Το να είσαι συνέχεια διαθέσιμος δεν είναι επιτυχία

Ζούμε σε μια εποχή όπου το να είσαι συνεχώς διαθέσιμος θεωρείται σχεδόν
προτέρημα. Αν απαντάς άμεσα στα μηνύματα, αν είσαι “on” όλη μέρα, αν δεν
αργείς ποτέ να ανταποκριθείς, τότε μάλλον τα πας καλά. Ή τουλάχιστον έτσι
έχουμε μάθει να πιστεύουμε.

Αλλά είναι όντως έτσι;
Η συνεχής διαθεσιμότητα δεν είναι απαραίτητα ένδειξη παραγωγικότητας ή
επιτυχίας. Πολλές φορές είναι απλώς ένα σημάδι ότι δεν υπάρχουν όρια. Ότι ο
χρόνος σου δεν σου ανήκει πραγματικά. Ότι το να προλάβεις τους άλλους
έχει μπει πάνω από το να φροντίσεις τον εαυτό σου.

Σκέψου το λίγο: πότε ήταν η τελευταία φορά που άφησες ένα μήνυμα
αναπάντητο χωρίς να νιώσεις ενοχές; Πότε έκλεισες το κινητό σου χωρίς να
έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου ότι “κάτι μπορεί να χάσεις”; Αυτή η
αίσθηση ότι πρέπει να είμαστε συνέχεια σε εγρήγορση δεν είναι φυσιολογική,
απλώς έχει γίνει συνήθεια.

Η αλήθεια είναι ότι το να είσαι πάντα διαθέσιμος συχνά σημαίνει ότι δεν
ξεκουράζεσαι ποτέ πραγματικά. Το μυαλό δεν σταματάει. Ακόμα κι όταν δεν
δουλεύεις, περιμένεις. Ένα μήνυμα, ένα email, μια ειδοποίηση. Και αυτή η
μόνιμη αναμονή κουράζει περισσότερο απ’ όσο νομίζουμε.

Το παράδοξο; Νομίζουμε ότι έτσι αποδεικνύουμε την αξία μας. Ότι αν είμαστε
άμεσα εκεί για όλα και όλους, θα αναγνωριστούμε, θα ξεχωρίσουμε, θα πάμε
μπροστά. Στην πράξη όμως, πολλές φορές απλώς εξαντλούμαστε.

Η επιτυχία δεν μετριέται στο πόσο γρήγορα απαντάς. Δεν είναι θέμα
ταχύτητας ούτε διαθεσιμότητας, στο πώς δουλεύεις, στο πώς ζεις, στο πώς
προστατεύεις τον χρόνο και την ενέργειά σου.

Ίσως, τελικά, το πιο δύσκολο αλλά και πιο ουσιαστικό πράγμα σήμερα
να είναι να βάζεις όρια. Να μπορείς να πεις θα απαντήσω αργότερα χωρίς
να το δικαιολογήσεις. Να επιλέγεις πότε είσαι διαθέσιμος και πότε όχι.

Γιατί το να μην είσαι συνέχεια διαθέσιμος δεν σημαίνει ότι υστερείς.

Σημαίνει ότι ξέρεις την αξία του χρόνου σου.

Και αυτό, από μόνο του, είναι μια μορφή επιτυχίας.

 

Γεώργιος Α. Αντωνίου 
Πιστοποιημένος Ασφαλιστικός Πράκτορας 
Ισόβιο μέλος Limra International