Η βενζίνη που… τρώει το μισό σου πορτοφόλι …και το κράτος χειροκροτεί

Κάθε φορά που γεμίζουμε το ρεζερβουάρ, πληρώνουμε κυρίως… φόρους.

Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στη βενζίνη φτάνει 70 λεπτά το λίτρο, και πάνω σε αυτόν έρχεται ο ΦΠΑ 24%. Με απλά λόγια: σχεδόν το μισό της τιμής πηγαίνει απευθείας στο κράτος.

Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης.

Επιβάλλεται σε διάφορα αγαθά, μεταξύ των οποίων και στα καύσιμα. Υπολογίζεται σε σταθερό ποσό ανά 1.000 λίτρα και από το 2017, έχει διαμορφωθεί στα 700 ευρώ ανά κυβικό μέτρο ή στα 0,7 ευρώ/λίτρο για τη βενζίνη, στα 410 € για το πετρέλαιο κίνησης και στα 430 € για το υγραέριο κίνησης.

Και τι παίρνουμε εμείς; Ακρίβεια που μας τσακίζει, μισθούς που μένουν στάσιμοι, και ένα κράτος που… χειροκροτεί κάθε φορά που γεμίζουμε το ρεζερβουάρ.

Σε άλλες χώρες, όταν οι τιμές χτυπούν τον κόσμο, μειώνουν προσωρινά τους φόρους στα καύσιμα για να ανακουφίσουν την κοινωνία. Στην Ελλάδα; Το ταμείο πρέπει να γεμίζει, οι πολίτες να πληρώνουν. Το κοινό καλό; Το αφήνουμε για αργότερα.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζει νέους “πράσινους φόρους” που θα κάνουν το ήδη βαρύ κόστος των καυσίμων ακόμη πιο ασήκωτο.

Μισό λίτρο βενζίνης = μισό πορτοφόλι στο κράτος.
Αν αυτή δεν είναι καθημερινή φορολογική “σφαλιάρα”, τι είναι;

Ας το πούμε απλά: κάθε φορά που πληρώνεις στο πρατήριο, το κράτος λέει “ευχαριστώ, συνέχισε να γεμίζεις το ρεζερβουάρ σου – εμείς θα πάρουμε το μισό σου λίτρο, χωρίς να ιδρώσουμε”. Και εσύ; Εσύ συνεχίζεις να πληρώνεις και να ψάχνεις την… ανάσα σου σε κάθε γέμισμα…

Η πραγματική συζήτηση δεν είναι για το αν χρειάζονται φόροι.
Είναι για το αν το κράτος θέλει να δώσει μια ανάσα στους πολίτες όταν η καθημερινότητα πνίγεται από την ακρίβεια.

Και όσο το μισό της τιμής των καυσίμων είναι φόρος, η απάντηση φαίνεται δυστυχώς… αρνητική.

Η λύση δεν είναι να μας δώσουν ένα «pass»

Η λύση δεν είναι να μας δώσουν ένα «pass», ένα προσωρινό μέτρο που θα ξεχαστεί σε λίγες εβδομάδες. Η λύση είναι σταθερές πολιτικές που μειώνουν την υπερφορολόγηση, προστατεύουν την κοινωνία και δίνουν ανάσα στους πολίτες, χωρίς να φορτώνουν ξανά το βάρος στα νοικοκυριά. Κάθε λίτρο βενζίνης που πληρώνουμε δεν πρέπει να είναι φόρος πάνω στον φόρο, αλλά ένα μέτρο πραγματικής ισορροπίας μεταξύ κράτους και κοινωνίας.