Ασφαλιστικός Πράκτορας: Ένα «Είδος προς Εξαφάνιση» σε μια Αγορά που Αυτοκτονεί

Η ελληνική ασφαλιστική αγορά δεν κινδυνεύει από τον ανταγωνισμό. Κινδυνεύει από τις δικές της λάθος αποφάσεις. Σήμερα, οι ασφαλιστικές εταιρείες διαπράττουν το μεγαλύτερο στρατηικό σφάλμα στην ιστορία τους: Μετά τους ασφαλισμένους, χάνουν και το πιο δυνατό τους asset: τους ανθρώπους τους.

Η Αυταπάτη της «Ψηφιακής Σωτηρίας» και το Bancassurance

Κάποιοι στις μεγάλες γυάλινες αίθουσες πιστεύουν ότι το Bancassurance, η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) και οι ψηφιακές πλατφόρμες θα λύσουν το πρόβλημα της παραγωγής. Αυταπατώνται. Δεν υπάρχει ψηφιακός μετασχηματισμός χωρίς ανθρώπους· υπάρχει μόνο αποξένωση. Το agency δεν ήταν μόνο «κόστος», ήταν επένδυση. Όταν κόβεις προμήθειες, κόβεις το κίνητρο και υποθηκεύεις το μέλλον. Αν ο άνθρωπός σου πάψει να πιστεύει σε σένα, μην περιμένεις να σε πιστέψει ο πελάτης.

Το «Έγκλημα» στον Κλάδο Υγείας: Απέναντι σε Πράκτορες και Πελάτες

Παρακολουθούμε αψυχολόγητες κινήσεις με παράλογες αυξήσεις στα ασφάλιστρα υγείας, που αντί να χτυπάνε το κακό στη ρίζα του, κάνουν ακριβώς το αντίθετο: Βάζουν τον ασφαλιστικό πράκτορα «απέναντι» από τον πελάτη του.

Με την εφεύρεση του «δικαιώματος» και άλλων τεχνασμάτων, οι εταιρείες μειώνουν τεχνητά τις προμήθειες, απαξιώνοντας τον ρόλο του διαμεσολαβητή τη στιγμή που τον χρειάζονται περισσότερο. Αποτέλεσμα; Χάνουν τους μοναδικούς τους συμμάχους. Μακάρι να διαψευστώ, αλλά τα 38 χρόνια στην πρώτη γραμμή μού δίνουν τη γνώση και την εμπειρία να προβλέπω τις εξελίξεις. Μέχρι σήμερα, δεν έχω πέσει έξω.

Μια Αγορά που Γερνάει σε «Αίθουσες που Μικραίνουν»

Παρατηρώ… και ανησυχώ.

Στις εκδηλώσεις του κλάδου βλέπουμε καλοντυμένους κυρίους με άσπρα μαλλιά και κυρίες με μαλλί κομμωτηρίου. Πού είναι οι 25ρηδες;  Οι  30ρηδες ….το ”νέο αίμα ”?

 Οι νέοι σήμερα προτιμούν τη «σιγουριά» των 800 ευρώ ως σερβιτόροι, υπάλλοιλοι  , ντελίβερυ   παρά να μπουν στη διαμεσολάβηση. Το κόστος εισόδου, τα δεδομένα  έξοδα  και αμφίβολα έσοδα    το κλίμα , και η έλλειψη ουσιαστικής στήριξης πνίγουν κάθε νέα προσπάθεια. Χωρίς ”νέο αίμα”, δεν υπάρχει επόμενη μέρα. Υπάρχει μόνο ένα «μουσείο» παλαιών επιτυχιών.

Η «Σιωπή» των Δικτύων είναι η Αποχώρηση του Αύριο

Κάποιες διοικήσεις γέμισαν τις αυλές τους με χειροκροτητές και «λιβανιστήρια». Συνεχίστε να πληρώνετε για ύμνους και δημόσιες σχέσεις. Όμως προσέξτε: Όταν διώχνεις τους δυνατούς, μένεις με αυτούς που απλά συμφωνούν. Οι επαγγελματίες που έχτισαν αυτή τη δουλειά ήδη ψάχνουν την έξοδο. Η σιωπή που ακούτε σήμερα στα δίκτυα δεν είναι αποδοχή.

Είναι η προετοιμασία της αποχώρησης.

Η Λύση: Πράξεις, Όχι Λόγια

Αν θέλουμε μέλλον, χρειαζόμαστε:

• Θεσμική θωράκιση του πράκτορα απέναντι στις αυθαιρεσίες των αυξήσεων.

• Επαναφορά του Δοκίμου Ασφαλιστή για μείωση του ρίσκου στους νέους.

• Πραγματικό Mentoring με ”μισθολογική κάλυψη” για τους πρώτους 24 μήνες.

• Γενναία Φορολογικά Κίνητρα για πράκτορες κάτω των 35 ετών.
• Τέρμα στα Παζάρια Αποζημιώσεων που εκθέτουν τον διαμεσολαβητή.

• Τέρμα στην απαξίωση της προμήθειας μέσω «δικαιωμάτων».

• Συμβάσεις  ξεκάθαρες και διασφάλιση του του χαρτοφυλακίου που κτίζεται με σκληρή δουλειά , με  κόπο  ιδρώτα  και ”αίμα΄΄

Το Τελικό Ερώτημα

Η πραγματική ζημιά δεν είναι στις φετινές πωλήσεις. Είναι στη ρήξη εμπιστοσύνης. Όταν ο ίδιος σου ο συνεργάτης νιώθει «είδος προς εξαφάνιση», τότε δεν έχεις δίκτυο. Έχεις πρόβλημα.

Όσοι έζησαν αυτή τη δουλειά, ξέρουν. Όσοι την έχτισαν, καταλαβαίνουν. Οι υπόλοιποι, ας συνεχίσουν να διαβάζουν αυτούς που τους λένε αυτά που θέλουν να ακούσουν. Μέχρι να μην έχει μείνει κανείς να τους ακούει.

Το μέλλον δεν εξαγοράζεται. Χτίζεται.

«Η πραγματική ζημιά στην ασφαλιστική αγορά δεν αποτυπώνεται σήμερα στους ισολογισμούς. Αποτυπώνεται στη ρήξη εμπιστοσύνης.

Όταν ο ίδιος σου ο συνεργάτης νιώθει “αναλώσιμος”, όταν οι αυξήσεις στα ασφάλιστρα υγείας γίνονται χωρίς αιδώ και όταν η προμήθεια του Πράκτορα ροκανίζεται από εφευρέσεις τύπου “δικαιώματος”, τότε το παιχνίδι έχει ήδη χαθεί.

Όσοι ζήσαμε αυτή τη δουλειά δεκαετίες στην πρώτη γραμμή, ξέρουμε. Όσοι την έχτισαν από το μηδέν, καταλαβαίνουν. Οι υπόλοιποι, ας συνεχίσουν να χειροκροτούν τις παρουσιάσεις τους σε άδειες αίθουσες.

Το μέλλον δεν εξαγοράζεται με συγχωνεύσεις. Χτίζεται με ανθρώπους. Και εσείς τους δικούς σας ανθρώπους, τους διώχνετε.»

Μακάρι να διαψευστώ, αλλά η ιστορία γράφεται από αυτούς που χτίζουν, όχι από αυτούς που απλώς εξαγοράζουν και απαξιώνουν.

Η Δύναμη της Συνεργασίας: Όταν οι αξίες γίνονται αποτέλεσμα