ερμηνεία ενός ποπ ειδώλου τέτοιου μεγέθους θα κάνει γνωστή σε όλο τον κόσμο την 27χρονη ηθοποιό, που λίγοι γνωρίζουν από την τηλεοπτική σειρά «Industry». Μπορεί να μη μοιάζει πολύ στη Winehouse, αλλά αυτό δεν εμπόδισε στο παρελθόν του Χοακίν Φίνιξ (Τζόν Κας) και Ράμι Μάλεκ (Φρέντι Μέρκιουρι) να ταυτιστούν στις συνειδήσεις μας με τους ρόλους τους.

3. Ο Πολ Μέσκαλ στο «Gladiator 2»

Ρόλος: Lucius Verus II

Πρεμιέρα: 22 Νοεμβρίου 2024

O 27χρονος Ιρλανδός Πολ Μέσκαλ έγινε γνωστός το 2020 με τη σειρά «Normal People», το 2022 κέρδισε το θεατρικό βραβείο Λόρενς Ολίβιε για την ερμηνεία του ως Στάνλεϊ Κοβάλσκι στο «Λεωφορείο ο Πόθος» και το 2023 ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Α΄ ανδρικού ρόλου με το «Aftersun». Θα είναι ο πρωταγωνιστής του νέου έπους του Ρίντλεϊ Σκοτ, στο ρόλο του Lucius, του πιτσιρικά της πρώτης ταινίας που είχε υποδυθεί ο Σπένσερ Τριτ Κλαρκ, ο οποίος τώρα έχει μεγαλώσει – αλλά μη μας ρωτήσετε τι κάνει, η πλοκή της ταινίας προς το παρόν παραμένει επτασφράγιστο μυστικό.

2. Η Lady Gaga στο «Joker: Folie à Deux»

Ρόλος: Harley Quinn

Πρεμιέρα: 4 Οκτωβρίου 2024

Ομολογούμε ότι στο άκουσμα των ειδών ότι το σίκουελ του «Joker» με τον Χοακίν Φίνιξ θα είναι μιούζικαλ με τη Lady Gaga κάπως… στραβώσαμε. Όμως όσο περνάει ο καιρός και βλέπουμε τις πρώτες φωτογραφίες που κυκλοφορούν από την ταινία, τόσο πιο πολύ σιγουρευόμαστε ότι ο σκηνοθέτης Τοντ Φίλιπς ξέρει καλά τι κάνει. Η Gaga παίρνει τη σκυτάλη από τη Μάργκοτ Ρόμπι στο ρόλο της Harley Quinn, της ψυχιάτρου που ερωτεύεται τον Τζόκερ και γίνεται βοηθός του. Ίσως να είναι ο ρόλος της ζωής της , περιμένουμε με μεγάλη ανυπομονησία να το διαπιστώσουμε.

1. Ο Μπιλ Σκάρσγκαρντ στο «Nosferatu»

Ρόλος: Count Orlok

Πρεμιέρα: 25 Δεκεμβρίου 2024

Αυτή θα είναι σίγουρα μια χριστουγεννιάτικη πρεμιέρα διαφορετική από τις άλλες! Ο Ρόμπερτ Έγκερς («Η μάγισσα», «Ο φάρος», «The Northman») διασκευάζει τη θρυλική ταινία τρόμου του 1922 «Nosferatu» και για τον ρόλο του Count Orlok, ίσως του πιο τρομαχτικού βρυκόλακα που πέρασε ποτέ από την οθόνη , επέλεξε. . . . . . . τον Μπιλ Σκάρσκγαρντ. Ο 33χρονος που έχει καταθέσει τα διαπιστευτήρια του στο είδος των ταινιών τρόμου ως κλόουν Pennywise στο «It» και όχι μόνο, μοιάζει ιδανικός για να αναμετρηθεί με το ρόλο που στο παρελθόν ερμήνευσαν οι Μαξ Σρεκ, Κλάους Κίνσκι και Γουίλεμ Νταφόε. Το γεγονός ότι οι λίγες φωτογραφίες που έχουν κυκλοφορήσει αποφεύγουν να αποκαλύψουν τον Ορλόκ του Σκάρκαρντ, και η μόνη ένδειξη που έχουμε είναι η παραπάνω αφίσα, μεγαλώνει ακόμη περισσότερο την προσμονή.

