Η Βουλή ρώτησε: Για τις αυξήσεις Υγείας , Δικαίωμα , Διαφάνεια και εμπιστοσύνη- Χωρίς ουσιαστική απάντηση από το Υπουργείο
Κρίσιμα ζητήματα δημόσιας πολιτικής και θεσμικής λογοδοσίας τέθηκαν στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, με το Υπουργείο να αποφεύγει σαφείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις.
Η Βουλή ρώτησε. Το Υπουργείο απέφυγε να απαντήσει.
Το θέμα δεν είναι ούτε τεχνικό ούτε λογιστικό.
Είναι βαθιά κοινωνικό, θεσμικό και ηθικό.
Αφορά
-Τις υπέρογκες αυξήσεις στα ασφάλιστρα υγείας, τη διαφάνεια της αγοράς,
-Τις μειώσεις αμοιβών των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών μέσω του ΄΄αμαρτωλού Δικαιώματος που χρεώνουν τους ασφαλισμένους .
Την εμπιστοσύνη των ασφαλισμένων και τελικά την ίδια τη βιωσιμότητα χιλιάδων ανθρώπων που υπηρετούν επί δεκαετίες τον θεσμό της ιδιωτικής ασφάλισης.
-Την διαφάνεια της ασφαλιστικής αγοράς
-Την προστασία των Ασφαλισμένων
Πέντε βουλευτές έφεραν το θέμα στη Βουλή με σαφή και σκληρά ερωτήματα.
ΔΕΣ ΕΔΩ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ:ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΕ 2196/2025 – ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ – ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΩΝ | Allgood.gr
Η απάντηση όμως του Υπουργείου Ανάπτυξης κινήθηκε στη γνωστή λογική του «πέταξε τη μπάλα στην εξέδρα».
Πολλές γενικές αναφορές.
Πολλές υποσχέσεις.
Πολλές μεταρρυθμιστικές διακηρύξεις.
Καμία ουσιαστική τοποθέτηση όμως στην καρδιά του προβλήματος.
Δεν ακούσαμε:
- τι θα γίνει με την εφαρμογή της απόφασης 2196/2025 του ΣτΕ,
- πώς θα προστατευθούν οι διαμεσολαβητές από την οικονομική απαξίωση,
- πώς θα σταματήσουν οι ανεξέλεγκτες αυξήσεις,
- ποιος τελικά ελέγχει την αγορά,
- και κυρίως ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη.
Αντί για σαφείς απαντήσεις, είδαμε μεταφορά ευθυνών:
στην ΕΛΣΤΑΤ,
στις Ανεξάρτητες Αρχές,
στην Επιτροπή Ανταγωνισμού,
στις «διαβουλεύσεις».
Μόνο που η αγορά δεν αντέχει άλλο διαβουλεύσεις χωρίς αποτέλεσμα.
Οι ασφαλισμένοι βλέπουν τα ασφάλιστρα υγείας να εκτοξεύονται.
Οι διαμεσολαβητές πιέζονται ασφυκτικά.
Και η εμπιστοσύνη προς το σύστημα τραυματίζεται καθημερινά.
Η πραγματικότητα είναι απλή:
Χωρίς διαφάνεια, χωρίς ξεκάθαρους κανόνες και χωρίς σεβασμό στον επαγγελματία διαμεσολαβητή, δεν μπορεί να υπάρξει υγιής ασφαλιστική αγορά.
Τώρα χρειάζεται μία ενιαία φωνή.
Η δύναμη των σωματείων, των φορέων και κυρίως των 2771 φωνών που ήδη τοποθετήθηκαν ξεκάθαρα, πρέπει να μετατραπεί σε οργανωμένη θεσμική και νομική διεκδίκηση.
Όχι για εντυπώσεις.
Όχι για δημόσιες σχέσεις.
Αλλά για ουσιαστική λύση.
Να γίνουν όλες οι απαραίτητες νομικές ενέργειες ώστε να λυθεί οριστικά το θέμα του δικαιώματος, της προστασίας των ασφαλισμένων και της θεσμικής ισορροπίας στην αγορά.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, η αγορά δεν χρειάζεται άλλες υποσχέσεις.
Χρειάζεται αποφάσεις, πράξεις και ευθύνη.
