ΑΝΤΡΑΣΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑκοινωνικάΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣΥΓΕΙΑΨΥΧΑΓΩΓΙΑ 
ΙΔΟΜΕΝΕΑΣ ΑΒΡΑΜΑΚΗΣ: ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΑ, ΑΛΛΑ Η ΨΥΧΗ ΕΧΕΙ ΦΤΕΡΑ!
Στα 75 του χρόνια, ξυπόλυτος, με αρχαιοελληνική ενδυμασία και περισσότερους από 54 μαραθωνίους στο ενεργητικό του, ένας Κρητικός μάς παραδίδει μαθήματα ζωής. Από το κώμα στον Μαραθώνιο. Από την περιπέτεια της υγείας του στην ελευθερία της ψυχής. «Τρέξε για να μη σε τρέχουν!».
Υπάρχουν άνθρωποι που τρέχουν για να κερδίσουν.
Άλλοι για να καταρρίψουν ένα ρεκόρ.
Και υπάρχουν και κάποιοι που τρέχουν για να αποδείξουν ότι η ζωή δεν σταματά όταν οι δυσκολίες προσπαθούν να σε γονατίσουν.
Ένας από αυτούς είναι ο Ιδομενέας Αβραμάκης από το Ηράκλειο της Κρήτης.
Την Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026, στον 43ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας, χιλιάδες δρομείς έφτασαν στο Καλλιμάρμαρο.
Ανάμεσά τους, ένας άνθρωπος ξεχώρισε.
Όχι επειδή ήταν ο γρηγορότερος.
Αλλά επειδή ήταν εκείνος που έφτασε τελευταίος!
Στις 18:15, όταν πλέον η ημέρα έφτανε στο τέλος της, ο 75χρονος Ιδομενέας πέρασε τη γραμμή του τερματισμού.
Φορούσε αρχαιοελληνική ενδυμασία, κρατούσε την ασπίδα και το σπαθί του και είχε διανύσει τα 42,195 χιλιόμετρα χωρίς παπούτσια!
Η πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ, Σοφία Σακοράφα, τον υποδέχτηκε και του απένειμε το μετάλλιο του αγώνα.
Το χειροκρότημα ήταν θερμό.
Όμως, πίσω από αυτή την εικόνα κρύβεται μια ιστορία που αξίζει να γνωρίσουμε.
ΑΠΟ ΤΟ ΚΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΖΩΗ!
Το 2006, ο Ιδομενέας έζησε μια περιπέτεια που θα μπορούσε να είχε αλλάξει οριστικά τη ζωή του.
Μετά από σοβαρή επιπλοκή στην υγεία του, βρέθηκε σε κωματώδη κατάσταση.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Πατρίς» το 2016, παρέμεινε σε κώμα για 22 ημέρες.
Οι δικοί του άνθρωποι είχαν σχεδόν χάσει τις ελπίδες τους.
Κι όμως, εκείνος επέστρεψε.
Και κάπου εκεί ξεκίνησε μια διαφορετική διαδρομή.
Το 2006 άρχισε να τρέχει συστηματικά.
Δεν επέλεξε να ζήσει με τον φόβο όσων είχαν προηγηθεί. Επέλεξε να ξαναβρεί τη χαρά της ζωής μέσα από την κίνηση, την άσκηση και την ελευθερία.
Το 2009 αποφάσισε να αποχωριστεί οριστικά τα παπούτσια του.
Από τότε, η χαρακτηριστική παρουσία του με την αρχαιοελληνική ενδυμασία έγινε σήμα κατατεθέν στους αγώνες του.
Η ιστορία του μάλιστα καταγράφηκε στο ντοκιμαντέρ «Τερματισμός», που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης το 2016.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ. ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ!
Ξέρετε, έχουμε μάθει να μετράμε τα πάντα με αριθμούς.
Πρώτος, δεύτερος, τρίτος.
Χρόνοι, επιδόσεις, μετάλλια, ρεκόρ.
