Όταν η αδικία γίνεται κανονικότητα

Υπάρχουν θέματα στην ασφαλιστική αγορά που όλοι γνωρίζουν, πολλοί συζητούν ψιθυριστά, αλλά ελάχιστοι τολμούν να αναδείξουν δημόσια.

Ένα από αυτά είναι η διαχείριση χαρτοφυλακίων ασφαλισμένων που καταλήγουν σε χέρια ασφαλιστικών διαμεσολαβητών με τρόπους που κάθε άλλο παρά τιμούν τον θεσμό της ιδιωτικής ασφάλισης.

Μιλάμε για περιπτώσεις όπου συμβόλαια και πελάτες μεταφέρονται ευκαιριακά, καταχρηστικά ή ακόμη και με πρακτικές που εγείρουν σοβαρά ηθικά και νομικά ερωτήματα. Συχνά προηγούνται πιέσεις, παραπληροφόρηση, συκοφαντίες ή μεθοδεύσεις που έχουν ως αποτέλεσμα να απομακρύνεται ο φυσικός δημιουργός  ενός χαρτοφυλακίου από τους πελάτες που ο ίδιος δημιούργησε και εξυπηρέτησε επί χρόνια.

Το χειρότερο όμως δεν είναι η πράξη.

Το χειρότερο είναι η σιωπή.

Η τιμωρία του παραγωγικού ασφαλιστή

Για δεκαετίες, όταν ένας ασφαλιστικός σύμβουλος ή πράκτορας αποχωρούσε από ένα αποκλειστικό δίκτυο για να δραστηριοποιηθεί ως ανεξάρτητος, πολλές εταιρείες τον αντιμετώπιζαν σαν εχθρό.

Του αφαιρούσαν κάθε πρόσβαση στα συστήματα, τον απέκοπταν από τους ασφαλισμένους του και σε πολλές περιπτώσεις τον άφηναν χωρίς καμία δυνατότητα ουσιαστικής εξυπηρέτησης των ανθρώπων που ο ίδιος είχε φέρει στην εταιρεία.

Τα τελευταία χρόνια, η νομοθεσία βελτίωσε ορισμένες πτυχές του προβλήματος. Ωστόσο, η απώλεια πρόσβασης σε πληροφορίες και εργαλεία εξυπηρέτησης εξακολουθεί να δημιουργεί σοβαρά ζητήματα.

Όταν ένας επαγγελματίας δεν μπορεί να ενημερωθεί για ένα συμβόλαιο, μια ανανέωση ή μια αποζημίωση, ποιος τελικά ζημιώνεται;

Ο ασφαλισμένος.

 

Οι «κληρονόμοι» της έτοιμης δουλειάς

Ακόμη πιο προβληματικές είναι οι περιπτώσεις όπου, μετά την αποχώρηση ενός διαμεσολαβητή, το χαρτοφυλάκιό του ανατίθεται σε συγκεκριμένα πρόσωπα.

Άνθρωποι που δεν γνώρισαν ποτέ τους πελάτες.

Δεν έκαναν την πώληση.

Δεν ανέλαβαν το επιχειρηματικό ρίσκο.

Δεν επένδυσαν χρόνο, χρήμα και κόπο για να χτίσουν σχέσεις εμπιστοσύνης.

Παρόλα αυτά, απολαμβάνουν τις προμήθειες, τις ανανεώσεις και τα οφέλη μιας δουλειάς που δημιούργησαν άλλοι.

Έτσι δημιουργείται μια κατηγορία επαγγελματιών που δεν αναπτύσσονται μέσω παραγωγής αλλά μέσω μεταβίβασης έτοιμης εργασίας.

Και πολλές φορές μετατρέπονται σε πρόθυμους υπηρέτες ενός συστήματος που αναπαράγει την αδικία.

Η μεγάλη ζημιά στον θεσμό

Ορισμένοι θεωρούν ότι πρόκειται απλώς για εσωτερικές διαμάχες του κλάδου.

Κάνουν λάθος.

Η ζημιά αφορά ολόκληρη την ασφαλιστική αγορά.

