Η πολυκατοικία κατέρρευσε… Ας μην καταρρεύσει και η λογική μας-Οι πολυκατοικίες δεν καταρρέουν ξαφνικά. Η αδιαφορία καταρρέει πρώτη.

Κάθε φορά που μια πολυκατοικία καταρρέει, κάθε φορά που ένας άνθρωπος χάνει τη ζωή του ή κινδυνεύουν δεκάδες άλλοι, η κοινωνία σοκάρεται.

Τα μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν εικόνες καταστροφής. Οι ειδικοί αναλύουν τα πιθανά αίτια. Οι Αρχές ξεκινούν έρευνες. Οι ευθύνες αναζητούνται.

Και λίγες ημέρες αργότερα…

Όλα ξεχνιούνται.

Μέχρι να συμβεί το επόμενο δυστύχημα.

Η κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα δεν είναι απλώς ακόμη μία δυσάρεστη είδηση. Είναι μια δυνατή υπενθύμιση ότι η πρόληψη στην Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως κόστος και όχι ως επένδυση στην ανθρώπινη ζωή.

Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα.

 

Η πρόληψη δεν είναι πολυτέλεια

Ως ασφαλιστής επί 38 χρόνια, έχω διαπιστώσει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι ασχολούνται με την ασφάλεια μόνο όταν συμβεί το κακό.

Πριν από αυτό, κυριαρχεί η λογική:

«Δεν θα συμβεί σε εμάς.»

«Όλα θα πάνε καλά.»

«Δεν χρειάζονται τόσες διαδικασίες.»

«Θα γλιτώσουμε λίγα χρήματα.»

Δυστυχώς, η πραγματικότητα αποδεικνύεται συχνά διαφορετική.

Κανένα έργο δεν πρέπει να ξεκινά χωρίς ολοκληρωμένες μελέτες, χωρίς αυστηρή επίβλεψη, χωρίς τήρηση όλων των τεχνικών προδιαγραφών και χωρίς συνεχή έλεγχο των κινδύνων.

Γιατί όταν η πρόληψη παραμερίζεται, το τίμημα μπορεί να είναι ανθρώπινες ζωές.

Όταν πέφτει ένα κτίριο, δεν καταρρέει μόνο το μπετόν

Πίσω από κάθε τέτοιο περιστατικό υπάρχουν άνθρωποι.

Ο ιδιοκτήτης που χάνει την περιουσία του.

Ο ενοικιαστής που μένει ξαφνικά χωρίς σπίτι.

Οι γείτονες που βλέπουν τις κατοικίες τους να κινδυνεύουν.

Οι εργαζόμενοι.

Οι τεχνίτες.

Οι μηχανικοί.

Οι εργολάβοι.

Οι υπεργολάβοι.

Οι οικογένειες όλων αυτών.

Μια κατάρρευση δεν προκαλεί μόνο υλικές ζημιές.

Δημιουργεί κοινωνικές, οικονομικές και ψυχολογικές συνέπειες που μπορεί να διαρκέσουν για χρόνια.

Μετά την κατάρρευση ξεκινά ένας δεύτερος εφιάλτης

Όταν αποχωρούν οι κάμερες, αρχίζει ένας άλλος αγώνας.

Πραγματογνωμοσύνες.

Ποινικές διαδικασίες.

Αστικές αγωγές.

Αποζημιώσεις.

Δικαστικές διαμάχες.

Δικηγόροι.

Χρόνια αναμονής.

Και πολλές φορές, οικονομική καταστροφή ανθρώπων που ίσως δεν είχαν ποτέ συνειδητοποιήσει το μέγεθος της ευθύνης που αναλάμβαναν.

Εκεί ακριβώς αποδεικνύεται πόσο σημαντική είναι η σωστή ασφαλιστική προστασία.

Οι ασφαλίσεις που δεν πρέπει να λείπουν

Εδώ και χρόνια, μέσα από δεκάδες άρθρα στο Allgood.gr, επιμένω ότι η ασφάλιση δεν είναι απλώς μια αποζημίωση.

Είναι μηχανισμός προστασίας της κοινωνίας.

Σε κάθε τεχνικό έργο, μικρό ή μεγάλο, η ύπαρξη κατάλληλων ασφαλιστικών καλύψεων δεν πρέπει να θεωρείται τυπική διαδικασία αλλά βασική προϋπόθεση υπεύθυνης λειτουργίας.

