Όλοι αυτοί είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους. Αν ένας κρίκος αδυνατίσει ή σπάσει, η αλυσίδα διαλύεται, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον ασφαλισμένο, την κοινωνία ,τη πολιτεία , τη δημόσια υγεία ,κ την οικονομία.

Γι’ αυτό χρειάζεται διαφάνεια, αξιοπιστία και δέσμευση, ώστε να οικοδομηθεί εμπιστοσύνη και να επιβιώσει – και να αναπτυχθεί – ο κλάδος. Αν κάποιος προσπαθήσει να κερδίσει εις βάρος του άλλου, το παιχνίδι χάνεται και όλοι βγαίνουν χαμένοι.

Οι Πυλώνες της Αναγέννησης της Αγοράς

🔗 Όλοι κρίκοι – Όλοι υπεύθυνοι
Ασφαλισμένοι – Διαμεσολαβητές – Ασφαλιστικές Εταιρείες – Πάροχοι Υγείας – Εποπτικές Αρχές – Πολιτεία. Κανείς δεν περισσεύει, κανείς δεν υπερέχει.

🔗 Διαφάνεια = Εμπιστοσύνη
Χωρίς καθαρές διαδικασίες, δεν υπάρχει αξιοπιστία. Χωρίς αξιοπιστία, δεν υπάρχει αγορά.

🔗 Αξιοπιστία = Σταθερότητα
Η σταθερότητα χτίζεται με ξεκάθαρους όρους, τίμιες πρακτικές και συνέπεια από όλους.

🔗 Η Αλυσίδα Σπάει από τον Αδύναμο Κρίκο
Όποιος επιχειρεί να κερδίσει εις βάρος του άλλου, χάνει μαζί με όλους.

 Συμφωνία Κυρίων Τώρα
Όλοι οι κρίκοι σε ένα τραπέζι, μία συμφωνία – κανόνες που τηρούνται, δεοντολογία που σέβεται τον ασφαλισμένο.

🔗 Προστασία του Ασφαλισμένου = Προστασία Όλου του Κλάδου
Ο ασφαλισμένος στο κέντρο: χωρίς εκείνον δεν υπάρχει αγορά.

🔗 Μόνο με Διαφάνεια θα Ανθίσει η Αγορά
Καθαροί όροι, δίκαιες αποζημιώσεις, συνεργασία με σεβασμό.

Κάλεσμα Δράσης

Ας σταματήσουμε να βλέπουμε τον απέναντι ως αντίπαλο.
Ας καθίσουμε όλοι σε ένα τραπέζι.
Ας χτίσουμε μαζί μια αγορά που εμπιστεύεται, σέβεται και προστατεύει.

Η ασφαλιστική αγορά δεν ανήκει σε κανέναν – είναι όλων μας.
Μόνο αν όλοι είμαστε δυνατοί κρίκοι, θα παραμείνει ακέραιη η αλυσίδα.

Η ασφαλιστική αγορά της χώρας μας δεν χρειάζεται άλλα μεγάλα λόγια· χρειάζεται πράξεις, συνεργασία, διαφάνεια και συνέπεια. Αν χτίσουμε εμπιστοσύνη, θα προστατεύσουμε τον ασφαλισμένο, θα ενισχύσουμε τον κλάδο και θα κερδίσουμε όλοι. Μια «Συμφωνία Κυρίων» δεν είναι πολυτέλεια – είναι επιβίωση.

Η στιγμή είναι τώρα.

Βασίλης Μουντάκης

Ενεργός Ασφαλιστής

Μέλος επιτροπής Ασφαλιστικών πρακτόρων ΕΕΑ

Πρόεδρος Π.Ε.Κ.Α.Π

Η Κρίση στην Ασφαλιστική Αγορά: Η Διαφάνεια Χτίζει Εμπιστοσύνη

<p>The post Η Διαφάνεια και η Αξιοπιστία Χτίζoυν Εμπιστοσύνη και Επιβιώνει ο Κλάδος first appeared on Allgood.gr.</p>

Όμως, ένα πράγμα παραμένει διαχρονικά αναντικατάστατο: Ο ρόλος του Ενεργού Επαγγελματία Ασφαλιστή.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι σήμερα, σε μια εποχή που όλα είναι ρευστά — από την υγεία και την εργασία μέχρι το ίδιο το εισόδημα — η παρουσία ενός πραγματικού ασφαλιστή δίπλα στον πολίτη αποτελεί ζωτική ανάγκη.

Ποιος είναι ο Ενεργός Ασφαλιστής;

Δεν είναι bot. Δεν είναι πλατφόρμα. Δεν είναι εφαρμογή.
Είναι ο δικός σου άνθρωπος. Αυτός που:

• θα σε καλέσει πρώτος όταν συμβεί το απρόοπτο,
• θα αναλάβει να συντονίσει διαδικασίες και αποζημιώσεις,
• θα σου πει την αλήθεια όταν όλα γύρω μπερδεύονται,
• θα σταθεί δίπλα σου όταν άλλοι σιωπούν.

➤ Η Υπεραξία του Ασφαλιστή – Πάνω από το συμβόλαιο

Ο ασφαλιστής δεν πουλάει απλώς ασφάλειες. Χτίζει σχέσεις εμπιστοσύνης, ανθρώπινες και επαγγελματικές.
Σε γνωρίζει, σε συμβουλεύει, σε καθοδηγεί, σε προστατεύει. Και κυρίως: είναι παρών όταν πραγματικά τον χρειάζεσαι.

Είναι αυτός που:

• Δεν θα σου πει «πατήστε το 1, το 3, το 5»,
• Δεν θα σου πει «στείλτε mail και θα σας απαντήσουμε»,
• Δεν θα κρυφτεί πίσω από “όρους” και «δεν προβλέπεται».

Θα σταθεί μπροστά. Θα σηκώσει το βάρος μαζί σου. Και αυτό δεν το αντικαθιστά κανένα app στον κόσμο.

➤ Η Αλήθεια πίσω από την Προπαγάνδα

Τον τελευταίο καιρό, κάποιοι – σκοπίμως ή από άγνοια – παρουσιάζουν τον ασφαλιστή σαν προνομιούχο, λόγω δήθεν «μεγάλων προμηθειών».
Ας δούμε την πραγματικότητα:

• Οι προμήθειες μας είναι σταθερές για πάνω από 20 χρόνια.
• Οι επαγγελματίες επιβαρύνονται με λειτουργικά έξοδα, τεράστια φορολογία και διαρκείς κανονιστικές υποχρεώσεις.
• Οι περισσότεροι νέοι δεν επιλέγουν το επάγγελμα, γιατί γνωρίζουν καλά τις δυσκολίες και τις απαιτήσεις του.

Αν ήταν τόσο “χρυσοφόρο” επάγγελμα, γιατί οι ίδιοι που το υποτιμούν δεν έβαλαν τα παιδιά τους, συγγενείς   ή τους φίλους τους να γίνουν ασφαλιστές;

Η αλήθεια είναι μία: αν δεν αγαπάς τον άνθρωπο, δεν μπορείς να είσαι ασφαλιστής.

➤ Ο Ασφαλιστής είναι το Ανάχωμα στην Αυθαιρεσία

Εκεί που οι εταιρείες:

• καθυστερούν αποζημιώσεις,
• αλλάζουν μονομερώς όρους,
• αυξάνουν αδικαιολόγητα τα ασφάλιστρα,

…ο επαγγελματίας ασφαλιστής παρεμβαίνει, ενημερώνει, διαμαρτύρεται, υπερασπίζεται.
Όχι για να κάνει τον “ήρωα”. Αλλά γιατί είναι υποχρέωσή του απέναντι στον πελάτη του. Και αυτή την ευθύνη δεν την αποποιείται.

➤ Η Ασφάλεια Χρειάζεται Πρόσωπο – Όχι Πρόγραμμα

Ασφαλίζεις το σπίτι, τη ζωή, την υγεία σου, τα παιδιά σου. Δεν ασφαλίζεις ένα προϊόν.
Δεν αρκεί να έχεις ένα συμβόλαιο στο email σου.

-Χρειάζεσαι άνθρωπο.
-Χρειάζεσαι καθοδήγηση.
-Χρειάζεσαι παρουσία, γνώσεις και φωνή.

Και αυτά δεν τα προσφέρουν ούτε οι τράπεζες, ούτε οι direct εταιρείες, ούτε τα bots.

➤ Το Μήνυμα μου

 Αν έχετε δίπλα σας έναν επαγγελματία ενεργό ασφαλιστή, κρατήστε τον κοντά σας.
 Αν δεν έχετε, ψάξτε, ρωτήστε, αναζητήστε τον σωστό.
 Αν αμφιταλαντεύεστε, μην περιμένετε να χτυπήσει το κακό για να το μετανιώσετε.

Η ασφάλεια χωρίς ασφαλιστή είναι σαν φάρμακο χωρίς διάγνωση.

Είμαι περήφανος που ανήκω σε αυτόν τον χώρο. Σε αυτόν τον θεσμό.
Και συνεχίζω να παλεύω για έναν ασφαλιστικό κόσμο με διαφάνεια, δικαιοσύνη, εμπιστοσύνη και κυρίως: ανθρώπινο πρόσωπο.

1. Ασφαλιστής δεν γεννιέσαι — γίνεσαι με πόνο, ψυχή και φιλότιμο

2. Ο Ενεργός Ασφαλιστής δεν είναι δουλειά. Είναι λειτούργημα.

