Τις τελευταίες ώρες η διεθνής ειδησεογραφία αναφέρει ότι οι ΗΠΑ, υπό την ηγεσία του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, πραγματοποίησαν στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα, με αποτέλεσμα την σύλληψη και μεταφορά εκτός χώρας του προέδρου Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του.
Οι αμερικανικές αρχές επικαλούνται κατηγορίες για εμπλοκή σε ναρκω-εγκλήματα και άλλες παραβάσεις, ενώ το καθεστώς Μαδούρο καταδικάζει την ενέργεια ως επεισόδιο παραβίασης κυριαρχίας και “απαγωγής” ηγετών από ξένη δύναμη. Η κατάσταση παραμένει ρευστή και διχαστική στο διεθνές επίπεδο, με άμεσα και έμμεσα σχόλια από πολλές πλευρές.
Από την αρχή της κρίσης στη Βενεζουέλα, οι αφηγήσεις έχουν συχνά επικεντρωθεί σε ηθικές κατηγορίες — «ναρκέμπορας ηγέτης», «σωτήρες από έξω» , αλλά για έναν ουδέτερο και λογικό αναγνώστη, το ερώτημα που πρέπει να τεθεί είναι το εξής:
Ποια είναι τα πραγματικά συμφέροντα πίσω από μια τόσο ριζική στρατιωτική ενέργεια;
Στρατηγικός πλούτος ή ανθρωπιστική σωτηρία;
Η Βενεζουέλα δεν είναι μια τυχαία χώρα στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, έχει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, με περισσότερα από 300 δισεκατομμύρια βαρέλια ,ακόμα και περισσότερο από τη Σαουδική Αραβία, το Ιράν ή τις ΗΠΑ
Οι 10 κορυφαίες χώρες είναι οι εξής:
Βενεζουέλα: 303,8 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Σαουδική Αραβία : 258,6 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Ιράν: 208,6 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Καναδάς: 170,3 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Ιράκ: 145,5 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Κουβέιτ: 101,5 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: 97,8 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Ρωσία: 80 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Λιβύη: 48,3 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
ΗΠΑ: 47,1 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
πηγή www.worldenergynews.gr
Αυτά τα τεράστια κοιτάσματα, η παραγωγή της χώρας παραμένει στη χαμηλή πλευρά λόγω κακής διαχείρισης, έλλειψης επενδύσεων και διεθνών κυρώσεων.
Αυτό καθιστά τη Βενεζουέλα ένα γεωστρατηγικό μήλο της Έριδος και όχι απλώς ένα πεδίο αντιπαράθεσης ιδεολογιών.
Οι αφηγήσεις που χρησιμοποιούνται και τι μένει πίσω τους
Η αφήγηση περί «ναρκέμπορα Μαδούρο» και της «σωτηρίας του λαού από τον θείο από την Αμερική» έχει κυριαρχήσει σε ορισμένες γωνιές του δημόσιου λόγου. Ωστόσο:
Δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής ανεξάρτητη, διεθνής, αμερόληπτη επιβεβαίωση για τα ακριβή γεγονότα πέρα από τις δηλώσεις του Τραμπ και την αντίθετη εκδοχή του καθεστώτος Μαδούρο.
Το θέμα της εθνικής κυριαρχίας και των διεθνών νόμων δεν λύνεται με μονομερείς ενέργειες ή με δηλώσεις από τον έναν πόλο.
Η ιδέα ότι ένας ξένος στρατός «έρχεται να σώσει ένα λαό» είναι ιδεολογική ρητορική, όχι τεκμηριωμένη δικαιολογία.
Όταν πίσω από την ενέργεια υπάρχει μια χώρα με τα μεγαλύτερα ενεργειακά αποθέματα του πλανήτη, το ερώτημα των πραγματικών κινήτρων , οικονομικών, στρατηγικών, γεωπολιτικών ,δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Σε έναν κόσμο όπου οι πρώτες ύλες καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη δύναμη και τις συμμαχίες, δεν είναι λογικό να δεχόμαστε κάθε στρατιωτική ενέργεια ως «φιλανθρωπία».
Αντίθετα, πρέπει να την κρίνουμε με βάση τα γεγονότα, τα συμφέροντα και τις κατευθύνσεις εξουσίας που ανοίγει.
Συμπέρασμα
Η λογική πριν την προπαγάνδα
Αν υπάρχει ένα μήνυμα που πρέπει να κρατήσει ο λογικός αναγνώστης από όλα αυτά, είναι το εξής:
Η αφήγηση ενός ηγέτη ως “κακού” ή “ναρκέμπορα” και η ιδέα ότι μια υπερδύναμη έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να επέμβει για να «σώσει» έναν λαό δεν είναι από μόνη της απόδειξη δικαιοσύνης ή νομιμότητας.
Πριν δεχθούμε οποιαδήποτε μονομερή εξήγηση, πρέπει να δούμε τα γεγονότα, να εξετάσουμε τα συμφέροντα που παίζονται και να αναρωτηθούμε:
Ποιος πραγματικά ωφελείται και ποιος χάνει ,από τέτοιες ενέργειες στο διεθνές σκηνικό;
