Όταν το Κολλητήρι Ξεσκεπάζει το «Μεγάλο Κόλπο» της Ασφαλιστικής Παράγκας

Γράφει ο Αλέξανδρος Βοργίας

Αν ζούσαμε στην εποχή του κλασικού θεάτρου σκιών, ο Καραγκιόζης θα
έτρεχε πίσω από τον Χατζηαβάτη για να του βρει κάνα «ξεχασμένο» 50άρικο
να βγάλει τον μήνα. Στο σύγχρονο, όμως, νεοελληνικό δράμα, ο Καραγκιόζης
κάθεται έξω από την παράγκα του και διαβάζει τα μαντάτα της ιδιωτικής
ασφάλισης, προσπαθώντας να καταλάβει πώς γίνεται η τσέπη του να αδειάζει,
ενώ οι ισολογισμοί των ομίλων να φουσκώνουν.

Μέχρι που το Κολλητήρι –το cool, Gen-Z βλαστάρι του, πήρε το όπλο του. Και
με μερικές «αποδομητικές» ερωτήσεις, κατάφερε να κάνει τον διαχρονικό
ξερόλα του ελληνικού real estate (της παράγκας) να καταπιεί τη γλώσσα του.

Το Παράδοξο των Ιατρικών Χρεώσεων: Ή είσαι ασφαλισμένος ή…
πλούσιος

Το πρώτο χαστούκι ήρθε με τη μαθηματική λογική. Πηγαίνεις στο ιδιωτικό
νοσοκομείο μόνος σου, με το δημόσιο ταμειάκι σου; Η χρέωση είναι Χ.
Πηγαίνεις με την premium, χρυσή, platinum κάρτα της ασφαλιστικής σου; Η
ίδια ακριβώς βελόνα, το ίδιο κρεβάτι και το ίδιο ντεπόν χρεώνονται 2Χ, 3Χ και
βάλε.

Το Μεγάλο Μυστικό:

Τόσα χρόνια, όλοι σφύριζαν κλέφτικα. Οι κλινικές
εισέπρατταν χρυσάφι, οι ασφαλιστικές έδειχναν τεράστια χαρτοφυλάκια, και ο
ασφαλισμένος νόμιζε ότι απολαμβάνει «δωρεάν» παροχές. Τώρα που η
φούσκα μεγάλωσε και το κόστος μετακυλίεται στα ασφάλιστρα, ξαφνικά όλοι
έπεσαν από τα σύννεφα! «Μα, πώς έγινε αυτό;» αναρωτιούνται οι CEOs.
Μάλλον έβλεπαν τους λογαριασμούς με κλειστά μάτια.

Αν μπαίνουν μέσα, γιατί σφάζονται στην ποδιά τους;

Το Κολλητήρι έθεσε το ερώτημα που καίει τη Wall Street της …Αθήνας:

Αν τα
συμβόλαια υγείας είναι τόσο ζημιογόνα και οι ασφαλιστικές
«αιμορραγούν», τότε γιατί οι ξένοι επενδυτές και οι συστημικές τράπεζες
αγοράζουν ασφαλιστικές εταιρείες με εκατοντάδες εκατομμύρια;

Πετάνε τα λεφτά τους; Προφανώς όχι. Βλέπουν μπροστά μια αγορά που,
παρά τις γκρίνιες, έχει «ψωμί». Όταν το κράτος σού λέει εμμέσως «ασφαλίστε
τα σπίτια σας για τις καταστροφές» και η δημόσια υγεία θυμίζει …σκηνικό από
το έργο «Ο Καραγκιόζης Γιατρός», η ιδιωτική ασφάλιση δεν είναι πια
πολυτέλεια, είναι ανάγκη. Και όπου υπάρχει ανάγκη, υπάρχει και κέρδος

Το Έλλειμμα Εμπιστοσύνης δεν καλύπτεται με Premium
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, δεν είναι οι τιμές. Είναι ότι η αγορά έχει
αρχίσει να χάνει το πιο ακριβό της asset: την εμπιστοσύνη.

Όταν ο πολίτης ακούει:

 Ασφαλιστικές να κατηγορούν τις κλινικές για υπερχρεώσεις.
 Κλινικές να κατηγορούν τις ασφαλιστικές για εκβιασμούς.
 Τα συμβόλαια να αυξάνονται μονομερώς κάθε χρόνο με
ακαταλαβίστικους δείκτες.
Τότε ο κόσμος (που δεν είναι χαζός) παύει να έχει «ασφαλιστική συνείδηση»
και αποκτά «ασφαλιστική καχυποψία». Κι αν δεν ξέρει τι του ξημερώνει,
απλά… δεν υπογράφει. Ούτε για την υγεία, ούτε για το σπίτι, ούτε για την
επιχείρηση.

Η Ώρα της Αλήθειας

Το μήνυμα από το Κολλητήρι είναι σαφές και δεν αφορά μόνο τον Καραγκιόζη,
αλλά ολόκληρο το σύστημα (ασφαλιστικές, κλινικές, τράπεζες, κράτος)

Σταματήστε να μιλάτε ο ένας ΓΙΑ τον άλλον και αρχίστε να μιλάτε ΣΤΟΝ
πολίτη.

Με νούμερα, με καθαρές χρεώσεις, με διαφάνεια. Ο Έλληνας ασφαλισμένος
δεν ζητάει θαύματα, ούτε τσάμπα υπηρεσίες. Ζητάει να ξέρει τι πληρώνει
και γιατί. Γιατί αν ξέρει, θα επιλέξει το σωστό. Αν δεν ξέρει, θα κρατήσει τα
λεφτά του κάτω από το στρώμα της παράγκας.

Και τότε, το έργο θα τελειώσει με τα φώτα σβηστά για όλους.

 

Αλέξανδρος Βοργίας

Σύμβουλος Ασφαλιστικής Αγοράς και Αρθρογράφος

 

 

 

Τα Κλεμμένα Χαρτοφυλάκια, οι «Γενίτσαροι» της Αγοράς και η Μεγάλη Σιωπή

 

Ποια είναι, τελικά, η Δουλειά ενός Διευθυντή Πωλήσεων στην Ασφαλιστική Αγορά;

 

Η μεγαλύτερη κρίση της Ελλάδας δεν είναι οικονομική. Είναι κρίση εμπιστοσύνης.

 

Γιατί η σωστή ασφαλιστική ενημέρωση δεν είναι διαφήμιση αλλά ευθύνη

 

 

 

Η νέα γενιά δεν θέλει να γίνει ασφαλιστής και αυτό είναι τεράστιο πρόβλημα