3. Αυτός που μένει, δεν πουλάει συμβόλαια — σώζει ανθρώπους

4. Όχι bot, όχι κουτάκι — ο Ασφαλιστής είναι ο άνθρωπός σου

5. Στους 10 που ξεκινάνε, μένει ο ένας. Και αυτός αξίζει σεβασμό.

6. Η ασφάλεια δεν είναι χαρτιά. Είναι ο άνθρωπος και η δύναμη που σε κρατά όρθιο.

Βασίλης Μουντάκης 

Ενεργός Ασφαλιστής 

<p>The post Ο Ενεργός Ασφαλιστής δεν πουλάει συμβόλαια — σώζει ανθρώπους και περιουσίες… first appeared on Allgood.gr.</p>

<p>The post Η «ΠΡΩΤΗ ΑΞΙΑ» επεκτείνεται στον χώρο των ακινήτων – Νέα μεσιτική υπηρεσία για ολοκληρωμένες λύσεις first appeared on Allgood.gr.</p>

Ο Ευάγγελος Σπύρου δεν γράφει μόνο ιστορία· δείχνει τον ηθικό αυτουργό πίσω από την απογοήτευση όσων πίστεψαν σε έναν θεσμό που αλλάζει πρόσωπο. Του αξίζουν συγχαρητήρια για την ειλικρίνειά του, αλλά και για το ηχηρό μήνυμα που στέλνει σε όλους μας.
Το άρθρο είναι μια υπενθύμιση ότι η ηθική στην ασφάλιση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι το θεμέλιο της ύπαρξής της.

Διαβάστε Παρακάτω το Διήγημα:

Ήταν παραμονές Χριστουγέννων του έτους 197…

Ο νέος ασφαλιστής απογευματάκι με την τσάντα στο χέρι, κατέβηκε με το ασανσέρ στο κτίριο της οδού Σταδίου 10 και πήρε την οδό Σταδίου με τα πόδια να πάει σε ραντεβού για δουλειά στην πλατεία Ομονοίας, δίπλα στη στοά Ομονοίας, από Πειραιώς προς οδό Λυκούργου στο εστιατόριο «Ομόνοια»… Φώτα πολύχρωμα αναβόσβηναν στις βιτρίνες και οι πλούσιοι αγόραζαν ακριβά δώρα στα πολυτελείας καταστήματα. Από το μπαλκόνι του γραφείου του ο ασφαλιστής έβλεπε την πλατεία Κολοκοτρώνη, το ξενοδοχείο ATENEE που γυρίστηκαν σκηνές από την ταινία με τον Δημήτρη Χορν και την όμορφη ηθοποιό Υβόν Σανσόν στην ταινία «Μια Ζωή Την Έχουμε» και έβλεπε το άγαλμα του Χαρίλαου Τρικούπη.

Ο Δημήτρης Χόρν και η Υβόν Σανσόν στην ταινία “Μια ζωή την έχουμε”

Έρχονται Χριστούγεννα και νέο έτος 197… οι άνθρωποι ήθελαν να γιορτάσουν με τους δικούς τους αυτές τις μέρες. Η μισή Αθήνα σχεδόν θα αδειάσει και οι ξενιτεμένοι θα φύγουν, άλλοι για νησιά και άλλοι για τα χωριά τους. Θα έρθουν ξενάκια από τα καράβια και εργάτες από τη Γερμανία και τις φάμπρικες που δουλεύουν στα εργοστάσια που τους ρουφάνε τα νιάτα και τη ζωή. Μανάδες ασβεστώνουν τα σπίτια και τις αυλές, πατεράδες θα λογαριάσουν κάτι καλύτερο λόγω εορτών σε τρόφιμα και χρειαζούμενα, αδερφές θα περιμένουν να ανακοινώσουν το γαμπρό, αδέρφια θα κανονίσουν τραπέζια έξω σε κέντρα, νύφες θα ράψουν καινούρια φορέματα και όλοι θα πάνε σε κομμωτήρια και κουρεία να γιορτάσουν τις άγιες μέρες. Ο ασφαλιστής πήρε προκαταβολή από την εταιρεία -δεν του έφταναν οι προμήθειες- και υπολόγιζε κάποια δώρα από το ΜΙΝΙΟΝ, Κάλτσες ζεστές του πατέρα, μια γραβάτα του αδερφού του μεγάλου, μια ρόμπα προς το γκρι για την μάνα, ένα άσπρο πουκάμισο στον άλλο αδερφό, ένα πορτοφόλι, γλυκά, μια γυναικεία τσάντα και παντόφλες για τη μάνα…. Πέρσι είχε πάρει ένα μικρό ραδιο-μαγνητόφωνο για το σπίτι… Αν πάει καλά και σήμερα θα γελάσει η τσέπη του…

Ήταν ωραίο το ηλιοβασίλεμα, άναψαν ήλιοι στα τζάμια των κτηρίων της πλατείας Κολοκοτρώνη και πιο πολύ στο ξενοδοχείο ATENEΕ που γυρίστηκε το έργο «Μια Ζωή Την Έχουμε» με τον Δημήτρη Χόρν και την όμορφη ηθοποιό Υβόν Σανσόν. Το άγαλμα του Κολοκοτρώνη ακίνητο με τον γέρο του Μοριά να δείχνει κάπου, που δεν έβλεπαν οι περαστικοί που πήγαιναν και έρχονταν από Σύνταγμα ή Ομόνοια. Στο βουνό του Υμηττού οι πλαγιές έπαιρναν το γνωστό τριανταφυλλένιο χρώμα τους και ο ασφαλιστής, περνώντας την οδό Χρήστου Λαδά κοίταξε προς την πλατεία Καρύτση, όπου απέναντι από τις εφημερίδες ΤΑ ΝΕΑ και ΤΟ ΒΗΜΑ του Λαμπράκη, ήταν το εκκλησάκι του Αη-Γιώργη και έκανε το σταυρό του παρακαλώντας με τον νου του να πάει καλά η πώληση και να υπογράψει ο πελάτης την αίτηση για ασφάλιση. Ξανάφερε στο μυαλό του τη συζήτηση με τον κύριο Θωμά Σ. που είχε κάνει ασφάλεια Ζωής και ασφάλισης κατοικίας κάπου στο Παλαιό Φάληρο. Ένα βραδάκι είχε περάσει από το εστιατόριο και εκεί που έτρωγε, σαν εργένης που ήταν, έφερε η συζήτηση για ασφάλειες και πρότεινε στον συνέταιρο να κουβεντιάσει με τον ασφαλιστή να κάνει κι αυτός μια ασφάλεια. «Ο Νίκος είναι λίγο μεγάλος», μου είπε. «Νίκο, πόσο είσαι; 52;». «Πενήντα τρία» είπε εκείνος. «Είναι λίγο ακριβότερη λόγω ηλικίας, αλλά γίνεται» είπε ο  ασφαλιστής. Έτσι κλείστηκε το ραντεβού και ο ασφαλιστής πάει σιγά σιγά προς το μαγαζί…

