Από τις αρχές του πολέμου, η Κρήτη βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των δύο αντίπαλων συμμαχιών, αφού, λόγω της στρατηγικής της θέσης, συνιστούσε εξαίρετη βάση αεροναυτικών επιχειρήσεων προς κάθε κατεύθυνση και παράλληλα, εξασφάλιζε στον κάτοχό της τον έλεγχο όλων των θαλάσσιων συγκοινωνιών στη Μεσόγειο.

Η νήσος απασχόλησε σοβαρά τον Χίτλερ πολύ πριν η Γερμανία εκδηλώσει έμπρακτα τις προθέσεις της κατά της Ελλάδας. Πίστευε ότι καταλαμβάνοντας την Κρήτη θα εξασφάλιζε μία ταχεία επιτυχία στην Ανατολική Μεσόγειο και ότι η επίθεση  έπρεπε να γίνει με αεραποβατική ενέργεια.

Για την Ελλάδα, η διατήρηση της ελευθερίας του νησιού είχε τεράστια ηθική και πολιτική σημασία, αφού μετά την κατάληψη της ηπειρωτικής χώρας αποτελούσε μοναδική βάση συγκέντρωσης των αποσυρόμενων στρατευμάτων.

Την ευθύνη ασφάλειας της Κρήτης, μετά από τη σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής Κυβερνήσεως, είχε αναλάβει η Βρετανία προκειμένου να διαφυλάξει τα συμφέροντα της στη Μέση Ανατολή. Τον Απρίλιο του 1941, τη Διοίκηση των Δυνάμεων Κρήτης ανέλαβε ο Διοικητής της 2ας Νεοζηλανδικής Μεραρχίας, Υποστράτηγος Φρέυμπεργκ.

Δίχως απαιτούμενη οργάνωση, με ελλιπή μέσα πυρός, υποτυπώδη αντιαεροπορική άμυνα και μηδενική αεροπορική υποστήριξη, η στρατιωτική δύναμη του νησιού (βρετανικά, αυστραλιανά και νεοζηλανδικά στρατεύματα,  συμπεριλαμβανομένων της δύναμης της Σχολής Χωροφυλακής Ρεθύμνου και 300 Ευέλπιδων) ανερχόταν περίπου σε 43.000 άνδρες.

Με βάση τη σπουδαιότητα και την ευπάθεια των στρατηγικών σημείων της νήσου, οι Δυνάμεις κατανεμήθηκαν στους Τομείς Μάλεμε, Χανίων, Ρεθύμνου και Ηρακλείου έχοντας ως αποστολή την άμυνα της νήσου, απαγορεύοντας στον εχθρό τη χρησιμοποίηση των αεροδρομίων και λιμένων της.

Από την πλευρά της Γερμανίας, στις 25 Απριλίου 1941 εκδόθηκε η «υπ` αριθμ. 28» διαταγή γενικών κατευθύνσεων με τη συνθηματική ονομασία «ΕΡΜΗΣ» (επιχείρηση κατάληψης της Κρήτης). Οι γερμανικές δυνάμεις, που θα αναλάμβαναν την επιχείρηση αποτελούντο από έναν στόλο 1.370 αεροσκαφών, 70 πλοία, και φυσικά, από το επίλεκτο στρατιωτικό σώμα ( Fallschirmjäger, αερομεταφερόμενες Δυνάμεις της  Luftwaffe) του Γ΄ Ράιχ, δυνάμεως 22.700 ανδρών.

Η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε την 20η Μαΐου 1941 σε τρεις τομείς: Χανίων – Μάλεμε, Ρεθύμνου και Ηρακλείου. Παρά τον σφοδρό βομβαρδισμό των κυριότερων αεροδρομίων, λιμανιών και πόλεων του νησιού, τα πρώτα γερμανικά τμήματα σχεδόν αποδεκατίστηκαν.

Όμως, η αποτυχημένη βρετανική αντεπίθεση για ανακατάληψη του αεροδρομίου του Μάλεμε και του υψώματος 107, τα οποία είχαν περιέλθει στη γερμανική κατοχή τη νύχτα της 21ης Μαΐου, μετέστρεψε την κατάσταση υπέρ του αντιπάλου.

Η πρωτοβουλία περιήλθε πλέον στους Γερμανούς, οι οποίοι συνεχώς ενισχύονταν με νέες αεραποβάσεις. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Μαΐου, ο Διοικητής των συμμαχικών Δυνάμεων Κρήτης κοινοποίησε το σχέδιο εκκενώσεως, το οποίο προέβλεπε αποχώρηση του όγκου των Δυνάμεων από τις περιοχές των Σφακιών.

Το βράδυ της 31ης Μαΐου εγκατέλειψαν τις ακτές των Σφακίων και τα τελευταία βρετανικά τμήματα.  Μέχρι το τέλος του μήνα ολοκληρώθηκε η κατάληψη του νησιού παρά τη σθεναρή άμυνα των βρετανοελληνικών δυνάμεων και την αντίσταση σύσσωμου του κρητικού λαού, ο οποίος αναδείχθηκε σε απρόβλεπτο και καθοριστικό παράγοντα του αγώνα. Μεγάλης σημασίας, επίσης, ήταν η εθελοντική συμμετοχή στις πολεμικές επιχειρήσεις ενός τμήματος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (300 πρωτοετείς ευέλπιδες).

Συνοπτικά, τα στοιχεία εκείνα που έγειραν την πλάστιγγα υπέρ της Γερμανίας ήταν:

• τα σημαντικά κενά στην αμυντική οργάνωση του νησιού,
• η απουσία του φυσικού υπερασπιστή της νήσου, Vης  Μεραρχίας Κρήτης, η οποία βρισκόταν αποκλεισμένη στην ηπειρωτική Ελλάδα,
• η έλλειψη επικοινωνιών που έπαιξε καθοριστικό αρνητικό ρόλο στην περιοχή Μάλεμε,
• η παντελής έλλειψη οργάνωσης και εξοπλισμού της πολιτοφυλακής και
• η απόλυτη αεροπορική κυριαρχία των Γερμανών.

Αξίζει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι παρά την αρνητική της έκβαση, η Μάχη της Κρήτης κατάφερε ένα ισχυρό πλήγμα στη γερμανική στρατιωτική μηχανή. Το επίλεκτο σώμα των Αλεξιπτωτιστών (το οποίο μέχρι πρότινος είχε επιτύχει σημαντικά κατορθώματα με μικρό κόστος), αιφνιδιαζόμενο από την αντίσταση που επέδειξε ο λαός της Κρήτης, υπέστη τεράστιες απώλειες.

Η Κρήτη έγινε «ο τάφος των Γερμανών αλεξιπτωτιστών», όπως άλλωστε αναγκάστηκε να ομολογήσει και ο Διοικητής του XI Γερμανικού Σώματος Αεροπορίας, Αντιπτέραρχος Στούντεντ και η αφορμή για τον μετέπειτα παροπλισμό τους.

Στη Μάχη της Κρήτης, συνετρίβη ένα από τα πολυτιμότερα όπλα του Χίτλερ, καταρρίφθηκε ο μύθος του αήττητου των Δυνάμεων του Άξονα και μπήκαν οι βάσεις για την ανατροπή των στρατηγικών σχεδίων της Γερμανίας.