Αλλά μήπως κάποιες φορές έχουμε ξεχάσει τι πραγματικά σημαίνει νίκη;
Ο Ιδομενέας δεν χρειάζεται να κερδίσει κανέναν.
Δεν ανταγωνίζεται τους νεότερους.
Δεν προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι καλύτερος από τους άλλους.
Προσπαθεί να αποδείξει κάτι πολύ πιο σημαντικό:
Ότι η ηλικία δεν πρέπει να γίνεται άλλοθι για την εγκατάλειψη της προσπάθειας.
Ότι η ζωή δεν τελειώνει στα 60, στα 70 ή στα 75.
Ότι ο άνθρωπος μπορεί να βρίσκει καινούργιους δρόμους, ακόμη κι όταν έχει περάσει από τις πιο δύσκολες στιγμές.
Και κυρίως, ότι η μεγαλύτερη νίκη δεν είναι να φτάσεις πρώτος.
Είναι να μη σταματήσεις να προσπαθείς.
«ΤΡΕΞΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΕ ΤΡΕΧΟΥΝ»!
Αυτό είναι το σύνθημά του.
Μια φράση απλή, αλλά με τεράστιο νόημα.
Τρέξε για την υγεία σου.
Τρέξε για την ελευθερία σου.
Τρέξε για να μπορείς να απολαμβάνεις τη ζωή.
Τρέξε για να μη γίνεις θεατής της ίδιας σου της καθημερινότητας.
Δεν χρειάζονται απαραίτητα ακριβά αθλητικά ρούχα, πανάκριβα παπούτσια, εξεζητημένος εξοπλισμός ή συνδρομές σε πολυτελή γυμναστήρια για να ξεκινήσει κάποιος να φροντίζει τον εαυτό του.
Χρειάζεται απόφαση, συνέπεια και θέληση.
Βέβαια, κάθε άνθρωπος πρέπει να επιλέγει την άσκηση που ταιριάζει στην ηλικία και στις δυνατότητές του, με την απαραίτητη ιατρική καθοδήγηση.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΑΘΗΜΑ
Η ιστορία του Ιδομενέα Αβραμάκη δεν αφορά μόνο τον αθλητισμό.
Αφορά την ίδια τη ζωή.
Σε μια εποχή που πολλοί άνθρωποι εγκαταλείπουν εύκολα την προσπάθεια, που η καθιστική ζωή γίνεται καθημερινότητα και που συχνά αναζητούμε δικαιολογίες για να μην κάνουμε ούτε τα αυτονόητα, ένας 75χρονος Κρητικός μάς θυμίζει κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε.
Δεν μπορούμε πάντα να επιλέγουμε τις δυσκολίες που θα συναντήσουμε.
Μπορούμε όμως να επιλέξουμε πώς θα τις αντιμετωπίσουμε.
Και ίσως αυτό να είναι το πραγματικό μήνυμα του Μαραθωνίου.
Δεν έχει σημασία πόσο γρήγορα τρέχεις.
Δεν έχει σημασία αν είσαι ο πρώτος ή ο τελευταίος.
Σημασία έχει να έχεις έναν λόγο να συνεχίζεις.
Ιδομενέα, μπορεί να πέρασες τελευταίος τη γραμμή του τερματισμού, αλλά μας θύμισες ότι στη ζωή δεν κερδίζει πάντα εκείνος που φτάνει πρώτος.
Κερδίζει και εκείνος που, ενώ κάποτε βρέθηκε στο σκοτάδι, βρήκε τη δύναμη να επιστρέψει και να συνεχίσει να τρέχει!
Θερμά συγχαρητήρια!
Να είσαι γερός, δυνατός και να μας χαρίζεις για πολλά ακόμη χρόνια αυτή την υπέροχη εικόνα.
Γιατί όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Ιδομενέα, υπάρχει ελπίδα ότι δεν έχουμε ξεχάσει ακόμη να αγωνιζόμαστε!
Allgood.gr – Η ζωή θέλει κίνηση. Η θέληση δεν έχει ηλικία.