Ο κύριος Νίκος ήταν ένας λιγομίλητος άνθρωπος, ευγενικός και εξυπηρετικός, φιλικός με τους πελάτες και αυστηρός με τα γκαρσόνια όπως παρατήρησε ο ασφαλιστής, όσες φορές έτρωγε στο εστιατόριο πριν κατέβει στην οδό Πειραιώς για να πάρει το λεωφορείο ΝΕΟΝ Αιγάλεω το 66 να γυρίσει στο σπίτι που έμενε στο Αιγάλεω δίπλα στο γήπεδο, στην οδό Μάκρης 94, σε ένα ημιυπόγειο. Ήταν μια γκαρσονιέρα που τον εξυπηρέτησε για να μείνει ένας φίλος του, ο Ροδόλφος, γεωπόνος, που υπηρετούσαν μαζί στα Γιάννενα, έφεδροι αξιωματικοί σε μονάδα 122 ΜΠΠ του Πυροβολικού. «Έλα» του είπε «μέχρι να βρεις σπίτι και δουλειά, εγώ έπιασα δουλειά εκτός Αθηνών στην Τιθορέα στον Παρνασσό και θα έρχομαι τα σαββατοκύριακα». Εκεί ο ασφαλιστής, είχε διαβάσει μια αγγελία στα ΝΕΑ που η Interamerican ζητούσε 2 άτομα για εργασία ασφαλιστή. Είχε κουραστεί να ψάχνει δουλειές, είχε πτυχίο Παντείου και σπούδασε στη Νομική Αθηνών, δουλεύοντας παράλληλα εδώ και εκεί. Και σε πόσες πόρτες δεν χτύπησε και περίμενε, αλλά τίποτα υποσχέσεις, υποσχέσεις και δουλειά τίποτα. Οι πιο πολλοί δεν θέλανε για γραφείο, αλλά για χειρωνακτικές δουλειές. Ψάχνοντας είχε πάει και στην Fulgor στα καλώδια, εκεί κοντά στο τρίτο νεκροταφείο. Ανέβηκε κάτι σκάλες, πήγε στο γραφείο που του είπαν είναι ο προσωπάρχης. Απελπισμένος και πεινασμένος ο ασφαλιστής του το έπαιξε αγράμματος και ζήτησε δουλειά εργάτης, ώστε άμεσα να βγάζει τα προς το ζην. Ο Διευθυντής προσωπικού τον προσέλαβε με ύφος και παρατήρησε ότι «Καλά ακόμα και το όνομά σου κάνεις λάθος;». Ο ασφαλιστής είχε γράψει επίτηδες το όνομά του με ένα γράμμα, Ευάγελος. «Άμα ήξερα, θα πήγαινα για δάσκαλος» του είπε. «Καλά, θα πας στη μηχανή 48». Φώναξε έναν εργάτη, τον Μήτσο από τη Σπερχειάδα και του είπε: «να τον βάλεις στη μηχανή 48», να εξελιχθεί. Μηχανή 48 ήταν αυτή που έβγαζε το μεγάλο χοντρό καλώδιο του ΟΤΕ που έσκαβαν στους δρόμους και το σκέπαζαν… Είχε υποδοχές για 48 μικρές πομπίνες, καλώδια, που όλα αυτά τα 48 τυλίγονταν σε ένα. Υπήρχε μια κατασκευή με κουμπιά, ένας πίνακας και όπως γύριζαν και τυλίγονταν ο Μήτσος παρατηρούσε μην ανάψει κόκκινο κάποιο κουμπί, δείγμα ότι κάτι δεν πήγε καλά. Σταματούσε τη λειτουργία, έβρισκαν το πρόβλημα στο περιτύλιγμα και συνέχιζαν. Το δύσκολο ήταν να φορτώσεις τις μικρές πομπίνες στην μεγάλη που ήθελε δύναμη. Είχε κατακουραστεί και έτσι έψαχνε αγγελίες για άλλη δουλειά. Του έτυχε και νυχτερινή βάρδια 11-7 και αφού δούλεψε 2-3 εβδομάδες πληρώθηκε, έβαλε τα ένσημα και έφυγε, όπου έπιασε δουλειά στο εργοστάσιο ΦΙΞ στη Συγγρού, βοηθός στο Λογιστήριο σε έναν ονόματι Μπάρκα, στο παιδί του οποίου έκανε αργότερα μάθημα «Έκθεση», παίρνοντας 400 δραχμές τον μήνα. «Άνοιξε του τα μάτια, γιατί έχει 8 στο εξάμηνο.» Ο ασφαλιστής τον βοήθησε και πέρασε το μάθημα. Εκεί μάζεψε τα πρώτα 100 ονόματα υποψήφιων πελατών που βρήκε στα τιμολόγια προμηθευτών, για την παράλληλη δουλειά του σαν ασφαλιστής στην INTERAMERICAN, Σταδίου 10, υποκατάστημα Δουρδουνά.

Ο ασφαλιστής είχε φτάσει στην πλατεία Κλαυθμώνος, όταν αφηρημένος σταμάτησε από το κορνάρισμα ενός αυτοκινήτου που έστριβε στην οδό Παπαρρηγοπούλου, εκεί στο παλιό παλάτι του Όθωνα, που είχε γραφείο ο Βασίλης Καλτσάς της Interamerican με καλούς ασφαλιστές όπως ο Π. Γεωργουλέας και η ΕΘΝΙΚΗ Ασφαλιστική τα γραφεία Ζόμπολα. Σταμάτησαν και οι σκέψεις και όλα όσα φέρνει το μυαλό κάποιες ώρες που δεν θα ήθελες… Στη γωνία, μια μαυροφορεμένη ζητιάνα άπλωσε το χέρι της για βοήθεια. Ποιος ξέρει την τύχη της και πόσους πεθαμένους να έκλαψε και πόσες κλωτσιές να της έδωσε η μαύρη μοίρα της. Θυμήθηκε τη γιαγιά Βασιλική, μάνα του πατέρα του, που μέρες γιορτινές θυμότανε τον πεθαμένο γιο της στον Εμφύλιο, τον Τασιούλα και τον καημό δεν κατάφερνε να τον μερέψει και έκλαιγε, έκλαιγε, βρύσες τα ματάκια της. Φόραγε πάντα μαύρα και με μαύρο μαντήλι κουβαλούσε τις αναμνήσεις… Μόλις οι άλλοι γλεντοκοπούσαν, αυτή έβγαζε τους λυγμούς της και τους λογισμούς που σαν τα πουλιά πετούν από κλαδί σε κλαδί, έτσι και αυτή από το ένα στο άλλο, από τον πόλεμο στην Αλβανία, από τον εμφύλιο, από τον αγώνα για ζωή.

Οι ρόδες κυλούσαν με τα αυτοκίνητα στην οδό Σταδίου κι ανθρώπους βιαστικούς. Τον περασμένο μήνα ο Διευθυντής στην συγκέντρωση ασφαλιστών, μίλησε για τους στόχους της εταιρείας του γραφείου και ενός ξεχωριστά. «Μπορούμε περισσότερα», είπε. «Όσοι δεν θα πιάσουν στόχους, η εταιρεία θα διακόψει τη σύμβαση… Όλοι μπορείτε». Ο Ἰγνάτιος έκανε σε μία εβδομάδα έξι αιτήσεις. Ο Τάσος θα πιάσει το μεγάλο ταξίδι της εταιρείας. Ο Γεράσιμος είναι η έκπληξη. Τα άκουγε αυτά ο ασφαλιστής και του άναβε η επιθυμία να διακριθεί. Έλεγε ο Διευθυντής ιστορίες για έναν Αμερικανό που κατέπληξε τους πάντες και ήταν ταξιτζής… «Όλοι έχουμε δυνάμεις κρυμμένες» έλεγε ο Αϊνστάιν. Ένας σοφός έλεγε ότι είναι αμαρτία να είστε φτωχοί. Ο Ωνάσης έλεγε ότι «η φτώχεια είναι επιλογή»… Όλο τέτοια έλεγαν, παροιμίες, γνωμικά, λόγια μεγάλων ανδρών και συγγραφέων όπως του Μακένζυ, που έλεγε ότι: «Αν σπαταλάς τον χρόνο σου, σπαταλάς τη ζωή σου!». Τα άκουγε ο ασφαλιστής και βασανιζότανε μέσα του… Δεν είχε λεφτά, δεν είχε πελάτες και γνωστούς. Είχε βάλει στόχο να πάρει το πτυχίο νομικής και τίποτα να μην τον σταματήσει. Έκανε δύο-τρια συμβόλαια τον μήνα για το ενοίκιο και φαΐ και πήγαινε στο πανεπιστήμιο… Δεν είχε μεγάλη παραγωγή. Πρόσφατα είχε πάρει γράμμα από το Αγρίνιο, από την μάνα του: «Παιδί μου Β., πως περνάς; Να διαβάζεις. Δύσκολα περνάμε, ο αδερφός σου διορίστηκε, ο πατέρας δεν αφήνει πολλά λεφτά, αλλά και πού να βρει; Μεροδούλι-μεροφάι.. Με πονάνε τα ρημάδια τα δόντια, δεν έχω να πάω να τα σφραγίσω.. Να ντύνεσαι και να μην ξενυχτάς… Ψάχνουμε δουλειά για την αδερφή σου… Πήγε Προσωρινά στο συμβολαιογραφείο του Σ…, έδωσε και εξετάσεις για να μπει στο Δημόσιο, αλλά τίποτα. Θέλουν μέσο. Παρακάλεσα και τον Παπασάικα, να πεις στον βουλευτή Κοντογεώργο, αλλά εκείνος κοιτάει να βάλει τον γιο του. Εμάς την φτωχολογιά θα διορίσει;  Αχ παιδί μου, Βαγγέλη, ο φτωχός καλύτερα να μη γεννιέται. Σου άναψα κερί στους Αγίους Αναργύρους να σε φυλάει εκεί στα ξένα….!». Της έγραψε την ίδια μέρα γράμμα: «Σεβαστή μου μητέρα, είμαι καλά. Το όμοιον επιθυμώ για όλους. Έχω δουλειά και λεφτά. Μη στείλετε πες στον μπαμπά, πληρώθηκα και είμαι εντάξει. Χριστούγεννα υπολογίζω να έρθω στο Αγρίνιο..».

Λεφτά δεν είχε ο ασφαλιστής. Διάβαζε να περάσει μαθήματα και οι προμήθειες ήταν λίγες. Να, απόψε αν κάνει το συμβόλαιο, θα γελάσει λίγο ο μήνας… Ο κυρ-Νίκος του είχε συστήσει ένα γκαρσόνι, έναν κρεοπώλη με κοτόπουλα, τον Μιχάλα στη Βαρβάκειο και κοντά Πειραιώς 7 στο ξενοδοχείο ΆΡΗΣ που πάνε φαγητά, του ξενοδοχοϋπαλλήλου του Αντώνη, που είναι βραδινός… Μετά τον κυρ-Νίκο θα πάει πάλι στο ξενοδοχείο ΝΕΑ ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ, που τον παιδεύει ο Θοδωρής, ο νυχτερινός στη ρεσεψιόν… Έτσι δούλευαν όλοι οι νέοι. Πελάτη τον πελάτη, σύσταση την σύσταση μέχρι να γνωριστούν και δεν είχαν και πολλές γνώσεις, ούτε βιβλία να διαβάσουν. Ο Μάκης Ρουχωτάς είχε μια καλή περιοδική έκδοση – εφημερίδα για ασφαλιστές την “Ασφαλιστική Αγορά” και βιβλία με θέματα για πωλήσεις όπως και ο Τάκης Δρακάτος που με το περιοδικό  “Ιδιωτική Ασφάλιση” έδιναν ιδέες που βοηθούσαν την καριέρα των ασφαλιστών. Ο ασφαλιστής τα διάβαζε και τα δύο και ωφελήθηκε πολύ.

