κοινωνικά NOMIKA ΘΕΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Π.Ε.Κ.Α.Π ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΥΓΕΙΑ

«Τα γέρικα άλογα τα σκοτώνουν»… και στην ασφάλιση υγείας οι ηλικιωμένοι νιώθουν πλέον ανεπιθύμητοι

Γράφει ο Αλέξανδρος Βοργίας Σύμβουλος Ασφαλιστικής Αγοράς και Αρθρογράφος

Συντακτική Ομάδα Allgood.gr27 λεπτά ago

261 5 minutes read

Υπάρχει μια παλιά, σκληρή φράση που λέει:
«Τα γέρικα άλογα τα σκοτώνουν όταν γεράσουν».

Κάτι αντίστοιχο αρχίζουν να αισθάνονται σήμερα χιλιάδες ηλικιωμένοι
ασφαλισμένοι στην ιδιωτική ασφάλιση υγείας. Άνθρωποι που πλήρωναν για
20, 30 ή και 40 χρόνια τα συμβόλαιά τους με συνέπεια, βρίσκονται ξαφνικά
αντιμέτωποι με αυξήσεις που μοιάζουν εξοντωτικές.
Και τότε γεννιέται το μεγάλο ερώτημα:

Μήπως τελικά το σύστημα θέλει τον πελάτη μόνο όσο είναι νέος, υγιής και
“κερδοφόρος”;
Οι αυξήσεις που σοκάρουν
Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ασφαλιστήρια υγείας να αυξάνονται όχι κατά
5% ή 10%, αλλά ακόμη και κατά 20%, 30% ή περισσότερο σε ορισμένες
περιπτώσεις.
Για έναν συνταξιούχο των 70 ή 75 ετών, μια τέτοια αύξηση δεν είναι απλώς
«δύσκολη». Είναι απαγορευτική.
Άνθρωποι που πλήρωναν μια ζωή ασφάλιστρα:
 αναγκάζονται να μειώσουν καλύψεις,
 να αυξήσουν απαλλαγές,
 ή ακόμη χειρότερα να ακυρώσουν το συμβόλαιό τους τη στιγμή που το
χρειάζονται περισσότερο.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση.
Όταν είσαι 35 ετών και υγιής, η ασφάλιση σου χαμογελά.
Όταν όμως μεγαλώσεις και αρχίσεις να τη χρειάζεσαι πραγματικά, το κόστος
γίνεται δυσβάσταχτο.
Η ιδιωτική ασφάλιση δεν πρέπει να είναι προϊόν “μιας χρήσης”
Η ιδιωτική ασφάλιση υγείας δημιουργήθηκε για να προσφέρει ασφάλεια και
σιγουριά. Όχι για να λειτουργεί σαν υπηρεσία που «σε κρατά» όσο δεν
κοστίζεις.

vorgiaw ypografh
Ο ηλικιωμένος ασφαλισμένος δεν είναι βάρος.
Είναι ο άνθρωπος που στήριξε επί δεκαετίες το σύστημα.
Πλήρωνε κάθε χρόνο.
Στήριζε τις εταιρείες ακόμη και όταν δεν έκανε χρήση του συμβολαίου του.
Και σήμερα δικαιούται αξιοπρέπεια, σταθερότητα και σεβασμό.

Οι οικογένειες ζουν πλέον με φόβο
Πίσω από κάθε αύξηση υπάρχει μια οικογένεια που αγωνιά.
Ένας πατέρας που φοβάται ότι δεν θα μπορέσει να κρατήσει το πρόγραμμα
υγείας του.
Μια μητέρα που σκέφτεται αν πρέπει να “κόψει” την ασφάλεια για να
πληρώσει ρεύμα και φάρμακα.
Παιδιά που καλούνται να στηρίξουν οικονομικά ηλικιωμένους γονείς επειδή τα
ασφάλιστρα εκτοξεύθηκαν.
Και όλα αυτά σε μια εποχή όπου:
 τα δημόσια νοσοκομεία πιέζονται,
 οι αναμονές μεγαλώνουν,
 και η ανάγκη για αξιοπρεπή περίθαλψη είναι μεγαλύτερη από ποτέ.
Η αγορά πρέπει να κοιτάξει τον άνθρωπο

Η ασφαλιστική αγορά οφείλει να καταλάβει κάτι πολύ απλό:
Η εμπιστοσύνη χτίζεται σε δεκαετίες και χάνεται σε μία ανανέωση
συμβολαίου.
Δεν γίνεται να μιλάμε για “πελάτες ζωής” και ταυτόχρονα οι μεγαλύτεροι σε
ηλικία ασφαλισμένοι να αισθάνονται ότι οδηγούνται σιωπηλά προς την έξοδο.
Χρειάζονται:
 πιο δίκαιες αναπροσαρμογές,
 ουσιαστική προστασία των ηλικιωμένων,
 διαφάνεια,
 και προγράμματα που να μπορούν πραγματικά να διατηρηθούν μετά τα
65 και τα 70.
Γιατί η πραγματική αξία μιας ασφάλισης φαίνεται όταν ο άνθρωπος
μεγαλώσει. Όχι όταν είναι νέος και δεν τη χρειάζεται.

Το μεγάλο ερώτημα
Αν ένας άνθρωπος πλήρωνε επί 30 χρόνια χωρίς καθυστερήσεις,
αν στήριζε το σύστημα σε όλη του τη ζωή,
αν έκανε σωστά ό,τι του ζητήθηκε…
τότε γιατί στα δύσκολα αισθάνεται μόνος;
Γιατί σήμερα πολλοί ηλικιωμένοι ασφαλισμένοι νιώθουν ότι η αγορά που
εμπιστεύτηκαν τους αντιμετωπίζει σαν “παλιό κόστος” και όχι σαν ανθρώπους;

Και τελικά…
αν η ασφάλιση δεν μπορεί να προστατεύσει τον άνθρωπο όταν γεράσει,
τότε ποιος είναι ο πραγματικός της ρόλος;