Πηγή και φωτογραφίες: Γενικό Επιτελείο Στρατού

Αναδημοσίευση https://www.onalert.gr/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ  ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΣΤΗ https://el.wikipedia.org/

Πρόλογος

Δείτε επίσης: Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και Ελληνοϊταλικός Πόλεμος

Η Κρήτη βρισκόταν στα σχέδια των Βρετανών από τα πρώτα στάδια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Τον Απρίλιο του 1940 οι Αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων εξέτασαν το ενδεχόμενο κατάληψης της νήσου σε περίπτωση εισόδου στον πόλεμο της Ιταλίας, η οποία έως τότε κρατούσε ουδέτερη στάση. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους με την διαφαινόμενη κατάρρευση της Γαλλίας, συμμάχου του Ηνωμένου Βασιλείου, και την είσοδο τελικά της Ιταλίας στον πόλεμο, οι Βρετανοί έθεσαν ως στρατηγικούς στόχους στην ανατολική Μεσόγειο να μην πέσει η Κρήτη στα χέρια των Ιταλών και να εξουδετερωθούν οι ιταλικές δυνάμεις στα Δωδεκάνησα. Παράλληλα εξασφάλισαν τη συγκατάθεση της ελληνικής κυβέρνησης να καταλάβουν την Κρήτη και τη Μήλο σε περίπτωση που η Ελλάδα δεχόταν επίθεση από την Ιταλία.^[3] Οι Γερμανοί είχαν επίσης επισημάνει αρκετά νωρίς τη σπουδαιότητα της γεωγραφικής θέσης της Κρήτης. Στις 25 Οκτωβρίου 1940 ο αντιστράτηγος Φραντς Χάλντερ, αρχηγός του γενικού επιτελείου του στρατού ξηράς, ανέφερε ότι η κυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο εξαρτιόταν από την κατάληψη της Κρήτης και ότι ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό θα ήταν η εισβολή από αέρος, ενώ ο Άλφρεντ Γιοντλ, αρχηγός του επιτελείου επιχειρήσεων της Ανώτατης Διοίκησης Ενόπλων Δυνάμεων, είχε προτείνει την κατάληψή της από τους Ιταλούς, ώστε να μην πέσει στα χέρια των Βρετανών. Στις 28 Οκτωβρίου 1940, κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους στη Φλωρεντία, ο Χίτλερπρόσφερε στον Μουσολίνι μια αερομεταφερόμενη μεραρχία και μια μεραρχία αλεξιπτωτιστών για αυτόν τον σκοπό.^[4]

Όταν άρχισε η ένταση με την Ιταλία, αρκετούς μήνες πριν την ιταλική εισβολή, η ελληνική κυβέρνηση εκπόνησε αμυντικά σχέδια και έλαβε μέτρα για την απόκρουση ενδεχόμενης ιταλικής επίθεσης στο νησί. Η άμυνα της Κρήτης ήταν έργο της 5ης Μεραρχίας Πεζικού,^[5] της Μεραρχίας Κρητών, δύναμης 22.000 ανδρών. Αποτελούνταν από 3 συντάγματα πεζικού, το 14ο, το 43ο και το 44ο που βρίσκονταν στα Χανιά, το Ρέθυμνο και το Ηράκλειο, καθώς και το 5ο Σύνταγμα Πυροβολικού που ήταν εγκατεστημένο στον όρμο της Σούδας. Με την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, η ελληνική κυβέρνηση κάλεσε τους Βρετανούς να αναλάβουν την άμυνα της Κρήτης και μετέφερε την 5η Μεραρχία στο μέτωπο της Ηπείρου, με εξαίρεση κάποιες μονάδες του εφοδιασμού και τη Χωροφυλακή.^[6]

Η άμυνα της Κρήτης πέρασε στην ευθύνη του βρετανικού Αρχηγείου της Μέσης Ανατολής, με έδρα το Κάιρο και επικεφαλής τον στρατηγό Άρτσιμπαλντ Ουέηβελ. Ωστόσο η Κρήτη αποτελούσε χαμηλή προτεραιότητα για τους Βρετανούς στρατιωτικούς. Το φθινόπωρο του 1940 ήταν ακόμα ανοικτό το ενδεχόμενο γερμανικής εισβολής στο νησί τους και είχαν να αντιμετωπίσουν τους γερμανικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς και τον υποβρυχιακό πόλεμο στον Ατλαντικό Ωκεανό. Το Αρχηγείο της Μέσης Ανατολής, που πολεμούσε εναντίον των Ιταλών στη Λιβύη και την Ανατολική Αφρική, ήταν επιφορτισμένο με την άμυνα ενός εκτεταμένου μετώπου που περιλάμβανε την Αίγυπτο, το Σουδάν, την Παλαιστίνη, την Υπεριορδανία, την Κύπρο, τη Βρετανική Σομαλιλάνδη, το Άντεν, το Ιράν και την περιοχή του Περσικού Κόλπου. Ο ανεφοδιασμός του γινόταν με νηοπομπές που έκαναν τον περίπλου της Αφρικής και διαρκούσαν 6 εβδομάδες. Ο Ουέηβελ δεν μπορούσε να αναπτύξει νοτιοαφρικανικά στρατεύματα παρά μόνο στο μέτωπο της Ανατολικής Αφρικής, ενώ για τη χρησιμοποίηση νεοζηλανδικών και αυστραλιανών μονάδων χρειαζόταν την έγκριση των κυβερνήσεων των χωρών αυτών.^[7] Αντίστοιχα μεγάλες ελλείψεις εξοπλισμού και εφοδιασμού υπήρχαν στην αεροπορία και το ναυτικό. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ, σε σύσκεψη επιτελών στο Λονδίνο, ζήτησε να σταλούν στην Κρήτη 2 ταξιαρχίες, να κατασκευαστούν αεροδρόμια και να μετατραπεί ο όρμος της Σούδας σε βάση ανεφοδιασμού του βρετανικού στόλου της Μεσογείου.^[8]

Οι πρώτες δυνάμεις που στάλθηκαν στο νησί ήταν, στις 31 Οκτωβρίου, ένα τάγμα πεζικού στον κόλπο της Σούδας και ακόμη 2.500 άνδρες που αφίχθησαν στις 6 Νοεμβρίου, εξοπλισμένοι με αντιαεροπορικά πυροβόλα. Πρώτος διοικητής των βρετανικών δυνάμεων στην Κρήτη ήταν ο ταξίαρχος Ορντ Τίντμπουρι.^[9]

Γένεση και προετοιμασία της επιχείρησης Ερμής

Δείτε επίσης: Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα

Οι Γερμανοί, αφού πραγματοποίησαν σε σύντομο χρονικό διάστημα, 6-30 Απριλίου 1941 το κύριο μέρος της αποστολής τους, δηλαδή την κατάκτηση της ηπειρωτικής Ελλάδας, άρχισαν αμέσως και προπαρασκευάζονται για την κατάκτηση της Κρήτης. Η εισβολή των Γερμανών έπρεπε να πραγματοποιηθεί σύντομα και κατά τρόπο κεραυνοβόλο, για να συνεχίσουν τα κατακτητικά τους σχέδια προς Ρωσία, Μάλτα και Κύπρο^[10]. Την πρόταση για εισβολή από αέρος στην Κρήτη έκανε, στον αρχηγό της γερμανικής πολεμικής αεροπορίας, Χέρμαν Γκαίρινγκ, ο πτέραρχος Κουρτ Στούντεντ, δημιουργός της μεραρχίας αλεξιπτωτιστών και διοικητής του 11ου Αεροπορικού Σώματος. Οι δυό τους επισκέφτηκαν τον Χίτλερ στις 21 Απριλίου 1941, ο οποίος εξέφρασε επιφυλάξεις προβλέποντας μεγάλες απώλειες και προτείνοντας τη χρησιμοποίηση των αλεξιπτωτιστών για την κατάκτηση της Μάλτας. Ωστόσο έδωσε την έγκρισή του για την επιχείρηση, που ονομάστηκε Ερμής, εκδίδοντας την υπ’ αριθμό 28 Διαταγή γενικών Επιχειρήσεων, στις 25 Απριλίου 1941.^[11] Η διοίκησή της ανατέθηκε στον Γκαίρινγκ, ο σχεδιασμός και η διεξαγωγή της στον πτέραρχο Αλεξάντερ Λερ, διοικητή του 4ου Αεροπορικού Στόλου^[12]. Ο 4ος Αεροπορικός Στόλος περιλάμβανε το 11ο και το 8ο Αεροπορικό Σώμα. Το 11ο Αεροπορικό Σώμα αποτελούνταν από τις μονάδες που θα πολεμούσαν στο έδαφος, την 7η Μεραρχία Αλεξιπτωτιστών και την 22η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία. Το 8ο Αεροπορικό Σώμα περιλάμβανε 550 βομβαρδιστικά και καταδιωκτικά αεροσκάφη. Επίσης, είχε στη διάθεσή του δέκα σμηναρχίες μεταγωγικών αεροσκαφών από τις οποίες οι εννέα θα μετέφεραν τους αλεξιπτωτιστές και μία θα ρυμουλκούσε ανεμοπλάνα των μονάδων εφόδου.^[13] Η επιχείρηση Ερμής ήταν η πρώτη αποστολή που επρόκειτο να φέρει σε πέρας μόνη της η πολεμική αεροπορία.^[14]