Όταν έφτασε στο εστιατόριο, ο κυρ-Νίκος καθόταν στο γραφειάκι που γράφουν τις παραγγελίες που σερβίρουν τα γκαρσόνια και άκουγε μουσική, Τρίτο Πρόγραμμα, από ένα μικρό τρανζιστοράκι με υψωμένη κεραία, PHILIPS… Σήκωσε λίγο τα γυαλιά, έκλεισε το ραδιόφωνο, πήρε ένα τετράδιο-μπλοκ και είπε στον ασφαλιστή να κάτσουν σε ένα άδειο μεγάλο τραπέζι, στην άκρη να τα πουν. Είπαν διάφορα για την Κύπρο και τους Τούρκους, έβρισε τους πολιτικούς που δεν άφησαν να πάνε Έλληνες στρατιώτες να τους σφάξουν τους Τουρκαλάδες, είπαν για τους Αμερικανούς και τον Καραμανλή, για τον Μακάριο και τους Ρώσους, για τα πόδια που πονάνε από την ορθοστασία, για την Αθήνα που άλλαξε και αλλάζει… Ο ασφαλιστής ρώτησε για την οικογένεια και ο κυρ-Νίκος του είπε πως ήθελε να μη γίνει βάρος σε κανέναν και κυρίως στην κόρη του που μεγαλώνει και θα έχει υποχρεώσεις.

–    «Άνθρωποι είμαστε αλλιώς τα υπολογίζουμε, αλλιώς μας έρχονται κύριε Νίκο», είπε προσεκτικά ασφαλιστής. «Όλοι βάζουμε στοιχήματα με την τύχη, αλλά μερικοί χάνουν το στοίχημα και αφήνουν άλλους να πληρώσουν το χάσιμο. Κι αυτοί που μπήκαν στο νοσοκομείο μήπως και το περίμεναν; Άσε και τα χειρότερα! Γεμάτη η κοινωνία με…»

–    «Άσε», τον έκοψε ο κυρ-Νίκος, «Μην το πας παρακάτω. Δεν πρόκειται περί αυτού… Τώρα είναι τι θα κάνουμε κι ας μην κακομελετάμε. Έκανε τον σταυρό του, χτύπησε ξύλο στην πλάτη της ξύλινης καρέκλας και συνέχισε «Είδα κόσμο και κοσμάκι που την πλήρωσαν ακριβά την κακιά ώρα», είπε αυτός. «Τι ήμασταν τότε, παλικαράκια εικοσάχρονα, εικοσιπεντάχορνα, τριαντάχρονα. Τον γνώρισα τον θάνατο, Ασ’ τα αυτοί που μένουν κλαίνε. Δεν πρόκειται όμως περί αυτού. Αλλά τότε πόλεμος ήταν και σακατεύτηκαν πολλοί και αργότερα στον εμφύλιο. Δεν πρόκειται όμως περί αυτού. Τώρα, έλεγα και με τον Θωμά, άι! έχουμε τον τρόπο μας, τόσοι έκαναν ασφάλειες, να έχω και κάτι στα γεράματα, μια αποταμίευση όπως ακούω, μια σύνταξη όπως ακούω εδώ, κάτι Αμερικάνους και ξένους που έχουν κάτι παραπάνω. Αλλά αυτά τα αμερικανικά και τα «σου’πα, μου’πες» εγώ τα φοβάμαι.. Μην πιαστούμε κορόιδα… Τόσα γίνονται και μια ωραία πρωία, τα μαζέψει ο Πρόεδρος με την κλίκα του και πάει Βραζιλία κι άντε βρες τον… Με συγχωρείς, καλό παιδί φαίνεσαι, αλλά εσύ υπάλληλος είσαι, οι άλλοι είναι το θέμα. Αν μπω στο νοσοκομείο και μου κάνουν νούμερα, ναι αλλά και τα αυτά… Τι γίνεται;»

–    «Κύριε Νίκο, υπάρχουν νόμοι και κανόνες που λειτουργούν…»

–    «Τι νόμοι κι αστυνόμοι, μου λες αγόρι μου, το θέμα είναι μη σου τύχει. Τόσα έχουν γίνει και περί αυτού πρόκειται. Σου τραβάει μια αύξηση και άντε να κάνεις το κουμάντο, αν δεν έχεις λεφτά στην άκρη. Αν δεν έχεις, σε κόβουν… Δεν είδες το ΤΕΒΕ που κάθε τόσο το αυξάνουν; Μια ο πληθωρισμός, την άλλη η νέα κυβέρνηση, την άλλη δε βγαίνει το ασφαλιστικό, την άλλη σου αλλάζουν κλίμακες, την άλλη κάνουν αναπροσαρμογές και τι παίρνεις όταν γεράσεις; Τρίχες! Γι’ αυτό σου λέω, αυτά δε μου αρέσουν. Κι αν πτωχεύσετε εσείς, μην είδατε τον Παναή. Αυτό φοβάμαι μην πληρώνω μια ζωή, μη με τυλίξεις μια κόλλα χαρτί και μετά άντε να σε βρω. Εσύ ξέρεις τι γράφουν οι φυλλάδες. Εγώ δε ξέρω γράμματα»

–    «Στις ασφάλειες ζωής, το Υπουργείο Εμπορίου ελέγχει τη λειτουργία τους και δεν είσαι και μόνος. Χιλιάδες άλλοι έκαναν ασφάλειες για να έχει η οικογένειά τους μια βοήθεια. Η τύχη σου ενώνεται με χιλιάδες σαν και εσένα… Στις ασφαλίσεις ζωής είναι αλλιώς. Οι πολλοί δίνουν χρήματα για να πληρωθούν οι λίγοι που θα πάθουν. Δεν αρρωσταίνουν όλοι. Και οι μηχανισμοί λειτουργίας και προστασίας ελέγχονται. Άντε να υπογράψουμε, να έχεις και εσύ μια βοήθεια μαζί με το ΤΕΒΕ και η οικογένεια, ώστε να νιώθεις ότι έκανες το κάτι παραπάνω για αυτούς που παιδεύεσαι όλη μέρα να έχουν όλα τα καλά. Και αυτό που λένε κάποιοι ότι αν πάθουν αυτοί τσιμέντο να γίνουν όλα, δεν είναι σωστό. Το πώς νιώθουμε καθημερινά έχει αξία μεγάλη. Να νιώθεις ότι περνάνε ένα σωρό λεφτά από τα χέρια μας και πώς βγάζεις στην άκρη λίγα, με φροντίδα, για το απρόοπτο που δεν επιθυμεί κανένας, αλλά έρχεται. Αυτή είναι η ασφάλιση. Να έχεις πάντα κάτι διαθέσιμο ώστε ούτε εσύ, ούτε τα κοντινά σου πρόσωπα να ταλαιπωρηθούν… Δεν ξέρω αν θυμάσαι τι σου πρότεινα για προστασία δική σου και της οικογένειας. Να σου ξαναθυμίσω ότι σε περίπτωση που…

–    «Κύριε Νίκο γράψε μια μερίδα ψητό με ρύζι και φέτα» τους διέκοψε εκεί που μίλαγαν το ευγενικό γκαρσόνι με την άσπρη μπλούζα και μαύρο παπιγιόν.

–    Ο κύριος Νίκος σημείωσε την παραγγελία και συνέχισε τις αντιρρήσεις του για μισή ώρα ακόμα, ρώτησε, ξαναρώτησε, διαφωνούσε, συμφωνούσε και σε κάποια στιγμή σηκώθηκε, ήπιε μια γουλιά κόκκινο κρασί, έκλεισε το τρανζιστοράκι Philips και πλησιάζοντας τον ασφαλιστή που καθότανε πιεσμένος, με τα μάγουλα κοκκινισμένα από το πάθος και την ένταση να κλείσει τη συμφωνία του είπε: «Κοίταξε. Να το κάνουμε το συμβόλαιο αν είναι έτσι όπως μου τα είπες. Αλλά πρόσεξε κακομοίρη μου έτσι και με γελάσεις και δεν ισχύουν ότι συμφωνήσαμε, θα είσαι ο έκτος που θα σκοτώσω, μετά τους πέντε που σκότωσα στο βουνό, αντάρτης στην αντίσταση! Συμφωνείς; Δώσε το χέρι και προχώρα! Μη μου πεις τόσα σήμερα και αύριο τα αλλάξεις.. Εγώ στις δουλειές είμαι μπεσαλής. Μη μου τα γυρίσετε αύριο και με κρεμάσεις… Δεν παίζω, θα σε καθαρίσω!! Θέλω μπεσσαλίδικες δουλειές. Αλίμονο αν με γελάσεις και μ’ αρχίσεις τα «άλλοι φταίνε» και δεν ξέρω εγώ… Θα κάνεις καθαρές δουλειές… Πρόσεχε τι θα γράψεις στα χαρτιά… Εσένα Εμπιστεύομαι… Εσένα θα καθαρίσω. Αλήθεια σου λέω έκανα στην αντίσταση, αλλά δεν πρόκειται περί αυτού. Καλό παιδί φαίνεσαι, πρόσεξε καλύτερά να μην υπογράψω. Δε θέλω να μου τα αλλάξετε, γιατί πολύ θα πικραθώ και πολύ θα απογοητευτώ. Είπε και ο Θωμάς πως είσαι τίμιο παιδί, αλλά δε πρόκειται περί αυτού. Φέρε τα χαρτιά και έλα να πιούμε ένα κρασί για τα καλορίζικα». Στη συνέχεια έπιασε το στυλό και υπέγραψε….

