Μετά το πρώτο μας άρθρο για τον «Κουμπαρά της Νέας Γενιάς» και την πρόταση για αποταμίευση από την οικογένεια με αντίστοιχη συμμετοχή του κράτους, θεωρούμε ότι αξίζει να ανοίξει μια ευρύτερη συζήτηση.

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Allgood.gr

Η πρόταση είναι θετική. Μπορεί όμως να γίνει πολύ καλύτερη.

Αναλύοντας η συντακτική μας ομάδα την πρόταση για τον «Κουμπαρά της Νέας Γενιάς», θεωρούμε σωστό να επανέλθουμε με συγκεκριμένες προτάσεις, ώστε να γίνει ακόμη καλύτερος και περισσότερο χρήσιμος για τα παιδιά και τις οικογένειες.

Η δημιουργία αποταμιευτικής και επενδυτικής κουλτούρας από μικρή ηλικία, με συμμετοχή της οικογένειας και της Πολιτείας, είναι μια καλή βάση.

Όμως ο «Κουμπαράς» μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πολύ περισσότερο από έναν αποταμιευτικό λογαριασμό:

Ένα πραγματικό «Κεφάλαιο Εκκίνησης» για κάθε νέο άνθρωπο.

Να μην περιοριστεί μόνο στα παιδιά έως δύο ετών

Η σημερινή πρόταση αφορά παιδιά που θα ενταχθούν στο πρόγραμμα στα πρώτα δύο χρόνια της ζωής τους.

Το ερώτημα είναι απλό:

Γιατί να αποκλείονται παιδιά που είναι ήδη τριών, τεσσάρων, πέντε ή έξι ετών;

Μια οικογένεια μπορεί να μην είχε τη δυνατότητα ή την ενημέρωση να ενταχθεί από τη γέννηση του παιδιού. Αυτό δεν σημαίνει ότι το παιδί πρέπει να χάσει την ευκαιρία.

Η πρότασή μας είναι ο «Κουμπαράς» να μπορεί να ανοίγει έως και την ηλικία των 7 ετών, με τους αντίστοιχους κανόνες και αναλογίες συμμετοχής.

Έτσι, περισσότερες οικογένειες θα μπορούν να συμμετέχουν και ο θεσμός θα αποκτήσει πραγματικά καθολικό χαρακτήρα.

Γιατί να τελειώνει στα 18;

Τα 18 χρόνια σηματοδοτούν την ενηλικίωση. Δεν σηματοδοτούν όμως απαραίτητα την οικονομική ανεξαρτησία.

Στα 18 ένας νέος μπορεί να βρίσκεται ακόμη στην αρχή των σπουδών του, να χρειάζεται μεταπτυχιακή εκπαίδευση, επαγγελματική κατάρτιση ή χρόνο για να κάνει το πρώτο του ουσιαστικό επαγγελματικό βήμα.

Γι’ αυτό θεωρούμε ότι ο «Κουμπαράς» θα μπορούσε να συνεχίζεται μέχρι τα 24 ή 25 χρόνια.

Τότε το κεφάλαιο θα αποκτούσε ακόμη μεγαλύτερη χρησιμότητα.

Από τον «Κουμπαρά» στο «Κεφάλαιο Εκκίνησης»

Εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μας, η ουσία.

Το ποσό που θα συγκεντρωθεί δεν θα πρέπει απλώς να παραδοθεί στον νέο στα 18 του και να τελειώσει εκεί η ιστορία.

Θα μπορούσε, με σαφείς κανόνες, να χρησιμοποιείται για:

• σπουδές και μεταπτυχιακή εκπαίδευση,
• επαγγελματική κατάρτιση,
• αγορά απαραίτητου επαγγελματικού εξοπλισμού,
• πρώτη κατοικία,
• έναρξη επαγγελματικής δραστηριότητας,
• δημιουργία μιας μικρής επιχείρησης,
• ακόμη και μια καινοτόμο επιχειρηματική ιδέα.

