ΑΝΤΡΑΣΓΕΓΟΝΟΤΑΓΥΝΑΙΚΑΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑκοινωνικάΚΟΣΜΟΣΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΟΙΚΟΝΟΜΙΑΠολιτικήΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣΥΓΕΙΑ 
Ουκρανία : Τέσσερα Χρόνια Πολέμου: Ποιος Κερδίζει από τα Ερείπια;
Πόλεμος Χωρίς Τέλος: Ο Απολογισμός μιας Τετραετίας
Τέσσερα χρόνια μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η Ευρώπη δεν μετρά απλώς απώλειες. Μετρά μια ιστορική οπισθοδρόμηση.
Η 24η Φεβρουαρίου 2022 δεν ήταν μόνο η αρχή ενός πολέμου. Ήταν το τέλος μιας αυταπάτης: ότι η ήπειρος είχε αφήσει οριστικά πίσω της τη λογική της ένοπλης αναθεώρησης συνόρων.
Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, το ερώτημα δεν είναι μόνο «πόσοι χάθηκαν». Είναι βαθύτερο και πιο άβολο: ποιος ωφελήθηκε από αυτή την καταστροφή;
Ο λογαριασμός του αίματος
Οι εκτιμήσεις για τις στρατιωτικές απώλειες είναι συγκλονιστικές:
Συνολικές στρατιωτικές απώλειες (και από τις δύο πλευρές): 1,8 – 2 εκατομμύρια (νεκροί, τραυματίες και αγνοούμενοι).
Ρωσικές απώλειες: έως και 1,2 εκατομμύρια συνολικά, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς.
Ουκρανικές απώλειες: 500.000 – 600.000 συνολικά, με δεκάδες έως εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς.
Σύμφωνα με τον Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών:
15.000+ επιβεβαιωμένοι άμαχοι νεκροί
40.000+ τραυματίες πολίτες
Οι πραγματικοί αριθμοί πιθανόν να είναι μεγαλύτεροι, καθώς πολλές περιοχές παραμένουν απροσπέλαστες για πλήρη καταγραφή.
Πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια ζωή που χάθηκε, μια οικογένεια που διαλύθηκε, ένα μέλλον που δεν θα υπάρξει.
Η γεωγραφία της καταστροφής
Οι υλικές απώλειες είναι εξίσου τεράστιες:
Άμεσες ζημιές σε υποδομές: 190 – 200 δισεκατομμύρια δολάρια
Συνολικό κόστος ανοικοδόμησης: 500 – 600 δισεκατομμύρια δολάρια (εκτιμήσεις διεθνών οργανισμών για την επόμενη δεκαετία)
Ευρύτερες οικονομικές απώλειες (πτώση ΑΕΠ, διακοπή παραγωγής κ.ά.): 600+ δισεκατομμύρια δολάρια
Πόλεις ισοπεδώθηκαν.
Ενεργειακές εγκαταστάσεις έγιναν στόχος.
Σχολεία, νοσοκομεία, γέφυρες και δίκτυα μεταφορών υπέστησαν βαριές ζημιές.
Η Ουκρανία δεν θα χρειαστεί μόνο χρήματα για να ξαναχτιστεί. Θα χρειαστεί δεκαετίες για να επουλωθεί κοινωνικά και δημογραφικά.
Ποιος κερδίζει;
Οι λαοί σίγουρα όχι.
Κερδίζει η πολεμική οικονομία.
Κερδίζει η βιομηχανία εξοπλισμών.
Κερδίζει η γεωπολιτική πόλωση.
Κάθε παρατεταμένη σύγκρουση δημιουργεί νέα συμφέροντα που δεν βιάζονται να δουν την ειρήνη να επιστρέφει.
Η ευθύνη της ηγεσίας
Ο πόλεμος δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι πολιτική απόφαση.
Τέσσερα χρόνια μετά, η διεθνής κοινότητα οφείλει να αναρωτηθεί:
Υπήρξαν χαμένες ευκαιρίες διαπραγμάτευσης;
Υπάρχει πραγματική βούληση για τερματισμό της σύγκρουσης;
Μπορεί να υπάρξει βιώσιμη ειρήνη χωρίς δύσκολους συμβιβασμούς;
Η Ιστορία δεν συγχωρεί την αδράνεια.
Τέσσερα χρόνια πολέμου σημαίνουν:
Σχεδόν 2 εκατομμύρια στρατιωτικές απώλειες
Δεκάδες χιλιάδες άμαχους νεκρούς
Εκατοντάδες δισεκατομμύρια σε καταστροφές
Μια ολόκληρη χώρα που θα χρειαστεί γενιά για να ανακάμψει
Το ερώτημα παραμένει:
Θα συνεχίσουμε να μετράμε χρόνια πολέμου ή θα αρχίσουμε να μετράμε βήματα ειρήνης;
Γιατί στο τέλος, κανείς δεν κερδίζει πραγματικά από τα ερείπια.
Τα Ερείπια Δεν Είναι Στρατηγική.
Κανείς Δεν Κερδίζει από τη Στάχτη.
Η Ευρώπη Δεν Μπορεί να Συνηθίσει τον Πόλεμο
Η Ιστορία Γράφεται με Αίμα Η Ειρήνη Γράφεται με Θάρρος.