Αναβόσβηναν οι ταμπέλες στα ξενοδοχεία και τα μαγαζιά, αργά προς τα μεσάνυχτα, όταν ασφαλιστής περπατούσε στην Ομόνοια παραμονές Χριστουγέννων του 197…. μετά το ραντεβού με τον κύριο Νίκο. Στην ασφαλιστική του τσάντα είχε την αίτηση για ασφάλεια ζωής με νοσοκομειακό του κυρίου Νίκου.

«Αν είναι ψέματα ή τα αλλάξεις, θα σε σκοτώσω. Θα σε σπάσω στο ξύλο, και περί αυτού πρόκειται αν με γελάσεις. Ταλαίπωρος είσαι και εσύ…» Αυτό το «αν», μαχαίρι στην καρδιά, που δεν το ‘χει ξανανιώσει έτσι ποτέ. Καλά δεν πίστευε ότι θα τον σκοτώσει, αλλά καταλάβαινε όμως το νόημα του τι του έλεγε. Δεν ήταν σήμερα αγριάνθρωπος ο κ. Νίκος, του είπε και ο Θωμάς ότι αστειεύεται, αλλά έπρεπε να καταλάβω πως είχε δίκιο.  Δε θέλει να τον γελάσεις, όταν δεν μπορεί να κάνει κάτι. Μπορεί να του πει αύριο, μετά από χρόνια ότι άλλοι αποφάσισαν; Αυτός υπέγραψε, οι άλλοι στα γραφεία δεν φαίνονται. Α, ρε, βάσανο και τούτο… Αγνό επαρχιωτάκι ήταν, φτωχόπαιδο, δεν ήξερε να χαρεί που πήρε την ασφάλεια, να τα παρατήσει, τι να κάνει, που δεν ήξερε κι αν θα συνεχίσει σαν πάρει το πτυχίο. Δεν είναι δουλειά αυτή… Άντε κανά δύο χρόνια και θα σταματήσει.

Η υπογραφή όμως μπήκε. Και η ευθύνη στα επόμενα 10-15-20 χρόνια μεγάλο βάρος αδελφέ μου. Να ήταν τουλάχιστον ένας αεριτζής, ένας «δε βαριέσαι έτσι είναι μπίζνες», ένας «ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν»! Να έχουν τέτοιους προβληματισμούς και οι άλλοι ασφαλιστές που υπογράφουν ισόβια συμβόλαια και εικοσαετή; Είναι ήρεμοι με την συνείδησή τους όλοι αυτοί που έπαιρναν κύπελλα και βραβεία στα συνέδρια;

Συνέχιζαν να αναβοσβήνουν οι χρωματιστές διαφημίσεις στα κτίρια γύρω και στις βιτρίνες τα λαμπάκια. Έτρεχαν βιαστικά αρκετοί άνθρωποι προς τον υπόγειο σιδηρόδρομο και αυτός πήρε την οδό Πειραιώς, προς τα στενά που είχε αφετηρία το Νέο Αιγάλεω λεωφορείο, βρήκε θέση (ήταν λίγοι επιβάτες) κάπου στη μέση, στο παράθυρο, και έβλεπε κόσμο, μαγαζιά, κτίρια και χριστουγεννιάτικα δεντράκια σε παράθυρα με ευχές: «Χρόνια πολλά, καλή χρονιά». Αγκομαχούσε το παλιό λεωφορείο στην Ιερά Οδό και πήγαινε αργά, ανοιγοκλείνοντας τις πόρτες να μπουν και να κατέβουν κάποιοι. Ο ασφαλιστής ακούμπησε το κεφάλι στο παράθυρο. Τον πήρε ο ύπνος και είδε όνειρο πως είχε πάρει το πτυχίο της νομικής και ήταν λέει δημοσιογράφος σε ένα δικαστήριο με κατηγορούμενη την ασφαλιστική εταιρεία και μηνυτή τον κύριο Νίκο. Ήταν εκεί για να γράψει άρθρο και άκουγε τον κύριο Νίκο, επειδή η εταιρεία δεν έδινε αποζημίωση επειδή λέει δεν είχε δηλώσει ελαφρύ επουλωμένο τραύμα που είχε από σφαίρα στο πλευρό στην αντίσταση. Αυτός έλεγε πως είχε γίνει καλά και δεν το θεωρούσε σπουδαίο, το είχε ξεχάσει 38 χρόνια πρίν… Βάδιζε καλά, έπαιξε ποδόσφαιρο, παντρεύτηκε και τι σημασία είχε; Δεν ένιωθε κάτι, και όταν τον ρώτησαν αν είναι υγιής, είπε, ήταν καλά… Σαράντα χρόνια μετά γιατί ο υπάλληλος αρνείται αποζημίωση; Είδε λέει στο βιβλιάριο Υγείας του ΤΕΒΕ ότι το ανέφερε σε γιατρό μήπως και έφταιγε που κατά καιρούς πόναγε στην αλλαγή του καιρού. Ο ασφαλιστής – δημοσιογράφος τώρα (έβλεπε στον ύπνο του) ήταν έτοιμος να γράψει σπουδαίο άρθρο, ώστε να εκδικηθεί τους υπαλλήλους που ψάχνουν «βελόνι στ’ άχυρα» για να υπερασπιστούν τις εταιρείες, μένοντας στο γράμμα του άρθρου του συμβολαίου και όχι «εν πνεύματι» που σημαίνει να δουν το θέμα «συνεκτιμώντας» και άλλες παραμέτρους. Πολλά ήθελε να γράψει. Για τους πελάτες που δεν δείχνουν ενδιαφέρον. Για την πολιτεία και το κράτος που δεν έχει σχολές ασφαλιστών και αποτελεσματική εποπτεία. Ήθελε να γράψει για κάποιες εταιρείες, όχι όλες, που εύκολα ασφαλίζουν και δύσκολα αποζημιώνουν. Για κάποιους δικηγόρους των εταιρειών (όχι όλους) που κάνουν το μαύρο άσπρο και με ηδονή αραδιάζουν επιχειρήματα του τύπου «άγνοια νόμου δεν συγχωρείται» και σαν πλημμύρες άγριες συμπαρασύρουν πνίγοντας στα νερά περιουσίες, εταιρείες, φτωχούς και πλούσιους και πρότερον έντιμους βίους και ανυπεράσπιστους και ανύποπτους πρώην «αγαπητούς πελάτες»…

Ήταν σκληρός ο δικηγόρος και για εταιρείες που δηλώνουν συνέχεια κέρδη και ποσοστά αυξήσεων, αλλά παραπονούνται ότι «δεν βγαίνουν» και κάνουν συνέχεια αλλαγές και αναπροσαρμογές. Ναι, σαν δημοσιογράφος θα έγραφε όσα ο δικηγόρος κατέθετε και δεν σταμάταγε παρόλο που ο δικαστής διακριτικά φώναζε «Συντομεύετε κύριε…», «Επί του θέματος, κύριε…». Ο κύριος Νίκος παρακολουθούσε τον δικηγόρο αλλά και τον ασφαλιστή-δημοσιογράφο και ελαφρό μειδίαμα χάραζε στα χείλη του. Τα πρώτα άσπρα μαλλιά ανυπόμονα ξεφύτρωσαν εδώ και εκεί στην κεφαλή του. Άκουγε τον δικηγόρο και το πάθος του για δικαιοσύνη, τον γύρισαν πίσω στα νιάτα του, που παλικαράκι μπήκε στην αντίσταση να πολεμήσει τον Γερμανό κατακτητή. Θυμάται που κάποιοι βγήκαν μπροστά για το δίκαιο. Σήμερα ο δικηγόρος μπήκε μπροστά για το δίκαιο του συνανθρώπου που αδικείται. Όπως αδικήθηκαν τόσοι και τόσοι στην κατοχή όταν μπήκε στη γραμμή για αντίσταση. Άνθρωποι τότε, άγνωστοι μεταξύ τους, πήγαν για άγνωστους συμπατριώτες να πολεμήσουν. Άλλοι κοίταζαν, άλλοι συνέπραξαν, άλλοι πρόδωσαν. Έτσι είναι οι κοινωνίες. Άλλοι ένιωσαν την ανατριχίλα του θανάτου, άλλοι αγκάλιασαν αγαπημένους για τελευταία φορά, άλλοι γεύτηκαν μικρούς και μεγάλους χωρισμούς και άλλοι γυρίζοντας έψαχναν αναμνήσεις μπαίνοντας στα ασήμαντα της καθημερινότητας. Οι άνθρωποι λίγα χρόνια μετά την κατοχή ξέχασαν τα ιδανικά τους και μπήκαν στην πλήξη μιας υλιστικής εποχής, όπως και ο Νίκος στο εστιατόριο, που μέτραγε πόσα πιάτα κρατούσαν οι σερβιτόροι, πόσα πιλάφι με κρέας, πόσα κοτόπουλο, πόσα πατάτες στο φούρνο, πόσα γεμιστά, πόσα σαλάτες, πόσα φέτες, πόσα καραφάκια κρασί. Πολλές φορές αποκοιμόταν στην καρέκλα και ξύπναγε από τη φωνή: «Ένα μουσακά, κύριε Νίκο»… «Επ, ξύπνα! Κουράστηκες σήμερα καημένε… Ξύπνησες και νωρίς». Ο δικηγόρος συνέχιζε την υπεράσπιση με πάθος και τελικά κέρδισε την δίκη και στον ύπνο του ο ασφαλιστής έβλεπε τον δημοσιογράφο να γράφει στο άρθρο του για την σπουδαιότητα της ασφάλισης, παρακινώντας τους ασφαλιστές να ξυπνήσουν από τον λήθαργο και να υπερασπιστούν την ασφάλιση και τα δικαιώματά τους. Ζητούσε να γράψει ο τυπογράφος με μαύρα έντονα γράμματα: «Ξύπνα ασφαλιστή, ξύπνα εποπτεία, ξυπνήστε όλοι και προστάτεψε τον θεσμό που αιώνες σώζει συνανθρώπους. Ξύπνα ασφαλιστή. Ξύπνα!»