Μεταξύ άλλων, ιδιαίτερη σημασία έχουν:

• Η Γενική Αστική Ευθύνη.

• Η Αστική Ευθύνη προς Τρίτους.

• Η Αστική Ευθύνη Εργολάβου.

• Η Εργοδοτική Αστική Ευθύνη.

• Η Ασφάλιση Τεχνικών Έργων.

• Η Νομική Προστασία όλων των εμπλεκομένων.

• Η Ασφάλιση Πολυκατοικίας.

• Η Ασφάλιση Κοινοχρήστων Χώρων.

• Η Αστική Ευθύνη Διαχειριστή.

• Η Ασφάλιση Περιουσίας.

Καμία από αυτές δεν αποτρέπει από μόνη της ένα ατύχημα.

Μπορεί όμως να προστατεύσει ανθρώπους, οικογένειες και επιχειρήσεις από την ολοκληρωτική οικονομική κατάρρευση που ακολουθεί ένα μεγάλο συμβάν.

Το πραγματικό ερώτημα

Κάθε φορά που συμβαίνει ένα τέτοιο περιστατικό, όλοι αναρωτιόμαστε:

Ποιος φταίει;

Εγώ θα έβαζα πρώτα ένα διαφορετικό ερώτημα.

Ποιος ήταν προετοιμασμένος;

Υπήρχαν οι απαραίτητες ασφαλιστικές καλύψεις;

Ήταν ασφαλισμένος ο εργολάβος;

Ο επιβλέπων μηχανικός;

Οι υπεργολάβοι;

Οι τεχνίτες;

Οι εργαζόμενοι;

Η πολυκατοικία;

Οι κοινόχρηστοι χώροι;

Ο διαχειριστής;

Οι ιδιοκτήτες;

Αν η απάντηση είναι «όχι», τότε το πρόβλημα δεν σταματά στην κατάρρευση του κτιρίου.

Τότε αρχίζει μια νέα κατάρρευση. Οικονομική. Νομική. Κοινωνική.

Η ασφάλεια δεν είναι χαρτί στο συρτάρι

Η ασφάλεια δεν είναι μια υπογραφή.

Δεν είναι ένα ασφαλιστήριο που εκδίδεται για να ικανοποιήσει μια τυπική απαίτηση.

Είναι κουλτούρα.

Είναι καθημερινή ευθύνη.

Είναι επαγγελματισμός.

Είναι σεβασμός στον άνθρωπο.

Είναι ο τρόπος με τον οποίο μια σύγχρονη κοινωνία προστατεύει τη ζωή και την περιουσία των πολιτών της.

Ας μάθουμε επιτέλους από τα λάθη μας

Δεν γνωρίζουμε ακόμη τα ακριβή αίτια της κατάρρευσης στα Πετράλωνα και οφείλουμε να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη και τους ειδικούς να ολοκληρώσουν το έργο τους.

Γνωρίζουμε όμως κάτι πολύ σημαντικό.

Η πρόληψη σώζει ζωές.

Η σωστή επίβλεψη σώζει ζωές.

Η υπεύθυνη κατασκευή σώζει ζωές.

Η ασφαλιστική προστασία δεν αποτρέπει το ατύχημα, αλλά αποτρέπει την ολοκληρωτική καταστροφή που μπορεί να ακολουθήσει.

Ας μη θυμόμαστε την αξία της πρόληψης μόνο όταν αντικρίζουμε συντρίμμια.

Ας επενδύσουμε σε μια νέα κουλτούρα ευθύνης.

Γιατί μια κοινωνία δεν χαρακτηρίζεται από το πώς διαχειρίζεται τις καταστροφές.

Χαρακτηρίζεται από το πόσα κάνει ώστε να μην τις επιτρέψει να συμβούν.

Η ασφάλιση δεν μπορεί να κρατήσει όρθιο ένα κτίριο που καταρρέει. Μπορεί όμως να κρατήσει όρθιους τους ανθρώπους που καλούνται να συνεχίσουν τη ζωή τους μετά από μια τέτοια τραγωδία.

 

Διαβαστε  τα παρακάτω άρθρα μας …