Ημερομηνία: 5 Οκτωβρίου 2025                               Συγγραφέας: Φραγκούλης Κώστας

1. Εισαγωγή

Η πρόσφατη θέσπιση του Ετήσιου Δείκτη Αναπροσαρμογής (ΕΔΑ) στην Ελλάδα επιχειρεί να φέρει διαφάνεια και προβλεψιμότητα στις αυξήσεις των ασφαλίστρων υγείας. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου δείκτη δεν μπορεί να αξιολογηθεί μεμονωμένα. Εξαρτάται άμεσα από τη δομή, τη ρύθμιση και τους μηχανισμούς ελέγχου του κόστους του υποκείμενου συστήματος παροχής υγειονομικής περίθαλψης. Ένα απλό ερώτημα προκύπτει, «μπορεί ο ΕΔΑ από μόνος του, χωρίς τον έλεγχο της πηγής του κόστους (δηλαδή των νοσοκομείων), να εξασφαλίσει δικαιοσύνη, βιωσιμότητα και διαφάνεια;»

Η παρούσα ανάλυση εξετάζει το ερώτημα αυτό, συγκρίνοντας το ελληνικό σύστημα με εκείνα τεσσάρων άλλων χωρών της ΕΕ: της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ολλανδίας και της Ιρλανδίας. Η έρευνα εστιάζει στους πυλώνες που διαμορφώνουν το κόστος της υγείας: την ιδιοκτησία των νοσοκομείων, τους μηχανισμούς τιμολόγησης και ελέγχου (όπως τα DRGs), και τον ρόλο των καταναλωτών στη διαμόρφωση των πολιτικών.

2. Θεμελιώδεις Προσεγγίσεις: Community Rating vs. Risk Rating

Πριν την ανάλυση των συστημάτων διαμόρφωσης των τιμών των χωρών, είναι κρίσιμο να κατανοήσουμε δύο αντίθετες φιλοσοφίες τιμολόγησης στην ιδιωτική ασφάλιση υγείας.

• Risk Rating (Τιμολόγηση βάσει Κινδύνου): Αυτή είναι η παραδοσιακή προσέγγιση, όπου το ασφάλιστρο βασίζεται στον ατομικό κίνδυνο του ασφαλισμένου. Παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, το ιατρικό ιστορικό και ο τρόπος ζωής καθορίζουν το κόστος. Αυτό το μοντέλο ακολουθούν η Ελλάδα, η Γερμανία και η Γαλλία. Το αποτέλεσμα είναι χαμηλότερα ασφάλιστρα για νέους και υγιείς, αλλά πολύ υψηλότερα, συχνά απαγορευτικά, για τους ηλικιωμένους ή τα άτομα με προϋπάρχουσες παθήσεις.
• Community Rating (Αλληλέγγυα Τιμολόγηση): Αυτή η προσέγγιση, που υιοθετείται από την Ιρλανδία και την Ολλανδία, βασίζεται στην αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης. Όλοι οι ασφαλισμένοι σε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα πληρώνουν το ίδιο ασφάλιστρο, ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο ή την κατάσταση της υγείας τους. Στην πράξη, οι νεότεροι και υγιέστεροι επιδοτούν το κόστος περίθαλψης των ηλικιωμένων και των ασθενέστερων. Αυτό το σύστημα αποτρέπει τις ασφαλιστικές εταιρείες από το να επιλέγουν μόνο “καλούς” κινδύνους (cherry-picking) και εξασφαλίζει την πρόσβαση στην ασφάλιση για όλους.

3. Συγκριτική Ανάλυση Συστημάτων Υγείας

Η παρακάτω ανάλυση εξετάζει κάθε χώρα ξεχωριστά, εστιάζοντας στους παράγοντες που διαμορφώνουν το κόστος.

3.1 Γερμανία

Το γερμανικό σύστημα είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο ρυθμισμένα στην Ευρώπη, συνδυάζοντας δημόσια και ιδιωτική ασφάλιση.

Συμπέρασμα: Η Γερμανία ελέγχει αυστηρά το κόστος στην πηγή του μέσω ενός καθολικού συστήματος DRG και κεντρικών διαπραγματεύσεων τιμών, περιορίζοντας την ελευθερία των παρόχων να ορίζουν τις χρεώσεις τους.