Αν και η ανάκαμψη μετά την πανδημία είναι πιο αργή απ’ ό,τι ήλπιζαν πολλοί στον κινηματογραφικό κλάδο, το 2023 σε όλο τον κόσμο πήγε περισσότερος κόσμος στα σινεμά σε σχέση με το 2022. Το κοινό αποδεικνύει ότι είναι κάτι παραπάνω από πρόθυμο να επιστρέψει στις αίθουσες, όταν έχει τα κατάλληλα κίνητρα για να το κάνει. Αυτό που δείχνει να αλλάζει, είναι οι κινηματογραφικές του προτιμήσεις. Οι ταινίες με υπερήρωες και τα σίκουελ που δεν ζήτησε κανείς δεν τα πήγαν καθόλου καλά στα ταμεία τη χρονιά που φεύγει. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, οι τρεις μεγαλύτερες ταινίες της χρονιάς – «Barbie», «Οπενχάιμερ» και «Super Mario Bros: Η Ταινία» – δεν είναι σίκουελ. Αυτό λέει πάρα πολλά.

Ας δούμε στη συνέχεια τις 10 μεγαλύτερες αποτυχίες και απογοητεύσεις του 2023 όσον αφορά την απόδοση των ταινιών στο παγκόσμιο box office, όπως τις συγκέντρωσε η κινηματογραφική ιστοσελίδα SlashFilm.

10. Ρένφιλντ

Στα χαρτιά, η ιδέα του Νίκολας Κέιτζ ως Κόμη Δράκουλα με τον Νίκολας Χουλτ στο πλευρό του, στο ρόλο του πιστού σκλάβου/βοηθού του, ήταν πολύ καλή. Αλλά τα νέα από τα ταμεία δεν ήταν αυτά που περίμενε η Universal Pictures. Το «Renfield» του Κρις ΜακΚέι, κόστισε 65 εκατ. δολάρια και κατάφερε να βγάλει μόλις 26,7 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Οι περισσότεροι κριτικοί έθαψαν την ταινία, ενώ η ερμηνεία του Κέιζ δίχασε. Δεν αποκλείεται στο μέλλον να αναδειχθεί σε καλτ επιτυχία και να έχει καλύτερη καριέρα στις πλατφόρμες streaming και VOD, αλλά όσον αφορά το 2023 ήταν μια καθαρή αποτυχία.

9. Ο Δημιουργός

To «The Creator» του Γκάρεθ Έντουαρντς ήταν ένα υψηλής σύλληψης και προϋπολογισμού έπος επιστημονικής φαντασίας, το είδος της ταινίας που είναι δύσκολο να γυριστεί εκτός μεγάλων franchise. Ο σκηνοθέτης κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες για να κάνει μια ταινία προϋπολογισμού 80 εκατ. δολαρίων, να μοιάζει με ταινία 200 εκατομμυρίων. Αλλά τα 104 εκατ. δολάρια σε παγκόσμιες εισπράξεις δεν ήταν αρκετά για τη New Regency και την Disney ώστε να κάνουν απόσβεση.

8. Υπνωτιστές

Ο Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ με το «Hypnotic» θέλησε να μπει στα χωράφια του Άλφρεντ Χίτσκοκ και του Κρίστοφερ Νόλαν, και παρόλο που είχε στη διάθεσή του έναν σταρ σαν τον Μπεν Άφλεκ, σημείωσε παταγώδη αποτυχία στα ταμεία. Το κακό είχε ξεκινήσει από τα γυρίσματα, όταν εξαιτίας της πανδημίας η παραγωγή σταμάτησε και ξεκίνησε πολλές φορές, ανεβάζοντας τον προϋπολογισμό στα 65 εκατ. δολάρια. Στη συνέχεια ο κακός προγραμματισμός από την πλευρά του στούνιο την έβγαλε στην «αρένα» μαζί με ταινίες όπως οι «Φρουροί του Γαλαξία 3», «Super Mario Bros: Η Ταινία» και «Evil Dead Rise», οι οποίες την «κατάπιαν». Το αποτέλεσμα ήταν έσοδα 15,7 εκατ. δολαρίων παγκοσμίως, ένα κλάσμα του κόστους παραγωγής, χωρίς να υπολογίζεται καν το μάρκετινγκ.

