ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ BUSINESS NOMIKA ΘΕΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑΚΑ ΝΕΑ ΕΠΙΧ/ΣΕΙΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ κοινωνικά ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Π.Ε.Κ.Α.Π Πολιτική ΥΓΕΙΑ

Η Ασφαλιστική Αγορά σε Σημείο Καμπής: Όταν Χάνεται η Εμπιστοσύνη, Χάνεται το Παιχνίδι

Οι ασφαλισμένοι χάνουν την εμπιστοσύνη τους, οι διαμεσολαβητές βρίσκονται υπό πίεση και η αγορά καλείται να αποφασίσει αν θα υπηρετεί τον άνθρωπο ή μόνο τους αριθμούς.

Βασίλειος Μουντάκης22 λεπτά ago

13 9 minutes read

Υπάρχουν στιγμές που όσοι έχουμε περάσει τρεις και τέσσερις δεκαετίες στην ασφαλιστική αγορά αισθανόμαστε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο.

Όχι, δεν μιλάω για την τεχνολογία.

Δεν μιλάω για την τεχνητή νοημοσύνη, τα αυτοματοποιημένα συστήματα, τις ψηφιακές υπογραφές ή τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες.

Αυτά είναι φυσιολογικές εξελίξεις. Είναι η πρόοδος.

Μιλάω για κάτι πολύ βαθύτερο.

Μιλάω για την αλλαγή της φιλοσοφίας.

Για την αλλαγή της σχέσης μεταξύ ασφαλισμένου, διαμεσολαβητή και ασφαλιστικής εταιρείας.

Για την απώλεια εκείνων των στοιχείων που αποτελούσαν το θεμέλιο της ιδιωτικής ασφάλισης:

-Την εμπιστοσύνη.
-Την καλή πίστη.
-Τη διαφάνεια.
-Την ανθρώπινη επαφή.
-Την υπευθυνότητα

–

Και όταν αυτά αρχίζουν να αμφισβητούνται, τότε αμφισβητείται ολόκληρος ο θεσμός.

Οι παλιοί ασφαλιστές δεν δυσκολεύονται με την τεχνολογία

Κάποιοι πιστεύουν ότι οι περισσότεροι επαγγελματίες με 20, 30 ή 40 χρόνια εμπειρίας δυσκολεύονται να προσαρμοστούν επειδή η αγορά έγινε ψηφιακή.

Λάθος.

Οι περισσότεροι προσαρμόστηκαν ή προσπαθούν και τα καταφέρνουν …

Έμαθαν νέες εφαρμογές, νέα συστήματα, νέες διαδικασίες.

Αυτό που δυσκολεύονται να κατανοήσουν είναι κάτι άλλο.

Πώς φτάσαμε από την εποχή της προσωπικής ευθύνης στην εποχή της απρόσωπης διαχείρισης.

Πώς φτάσαμε από το «θα το δω προσωπικά» στο «στείλτε ένα e-mail στο τμήμα».

Πώς φτάσαμε από την ουσιαστική εξυπηρέτηση στην τυποποιημένη απάντηση.

Πώς φτάσαμε από τη σχέση εμπιστοσύνης στη σχέση αριθμών και δεικτών.

Η ασφάλιση πληρώνεται αμέσως. Η αποζημίωση όχι.

Όταν πρόκειται να πληρωθεί ένα ασφάλιστρο, οι κανόνες είναι απόλυτοι.

Αν δεν εξοφληθεί το συμβόλαιο, η κάλυψη δεν ισχύει.

Και σωστά.

Όταν όμως έρχεται η ώρα της ζημιάς, της ασθένειας, του ατυχήματος ή της νοσηλείας, τότε πολλοί ασφαλισμένοι συναντούν έναν διαφορετικό κόσμο.

Έναν κόσμο γεμάτο:

-Γραφειοκρατία,

-Καθυστερήσεις,

-Αναμονές,

-Παραπομπές από τμήμα σε τμήμα,

-Τυπολατρία,

-Ασαφείς και πολλές φορές αόριστες απαντήσεις,

-Εξαιρέσεις που ανακαλύπτονται την τελευταία στιγμή.

Και τότε γεννιέται το μεγάλο ερώτημα:

Η ασφάλιση υπάρχει για να προστατεύει ή για να αναζητά λόγους μη αποζημίωσης;

Η μεγάλη πληγή των συμβολαίων υγείας

Κανένα θέμα δεν τραυμάτισε περισσότερο την εικόνα της ιδιωτικής ασφάλισης από τις υπέρογκες αυξήσεις στα συμβόλαια υγείας.

-Χιλιάδες οικογένειες πλήρωναν για 20, 30 ή και 40 χρόνια τα ασφάλιστρά τους.

-Πολλοί στερήθηκαν διακοπές.

-Πολλοί στερήθηκαν αποταμιεύσεις.

