Η συζήτηση που άνοιξε στη ΔΕΘ για την αποταμίευση και τη δημιουργία ενός οικονομικού «κουμπαρά» για τα παιδιά έχει, κατά τη γνώμη μου, πολύ μεγαλύτερη σημασία από ένα ακόμη οικονομικό μέτρο.
Γιατί αγγίζει ένα ζήτημα που αφορά κάθε οικογένεια: πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε από νωρίς ένα καλύτερο οικονομικό ξεκίνημα για τα παιδιά μας;
Στην Ελλάδα έχουμε μάθει πολλές φορές να σκεφτόμαστε την αποταμίευση όταν υπάρχει ένας άμεσος στόχος. Για τις σπουδές, για ένα αυτοκίνητο, για ένα σπίτι ή για κάποια δύσκολη στιγμή.
Όμως υπάρχει ένας παράγοντας που συχνά υποτιμούμε: ο χρόνος.
Ένα παιδί δύο ετών έχει μπροστά του περίπου δεκαέξι χρόνια μέχρι να ενηλικιωθεί. Δεκαέξι χρόνια στα οποία μια μικρή, σταθερή προσπάθεια μπορεί να εξελιχθεί σε ένα σημαντικό κεφάλαιο.
Και εδώ βρίσκεται, ίσως, το πιο σημαντικό μήνυμα της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας.
Δεν έχει σημασία μόνο το πόσα χρήματα θα βάλει ένας γονιός στην άκρη.
Έχει σημασία πότε θα ξεκινήσει.
Η αποταμίευση από μόνη της είναι ένα πολύτιμο πρώτο βήμα. Όμως η οικονομική προετοιμασία για ένα παιδί χρειάζεται και σχεδιασμό. Πρέπει να γνωρίζουμε ποιος είναι ο στόχος, σε πόσα χρόνια θα χρειαστούμε τα χρήματα, πόσο μπορούμε πραγματικά να αποταμιεύουμε και ποιο επίπεδο επενδυτικού κινδύνου μπορούμε να αναλάβουμε.
Δεν υπάρχει μία λύση που να ταιριάζει σε όλες τις οικογένειες.
Άλλος γονιός μπορεί να θέλει να δημιουργήσει ένα κεφάλαιο για τις σπουδές του παιδιού του. Άλλος για την πρώτη του κατοικία. Άλλος απλώς θέλει, όταν το παιδί γίνει 18 ετών, να έχει ένα οικονομικό «μαξιλάρι» που θα του δώσει περισσότερες επιλογές.
Σε κάθε περίπτωση, το ζητούμενο δεν είναι να κυνηγήσουμε γρήγορες αποδόσεις ούτε να πιστέψουμε ότι υπάρχει μια επένδυση χωρίς κίνδυνο.
Το ζητούμενο είναι να ξεκινήσουμε έγκαιρα, να έχουμε συνέπεια και να έχουμε ένα ξεκάθαρο σχέδιο.
Γιατί όταν μιλάμε για ένα παιδί δύο ετών, δεν μιλάμε απλώς για 50, 100 ή 200 ευρώ τον μήνα.
Μιλάμε για 16 χρόνια.
Μιλάμε για τον χρόνο που μπορεί να λειτουργήσει υπέρ μας.
Και ίσως αυτό είναι το σημαντικότερο μάθημα που μπορούμε να πάρουμε από τη συζήτηση που άνοιξε στη ΔΕΘ:
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να μεγαλώσει το παιδί για να αρχίσουμε να χτίζουμε το οικονομικό του μέλλον.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε σήμερα.
Γιατί στο τέλος, το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει ένας γονιός στο παιδί του δεν είναι μόνο αυτό που του προσφέρει σήμερα.
Είναι και οι επιλογές που θα του δώσει αύριο.
Η αποταμίευση για ένα παιδί δεν είναι έξοδο. Είναι μια επένδυση στον χρόνο, στις δυνατότητές του και στο μέλλον του.
Τσεβάς Ιωάννης Ασφαλιστικός Πράκτορας
ΔΙΑΒ;ΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ
ΔΕΘ 2026: 17 μέτρα, 2,2 δισ. ευρώ – Ποιος κερδίζει, πόσα και από πότε
-
ΝΕΟΣ ΟΔΗΓΟΣ: 23, 25 ..ή… 30 ετών ; – Η μεγάλη αποκάλυψη του Allgood για τα επασφάλιστρα των ασφαλιστικών
3η Σεπτεμβρίου 2026 Δεν υπάρχει ένας κανόνας για όλους. Άλλη ασφαλιστική θεωρεί «νέο οδηγό» τον…
- 2 Σεπτεμβρίου