Το λεωφορείο είχε φτάσει στο τέλος του δρομολογίου. Ο ασφαλιστής ακουμπισμένος στο τζάμι κοιμόταν. Ο οδηγός του λεωφορείου πλησίασε, ακούμπησε ελαφριά τον ώμο του λέγοντας:

–    «Νεαρέ, ξύπνα, τέρμα, εργατικές κατοικίες!» και του σταμάτησε το όνειρο. «Έλα νεαρέ, μην ξαναπάμε Ομόνοια».

Ευάγγελος Σπύρου
Δημοσιογράφος – πρώην ασφαλιστής

ΠΗΓΗ : https://www.nextdeal.gr/asfalistikes-eidiseis/idiotiki-asfalisi/143698/o-kyr-nikos-stin-omonoia-poy-tha-skotone-ton

<p>The post Ο κυρ-Νίκος στην Ομόνοια που θα σκότωνε τον ασφαλιστή αν… (Ασφαλιστικό Διήγημα) first appeared on Allgood.gr.</p>

📌 Δείτε στιγμές από την περσινή μας γιορτή και το πώς ξεκινήσαμε αυτή την όμορφη παράδοση:
🔗 Η 1AXIA Τιμά και Βραβεύει τον Πελάτη
🔗 Η Γιορτή του Πελάτη – Μια Παράδοση που Συνεχίζεται

Η 1AXIA συνεχίζει να τιμά και να σέβεται αυτούς που την εμπιστεύονται!

Η πρώτη μας γιορτή ήταν αφιερωμένη στον Γιάννη Ντζαχρήστo, τον πρώτο πελάτη του Βασίλη Μουντάκη, που  ακολουθεί πιστά εδώ και 36 χρόνια. Φέτος, τηρώντας την υπόσχεσή μας, διευρύνουμε τη γιορτή, καλώντας 150 πελάτες, ασφαλισμένους και συνεργάτες να γιορτάσουμε μαζί τους τη σχέση εμπιστοσύνης που έχουμε χτίσει.

Ως ένα ελάχιστο “ευχαριστώ” για την πολύτιμη στήριξή, μέσω κλήρωσης επιλέξαμε ασφαλισμένους μας, τους οποίους καλούμε την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου σε ένα αυθεντικό Κρητικό Κέντρο, για να τους τιμήσουμε και να διασκεδάσουμε μαζί!

Η εμπιστοσύνη είναι η δύναμή μας, και αυτή η γιορτή είναι αφιερωμένη σε εσάς!

Νεότερα θα ακολουθήσουν σε άρθρο μετά το πέρας της εκδήλωσης.

Εμείς, διαμεσολαβητές και εσείς οι ασφαλισμένοι, συμπορευόμαστε και προσπαθούμε να αναδείξουμε τη σημασία του ρόλου μας, ώστε οι ασφαλιστικές εταιρείες, οι ιδιωτικές κλινικές και η πολιτεία να μας αναγνωρίζουν και να μας σέβονται. Άλλωστε, η ύπαρξη και η λειτουργία τους βασίζεται στη δική μας εμπιστοσύνη και συνεργασία.

Η Κρίση στην Ασφαλιστική Αγορά: Ποιος Πραγματικά Χάνει και Ποια Είναι η Λύση;

Παράλληλα, καλούμε τις ασφαλιστικές εταιρείες να αναζητήσουν ακόμα πιο έξυπνους και ιδανικούς τρόπους για να τιμήσουν τους ασφαλισμένους τους. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου ο κλάδος της ιδιωτικής ασφάλισης δέχεται έντονη αρνητική δημοσιότητα, είναι πιο σημαντικό από ποτέ να ενισχυθεί η σχέση εμπιστοσύνης και να δοθεί έμφαση στην αξία της ουσιαστικής φροντίδας των ασφαλισμένων.

<p>The post Η Μεγάλη Μέρα Έφτασε – Γιορτή Αφιερωμένη στον Ασφαλισμένο! first appeared on Allgood.gr.</p>

Στο πλαίσιο αυτό, ανακοινώθηκαν οι 25 Επιτροπές του Ε.Ε.Α., καλώντας τα μέλη να δηλώσουν ενδιαφέρον συμμετοχής.

Οι Επιτροπές καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα επαγγελματικών κλάδων, όπως ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές, λογιστές, έμποροι, κέντρα ξένων γλωσσών, αισθητικοί, γυναίκες επιχειρηματίες, επιχειρήσεις πληροφορικής και νέων τεχνολογιών κ.ά. Παράλληλα, δίνεται η δυνατότητα υποβολής προτάσεων για τη δημιουργία νέων Επιτροπών, με σκοπό την κάλυψη αναγκών των επαγγελματιών-μελών.

Αξιοσημείωτη είναι η άμεση ανταπόκριση του προέδρου της ΠΕΚΑΠ (Πανελλήνια Ένωση Καταναλωτών Ασφαλιστικών Προϊόντων), κ. Βασίλη Μουντάκη, ο οποίος εξέφρασε το ενδιαφέρον του για τη δημιουργία Επιτροπής Καταναλωτών. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:

“Όπως είχα ζητήσει από τον πρόεδρο κ. Χατζηθεοδοσίου και πριν τις εκλογές, με ενδιαφέρει άμεσα να φτιαχτεί μια Επιτροπή για τους Καταναλωτές, στην οποία έχω πολλές ιδέες και προτάσεις να καταθέσω. Επίσης, ως επαγγελματίας ενεργός ασφαλιστής επί 37 χρόνια, επιθυμώ να προσφέρω τις υπηρεσίες μου στην Επιτροπή των Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών.”

Η πρόταση αυτή αναδεικνύει τη σημασία της συμμετοχής επαγγελματιών που διαθέτουν εμπειρία και τεχνογνωσία, ενισχύοντας το έργο του Ε.Ε.Α. και την αποτελεσματικότητά του στην κάλυψη των αναγκών των επιχειρηματιών και των καταναλωτών.

Τα μέλη καλούνται να δηλώσουν τη συμμετοχή τους στις υπάρχουσες Επιτροπές ή να υποβάλουν προτάσεις για νέες, έως τις 10/01/2024, μέσω email στο ideli@eea.gr

Η συνεργασία όλων είναι καθοριστική για την ενίσχυση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας και την αντιμετώπιση των σύγχρονων προκλήσεων.

Ο Επιμελητηριακός Θεσμός

<p>The post Οι Επιτροπές του Ε.Ε.Α και η Πρόταση για Δημιουργία Επιτροπής Καταναλωτών first appeared on Allgood.gr.</p>

Η “ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ” είναι δημιούργημα του οραματιστή Γιάννη Δρούλια, Προέδρου τότε, της Ένωσης Επαγγελματιών Ασφαλιστών Ελλάδος (Ε.Ε.Α.Ε.) και ταυτοχρόνως Προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ασφαλιστικών Πρακτόρων (Π.Ο.Α.Π.), ενός ανθρώπου με βαθιά κατανόηση των αναγκών του κλάδου και μοναδική ικανότητα να εμπνέει και να καθοδηγεί. Ως πρωτεργάτης, ο Γιάννης Δρούλιας, πέτυχε να ενσωματώσει την Ασφαλιστική Διαμεσολάβηση στον πυρήνα της λειτουργίας του Ε.Ε.Α., στο οποίο εξελέγη και Αντιπρόεδρος για οκτώ χρόνια, ανοίγοντας νέους δρόμους για τον κλάδο και καθιερώνοντας τους Ασφαλιστές ως ζωτικό κομμάτι της επαγγελματικής κοινότητας. Η ηγεσία του έθεσε τα θεμέλια για έναν ανεξάρτητο, υπερκομματικό συνδυασμό που υπηρέτησε με συνέπεια την υπεράσπιση των συμφερόντων των Συναδέλφων.