Κατά τον σχεδιασμό της επιχείρησης είχαν εκπονηθεί δυο σενάρια. Το πρώτο, το οποίο υποστηριζόταν από τον Λερ, προέβλεπε την απόβαση μόνο στο δυτικό μέρος του νησιού, από το αεροδρόμιο του Μάλεμε έως τα Χανιά, ενώ στη συνέχεια θα γινόταν προώθηση προς τα ανατολικά. Το σενάριο αυτό εξασφάλιζε τη συγκέντρωση δυνάμεων σε ένα μόνο σημείο και κατά συνέπεια γερμανική κυριαρχία τόσο στο έδαφος όσο και στον αέρα. Τα μειονεκτήματά του ήταν ότι παρατεινόταν η διάρκεια της επιχείρησης, τα στρατεύματα θα έπρεπε να ανεφοδιάζονται από αέρος, άφηνε τα άλλα δυο αεροδρόμια της Κρήτης στη διάθεση των αντιπάλων, ενώ ήταν αμφίβολη η δυνατότητα του διαδρόμου προσγείωσης στο Μάλεμε να εξυπηρετήσει τόσο μεγάλη κίνηση. Το δεύτερο σενάριο, το οποίο υποστηριζόταν από τον Στούντεντ, προέβλεπε την ταυτόχρονη επίθεση σε επτά σημεία, με σκοπό να πέσουν αμέσως στα χέρια των αλεξιπτωτιστών οι μεγάλες πόλεις και τα αεροδρόμια. Αυτό όμως θα είχε ως συνέπεια τη διάσπαση την λιγοστών γερμανικών δυνάμεων και θα καθιστούσε ευχερή την εξόντωσή τους. Ο Στούντεντ επιθυμούσε επίσης να μην υπάρξουν προπαρασκευστικοί βομβαρδισμοί ώστε να αιφνιδιαστούν οι αμυνόμενοι. Στο παράτολμο αυτό σχέδιο ήταν αντίθετος ο διοικητής του 8ου Αεροπορικού Σώματος, Βόλφραμ φον Ρίχτχοφεν, καθώς το Σώμα του δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει επαρκώς τις επίγειες δυνάμεις. Ο ίδιος επιθυμούσε να προηγηθεί της απόβασης τετραήμερος αεροπορικός βομβαρδισμός με σκοπό την καταστροφή των εχθρικών αεροσκαφών, πλοίων, αντιαεροπορικών πυροβόλων και του επικοινωνιακού δικτύου.^[15]

Τελικά αποφασίστηκε η πραγματοποίηση επίθεσης σε τέσσερα σημεία, στο Μάλεμε, τα Χανιά, το Ρέθυμνο και το Ηράκλειο. Η επίθεση θα γινόταν σε δύο κύματα, καθώς δεν επαρκούσαν τα μεταγωγικά αεροσκάφη για ταυτόχρονη επίθεση. Το πρώτο κύμα θα εξαπολυόταν στις 07:15 το πρωί και αποτελούνταν από δύο ομάδες. Η ομάδα Κομήτης θα έπρεπε να καταλάβει τον διάδρομο προσγείωσης του Μάλεμε και να τον διατηρήσει ανοικτό ώστε να είναι δυνατή η προσγείωση γερμανικών αεροσκαφών. Το πρώτο κλιμάκιο της ομάδας Άρης θα καταλάμβανε την πόλη των Χανίων και το λιμάνι της Σούδας. Το δεύτερο κύμα θα εξαπολυόταν στις 15:15 το απόγευμα, αποτελούμενο επίσης από δύο ομάδες. Το δεύτερο κλιμάκιο της ομάδας Άρης θα καταλάμβανε το Ρέθυμνο και τον διάδρομο προσγείωσης της περιοχής. Τέλος η ομάδα Ωρίων θα καταλάμβανε την πόλη και το αεροδρόμιο του Ηρακλείου. Την κατάληψη του τελευταίου θα ακολουθούσε προσγείωση αερομεταφερόμενων μονάδων οι οποίες μαζί με τους αλεξιπτωτιστές θα κινούνταν προς τα Χανιά και θα κύκλωναν το σύνολο των αμυνόμενων. Το 8ο Αεροπορικό Σώμα θα παρείχε, τελικά, αεροπορική υποστήριξη στην επιχείρηση.^[16] Την δεύτερη μέρα της επιχείρησης, δύο στολίσκοι αποτελούμενοι από επιταγμένα πλοία, εξήντα τρία μηχανοκίνητα καΐκια και επτά μικρά φορτηγά, θα απέπλεαν από τα Μέγαρα και τη Χαλκίδα μεταφέροντας ενισχύσεις, εφόδια και υποζύγια. Ο πρώτος στολίσκος θα είχε προορισμό τον κόλπο της Σούδας ή τα Χανιά και ο δεύτερος το Ηράκλειο. Μετά την κατάληψη του Ηρακλείου, θα αναχωρούσε από τον Πειραιά ένας τρίτος στολίσκος από μεγαλύτερα ακτοπλοϊκά σκάφη που θα μετέφερε ελαφρά τεθωρακισμένα και μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς. Για την προστασία των στολίσκων, το ιταλικό πολεμικό ναυτικό διέθεσε δύο παλαιές τορπιλακάτους. Το σχέδιο μεταφοράς από τη θάλασσα είχε προστεθεί, ως ασφαλιστική δικλίδα, κατόπιν επιμονής του Χίτλερ.^[17]

Η προετοιμασία της επιχείρησης Ερμής συνάντησε πολλές οργανωτικές δυσκολίες που οφείλονταν στο φτωχό οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο των Βαλκανίων καθώς και στον ελάχιστο διαθέσιμο χρόνο προετοιμασίας, λόγω της επερχόμενης γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση. Ο 4ος Αεροπορικός Στόλος είχε ήδη μεταφέρει προς ανατολάς μεγάλο τμήμα του προσωπικού εδάφους, των πυρομαχικών και των αεροσκαφών του.^[18] Η 22η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία, η οποία βρισκόταν στη Ρουμανία, ήταν αδύνατον να μεταφερθεί εγκαίρως στην Ελλάδα. Αντικαταστάθηκε από την 5η Ορεινή Μεραρχία η οποία είχε πάρει μέρος στην κατάληψη της Ελλάδας και στρατοπέδευε στη Χαλκίδα. Εξαιτίας των σοβαρών απωλειών της στις μάχες στη στενωπό του Ρούπελ, η 5η Ορεινή Μεραρχία ενισχύθηκε με ένα τμήμα ορεινού συντάγματος από άλλη μεραρχία.^[19] Για τον εφοδιασμό με καύσιμα των μεταγωγικών αεροσκαφών έπρεπε να μεταφερθούν από την Ιταλία, με δύο ατμόπλοια, 12.000 τόνοι καυσίμων. Καθώς, για λόγους ασφαλείας, έπρεπε να διέλθουν από τη διώρυγα της Κορίνθου, κλήθηκαν βατραχάνθρωποι του πολεμικού ναυτικού από το Κίελο, για την καθαρίσουν. Η καθυστέρηση αυτή οδήγησε στη μετάθεση της έναρξης της επιχείρησης Ερμής από τις 17 στις 20 Μαΐου.^[20] Για την εξυπηρέτηση ενός τόσο μεγάλου αριθμού αεροσκαφών, οι Γερμανοί, μέσα σε λίγες εβδομάδες είχαν καθαρίσει, επεκτείνει και κατασκευάσει εκ νέου διαδρόμους απογείωσης, χρησιμοποιώντας ανηλεώς καταναγκαστική εργασία πολιτών.^[21]

Ο ιταλικός στρατός αρχικά απωθήθηκε από τους Έλληνες, στην συνέχεια όμως η γερμανική επέμβαση ανέτρεψε τα δεδομένα. Μετά την επιτυχή γερμανική εισβολή, το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό, με τη συνδρομή οποιουδήποτε πλωτού μέσου ήταν διαθέσιμο στα ελληνικά λιμάνια εκείνη τη στιγμή, απομάκρυνε 57.000 συμμάχους στρατιώτες από την ηπειρωτική Ελλάδα. Από αυτούς, αρκετοί κατέληξαν στην Κρήτη, όπου ενίσχυσαν την υπάρχουσα στρατιωτική δύναμη των 14.000 ανδρών^{[εκκρεμεί παραπομπή]}.

