Ενοίκια: η στέγη έγινε λαχείο …600 ευρώ για έναν φοιτητή, 1.000 για μια οικογένεια: ποιος μπορεί να ζήσει; κάποτε η Πολιτεία πρέπει να βρει λύσεις
Χιλιάδες νέοι, φοιτητές και οικογένειες ψάχνουν σπίτι και βρίσκουν… αδιέξοδο. Την ώρα που η χώρα μιλά για ανάπτυξη, η αξιοπρεπής στέγη μετατρέπεται σε προνόμιο.
Η στέγη δεν μπορεί να είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα. Και η Πολιτεία οφείλει επιτέλους να το αντιμετωπίσει ως εθνικό πρόβλημα.
Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της νέας σχολικής και ακαδημαϊκής χρονιάς, χιλιάδες οικογένειες και νέοι σε ολόκληρη την Ελλάδα βρίσκονται αντιμέτωποι με μία σκληρή πραγματικότητα.
Ψάχνουν σπίτι.
Και πολλές φορές αυτό που κάποτε θεωρούσαμε μια φυσιολογική διαδικασία, σήμερα μοιάζει με κυνήγι θησαυρού.
Να βρεις ένα σπίτι αξιοπρεπές.
Σε μια περιοχή που να μπορείς να ζήσεις.
Και με ένα ενοίκιο που να μπορείς να πληρώσεις.
Σήμερα, για χιλιάδες ανθρώπους, αυτό δεν είναι δεδομένο.
Είναι όνειρο νυκτός. Είναι λαχείο.
Και το ερώτημα είναι απλό:
Πόσες ακόμη γενιές πρέπει να πληρώσουν το τίμημα της αδράνειας πριν μια κυβέρνηση αποφασίσει να αντιμετωπίσει το στεγαστικό πρόβλημα ως αυτό που πραγματικά είναι; Ως μια κοινωνική κρίση;
«Ενοικιάζεται από 15η Σεπτεμβρίου 2026 έως 15η Ιουνίου 2027»
Όποιος αναζητά σήμερα σπίτι σε πολλές φοιτητουπόλεις και τουριστικές περιοχές της χώρας πέφτει συνεχώς πάνω σε παρόμοιες αγγελίες.
«Ενοικιάζεται από 15η Σεπτεμβρίου 2026 έως 15η Ιουνίου 2027».
Δηλαδή, έχεις δικαίωμα να μένεις σε ένα σπίτι όσο εξυπηρετείς την αγορά.
Και όταν αρχίσει η τουριστική περίοδος;
Βρες πού θα πας.
Αυτό δεν είναι πλέον ένα μεμονωμένο φαινόμενο.
Είναι μια νέα πραγματικότητα που εξαπλώνεται.
Φοιτητές.
Εκπαιδευτικοί.
Γιατροί.
Εποχικοί εργαζόμενοι.
Νέοι άνθρωποι που ξεκινούν τη ζωή τους.
Οικογένειες που αναζητούν ένα μεγαλύτερο σπίτι.
Όλοι βρίσκονται μπροστά στο ίδιο πρόβλημα:
Λίγα διαθέσιμα σπίτια. Και πανάκριβα.
Οι ιδιοκτήτες έχουν ένα δίκιο. Οι ενοικιαστές έχουν χίλια δίκια.
Ας είμαστε ξεκάθαροι.
Το δικαίωμα κάθε ιδιοκτήτη να αξιοποιεί την περιουσία του είναι απολύτως σεβαστό.
Κανείς δεν μπορεί να ζητά από έναν άνθρωπο να χαρίσει την περιουσία του.
Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει ότι υπάρχουν ιδιοκτήτες που πληρώνουν φόρους, επισκευές, συντηρήσεις και αντιμετωπίζουν πραγματικά προβλήματα.
Αλλά υπάρχει και η άλλη πλευρά.
Η πλευρά της κοινωνικής ευθύνης.
Μέχρι πού μπορεί να φτάνει η επιδίωξη του μεγαλύτερου δυνατού κέρδους όταν η πρόσβαση στη στέγη γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη;
Πότε ένα ακίνητο σταματά να είναι απλώς μια επένδυση και γίνεται μέρος ενός ευρύτερου κοινωνικού προβλήματος;
Γιατί, ας μην κρυβόμαστε.
Όταν μια οικογένεια δεν μπορεί να βρει σπίτι.
Όταν ένας νέος δεν μπορεί να φύγει από το παιδικό του δωμάτιο.
Όταν ένας φοιτητής αναγκάζεται να εγκαταλείψει την πόλη όπου πέρασε στο πανεπιστήμιο.
Όταν ένας εργαζόμενος ξοδεύει δυσανάλογο μέρος του εισοδήματός του μόνο για να έχει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του.
Τότε δεν μιλάμε απλώς για την αγορά ακινήτων.
Μιλάμε για κοινωνικό πρόβλημα.
Και μάλιστα τεράστιο.