3.2 Γαλλία

Το γαλλικό σύστημα είναι επίσης μικτό, με σημαντική παρουσία του ιδιωτικού τομέα, αλλά με αυστηρό κρατικό έλεγχο στις τιμές.

Συμπέρασμα: Όπως και η Γερμανία, η Γαλλία χρησιμοποιεί ένα καθολικό σύστημα DRG για να ελέγξει το κόστος, αλλά ο καθορισμός των τιμών είναι ακόμη πιο συγκεντρωτικός, καθώς γίνεται απευθείας από το κράτος.

3.3 Ολλανδία

Η Ολλανδία παρουσιάζει ένα μοναδικό μοντέλο που βασίζεται στον “διαχειριζόμενο ανταγωνισμό” (managed competition) και την αρχή της αλληλέγγυας τιμολόγησης (community rating).

Συμπέρασμα: Η Ολλανδία συνδυάζει την κοινωνική αλληλεγγύη (community rating) με τον ανταγωνισμό μεταξύ παρόχων και ασφαλιστών. Ο έλεγχος του κόστους επιτυγχάνεται μέσω διαπραγματεύσεων σε ένα περιβάλλον όπου όλοι οι πάροχοι είναι μη-κερδοσκοπικοί.

3.4 Ιρλανδία

Η Ιρλανδία, όπως και η Ολλανδία, βασίζεται στο community rating, αλλά σε ένα διαφορετικό πλαίσιο παροχής υπηρεσιών.

Συμπέρασμα: Η Ιρλανδία εστιάζει στη ρύθμιση της ασφαλιστικής αγοράς (community rating) για να διασφαλίσει την πρόσβαση, αλλά έχει λιγότερο αυστηρούς μηχανισμούς ελέγχου στο κόστος των παρόχων σε σύγκριση με τη Γερμανία ή τη Γαλλία.

3.5 Ελλάδα

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια μεταβατική φάση, προσπαθώντας να υιοθετήσει μηχανισμούς που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες σε άλλες χώρες.

Συμπέρασμα: Το ελληνικό σύστημα χαρακτηρίζεται από έλλειψη ελέγχου στην πηγή του κόστους (ιδιωτικά νοσοκομεία), καθυστερημένη και προβληματική εφαρμογή των DRGs, και πλήρη απουσία της φωνής των καταναλωτών από τη διαδικασία.

4. Συμπεράσματα: Μπορεί ο ΕΔΑ να λειτουργήσει σε κενό;

Η συγκριτική ανάλυση καθιστά σαφές ότι οι μηχανισμοί αναπροσαρμογής των ασφαλίστρων δεν λειτουργούν σε κενό. Είναι η κορυφή ενός παγόβουνου, του οποίου η βάση είναι η δομή και η ρύθμιση του συστήματος παροχής υγείας.

Το τελικό ερώτημα παραμένει: Μπορεί ο ΕΔΑ από μόνος του να εξασφαλίσει δικαιοσύνη, βιωσιμότητα και διαφάνεια;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι. Ο ΕΔΑ, ως ένας δείκτης που απλώς καταγράφει τις μεταβολές του κόστους εκ των υστέρων, δεν μπορεί να ελέγξει τις δυνάμεις που προκαλούν αυτές τις μεταβολές. Χωρίς ισχυρούς μηχανισμούς ελέγχου στην πηγή του κόστους, ο ΕΔΑ κινδυνεύει να νομιμοποιήσει τις αυξήσεις αντί να τις περιορίσει. Θα καταγράφει απλώς τον “πυρετό” του συστήματος, χωρίς να θεραπεύει την “ασθένεια” που τον προκαλεί.

Για να είναι ο ΕΔΑ ένα πραγματικό εργαλείο δικαιοσύνης και βιωσιμότητας, πρέπει να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο μεταρρυθμίσεων που θα περιλαμβάνει τις παρακάτω προτάσεις με βάση την παραπάνω έρευνα στις 4 χώρες της ΕΕ.