-Πολλοί στερήθηκαν βασικές ανάγκες.

Γιατί πίστεψαν στην ασφάλιση.

Και όταν έφτασε η ηλικία που πραγματικά τη χρειάζονταν, βρέθηκαν αντιμέτωποι με αυξήσεις που σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούσαν τις οικονομικές τους δυνατότητες.

Αποτέλεσμα;

Εκατοντάδες χιλιάδες ασφαλισμένοι αναγκάστηκαν να ακυρώσουν συμβόλαια ζωής και υγείας που διατηρούσαν επί δεκαετίες.

Όχι επειδή δεν τα χρειάζονταν.

Αλλά επειδή δεν μπορούσαν πλέον να τα πληρώσουν.

Το πλήγμα για την αξιοπιστία του θεσμού είναι τεράστιο.

Οι δικαστικές αποφάσεις, οι παρεμβάσεις φορέων καταναλωτών και η δημόσια συζήτηση γύρω από τις αυξήσεις αποδεικνύουν ότι το πρόβλημα δεν είναι ούτε φανταστικό ούτε μεμονωμένο.

Τα νούμερα ευημερούν. Η πραγματικότητα όχι πάντα.

Ακούμε συνεχώς για ανάπτυξη της ασφαλιστικής αγοράς.

-Για νέα παραγωγή.

-Για αυξημένα μεγέθη.

-Για ιστορικά ρεκόρ.

Αξίζει όμως να δούμε τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτά τα στοιχεία.

Πόσο μέρος αυτής της ανάπτυξης αφορά πραγματική ασφαλιστική προστασία;

Πόσο αφορά υγεία, σύνταξη, κατοικία, περιουσία και επαγγελματικούς κινδύνους;

Και πόσο αφορά επενδυτικά προϊόντα, αποταμιευτικά σχήματα και Unit Linked προγράμματα που διοχετεύονται μαζικά μέσω του τραπεζικού συστήματος;

Διαβάζουμε στη https://www.kathimerini.gr/ …”’Το 50,2% της παραγωγής των ατομικών ασφαλίσεων προέρχεται από επενδυτικά ασφαλιστικά προγράμματα .

Τα στοιχεία της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος για το 2025 αποτυπώνουν αυτή τη μετατόπιση. Τα επενδυτικά ασφαλιστικά προγράμματα, γνωστά ως unit linked, μονοπωλούν πλέον το ενδιαφέρον των ασφαλισμένων – επενδυτών, με τα συνολικά ασφάλιστρα αυτής της κατηγορίας να φτάνουν το 2025 στο 1,3 δισ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας το 50,2% της παραγωγής των ατομικών ασφαλίσεων.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η εικόνα στις νέες εργασίες. Από τα συνολικά νέα ασφάλιστρα ύψους 870,4 εκατ. ευρώ τo 2025, τα 768,6 εκατ. ευρώ αφορούσαν unit linked προϊόντα, δηλαδή σχεδόν το 88,3% των νέων εργασιών. Την ίδια στιγμή, οι νέες εργασίες στις παραδοσιακές ασφαλίσεις ζωής κατέρρευσαν στα 60,1 εκατ. ευρώ, καταγράφοντας πτώση 55,8% μέσα σε ένα χρόνο. …””

Διότι άλλο πράγμα η ασφαλιστική συνείδηση και άλλο η επενδυτική τοποθέτηση.

Άλλο η προστασία του πολίτη και άλλο η αύξηση των χρηματοοικονομικών πωλήσεων.

Οι διαμεσολαβητές βρίσκονται στη μέση

Όταν ένας ασφαλισμένος διαμαρτύρεται για μια αύξηση.

-Όταν μια αποζημίωση καθυστερεί.

-Όταν προκύπτει μια εξαίρεση.

-Όταν ένα αίτημα απορρίπτεται.

-Ποιος βρίσκεται απέναντί του;

-Ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής.

Ο άνθρωπος που πούλησε το συμβόλαιο.

-Ο άνθρωπος που έδωσε τον λόγο του.

-Ο άνθρωπος που καλείται να απολογηθεί για αποφάσεις που δεν έλαβε.

Η αγορά δεν μπορεί να συνεχίσει να μεταφέρει το βάρος των δικών της λαθών στους διαμεσολαβητές και στους ασφαλισμένους.

Αυτό δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε βιώσιμο.

EMPISTOSYNI GEFIRA

Η Πολιτεία παρακολουθεί

Σε μια χώρα με χαμηλή ασφαλιστική διείσδυση.

Σε μια χώρα όπου η δημόσια υγεία αντιμετωπίζει τεράστιες πιέσεις.

Σε μια χώρα που παραμένει υποασφαλισμένη σε κατοικίες, επιχειρήσεις, φυσικές καταστροφές και συνταξιοδοτική προστασία.