Τη σκυτάλη του συνδυασμού, το 2011, ανέλαβε ο δυναμικός, αφοσιωμένος και άξιος συνεχιστής Κωνσταντίνος Λάμπρου, πρώην Πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Ασφαλιστικών Συμβούλων(Π.Σ.Α.Σ.), ο οποίος με την εμπειρία, την επιμονή, την ταπεινότητα και την ακεραιότητά του, ανέπτυξε περαιτέρω το όραμα της “ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ”. Υπηρέτησε τον κλάδο με υπευθυνότητα και στρατηγική σκέψη, αναδεικνύοντας τη σημασία της εκπροσώπησης της Ασφαλιστικής Διαμεσολάβησης σε έναν τόσο κρίσιμο θεσμό όπως το Ε.Ε.Α., στο οποίο διετέλεσε και Πρόεδρος του Τμήματος Υπηρεσιών για έξι χρόνια. Το έργο του Κωνσταντίνου Λάμπρου καθόρισε την πορεία του συνδυασμού και συνέβαλε στην αναβάθμιση του ρόλου των Ασφαλιστών στη σύγχρονη επαγγελματική σκηνή.

Το 2017, ο γράφων, ως τρίτος στη σειρά επικεφαλής του επιμελητηριακού συνδυασμού ”ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ” και πρώην Γενικός Γραμματέας του Πανελλήνιου Συνδέσμου Ασφαλιστικών Συμβούλων(Π.Σ.Α.Σ.), νιώθω την ανάγκη να εκφράσω τη βαθιά ευγνωμοσύνη και τον σεβασμό μου προς τους Γιάννη Δρούλια και Κωνσταντίνο Λάμπρου, για την ανεκτίμητη συνεισφορά τους στην πορεία και την εξέλιξη του συνδυασμού μας. Πρόκειται για δύο σημαίνουσες προσωπικότητες της ασφαλιστικής μας αγοράς, για δύο καταξιωμένους Συναδέλφους, επιτυχημένους εκπροσώπους του κλάδου που έχουν κερδίσει την εκτίμηση όλων για τη συνεισφορά

τους και πάνω απ’ όλα υπέροχοι άνθρωποι. Η δική μου πορεία βασίστηκε στις γερές βάσεις που αυτοί οι δύο έθεσαν με το έργο τους. Είναι τιμή μου που είχα την ευκαιρία να συνεχίσω το όραμά τους και να προσθέσω το δικό μου λιθαράκι σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια.

Στα 27 χρόνια δράσης, ο κλαδικός μας επιμελητηριακός συνδυασμός συμμετείχε σε πέντε εκλογικές αναμετρήσεις και μία συμπληρωματική, καταλαμβάνοντας θέσεις ευθύνης και επιρροής. Με ανεξαρτησία, ακομμάτιστο χαρακτήρα και συλλογικότητα, συνέβαλε στη διαμόρφωση του θεσμικού ρόλου του Ε.Ε.Α. λειτουργώντας ως σημείο αναφοράς για τον παραδοσιακό Ασφαλιστικό Διαμεσολαβητή και την προώθηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Η “ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ” λειτούργησε ως μήτρα άλλων συνδυασμών, αποτέλεσε πρότυπο δράσης, αφού εκλεγμένοι Συνάδελφοι μαζί μας, μετέπειτα ηγήθηκαν στη δημιουργία νέων συνδυασμών ή στελέχωσαν άλλα ψηφοδέλτια.

Πιο συγκεκριμένα, ο κλαδικός μας συνδυασμός:

– στις εκλογές του 1997, εξέλεξε 2 έδρες με τους Γιάννη Δρούλια και Αλέξανδρο Ραφαηλίδη,

– στις εκλογές του 2001, εξέλεξε 5 έδρες με τους Γιάννη Δρούλια, Νίκολαο Λεβετσοβίτη, Γεώργιο Πρέκα, Παναγιώτη Αμπατζίδη, Βασίλη Μουντάκη

– στις συμπληρωματικές εκλογές του 2002, εξέλεξε επιπλέον 10 έδρες, με τους Κώστα Λάμπρου, Μαρίκα Βικτωράτου, Παναγιώτη Αλεξανδρόπουλο, Δήμητρα Λύχρου, Χαράλαμπο Αλεξόπουλο, Γιάννη Μπουρλακή, Συμεών Ξηρογιαννόπουλο, Παναγιώτα Λεκαδίτη, Κώστα Δημόπουλο, Αριστέα Συριοπούλου,

– στις εκλογές του 2006, εξέλεξε 12 έδρες, με τους Γιάννη Δρούλια, Κώστα Λάμπρου, Κλήμη Δημαρχιάδη, Μαρίκα Βικτωράτου, Ελένη Γρυπάρη, Δήμητρα Λύχρου, Βασίλη Μουντάκη, Βασίλη Καρναχωρίτη, Νίκολαο Λεβετσοβίτη, Γεώργιο Πρέκα, Διονύσιο Πατρίκιο, Αικατερίνη Ζερβού,

– στις εκλογές του 2011, εξέλεξε 2 έδρες με τους Κωνσταντίνο Λάμπρου, Κλήμη Δημαρχιάδη

– στις προηγούμενες εκλογές του 2017, εξέλεξε 1 έδρα με τον Κλήμη Δημαρχιάδη.

Όλα αυτά τα χρόνια, το κύριο ζητούμενο της “ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ” ήταν η προάσπιση των συμφερόντων της Ασφαλιστικής Διαμεσολάβησης, γι’ αυτό και στο ψηφοδέλτιό μας είχαμε μόνο Ασφαλιστές.

Βάσει της πρόσφατης τροποποίησης του νόμου 4497/2017 της επιμελητηριακής νομοθεσίας, και πιο συγκεκριμένα του άρθρου 73 περί εκλογικής διαδικασίας, από τον νόμο 5019/2023 με ισχύ από την 14/02/2023, το ψηφοδέλτιο κάθε συνδυασμού στο Ε.Ε.Α. πρέπει να περιλαμβάνει, τουλάχιστον, 78 υποψήφιους για το τμήμα Επαγγελματιών και 24 υποψήφιους για το τμήμα Υπηρεσιών∙ αυτό το νέο δεδομένο μας έβαλε στο δίλημμα, ή της μετάλλαξης ή της διατήρησης της «καθαρότητας» του

συνδυασμού, κάτι που εξάλλου μαρτυρά και η ονομασία μας∙ τελικά επικράτησε το δεύτερο, που ουσιαστικά σημαίνει ότι επιλέξαμε τη μη συμμετοχή μας.

Είμαστε περήφανοι, διότι όλα αυτά τα χρόνια, στα διοικητικά συμβούλια ως το μοναδικό κλαδικό ψηφοδέλτιο, αποτελέσαμε τη διαφορετική εναλλακτική επιλογή κάποιων Συναδέλφων, τη ξεκάθαρη ασφαλιστική -και μόνο- φωνή, που εκπροσωπούσε τον Ασφαλιστή με την τσάντα στο χέρι, που καθημερινά δίνει άνιση μάχη με τα εναλλακτικά δίκτυα και την εφορία, που βλέπει το εισόδημά του, μέρα με τη μέρα να συρρικνώνεται και ας έχει αυξήσει κατά πολύ τις ώρες εργασίας του, που βλέπει να μειώνονται συνεχώς τα δικαιώματά του και να αυξάνονται οι ευθύνες και οι υποχρεώσεις του, που βλέπει να μη λύνονται τα προβλήματά του και να δημιουργούνται συνεχώς όλο και περισσότερα.

Μετά από 27 χρόνια του συνδυασμού και 18 συνεχόμενα προσωπικής παρουσίας, στα έδρανα του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, προσπαθήσαμε να παραμείνουμε πιστοί στις αξίες και στα πιστεύω της ”ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ”, χωρίς υποχωρήσεις και συμβιβασμούς, να διατηρήσουμε τον συνδυασμό, κλαδικό, ανεξάρτητο, ακομμάτιστο, ανένταχτό και ασυμβίβαστο. Παράλληλα, θελήσαμε να υπηρετήσουμε τον επιμελητηριακό θεσμό με συνέπεια και αφοσίωση, εστιάζοντας πάντα στην προάσπιση των συμφερόντων του κλάδου μας, χωρίς όμως να παραβλέπουμε και τα δίκαια αιτήματα άλλων επαγγελματιών.

Τέλος, θα ήθελα να εκφράσω την ειλικρινή μου ευγνωμοσύνη προς όλους τους Συναδέλφους Ασφαλιστικούς Διαμεσολαβητές και να τους ευχαριστήσω από καρδιάς, που όλα αυτά τα χρόνια μας/με τίμησαν με την ψήφο και την εμπιστοσύνη τους και στάθηκαν δίπλα στο έργο της “ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ”, το οποίο θα παραμείνει πηγή έμπνευσης για όλους όσοι οραματίζονται ένα καλύτερο μέλλον για την Ασφαλιστική Διαμεσολάβηση και την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα.

