Ή ΕΝΩΘΕΙΤΕ ΤΩΡΑ Ή ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΩΣ ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΦΗΣΑΝ ΤΗ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ ΝΑ ΑΠΑΞΙΩΘΕΙ
Το 90% των Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών ζητά μία ενιαία φωνή. Εσείς θα ακούσετε επιτέλους τον κλάδο ή θα συνεχίσετε να υπερασπίζεστε τις διαφορές σας;
Τα τελευταία χρόνια οι Ασφαλιστικοί Διαμεσολαβητές παρακολουθούν με απογοήτευση ένα έργο που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά.
Πολυδιάσπαση.
Παραφωνία.
Πολλά σωματεία.
Πολλοί πρόεδροι.
Ανακοινώσεις επί ανακοινώσεων.
Φωτογραφίες.
Εκδηλώσεις.
Βασιλόπιτες.
Και δυστυχώς… ελάχιστα ουσιαστικά αποτελέσματα.
Την ίδια ώρα η αγορά αλλάζει με καταιγιστικούς ρυθμούς.
Οι προμήθειες πιέζονται.
Τα επαγγελματικά δικαιώματα αμφισβητούνται.
Οι ασφαλιστικές εταιρείες γίνονται ολοένα και ισχυρότερες.
Οι τράπεζες διεκδικούν μεγαλύτερο μερίδιο.
Οι αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς ουσιαστική συμμετοχή του επαγγελματία Διαμεσολαβητή.
Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, εμείς εξακολουθούμε να είμαστε χωρισμένοι.
Σαν να μην έφτανε αυτό, τις τελευταίες ημέρες ολόκληρος ο κλάδος παρακολουθεί δημόσιες συγκρούσεις, αλληλοκατηγορίες και προσωπικές αντιπαραθέσεις.
Ο ένας απαντά στον άλλον.
Ο άλλος διαψεύδει τον πρώτο.
Ανακοινώσεις.
Ανταπαντήσεις.
Δημόσια καρφώματα.
Και το ερώτημα είναι ένα.
Ποιος κερδίζει από αυτή την εικόνα;
Όχι ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής.
Όχι ο ασφαλισμένος.
Όχι ο θεσμός.
Κάθε δημόσια σύγκρουση αποδυναμώνει τη φωνή μας.
Κάθε εσωτερική αντιπαράθεση μειώνει την αξιοπιστία της εκπροσώπησής μας.
Κάθε χαμένη ημέρα μας απομακρύνει από τη δυνατότητα να διεκδικήσουμε όσα πραγματικά δικαιούμαστε.
Η βάση μίλησε. Θα την ακούσετε;
Η δημοσκόπηση του Allgood έστειλε ένα μήνυμα που δεν επιδέχεται καμία παρερμηνεία.
Το 90% ζητά ένα ενιαίο Πανελλήνιο Σωματείο.
Μία φωνή.
Μία εκπροσώπηση.
Μία στρατηγική.
Μία διαπραγματευτική δύναμη.
Όχι άλλα στρατόπεδα.
Όχι άλλοι εγωισμοί.
Όχι άλλες προσωπικές φιλοδοξίες.
Όταν εννέα στους δέκα επαγγελματίες ζητούν το ίδιο πράγμα, κανείς δεν μπορεί να προσποιείται ότι δεν άκουσε.
Υπάρχουν λύσεις. Αρκεί να υπάρξει πολιτική βούληση.
Ανεξάρτητα από τα πρόσωπα που τη διοικούν κάθε φορά, η ΠΟΑΔ είναι το μοναδικό νόμιμα εκλεγμένο δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο της Ασφαλιστικής Διαμεσολάβησης και οφείλει να διαδραματίσει τον θεσμικό ρόλο που της αναλογεί.
Η ΕΑΔΕ δημιουργήθηκε για να εξυπηρετήσει μια συγκεκριμένη ανάγκη συνεργασίας των φορέων. Οι συνθήκες όμως σήμερα είναι διαφορετικές και επιβάλλουν μια γενναία επανεκτίμηση. Αυτό που προέχει πλέον δεν είναι η διατήρηση παράλληλων σχημάτων, αλλά η δημιουργία μιας πραγματικά ενιαίας εκπροσώπησης που θα εκφράζει ολόκληρο τον κλάδο.
Παράλληλα, ο ΠΣΑΣ διαθέτει ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο: το ιδιόκτητο κτίριο της οδού Στουρνάρη 16.
Αυτό το κτίριο δεν είναι η περιουσία μιας διοίκησης.