Το νόμιμο δεν είναι πάντα και ηθικό.
Και η ελεύθερη αγορά δεν μπορεί να λειτουργεί σαν να μην υπάρχουν άνθρωποι.
Από τη μία έλλειψη κατοικιών. Από την άλλη χιλιάδες σπίτια κλειστά και εγκαταλελειμμένα.
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο ελληνικό παράδοξο.
Μιλάμε για έλλειψη κατοικιών.
Και την ίδια στιγμή υπάρχουν χιλιάδες ακίνητα:
- κλειστά,
- εγκαταλελειμμένα,
- αναξιοποίητα,
- ερειπωμένα,
- δεσμευμένα σε γραφειοκρατικές διαδικασίες,
- δημόσια ακίνητα που παραμένουν αναξιοποίητα,
- ακίνητα τραπεζών και εταιρειών διαχείρισης που μένουν εκτός κοινωνικής αξιοποίησης.
Πόσα κτίρια του Δημοσίου παραμένουν κλειστά;
Πόσα ακίνητα βρίσκονται σε αδράνεια;
Πόσα παλιά σπίτια θα μπορούσαν, με μια σοβαρή ανακαίνιση, να επιστρέψουν στην αγορά;
Και το κυριότερο:
Γιατί η Πολιτεία δεν κάνει μια εθνική καταγραφή όλων των διαθέσιμων και αναξιοποίητων ακινήτων;
Γιατί δεν δημιουργείται ένας ενιαίος σχεδιασμός;
Γιατί κάθε κυβέρνηση περιορίζεται σε επιδόματα και μικρές παρεμβάσεις, αντί να αντιμετωπίσει την αιτία του προβλήματος;
Μέχρι σήμερα, ό,τι μέτρο και αν ανακοινώθηκε, σε μεγάλο βαθμό μοιάζει με το ίδιο πράγμα:
Μια ασπιρίνη σε έναν βαριά άρρωστο.
Οι λύσεις υπάρχουν. Αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση.
Ας αφήσουμε για λίγο τις μεγάλες ανακοινώσεις.
Ας πάμε στα απλά.
Γιατί να μην υπάρξει άμεσα συντονισμός των συναρμόδιων υπουργείων για ένα μεγάλο πρόγραμμα αξιοποίησης κατοικιών;
Γιατί να μην ξεκινήσει η ανακαίνιση παλαιών και αναξιοποίητων ακινήτων του Δημοσίου;
Γιατί να μην εξεταστεί η αξιοποίηση κατοικιών που βρίσκονται στην κατοχή τραπεζών και εταιρειών διαχείρισης και παραμένουν κλειστές;
Γιατί να μην δημιουργηθεί ένα μεγάλο απόθεμα προσιτής κατοικίας για νέους, φοιτητές, εργαζόμενους και οικογένειες;
Η Πολιτεία έχει τη δυνατότητα να νομοθετήσει.
Έχει μηχανισμούς.
Έχει υπηρεσίες.
Έχει δημόσια περιουσία.
Έχει χρηματοδοτικά εργαλεία.
Αυτό που χρειάζεται είναι ένα σχέδιο με αρχή, μέση και τέλος.
Ας γίνει η αρχή τώρα.
Όχι σε δέκα χρόνια.
Όχι μετά τις επόμενες εκλογές.
Όχι με μια ακόμη επιτροπή που θα μελετά το πρόβλημα.
Τώρα.
Ας ξεκινήσει ένα άμεσο πρόγραμμα στις μεγάλες πόλεις όπου η πίεση είναι μεγαλύτερη:
Αθήνα.
Θεσσαλονίκη.
Ηράκλειο.
Πάτρα.
Ιωάννινα.
Χανιά
Λάρισα.
Και σταδιακά να επεκταθεί σε ολόκληρη τη χώρα.
Με συγκεκριμένους στόχους.
Με συγκεκριμένο αριθμό κατοικιών.
Με χρονοδιάγραμμα.
Με δημόσια λογοδοσία.
Με πλήρη διαφάνεια.
Όχι άλλα προγράμματα στα χαρτιά.
Όχι άλλες εξαγγελίες που εξαφανίζονται μετά τα μικρόφωνα.
Η στέγη είναι το θεμέλιο της ζωής.
Δεν μπορείς να ζητάς από έναν νέο να κάνει οικογένεια όταν δεν μπορεί να βρει σπίτι.
Δεν μπορείς να μιλάς για αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας όταν ένα ζευγάρι δεν ξέρει αν θα μπορεί να πληρώνει το ενοίκιό του τον επόμενο χρόνο.
Δεν μπορείς να καλείς νέους επιστήμονες να μείνουν στην Ελλάδα όταν ένας βασικός μισθός εξαφανίζεται σχεδόν ολόκληρος για ένα μικρό διαμέρισμα.
Δεν μπορείς να μιλάς για κοινωνική συνοχή όταν η κατοικία μετατρέπεται σταδιακά σε προνόμιο των λίγων.