Θα περίμενε κανείς η ενίσχυση της εμπιστοσύνης στην ιδιωτική ασφάλιση να αποτελεί εθνική προτεραιότητα.

Αντί γι’ αυτό, συχνά παρακολουθούμε μια γενικευμένη αδράνεια.

Οι ασφαλισμένοι διαμαρτύρονται.

Οι διαμεσολαβητές προειδοποιούν.

Οι φορείς παρεμβαίνουν.

Οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.

Και το σύστημα συνεχίζει να λειτουργεί σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Ώρα για αλήθειες

Ο καθηγητής Μιλτιάδης Νεκτάριος έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι τα ζητήματα της υγείας, της γήρανσης του πληθυσμού και της ασφαλιστικής βιωσιμότητας απαιτούν σοβαρές μεταρρυθμίσεις και πραγματικές λύσεις, όχι επικοινωνιακή διαχείριση. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ…

«Σεισμό» στην ασφαλιστική αγορά προκαλούν οι αλήθειες του καθηγητή Μιλτιάδης Νεκτάριος Μιλώντας έξω από τα δόντια για λάθη, ευθύνες και το μέλλον της ιδιωτικής ασφάλισης — «Τα ελλείμματα να τα πληρώσουν οι μέτοχοι και όχι οι ασφαλισμένοι»

miltiadis 780x470 1

Και ίσως εκεί βρίσκεται η ουσία.

Η αγορά δεν χρειάζεται περισσότερα συνθήματα.

Δεν χρειάζεται περισσότερα δελτία τύπου.

Δεν χρειάζεται περισσότερες παρουσιάσεις.

=Χρειάζεται αυτοκριτική.

=Χρειάζεται γενναιότητα.

=Χρειάζεται παραδοχή λαθών.

=Χρειάζεται διαφάνεια.

=Χρειάζεται να ξαναβάλει στο κέντρο τον ασφαλισμένο …

Η ιδιωτική ασφάλιση δεν πουλάει συμβόλαια.

Πουλάει εμπιστοσύνη.

Και η εμπιστοσύνη χτίζεται με τα χρόνια αλλά γκρεμίζεται μέσα σε λίγες στιγμές.

Αν χαθεί η καλή πίστη, αν χαθεί η διαφάνεια, αν χαθεί η αίσθηση δικαιοσύνης, τότε δεν κινδυνεύουν μόνο οι πωλήσεις.

Κινδυνεύει ο ίδιος ο θεσμός.

Και χωρίς θεσμό, δεν υπάρχει μέλλον.

Η ασφαλιστική αγορά βρίσκεται σήμερα μπροστά σε έναν καθρέφτη. Το ερώτημα είναι απλό: θα τολμήσει να κοιτάξει την πραγματικότητα ή θα συνεχίσει να κοιτάζει μόνο τους αριθμούς;

«Χωρίς εμπιστοσύνη δεν υπάρχει ασφάλιση. Υπάρχουν μόνο συμβόλαια και στατιστικές.»

Η ασφάλιση δεν κρίνεται όταν πουλιέται. Κρίνεται όταν πρέπει να πληρώσει.

–Τα ασφάλιστρα πληρώνονται στην ώρα τους. Η εμπιστοσύνη πληρώνεται όταν έρθει η ζημιά…

Οι αριθμοί δείχνουν ανάπτυξη. Οι ασφαλισμένοι δείχνουν την αλήθεια….

Όταν ο ασφαλισμένος φοβάται περισσότερο την αποζημίωση από τη ζημιά, κάτι έχει πάει λάθος…

Η μεγαλύτερη κρίση της ασφαλιστικής αγοράς δεν είναι οικονομική. Είναι κρίση εμπιστοσύνης…

Η τεχνολογία προχώρησε. Η εμπιστοσύνη ακολούθησε;

Μια αγορά χωρίς διαφάνεια δεν μπορεί να χτίσει ασφαλές μέλλον.

«Οι ασφαλισμένοι πληρώνουν, οι διαμεσολαβητές απολογούνται και η αγορά οφείλει επιτέλους να κοιτάξει την αλήθεια κατάματα.»

8fb2ae21 1cc3 4958 b932 1ca4b9e3ad45

685586317 936499112560745 1922923007153507976 n 300x200 1

Βασίλης Μουντάκης
Για το Allgood.gr και τους ανθρώπους που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η ασφάλιση πρέπει πρώτα να υπηρετεί τον άνθρωπο και μετά τους δείκτες….όλα τα παραπάνω είναι μόνο μερικά απο αυτά που εσείς που μας διαβάζετε μου είπατε ..

…έχουν γραφτεί εκατοντάδες άρθρα τα τελευταία χρόνια και καμία πειστική απάντηση δεν έχει δοθεί ,έως σήμερα

Ποτέ δεν είναι αργά …

Διαβαστε παρακάτω όρισμένα άρθρα μας πατώντας πάνω