5. Προτάσεις προς την Πολιτεία για την επίλυση του Προβλήματος

5.1. Έλεγχος Κόστους στην Πηγή

Τι χρειάζεται:

• Επανασχεδιασμός και στήριξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας: Διαφορετικά Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) στην παρεχόμενη υπηρεσία υγείας του Έλληνα δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ.
• Ρύθμιση των χρεώσεων ιδιωτικών νοσοκομείων: Καθορισμός μέγιστων τιμών ή εύρους τιμών.
• Υποχρεωτική δημοσίευση τιμολογίων: Πλήρης διαφάνεια στις χρεώσεις. Ένα κοινό τιμολόγιο για όλους τους παρόχους (Δημόσιου και Ιδιώτες).
• Κυρώσεις για υπερχρεώσεις: Πρόστιμα, αποβολή από συμβάσεις, ποινικές κυρώσεις σε ακραίες περιπτώσεις.
• Εφαρμογή DRGs (Diagnosis-Related Groups): Γενίκευση στον ιδιωτικό τομέα, όπως ήδη ισχύει στα δημόσια νοσοκομεία.
• Ελάφρυνση των ασφαλισμένων: κατάργηση του φόρου και του ΦΠΑ στις ιδιωτικές υπηρεσίες υγείας.

Τι κάνει η πολιτεία: ΤΙΠΟΤΑ. Καμία στήριξη, καμία ρύθμιση, καμία κύρωση, καμία διαφάνεια, καμία ελάφρυνση.

5.2. Προστασία Ασφαλισμένων

Τι χρειάζεται:

• Διατήρηση της δικαστικής προστασίας: Οι ασφαλισμένοι πρέπει να μπορούν να αμφισβητούν καταχρηστικές αυξήσεις. Στις υπόλοιπες χώρες η δικαστική προστασία υπάρχει. Στην χώρα μας μετά τον ΕΔΑ καταργείται.
• Δυνατότητα αλλαγής εταιρείας: Ακόμα και για όσους έχουν προβλήματα υγείας (π.χ. με risk adjustment).
• Αποζημίωση για όσους εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν ισόβια συμβόλαια: Επιστροφή μέρους των ασφαλίστρων που κατέβαλαν.
• Υποχρεωτική αιτιολόγηση αυξήσεων: Οι ασφαλιστικές πρέπει να αιτιολογούν αναλυτικά κάθε αύξηση.

Τι κάνει η πολιτεία: ΤΙΠΟΤΑ. Οι ασφαλισμένοι παραμένουν απροστάτευτοι.

5.3. Εποπτεία και Διακυβέρνηση

Τι χρειάζεται:

• Ανεξάρτητη εποπτική αρχή: Με αρμοδιότητα ελέγχου τόσο των ασφαλιστικών όσο και των νοσοκομείων.
• Συμβουλευτική επιτροπή: Με εκπροσώπους όλων των εμπλεκόμενων (ασφαλιστικές, νοσοκομεία, ασφαλισμένοι, αναλογιστές, κράτος, διαμεσολαβητές).
• Ετήσια έκθεση αξιολόγησης: Για την αποτελεσματικότητα του Ε.Δ.Α. και την κατάσταση της αγοράς.

Τι κάνει η πολιτεία: Έχει αναθέσει τον υπολογισμό του Ε.Δ.Α. στην ΕΛ.ΣΤΑΤ., αλλά χωρίς ολοκληρωμένο πλαίσιο εποπτείας και διακυβέρνησης.

5.4. Κοινωνικός Διάλογος

Τι χρειάζεται:

• Διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους: Πριν από οποιαδήποτε νομοθετική ρύθμιση. Διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους δεν έγινε ποτέ.
• Διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων: Δημοσίευση όλων των μελετών, εκθέσεων και δεδομένων.

Τι κάνει η πολιτεία: Νομοθετεί μονομερώς, χωρίς ουσιαστικό διάλογο.

Χωρίς αυτά τα θεμελιώδη βήματα, ο ΕΔΑ θα παραμείνει ένας δείκτης που μετρά τις συνέπειες ενός αρρύθμιστου συστήματος, αντί να αποτελεί μέρος της λύσης.