Η Ελλάδα κινδυνεύει να δημιουργήσει μια νέα γενιά ανθρώπων που θα εργάζονται, θα πληρώνουν φόρους, θα προσπαθούν, αλλά δεν θα μπορούν να χτίσουν τη ζωή τους.
Και χωρίς στέγη δεν υπάρχει ασφάλεια.
Χωρίς ασφάλεια δεν υπάρχει οικογένεια.
Χωρίς οικογένεια δεν υπάρχει μέλλον.
Ήρθε η ώρα να μπει φρένο στην παράνοια.
Το πρόβλημα των ενοικίων δεν είναι πρόβλημα των ενοικιαστών.
Δεν είναι πρόβλημα μόνο των φοιτητών.
Δεν είναι πρόβλημα μόνο των νέων.
Είναι πρόβλημα ολόκληρης της κοινωνίας.
Και όσο η Πολιτεία συνεχίζει να το αντιμετωπίζει αποσπασματικά, τόσο η κατάσταση θα χειροτερεύει.
Οι ιδιοκτήτες έχουν δικαιώματα.
Αλλά έχουν και κοινωνική ευθύνη.
Η αγορά έχει κανόνες.
Αλλά και η κοινωνία έχει όρια.
Και η Πολιτεία έχει υποχρέωση να προστατεύει το δικαίωμα όλων σε μια αξιοπρεπή ζωή.
Γιατί στο τέλος της ημέρας το ερώτημα δεν είναι αν κάποιος μπορεί να βγάλει περισσότερα χρήματα από ένα ακίνητο.
Το πραγματικό ερώτημα είναι:
Τι είδους κοινωνία θέλουμε να είμαστε;
Μια κοινωνία όπου ένας νέος ψάχνει σπίτι και το θεωρεί τύχη αν βρει;
Μια κοινωνία όπου μια οικογένεια ζει με τον φόβο της επόμενης αύξησης;
Μια κοινωνία όπου ο φοιτητής πρέπει να εγκαταλείπει το σπίτι του κάθε καλοκαίρι για να επιστρέψει ο τουρίστας;
Ή μια κοινωνία που αποφασίζει ότι η στέγη δεν είναι λαχείο;
Η ώρα για μισές λύσεις τελείωσε.
Η χώρα χρειάζεται ένα μεγάλο, εθνικό σχέδιο κατοικίας.
Όχι άλλη ασπιρίνη.
Θεραπεία.
Και τη χρειάζεται τώρα.
«Η στέγη δεν είναι πολυτέλεια. Δεν είναι επενδυτικό παιχνίδι. Είναι δικαίωμα ζωής.»
Ακίνητα: Συνεχίζεται το ράλι στις τιμές – Πόσο αυξήθηκαν ενοίκια και αγορά κατοικίας
Tιμές ενοικίων σε 80 περιοχές [αναλυτικοί πίνακες]
Τιμές… ρεκόρ στα ενοίκια: Απλησίαστα ακόμα και σπίτια παμπάλαια!
Κάνουν απόβαση στα ακίνητα της Ελλάδας: Η Νο1 εθνικότητα που αγοράζει σωρηδόν σπίτια
Βαρκελώνη | Πρόστιμο 420.000 € σε ιδιοκτήτη για παράνομες τουριστικές ενοικιάσεις
Ποιες περιοχές στην Αθήνα συμφέρουν για αγορά σπιτιών (πίνακας)
…πώλησης, όπως αυτά προκύπτουν μέσα και από τις αγγελίες. Η σχέση αυτή δείχνει πόσο αποδοτικό είναι ένα ακίνητο αν ενοικιαστεί…
- ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
-
Η Άνοδος των Airbnb στην Ελλάδα και τα Νέα Μέτρα
Noμική Προστασία Εκμίσθωσης Ακινήτου της Αrag
Νέοι στην Ελλάδα: Με 1.700€ οικογένεια επιβιώνεις… δεν ζεις
…
Τι αλλάζει σε κοινόχρηστα, διαχειριστές, διαμερίσματα και ασφάλιση
Λείπουν 210.000 κατοικίες μόνο στην Αττική: Αρνούνται οι ιδιοκτήτες AirBnB ότι έχουν ευθύνες για την έλλειψη διαμερισμάτων
Μειώθηκε το ποσοστό της ιδιοκτητών ακινήτων στην Ελλάδα το 2022
Η «ΠΡΩΤΗ ΑΞΙΑ» επεκτείνεται στον χώρο των ακινήτων – Νέα μεσιτική υπηρεσία για ολοκληρωμένες λύσεις
Ακρίβεια στα καύσιμα; Η δύναμη είναι στα χέρια μας! Δείτε πού θα βρείτε τη φθηνότερη βενζίνη
Ακίνητα στην Ελλάδα : «Υποτιμημένη» ή «υπερτιμημένη» η αγορά ;