Διότι όταν επιβραβεύονται τέτοιες πρακτικές:

Αποθαρρύνεται η παραγωγικότητα,

Τιμωρείται η επιχειρηματικότητα,

Υπονομεύεται η εμπιστοσύνη,

Αποδυναμώνεται η σχέση ασφαλισμένου και συμβούλου,

Πλήττεται η εικόνα της ιδιωτικής ασφάλισης.

Και όταν η αγορά χάνει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας, όλοι χάνουν.

Η ευθύνη των εταιρειών

Ας είμαστε ειλικρινείς.

Οι διευθυντές πωλήσεων γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει.

Οι εταιρείες γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι αμείβονται από χαρτοφυλάκια που δεν δημιούργησαν.

Γνωρίζουν ποιοι ωφελήθηκαν από μετακινήσεις πελατών.

Γνωρίζουν ποιοι καρπώνονται προμήθειες χωρίς να έχουν συμβάλει στην ανάπτυξη αυτών των εργασιών.

Και όμως, στις περισσότερες περιπτώσεις, το σύστημα συνεχίζει να λειτουργεί σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Οι εταιρικές βραβεύσεις συνεχίζονται.

Τα ταξίδια συνεχίζονται.

Οι διακρίσεις συνεχίζονται.

Οι φωτογραφίες χαμογελούν.

Αλλά πίσω από πολλές από αυτές κρύβονται ιστορίες που αξίζει να ερευνηθούν.

Ώρα για διαφάνεια

Η αγορά δεν χρειάζεται άλλα χαλιά κάτω από τα οποία κρύβονται προβλήματα.

Χρειάζεται διαφάνεια.

Γι’ αυτό προτείνω στη συντακτική ομάδα του Allgood.gr, καθώς και στην ΠΕΚΑΠ, να ανοίξουν οργανωμένα αυτόν τον φάκελο.

Να συγκεντρωθούν καταγγελίες.

Να καταγραφούν περιστατικά.

Να ακουστούν οι ασφαλισμένοι.

Να ακουστούν οι διαμεσολαβητές που θεωρούν ότι αδικήθηκαν.

Να αποσταλούν τεκμηριωμένα στοιχεία στις ασφαλιστικές εταιρείες, στα επαγγελματικά σωματεία και στις εποπτικές αρχές.

Και όπου υπάρχουν αποδείξεις, να δοθούν όλα στη δημοσιότητα.

Επίλογος

Η ιδιωτική ασφάλιση δεν μπορεί να αναπτυχθεί πάνω σε σκιές.

Δεν μπορεί να ζητά εμπιστοσύνη από τους πολίτες όταν ανέχεται πρακτικές που δημιουργούν ερωτήματα δικαιοσύνης και διαφάνειας.

Οι έντιμοι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές είναι η συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου.

Ακριβώς γι’ αυτούς πρέπει να μιλήσουμε.

Για να προστατευθεί ο θεσμός.

Για να προστατευθούν οι ασφαλισμένοι.

Και για να πάψει επιτέλους η σιωπή να είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος της αδικίας.

 

 

Δεν μπορείς να χτίσεις έναν αξιόπιστο θεσμό πάνω σε σκιές, μεθοδεύσεις και κλεμμένο κόπο.

Όσοι καρπώνονται προμήθειες και χαρτοφυλάκια χωρίς να έχουν ιδρώσει για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του πελάτη, πρέπει να γνωρίζουν ότι η ανοχή τελείωσε.

Σπάμε τη σιωπή που τόσα χρόνια έθρεφε την αδικία. Με τεκμηριωμένα στοιχεία, καταγγελίες και πλήρη διαφάνεια, αποκαθιστούμε το δίκαιο στην ασφαλιστική αγορά.

Είναι ώρα ευθύνης για όλους – και η ώρα της αλήθειας έφτασε.

 

 

 

 

Η μεγαλύτερη κρίση της Ελλάδας δεν είναι οικονομική. Είναι κρίση εμπιστοσύνης.

 

Γιατί η σωστή ασφαλιστική ενημέρωση δεν είναι διαφήμιση αλλά ευθύνη

 

 

 

Η νέα γενιά δεν θέλει να γίνει ασφαλιστής και αυτό είναι τεράστιο πρόβλημα