7. Στοιχειωμένο Αρχοντικό

Δεν είναι κάθε μέρα των… «Πειρατών της Καραϊβικής». H Disney προσπάθησε (για δεύτερη φορά μετά το 2003) να μετατρέψει σε κινηματογραφικό σουξέ μία ακόμη ατραξιόν της Disneyland, αλλά πήρε πολλές λάθος αποφάσεις όσον αφορά το «Haunted Mansion». Παρά το δυνατό καστ που περιλάμβανε τους Ροζάριο Ντόσον, Ντάνι Ντε Βίτο, Όουεν Ουίλσον, Τζάρεντ Λέτο και Λακίθ Στάνφιλντ, και ένα μπάτζετ 150 εκατ. δολαρίων, η ταινία κατάφερε με το ζόρι να φτάσει τα 117 εκατ. δολάρια σε παγκόσμιες εισπράξεις. Η επιλογή του στούντιο να την κυκλοφορήσει Ιούλιο ήταν λάθος για δύο λόγους. Πρώτον, έπεσε πάνω στο φαινόμενο «Barbenheimer», με τις ταινίες «Barbie» και «Οπενχάιμερ» να μονοπωλούν το ενδιαφέρον του κοινού. Δεύτερον, μια τέτοια οικογενειακή ταινία με φαντάσματα θα λειτουργούσε πολύ καλύτερα τον Οκτώβριο, μήνα του Halloween, παρά μέσα στο κατακαλόκαιρο.

6. Ευχή

Το 2023 απλά δεν ήταν η χρονιά της Disney… Η ταινία κινουμένων σχεδίων «Wish» που επιλέχθηκε για να γιορτάσει τα 100 χρόνια του στούντιο, παρόλο που παίζεται ακόμα σε ορισμένες χώρες του κόσμου, αποκλείεται να κάνει απόσβεση του υπερβολικά υψηλού μπάτζετ των 200 εκατ. δολαρίων. Μέχρι στιγμής έχει κάνει εισπράξεις 106 εκατ. και η μόνη ελπίδα για κάτι καλύτερο είναι να «πάρει φωτιά» όταν βγει στο Disney+, όπως έγινε με το «Encanto» το 2021.

5. Ελεύθερος Επαγγελματίας

Η κωμική περιπέτεια δράσης «Freelance» με τον Τζον Σίνα και την Άλισον Μπρι κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στα τέλη Οκτωβρίου με ελάχιστη προώθηση, και μέχρι σήμερα έχει αποφέρει μόλις 8,8 εκατ. δολάρια παγκοσμίως, έχοντας κοστίσει 40 εκατ. Το ποστοστό αποδοχής 7% στο Rotten Tomatoes σίγουρα δεν αποτελεί κίνητρο για να δει κανείς την ταινία, που είναι ήδη διαθέσιμη σε VOD και σύντομα θα βρει το δρόμο για τις πλατφόρμες streaming. Φαίνεται το στούντιο Relativity ήξερε ότι είχε ένα «σάπιο αυγό» στα χέρια του, οπότε το πέταξε στις αίθουσες με ελάχιστο μάρκετινγκ για να περιορίσει κάπως τις απώλειες. Όπως και να’ χει, κάποιοι έχασαν πολλά λεφτά με αυτή την ταινία.