Με Εκτίμηση,

Κλήμης Δημαρχιάδης

Επικεφαλής Επιμελητηριακού Συνδυασμού “ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ”

Πρόεδρος Cluster “ΠΑΝΟΡΜΟΣ”

<p>The post H “ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ” ολοκλήρωσε το ταξίδι της. first appeared on Allgood.gr.</p>

Όταν ένας πελάτης χάνει την εμπιστοσύνη του σε μια
ασφαλιστική εταιρία, οι συνέπειες είναι σοβαρές και μπορούν να επηρεάσουν την
εταιρία σε πολλαπλά επίπεδα. Ωστόσο, η απώλεια της εμπιστοσύνης των συνεργατών
μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες, που είναι πολύ πιο δύσκολο να
ανατραπούν.
Απώλεια Εμπιστοσύνης Πελατών
Οι πελάτες αναζητούν αξιοπιστία και σταθερότητα από τις ασφαλιστικές εταιρίες. Η
απώλεια της εμπιστοσύνης τους μπορεί να προκύψει από διάφορους λόγους, όπως:
1. Κακή εξυπηρέτηση πελατών: Μη ικανοποιητική ή ελλιπής ανταπόκριση στις
ανάγκες και στα αιτήματα των πελατών.
2. Αναξιοπιστία στις πληρωμές: Καθυστερήσεις ή άρνηση καταβολής
αποζημιώσεων που δικαιούνται οι πελάτες.
3. Έλλειψη διαφάνειας: Αδιαφανείς όροι και προϋποθέσεις στα ασφαλιστικά
συμβόλαια που προκαλούν σύγχυση ή δυσαρέσκεια.
Οι συνέπειες της απώλειας εμπιστοσύνης περιλαμβάνουν τη φυγή των πελατών σε
ανταγωνιστές, τη διάδοση αρνητικών κριτικών και την υποβάθμιση της φήμης της
εταιρίας. Αυτά τα προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με βελτίωση των
υπηρεσιών, ενίσχυση της διαφάνειας και προσπάθειες αποκατάστασης της
εμπιστοσύνης μέσω επικοινωνίας και ανοιχτού διαλόγου με τους πελάτες.
Απώλεια Εμπιστοσύνης Συνεργατών
Οι συνεργάτες, όπως οι μεσίτες, οι πράκτορες και οι άλλοι επαγγελματίες που
υποστηρίζουν και προωθούν τις υπηρεσίες της ασφαλιστικής εταιρίας, αποτελούν
κρίσιμο κομμάτι της επιτυχίας της. Η απώλεια της εμπιστοσύνης αυτών των
συνεργατών μπορεί να έχει πολύ πιο σοβαρές και μακροχρόνιες συνέπειες:
1. Μείωση των πωλήσεων: Οι συνεργάτες είναι η κινητήριος δύναμη πίσω από
την προσέλκυση νέων πελατών και την προώθηση των προϊόντων της
εταιρίας. Χωρίς την υποστήριξή τους, οι πωλήσεις μπορεί να μειωθούν
δραματικά.
2. Διαρροή εμπιστευτικών πληροφοριών: Η απογοήτευση και η έλλειψη
εμπιστοσύνης μπορεί να οδηγήσουν σε διαρροή εμπιστευτικών πληροφοριών
ή ακόμα και σε συνεργασία με ανταγωνιστές.
3. Απώλεια επαγγελματικού δικτύου: Οι σχέσεις με τους συνεργάτες είναι
συχνά αποτέλεσμα πολυετών προσπαθειών και η απώλεια αυτών των σχέσεων
μπορεί να αποδυναμώσει σημαντικά το δίκτυο της εταιρίας.
Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των συνεργατών απαιτεί στρατηγικές κινήσεις,
όπως:

 Βελτίωση της επικοινωνίας: Συνεχής και ειλικρινής επικοινωνία με τους
συνεργάτες για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και την ενημέρωσή τους
για τις προσπάθειες βελτίωσης.
 Παροχή κινήτρων: Δημιουργία προγραμμάτων επιβράβευσης και κινήτρων
για την ενίσχυση της συνεργασίας.
 Ενίσχυση της υποστήριξης: Παροχή εκπαίδευσης, εργαλείων και πόρων που
θα βοηθήσουν τους συνεργάτες να επιτύχουν τους στόχους τους.
Η διατήρηση της εμπιστοσύνης τόσο των πελατών όσο και των συνεργατών είναι
ζωτικής σημασίας για την επιβίωση και την ανάπτυξη μιας ασφαλιστικής εταιρίας. Η
απώλεια εμπιστοσύνης των πελατών είναι σοβαρή και μπορεί να οδηγήσει σε άμεσες
αρνητικές συνέπειες.
Ωστόσο, η απώλεια εμπιστοσύνης των συνεργατών μπορεί να είναι καταστροφική και
να δημιουργήσει μακροχρόνια προβλήματα που είναι δύσκολο να επιλυθούν. Οι
ασφαλιστικές εταιρίες πρέπει να επενδύουν συνεχώς στη βελτίωση των υπηρεσιών
τους και στη διατήρηση ισχυρών και ειλικρινών σχέσεων με όλους τους
εμπλεκόμενους φορείς.

Αλέξανδρος Βοργίας

<p>The post Η Σημασία της Εμπιστοσύνης στις Ασφαλιστικές Εταιρείες: Πελάτες και Συνεργάτες first appeared on Allgood.gr.</p>

Ωστόσο, πρόσφατες αναφορές δείχνουν ότι ορισμένοι διευθυντές πωλήσεων εμπλέκονται
σε αμφιλεγόμενες πρακτικές που απειλούν τη σταθερότητα και την αξιοπιστία του κλάδου.
Η ανάλυση που πραγματοποιήθηκε από τον τομέα έρευνας και δημοσιογραφίας
αποκαλύπτει μια ανησυχητική τάση στον τρόπο με τον οποίο ορισμένοι διευθυντές
πωλήσεων διαχειρίζονται τις συμβάσεις με τους ασφαλιστές.

Συγκεκριμένα, περιστατικά έχουν καταγραφεί όπου οι διευθυντές πωλήσεων απειλούν να
καταγγείλουν συμβάσεις σε ασφαλιστές είτε λόγω μικρής παραγωγής είτε λόγω
διαφωνιών μαζί τους.

Οι απειλές που λαμβάνουν οι ασφαλιστές από τους διευθυντές πωλήσεων περιλαμβάνουν
την απειλή της απόλυσης, τη μείωση των αμοιβών, ακόμα και την απειλή για νομικές
ενέργειες. Αυτή η τακτική δημιουργεί έναν τοξικό εργασιακό περιβάλλον, όπου οι
ασφαλιστές αναγκάζονται να επιδεικνύουν συμπεριφορές που είναι αντίθετες προς την
επαγγελματική τους ηθική και την ευημερία των πελατών τους.

Αυτή η πρακτική είναι ανησυχητική για πολλούς λόγους. Καταρχάς, υπονομεύει την
εμπιστοσύνη των ασφαλισμένων που εξαρτώνται από τις ασφαλιστικές εταιρίες για την
προστασία των συμφερόντων τους.
Η απειλή καταγγελίας συμβάσεων ως μέσο πίεσης αντιβαίνει στην αρχή της ειλικρίνειας
και της διαφάνειας που θα έπρεπε να διέπει τις σχέσεις μεταξύ ασφαλισμένων και
ασφαλιστικών εταιριών.
Επιπλέον, αυτές οι αμφιλεγόμενες πρακτικές μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρές
επιπτώσεις για τους ασφαλιστές που απειλούνται. Η απώλεια συμβάσεων λόγω πίεσης από
διευθυντές πωλήσεων μπορεί να οδηγήσει σε οικονομική αβεβαιότητα και ακόμη και στην
απώλεια της εργασίας τους.

Είναι σαφές ότι οι διευθυντές πωλήσεων σε ασφαλιστικές εταιρίες πρέπει να
αντιμετωπίζουν τους ασφαλιστές με σεβασμό και ειλικρίνεια, αντί να ασκούν πίεση για
την εκπλήρωση των προσωπικών τους ατομικών στόχων. Είναι σημαντικό να αναληφθούν
άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση αυτής της ανάρμοστης συμπεριφοράς. Οι ασφαλιστικές
εταιρίες πρέπει να διεξάγουν εκτεταμένες εσωτερικές έρευνες για να ανακαλύψουν
περιπτώσεις παράνομης δράσης και να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα,
συμπεριλαμβανομένης της απόλυσης των υπεύθυνων.

Επιπλέον, οι νομικές αρχές πρέπει να επιβάλουν αυστηρές κυρώσεις σε αυτούς που
εμπλέκονται σε τέτοιου είδους πρακτικές. Η απόφαση των ασφαλιστικών εταιριών να μην
ανεχθούν τέτοιες παραβιάσεις πρέπει να υποστηριχθεί από το νομικό σύστημα.
Τέλος, οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι πρέπει να είναι ενήμεροι για τα δικαιώματά τους και να
μην φοβούνται να αναφέρουν οποιαδήποτε παράνομη δραστηριότητα που ανιχνεύουν.

Εν κατακλείδι, αυτές οι ανησυχητικές αναφορές απαιτούν δράση από τις αρμόδιες αρχές
του κλάδου. Είναι αναγκαίο να επιβληθούν αυστηρότερες κανονιστικές προδιαγραφές
και να διεξαχθούν εμπεριστατωμένες έρευνες για να διασφαλιστεί η διατήρηση της
επαγγελματικής ηθικής και της διαφάνειας στην ασφαλιστική βιομηχανία.

Μόνο μέσω της αποφασιστικής δράσης μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι η βιομηχανία των
ασφαλίσεων θα παραμείνει σταθερή και ανεπηρέαστη από αμφιλεγόμενες πρακτικές.

Αλέξανδρος Βοργίας

<p>The post Αμφιλεγόμενες Πρακτικές Διευθυντών Πωλήσεων στις Ασφαλιστικές Εταιρίες first appeared on Allgood.gr.</p>

<p>The post Πες το με μαντινάδες… first appeared on Allgood.gr.</p>