Στην πραγματικότητα, στην αρχή της μάχης οι Σύμμαχοι είχαν το πλεονέκτημα της αριθμητικής ανωτερότητας και της ναυτικής υπεροχής. Οι Γερμανοί είχαν αεροπορική υπεροχή και μεγαλύτερη κινητικότητα, κάτι που τους επέτρεπε να συγκεντρώνουν τις δυνάμεις τους πιο αποτελεσματικά.

Συμμαχικές Δυνάμεις

Τον Μάιο του 1941 η άμυνα αποτελείτο από περίπου 11.551 Έλληνες: τρία τάγματα της V Μεραρχίας του Ελληνικού Στρατού, (τα οποία είχαν μείνει πίσω όταν η υπόλοιπη μονάδα είχε μεταφερθεί στην ηπειρωτική Ελλάδα για να αντιμετωπίσει την ιταλική εισβολή), την Κρητική Χωροφυλακή με 2.500 άνδρες, τη Φρουρά Ηρακλείου (τάγμα άμυνας που αποτελούνταν κυρίως από προσωπικό για μεταφορές και διοικητική μέριμνα) και υπολείμματα της 12ης και 20ης μεραρχιών ελληνικού στρατού ( που είχαν καταφύγει στην Κρήτη και είχαν οργανωθεί υπό βρετανική διοίκηση)^[22].

Υπήρχαν, ακόμη, μαθητές της Σχολής Οπλιτών Χωροφυλακής, οι μαθητές της Σχολής Ευελπίδων, τμήμα Οπλιτών της Αεροπορίας και οκτώ τάγματα νεοσυλλέκτων που είχαν καταφύγει στο νησί, μέσω Πελοποννήσου^[23]. Αυτές οι δυνάμεις ήταν ήδη οργανωμένες σε ισάριθμα συντάγματα εκπαιδευομένων νεοσυλλέκτων και αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθεί η υπάρχουσα διαμόρφωση για την οργάνωση των ελληνικών μονάδων, ενισχύοντάς τες με έμπειρους άνδρες που έφθαναν από την ηπειρωτική χώρα.

Τα στρατεύματα της Βρετανικής Κοινοπολιτείας αποτελούνταν από την αρχική βρετανική φρουρά και 25.000 ακόμα στρατιώτες που είχαν διαφύγει από την ηπειρωτική χώρα^{[εκκρεμεί παραπομπή]}. Αυτοί ήταν ένα μίγμα από ακέραιες μονάδες κάτω από την κανονική τους διοίκηση και μονάδες συγκροτημένες επί τόπου από στρατιώτες κάθε όπλου, εθνικότητας και ειδικότητας. Οι περισσότεροι από αυτούς διέφυγαν από την ηπειρωτική Ελλάδα με τον ατομικό τους μόνον εξοπλισμό, μερικοί χωρίς καν αυτόν.

Οι μονάδες που υπεράσπιζαν το νησί ήταν η 2η Νεοζηλανδική Μεραρχία (εκτός από την 6η ταξιαρχία και την διοίκηση του τμήματος, που είχε σταλεί στην Αίγυπτο), η αυστραλιανή 19η ταξιαρχία και η βρετανική 14η ταξιαρχία πεζικού. Στη Νεοζηλανδική Μεραρχία, δίπλα στα εννέα της τάγματα, εντάχθηκαν τά 1ο, 2ο,  6ο και 8ο Ελληνικά Συντάγματα και το Έμπεδο Χανίων, στη 19η Αυστραλιανή Ταξιαρχία με τα δύο της τάγματα εντάχθηκαν τα 4ο, 5ο Συντάγματα του Ελληνικού Στρατού, τό Έμπεδο Ρεθύμνου και τό Τάγμα Οπλιτών της Σχολής Χωροφυλακής.Τέλος στα 3 Βρετανικά, ένα Αυστραλιανό καί ένα Σκωτσέζικο τάγματα της 14ης Βρετανικής Ταξιαρχίας εντάχθηκαν τα 3ο και 7ο Συντάγματα του Ελληνικού Στρατού και το Έμπεδο Ηρακλείου^[24].

Οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν στη διάθεσή τους 16 άρματα μάχης τύπου Cruiser Mk I. Υπήρχαν ακόμα περίπου 20 μοίρες με πυροβόλα διαφόρων διαμετρημάτων, κυρίως βαρέα, πεδινά και αντιαεροπορικά. Πολλά από τά πεδινά ήταν ιταλικά που είχαν περιέλθει σε ελληνικά χέρια και δεν διέθεταν στόχαστρα βομβαρδισμού. Γενικά, οι αμυνόμενοι μειονεκτούσαν σοβαρά σε θέματα εξοπλισμού, αφού ο οπλισμός, τα πυρομαχικά και τα άλλα εφόδια βρίσκονταν πολύ κάτω από τις απαραίτητες ποσότητες, ενώ δεν υπήρχε καθόλου συμμαχική αεροπορία.

Στις 30 Απριλίου, ο Νεοζηλανδός στρατηγός Μπέρναρντ Φράιμπεργκ διορίστηκε διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στην Κρήτη.

Η κατοχή του νησιού παρείχε στο βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό άριστα λιμάνια για την ανατολική Μεσόγειο. Με βάση τη Σούδα δρούσαν δύο στόλοι: Ένας με δύο καταδρομικά και 4 αντιτορπιλλικά για να απαγορεύσει αποβάσεις στην Κρήτη από τη θάλασσα και ένας με δύο θωρηκτά και οκτώ καταδρομικά με αποστολή την προστασία του νησιού από τον Ιταλικό Στόλο^[25]. Από την Κρήτη, η συμμαχική αεροπορία μπορούσε να βομβαρδίσει τις πετρελαιοπηγές του Πλοϊέστι στη Ρουμανία. Επιπλέον, με την Κρήτη σε συμμαχικά χέρια, η νότιο-ανατολική θέση των δυνάμεων του Άξονα δεν θα ήταν ποτέ ασφαλής, κάτι που θα ήταν ζωτικής σημασίας πριν ξεκινήσει η επιχείρηση Μπαρμπαρόσσα, δηλαδή η εισβολή στη Σοβιετική Ένωση στις 22 Ιουνίου 1941. Οι Γερμανοί πραγματοποίησαν επιχειρήσεις με συνεχείς βομβαρδισμούς του νησιού, κάτι που τελικά ανάγκασε τη βρετανική Βασιλική Αεροπορία να μεταφέρει τα αεροσκάφη της στην Αλεξάνδρεια, δίνοντας έτσι στη Γερμανική Αεροπορία (Luftwaffe) την αεροπορική υπεροχή. Παρόλα αυτά το νησί παρέμενε απειλή και θα έπρεπε τελικά να κατακτηθεί.

<p>The post Μάχη της Κρήτης: Ο «τάφος των Γερμανών αλεξιπτωτιστών» και ο μύθος του «αήττητου Άξονα» που καταρρίφθηκε [pics] first appeared on Allgood.gr.</p>

Συγκινητική ήταν και η παρουσία περίπου 15.000 φιλάθλων στο γήπεδο -παρότι είχαν διατεθεί πολύ περισσότερα εισιτήρια, οι ελλείψεις καυσίμων και οι δυσκολίες μετακίνησης περιόρισαν την προσέλευση. Μεταξύ των Ελλήνων που ταξίδεψαν ήταν και ο Μανώλης Γλέζος, ο οποίος είχε δηλώσει πως το συγκεκριμένο ταξίδι τον έκανε φίλο της ΑΕΚ για όλη του τη ζωή.

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ Μάριος Ηλιόπουλος στη Γιορτή του Παγκόσμιου Πολιτιστικού Συλλόγου Αγιά Σοφιά

ΑΕΚ: Από τους πρόσφυγες στη δόξα — Η ιστορία γράφεται ξανά!

 

“Κώστας Νεστορίδης • Ο μάγος της μπάλας” -ΑΕΚ

Όταν σου λένε ότι κάτι είναι αδύνατο… να θυμάσαι την ΑΕΚ

21 Δεκεμβρίου, 2025

<p>The post ΑΕΚ: 27 χρόνια από το ιστορικό φιλικό της Ένωσης στο βομβαρδισμένο Βελιγράδι [εικόνες] first appeared on Allgood.gr.</p>

Είναι μια υπενθύμιση.
Μια υπενθύμιση ότι τίποτα από όσα θεωρούμε σήμερα δεδομένα… δεν ήταν ποτέ αυτονόητο.