4. Ο Ιντιάνα Τζόουνς και ο Δίσκος του Πεπρωμένου

Η Disney ξόδεψε χρόνια και χρόνια αναπτύσσοντας μια πέμπτη ταινία Ιντιάνα Τζόουνς μετά την αγορά της Lucasfilm από το στούντιο το 2012. Το πρότζεκτ πέρασε από πολλούς διαφορετικούς σεναριογράφους, ενώ ο σκηνοθέτης Στίβεν Σπίλμπεργκ αποχώρησε και τη θέση του πήρε ο Τζέιμς Μάνγκολντ. Το «Indiana Jones and the Dial of Destiny» κυκλοφόρησε τελικά φέτος στις αίθουσες, έχοντας κοστίσει το τεράστιο ποσό των 300 εκατ. δολαρίων, χωρίς να υπολογίζεται το μάρκετινγκ. Τα 384 εκατ. που συγκέντρωσε στα ταμεία θεωρούνται παταγώδης αποτυχία, καθώς μόνο τα μισά χρήματα από τις πωλήσεις εισιτηρίων επιστρέφουν στα στούντιο. Ακόμη και η προηγούμενη ταινία Ιντιάνα Τζόουνς, το «Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου», παρά τις χλιαρές κριτικές είχε βγάλει 790 εκατ. δολάρια πριν από 15 χρόνια.

3. The Marvels

Aκόμη και το κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel, το πιο επιτυχημένο franchise στην ιστορία του κινηματογράφου, μοιάζει να καταρρέει τελευταία χρόνια. Φέτος, αν και οι «Φρουροί του Γαλαξία 3» σημείωσαν επιτυχία, το «Ant-Μan και Wasp: Κβαντομανία» απογοήτευσε ενώ το «The Marvels» σημείωσε αρνητικό ρεκόρ. Με μπάτζετ 220 εκατ. δολαρίων έχει κερδίσει 202 εκατ. δολάρια, που είναι τα χαμηλότερα έσοδα όλων των εποχών για ταινία της Marvel. Και μιλάμε για ένα σίκουελ ταινίας που πριν από 4 χρόνια κέρδισε 1,12 δισ. δολάρια. Μια ταινία της Marvel με τόσα λίγα έσοδα θα ήταν εντελώς αδιανόητη πριν από μερικά χρόνια, αλλά αυτή είναι η νέα πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπίσει η Disney.

2. Οι Αναλώσιμοι 4

Η Lionsgate είχε μια καλή χρονιά, με επιτυχημένες προσθήκες σε τρία από τα μεγαλύτερα franchise της: «John Wick: Κεφάλαιο 4», «Saw X» και «The Hunger Games: Η Μπαλάντα των Αηδονιών & των Φιδιών». Δεν συνέβη όμως το ίδιο με την τέταρτη ταινία της σειράς «Αναλώσιμοι», με τον τίτλο «Expend4bles». Με προϋπολογισμό 100 εκατ. δολαρίων, η ταινία (που έκανε γυρίσματα και στη Θεσσαλονίκη) εισέπραξε μόλις 51 εκατ. δολάρια παγκοσμίως, από τα οποία τα στούντιο θα δει τα μισά. Και επειδή η Lionsgate δεν είναι μεγάλο στούντιο, μια τέτοια αποτυχία κοστίζει περισσότερο απ’ ό,τι θα κόστιζε π.χ. στην Disney. Το να ηγηθεί ο Σιλβέστερ Σταλόνε μιας ομάδας ηρώων δράσης σαν τους Avengers ήταν μια καλή ιδέα στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, αλλά σήμερα έχει κουράσει και ο κόσμος δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν θέλει άλλο.

