ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους κ.κ. Υπουργούς
Ανάπτυξης και
Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
ΘΕΜΑ: «Κυβερνητική ανοχή και συνενοχή στη λειτουργία «καρτέλ» στην Ιδιωτική Υγεία
και Ασφάλιση – Αφήνετε απροστάτευτους εκατοντάδες χιλιάδες ασφαλισμένους και
οδηγείτε σε οικονομική εξόντωση τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές»
Η κυβερνητική ανοχή απέναντι στην ασυδοσία συγκεκριμένων μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων
στον χώρο της Ιδιωτικής Υγείας και Ασφάλισης έχει πλέον μετατραπεί σε συνειδητή πολιτική
επιλογή συνενοχής. Την ώρα που η ελληνική κοινωνία πιέζεται από την ακρίβεια και τη
συρρίκνωση των πραγματικών εισοδημάτων, εξελίσσεται μια διπλή επίθεση εις βάρος τόσο των
ασφαλισμένων πολιτών όσο και των επαγγελματιών της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης.
1. Η απόφαση – κόλαφος του ΣτΕ και η κυβερνητική ευθύνη
Η υπ’ αριθμ. 2196/2025 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας επιβεβαιώνει με τον πιο
σαφή τρόπο ότι οι μονομερείς, αδιαφανείς και καταχρηστικές αυξήσεις στα ασφάλιστρα υγείας
είναι παράνομες, καθώς δεν βασίζονται σε σαφή, εύλογα και εκ των προτέρων γνωστά κριτήρια.
Πρόκειται για μια ηχηρή δικαίωση των καταναλωτών, η οποία όμως ταυτόχρονα αναδεικνύει τις
βαριές πολιτικές ευθύνες της Κυβέρνησης. Για χρόνια επιτρέψατε τη λειτουργία ενός ιδιότυπου
καρτέλ μεταξύ ιδιωτικών κλινικών και ασφαλιστικών εταιρειών, όπου οι πρώτες αυξάνουν
αυθαίρετα το κόστος νοσηλείας και οι δεύτερες μετακυλίουν το κόστος στους ασφαλισμένους
μέσω εξωφρενικών αυξήσεων.
Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ανοχής είναι δραματικό: πάνω από 400.000 ασφαλισμένοι
εξαναγκάστηκαν να διακόψουν τα συμβόλαιά τους, χάνοντας εισφορές ετών και μένοντας
υγειονομικά ακάλυπτοι, επειδή η Κυβέρνηση αρνήθηκε να θέσει κανόνες και μηχανισμούς
ελέγχου.
Ακόμη πιο εξοργιστικός είναι ο εμπαιγμός με τον αποκαλούμενο «Ενιαίο Δείκτη Υγείας». Ενώ
εξαγγέλθηκε ως εργαλείο ελέγχου των αυξήσεων, στην πράξη παραπέμπεται διαρκώς στο μέλλον,
δημιουργώντας ένα σκόπιμο θεσμικό και κανονιστικό κενό. Όσο καθυστερεί η εφαρμογή του,
τα ασφάλιστρα των παλαιών συμβολαίων αυξάνονται ανεξέλεγκτα, δίνοντας χρόνο στις εταιρείες
2
να απαλλαγούν από συμβόλαια με υψηλές καλύψεις και κατοχυρωμένα δικαιώματα. Πρόκειται
για μια σιωπηρή κοινωνική εκκαθάριση των παλαιών ασφαλισμένων.
Η κοινωνική διάσταση του ζητήματος είναι τεράστια καθώς στη συντριπτική τους πλειονότητα
οι ασφαλισμένοι που εξωθήθηκαν εκτός ιδιωτικής ασφάλισης είναι πολίτες προχωρημένης
ηλικίας, συχνά με επιβαρυμένο ιατρικό ιστορικό. Πρόκειται για ανθρώπους που δεν έχουν πλέον
το δικαίωμα ή τη δυνατότητα επανασφάλισης, στην ίδια ή σε άλλη εταιρεία, ακριβώς λόγω
ηλικίας και κατάστασης υγείας.
Για αυτούς τους πολίτες, η ακύρωση του συμβολαίου δεν αποτελεί «ελεύθερη επιλογή», αλλά
υγειονομικό και κοινωνικό αποκλεισμό. Χάνουν τη μοναδική τους ασπίδα απέναντι στη σοβαρή
ασθένεια, ζώντας με το διαρκές ψυχολογικό άγχος αν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν σε νέες
αυξήσεις, τη στιγμή που οι συντάξεις τους σε πραγματικούς αριθμούς μειώνονται λόγω
πληθωρισμού.