Το 1821, μια χούφτα άνθρωποι τόλμησαν το αδιανόητο.
Δεν είχαν ασφάλεια. Δεν είχαν βεβαιότητα. Δεν είχαν “plan B”.

Είχαν όμως κάτι που σήμερα λείπει από πολλούς:
Πίστη, αποφασιστικότητα και συνείδηση ευθύνης.

Δεν περίμεναν “το κράτος”.
Δεν περίμεναν “κάποιον άλλον”.
Δεν έψαχναν δικαιολογίες.

Πήραν την ευθύνη πάνω τους.

Και σήμερα;

Σήμερα ζούμε σε μια άλλη εποχή.
Δεν έχουμε κατακτητές.
Έχουμε όμως άλλους κινδύνους:

• Την αδιαφορία
• Την έλλειψη παιδείας
• Την εύκολη λύση
• Την ψευδαίσθηση ότι “κάποιος άλλος θα φροντίσει”

Και εδώ είναι το κρίσιμο σημείο:

Η ελευθερία δεν τελειώνει όταν φύγει ο κατακτητής.
Τότε ξεκινά η πραγματική ευθύνη.

Η ελευθερία του σήμερα έχει άλλο πρόσωπο

Σήμερα η ελευθερία σημαίνει:

• Να έχεις γνώση
• Να προστατεύεις την οικογένειά σου
• Να παίρνεις αποφάσεις για το μέλλον σου
• Να μην αφήνεις την τύχη να καθορίζει τη ζωή σου

Και εδώ έρχεται μια μεγάλη αλήθεια που πολλοί αποφεύγουν:

Χωρίς πρόβλεψη, δεν υπάρχει ελευθερία.
Χωρίς ασφάλεια, δεν υπάρχει ανεξαρτησία.

Η ευθύνη είναι η νέα επανάσταση

Η μεγαλύτερη επανάσταση σήμερα δεν είναι να φωνάζεις.
Είναι να πράττεις.

• Να ασφαλίζεις την περιουσία σου
• Να προστατεύεις την υγεία σου
• Να σχεδιάζεις το αύριο
• Να μην αφήνεις την οικογένειά σου εκτεθειμένη

Γιατί η αλήθεια είναι σκληρή:

Όταν δεν προετοιμάζεσαι, δεν είσαι ελεύθερος.
Είσαι απλά τυχερός… μέχρι να πάψεις να είσαι.

Σήμερα, 25η Μαρτίου…

Δεν κοιτάμε απλά πίσω.
Κοιτάμε ψηλά.

Με περηφάνεια…
Με αισιοδοξία…
Με συνείδηση του τι σημαίνει να είσαι πραγματικά ελεύθερος.

Και ταυτόχρονα, αποτίουμε φόρο τιμής σε εκείνους που δεν δίστασαν.
Στους ήρωες που στάθηκαν όρθιοι όταν όλα έμοιαζαν χαμένα.
Σε αυτούς που μας χάρισαν το πιο πολύτιμο αγαθό:

Την ελευθερία.

Ένα μήνυμα που πρέπει να ακουστεί

Η 25η Μαρτίου δεν είναι μόνο παρελθόν.
Είναι οδηγός για το παρόν και το μέλλον.

Οι ήρωες του 1821 μας έδειξαν τον δρόμο:
Να αναλαμβάνουμε ευθύνη.
Να μη φοβόμαστε.
Να προχωράμε μπροστά.

Το ερώτημα είναι απλό:

Εμείς σήμερα τι κάνουμε με την ελευθερία που μας άφησαν;

Η ελευθερία δεν είναι κληρονομιά για να την καταναλώνεις.
Είναι ευθύνη για να την διατηρείς.

Και αν το 1821 γράφτηκε με αίμα,
το 2026 γράφεται με επιλογές.

Εσύ… τι επιλέγεις;

Η ελευθερία θέλει ευθύνη. Και η ευθύνη θέλει πράξη.

<p>The post 25η Μαρτίου: Ελευθερία δεν χαρίζεται. Κατακτιέται… και προστατεύεται first appeared on Allgood.gr.</p>

Κάθε χρόνο στις 15 Μαρτίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Καταναλωτή. Δεν πρόκειται για μια τυπική επέτειο. Είναι μια υπενθύμιση ότι ο πολίτης, ως καταναλωτής, πρέπει να προστατεύεται μέσα σε μια αγορά που συχνά γίνεται όλο και πιο σύνθετη και απαιτητική.

Η ημέρα αυτή καθιερώθηκε με αφορμή την ιστορική ομιλία του John F. Kennedy το 1962, όταν για πρώτη φορά τέθηκαν οι βασικές αρχές προστασίας του καταναλωτή:
η ασφάλεια, η ενημέρωση, η επιλογή και το δικαίωμα να ακούγεται η φωνή του.

Από τότε μέχρι σήμερα, η προστασία του καταναλωτή εξελίχθηκε σε θεμελιώδη αρχή για τις σύγχρονες οικονομίες.

15 Μαρτίου: Τα δικαιώματα του καταναλωτή δεν είναι πολυτέλεια – είναι δημοκρατία

Σε μια δύσκολη εποχή, η προστασία γίνεται ανάγκη

Η σημερινή πραγματικότητα χαρακτηρίζεται από έντονες οικονομικές πιέσεις.
Ακρίβεια, γεωπολιτικές εντάσεις, ενεργειακές κρίσεις και αβεβαιότητα επηρεάζουν καθημερινά τη ζωή των πολιτών.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ο καταναλωτής βρίσκεται συχνά αντιμέτωπος με:

-Αυξήσεις τιμών

-Περιορισμένη αγοραστική δύναμη

-Αθέμιτες πρακτικές

-Προϊόντα ή υπηρεσίες που δεν ανταποκρίνονται στις υποσχέσεις τους.

Γι’ αυτό η προστασία του καταναλωτή δεν είναι μια δευτερεύουσα πολιτική.
Είναι πυλώνας κοινωνικής ισορροπίας και υγιούς οικονομίας.

Στον ασφαλιστικό χώρο η ευθύνη είναι ακόμη μεγαλύτερη

Η ασφάλιση δεν είναι απλώς μια οικονομική συναλλαγή.
Είναι μια υπόσχεση προστασίας για το μέλλον.

Ο πολίτης που ασφαλίζεται πρέπει να γνωρίζει ότι:

–Ενημερώνεται σωστά

-Κατανοεί τους όρους του συμβολαίου

-Συνεργάζεται με υπεύθυνους επαγγελματίες

-Στηρίζεται σε αξιόπιστες εταιρείες.

Χωρίς αυτά τα στοιχεία, η εμπιστοσύνη κλονίζεται.
Και όταν κλονίζεται η εμπιστοσύνη, κλονίζεται ολόκληρος ο θεσμός.

Η προστασία του καταναλωτή είναι θεσμική ευθύνη

Η προστασία του καταναλωτή δεν μπορεί να περιορίζεται σε δηλώσεις ή επετειακά μηνύματα.
Απαιτεί ενημέρωση, διαφάνεια και ουσιαστικές παρεμβάσεις.

Γιατί ένας ενημερωμένος πολίτης είναι ένας ισχυρός πολίτης.

Και μια αγορά που σέβεται τον καταναλωτή είναι μια αγορά που μπορεί να αναπτυχθεί με σταθερότητα και εμπιστοσύνη.

Το πραγματικό μήνυμα της ημέρας

Η Παγκόσμια Ημέρα Καταναλωτή δεν αφορά μόνο τις τιμές και τις αγορές.

Αφορά κάτι βαθύτερο.

Την ποιότητα της δημοκρατίας.
Την ισορροπία της οικονομίας.
Την αξιοπρέπεια της καθημερινής ζωής.

Γιατί πίσω από κάθε «καταναλωτή» υπάρχει ένας άνθρωπος.

Και αυτά τα δικαιώματα δεν πρέπει να τα θυμόμαστε μόνο μία ημέρα τον χρόνο.
Πρέπει να τα υπερασπιζόμαστε κάθε ημέρα.

Ισχυρός καταναλωτής σημαίνει δίκαιη αγορά

Ισχυρός καταναλωτής σημαίνει δίκαιη αγορά και δυνατή κοινωνία.

Ο ενημερωμένος καταναλωτής δεν φοβάται την αγορά … την αλλάζει.

