Ρέθυμνο: Δύο πυροσβέστες ηλικίας 25 και 58 ετών ,έχασαν τη ζωή τους στη μάχη με τις φλόγες στην Κρύα Βρύση

«Ακούστε την ηχητική έκδοση αυτού του άρθρου (δημιουργημένη από Τεχνητή Νοημοσύνη).»

Αφήνει ορφανές οικογένειες, ανείπωτο πόνο και μια κοινωνία βουβή.

Στο Ρέθυμνο γράφτηκε σήμερα μία από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του Πυροσβεστικού Σώματος. Δύο νέοι πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους την ώρα που έδιναν τη μάχη που δίνουν κάθε καλοκαίρι χιλιάδες συνάδελφοί τους: τη μάχη για να σώσουν ανθρώπους, σπίτια, δάση και περιουσίες.

Tραγικές διαστάσεις λαμβάνει η μεγάλη πυρκαγιά που μαίνεται στη Νέα Κρύα Βρύση Ρεθύμνου, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες έχουν βρει τραγικό θάνατο δύο πυροσβέστες.

Συγκεκριμένα,  πρόκειται για δύο άντρες ηλικίας 25 και 58 ετών.

 

 

Δεν κρατούσαν όπλα.

Δεν βρίσκονταν σε πόλεμο.

Κι όμως, έπεσαν στο καθήκον.

Πίσω από κάθε πυροσβεστική στολή υπάρχει ένας άνθρωπος. Ένα παιδί που έχει γονείς, αδέλφια, φίλους, όνειρα και σχέδια για το μέλλον. Δύο νέοι άνθρωποι που ξεκίνησαν για μια ακόμη δύσκολη αποστολή, χωρίς να γνωρίζουν ότι δεν θα επιστρέψουν ποτέ στις οικογένειές τους.

Οι πυροσβέστες είναι οι άνθρωποι που τρέχουν προς τη φωτιά, την ώρα που όλοι οι υπόλοιποι απομακρύνονται. Επιχειρούν μέσα σε ακραίες θερμοκρασίες, κάτω από ασφυκτικούς καπνούς, με τον κίνδυνο να αλλάζει μορφή κάθε δευτερόλεπτο.

Συχνά τους θεωρούμε δεδομένους.

Τους θυμόμαστε όταν φτάσουν οι φλόγες έξω από το σπίτι μας.

Σήμερα όμως ολόκληρη η Ελλάδα θυμάται ότι πίσω από τη λέξη «πυροσβέστης» υπάρχει ένας άνθρωπος που κάθε φορά βάζει τη δική του ζωή σε δεύτερη μοίρα για να προστατεύσει τη δική μας.

Η τραγωδία αυτή δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ακόμη μία είδηση της επικαιρότητας.

Πρέπει να αποτελέσει αφορμή για πλήρη διερεύνηση των συνθηκών κάτω από τις οποίες χάθηκαν οι δύο πυροσβέστες. Να εξεταστούν όλα τα δεδομένα της επιχείρησης, ο εξοπλισμός, οι διαδικασίες και οι επιχειρησιακές αποφάσεις, ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα που θα προστατεύσουν στο μέλλον εκείνους που βρίσκονται καθημερινά στην πρώτη γραμμή.

 

Υπάρχουν στιγμές που η δημοσιογραφική ιδιότητα περνά σε δεύτερη μοίρα. Αυτή είναι μία από αυτές. Έχοντας δύο αδέλφια πυροσβέστες, γνωρίζω από κοντά τι σημαίνει να φεύγεις από το σπίτι χωρίς να ξέρεις τι θα αντιμετωπίσεις.

Μάλιστα, ο αδελφός μου, ο Βαγγέλης, υπηρετούσε μέχρι πέρυσι στην Κρύα Βρύση, στην ίδια περιοχή όπου εκτυλίχθηκε αυτή η ανείπωτη τραγωδία. Η είδηση των δύο χαμένων συναδέλφων του με συγκλόνισε βαθιά. Σήμερα η σκέψη μου βρίσκεται στις οικογένειές τους, αλλά και σε όλους τους πυροσβέστες που συνεχίζουν αυτή την ώρα να δίνουν μάχη με τις φλόγες, βάζοντας καθημερινά τη ζωή τους σε κίνδυνο για να προστατεύσουν τη δική μαs

 

Σήμερα όμως δεν είναι ημέρα καταλογισμού ευθυνών.

Είναι ημέρα πένθους.

Ημέρα σιωπής.

Ημέρα ευγνωμοσύνης.

Η Ελλάδα υποκλίνεται σε δύο ανθρώπους που δεν δίστασαν να μπουν στη φωτιά για να προστατεύσουν τους συνανθρώπους τους.

Αιωνία τους η μνήμη.

Καλό ταξίδι, ήρωες.

 

 

https://www.efsyn.gr/