ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ «ΔΩΡΕΑΝ» ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ

Πίσω από κάθε συμβόλαιο υπάρχει ένας επαγγελματίας, χρόνος, ευθύνη, εξυπηρέτηση και κόστος. Η προμήθεια είναι η αμοιβή αυτής της δουλειάς.

Ας αφήσουμε τις ωραίες λέξεις για τη «συνεργασία», την «κοινή πορεία» και τις «μακροχρόνιες σχέσεις».

Ας μιλήσουμε για την πραγματικότητα.

Ποιος άνθρωπος θα συνέχιζε να εργάζεται αν του έκοβαν την αμοιβή;

Ποιος υπάλληλος θα πήγαινε στη δουλειά του αν δεν πληρωνόταν;

Ποιος ελεύθερος επαγγελματίας θα συνέχιζε να παρέχει υπηρεσίες χωρίς να γνωρίζει αν και πότε θα πληρωθεί;

Κανείς.

Γιατί λοιπόν, όταν πρόκειται για τον επαγγελματία Ασφαλιστικό Διαμεσολαβητή, το αυτονόητο φαίνεται ότι δεν είναι πάντα αυτονόητο;

Ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής ασκεί ένα δύσκολο και απαιτητικό επάγγελμα.

Έχει υποχρεώσεις.

Έχει κανόνες και κανονισμούς.

Έχει συνεχή εκπαίδευση.

Έχει ευθύνη απέναντι στον ασφαλισμένο.

Και έχει ένα επάγγελμα που ουσιαστικά δεν έχει ωράριο.

Το ατύχημα δεν κοιτάζει ώρα.

Η ζημιά δεν κοιτάζει Κυριακή.

Όταν ο ασφαλισμένος βρεθεί σε δύσκολη στιγμή, θα πάρει τηλέφωνο τον Διαμεσολαβητή του.

Και εκείνος θα σηκώσει το τηλέφωνο.

Η ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΗ

Ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής δεν έχει μισθό.

Δεν έχει δώρα.

Δεν έχει υπερωρίες.

Η βασική του αμοιβή είναι η προμήθεια.

Για τον χρόνο που επένδυσε.

Για το πελατολόγιο που δημιούργησε.

Για την εξυπηρέτηση που παρέχει.

Για την ευθύνη που αναλαμβάνει.

Η προμήθεια δεν είναι μπόνους.

Δεν είναι φιλοδώρημα.

ΕΙΝΑΙ Η ΑΜΟΙΒΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΤΟΥ.

 

 

 

 

Και όμως, υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα για πρακτικές που οδηγούν σε περικοπές ή μη απόδοση προμηθειών, σε μεταφορές χαρτοφυλακίων και σε περιπτώσεις όπου μεταφέρεται η εξυπηρέτηση χωρίς να είναι εξίσου ξεκάθαρο τι συμβαίνει με την αμοιβή.

Με απλά λόγια:

Το τηλέφωνο θα το σηκώσεις εσύ.

Τον πελάτη θα τον εξυπηρετήσεις εσύ.

Τη ζημιά θα την κυνηγήσεις εσύ.

Τη «λάντζα» θα την κάνεις εσύ.

Και η αμοιβή;

Εκεί αρχίζουν οι εγκύκλιοι, οι ερμηνείες και οι «εσωτερικές διαδικασίες».

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΑΜΟΙΒΗ

Ακόμη και όσοι επιτελούν λειτούργημα, όπως οι ιερείς και οι αρχιερείς, έχουν μισθό και νόμιμες οικονομικές απολαβές που συνδέονται με την εργασία και τη δραστηριότητά τους.

Και ας είμαστε ειλικρινείς:

Αν κάποιος αποφάσιζε να τους κόψει τον μισθό, θα υπήρχε αντίδραση. Και δικαίως.

Γιατί κανείς δεν μπορεί να ζήσει μόνο με το «λειτούργημα».

Ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής, λοιπόν, γιατί πρέπει να αντιμετωπίζεται διαφορετικά;

ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ; ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ;

Γιατί δεν υπάρχει μια ενιαία και δυναμική αντίδραση;

Γιατί κάθε επαγγελματίας πρέπει να αισθάνεται ότι παλεύει μόνος του;

Και γιατί κάποιοι συνάδελφοι κάνουν τα στραβά μάτια όταν βλέπουν τον κόπο και το χαρτοφυλάκιο ενός άλλου να αλλάζει χέρια;

Ας μην ξεχνάμε:

 ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ   …ΕΔΩ ΗΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ  ΕΑΔΕ 

ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ. ΑΥΡΙΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ.

Η σιωπή δεν είναι πάντα ουδετερότητα.

Πολλές φορές είναι ανοχή.

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ…

Ποιος νέος άνθρωπος θα επιλέξει ένα επάγγελμα χωρίς ωράριο, με τεράστιες υποχρεώσεις και αβεβαιότητα για την αμοιβή του;

Πώς θα αναπτυχθεί η ασφαλιστική αγορά όταν εκείνοι που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αισθάνονται ότι ο κόπος τους δεν προστατεύεται;

Και πώς θα εμπιστευθεί η κοινωνία τον ασφαλιστικό θεσμό όταν η εμπιστοσύνη δεν είναι δεδομένη ούτε μέσα στην ίδια την αγορά;

Ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής δεν είναι εθελοντής.

Δεν είναι αναλώσιμος.

Δεν ζητά χάρη.

ΖΗΤΑ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ:

ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ.

 

 

 

 

Διαβάστε  τα παρακάτω άρθρα μας