Βασίλης Μουντάκης
Πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Καταναλωτών Ασφαλιστικών Προϊόντων-ΠΕΚΑΠ
Πρόεδρος Επιτροπής Καταναλωτών Ε.Ε.Α

Διαβάστε ακόμα

Η βενζίνη που… τρώει το μισό σου πορτοφόλι …και το κράτος χειροκροτεί

Δημόσια έρευνα του ΕΕΑ / RASS – Όταν μιλάνε οι πολίτες, η αγορά οφείλει να ακούσει

4. Μήπως η ασφαλιστική αγορά χρειάζεται ενδοσκόπηση… από όλους;

4. https://allgood.gr/mipos-i-asfalistiki-agora-chreiazetai-endoskopisi-apo-olous/

5. DRGs: Η μεγάλη αλλαγή που έρχεται σε νοσοκομεία, κλινικές ασφαλιστικές και ασθενείς

5. https://allgood.gr/drgs-i-megali-allagi-pou-erchetai-se-nosokomeia-klinikes-asfalistikes-kai-astheneis/

6. Τα πρόστιμα στα ανασφάλιστα ήρθαν… αλλά ο κίνδυνος ήταν πάντα στον δρόμο

6. https://allgood.gr/ta-prostima-sta-anasfalista-irthan-alla-o-kindynos-itan-panta-ston-dromo/

8. Ο Ενεργός Ασφαλιστής δίνει Υπεραξία στην Ασφάλεια

8. https://allgood.gr/o-energos-asfalistis-dinei-yperaxia-s/

9. Ο Επαγγελματίας Ασφαλιστής – Πυλώνας Αξιοπιστίας και Προστασίας στη Νέα Εποχή Αβεβαιότητας

9. https://allgood.gr/o-epangelmatias-asfalistis-pylonas/

<p>The post 15 Μαρτίου: Τα δικαιώματα του καταναλωτή δεν είναι πολυτέλεια – είναι δημοκρατία first appeared on Allgood.gr.</p>

Ευκαιρία ανάπτυξης ή ανακατανομή ισχύος;

Η αλήθεια είναι ότι είναι και τα δύο.

Η ιστορία της αγοράς διδάσκει ότι:

• Η συγκέντρωση φέρνει σταθερότητα

• Αλλά παράλληλα μειώνει την ανεξαρτησία όσων δεν έχουν δομή

Το θέμα λοιπόν δεν είναι αν θα μπούμε σε μεγαλύτερα σχήματα.
Το θέμα είναι αν θα μπούμε ως συνιδιοκτήτες αξίας ή ως απλοί αριθμοί παραγωγής.

Η ουσία

Η νέα εποχή δεν είναι εποχή μοναχικών γραφείων.
Είναι εποχή συνεργασιών, clusters, σχημάτων, κεφαλαίων.

Αλλά:

Συμμετοχή με όρους σημαίνει στρατηγική.
Παράδοση όρων σημαίνει εξάρτηση.

Και τελικά, στην ασφαλιστική αγορά — όπως και στην κοινωνία —
η ισχύς δεν χάνεται. Μεταφέρεται.

Το ερώτημα είναι:
Σε ποια πλευρά της μεταφοράς θα βρισκόμαστε;

Το κλείνω προσωπικά. Μετράω σχεδόν τέσσερις δεκαετίες στην αγορά.

Έζησα κύκλους, εξαγορές, αλλαγές εταιρειών, εποχές ευφορίας και εποχές πίεσης. Έμαθα όμως κάτι:

Καμία “ομπρέλα” δεν σε σώζει αν δεν ξέρεις ποιος είσαι και τι αξία παράγεις.

Η συγκέντρωση δεν είναι εχθρός· η άκριτη παράδοση είναι. Αν μπούμε στα νέα σχήματα χωρίς φωνή, χωρίς στρατηγική και χωρίς έλεγχο της σχέσης με τον πελάτη, τότε δεν θα έχουμε απλώς συνεργαστεί , θα έχουμε μικρύνει. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι ποιος μεγαλώνει.

Το ερώτημα είναι ποιος παραμένει ελεύθερος.

Βασίλης Μουντάκης

<p>The post «Όταν οι μεγάλοι παίζουν σκάκι, εσύ φρόντισε να μη γίνεις πιόνι.» first appeared on Allgood.gr.</p>

YπάρχοΥυν ημερομηνίες που δεν είναι απλώς υπενθυμίσεις. Είναι καμπανάκια. Είναι κραυγές. Είναι στάσεις ζωής.

Η 15η Φεβρουαρίου είναι μία από αυτές.

Είναι η ημέρα που η ανθρωπότητα σκύβει το κεφάλι μπροστά σε μικρούς ήρωες που δεν ζήτησαν ποτέ να δώσουν αυτή τη μάχη. Παιδιά που αντί για παιχνίδια κρατούν εξετάσεις. Που αντί για σχολικές τσάντες κουβαλούν θεραπείες. Που αντί για παιδικά όνειρα μαθαίνουν λέξεις όπως «χημειοθεραπεία», «μεταμόσχευση», «νοσηλεία».

Και όμως… χαμογελούν.

Ο καρκίνος δεν είναι παιδική υπόθεση

Κάθε χρόνο χιλιάδες παιδιά σε όλο τον κόσμο διαγιγνώσκονται με καρκίνο. Πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια οικογένεια που καταρρέει, μια καθημερινότητα που αλλάζει, μια ζωή που παγώνει.

Ο παιδικός καρκίνος δεν είναι απλώς μια ασθένεια.
Είναι μια δοκιμασία για:

• τα παιδιά που παλεύουν με απίστευτη δύναμη

• τους γονείς που γίνονται βράχοι ενώ μέσα τους διαλύονται

• τα αδέρφια που μεγαλώνουν απότομα

• τους γιατρούς και νοσηλευτές που δίνουν καθημερινά μάχη ζωής

Και όμως, μέσα σε όλο αυτό το σκοτάδι, υπάρχει κάτι συγκλονιστικό:
Η παιδική δύναμη δεν σπάει. Δεν λυγίζει. Δεν παραδίδεται.

Οι πραγματικοί ήρωες δεν φορούν μανδύες

Οι ήρωες της εποχής μας δεν βρίσκονται σε ταινίες.
Βρίσκονται σε παιδοογκολογικά τμήματα.

Είναι τα παιδιά που:

• χάνουν τα μαλλιά τους αλλά όχι το χαμόγελο

• φοβούνται αλλά συνεχίζουν

• πονάνε αλλά ελπίζουν

• κουράζονται αλλά δεν τα παρατούν

Μας θυμίζουν κάτι που οι μεγάλοι ξεχνάμε:
ότι η ζωή δεν μετριέται σε χρόνια… αλλά σε δύναμη.

Ο καρκίνος μπορεί να νικηθεί – αλλά όχι μόνος

Σήμερα, η επιστήμη έχει κάνει τεράστια βήματα.
Πολλά παιδιά θεραπεύονται. Πολλά επιστρέφουν στη ζωή, στο σχολείο, στα όνειρά τους.

Όμως η μάχη δεν τελειώνει εδώ.

Χρειάζονται:

• περισσότερη ενημέρωση

• περισσότερη στήριξη στις οικογένειες

• περισσότερη χρηματοδότηση στην έρευνα

• περισσότερη ευαισθητοποίηση της κοινωνίας

Γιατί κανένα παιδί δεν πρέπει να δίνει αυτή τη μάχη μόνο του.

Η μεγαλύτερη ευθύνη της κοινωνίας

Μια κοινωνία κρίνεται από το πώς προστατεύει τα παιδιά της.

Όχι μόνο με λόγια.
Με πράξεις.

Με:

• στήριξη των συλλόγων

• εθελοντισμό

• αιμοδοσία

• δωρεά μυελού των οστών

• οικονομική ενίσχυση δομών και νοσοκομείων

Μικρές πράξεις για εμάς.
Τεράστιες ελπίδες για εκείνα.

Σήμερα δεν κάνουμε απλώς μια ανάρτηση

Σήμερα δεν φοράμε απλώς μια κορδέλα.
Σήμερα δεν λέμε απλώς «κουράγιο».

Σήμερα υποσχόμαστε ότι:
δεν θα ξεχάσουμε αύριο.

Γιατί η μάχη του παιδικού καρκίνου δεν κρατά μία ημέρα.
Κρατά 365 ημέρες τον χρόνο.

