Ασφάλιστρα στο 2,5% του ΑΕΠ: Πανηγυρίζουν ή Προβληματίζονται;

Το 2,5% δεν είναι στόχος. Είναι καμπανάκι.

 Παρά φυσικές καταστροφές, προβλήματα δημόσιας υγείας και την οικονομική ανάπτυξη, η ασφαλιστική αγορά παραμένει σταθερά κάτω από το 2,5% του ΑΕΠ.

Τα τελευταία τρία χρόνια ακούμε διαρκώς για «ισχυρή ανάπτυξη» της ασφαλιστικής αγοράς. Ανακοινώσεις, συνέδρια, στρατηγικά πλάνα, εξαγορές, συγχωνεύσεις, επενδύσεις, ψηφιακός μετασχηματισμός. Κι όμως, η βελόνα δεν ξεκολλά.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος, τα συνολικά ασφάλιστρα ως ποσοστό του ΑΕΠ διαμορφώνονται:

• 2023: ~2,4%

• 2024: ~2,4%

• 2025 (εκτίμηση): ~2,4%–2,5%

Την ίδια στιγμή, ο μέσος όρος των χωρών του Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης κινείται κοντά στο 6% του ΑΕΠ.

Αυτό δεν είναι λόγος πανηγυρισμού. Είναι λόγος σοβαρού προβληματισμού.

Παρά τις κρίσεις, η διείσδυση δεν αυξάνεται

Τα τελευταία χρόνια:

• Έχουμε έντονα καιρικά φαινόμενα, πλημμύρες, πυρκαγιές, καταστροφές περιουσιών.

• Το δημόσιο σύστημα υγείας πιέζεται έντονα.

• Οι συντάξεις παραμένουν πενιχρές.

• Τα ιδιωτικά προγράμματα υγείας καταγράφουν υπέρογκες αυξήσεις.

• Ο τουρισμός καταγράφει ιστορικά ρεκόρ.

• Το ΑΕΠ αυξάνεται.

• Η οικονομία εμφανίζει ανάπτυξη.

Κι όμως, η ασφαλιστική διείσδυση παραμένει κολλημένη στο 2,4%–2,5%.

Μήπως το νόμισμα έχει δύο όψεις; Από τη μία, πανηγυρισμοί για αύξηση ασφαλίστρων και επενδύσεις. Από την άλλη, στασιμότητα στη διείσδυση και στην εμπιστοσύνη του πολίτη.

Δεν φταίει μόνο ο πολίτης

Είναι εύκολο να πούμε: «Ο Έλληνας δεν έχει ασφαλιστική συνείδηση».
Όμως αυτό είναι η μισή αλήθεια και ίσως η βολική.

Αν, παρά τις φυσικές καταστροφές,
παρά τα προβλήματα του ΕΣΥ,
παρά την αβεβαιότητα για το μέλλον,
παρά την οικονομική ανάπτυξη και τον τουριστικό πλούτο,

H αγορά δεν αυξάνει ουσιαστικά το ποσοστό της στο ΑΕΠ, τότε:

-Μήπως το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ζήτηση;
– Μήπως είναι και το προϊόν;
– Μήπως είναι η τιμολόγηση;
– Μήπως είναι η εμπιστοσύνη;
– Μήπως είναι η διαφάνεια;

Ο πολίτης δεν επενδύει εκεί όπου δεν νιώθει σιγουριά.
Και η ασφάλιση είναι πάνω απ’ όλα θεσμός εμπιστοσύνης.

Ανάπτυξη σε απόλυτους αριθμούς, όχι σε ουσία

Ναι, τα ασφάλιστρα αυξάνονται σε απόλυτα μεγέθη.
Ναι, η παραγωγή ξεπερνά τα 6 δισ. ευρώ.

Αλλά όταν αυξάνεται και το ΑΕΠ, όταν αυξάνονται οι τιμές και τα ασφάλιστρα λόγω ανατιμήσεων, η πραγματική ερώτηση δεν είναι:

«Πόσα δισ. γράψαμε;»

Η πραγματική ερώτηση είναι:

Αυξήσαμε ουσιαστικά τη διείσδυση;
Αυξήσαμε την εμπιστοσύνη;
Αυξήσαμε την ασφαλιστική κουλτούρα;

Τα στοιχεία λένε πως όχι  τουλάχιστον όχι όσο θα έπρεπε.