1. Το σύμπαν της DC

Η επανεκκίνηση που σχεδιάζει η Warner Bros. Discovery για το κινηματογραφικό σύμπαν της DC, ξεκινώντας με το «Superman: Legacy» το 2025, έρχεται μετά από ένα καταστροφικό 2023, όπου και οι τρεις ταινίες της DC πάτωσαν: Πρόκειται για τις «Shazam! Η Οργή των Θεών», «The Flash» και «Blue Beetle». Εδώ και λίγες ημέρες προβάλλεται και η τελευταία για φέτος, «Aquaman: Το Χαμένο Βασίλειο» αλλά οι προβλέψεις δεν είναι αισιόδοξες. Το «Shazam! Η Οργή των Θεών» (προϋπολογισμός 125 εκατ., εισπράξεις 133 εκατ.) «πόνεσε» πολύ καθώς ήταν το σίκουελ μιας πολύ επιτυχημένης ταινίας για το στούντιο, το «The Flash» (προϋπολογισμός 200 εκατ., εισπράξεις 270 εκατ.) επιστράτευσε ακόμη και τον Μπάτμαν του Μάικλ Κίτον χωρίς να τα καταφέρει, ενώ το «Blue Beetle» (προϋπολογισμός 100 εκατ., εισπράξεις 129 εκατ.) επρόκειτο να μεταφερθεί απευθείας στο streaming, οπότε στην περίπτωσή του θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι κάθε εισπρακτικό αποτέλεσμα είναι καλύτερο από το καθόλου εισπρακτικό αποτέλεσμα. Δύσκολα τα πράγματα για τη Marvel, αλλά και η DC δεν πάει καθόλου πίσω…

Όπως εμείς αποφασίζουμε να κόψουμε πολλές κακές συνήθειες όταν μπαίνει ο νέος χρόνος, έτσι και το Netflix αποφασίζει να κόψει πολλές ταινίες – με τη διαφορά ότι το Netflix τηρεί αυτό που αποφασίζει…

Έτσι, ο Ιανουάριος μπαίνει με ένα γερό ξεκαθάρισμα, από το οποίο δεν γλιτώνουν ούτε δημοφιλή παιδικά προγράμματα. Όσον αφορά τις σειρές, θα πρέπει να βιαστείτε αν θέλετε να προλάβετε τις 5 σεζόν του βρετανικού αστυνομικού δράματος «Line of Duty» (από τον δημιουργό του «Bodyguard») και τις 2 σεζόν της σειράς-με-ζόμπι-που-δεν-είναι-το-Walking-Dead, «Z Nation».

* Οι τίτλοι που έχουν συμπεριληφθεί εδώ βασίζονται στην τελευταία ενημέρωση από το Netflix, ωστόσο καθώς πολλά συμβόλαια για δικαιώματα ανανεώνονται, η λίστα ενδέχεται να διαφοροποιηθεί.

Δείτε στη συνέχεια την πλήρη λίστα:

Ταινίες

1/1: Keep Fit, Nine Men, Faille, Josepha, Slice of Life, The Smile, Tommy the Toreador, Cast Away, Gatling Gun, Trent’s Last Case, Dirty Dancing, Christmas With a View, Mamma Mia!, Captain Kronos: Vampire Hunter, Upgrade, The Resident, The Quatermass Xperiment, Will The High Salaried Workers Please Raise Their Hands!!!, Children’s Play, Saving Private Ryan, Yellow Balloon, Let’s Be Happy, Model for Murder, Christmas Wedding Planner, Beautiful Stranger, Comme un aimant, The Heartbreak Kid, Bluebeard, Island Fishermen, Singles, Les ailes de la Colombe, Descente aux enfers, Offbeat, Hitch, Pacific Rim: Uprising, Passagers de la Grande Ourse, A Friend Will Come Tonight, It’s All Happening

2/1: I am Jonas

7/1: This Little Love of Mine

15/1: The Da Vinci Code, Angels and Demons, Only You, Captain Philips, Maid in Manhattan, Top Gun, Premium Rush, 30 Days of Night, Don’t Tell a Soul, Hancock, Ali

18/1: Don’t Breathe 2

Σειρές

1/1: Line of Duty seasons 1-5

6/1: Z Nation seasons 1-2

11/1: When Heroes Fly season 1

Παιδικά

1/1: Full Out 2: You Got This!, Running Man, Shrek Swamp Stories Vol.1, Shrek the Halls, How to Train Your Dragon Legends Vol.1, Dragons: Dawn of the Dragon Racers, My Magic Pet Morphle seasons 1-3, Morphle Halloween Candy Magic Pet, Happy Holidays from Madagascar Vol.1, Dreamworks Holiday Classics: Collection, Dreamworks Spooky Stories Vol.1-2, Talking Tom and Friends season 1, Kung Fu Panda: Holiday, Kung Fu Panda Awesome Secrets

