Το πραγματικό ρεπορτάζ γίνεται στο τραπέζι, στις γιορτές , στα μνημόσυνα ,στο γήπεδο κ στις παρέες

Το περασμένο Σαββατοκύριακο κατάλαβα κάτι που δεν θα το βρεις σε καμία έρευνα, σε κανένα δελτίο ειδήσεων και σε κανένα κυβερνητικό επιτελείο.

Το πιο έγκυρο ρεπορτάζ γίνεται γύρω από ένα τραπέζι.
Όταν πέφτουν οι άμυνες και οι άνθρωποι μιλούν αληθινά.

Σε γήπεδα. Σε τραπέζια. Σε εκδηλώσεις. Σε μνημόσυνα. Σε οικογενειακά τραπέζια. Εκεί που δεν υπάρχουν μικρόφωνα, αλλά υπάρχει αλήθεια.

Το Σάββατο με παλαιμάχους ποδοσφαιριστές. Επαγγελματίες της αγοράς, οικογενειάρχες, άνθρωποι άνω των 45, τέσσερις ενεργοί δημοσιογράφοι ανάμεσά μας.
Την Κυριακή με παλιούς συμμαθητές από τη Σχολή του Πολεμικού Ναυτικού. Αξιωματικοί 56-58 ετών. Άνθρωποι εκπαιδευμένοι να σκέφτονται κρίσεις, κινδύνους και στρατηγική.

Ολόκληρη τη προηγούμενη εβδομάδα , σε γιορτές , σε εκδηλώσεις , σε πίτες , γενέθλεια  κτλ

Τελείως διαφορετικοί κόσμοι.
Ίδιο συμπέρασμα.

Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο.

Η κοινωνία είναι κουρασμένη- προβληματισμένη

Δεν μίλησαν για κόμματα.
Δεν μίλησαν για ιδεολογίες.
Δεν μίλησαν για «ανάπτυξη».

Μίλησαν για κούραση, για απογοήτευση 

Κούραση από:

• Την ακρίβεια

• Τους χαμηλούς μισθούς

• Την ανασφάλεια

• Την αβεβαιότητα

• Τα σκάνδαλα

 

• Την έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς

• Τη δημόσια υγεία που πιέζεται

• τις φυσικές καταστροφές που πολλαπλασιάζονται

• Την αγορά που μοιάζει ανεξέλεγκτη

• Τις υποσχέσεις που ακούγονται αλλά σπάνια ολοκληρώνονται

Και πάνω από όλα:

Κούραση από το αίσθημα ότι ο πολίτης είναι μόνος και αβοήθητος 

Η Ελλάδα των αυξήσεων και των αντιφάσεων

Σε κάθε τραπέζι επανερχόταν το ίδιο μοτίβο:

– Αυξήσεις στα ασφάλιστρα υγείας που σοκάρουν οικογένειες.
– Υπέρογκες χρεώσεις ιδιωτικών κλινικών όταν υπάρχει ιδιωτική ασφάλιση.
– Υποσχέσεις για φορολογικά κίνητρα που δεν φτάνουν ποτέ όπως περιμέναμε.
-Μπέρδεμα και απογοήτευση με τα “κουπόνια” και τις εκπτώσεις, πχ ΕΝΦΙΑ 
-Καθυστερήσεις ή «κουρέματα» αποζημιώσεων.
– Αίσθηση ότι οι αγορές συγκεντρώνονται σε λίγους μεγάλους παίκτες.
– Τρόφιμα, ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, τράπεζες, κλινικές, ασφάλειες – παντού η ίδια κουβέντα:
«Λίγοι αποφασίζουν για πολλούς».

Δεν ήταν θυμός.
Ήταν κάτι πιο βαθύ.

Ήταν απογοήτευση.

Η ασφαλιστική συνείδηση δεν αγοράζεται με 10% και 20%-Η ασφάλιση δεν είναι «κουπόνι»Διάβασε  εδώ 

Η λέξη που ειπώθηκε περισσότερο

Αν έβαζα όλες τις λέξεις που άκουσα σε ένα σύννεφο λέξεων, θα ξεχώριζε μία.

Ασφάλεια.

Όχι με την έννοια του προϊόντος.
Με την έννοια της ζωής.

Ασφάλεια ότι:

• Το σπίτι δεν θα χαθεί σε μια στιγμή

• Η οικογένεια δεν θα μείνει απροστάτευτη

• Μια ασθένεια δεν θα καταστρέψει οικονομικά μια ζωή

• Η δουλειά και οι κόποι δεν θα χαθούν από ένα απρόοπτο

Ο κόσμος δεν μιλά πια για ρίσκο.
Μιλά για προστασία.

Το τέλος της “πώλησης”

Κάτι αλλάζει βαθιά στην κοινωνία.

Ο πολίτης δεν ψάχνει πλέον «ένα συμβόλαιο».
Ψάχνει άνθρωπο , άνθρωπο με γνώση που να νοιάζεται πραγματικά 

Θέλει:

• Καθοδήγηση

• Σταθερότητα

• Ειλικρίνεια

• Εμπιστοσύνη

• Κάποιον να κάτσει δίπλα του και να ακούσει

Η εποχή της πώλησης τελειώνει.
Η εποχή της εμπιστοσύνης αρχίζει.

Το πιο σημαντικό συμπέρασμα

Το πραγματικό μήνυμα του Σαββατοκύριακου δεν ήταν οικονομικό.
Ήταν ψυχολογικό.

Η κοινωνία δεν ζητά πολυτέλεια.
Ζητά ηρεμία.

Δεν ζητά υποσχέσεις.
Ζητά σιγουριά.

Δεν ζητά φόβο.
Ζητά πρόνοια.

Και αυτό είναι ίσως το πιο ισχυρό μήνυμα της εποχής.

 Κάλεσμα εμπιστοσύνης και

Η απάντηση στην αβεβαιότητα δεν είναι ο φόβος.
Ο φόβος παραλύει.

Η απάντηση είναι η πρόνοια.
Η ενημέρωση.
Η σωστή καθοδήγηση.

Ας κάνουμε το πρώτο βήμα.
Όχι αύριο. Σήμερα.