Ο στόχος δεν πρέπει να είναι απλώς να έχει ένας νέος ένα ποσό στην άκρη.

Ο στόχος πρέπει να είναι να έχει κεφάλαιο για να ξεκινήσει.

Γιατί ένας νέος που ολοκληρώνει τις σπουδές του χωρίς κεφάλαιο και χωρίς δυνατότητα χρηματοδότησης συχνά περιορίζεται στο να αναζητά απλώς μια θέση εργασίας.

Ενώ με ένα πραγματικό «Κεφάλαιο Εκκίνησης» θα μπορούσε να έχει και μια άλλη επιλογή:

να δημιουργήσει τη δική του δουλειά.

Αυτό είναι που πρέπει να αλλάξουμε.

Να είναι πραγματικά κοινωνικός

Η λογική της κρατικής αντιστοίχισης είναι θετική.

Υπάρχει όμως ένα βασικό ζήτημα:

Για να βάλει η οικογένεια 100 ευρώ, πρέπει πρώτα να έχει 100 ευρώ διαθέσιμα.

Μια οικογένεια που έχει τη δυνατότητα να αποταμιεύει συστηματικά θα μπορεί να αξιοποιήσει πλήρως και την κρατική συμμετοχή.

Τι γίνεται όμως με την οικογένεια που δυσκολεύεται να πληρώσει το ενοίκιο, το ρεύμα, τα τρόφιμα και τα βασικά έξοδα;

Εκεί μπορεί να δημιουργηθεί μια αντίφαση:

Το παιδί που ξεκινά από καλύτερη οικονομική θέση να λαμβάνει τελικά μεγαλύτερη κρατική ενίσχυση από το παιδί που έχει μεγαλύτερη ανάγκη.

Γι’ αυτό προτείνουμε έναν πιο κοινωνικό μηχανισμό:

ένα βασικό κρατικό ποσό για κάθε παιδί, ανεξάρτητα από τη δυνατότητα της οικογένειας να συνεισφέρει, και πρόσθετη κρατική ενίσχυση όσο χαμηλότερο είναι το οικογενειακό εισόδημα.

Γιατί ίσες ευκαιρίες δεν σημαίνει πάντοτε ίσα ποσά.

Σημαίνει να βοηθάς περισσότερο εκείνον που ξεκινά από πιο πίσω.

Ο ρόλος του πιστοποιημένου Aσφαλιστικού Διαμεσολαβητή

Ένα πρόγραμμα που θα διαρκεί 20 ή 25 χρόνια δεν μπορεί να είναι ένας λογαριασμός που ανοίγει και μετά ξεχνιέται.

Θα πρέπει να εξεταστεί η ενεργός συμμετοχή πιστοποιημένων ασφαλιστικών διαμεσολαβητών, όπου αυτό επιτρέπεται από το θεσμικό πλαίσιο και ανάλογα με τη μορφή του τελικού προϊόντος.

Ο ρόλος τους θα μπορούσε να είναι ουσιαστικός:

να ενημερώνουν την οικογένεια, να εξηγούν τους όρους, να βοηθούν στον σχεδιασμό μιας βιώσιμης αποταμίευσης, να παρακολουθούν την πορεία του προγράμματος και να ενθαρρύνουν την οικογένεια να αυξάνει την αποταμίευση όταν αυτό είναι οικονομικά εφικτό.

Γιατί το δύσκολο δεν είναι να ανοίξεις έναν «κουμπαρά».

Το δύσκολο είναι να τον διατηρήσεις για δύο δεκαετίες.

Ο «Κουμπαράς» χρειάζεται και ασφαλιστική προστασία

Αν θέλουμε πραγματικά να προστατεύσουμε το μέλλον ενός παιδιού, πρέπει να προστατεύσουμε και την ίδια την αποταμίευση.

Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να προβλεφθεί ασφαλιστική κάλυψη που θα απαλλάσσει από τις μελλοντικές εισφορές σε περίπτωση:

• θανάτου του γονέα που συνεισφέρει,
• μόνιμης ολικής ανικανότητας του γονέα.

Έτσι, ένα απρόβλεπτο γεγονός δεν θα ακυρώνει τον στόχο που είχε τεθεί για το παιδί.

Ο στόχος για το παιδί πρέπει να συνεχίζεται ακόμη και όταν η ζωή της οικογένειας αλλάζει δραματικά.

Και μια περίοδος προστασίας σε περίπτωση οικονομικής αδυναμίας

Η ζωή όμως δεν είναι πάντα προβλέψιμη.

Απόλυση, απώλεια εισοδήματος, πτώχευση ή μια σοβαρή οικονομική κρίση μπορεί να κάνουν προσωρινά αδύνατη τη συνέχιση της αποταμίευσης.

Θα μπορούσε λοιπόν να προβλεφθεί μια περίοδος χάριτος έως δύο χρόνια, χωρίς απώλεια των δικαιωμάτων του προγράμματος.

Όταν η οικογένεια επανέλθει οικονομικά, θα μπορούσε, σύμφωνα με τους κανόνες του προγράμματος, να έχει τη δυνατότητα αναπλήρωσης μέρους ή του συνόλου των χαμένων εισφορών.

Έτσι ο «Κουμπαράς» δεν θα εγκαταλείπεται με την πρώτη σοβαρή οικονομική δυσκολία.

Η Πολιτεία πρέπει τώρα να αποφασίσει τι θέλει πραγματικά να δημιουργήσει

Η Πολιτεία έχει τώρα την ευκαιρία να αποδείξει ότι ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς» δεν είναι απλώς μια ακόμη παροχή, αλλά μια μακροπρόθεσμη επένδυση στο μέλλον της χώρας.

Αυτό απαιτεί περισσότερα από μια κρατική αντιστοίχιση εισφορών. Απαιτεί έναν «Κουμπαρά» που θα είναι πραγματικά προσβάσιμος σε κάθε παιδί, θα προστατεύεται όταν η οικογένεια δοκιμάζεται και θα δίνει στον νέο ουσιαστικό κεφάλαιο για να σπουδάσει, να εργαστεί, να επιχειρήσει και να σταθεί στα δικά του πόδια.

Η απαίτηση είναι απλή: η Πολιτεία να μην περιοριστεί στο να ανοίξει έναν λογαριασμό. Να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε κάθε παιδί, ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς του, να έχει πραγματικό κεφάλαιο για να ξεκινήσει τη ζωή του.

 

Η Πολιτεία δεν πρέπει απλώς να ανοίξει έναν «Κουμπαρά». Πρέπει να ανοίξει δρόμο στο μέλλον

Κουμπαράς για όλους, όχι μόνο για όσους μπορούν να αποταμιεύουν

Ίσες ευκαιρίες δεν σημαίνει ίση ενίσχυση – σημαίνει περισσότερη βοήθεια σε όποιον ξεκινά πίσω

Ο «Κουμπαράς» πρέπει να γίνει δικαίωμα κάθε παιδιού, όχι προνόμιο κάθε οικογένειας

Η μεγάλη πρόκληση: Από τον κρατικό «Κουμπαρά» στο πραγματικό Κεφάλαιο Εκκίνησης

 Ο «Κουμπαράς» της Νέας Γενιάς πρέπει να γίνει Κεφάλαιο Εκκίνησης

 Δεν αρκεί ένας «Κουμπαράς» – Κάθε νέο παιδί χρειάζεται Κεφάλαιο για να ξεκινήσει

 Η Πολιτεία δεν πρέπει απλώς να ανοίξει έναν «Κουμπαρά». Πρέπει να ανοίξει δρόμο στο μέλλον

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ  ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