Είναι η περιουσία χιλιάδων Ασφαλιστών.
Δεν μπορεί να παραμένει αναξιοποίητο.
Μπορεί να γίνει το πραγματικό «Σπίτι της Ασφαλιστικής Διαμεσολάβησης».
Να στεγαστούν εκεί όλα τα σωματεία.
Να λειτουργεί μόνιμη γραμματεία.
Να υπάρχει νομικός σύμβουλος.
Ειδικός επιστημονικός συνεργάτης.
Χώρος συνεδριάσεων.
Χώρος εκπαίδευσης.
Κέντρο ενημέρωσης και υποστήριξης όλων των επαγγελματιών.
Ένα ενιαίο επιχειρησιακό κέντρο για ολόκληρη τη Διαμεσολάβηση.
Την ίδια στιγμή, οι οικονομικοί πόροι που διαθέτει κάθε χρόνο το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών μπορούν να αξιοποιηθούν πολύ πιο αποδοτικά όταν υπηρετούν έναν κοινό σχεδιασμό και όχι πολλαπλές παράλληλες δομές.
Αυτό σημαίνει λιγότερα λειτουργικά έξοδα.
Περισσότερη επιστημονική υποστήριξη.
Ισχυρότερη νομική κάλυψη.
Καλύτερη επικοινωνία.
Μεγαλύτερη δύναμη παρέμβασης.
Το φιάσκο με το δικαίωμα συμβολαίου πρέπει να γίνει το τελευταίο καμπανάκι.
Τα γεγονότα των τελευταίων μηνών απέδειξαν ότι η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Δεν υπάρχει πλέον χρόνος για προσωπικές αντιπαραθέσεις.
Δεν υπάρχει χρόνος για παρατάξεις.
Δεν υπάρχει χρόνος για εγωισμούς.
Κάθε καθυστέρηση κοστίζει.
Σε αξιοπιστία.
Σε διαπραγματευτική δύναμη.
Στο κύρος του επαγγέλματος.
Και κυρίως στο μέλλον των νέων ανθρώπων που θέλουν να παραμείνουν στη Διαμεσολάβηση.
«Δεν κινδυνεύει η Διαμεσολάβηση από τους αντιπάλους της. Κινδυνεύει από τη δική μας διάσπαση.»
Η ευθύνη πλέον ανήκει στις διοικήσεις.
Κανείς δεν μπορεί πλέον να πει ότι δεν γνώριζε.
Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν άκουσε τη φωνή της βάσης.
Η ενότητα δεν είναι προσωπική νίκη κανενός.
Είναι προϋπόθεση επιβίωσης.
Σήμερα οι διοικήσεις όλων των φορέων καλούνται να πάρουν ιστορικές αποφάσεις.
Όχι αύριο.
Τώρα.
Γιατί αν συνεχιστεί αυτή η εικόνα, δεν θα απαξιωθούν μόνο τα σωματεία.
Θα απαξιωθεί ολόκληρη η Ασφαλιστική Διαμεσολάβηση.
Η ιστορία θα είναι αμείλικτη.
Δεν θα θυμάται ποιος έβγαλε τις περισσότερες ανακοινώσεις.
Δεν θα θυμάται ποιος κέρδισε μια εσωτερική αντιπαράθεση.
Δεν θα θυμάται ποιος φωτογραφήθηκε περισσότερο.
Θα θυμάται ποιος είχε το θάρρος να ενώσει τον κλάδο όταν αυτός βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού.
Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα.
Ή θα γράψετε ιστορία ενώνοντας τη Διαμεσολάβηση ή θα μείνετε στην ιστορία ως οι διοικήσεις που, ενώ είχαν την ευκαιρία να την ενώσουν, επέλεξαν να διατηρήσουν τη διάσπαση.
Η επιλογή είναι δική σας.
Η ευθύνη, όμως, ανήκει πλέον αποκλειστικά σε εσάς.
Το φιάσκο με το δικαίωμα συμβολαίου δεν ήταν ατύχημα ,ήταν το αποτέλεσμα της συνδικαλιστικής πολυδιάσπασης…Πολλοί πρόεδροι, πολλές φωνές, μηδέν αποτέλεσμα:
Τα Χαρτοφυλάκια Έχουν Ιδιοκτήτες. Η Εμπιστοσύνη Όχι.
Από τα «Κλεμμένα Χαρτοφυλάκια» στον Ξεχασμένο Πελάτη Τα Κλεμμένα Χαρτοφυλάκια, οι «Γενίτσαροι» της Αγοράς και η Μεγάλη Σιωπή διάβασε εδώ…