Ένα μήνυμα προς τα παιδιά που παλεύουν

Αν μπορούσαμε να πούμε κάτι σε αυτά τα παιδιά θα ήταν μόνο αυτό:

Δεν είστε μόνοι.
Είστε οι δάσκαλοί μας.
Μας μαθαίνετε τι σημαίνει δύναμη, πίστη και ελπίδα.

Και για κάθε μάχη που δίνετε,
εμείς οφείλουμε να δίνουμε τη δική μας.

Με απόλυτο σεβασμό και ταπεινότητα, υπάρχει και μια ευθύνη που δεν πρέπει να φοβόμαστε να πούμε δυνατά: κάθε γονιός χρωστά στο παιδί του μια ασφάλεια υγείας. Δεν κοστίζει τίποτα μπροστά στην αγάπη, την πρόνοια και την αξιοπρέπεια που προσφέρει. Δεν είναι πολυτέλεια∙ είναι μια πράξη φροντίδας, μια πράξη ευθύνης, μια πράξη αγάπης.

Γιατί όταν πρόκειται για την υγεία ενός παιδιού, η πρόληψη και η προστασία δεν είναι επιλογή  είναι υπόσχεση ζωής.

<p>The post 15 Φεβρουαρίου – Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου first appeared on Allgood.gr.</p>

<p>The post 04/02 – Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου first appeared on Allgood.gr.</p>

Με 25 συνανθρώπους μας έχασαν τη ζωή τους, δεκάδες τραυματίστηκαν, και εκατοντάδες οικογένειες βρέθηκαν χωρίς σπίτια και περιουσίες.

Οκτώ  χρόνια μετά, η μνήμη των θυμάτων παραμένει ζωντανή, αλλά η τραγωδία μας καλεί να αναλογιστούμε τι έχει αλλάξει και τι παραμένει ακόμα αβέβαιο.

«8 χρόνια μετά τη φονική πλημμύρα της Μάνδρας: η μνήμη παίρνει σχήμα με το νέο μνημείο – η ευθύνη παραμένει αδικαίωτη.»

«Σήμερα αποκαλύφθηκε το Μνημείο για τα 25 αδικοχαμένα θύματα της 15ης Νοεμβρίου 2017, στην πλατεία Β. Κοροπούλη της Μάνδρα. News 24/7+2Athensmagazine+2
Η παρουσία σου δεν είναι απλά τιμή· είναι δήλωση.
Ας μετατρέψουμε τη μνήμη σε δράση: Πίεση για ασφαλείς υποδομές, διαφάνεια, λογοδοσία. Η ζωή δεν περιμένει.»

https://antenna.gr/watch/1928706/okto-xronia-apo-ti-foniki-plimmyra-sti-mandraΤο Χρονικό της Τραγωδίας

Η μεγάλη καταιγίδα ξεκίνησε αργά το βράδυ της 14ης Νοεμβρίου 2017 και κορυφώθηκε τα ξημερώματα της 15ης Νοεμβρίου. Τα νερά κατέβηκαν με απίστευτη ορμή από τα βουνά, παρασύροντας αυτοκίνητα, δρόμους και σπίτια. Οι εικόνες που κατέγραψαν οι κάτοικοι ήταν σοκαριστικές:

Λάσπη να καλύπτει τα πάντα, ορμητικά νερά να παρασύρουν ό,τι βρέθηκε στο πέρασμά τους και ο φόβος να κυριαρχεί σε κάθε γωνιά της πόλης.

Ο απολογισμός ήταν τραγικός: 25 νεκροί, δεκάδες τραυματίες και τεράστιες καταστροφές σε υποδομές και κατοικίες.

Η κοινωνία της Μάνδρας βρέθηκε αντιμέτωπη με μία αχαρτογράφητη καταστροφή, ενώ οι τοπικές αρχές και οι υπηρεσίες ανάγκασαν να δώσουν μάχη με το χρόνο και τη φύση για να σώσουν όσους μπορούσαν.

Αιτίες και Ευθύνες

Η τραγωδία της Μάνδρας δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο της έντασης της βροχόπτωσης. Η παράνομη δόμηση κοντά σε ρέματα, η έλλειψη αντιπλημμυρικών έργων και η γενικότερη αδυναμία συντονισμού των αρχών επιδείνωσαν την κατάσταση.

Αμέσως μετά την καταστροφή, ξεκίνησαν εισαγγελικές έρευνες για να διαπιστωθεί ποιοι φέρουν ευθύνη για τις ανθρώπινες απώλειες και τις παραλείψεις.

Συνολικά, 21 άτομα, μεταξύ των οποίων υπάλληλοι τοπικών αρχών και τεχνικών υπηρεσιών, κατηγορήθηκαν για αμέλεια, ανθρωποκτονία από αμέλεια και παράβαση καθήκοντος. Αν και κάποιοι κρίθηκαν ένοχοι, οι ποινές που επιβλήθηκαν κρίθηκαν χαμηλές ή ανασταλτικές στην έφεση, αφήνοντας την κοινωνία με ανοιχτά ερωτήματα: ποιο είναι το όριο της ευθύνης όταν πρόκειται για υποδομές και προστασία ζωής; Και πόσο κοστίζει η αδράνεια;

Αντιδράσεις και Μνήμη

Η κοινωνία της Μάνδρας και της ευρύτερης Δυτικής Αττικής διατήρησε ζωντανή τη μνήμη των θυμάτων. Κάθε χρόνο, διοργανώνονται εκδηλώσεις μνήμης, καθώς οι πολίτες και οι αρχές προσπαθούν να τιμήσουν όσους χάθηκαν και να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη της τραγωδίας.

Η πλημμύρα ανέδειξε επίσης την αλληλεγγύη των κατοίκων: γείτονες που βοήθησαν χωρίς δεύτερη σκέψη, εθελοντές και υπηρεσίες που κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να σώσουν ό,τι μπορούσαν. Ωστόσο, η θλίψη παραμένει, και μαζί με αυτήν η ανάγκη να μάθουμε από τα λάθη του παρελθόντος.

Τι Έγινε Μετά – Βελτιώσεις ή Παραλείψεις;

Μετά την τραγωδία, ξεκίνησαν έργα αντιπλημμυρικής προστασίας και καθαρισμού των ρεμάτων, με στόχο να αποφευχθούν παρόμοιες καταστροφές στο μέλλον. Ωστόσο, η υλοποίηση ήταν αργή, και σε ορισμένες περιοχές οι εργασίες παραμένουν ημιτελείς.

Η κλιματική αλλαγή αυξάνει την πιθανότητα έντονων καιρικών φαινομένων, καθιστώντας την πρόληψη, τις υποδομές και την επαγρύπνηση ακόμα πιο κρίσιμα ζητήματα. Οι πολίτες συνεχίζουν να αναρωτιούνται αν η Πολιτεία έχει κάνει αρκετά για να διασφαλίσει ότι μια τέτοια τραγωδία δεν θα επαναληφθεί.

Η Ανθρώπινη Διάσταση

Πέρα από τους αριθμούς και τις στατιστικές, υπάρχουν οι ιστορίες των ανθρώπων που έχασαν γονείς, παιδιά, σπίτια, επιχειρήσεις , περιουσίες  και όνειρα. Η τραγωδία της Μάνδρας δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο· είναι ζωντανή μνήμη, μια υπενθύμιση του τι σημαίνει απώλεια και πώς η ανθρώπινη ζωή εξαρτάται από την πρόνοια, την προνοητικότητα και την ευθύνη όλων μας.

Συμπέρασμα – Ένα Μήνυμα Ευθύνης

Oκτώ χρόνια μετά τη φονική πλημμύρα, η Μάνδρα παραμένει σύμβολο θλίψης αλλά και υπενθύμισης ευθύνης. Η Πολιτεία, οι τοπικές αρχές, οι μηχανικοί και οι πολίτες πρέπει να συνεχίσουμε να απαιτούμε έργα υποδομών, πρόληψη και διαφάνεια.

Η μνήμη των 25 ανθρώπων που χάθηκαν δεν πρέπει να είναι στατιστικό στοιχείο· πρέπει να είναι κινητήριος δύναμη για δράση, ενημέρωση και υπεύθυνη κοινωνία. Η μνήμη, η πρόληψη και η αλληλεγγύη είναι τα μόνα όπλα για να μην επαναληφθεί μια τέτοια τραγωδία.