5.5. Η Τελική Διαπίστωση

Η λύση δεν είναι η αυθαίρετη αύξηση των ασφαλίστρων.

Η λύση είναι ο έλεγχος του κόστους στην πηγή του, στις υπερχρεώσεις των ιδιωτικών νοσοκομείων.

Χωρίς αυτόν τον έλεγχο, ο Ε.Δ.Α. θα είναι απλώς ένα εργαλείο νομιμοποίησης της αδικίας, και όχι ένα εργαλείο προστασίας των ασφαλισμένων και βιωσιμότητας του συστήματος.

Γράφει ο Κώστας Φραγκούλης

Ασφαλιστικός Πράκτορας – Ταμίας Π.Ε.Κ.Α.Π

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΕΔΩ:Η Κοινή Υπουργική Απόφαση για τον Δείκτη Υγείας – Αναπροσαρμογής μακροχρόνιων ασφαλίσεων υγείας | Allgood.gr

6. Πηγές

[1] Commonwealth Fund. (2020). International Health Care System Profiles: Germany. https://www.commonwealthfund.org/international-health-policy-center/countries/germany [2] Cour des Comptes. (2023). Public and private acute hospitals, between competition and cooperation. https://www.ccomptes.fr/en/publications/public-and-private-acute-hospitals-between-competition-and-cooperation [3] Commonwealth Fund. (2020). International Health Care System Profiles: France. https://www.commonwealthfund.org/international-health-policy-center/countries/france [4] Commonwealth Fund. (2020). International Health Care System Profiles: Netherlands. https://www.commonwealthfund.org/international-health-policy-center/countries/netherlands [5] Health Insurance Authority. Community Rating. https://www.hia.ie/regulations/how-we-regulate/community-rating [6] Foundation for Research on Equal Opportunity (FREOPP). (2024). World Index of Healthcare Innovation: Greece. https://freopp.org/greece-25-in-the-2024-world-index-of-healthcare-innovation/ [7] European Union of Private Hospitals (UEHP). (2025). Greece’s 2026 DRG Transition for Private Hospitals: A Reform Fraught with Challenges. https://www.uehp.eu/corners/greeces-2026-drg-transition-for-private-hospitals-a-reform-fraught-with-challenges/

<p>The post Συγκριτική Ανάλυση: ΕΔΑ και Ευρωπαϊκοί Τρόποι Αναπροσαρμογής Ασφαλίστρων Υγείας first appeared on Allgood.gr.</p>

Του κ. Νικολάου Κόλλια*,
Διευθυντή Τομέα Εμπορικής Ανάπτυξης, Marketing και Επικοινωνίας, Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center.
Οι χρεώσεις των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων και οι συνδεδεμένες με αυτές αυξήσεις στα ασφάλιστρα των προγραμμάτων ασφάλισης υγείας είναι ένα ζήτημα που απασχολεί με αυξανόμενη ένταση τον δημόσιο διάλογο το τελευταίο διάστημα, ειδικά μεταξύ επαγγελματιών του ασφαλιστικού κλάδου. Για ένα θέμα που αγγίζει το πολύτιμο για όλους αγαθό της αξιοπρεπούς περίθαλψης, σε συνάρτηση με το διογκούμενο κόστος διαβίωσης για την οικογένεια στην Ελλάδα σήμερα, αξίζει τον κόπο να εξετάσει κανείς με καθαρή ματιά τις συνθήκες που διαμορφώνουν το πρόβλημα, αλλά και τη συγκεκριμένη πρόταση του κάθε οργανισμού στον χώρο των υπηρεσιών υγείας.
Σε ευρωπαϊκό πλέον επίπεδο, οι κυριότερες προκλήσεις στον χώρο της υγείας είναι η γήρανση του πληθυσμού και οι μακροχρόνιες ασθένειες που δεν έχουν ακόμη αντιμετωπισθεί.

