ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ BUSINESS NOMIKA ΘΕΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΥΓΕΙΑ

Το «κρυφό» κριτήριο των bonuses: Πόσο διαφανής είναι ο Δείκτης Ζημιών για τον ασφαλιστικό διαμεσολαβητή;

Γράφει ο Αλέξανδρος Βοργίας

3 2 minutes read

«Ακούστε την ηχητική έκδοση αυτού του άρθρου (δημιουργημένη από Τεχνητή Νοημοσύνη).»

Όταν τα bonus μετατρέπονται σε «μαύρο κουτί», η εμπιστοσύνη μεταξύ εταιρειών και διαμεσολαβητών δοκιμάζεται και η ανάγκη για διαφάνεια γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ.

Η σχέση μεταξύ ασφαλιστικών εταιρειών και ασφαλιστικών διαμεσολαβητών
βασιζόταν πάντα σε δύο πυλώνες: την παραγωγή νέων εργασιών και τη
διατήρηση του υφιστάμενου χαρτοφυλακίου. Τα τελευταία χρόνια, όμως, ένας
τρίτος, «αόρατος» παράγοντας έχει καθίσει για τα καλά στο τραπέζι των
αμοιβών και των extra παροχών: ο δείκτης ζημιών (loss ratio).

Ενώ η επιβράβευση ενός συνεργάτη που φέρνει «ποιοτική» και κερδοφόρα
παραγωγή ακούγεται θεωρητικά δίκαιη, στην πράξη το σύστημα υπολογισμού
των bonuses βάσει του δείκτη ζημιών εξελίσσεται σε έναν από τους πιο
αδιαφανείς και προβληματικούς μηχανισμούς της αγοράς.

Η θεωρία vs. Η σκληρή πραγματικότητα
Στη θεωρία, αν το χαρτοφυλάκιο ενός ασφαλιστή δεν «κοστίζει» σε
αποζημιώσεις, ο ασφαλιστής δικαιούται μερίδιο από την κερδοφορία. Στην
πράξη, όμως, ο συνεργάτης βρίσκεται συχνά προ εκπλήξεως, βλέποντας
bonus να κάνουν «φτερά» εξαιτίας παραγόντων που ο ίδιος δεν μπορεί ούτε
να ελέγξει, αλλά ούτε καν να διασταυρώσει.

Γιατί το σύστημα θεωρείται και είναι αδιαφανές;
 Το «μαύρο κουτί» των προβλέψεων:

Ο δείκτης ζημιών δεν
υπολογίζεται μόνο με βάση τις αποζημιώσεις που πληρώθηκαν, αλλά
και με βάση τις προβλέψεις εκκρεμών ζημιών που εγγράφει η ίδια η
εταιρεία. Πώς ορίζεται αυτό το νούμερο; Με ποια κριτήρια; Ο
διαμεσολαβητής σπάνια έχει πρόσβαση σε αυτή την πληροφορία.
 Η ασύμμετρη πληροφόρηση: Οι εταιρείες παρουσιάζουν έτοιμα,
τελικά ποσοστά. Ο συνεργάτης δεν έχει τη δυνατότητα να ελέγξει
αναλυτικά το historical data ή το loyalty run-off των ζημιών του. Καλείται
απλώς να «εμπιστευτεί» τα μαθηματικά της εταιρείας.
 Η «τιμωρία» για την κακή τύχη:

Ένας ασφαλιστής μπορεί να κάνει
εξαιρετική επιλογή κινδύνου. Αν όμως ένας πελάτης του εμπλακεί σε
ένα μεγάλο, τυχαίο ατύχημα, ολόκληρο το bonus του συνεργάτη για
εκείνη τη χρονιά μπορεί να μηδενιστεί. Είναι δίκαιο να μετακαλείται το
καθαρό ασφαλιστικό ρίσκο (που είναι δουλειά της εταιρείας να
διαχειριστεί) στην αμοιβή του δικτύου;
Οι συνέπειες στην αγορά και τον καταναλωτή
Αυτή η έλλειψη διαφάνειας δεν δημιουργεί απλώς γκρίνια στα δίκτυα
πωλήσεων· στρεβλώνει την ίδια τη λειτουργία του υγιούς ανταγωνισμού. Όταν
οι κανόνες του παιχνιδιού αλλάζουν μονομερώς ή παραμένουν θολοί,
κλονίζεται η εμπιστοσύνη.

Επιπλέον, ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος να βρεθεί ο διαμεσολαβητής σε
σύγκρουση συμφερόντων, σκεπτόμενος αν η αναγγελία μιας ζημιάς ή η
διεκδίκηση μιας δίκαιης αποζημίωσης για τον πελάτη του θα «πλήξει» τον δικό
του δείκτη.
Η ανάγκη για καθαρούς κανόνες
Η αγορά χρειάζεται επειγόντως ένα κοινό, ξεκάθαρο και θεσμοθετημένο
πλαίσιο. Οι ασφαλιστικές εταιρείες οφείλουν να παρέχουν real-time updates
και πλήρη ανάλυση των δεδομένων ζημιών στους συνεργάτες τους, αν θέλουν
να μιλούν για πραγματική εταιρική σχέση.
Ψηφιακή διαφάνεια: Ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός
Σε ένα περιβάλλον όπου η τεχνολογία επιτρέπει την απόλυτη ιχνηλασιμότητα,
οι δικαιολογίες στερεύουν.
Αν η ελληνική ασφαλιστική αγορά θέλει να κάνει το επόμενο βήμα προς τον
εκσυγχρονισμό, πρέπει να ανοίξει τα χαρτιά της. Το bonus του δείκτη ζημιών
πρέπει να πάψει να είναι ένα «σκοτεινό» εργαλείο πίεσης ή περικοπής
κόστους και να γίνει αυτό που αρχικά σχεδιάστηκε να είναι: μια δίκαιη,
διάφανη και αμοιβαία επωφελής επιβράβευση.