Ιωάννα Χατζηδάκι: Το νέο αστέρι με ρίζες από τη Κρήτη ετοιμάζεται να φωτίσει τον μουσικό μας ουρανό

«Όταν το ταλέντο συναντά την ψυχή της Κρήτης, γεννιούνται οι φωνές που μένουν.»

Στον χώρο της μουσικής εμφανίζονται συχνά νέες φωνές. Λίγες όμως καταφέρνουν από τα πρώτα τους κιόλας βήματα να ξεχωρίσουν, αγγίζοντας κατευθείαν τις χορδές της ψυχής μας με την αυθεντικότητα και το συναίσθημα που μεταφέρουν.

Η Ιωάννα Χατζηδάκι είναι, αναμφισβήτητα, μια από αυτές τις σπάνιες περιπτώσεις. Μια υπέροχη, κρυστάλλινη φωνή που ξεχωρίζει αμέσως και μια φυσική γλυκύτητα που σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή.

Αυτή τη μαγεία είχα την ευκαιρία και την τύχη να την απολαύσω ζωντανά, ακούγοντάς την για πρώτη φορά χθες σε μια έκτακτη εμφάνιση.

Στον όμορφο, ζεστό και φιλόξενο χώρο του Gustav, ο δημιουργός των «Καινούργιων Ρούχων», Γιάννης Νικολάου, παρουσίασε τo, νέο του  δίσκο .  Το συγκεκριμένο τραγούδι μάλιστα  είναι  σε στίχους της Ηλιάννας Λυκούδη, ανήκει σ’ αυτόν τον νέο δίσκο. «Έσω τοπία».

Σε  αυτή τη  καινούρια του δισκογραφική δουλειά  του Γιάννη Νικολάου συμμετέχει  με την καταπληκτική μεταλλική  φωνή η  Ιωάννα Χατζηδάκι.

Μαζί του στη σκηνή βρέθηκαν σπουδαίοι καλλιτέχνες: ο Παντελής Θαλασσινός, ο ίδιος ο Γιάννης Νικολάου στην κιθάρα, ο Τάσος Ζαφειρίου σε κιθάρα και τζουρά, και ο 18χρονος μαθητής του Μάνου Πυροβολάκη, Μιχάλης Βελονάκης, σε λύρα και λαούτο (ένα σπουδαίο ταλέντο που σύντομα θα δούμε και δισκογραφικά). Το δέσιμο των μουσικών επί σκηνής ήταν απλά συγκλονιστικό και έφτιαξε τον ιδανικό καμβά για ένα μοναδικό ταξίδι.

Εκεί, η Ιωάννα τραγούδησε αρκετά τραγούδια του δημιουργού, συμμετέχοντας με έναν ολόδικό της, ξεχωριστό τρόπο. Ήταν η πραγματική αποκάλυψη της βραδιάς.

Όταν στάθηκε στο μικρόφωνο για να ερμηνεύσει τα τραγούδια του Γιάννη Νικολάου, ο χρόνος έμοιαζε να σταματά. Δεν είναι μόνο η τεχνική αρτιότητα της φωνής της, αλλά η αβίαστη ευαισθησία και ο τρόπος που βιώνει τον κάθε στίχο.

Η παρουσία της έδωσε μια άλλη, βαθιά συναισθηματική διάσταση στα κομμάτια, εξηγώντας απόλυτα τον θαυμασμό που εξέφρασε για εκείνη με τα καλύτερα λόγια και ο κοινός μας φίλος Μάνος Πυροβολάκης, βλέποντάς την να λάμπει πλαισιωμένη από την οικογένειά της.

Και πώς να μην λάμπει; Η Ιωάννα δεν κουβαλά στις αποσκευές της μόνο ένα πηγαίο ταλέντο. Κουβαλά ρίζες, αξίες και παράδοση. Είναι κόρη του αγαπημένου μου συντέκνου, του Νεκτάριου Χατζηδάκη. Και όπως λέμε θυμόσοφα και συχνά στην Κρήτη μας…

«είχε πατέρα και έμοιασε». Η φωνή της είναι καθαρή, γνήσια, γεμάτη παλμό. Μια φωνή που αναβλύζει την αυθεντικότητα της κρητικής ψυχής. Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο για έναν νέο καλλιτέχνη: να παραμένει αληθινός.