Εμείς ως πολίτες Απαιτούμε

Ασφαλείς υποδομές, διαφάνεια και ευθύνη. Η ζωή των πολιτών δεν είναι παιχνίδι. Σήμερα, η μνήμη γίνεται δράση.

Αναλυτικό ρεπορτάζ εδώ https://www.newsbeast.gr/

Η Ασφάλιση και η Ανασφάλιστη Κοινωνία

Μετά από τόσα χρόνια και τόσες καταστροφές, η κοινωνία παραμένει συχνά αθωράκιστη και ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΗ

. Οι πολίτες συνεχίζουν να ζουν χωρίς ουσιαστικά κίνητρα  από την Πολιτεία για να εμπιστευτούν την ασφαλιστική αγορά και να προστατευτούν απέναντι σε φυσικές ή ανθρωπογενείς καταστροφές.

Λίγες μόλις μέρες μετά τη «Μέρα της Ιδιωτικής Ασφάλισης», η οποία πέρασε σχεδόν απαρατήρητη, γίνεται φανερό ότι η ασφάλιση εξακολουθεί να υποτιμάται

Να υποτιμάται ,όχι μόνο από την κοινωνία, αλλά και από το ίδιο το κράτος.

Η εμπιστοσύνη και η αξιοπιστία της αγοράς δεν χτίζονται με λόγια, αλλά με πράξεις, υποδομές και πραγματική πρόνοια για τους πολίτες.

Η μνήμη των 25 αδικοχαμένων θυμάτων της Μάνδρας δεν πρέπει να μας υπενθυμίζει μόνο την τραγωδία, αλλά και την ανάγκη για πρόληψη και ασφάλεια.

Η ασφάλιση δεν είναι πολυτέλεια· είναι εργαλείο προστασίας ζωής, περιουσίας και αξιοπρέπειας.

<p>The post Φονικές Πλημμύρες της Μάνδρας 8 χρόνια μετά : Μνήμη, Ευθύνη, Διαρκής Πληγή first appeared on Allgood.gr.</p>

Υπήρξε θυμάμαι από ολόκληρο το δίκτυό της καθολική άρνηση και αντίσταση , αλλά δεν μας υπολόγισε καθόλου .

Απαξιωτική αντιμετώπιση και μια πρωτοφανής για τα ελληνικά δεδομένα έπαρση απέναντι στο δίκτυό της αλλά και στους ασφαλισμένους της, οι οποίοι επί δεκαετίες στήριζαν , ενώ αυτή δεν είχε ούτε 3 χρόνια ζωής στην Ελλάδα .

Η κατάληξή της τη γνωρίζουμε όλοι μας , αφού αναγκάστηκε ΄να εγκαταλείψει ως αποτυχημένη τη χώρα μας 10 χρόνια μετά .

Αυτά συνέβηκαν και τα έχει γράψει η ιστορία με μαύρα γράμματα …και ας υποστήριζε και διαλαλούσε ότι θα ”αλλάξει τα δεδομένα ”

Ήταν ένα γεγονός που τραυμάτισε βαθιά την εμπιστοσύνη – τόσο των ασφαλισμένων όσο και των διαμεσολαβητών.
Από τότε άρχισε να ωριμάζει μέσα μου η ανάγκη για ένα θεσμό που θα στέκεται δίπλα στον ασφαλισμένο και θα υπερασπίζεται το δίκαιο, με διαφάνεια και αξιοπιστία.
Έτσι γεννήθηκε η ιδέα της ΠΕΚΑΠ.  Πανελλήνιοα Ένωση Καταναλωτών Ασφαλιστικών Προιόντων 

Σαν σήμερα, 11 Νοεμβρίου 2018, μια μικρή αλλά αποφασισμένη ομάδα περίπου τριάντα ασφαλιστών  και όχι μόνο συναντηθήκαμε, την Ημέρα της Ιδιωτικής Ασφάλισης.

Δεν υπήρχαν μεγάλα λόγια, ούτε φώτα. Υπήρχε όμως πίστη, θέληση και η ανάγκη να προστατεύσουμε και να αναδείξουμε το επάγγελμα του ασφαλιστή.

Εκείνη τη μέρα, όπως έγραφα τότε, δεν ήταν μια απλή συνάντηση γνωριμίας ή ανταλλαγής απόψεων· ήταν η αρχή μιας δημιουργικής πορείας, που έθεσε τις βάσεις για να δημιουργηθεί ένας νέος θεσμός προστασίας του καταναλωτή και του διαμεσολαβητή.

Πράγματι, τότε τέθηκαν πολλά θέματα, πάρθηκαν αποφάσεις και ξεκίνησε η προετοιμασία για δύο συλλόγους —όπως κατέγραψε τότε και το Insurancedaily.gr (δείτε εδώ το σχετικό ρεπορτάζ).

Ο ένας από αυτούς ήταν η ΠΕΚΑΠ – Πανελλήνια Ένωση Καταναλωτών Ασφαλιστικών Προϊόντων, που λίγα χρόνια αργότερα, το 2022, πήρε τον δρόμο της και υλοποιήθηκε.

Ο άλλος, ο σύλλογος των Ενεργών Ασφαλιστών, έμεινε πίσω, δίνοντας όμως συνεχώς προτάσεις και παρεμβάσεις, με έναν κοινό στόχο:
να αποκτήσει επιτέλους ο κλάδος ΕΝΙΑΙΑ ΦΩΝΗ.

Μια φωνή που δυστυχώς, ΕΠΤΑ  χρόνια μετά, δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να αποκτήσουμε.
Όμως θα συνεχίσουμε.
Θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε, να ενώνουμε, να εμπνέουμε και να δημιουργούμε γέφυρες.

Σήμερα  εκφραζόμαστε και στηρίζουμε το ΣΠΑΤΕ και καλούμε όσους ακόμα απέχουν να έρθουν κοντά μας  . Ο ΣΠΑΤΕ δείχνει το δρόμο 

Ο ΣΠΑΤΕ δεν αγωνίζεται μόνο για τη φωνή των διαμεσολαβητών, αλλά αγκαλιάζει και στηρίζει τον ίδιο τον ασφαλισμένο.

Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι η δράση του Συνδέσμου δεν περιορίζεται στα εσωτερικά του θέματα, αλλά έχει προεκτάσεις υπέρ της κοινωνίας και της αγοράς.
Γιατί ο ασφαλιστής έχει αξία, και η ενότητα πολλαπλασιάζει αυτή την αξία της ασφάλισης

 Σήμερα, Ημέρα της Ιδιωτικής Ασφάλισης (11 Νοεμβρίου), εύχομαι χρόνια πολλά σε όλους όσοι υπηρετούν αυτό το επάγγελμα με ήθος, πάθος και φιλότιμο.

Κι ας το θυμηθούμε όλοι: η ασφάλεια δεν είναι πολυτέλεια —είναι η μεγαλύτερη ανάγκη του ανθρώπου, αμέσως μετά την τροφή και τη στέγη.

Κι αν σήμερα δεν “παίζει” παντού αυτή η μέρα, όπως θα άξιζε, είναι ίσως γιατί ακόμα δεν έχουμε βρει τον τρόπο να μιλάμε με μία φωνή.

Το ίδιο συνέβη και στις 17 Σεπτεμβρίου, την Ημέρα του Ασφαλιστή.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα όταν λείπει η ενότητα.

Όμως εμείς, οι ενεργοί ασφαλιστές,
δεν το βάζουμε κάτω.
Συνεχίζουμε.

Για την ΑΞΙΑ της ασφάλισης
και την ΥΠΕΡΑΞΙΑ του ανθρώπου πίσω από αυτήν.

Η πρώτη συνάντηση των Ενεργών Ασφαλιστών – 11 Νοεμβρίου 2018, Αθήνα.

Βασίλης Μουντάκης

Ενεργός Ασφαλιστής 
Πρόεδρος ΠΕΚΑΠ
Πρόεδρος Επιτροπής Καταναλωτών ΕΕΑ

<p>The post 11 Νοεμβρίου – Ημέρα της Ιδιωτικής Ασφάλισης: Από τη σπίθα του 2018 στη φλόγα της ενότητας first appeared on Allgood.gr.</p>

<p>The post Από τον κουμπαρά του Ταμιευτηρίου… στα σύγχρονα προγράμματα αποταμίευσης και ασφάλειας first appeared on Allgood.gr.</p>