15/1: Cloudy With a Chance of Meatballs

Ντοκιμαντέρ

1/1: Taylor Swift Reputation Stadium Tour

7/1: The Alpinist

Anime

1/1: Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba: Tanjiro Kamado, Unwavering Resolve Act,

Standup

1/1: Jeff Dunham: Unhinged in Hollywood

Εξωτικές «γεύσεις»

Ινδία: Puriyatha Puthir, Merku Thodarchi Malai, Taramani, Sanju, Next Enti?, Bazaar, Pandigai, Echcharikkai

Μπανγκλαντές: Komola Rocket

Ινδονησία: The Raid 2, The Doll, The Doll 2

Κορέα: Because This Is My First Life, Live Up To Your Name, Wish You

Μεξικό: Betty en NY, El Vato

Νιγηρία: Crazy Lovely Cool

Λίβανος: Very Big Shot

Μιχάλης Σπυρής

24ωρη ενημέρωση: 2105911390

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ  www.lamproskonstantaras.gr

Θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί ως σταρ που έχει λάμψη από τα παλιά, αλλά σίγουρα δεν ήταν και ο μοναδικός λόγος αυτός για να φτάσει στην κορυφή της αμερικάνικης κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Ο Μπραντ Πιτ, δεν είναι μόνο ένας ωραίος, ιδανικός για εξώφυλλα και λεζάντες, αλλά κι ένας καλός ηθοποιός. Μπορεί η άστατη ζωή του, οι ερωτικές περιπέτειες και τα διαζύγιά του – ειδικά αυτό με την Αντζελίνα Τζολί, να απασχόλησαν τα μέσα ενημέρωσης και το κοινό περισσότερο από τις υποκριτικές του επιδόσεις, αλλά στα περισσότερα από τα 35 χρόνια που βρίσκεται στον χώρο, έχει κάνει σημαντικότατες ερμηνείες, κέρδισε ένα Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου για το «Κάποτε στο… Χόλιγουντ» και επιπλέον ένα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, ως παραγωγός για το «12 Χρόνια Σκλάβος». Παράλληλα, προς τιμήν του, τον έχουν επιλέξει και ηχηρά ονόματα της σκηνοθεσίας, όπως οι Τέρι Γκίλιαμ, Τέρενς Μάλικ, Στίβεν Σόντερμπερκ, Νιλ Τζόρνταν, Ρίντλεϊ Σκοτ και Κουέντιν Ταραντίνο.

Ο γαλανομάτης, με την πλούσια ξανθιά κόμη, πρωταγωνιστής, όμως, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι έχει αδικήσει και τον εαυτό του, γυρίζοντας αρκετές απλώς εμπορικές ταινίες, δίχως ιδιαίτερο περιεχόμενο και στηριζόμενος αποκλειστικά στην ομορφιά του, τη νεανική του μορφή και στις μανιέρες του ατίθασου νεαρού, κοπιάροντας είτε τον Πολ Νιούμαν, είτε και κυρίως στο έμπα του στο σινεμά, τον Μάρλον Μπράντο.

Μπορεί τη δεκαετία του ‘90 να καθιερώθηκε ως «ο πιο σέξι άνδρας» του κόσμου, αλλά ποτέ δεν έγινε Μπράντο και πολύ περισσότερο Νιούμαν. Ωστόσο, δεν πρέπει να τον αδικούμε. Ο αμερικάνικος κινηματογράφος έχει χάσει την αίγλη του, τα σενάρια μοιάζουν, στην καλύτερη περίπτωση, με αποτυχημένες αντιγραφές παλαιοτέρων, ενώ οι εισπράξεις και οι ισολογισμοί μοναδική προτεραιότητα για τα μεγάλα στούντιο του Χόλιγουντ. Και φυσικά το σθένος ενός ηθοποιού να απορρίπτει το 90% των σεναρίων που διαβάζει, ανήκει μάλλον στο μακρινό παρελθόν αν δεν είναι μία φαντασίωση των ορθόδοξων σινεφίλ.

