Αργά ή γρήγορα, φτάνει εκείνη η στιγμή στη ζωή μας που συνειδητοποιούμε πως πρέπει να προχωρήσουμε σε αλλαγές. Εκείνο που έχουμε επιλέξει, είτε σε επαγγελματικό είτε σε προσωπικό επίπεδο, δεν «λειτουργεί» και οδηγεί σε αδιέξοδο, βλάπτοντας την ψυχολογία μας και ενδεχομένως μακροπρόθεσμα, ακόμα και την υγεία μας.

Η συνειδητοποίηση της ανάγκης για αλλαγή είναι το πρώτο βήμα. Ύστερα όμως μπορεί να έρχεται μια φάση που «μπλοκάρουμε», νιώθουμε παγιδευμένοι στις αποφάσεις του παρελθόντος και καταλήγουμε ξανά στις παλιές «κακές» μας συνήθειες.

Τι κάνουμε τότε;

 «Εσφαλμένη επιμονή»- Τα σημάδια που την μαρτυρούν

Μέσα στην καρδιά του χειμώνα, εσείς φανταστείτε ότι είναι καλοκαίρι. Κάθεστε χαλαρά στον καναπέ του σπιτιού σας αλλά αρχίζετε να ζεσταίνεστε. Ανοίγετε λίγο το παράθυρο και ανοίγετε κι άλλο ένα για να δημιουργήσετε ρεύμα. Όταν επιστρέφετε στον καναπέ, αισθάνεστε πολύ καλύτερα, αλλά μετά από λίγα λεπτά αρχίζετε να σκέφτεστε ότι αν ανοίξετε λίγο περισσότερο τα παράθυρα, θα αισθάνεστε ακόμη λιγότερη ζέστη. Ξανασηκώνεστε λοιπόν.

Κι αυτό συνεχίζεται μέχρι να ανοίξουν όλα τα παράθυρα εντελώς. Ξανακάθεστε χαλαρά, αλλά μετά από λίγα δευτερόλεπτα συνειδητοποιείτε ότι η ζέστη… επέστρεψε. Τι συνέβη; Η απάντηση είναι απλή: σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, όσο περισσότερο ανοίγεις τα παράθυρα, τόσο πιο αργά κυκλοφορεί ο αέρας.

Συχνά στη ζωή μας ακολουθούμε αυτού του είδους τη συμπεριφορά.

Οδεύουμε προς τη λάθος κατεύθυνση όταν:

• Παραμένουμε προσκολλημένοι σε συμπεριφορές του παρελθόντος που ήταν αποτελεσματικές τότε, αλλά τώρα πια, όχι.
• Επιμένουμε να ασκούμε κριτική, πιστεύοντας ότι έτσι, οι γύρω μας θα αλλάξουν. Στην πραγματικότητα, αντί να υπάρξει κάποια αλλαγή, η κατάσταση χειροτερεύει.
• Επιμένουμε σε ένα όνειρο ή σε μια ιδέα χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη τα προειδοποιητικά μηνύματα που οι γύρω μας ή τα γεγονότα μας στέλνουν για να μας πουν πως κινούμαστε προς τη λάθος κατεύθυνση.
• Παραμένουμε σε μια ερωτική σχέση που είναι πηγή σύγκρουσης και δυστυχίας.

Αντί να προχωράμε μπροστά, οπισθοχωρούμε… Γιατί;

Το σκεπτικό με το οποίο αντιμετωπίσαμε μια κατάσταση στη ζωή μας στο παρελθόν, μπορεί να ήταν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, αποτελεσματικό.  Ωστόσο, στο «ταξίδι» της ζωής, οι συνθήκες αλλάζουν.

Το κακό είναι πως είμαστε πολύ απασχολημένοι για να συνειδητοποιήσουμε αυτές τις αλλαγές, οπότε συνεχίζουμε να επαναλαμβάνουμε τις ίδιες, παλιές μας συμπεριφορές με τελείως όμως καινούρια δεδομένα. Προφανώς και τα αποτελέσματα που έχουμε δεν είναι ακριβώς αυτά που περιμέναμε.

Αντί λοιπόν να πηγαίνουμε μπροστά, παραμένουμε στάσιμοι ή ακόμη χειρότερα κινούμαστε προς τα πίσω…

Τότε είναι που μπαίνουμε σε έναν φαύλο κύκλο, γιατί αρχίζουμε να επιμένουμε προς τη λάθος κατεύθυνση, σπαταλώντας δύναμη και ενέργεια. Αντί να αναθεωρήσουμε τους στόχους και τις πεποιθήσεις μας, πιστεύουμε ότι το πρόβλημα είναι ότι δεν κάνουμε ό,τι μπορούμε.