Η πανδημία και εν συνεχεία η ενεργειακή κρίση, με τις απορρέουσες επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία, άσκησαν τεράστιες πληθωριστικές πιέσεις και στη χώρα μας. Επιπλέον, η μεγάλη έλλειψη νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού, που πλέον αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο, οι ραγδαίες εξελίξεις στον χώρο της βιοϊατρικής τεχνολογίας, που οδηγούν σε συνεχείς επενδύσεις, έχουν οδηγήσει στην ανάγκη εξεύρεσης νέων λύσεων, όπως η δημιουργία νέων τύπων μοντέλων, που στηρίζουν τη δημιουργία αξίας στην υγειονομική περίθαλψη (Value-Based HealthCare).

Είναι έντονη στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια, η στοχοποίηση και ο ομοιοχαρακτηρισμός των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων ως βασικών αιτίων των αυξήσεων που επιβάλλουν οι ασφαλιστικές εταιρείες στα ασφάλιστρα υγείας, σε ποσοστό μέχρι και 14%.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες, κάνοντας λόγο για ολιγοπώλιο στον χώρο, υποστηρίζουν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης οφείλεται κυρίως στο υψηλό κόστος νοσηλείας των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων.

Τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, αντίστοιχα, επισημαίνουν ότι, εκτός των γενικότερων προκλήσεων που αναφέρθηκαν παραπάνω, στη χώρα μας υπάρχουν στρεβλώσεις στην αγορά, όπως το Rebate & Clawback, το οποίο εξακολουθεί να υφίσταται χωρίς εφαρμογή ποιοτικών κριτήριων. Επιπλέον, δεν μπορεί να αγνοηθεί η σημαντική επιβάρυνση, απόρροια της κατακόρυφης αύξησης, του ΦΠΑ, στον χώρο της υγείας, καθώς από το 0% προ κρίσης – μνημονίων έχει παγιοποιηθεί σήμερα στο 24%. Αξίζει να αναφέρουμε ότι στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες το ποσοστό κυμαίνεται από 0%–8%.

Τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, εξάλλου, έχοντας απορροφήσει το μεγαλύτερο ποσοστό πληθωρισμού των τελευταίων ετών, κάνουν με τη σειρά λόγο για ολιγοπώλιο, που δημιουργείται στον ασφαλιστικό τομέα.

Έχει υποστηριχθεί ότι διεθνώς η λύση βρίσκεται στη Value-Based HealthCare, δηλαδή τη συνάρτηση της αποζημίωσης σε σχέση και με την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Στην ελληνική αγορά όμως, εκτός των DRGs, που πράγματι θα φέρουν ουσιαστικές τομές, το πρόβλημα μπορεί να περιοριστεί με συμμαχίες – συνεργασίες ασφαλιστικών εταιρειών και νοσηλευτηρίων, που πληρούν ποιοτικά κριτήρια.

Το Ερρίκος Ντυνάν ηγείται της προσπάθειας αυτής, καθώς έχει συνάψει στρατηγικές συνεργασίες με σημαντικές ασφαλιστικές του κλάδου, διαχωρίζοντας έτσι τη θέση του από τον ανταγωνισμό.

Τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, το Ερρίκος Ντυνάν αποτελεί τη μοναδική διέξοδο – επιλογή για τις ασφαλιστικές εταιρείες, καθώς σχεδιάζει και υλοποιεί συμφωνίες ως ειδικό συμβεβλημένο νοσοκομείο.

Εφαρμόζοντας διαχρονικά μια τιμολογιακή πολιτική χαμηλότερη έως και 50% από τον ανταγωνισμό, προσβλέπει στην ενίσχυση της συνεργασίας με ασφαλιστικές εταιρείες, ενώ έχει ήδη επιτύχει μεγάλες ασφαλιστικές να προσαρμόζουν τις καλύψεις τους προνομιακά, καθώς κρίνεται οικονομικά πιο αποδοτικό να δεχτούν μία μικρή επιβάρυνση από το να χρεωθούν με διπλό κόστος νοσηλείας σε ανταγωνιστικά νοσηλευτήρια. Σε αρκετές περιπτώσεις, στο Ερρίκος Ντυνάν μηδενίζεται η συμμετοχή σε συμβόλαια με απαλλαγή έως και €1.500.