Και η Πολιτεία;

Η κυβέρνηση δηλώνει ότι στηρίζει την ασφαλιστική αγορά.
Θεσπίζει κίνητρα. Μιλά για συμπληρωματικό ρόλο της ιδιωτικής ασφάλισης.

Καλώς.
Αλλά αν η αγορά, με ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες και πολιτική στήριξη, δεν μπορεί να ανεβάσει το ποσοστό της πάνω από το 2,5% του ΑΕΠ, τότε:

Η αυτοκριτική πρέπει να είναι εσωτερική.

Δεν αρκούν τα μεγάλα λόγια.
Δεν αρκούν τα πάνελ.
Δεν αρκούν οι εξαγορές και τα deals.

Το πραγματικό ερώτημα

Με τόσο τουρισμό.
Με τόσες επενδύσεις , ταμεία ανάκαμψης και ΕΣΠΑ 
Με τόση οικοδομική δραστηριότητα.
Με τόσο αυξημένο κίνδυνο (κλιματικό, υγειονομικό, συνταξιοδοτικό).

Γιατί η Ελλάδα παραμένει ασφαλιστικά «ρηχή»;

Το νόμισμα έχει δύο όψεις

Από τη μία οι αριθμοί και οι πανηγυρισμοί, από την άλλη η πραγματική εμπιστοσύνη και η ουσιαστική διείσδυση.

Η απάντηση δεν είναι απλή.
Αλλά σίγουρα δεν είναι μόνο «ο πολίτης».

Ώρα για ειλικρίνεια

Η ασφαλιστική αγορά δεν πρέπει να πανηγυρίζει.
Πρέπει να προβληματίζεται:

• Για το πώς σχεδιάζει προϊόντα

• Για το πώς τιμολογεί

• Για το πώς επικοινωνεί

• Για το πώς αποζημιώνει

• Για το πώς χτίζει μακροχρόνια εμπιστοσύνη με διαμεσολαβητές και ασφαλισμένους

Αν δεν σπάσει το φράγμα του 2,5%, αν δεν πλησιάσει έστω το 4%–5% μέσα στα επόμενα χρόνια, τότε η συζήτηση περί «ανάπτυξης» θα είναι απλώς λογιστική —όχι ουσιαστική.

Η ιδιωτική ασφάλιση δεν είναι προϊόν πολυτελείας.
Είναι εργαλείο κοινωνικής σταθερότητας.

Αν η βελόνα δεν ανεβαίνει, δεν φταίει η κοινωνία που «δεν καταλαβαίνει».
Ίσως πρέπει πρώτα να αναρωτηθούμε:

Τι κάνουμε λάθος εμείς;

Και αυτός ο προβληματισμός θα έπρεπε να απασχολεί περισσότερο από κάθε πανηγυρισμό.

• Το νόμισμα έχει δύο όψεις. Ποια κοιτάμε;

• Ανάπτυξη χωρίς εμπιστοσύνη δεν είναι ανάπτυξη.

• Η βελόνα κολλημένη — η αγορά σε εφησυχασμό;

• Τα μεγάλα λόγια δεν ανεβάζουν το ποσοστό.

• Ασφάλιση χωρίς διείσδυση δεν είναι επιτυχία.

• Όσο μένουμε στο 2,5%, κάτι λείπει.

• Πανηγυρισμοί δεν σημαίνουν πρόοδο.

• Η πραγματική ανάπτυξη μετριέται σε εμπιστοσύνη.

• Δεν φταίει μόνο ο πολίτης.

Συντακτική ομάδα Allgood

«Όταν οι μεγάλοι παίζουν σκάκι, εσύ φρόντισε να μη γίνεις πιόνι.»

 

Αστική Ευθύνη: Υποχρέωση για τους μικρούς, “ομπρέλα” για τους μεγάλους;

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ  ΑΚΟΜΑ…ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