Σαν αποτέλεσμα, κοπιάζουμε ακόμη περισσότερο και εντείνουμε τις προσπάθειες μας προς τη λάθος όμως πάντα κατεύθυνση.

Το να ζούμε μέσα σε αυτόν τον φαύλο κύκλο, να «κολυμπάμε» συνεχώς αντίθετα στο ρεύμα, μπορεί να αποβεί καταστροφικό αφού καταλήγουμε να πιστεύουμε ότι δεν είμαστε αρκετά ικανοί.

Στην πραγματικότητα το πρόβλημα δεν είναι η ικανότητά μας, αλλά ότι πρέπει να αλλάξουμε κατεύθυνση.

Πώς βγαίνουμε από τον φαύλο κύκλο;

Αν νιώθετε εγκλωβισμένοι σε μια κατάσταση που καταναλώνει τη δύναμη και την ενέργειά σας χωρίς να έχετε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αναρωτηθείτε:

Αλλάζω αρκετά;

Μια παροιμία λέει «δεν μπορείς να ελέγξεις τον άνεμο, αλλά μπορείς να ελέγξεις τα πανιά». Η ζωή αλλάζει συνεχώς. Πολλές φορές δεν είμαστε σε θέση να προσαρμοστούμε γρήγορα σε αυτές τις αλλαγές. Η συνεχής επανάληψη των συμπεριφορών του παρελθόντος όμως, μόνο και μόνο επειδή κάποτε «δούλεψαν», δεν αποτελεί εγγύηση επιτυχίας.

Τι φοβάμαι;

Μερικές φορές, επιμένουμε σε λάθος επιλογές επειδή όλες οι άλλες πιθανότητες μας τρομάζουν. Αυτό είναι ένα συνηθισμένο λάθος που κάνουμε στις ερωτικές μας σχέσεις.

Παραμένουμε με ένα άτομο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα βρούμε άλλο και φοβόμαστε μήπως μείνουμε μόνοι. Προφανώς, αυτός δεν είναι ορθός λόγος για να παραμείνουμε με έναν σύντροφο.

Βεβαιωθείτε λοιπόν ότι οι αποφάσεις σας εκφράζουν τα όνειρα και τις ελπίδες σας, όχι τους φόβους σας.

Κοιτάξτε γύρω σας. Τι «σήματα» σας στέλνει το περιβάλλον;

Συχνά ακολουθούμε το λάθος μονοπάτι επειδή είμαστε πολύ συγκεντρωμένοι στον εαυτό μας και αγνοούμε τα σημάδια γύρω μας. Χρειάζεται να κάνουμε μια στάση στην πορεία μας.

Η συναισθηματική απόσταση θα μας βοηθήσει να αποκρυπτογραφήσουμε το νόημα των εμποδίων, των προβλημάτων και των συγκρούσεων που προκύπτουν και μας «μπλοκάρουν».

Τα εμπόδια βρίσκονται εκεί και μας «μιλούν». Αν το πλάνο ζωής σας δεν αποδίδει, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να αλλάξετε στόχο. Ίσως χρειάζεται να αλλάξετε τον τρόπο προσέγγισης αυτού.

*Θυμηθείτε

Όλοι οι δρόμοι είναι ανοιχτοί μπροστά σας. Δεν είναι κακό να πείτε απέτυχα ή αυτή η επιλογή συντρόφου δεν ήταν η σωστή για’ μένα. Τα λάθη όπως και η αλλαγή πορείας είναι μέρος της ζωής. Αφεθείτε στο να είστε ανοιχτοί και τολμηροί και ακολουθήστε το μονοπάτι της προσωπικής σας ευτυχίας, ακόμη κι αν είναι τελείως διαφορετικό από εκείνο που είχατε αρχικά ονειρευτεί.

Η αρνητική αυτοκριτική είναι φυσικό να οδηγεί σε πεσμένη διάθεση και κακή ψυχολογία. Τα άσχημα σχόλια προς τον εαυτό μας, αλήθεια, πώς προκύπτουν; Είναι θέμα τελειομανίας; Ανασφάλειας; Τοξικών συναναστροφών;

Όποια κι αν είναι η αιτία, είναι σημαντικό να αναγνωρίσετε τα σημάδια που μαρτυρούν πως είναι ώρα να σταματήσετε να είστε τόσο σκληροί με εσάς και να προχωρήσετε σε αλλαγές.

 5 σημάδια ακραίας αρνητικής αυτοκριτικής

#1 Τιμωρείτε τον εαυτό σας για ασήμαντα λάθη

Όλοι κάνουμε λάθη, μικρά και μεγάλα. Σε κάθε περίπτωση είναι ανθρώπινα και η ουσία είναι να μαθαίνουμε από αυτά.