Η παραπάνω τάση επεκτείνεται, καθώς αντίστοιχα ασφαλιστικές εταιρείες αναπροσαρμόζουν το ποσοστό κάλυψης σε ομαδικά συμβόλαια, όταν ο ασφαλισμένος νοσηλεύεται στο Ερρίκος Ντυνάν (90% έναντι 60% ή 50% στα υπόλοιπα θεραπευτήρια – κλινικές). Πρόκειται σίγουρα για κινήσεις προς τη σωστή κατεύθυνση, ώστε να διατηρηθούν τα υφιστάμενα συμβόλαια, με σημαντικά μειωμένο δείκτη ζημιών.

Σε μια περίοδο που ο ανταγωνισμός αποσύρει ή περιορίζει δραστικά τα προσφερόμενα προνόμια στους ασφαλισμένους, το Ερρίκος Ντυνάν στηρίζει έμπρακτα τους ασθενείς. Διατηρεί αμετάβλητα τα προσφερόμενα προνόμια, όπως οι απεριόριστες δωρεάν επισκέψεις σε ιατρικές ειδικότητες και οι δωρεάν διαγνωστικές εξετάσεις στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών. Αντίστοιχα προνόμια ισχύουν και στα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία. Η παροχή ειδικών προνομίων εντάσσεται στο πλαίσιο συνεργασίας του Ερρίκος Ντυνάν με τις Ασφαλιστικές Εταιρείες, χωρίς να εμπεριέχεται καμία απολύτως οικονομική επιβάρυνση τόσο για τις ασφαλιστικές όσο και για τους ασφαλισμένους. Αντίθετα, αποτελεί κίνητρο για τη “σωστή” επιλογή του ασφαλισμένου.

Το Ερρίκος Ντυνάν έχει επενδύσει στη δημιουργία ασφαλιστικής συνείδησης, καθιερώνοντας, πρώτο στον χώρο, τον ρόλο του Medical Insurance Operation Manager, προκειμένου το ίδιο το Νοσοκομείο να ελέγχει τις χρεώσεις. Επιπλέον, δημιουργώντας ανεξάρτητο Τμήμα Επειγόντων έχει επιτύχει τη διαλογή των ασθενών με βάση ιατρικά πρωτόκολλα, περιορίζοντας τις μη αναγκαίες νοσηλείες, οι οποίες επιβαρύνουν αρχικά το νοσοκομείο και τις ασφαλιστικές, αλλά εν τέλει και τον ίδιο τον ασθενή – ασφαλισμένο.

Το Ερρίκος Ντυνάν ηγείται μιας νέας εποχής, με επίκεντρο πάντα τον ασθενή. Επενδύει στην ανανέωση του βιοϊατρικού εξοπλισμού με μηχανήματα τεχνολογίας αιχμής, μεταξύ των οποίων το ρομποτικό σύστημα DaVinci και το PET/CT. Στρατηγική επίσης απόφαση αποτελεί η σύναψη συνεργασίας με ιατρούς αναφοράς, θέτοντας ως βασικότερο κριτήριο επιλογής τα ποιοτικά χαρακτηριστικά.

Εξάλλου, η Χρυσή Σφραγίδα Έγκρισης (Joint Commission International) κατατάσσει το Ερρίκος Ντυνάν ανάμεσα στα 640 διαπιστευμένα νοσοκομεία στον κόσμο, αποτελώντας σύμβολο ποιότητας, που αντανακλά τη δέσμευσή του να παρέχει την πλέον ασφαλή και αποτελεσματική φροντίδα στους ασθενείς του.

*Ο κ. Νικόλαος Κόλλιας διαθέτει εμπειρία πλέον των 20 ετών στον χώρο της υγείας. Είναι απόφοιτος της Σχολής Διοίκησης & Οικονομίας Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (Διαπανεπιστημιακό Πρόγραμμα Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου – Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών). Έχει εργαστεί στα μεγαλύτερα ιδιωτικά νοσηλευτήρια της χώρας και έχει υπηρετήσει ως επικεφαλής τμημάτων της Οικονομικής Διεύθυνσης, εστιάζοντας στην κοστολόγηση υπηρεσιών υγείας.
Τα τελευταία 4 χρόνια είναι επικεφαλής του Τομέα Εμπορικής Ανάπτυξης, Marketing και Επικοινωνίας στο Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center.