Ο Μπραντ Πιτ συμπληρώνοντας τα 60 χρόνια ζωής (18 Δεκεμβρίου 1963) κι έχοντας ξεμπερδέψει, με το επίπονο διαζύγιο, από την Ατζελίνα Τζολί, που του στοίχισε σε φήμη, ενδεχομένως κάποιους καλούς ρόλους και φιλίες και αφήνοντας πίσω του τα προβλήματα με το ποτό και άλλες καταχρήσεις, βλέπει με αισιοδοξία το μέλλον του, αν και πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να εγκαταλείψει το φυσικό χάρισμα της νεότητας και να μπει στα βαθιά νερά της ωριμότητας. Το πιθανότερο ειδικά για τον Πιτ, η τρίτη ηλικία θα καθυστερήσει καμιά δεκαετία, σε σχέση με τους υπόλοιπους.

Στο Χόλιγουντ ως… κοτόπουλο

Ο Πιτ θα γεννηθεί ένα μήνα μετά τη δολοφονία του Τζον Κένεντι, στην Οκλαχόμα και θα μεγαλώσει στο Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι, σε μια μέση τυπική αμερικάνικη οικογένεια, μαζί με τα δυο αδέλφια του. Στα νεανικά του χρόνια θα διακριθεί στα σπορ αλλά και στην ηθοποιία συμμετέχοντας στα σχολικά μιούζικαλ. Θα σπουδάσει στο πανεπιστήμιο του Μιζούρι δημοσιογραφία και στον ελεύθερο χρόνο του θα παίζει σε ερασιτεχνικούς θιάσους.

Η αγάπη του για το σινεμά, όμως, θα τον αναγκάσει να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο, δυο βδομάδες πριν πάρει το πτυχίο του, για να ταξιδέψει προς το θαυμαστό κόσμο των κινηματογραφικών ονείρων, το Χόλιγουντ. Εκεί θα παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής, κάνοντας αρκετές δουλειές για να βγάλει τα βγάλει πέρα, μεταξύ των οποίων τον σοφέρ σε «κατ’ οίκον στριπτιτζούδες» και το καλύτερο: τον κράχτη σε αλυσίδα φαστ φουντ, όπου υποδεχόταν τους πελάτες ντυμένος κοτόπουλο.

Ο ρόλος του «αλήτη» θα τον απογειώσει

Έτσι, με την εμπειρία ως κοτόπουλο, θα ανοίξει τις φτερούγες του, αρχίζοντας να κάνει κάποιες εμφανίσεις στον κινηματογράφο. Το 1987 θα πάρει έναν μικρό ρόλο στο έξοχο θρίλερ «Αδιέξοδο» στο οποίο πρωταγωνιστούσαν οι Κέβιν Κόστνερ και Τζιν Χάκμαν και κάποια ρολάκια σε άλλες παραγωγές, ενώ θα μπει και στην τηλεόραση. Η καριέρα του έχει αρχίσει να παίρνει ένα δρόμο, χωρίς όμως ιδιαίτερη προοπτική.

Μέχρι που θα έρθει ο Ρίντλεϊ Σκοτ να τον επιλέξει για έναν χαρακτηριστικό ρόλο στην τεράστια επιτυχία «Θέλμα και Λουίζ». Ο Πιτ, υποδυόμενος έναν περιπλανώμενο νεαρό αλήτη κι έχοντας μία ερωτική σκηνή με την Τζίνα Ντέιβις, θα γίνει ευρύτερα γνωστός, ενώ θα αρχίσουν τα πρώτα εξώφυλλα και οι λεζάντες για το νέο ερωτικό σύμβολο της Αμερικής. Ουσιαστικά, είναι το εφαλτήριο για την καριέρα του, που τη δεκαετία του ‘90 θα απογειωθεί.