Αν τείνετε να επαναλαμβάνετε στον εαυτό σας ακόμα και μικρά, καθημερινά, ασήμαντα πράγματα που θα έπρεπε να είχατε κάνει αλλιώς, προσπαθήστε να κατευθύνετε αλλού τη σκέψη σας.

Θυμηθείτε άλλωστε πως ό,τι έγινε, έγινε και όσο και το κρατάτε μέσα σας, δεν θα αλλάξει κάτι.

#2 Συνεχίζετε να επικρίνετε τον εαυτό σας αφού έχετε διορθώσει ένα λάθος

Ζητήσατε από ένα άλλο άτομο συγγνώμη και οι σχέσεις είναι μια χαρά αλλά εσείς εξακολουθείτε να μιλάτε άσχημα στον εαυτό σας για εκείνη την κουβέντα που δεν θα έπρεπε να του είχατε πει;

O υγιής ρόλος της ενοχής είναι να μας παρακινεί να επανορθώνουμε και να μην επαναλαμβάνουμε τα λάθη.

Επιτρέψτε στον εαυτό σας να προχωρήσει αφού εσείς προσπαθήσατε να διορθώσετε ό,τι συνέβη.

#3 Στη λίστα των προτεραιοτήτων σας, ο εαυτός σας έρχεται τελευταίος

Ας υποθέσουμε ότι χρειάζεστε ένα καινούργιο στρώμα επειδή το δικό σας είναι πλέον άβολο και η μέση σας σας πονά.

Προσπαθείτε να βρείτε χρόνο και ενέργεια για να ψωνίσετε ένα εδώ και έξι μήνες, αλλά δεν τα καταφέρνετε γιατί στη λίστα των υποχρεώσεων, άλλα πάντα πράγματα προηγούνται.

Πότε κάνατε τελευταία φορά μασάζ; Πότε περάσατε λίγο χρόνο ησυχίας; Μήπως αμελήσατε ακόμα και τα τσεκάπ σας;

Φροντίστε τον εαυτό σας και δώστε του επιτέλους προτεραιότητα.

#4 Όταν κάποιος σας φέρεται άσχημα, σκέφτεστε πως μάλλον φταίτε εσείς

Όταν κάποιος σας αδικεί, αναρωτιέστε αν δικαιούστε να νιώθετε θυμό; Λέτε στον εαυτό σας ότι μάλλον το πρόβλημα το έχετε εσείς και η συμπεριφορά σας;

Αναγνωρίστε τη διαφορά μεταξύ του «αναγνωρίζω την ευθύνη που μου αναλογεί» και του «παίρνω ολοκληρωτικά την ευθύνη». Εάν αυτή τη στιγμή αναλαμβάνετε το 100% της ευθύνης όταν τα πράγματα πάνε στραβά, για αρχή, δοκιμάστε να πάρετε το 50%.

Επιπλέον, θυμηθείτε:

Πιθανόν, υπάρχει ένα επίπεδο ευθύνης που πρέπει κανείς να αναλαμβάνει ανάλογα την περίσταση, αλλά η ακραία κακή συμπεριφορά σε καμιά περίπτωση δεν είναι επιτρεπτή.

Όταν τη δέχεστε, δεν σας αναλογεί καμιά ευθύνη πέραν του να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας και τα δικαιώματά σας.

#5 Νιώθετε πως δεν έχετε καταφέρει τίποτα

Παρατηρώντας τη ζωή σας, βλέπετε μονάχα τους τομείς στους οποίους δεν είστε τέλειοι και παραβλέπετε όλες σας τις επιτυχίες και τα πράγματα που έχετε καταφέρει με την αξία σας;

Ρωτήστε τα κοντινά σας άτομα πώς βλέπουν τη δική σας ζωή. Η πραγματικότητα της καθημερινότητας ίσως είναι λιγότερο ρόδινη από ό,τι μπορεί να αντιλαμβάνονται, αλλά μάλλον θα είναι πολύ καλύτερη από ό,τι μπορείτε να αναγνωρίσετε εσείς.

Όταν επιτυγχάνουμε ακόμα και θεωρητικά δεδομένα πράγματα στη ζωή, αξίζει να λέμε στον εαυτό μας ένα «μπράβο».

*Η αποφυγή της σκληρής αυτοκριτικής δεν θα σας κάνει μόνο να αισθάνεστε καλύτερα. Μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να παίρνετε καλύτερες αποφάσεις σπαταλώντας λιγότερο χρόνο και ψυχική ενέργεια, κάτι που με τη σειρά του μπορεί να σας κάνει πιο παραγωγικούς και εντέλει πιο ευτυχισμένους.