ΠΗΓΗ: aagora.gr

<p>The post Ν. Κόλλιας: Κόστος στην Ιδιωτική Υγεία – Μύθος και Πραγματικότητα first appeared on Allgood.gr.</p>

Το νέο φορολογικό νομοσχέδιο αναρτά την προσεχή εβδομάδα σε δημόσια διαβούλευση το οικονομικό επιτελείο και αμέσως μετά θα το καταθέσει προς ψήφιση στη Βουλή. Πάγωμα του ΦΠΑ στην οικοδομή και του φόρου υπεραξίας στα ακίνητα, μείωση του ΕΝΦΙΑ για όσους ασφαλίσουν τα ακίνητα τους, αλλαγές στη διαδικασία λήψης στοιχείων για τις φορολογικές δηλώσεις, κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος και μείωση ασφαλιστικών εισφορών είναι μερικές από τις αλλαγές που θα συμπεριληφθούν στο σχέδιο νόμου.  Στο πολυνομοσχέδιο θα συμπεριληφθούν και οι διατάξεις με τα κίνητρα για τις επιχειρήσεις που συγχωνεύονται-μετασχηματίζονται.

Ειδικότερα:

ΦΠΑ: Αναστέλλεται για ένα ακόμη έτος η εφαρμογή του ΦΠΑ στα ακίνητα. Συγκεκριμένα παγώνει ο ΦΠΑ μέχρι τα τέλη του 2025. Σημειώνεται ότι ο ΦΠΑ επιβάλλεται στις πωλήσεις νεόδμητων ακινήτων.

Φόρος στην υπεραξία: Αναστολή του φόρου υπεραξίας ακινήτων.  Σύμφωνα με τη νομοθεσία (ν. 4172/2013) προβλέπεται η  επιβολή φόρου 15% επί της θετικής διαφοράς (υπεραξίας) που προκύπτει από την πώληση ακινήτου σε τιμή υψηλότερη από την τιμή στην οποία αποκτήθηκε. Ο νόμος έχει ανασταλεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2024 και όπως όλα δείχνουν θα “παγώσει” εκ νέου.

Τέλος επιτηδεύματος. Καταργείται το 2025 το τέλος επιτηδεύματος για τους ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενος και επιτηδευματίες καθώς και για τα μπλοκάκια

ΕΝΦΙΑ: Αυξάνεται κατά 20% η έκπτωση του ΕΝΦΙΑ στους ιδιοκτήτες που ασφαλίζουν κατοικίες αξίας έως 500.000 ευρώ από φυσικές καταστροφές (σεισμό, πυρκαγιά, πλημμύρες). Όμως όσοι έχουν ακίνητα αξίας άνω 500.000 ευρώ διατηρούν την έκπτωση 10% στον ΦΠΑ αν ασφαλιστούν, ενώ εάν δεν το κάνουν, από τον Απρίλιο του 2025 δεν θα αποζημιώνονται από το κράτος σε περίπτωση ζημιάς.

“Κλειστά” ακίνητα: Απαλλαγή από τον φόρο ενοικίου για 3 χρόνια, για τους ιδιοκτήτες που νοικιάζουν κλειστά ακίνητα ή εάν μετατρέψουν σε μακροχρόνια μία βραχυχρόνια μίσθωση. Απαραίτητη προϋπόθεση να τα μισθώσουν ως κύρια κατοικία για τρία χρόνια. Επί της ουσίας ιδιοκτήτης ακινήτου ο οποίος θα “ανοίξει το ακίνητο του και θα το μισθώσει έναντι 500 ευρώ το μήνα θα γλιτώσει φόρο 900 ευρώ ή 2.700 ευρώ στα τρία χρόνια.

Ασφάλιση για φυσικές καταστροφές. Όλες οι επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών άνω των 500.000 ευρώ θα πρέπει, υποχρεωτικά να ασφαλίζονται για φυσικές καταστροφές. Διαφορετικά, δεν θα αποζημιώνονται. Κάτι που θα ισχύσει και για κάθε νέο συμβόλαιο, όπως και για την ανανέωση παλαιάς σύμβασης οχημάτων ιδιωτικής ή επαγγελματικής χρήσης.