Όσοι έχουν την τύχη να τη γνωρίζουν, μιλούν για ένα παιδί με σπάνιο ήθος, ευγένεια και μια απύθμενη αγάπη για τη μουσική. Αυτό το όμορφο, σεμνό και γελαστό κορίτσι, με το φωτεινό βλέμμα, νιώθω πως έχει όλα τα φόντα όχι απλώς να κάνει μια επιτυχημένη πορεία, αλλά να αφήσει ιστορία.

Προσωπικά, νιώθω ιδιαίτερη χαρά και βαθιά συγκίνηση βλέποντας ένα νέο παιδί, από μια τόσο αγαπημένη οικογένεια, να ανοίγει τα φτερά του με τόσο όμορφο και αξιοπρεπή τρόπο. Είναι φυσικό να αισθάνεται περήφανος ο πατέρας της, και μαζί του καμαρώνουμε όλοι όσοι τον γνωρίζουμε.

Όπως συμβαίνει πάντα, το ταλέντο, όταν συνοδεύεται από σκληρή δουλειά, αδαμάντινο χαρακτήρα και ψυχή, αργά ή γρήγορα βρίσκει τον δρόμο του προς το φως. Άλλωστε, τα αληθινά αστέρια δεν γεννιούνται ξαφνικά μέσα σε μια νύχτα. Αρχίζουν να λάμπουν σιγά-σιγά, με πίστη και υπομονή… μέχρι να έρθει η στιγμή που θα φωτίσουν ολόκληρο τον ουρανό.

Παραθέτω παρακάτω κάποια αμοντάριστα, πρόχειρα πλάνα που σίγουρα την αδικούν, αλλά είναι αρκετά για να θαυμάσετε το πραγματικό ταλέντο της Ιωάννας Χατζηδάκι.

Σας υπόσχομαι, επίσης, ότι το επόμενο διάστημα θα φροντίσω να της πάρω μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη για να τη γνωρίσετε καλύτερα.

Αυτές οι φωνές, αυτές οι ψυχές, αυτές οι προσωπικότητες έχουν ιδιαίτερη και ξεχωριστή αξία.

Ιωάννα μου, σου εύχομαι από καρδιάς τα καλύτερα. Να ξεπεράσεις τα όνειρά σου! Υποκλίνομαι…

Βασίλης… ο θαυμαστής σου!

Παραθέτω τους στίχους από αυτό το πανέμορφο τραγούδι που το απογείωσε  η Ιωάννα μας

Στην υγειά μας

Ρώταγα τα γιασεμιά άμα ξέρουνε που μένεις

άμα σε είδαν τα πουλιά κάπου να παίρνω διαβαίνεις

Δύο ζωές περίμενα δύο ευχές είχα κρυμμένες

στο συρτάρι το παλιό και στο δέντρο χαραγμένες

Ήρθες κύρθε η ζωή είσαι απόψε εδώ κοντά μας

ξαναπίνουμε μαζί άσπρο-πάτω στην υγειά μας

Άσπρο πάτο στην υγειά μας είσαι απόψε εδώ κοντά μας,

είσαι απόψε εδώ κοντά μας, άσπρο-πάτω στην υγειά μας

Μάλωνα με τη στεριά και τα κύματα μετρούσα

για να δω αν έρχεσαι κάθε βράδυ ξενυχτούσα

Μου γελάνε τα παιδιά με γνωρίζουν τα τραγούδια

φτιάχνει ο έρωτας φωλιά σε αυλές και σε λουλούδια

Ήρθες κύρθε η ζωή είσαι απόψε εδώ κοντά μας

ξαναπίνουμε μαζί άσπρο-πάτω στην υγειά μας

Άσπρο πάτο στην υγειά μας είσαι απόψε εδώ κοντά μας,

είσαι απόψε εδώ κοντά μας, άσπρο-πάτω στην υγειά μας

Άσπρο πάτο στην υγειά μας είσαι απόψε εδώ κοντά μας,

είσαι απόψε εδώ κοντά μας, άσπρο-πάτω στην υγειά μας