«Έβαλε ψυχρούλα σήμερα». Αυτή μπορεί να είναι η αρχή μιας σύντομης κουβέντας με έναν συνάδελφο, με το γείτονα, με έναν άγνωστο στο μετρό. Αν και κάποιες φορές μπορεί να μην έχουμε τη διάθεση να την κάνουμε και είναι φυσικό, η καθημερινή «ψιλοκουβέντα» ωφελεί την ψυχολογία μας, γεγονός που καλό θα ήταν να έχουμε κατά νου.

Τι γίνεται όμως αν δεν είμαστε συνηθισμένοι στο «small talk»; Υπάρχουν τρόποι να αναπτύξουμε μια τέτοιου είδους εξωστρέφια;

Τα οφέλη του «small talk»

Η κουβέντα όσο «μικρή» κι εάν είναι, φαίνεται να έχει μεγάλη αξία.

Αρχικά, καταλαμβάνει περίπου το ένα τρίτο των καθημερινών μας συνομιλιών.

Είτε συζητάμε για τον καιρό είτε για το τι θα μαγειρέψουμε σήμερα, αυτές οι «ελαφριές» συζητήσεις είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να γνωρίσουμε τους ανθρώπους γύρω μας, να αποφορτιστούμε και να αισθανθούμε καλύτερα.

Αν και οι κοινωνικές επαφές δεν αρκούν από μόνες τους για να είμαστε χαρούμενοι, αποτελούν ένα απαραίτητο συστατικό της ευτυχίας.

Η ευγένεια «χτίζει» εμπιστοσύνη στο περιβάλλον μας και μια συζήτηση δεν χρειάζεται να οδηγεί κάπου συγκεκριμένα για να είναι εποικοδομητική. Δεν χρειάζεται να είναι σοβαρή και να έχει βάθος. Άλλωστε, πώς θα φτάσουμε σε κάτι μεγάλο αν πρώτα δεν ξεκινήσουμε από κάτι μικρό;

Το «small talk» και ένα χαμόγελο μπορεί να είναι ακριβώς αυτά που θα μας φτιάξουν τη μέρα- κάθε μέρα…

Βελτιώνοντας αυτή τη σημαντική κοινωνική δεξιότητα

Αν το «small talk» σας φέρνει σε αμηχανία:

Φτιάξτε ένα πλάνο

Τι θα μπορούσατε να συζητήσετε συναντώντας ένα νέο άτομο στη δουλειά; Ποια πιθανά κοινά σημεία θα μπορούσατε να μοιραστείτε μαζί του; Πώς θα το βοηθούσατε να νιώσει πιο άνετα;

Οι διαφορετικές περιστάσεις παίζουν το ρόλο τους. Σκεφτείτε πιθανές ερωτήσεις ανάλογα την περίπτωση ώστε να απαλλαγείτε από το ενδεχόμενο άγχος.

Εξωτερικεύστε το άβολο συναίσθημα

Αντί να ταλαιπωρήστε εσωτερικά, αφεθείτε στην κουβέντα, όποια κι αν είναι αυτή.

Ακόμα κι αν δεν έχετε ιδέα για κάτι, σκεφτείτε πως ίσως θα μάθετε καινούρια πράγματα χωρίς να χρειάζεται απαραίτητα να συμμετέχετε τόσο ενεργά όσο ο συνομιλητής σας στη συζήτηση.

Μην φοβάστε να μοιραστείτε πράγματα για τον εαυτό σας

Το να μην αποκαλύπτετε τίποτα και ποτέ για τον εαυτό σας μπορεί να καταλήξει σε αισθήματα μοναξιάς και απομόνωσης με όλες τις επιπτώσεις που αυτά μπορεί να έχουν για την υγεία σας.

Δεν είναι ανάγκη να πείτε την ιστορία της ζωής σας. Περιοριστείτε σε πληροφορίες μέχρι το σημείο που αισθάνεστε άνετα.

Ακούστε

Η τέχνη του «small talk» σας δίνει τη δυνατότητα να είστε παρόντες. Γιατί να μην την εκμεταλλευτείτε ακούγοντας προσεκτικά το συνομιλητή σας;

Πάρτε το χρόνο σας

Μην βιάζεστε να κάνετε ερωτήσεις. Το σημαντικό είναι να είστε εκεί. Πατήστε «pause», σκεφτείτε και ύστερα μιλήστε.

Αφήστε πιο απλά τη μία συζήτηση να φέρει την άλλη. Άλλωστε, ποτέ δεν ξέρετε αφήνοντας τα πράγματα να ρέουν τι μπορεί να προκύψει…