Επαγγελματίες: Μειώνεται κατά 50% το ελάχιστο ποσού καθαρού εισοδήματος που ισχύει σήμερα για οικισμούς έως 500 κατοίκους (καταλαμβάνει σήμερα το 11,4% του πληθυσμού),και σε οικισμούς που ανήκουν σε δημοτικές κοινότητες με πληθυσμό έως 1500 κατοίκους. Έτσι η μείωση θα καταλαμβάνει το 18% του πληθυσμού.

Επίσης, το κριτήριο του μέγιστου μισθού εργαζομένου ως βάση σύγκρισης μεταφέρεται στο τέλος, ως πεδίο σύγκρισης μετά την προσμέτρηση των λοιπών κριτηρίων (σήμερα επιπλέον του μέγιστου μισθού εργαζομένου προστίθεται ο τζίρος και ποσοστό του μισθολογικού κόστους)

Φορολογικές δηλώσεις. Στις 15 Μαρτίου κάθε έτους θα ξεκινά η διαδικασία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων ενώ η καταληκτική προθεσμία ορίζεται η 30η Ιουλίου. Επίσης, αυξάνεται η εκπτωση φόρου εισοδήματος στην περίπτωση της εφάπαξ καταβολής του . Συγκεκριμένα προβλέπεται:

α) 4% έκπτωση για όποιον υποβάλλει δήλωση από 15 Μαρτίου έως 30 Απριλίου.

β) 3% έκπτωση από 1 Μαΐου έως 15 Ιουνίου.

γ) 2% έκπτωση από 16 Ιουνίου έως 15 Ιουλίου.

Βεβαιώσεις αποδοχών. Κυρώσεις 2.500 ευρώ στους διοικητές Οργανισμών, στους υπηρεσιακούς γραμματείς του Δημοσίου και τους γενικούς γραμματείς των Δήμων καθώς και στους υπευθύνους μισθοδοσίας για τυχόν καθυστερήσεις στην αποστολή δεδομένων στην ΑΑΔΕ που είναι απαραίτητα για την έγκαιρη συμπλήρωση των φορολογικών δηλώσεων. Συστήνεται από την ΑΑΔΕ Ηλεκτρονικό Μητρώο Υπόχρεων Υποβολής Ετήσιου Αρχείου

Φιλοδωρήματα. Αφορολόγητα φιλοδωρήματα έως του ποσού των 300 ευρώ τον μήνα που λαμβάνουν οι εργαζόμενοι με αναδρομική ισχύ από 1η Νοεμβρίου 2024. Παράλληλα, για το σύνολο του ποσού από φιλοδωρήματα, εργαζόμενοι και εργοδότες απαλλάσσονται από ασφαλιστικές εισφορές (εκτός αν προβλέπεται κάτι διαφορετικό από ατομικές ή συλλογικές Συμβάσεις).  Παράλληλα, εισάγεται μια αντικαταχρηστική διάταξη για τυχόν εργοδότες που θα σκεφτούν να μειώσουν τεχνητά τους μισθούς δηλώνοντας μέρος αυτών ως φιλοδωρήματα: Σε περίπτωση μείωσης των τακτικών αποδοχών, με ταυτόχρονη ισόποση αύξηση των αποδοχών από φιλοδωρήματα, ο εργοδότης θα κληθεί να πληρώσει εισφορά 22% επί της μείωσης των τακτικών αποδοχών.

Ασφαλιστικές εισφορές.  Μειώνονται από 1/1/2025 οι ασφαλιστικές εισφορές των μισθωτών προς τον ΕΦΚΑ θα κατά 0,5% και ισόποσα θα μειωθούν και οι εισφορές που καταβάλλει ο εργοδότης.

πηγή https://www.capital.gr/

<p>The post Φορολογικό νομοσχέδιο: Όλες οι αλλαγές σε ακίνητα, εισοδήματα, επαγγελματίες first appeared on Allgood.gr.</p>