ΑΣΦΑΛΕΙΑ BUSINESS ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑΚΑ ΝΕΑ ΕΠΙΧ/ΣΕΙΣ κοινωνικά ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ ΥΓΕΙΑ

Η νέα γενιά δεν θέλει να γίνει ασφαλιστής και αυτό είναι τεράστιο πρόβλημα

Γράφει ο Γεώργιος Α. Αντωνίου Ασφαλιστικός Πράκτορας

1 3 minutes read

Η ασφαλιστική αγορά ανησυχεί για τις πωλήσεις, τις συγχωνεύσεις και τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Ίσως όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα να βρίσκεται αλλού: οι νέοι άνθρωποι δεν επιλέγουν πλέον το επάγγελμα του ασφαλιστή.

… όταν ένας κλάδος αδυνατεί να προσελκύσει τη νέα γενιά, τότε δεν αντιμετωπίζει απλώς έλλειψη στελεχών …αντιμετωπίζει κρίση διαδοχής και ζήτημα επιβίωσης για το ίδιο του το μέλλον.

Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο του Γεώργου Α. Αντωνίου
Πιστοποιημένος Ασφαλιστικός Πράκτορας

”Η νέα γενιά δεν θέλει να γίνει ασφαλιστής και αυτό είναι τεράστιο
πρόβλημα
Υπάρχει ένα θέμα στην ασφαλιστική αγορά που όλοι βλέπουν…
αλλά ελάχιστοι το λένε δημόσια.

Η νέα γενιά δεν θέλει να γίνει ασφαλιστής.
Και όσο περνούν τα χρόνια, αυτό αρχίζει να μοιάζει με ωρολογιακή βόμβα για
ολόκληρο τον κλάδο.
Κάποτε το επάγγελμα είχε κύρος
Υπήρχε μια εποχή που ο ασφαλιστής ήταν ο άνθρωπος της εμπιστοσύνης.
Ο άνθρωπος που γνώριζε την οικογένεια.
Που ήταν δίπλα στον πελάτη σε μια δύσκολη στιγμή.
Που έχτιζε σχέσεις δεκαετιών.
Πολλοί μεγάλωσαν οικογένειες μέσα από αυτό το επάγγελμα.
Έχτισαν γραφεία.
Δημιούργησαν πελατολόγια ζωής.

Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει δραματικά.
Οι νέοι βλέπουν έναν χώρο με πίεση και αβεβαιότητα
Ρωτήστε έναν νέο άνθρωπο 20 ή 25 ετών τι θέλει να γίνει.
Θα ακούσετε:
digital creator,
γραμματιστής,
marketer,
YouTuber,
AI specialist,
remote worker.
Πολύ δύσκολα θα ακούσετε: «θέλω να γίνω ασφαλιστής».
Και ίσως αυτό να λέει πολλά.
Γιατί η νέα γενιά βλέπει έναν χώρο:
 με τεράστια πίεση
 με συνεχείς στόχους
 με αβεβαιότητα εισοδήματος
 με δύσκολους πελάτες
 με ατελείωτο ανταγωνισμό

 και πολλές φορές χωρίς πραγματική στήριξη
«Δεν θέλω να ζω με το άγχος της παραγωγής»
Αυτή είναι μία από τις πιο συχνές φράσεις που ακούγονται πλέον.

Οι νεότεροι δεν απορρίπτουν απαραίτητα την ασφάλιση.
Απορρίπτουν τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα το επάγγελμα.
Δεν θέλουν:
 να κυνηγούν συνεχώς πωλήσεις
 να πιέζουν φίλους και συγγενείς
 να ζουν κάθε μήνα με την αγωνία της παραγωγής
 να αισθάνονται ότι αν σταματήσουν για λίγο, όλα μηδενίζονται
Και κάπου εδώ η αγορά πρέπει να κοιταχτεί στον καθρέφτη.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα ίσως δεν είναι οι πωλήσεις
Αλλά η διαδοχή.
Πολλά ασφαλιστικά γραφεία στηρίζονται σε ανθρώπους που βρίσκονται 20, 30
ή και 40 χρόνια στον χώρο.
Άνθρωποι με εμπειρία.
Με πελατολόγιο.
Με σχέσεις εμπιστοσύνης.
Αλλά ποιος έρχεται μετά;

Ποιος θα αναλάβει αυτά τα χαρτοφυλάκια σε 10 ή 15 χρόνια;
Ποιος θα συνεχίσει τις σχέσεις με τους ασφαλισμένους όταν οι παλιοί
επαγγελματίες αποχωρήσουν;
Η αλήθεια είναι σκληρή:
σε πολλές περιπτώσεις… κανείς.
Η τεχνολογία δεν λύνει τα πάντα
Ναι, υπάρχουν πλατφόρμες.
Υπάρχει AI.
Υπάρχουν online συγκρίσεις και digital συμβόλαια.
Όμως όταν έρθει μια σοβαρή νοσηλεία…
ένα δύσκολο τροχαίο…
ή μια αποζημίωση ζωής…
ο άνθρωπος εξακολουθεί να ψάχνει άνθρωπο.

Και αυτό είναι κάτι που καμία εφαρμογή δεν έχει καταφέρει ακόμα να
αντικαταστήσει πλήρως.

Ίσως η ασφαλιστική αγορά πρέπει να αλλάξει πριν είναι αργά
Γιατί αν οι νέοι δεν βλέπουν μέλλον στο επάγγελμα…τότε το πρόβλημα
δεν είναι οι νέοι.
Είναι το ίδιο το μοντέλο.
Ίσως χρειάζεται:
 διαφορετική κουλτούρα
 καλύτερη εκπαίδευση
 πραγματική υποστήριξη
 λιγότερη τοξικότητα
 περισσότερη αξιοπρέπεια
 και ένα νέο αφήγημα για το τι σημαίνει σήμερα ασφαλιστής

Γιατί αν μια ολόκληρη γενιά γυρίζει την πλάτη στον κλάδο…τότε η αγορά δεν
αντιμετωπίζει απλώς έλλειψη συνεργατών.
Αντιμετωπίζει πρόβλημα μέλλοντος.

ΑΝΤΩΝΙ σωστή φωτ 1 1