Υποκριτική ικανότητα

Τον επόμενο χρόνο θα πρωταγωνιστήσει στο δράμα του Ρόμπερτ Ρέτφορντ «Το Ποτάμι Κυλάει Ανάμεσά μας», αποδεικνύοντας ότι ξέρει και να παίζει, ενώ το 1994 θα εμφανιστεί δίπλα στους Τομ Κρουζ και Αντόνιο Μπαντέρας, στην τεράστια και καλλιτεχνική επιτυχία «Συνέντευξη με Έναν Βρυκόλακα» του Νιλ Τζόρνταν. Θα ακολουθήσει η τεράστια επιτυχία «Seven», μία ταινία τρόμου, που θα έχει για συμπρωταγωνιστές τους Μόργκαν Φρίμαν, Γκουίνεθ Πάλτροου και Κέβιν Σπέισι. Ωστόσο, στην εξαιρετική ταινία του Τέρι Γκίλιαμ «Οι Δώδεκα Πίθηκοι» θα πιστοποιήσει την υποκριτική του ικανότητα και θα λάβει την πρώτη του Χρυσή Σφαίρα και μια υποψηφιότητα για το Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου.

Κάποτε στο… Χόλιγουντ

Οι επιτυχίες θα είναι πλέον αλλεπάλληλες και τις επόμενες δεκαετίες, για τον Πιτ, ο οποίος θα καταστεί και ένα από τα πιο βαριά ονόματα της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Τα έσοδα από τις ταινίες «Η Συμμορία των 11», των «12» και πάει λέγοντας, που έκανε μαζί με τον Τζορτζ Κλούνεϊ θα γεννήσουν και μια εταιρία κινηματογραφικών παραγωγών, που θα του φέρει και ένα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας για τη δραματική περιπέτεια εποχής «12 Χρόνια Σκλάβος». Τελευταία του προσωπική επιτυχία που του έδωσε και το πολυπόθητο Όσκαρ, ήταν στο σινεφιλικό «Κάποτε στο… Χόλιγουντ», του Ταραντίνο, έχοντας δίπλα του τον φίλο του Λεονάρντο Ντι Κάπριο.

Το οδυνηρό διαζύγιο και η αποτοξίνωση

Στην προσωπική του ζωή, όμως, δεν τα πήγε το ίδιο καλά. Μετά τον πρώτο του ανεπιτυχή γάμο με την Τζένιφερ Άνιστον, θα ακολουθήσει ο γάμος του με την Ατζελίνα Τζολί και το επεισοδιακό διαζύγιο, το οποίο θα αποτελεί μια θλιβερή ανάμνηση για τον ίδιο.

Σε μία εξομολογητική συνέντευξή του, έπειτα από το πολύκροτο διαζύγιο, θα αναφερθεί στον αλκοολισμό του, στα προβλήματα με τον έλεγχο του θυμού του, στα ψυχολογικά του τραύματα, την απώλεια και την προσπάθεια να ξοδεύει τη ζωή του προσπαθώντας να κρύψει τα κομμάτια του.

Ομολόγησε ότι το ποτό «ήταν ο τρόπος για να κοιμίζει τους δαίμονές του» και πως όταν συνειδητοποίησε ότι ξεπέρασε κάθε όριο αποφάσισε να το κόψει μαχαίρι, περνώντας έξι μήνες σε αποτοξίνωση.

Κοκτέιλ με τον Ντι Κάπριο

Σήμερα, ο 60άρης πλέον, Μπραν Πιτ, έχοντας κάνει μία γερή επανεκκίνηση της ζωής του, φαίνεται συμφιλιωμένος με τους δαίμονές του, συνεχίζει να αγαπάει τους κασκαντέρ και όλους όσους δουλεύουν για να γίνει μια ταινία, να θαυμάζει τον Ταραντίνο, να λατρεύει να πίνει ένα κοκτέιλ με τον Ντι Κάπριο και φυσικά να κάνει σχέδια για το τελευταίο κομμάτι της καλλιτεχνικής του διαδρομής.