Η κυβερνητική αδράνεια μεταφράζεται σε μετακύλιση του φόβου, της ανασφάλειας και του
κινδύνου ζωής στους πιο ευάλωτους πολίτες.
2. Ο διωγμός των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών και το κοινωνικό του αποτύπωμα
Παράλληλα με τη λεηλασία των ασφαλισμένων, εξελίσσεται μια οργανωμένη επίθεση και κατά
των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών, με μονομερείς μειώσεις προμηθειών, ακόμη και σε
υφιστάμενα χαρτοφυλάκια, κατάφωρα αντίθετες με τις συμβάσεις συνεργασίας και κάθε έννοια
επαγγελματικής δεοντολογίας.
Οι πρακτικές αυτές περιλαμβάνουν:
• μεταφορά μέρους του ασφαλίστρου σε «Δικαίωμα Συμβολαίου» με άμεση μείωση
αμοιβών,
• δημιουργία τεχνητών αυξήσεων χωρίς απόδοση προμήθειας,
• ενδείξεις εναρμονισμένων πρακτικών μεταξύ εταιρειών.
Η επίθεση αυτή δεν είναι μόνο οικονομική· είναι κοινωνικά ανεύθυνη και ιστορικά άδικη. Οι
ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές ήταν εκείνοι που, σε εποχές όπου η ασφαλιστική συνείδηση δεν
ήταν δεδομένη στη χώρα, πήραν στις πλάτες τους τον θεσμό της ιδιωτικής ασφάλισης,
χτίζοντας σχέσεις εμπιστοσύνης με τους πολίτες.
Χάρη στο έργο τους γιγαντώθηκαν οι ασφαλιστικές εταιρείες και αναπτύχθηκαν τα ιδιωτικά
νοσοκομεία. Σήμερα, το ίδιο αυτό οικοσύστημα εμφανίζει χαρακτηριστικά καρτελοποίησης,
στρεφόμενο ταυτόχρονα εναντίον των πελατών του και εναντίον των συνεργατών του.
Το κοινωνικό αποτύπωμα είναι βαρύ: μικρά ασφαλιστικά γραφεία κλείνουν, αυτοαπασχολούμενοι
οδηγούνται σε οικονομική ασφυξία και οι πολίτες στερούνται τον προσωπικό τους σύμβουλο που
τους καθοδηγεί σε κρίσιμες αποφάσεις υγείας.
3
ΕΠΕΙΔΗ:
• η απόφαση του ΣτΕ δημιουργεί δεσμευτικά νέα δεδομένα,
• η καθυστέρηση ενεργοποίησης του Δείκτη Υγείας είναι σκόπιμη και εξυπηρετεί
επιχειρηματικά συμφέροντα,
• οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές υφίστανται μονομερείς και καταχρηστικές μεταβολές
των όρων συνεργασίας τους,
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
1. Γιατί δεν έχει ενεργοποιηθεί ακόμη ο Ενιαίος Δείκτης Υγείας και ποια συμφέροντα
εξυπηρετεί η συνεχής μετάθεσή του, αφήνοντας τους ασφαλισμένους έρμαιο αυξήσεων
που το ΣτΕ έκρινε καταχρηστικές;
2. Ποια άμεσα μέτρα θα λάβετε για τη συμμόρφωση των ασφαλιστικών εταιρειών με την
απόφαση 2196/2025 του ΣτΕ και προτίθεστε να υποχρεώσετε την επιστροφή παρανόμως
εισπραχθέντων ασφαλίστρων;
3. Σκοπεύετε να παρέμβετε νομοθετικά για να σταματήσει η αυθαιρεσία των μονομερών
μειώσεων προμηθειών στους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές, λαμβάνοντας υπόψη τον
κοινωνικό και αναπτυξιακό ρόλο που διαχρονικά επιτελούν;
4. Θα διερευνήσετε, μέσω της Επιτροπής Ανταγωνισμού, τις καταγγελίες για εναρμονισμένες
πρακτικές και λειτουργία «καρτέλ» μεταξύ ιδιωτικών κλινικών και ασφαλιστικών
εταιρειών;
5. Ποια μέτρα θα λάβετε για την προστασία των ηλικιωμένων και μη επανασφαλίσιμων
ασφαλισμένων, των οποίων η απώλεια κάλυψης συνιστά υγειονομικό και κοινωνικό
αποκλεισμό;
Οι Ερωτώντες Βουλευτές
Θεοδώρα Τζάκρη
Αλέξανδρος Αυλωνίτης
Γιώτα Πούλου
Ραλλία Χρηστίδου
Σας την κοινοποιούμε και επίσης στον σύνδεσμο αυτόν θα μπορέσετε να δείτε την απάντηση
με εκτίμηση
